《playboy issues | jimin》1|6
Advertisement
Сургууль руу дөнгөж орж иртэл ардаас Тэхён дуудах нь тэр. Эргэж хартал тэрээр гүйсээр ирж байлаа. Тэхён хүрч ирснээ "би чамаас ганцхан юм гуйчих уу?"
"юу юм?" гэтэл тэр цүнхнээсээ нэг дэвтэр гаргаж ирээд "би өчигдөр буруу дэвтрээ өгчихжээ. Чи энийг багшид өгөөд миний нөгөө дэвтрийг аваад ир тэгэх үү?"
"өөрөө хэлээд өгчихөд яачхаад байгаа юм?"
"би физикийн багшаас айдаг. Бас дургүй. Ер нь л би физикт дургүй"
Би дэвтрийг нь аваад "заза" гэтэл тэрээр инээсээр "баярлалаа" гэж хэлээд гүйгээд явчхав. Багш нарын өрөөнд орж иртэл Жимин ч бас байж байх нь тэр.
Би багшид Тэхёны дэвтрийг өгөөд "багшаа, өчигдөр дэвтэр хураалгахад Тэхён буруу дэвтрээ өгчихсөн байна гэнэ. Тэгээд энэ.." гээд Тэхёны дэвтрийг багшид өгтөл багш аваад "тэр үнэхээр мэдэхгүй өгсөн үү эсвэл албаар буруу дэвтэр өгсөн үү л гэдэг байна" гэж хэлээд хэдэн дэвтэрнүүдийг үзэж байснаа дундаас нь нэг дэвтэр аван миний зүг бариад "дахиад ийм аргаар хичээлээ нөхөхгүй шүү гэж хэлээрэй"
Би "за" гэж хэлээд Тэхёны дэвтрийг аван багш нарын өрөөнөөс гартал Жимин ч бас ангийн багшдаа бөхийчхөөд миний араас гарч ирлээ. Тэрээр хажууд хүрч ирэн алхаад "чи яагаад Тэхёны дэвтрийг өгч байгаа юм? Өөрөө гар хөлгүй юм уу?"
"физикийн багшаас айдаг, дургүй ч гэнэ үү. Угаасаа манай ангийнхан намайг урдаа барьдаг юм"
"чи тэгээд өмнөөс нь ингээд яваад байх зүгээр юм уу? Одооноос өөрсдөө юмаа хий гэж хэлээч. Тэхён ч гэсэн. Хэзээ нээх хүнээс айдаг болчихсон юм" гэхэд нь би явж байсан газраа зогсон түүн рүү хараад "чи миний өмнөөс уурлаад байгаа юм уу, эсвэл Тэхёнд уурлаад байна уу?" гэтэл Жимин юм хэлэх гэж байгаа бололтой амаа ангайн хэсэг бодож байснаа "мэдээж Тэхёнд уурлаж байна. Ер нь гэнэт бодсон чинь дургүй хүрчихлээ. Бусад нь тэр өдрөө дэвтрээ хураалгаж байхад тэр ганцаараа маргааш нь хураалгана гэдэг чинь байж болох юм уу?"
Би "заза баяртай" гэж хэлээд түүнийг орхин анги руугаа ортол тэрээр ангийн үүдэнд гайхсаар үлдчхэв.
Ангид орж ирэн суудалдаа суух гэж байтал Тэхён өөдөөс хүрч ирээд "өгчихсөн үү?"
"тиймээ" гэж хэлээд түүнд дэвтрийг нь өгтөл Тэхён дэвтрийг аваад "үнэхээр их баярлалаа. Аан нээрээ өнөөдөр манайд үдэшлэгтэй шүү. Инү хэлэхдээ чамайг ирнэ гэсэн гэж байсан. Хэлсэндээ байгаарай" гэхэд нь би яг хариу хэлэх гэтэл үүдэнд хэн нэгэн "хөөе Тэхён" гэсээр түүнийг дуудахад тэрээр миний үгийг сонсолгүй ангиас гараад явчхав. Араас нь хартал түүнийг дуудсан хүн нь Жимин байлаа.
