《playboy issues | jimin》0|8
Advertisement
Бид юмаа идчихээд тэндээс гаран алхаж байлаа. Бидний алхаж буй замын хоёр талд дүүрэн модод байх ба энэ хавиар алхах хүн бид хоёроос өөр алга байв. Бид ч хоорондоо үг дуугаралгүй явах ба модон дээр суух шувуудын жиргээ л чихэнд хальт сонсогдоно. Гэтэл гэнэт энэ чимээгүй орчныг эвдэж Жимин ярьж эхлэв.
"чи ямар сонирхолтой вэ? Хобби чинь?"
Түүний гэнэт асуусан асуулт жоохон сонирхолтой юм. Хобби?
"сонирхол..? Хмм..би үнэндээ бичиг хэргийн юм цуглуулах дуртай. Жишээ нь тэмдэглэлийн дэвтэр. Тиймэрхүү дэлгүүрүүдээр ч орох дуртай"
"сонирхолтой юм. Тэгээд чамд цуглуулсан хэдэн дэвтэр байгаа юм?"
"ойролцоогоор.. тавин гурав"
"юу?? Тавин гурав аа??"
Түүнийг гайхсан царайг харан бага зэрэг инээд минь хүрэв.
Би инээгээд "хамгийн сүүлд сарын өмнө тоолоход тавин гурав байсан. Үнэндээ түүнээс хойш дэвтэр аваагүй л дээ"
Жимин над руу хараад инээмсэглэн "чи инээж байна.. Чи надтай байхдаа тэр болгон инээгээд байдаггүй" гэхэд нь би өөдөөс нь харан дахин инээмсэглээд "яасан? Догдолж байна уу?" гэтэл тэр "тиймээ" гэх нь тэр. Харин би сонссон үгэндээ гайхан түүн рүү харав. Тэгтэл Жимин над руу харан инээмсэглэсэн хэвээр "тоглож байна даа. Ямар аймар хардаг юм" гэхэд нь би Жимин рүү харахаа болиод доош харан алхаж эхэллээ. Тэр догдлох хүн биш ч тэгж хэлэх ч хүн биш. Зүгээр л бага зэрэг гайхсан юм.
"охид надтай болзохын тулд мөнгө төлөхөд ч бэлэн байдаг. Харин чи тийм биш. Бараг би л төлөх шаардлагатай болчихдог"
"гэхдээ энэ бүхэн чинь зүгээр.. бараг л зөвхөн надтай унтах гэж л хийж байгаа зүйл биз дээ?"
"юу?"
"чи зүгээр л надтай унтахын тулд энэ бүхнийг хийж бас намайг догдлуулахаар янз бүрийн юм хийж байгаа, тийм биз? Тийм болохоор энэ үерхэл ямар ч үнэ цэнэгүй санагддаг. Зүгээр л нэг тоглоом шүү дээ"
"чи тэгж бодож байна уу? Үнэхээр үнэ цэнэгүй гэж үү? Тэгвэл хоёулаа үнэ цэнэтэй болгоход л болно биздээ? Энэ үерхлийн төгсгөлд ямар ч ялалт, ялагдал байхгүй юм шиг л байцгаая"
Advertisement
Тэр над руу ширтсээр хэлэх ба би хариу хэлэлгүй зүгээр л толгой дохив. Ганцхан надад л Жимин хэтэрхий зөөлөн нэгэн болчихсон юм шиг санагдаад байгаа юм болов уу? Түүний надад ингэж сайхан хандаад байгаа нь нөгөө талаараа айлгаад байх юм. Хэрвээ би түүнд дасчихвал яах бол?
Жимин гэнэт миний гараас хөтөлснөө "нааш ир" гээд нэг тийшээ дагуулан алхаж эхлэв. Бид бичиг хэргийн дэлгүүрт орж ирсний дараа Жимин "би чамд дэвтэр авч өгье. Цуглуулгад чинь нэмэрлэмээр байна. Хүссэнээ бас хэдийг ч хамаагүй ав"
"үнэхээр үү?" би уулга алдсаар тэмдэглэлийн дэвтэрнүүд байх хэсэг дээр очив. Би хачин сонирхолтойгоо мэднээ. Гэхдээ иймэрхүү дэлгүүрт орж ирэхээр энд насаараа баймаар санагдаад байдаг. Үнэндээ байсан ч чадна. Үнэхээр шүү, би хэтрүүлээгүй. Тэр олон дэвтрүүд гоё дэвтэр биш байсан ч авмаар байдаг юм. Ямар ч дэвтэр байсан надад гоё харагддаг гэхээр яалтчгүй хачин байгаа биз? Гэхдээ бас ганц тэмдэглэлийн дэвтэр дээр ч биш л дээ.
Би эхлээд хоёр гартаа хоёр дэвтэр барьж байгаад хэсэг харав. Тэгээд тэр хоёрыг тавьсны дараа ахиад хоёрыг аван хэсэг харлаа. Тэгтэл Жимин хүрч ирснээ миний гарт байгаа хоёр дэвтэр бас буцааж тавьсан хоёр дэвтрийг аван сагсанд хийчхэв.