Advertisement
***
Цайны газарт хоолоо дөнгөж ширээн дээр тавин суутал хажуугаар Жимин муухай харсаар зөрөв. Юу вэ? Сая над руу муухай харсан уу? Би гайхсаар араас нь харж байтал ардаас Тэхён Жонгүг хоёр хоорондоо юм ярьсаар хажуугаар зөрөн Жиминий хажууд очин сууцгаав.
Удалгүй Мисү ч хоолоо барин хүрч ирээд урд суулаа. Би Жимин рүү харахаа болин урагшаа хараад "Инү яасан?"
"өнөөдөр цайны газарт хоол идэхгүй гэсэн"
"мм"
Хоолоо идэж дуусчхаад цайны газраас гаран анги руугаа алхаж байтал хажуугаас хэн нэгэн "чи үнэхээр Тэхёнд сайн юм биш үү?" гэхэд нь хажуу тийш харвал Жимин байлаа.
"юу гэсэн үг юм?"
"чи анх бид гурваас Тэхёныг л царайлаг гэж боддог байсан гэсэн. Бас одоо ч гэсэн Тэхёнтой илүү дотно юм байна лээ"
"би түүнтэй дотно биш. Хэрвээ чи өглөөний дэвтрийг ярьж байвал би угаасаа ангийнхий өмнөөс тэгдэг юм"
"чи өмнө нь огт үдэшлэгт очдоггүй байсан хэрнээ энэ удаа Тэхёны үдэшлэгт явж байгаа биздээ?"
"тэгээд юу гэж?"
"түүнд сайн эсэхийг чинь л мэдмээр байна"
"би түүнд сайн биш"
"чи ингэж хэлж байгаа ч үйлдэл чинь түүнд сайн гэж хэлээд байна"
Би явж байсан газраа зогсоод "тэгвэл яах гэж асуусан юм?" гэтэл Жимин миний өөдөөс харан зогссоноо гараа өмднийхөө хармаанд хийгээд "үнэхээр сайн юм уу?"
"би үгүй гэсэн. Харин чи өөдөөс тийм гээд байна. Ингэх юм бол яах гэж асуугаад байгаа юм?"
"чиний хэлж байгаа чинь ч түүнд сайн гээд байна шдээ"
"чи чинь тэнэг юм уу? Би Тэхёнд сайн биш гэж хэлээд байхад чи яагаад намайг Тэхёнд сайн болгох гээд байгаа юм бэ? Арай.... намайг хардаад байгаа юм уу?"
Жимин "юу?? ҮГҮЙ!! Мэдээж үгүй! Би яах гэж чамайг Тэхёнтой хардах юм?! Больж үз би явлаа" гэж хэлээд түрүүлээд яваад өгөв.
"бурхан минь... Ямар сүртэй уурладаг юм бэ? Хүн зүгээр асууж байхад. Угаасаа намайг хардахааргүй царайтай юм байж... Тэгээд яг юунаас болж ингээд байгаа юм бол? Арай Тэхёныг надаас харамлаад байгаа юм байхдаа?"
Орой Тэхёныд үдэшлэг эхлээд удаагүй байтал би дээд давхарт тагтан дээр зогсож байлаа. Үнэндээ Ёнжүгийн тухай бодож байсан юм. Гэтэл хажууд Жонгүг хүрч ирэн зогссоноо "Ёнжү байхгүй болохоор уйтгартай байна уу?"
"Тэхён яасан?"
Жонгүг "доор байгаа. Чи буухгүй юм уу? Ганцаараа ингээд зогсоод байх юм" гэхэд нь би юу ч хэлэлгүй тэнгэр ширтсээр зогсоно. Гадаа хэдийн харанхуй болчихсон байсан ба одод үүлний цаагуур орон, сар бүдэг бадаг үзэгдэх ажээ.
Advertisement
"чи Ёнжүд сайн биздээ? Яагаад нуугаад байгаа юм?"
"тиймээ. Би түүнд үнэхээр сайн. Дасчихсан, дурлалдаа мансуурчихсан, харахгүй бол байж сууж чадахгүй тийм ихээр сайн. Гэхдээ би түүнд "хайртай" гэдгээ үнэхээр хэлж чадахгүй юм шиг байна. Яагаад ч юм айгаад байх юм. Түүнийг надад дургүй байх вий, үзэн яддаг байх вий, намайг өөрт нь тэгтлээ их сайн гэдгийг мэдээд орхиод явчих вий гэж айснаасаа болоод түүнд юу ч хэлж чадахгүй юм шиг байна. Сэтгэлд нь өөр нэгэн байвал яаана гэсэн эргэлзлээсээ болж түүнд өөрийнхөө сэтгэлээ нээхээс айгаад байгаа бололтой. Миний сэтгэлийг хүлээж авахгүй байвал яах вэ?.."
Эцэст нь түүнд яагаад тийм хурдан дасчихсан юм бол..?
Жонгүг "хөөх, найз минь ингэж нэг дурладаг юм байжээ. Гэхдээ чамд гэж хэлэхэд яагаад айгаад байгааг чинь ойлгохгүй байна. Зүгээр л очоод хэл. Тэр чиний сэтгэлийг хүлээж авнаа"
"мэдэхгүй ээ"
Би өөр үг хэлэлгүй доошоо хартал Жонгүг "охидтой унтаж хэвтэхээс өөр юм мэддэггүй залууг ч Ёнжү ингэтлээ өөрчлөх гэж. Үнэхээр итгэж чадахгүй байна шүү. Бүр чамаас болж хэлэх гэж ирсэн юмаа хүртэл мартчихсан байна. Ёнжү ирчихсэн. Чамайг энд ганцааранг чинь эморуулмааргүй л байна шүү"
Би Жонгүг рүү хараад "айн? Тэгээд наадахаа эртхэн хэлэхгүй яасан юм?" гэж хэлээд шууд тагтнаас буун гүйсээр өрөөнөөс гарлаа.
Доод давхарт бууж ирсний дараа энэ олон хүмүүс дунд Ёнжүг олох хэцүү байлаа. Бүхэлд нь тойруулан харсны эцэст Ёнжүг олж харав. Гэхдээ Тэхёнтой. Тэр хоёр яагаад хамт бүжиглэж байгаа юм бэ?!
Тэхёны үдэшлэгт иртэл Тэхён Жонгүг шууд л өөдөөс тосон авлаа. Мисү Инү хоёр хоорондоо ярилцсаар цааш яваад өгөв. Харин Жонгүг Жимин дээр оччихоод ирье гэж хэлээд яваад өглөө.
Тэхён "хөөхх чи ирчихлээ"
Би "мм т-тиймээ. Нөгөө.."
Тэхён "Жимин үү? Тэр дээд давхарт байгаа. Удахгүй буугаад ирэх байхаа. Жонгүг түүнийг авчрах гэж л явсан. Тэр болтол хоёулаа бүжиглэж байя" гэснээ ууж байсан аягатай юмаа ширээн дээр тавиад, миний хоёр гараас барин олон хүмүүс дунд орчхов. Тэрээр миний хоёр гараас барьсан хэвээр, дөрвөлжин ам гарган инээсээр дээш үсэрч байлаа.
Тэхён "хөгжилтэй байлдаа" гэхэд нь би инээсээр түүнийг даган хөдлөв. Гэтэл гэнэт хэн нэгэн миний гарыг Тэхёнаас булаагаад барьчих нь тэр.
Тэхён "өө Жимин"
Жимин "та хоёр юу хийгээд байгаа юм?"
Би "бид... бүжиглэж байна"
Жимин эхлээд над руу, дараа нь Тэхён руу муухай харснаа намайг хөтлөн хаа нэг тийшээ дагуулан алхаж эхэллээ. Би эхэндээ гайхан юу хэлэхээ мэдэхгүй байсан ч одоо бага зэрэг уур хүрч эхлэв. Би зогсон түүнээс гараа татаж аваад "яагаад байгаа юм? Гар өвдөж байна" гэж хэлээд гараа барилаа.