"өөр ямрыг авмаар байна? Бүгдийг нь авах юм уу?"
Жимин сагсаа барьсаар хэлэхэд нь би "үгүй ээ. Би тийм олныг авахгүй" гээд сагсан дахь дэвтрийг авах гэтэл Жимин холдуулаад "зүгээр л намайг авч өгч байгаа дээр дуртай дэвтрээ ав. Дараа нь бүр илүү үнэтэй зүйл өгөх болохоор"
Үнэндээ би түүний хэлснийг ойлгосонгүй.
Жимин миний барьж үзсэн болгоныг сагсанд авч хийгээд байв. Магадгүй аль хэдийн 10 гарчихсан байх.
Жимин сагсаа кассан дээр аваачиж тавихад нь би "ийм олон дэвтэр хэрэггүй дээ"
Гэхдээ үнэндээ би гаднаа ингэж хэлсэн ч үнэндээ дуртай байна л даа. Ойрд ерөөсөө бичиг хэргийн дэлгүүр орж тухтай дэвтэр авч чадахгүй байсан юм.
Жимин төлбөрөө хийсний дараа ууттай дэвтэрнүүдийг надад өгөөд "иймхэн зүйл өгөлгүй дээ. Хэрвээ өөр авмаар юм байгаа бол хэлж байгаарай. Би-" гэхэд нь би үгийг нь таслан "хэрэггүй ээ. Надад тэгж сайхан сэтгэл гаргах гээд байх хэрэггүй дээ. Энэ тэмдэглэлийн дэвтрүүдэд баярлалаа" гээд ууттай дэвтрүүдээ өргөтөл Жимин "аан тийм" гэснээ ардаасаа хоёр хос үзэг гаргаад ирэв. Таган дээрх дүрсээр нь хос гэдэг нь мэдэгдэж байлаа.
Advertisement
"юу....вэ?"
Жимин надад нэг үзгийг нь өгснөө "зүгээр л дурсгал. Нэг нь чамд нэг нь надад байж байг"
Би үзгийг аван хэсэг харав. Тэр хэзээ ийм хүүхэд шиг байдаг болчхов?
Жимин "заза одоо харьцгаая" гэж хэлээд түрүүлэн алхаж эхлэв.
***
Гэрийн үүдэнд ирсний дараа би машинаас буугаад "баяртай орлоо" гэтэл Жимин машинхаа цонхоор харан инээмсэглэсээр гараараа даллана. Би хариу инээмсэглэчхээд гэртээ оров. Тэгээд орж ирснийхээ дараа цонхоор хартал Жимин яг хөдөлж байлаа. Түүний явахыг харчхаад эргэж хартал яг ард ээж элгээ тэвэрчихсэн зогсож байхыг хараад цочсондоо орилоод цээжин дээрээ гараа тавив.
"та чинь сүнс шиг хэзээдээ ард ирээд зогсчихдог юм бэ? Хүн цочоочих юм"
"Жимин та хоёроор юу байна даа?"
"юу гэсэн үг юм?"
"өнөөдөр хэр байв даа гэсэн үг"
"зүгээр л... Кино үзчихээд дараа нь хоол идсэн. Тэгээд хэсэг алхаж байгаад л ирлээ"
Ээж элгээ тэвэрсэн хэвээр "ммм" гэх дуугарах нь нэг л ёжтой сонсогдоно.
"яасан бэ? Та юу бодоод байгаа юм?"
Намайг хэлэхэд ээж инээмсэглээд "үнэндээ надад Жимин их таалагдаж байгаа. Тэр их сайн хүү шиг санагддаг" гэхэд нь би нүдээ томруулан "ганцхан удаа уулзчхаад сайн хүү гэдгийг та яаж мэдэж байгаа юм?" гэтэл ээж хэсэг бодож байх шиг болсноо "мм..нэг тийм байдаг даа. Ганц хараад л сэтгэлд нэг тийм ойр.. Өмнө нь огт уулзаж байгаагүй хэрнээ л анх удаа уулзахад цаанаасаа л нүдэнд дулаахан" гэх нь тэр.
"та юу яриад байгаа юм бэ? Би ч тэгж боддоггүй байхад та хэдэн удаа уулзсан болоод ийм юм яриад байнаа, айн?"
"гэхдээ зүгээр дээ миний охин, чи эхэндээ ингэж бодож байгаад л сүүлдээ наад бодол чинь өөрчлөгдчихнө"
Намайг ээж рүү хачин харж байтал ээж хэсэг чимээгүй байснаа "юу гээч, эрэгтэй эмэгтэй хүмүүс удаан хамт байвал бие биедээ татагдах магадлал хэдэн хувь байдгийг мэдэх үү?" гэхэд нь би чихээ дараад "үгүй ээ мэдэхгүй!" гэж хэлээд шууд л өрөө рүүгээ явж эхлэв. Тэгтэл ээж араас "би хувьдаа та хоёрыг их дэмжиж байгаа шүү" гэх нь тэр. Энэ ээж..