"тэгвэл чи Тэхёнтой юу хийгээд байсан юм?"
"хэлсэн биздээ? Бүжиглэж байсан гэж"
"чи надад Тэхёнд сайн биш гэсэн. Тэгсэн хэрнээ одоо түүнтэй инээлдээд, бүжиглээд зогсож байх юм?"
"юу?? Тэгээд юу гэж? Би бүжиглэж болохгүй юм уу? Ер нь чи өглөөнөөс хойш яагаад хачин аашлаад байгаа юм? Чи надаас найзаа харамлаад байгаа юм уу? Намайг түүнд сайн байхвий гэхээс айгаад байгаа юм уу? Хэрвээ би түүнд үнэхээр сайн байсан бол чи бид хоёрын үерхлийг зөвшөөрөхгүй юм байна тийм үү?"
"тиймээ! Би хэзээ ч та хоёрыг зөвшөөрөхгүй"
Би түүн рүү гайхан хараад "юу? яагаад? Яагаад чи хоёр хүний үерхлийг хориод байгаа юм? Чамд ямар ч хамаагүй биздээ? Эсвэл чи Тэхёнд сайн юм уу? Тэгээд надтай хардаад байгаа юм уу?"
"больж үз Хан Ёнжү"
"тэгээд юу юм? Яагаад ингэж аашлаад байгаа юм?"
"учир нь би чамайг Тэхёнтой хардаад байна"
Түүнийг ингэж хэлэхэд бид хоёр гайхан нэг нэгэн рүүгээ харав. Тэр сая юу гэсэн бэ? Хардсан? Түүний хэл нь халтираад зөрүүлээд хэлчихсэн үү?
Жимин над руу харсан хэвээр амьсгаагаа гаргаад "яагаад гэвэл би яг одоо чамд галзууртлаа дурлачхаад байна Хан Ёнжү. Тэгтэл чи сайн найзтай минь дотно байгаад байгаа чинь миний дургүйг хүргэж байна"
ЮУ?? Тэр надад дурлачихсан гэсэн үү???
Би түүн рүү хөлдчихсөн юм шиг л харж байлаа. Бид хэр удаан ширтэлцсэнийг ч мэдсэнгүй. Яг одоо дотор минь юу болоод байгааг ч ойлгох сөхөө алга. Яг одоо мэдрэгдэж байгаа мэдрэмжийг юу гэж хэлэхээ мэдэхгүй нь. Цээжинд галт уул дэлбэрэх гээд байгаа ч юм шиг, бүр биеийн минь бүх цус нүүрэнд оччихсон уу гэлтэй халуу оргино. Зүрх минь амаар гарах гэж байгаа мэт л цохилж байлаа. Бараг л хажуугаар өнгөрөх хүнд сонсогдохоор.. Түүнээс ийм үг сонсоно чинээ төсөөлж байсангүй. Энэ зүүд биш байгаа?
Advertisement
- In Serial117 Chapters
The Calamitous Bob
The world of Nyil, with its monsters, its knights and its mildly sociopathic gods. Come and see! A soul flees and a soul arrives, blessed by luck. Will she survive? Will she thrive? Will she become a calamity? After all, luck is such a fickle thing.
8 183 - In Serial108 Chapters
Lazy Dragon Queen: Gaming in an Illogical World
Other Tags: Tower Defense | Crafting | Anti-Cat Propaganda Have you ever thought to yourself, “tfw no qt3.14 dragon girl gf to play vidya with?” Are you one of those lonely people who claim to prefer single-player games because you have nobody to play multiplayer games with? Do you wish that you could have a harem of cute, 10/10 waifus who just want to play video games, be lazy with you, and do cute romantic things? Then congratulations! You don’t get any of those things, but Drake does. You do, however, get the opportunity to live vicariously through Drake as he goes to a lazy dragon’s (read: best girl’s) pocket universe that has been designed to be the perfect survival / tower defense / crafting hybrid game-turned-reality! Have I mentioned that there are cute dogs and bees involved? What about the bodybuilder cat enemies? Or the fact that I, the best informational status window and synopsis writer ever, Window, am in the story? Oh, and you might want to keep in mind that the dragon in charge of the universe dislikes all things rational, logical, and other boring things like those. --- Volume 1 now available on Amazon! Cover art by ErosPanda! Full-sized version of the cover art here!