Би өрөөндөө орон хаалгаа хаатал хаалганы цаанаас ээж "аан бас нөгөөдөр аав чинь ирнэ" гэж хэлэх нь сонсогдлоо.
Өрөөндөө ширээний ард сууж байтал утас дуугарахад нь аваад харвал.. Аав?
⁃ Байна уу ааваа?
⁃ Маргааш амралтын өдөр байхаа? Маргааш бид K&M компаний захирлын гэр бүлтэй гэр бүлийн уулзалт товлосон.
⁃ Яах гэж?
⁃ Дээр чамд хэлж байсан шиг санагдаж байна. Чамайг тэдний охинтой сүй тавиулахаар ярилцаж байгаа талаар. Маргааш энэ талаар ярилцах гэж уулзаж байгаа юм. Чи ирнэ биздээ?
⁃ Мэдэхгүй байнаа.
⁃ Хүсэхгүй байгаа бол зүгээр л хэл.
⁃ Үгүй ээ би очно оо.
⁃ Сайн байна. Маргааш чамайг Чүэ нарийн бичиг очиж авах болно. Бэлэн байгаарай.
⁃ Ойлголоо.
──────────
a/n: та нарт сонирхуулахад Ёнжүгийн т/дэвтэр цуглуулдаг бас тэр бичиг хэргийн юм энэ тэр нь үнэндээ миний сонирхол шт xD
Ер нь би Ёнжү дээр өөрийнхөө сонирхол, зан аашаас жоохон жоохон тусгасан байдаг юмммм :>
Advertisement
- In Serial33 Chapters
Sunflower : [A sunflower based litRPG]
Hello. I am a sunflower. Are you a sunflower too? Well, it doesn't really matter. Today is a calm day. The wind is warm. I do not know why I am alive, but do you want to look at the sun together with me? - I am a sunflower. [Updates Sundays]
8 226 - In Serial9 Chapters
The Bronze Players of Recreation
The world of Creation has seen a recent explosion of what can only be called an adventurer’s culture over the past few decades. People who were once looked at as nothing more than lower class mercenaries rose to the ranks of heroes and legends as adventuring became recognized as an idealized lifestyle of overcoming hardship and finding triumph. With the establishment of a guild-based government system on the continent of Terramania, adventurers were soon legitimized and adventuring became a phenomenon universally accepted around the world. Redlette had retreated from this world to live on Earth for the remainder of her years, having been born and outcast by the gods of Creation. However, upon meeting a friend that she treasured dearly, she found herself longing for a return to her world—she wanted to experience it properly and go on adventures with someone whom she holds dear. Putting a plan into action, she meets with her friend, an awkward, nerdy boy by the username of Herring who she’d only known through years of playing online games with him, and invites him to go on this fantastic adventure with her. An adventure in another world had always been an impossible dream for Herring, but when he suddenly found himself with the opportunity to embark on one, he knew it wouldn’t be as simple as books and shows made it out to be. Redlette was notorious for rushing into things without thinking them through, and he was flighty and weak. In the games they played together, they rarely grasped victory. They were losers through and through, both in hobby and life. Despite this, though, he takes the leap and sets off with Redlette into the world of Creation. Together they only had one goal: to have fun and go on the adventure of their lives. This time, they’d establish a guild of their own and be free to take on whatever exploits their hearts desired. This is the story of the founding of their guild. Author’s Notes: -My writing style is largely based off of the absurd amount of light novels I’ve read and anime I’ve watched, so it may come off as cartoonish or exaggerative at times. If that isn’t your thing, I’d steer clear of this story.-Not an MMO story.-No numerical stats.-Relatively slow pacing.-Posts are between 2000-5000 words weekly after Chapter 1. Art Credits: Cover Art, Inserted Art, and Character Designs by @TransFlames on Twitter. World Map and Cover Logo by @figburn on Twitter.
8 138 - In Serial153 Chapters
Family Comes First
Juliet's parents died when she was young and she never got to experience having a family. She lived a miserable and lonely life. One night at work, she meets a strange man that says he's a reporter and he asks her a few questions. Later that night, the reporter offers to drive her home from work. When Juliet refuses, he kidnaps her and brings her home to be a wife for his oldest son. Juliet slowly loses her sanity as she finally gets a family.
8 294 - In Serial46 Chapters
Hostage
25, Angel White moves into her father's mansion in Los Angeles, California. She didn't know her father had money stashed away in the house. She also didn't know that her father had a lot of enemies who wanted that money. She soon gets an uninvited surprise when a couple of men broke inside the house. Will Angel survive being hostage for days ?
8 73 - In Serial11 Chapters
NICOTINE KISSES
In which she falls victim for his exorbitant desires, his iniquitous tongue and his immoral ways. And him for the constellation in her eyes but the provocation in her lips.
8 115 - In Serial8 Chapters
saiki k chatfic but it's canon and gay | published january 3rd, ENJOY !!
EVERYTHING IS SATIRE. I PROMISE.
8 111