8 309 - In Serial7 Chapters
(Draft 1- Not Latest Release) Becoming the Protagonist of My Own Delusional World!
Yuriko Akimoto, a second rate fan-fiction author, has just signed a deal with Saigo Press, Japan's leading publishing label for light novels! Except Yuriko has one problem... she can't stop daydreaming! No matter where she is, or what she is doing, she can't help but to be enveloped in her own fantasy worlds. Follow Yuriko as she struggles with her new life as an author, makes friends, and strives to become the protagonist of her own delusional world!
8 176 - In Serial10 Chapters
One Piece - Supreme King
Once your average 15-year-old; now the son of an exiled celestial dragon and a member of the clan of D. Will Achilles search for Wealth, Fame, and Power? Or will he be content to live on the sidelines whilst watching everything play out?One thing is for certain, things will definitely be interesting, especially in the era of Rocks.>>>>>>>>>>>*Cover Image isn’t mine*I don’t own One Piece*AUI will also be posting this on royalroad.com as well once it is approved>>>>>>>>>>>Join the Discord server, as there is news on updates, chapter images, and you can ask any questions you have about the story.Discord Link: https://discord.gg/baw7wZfd
8 147 - In Serial30 Chapters
Solarite
A mix of urban fantasy aimed at the young adult (YA) audience and a dark psychological tale of the paranormal. What would you do if you woke up one day, human in appearance but different genetically? Would you fight it? Or would you accept the change? Seventeen-year-old Lea is rebuilding her life after a treacherous childhood. Blossoming from a sickly child to a beloved athlete, she still struggles with her mental health. With weekly group therapy and friends' support, she begins to heal healthily. This all comes to a halt when she finds a mysterious card in her bedroom. Unknowingly this card makes the beginning of the end of her life as a human – and her rebirth as something much more dangerous. Can be read on Royal Road and Ao3 for free. Separated into volumes by story arch following multiple protagonists and points of view. Contains gore, blood, abuse, and murder. Specifically, V1 contains mild mentions of past genocide and abuse, while V2 details the effects of kidnapping and sexual assault.
8 196 - In Serial48 Chapters
Falling For A Man Of The City
He stood up momentarily discarding his shirt, eliciting a small moan from me at the sight of his physique. His body would always take my breath away at the black ink and scars littered holding a story of their own. When my eyes moved down past his pectoral muscles to his pants I felt my breath hitch in my throat at the view of his manhood straining against the fabric. If I didn't feel shy with the way he was admiring me, I certainly felt shy when he reached out to remove my underwear. It was the first time I had ever allowed anyone to see a part of my body that I had been taught to guard fiercely so it was only natural that I look away feeling self-conscious. Considering I wasn't making any effort to hide it, he chuckled lightly making me blush when he went further to spread my thighs gently unveiling the secret that I had been yearning for him to see. "You have such a pretty pussy," were the words that came out as more of a growl. Turning to look at him, I found his eyes already watching me causing my chest to constrict in sweet agony, "I'm going to enjoy eating you, my little gazelle," he cooed gently falling to his knees in a prayer like motion. Only this form of prayer was far beyond holy but aimed to please and was sacred in its own way... ***When Aaliyah Winston waltzed into the city of New York in search of a new life, unexpectedly she is thrust into a world. She gains more than she bargained for once she catches the eye of the leader of the Mafia. Drenched in decadence and an allure that has her throwing all caution aside, he proves to be more than meets the eye. As they indulge in an attraction so powerful and addictive surpassing that of any drug it's in their aim for love, when family secrets and lies are exposed. It's quite a risk to allow a man like him into her bed. Yet the true test of whether they'll survive lies if she can accept hands that have been painted in blood holding her heart.
8 377

