《playboy issues | jimin》0|8
Advertisement
Бид юмаа идчихээд тэндээс гаран алхаж байлаа. Бидний алхаж буй замын хоёр талд дүүрэн модод байх ба энэ хавиар алхах хүн бид хоёроос өөр алга байв. Бид ч хоорондоо үг дуугаралгүй явах ба модон дээр суух шувуудын жиргээ л чихэнд хальт сонсогдоно. Гэтэл гэнэт энэ чимээгүй орчныг эвдэж Жимин ярьж эхлэв.
"чи ямар сонирхолтой вэ? Хобби чинь?"
Түүний гэнэт асуусан асуулт жоохон сонирхолтой юм. Хобби?
"сонирхол..? Хмм..би үнэндээ бичиг хэргийн юм цуглуулах дуртай. Жишээ нь тэмдэглэлийн дэвтэр. Тиймэрхүү дэлгүүрүүдээр ч орох дуртай"
"сонирхолтой юм. Тэгээд чамд цуглуулсан хэдэн дэвтэр байгаа юм?"
"ойролцоогоор.. тавин гурав"
"юу?? Тавин гурав аа??"
Түүнийг гайхсан царайг харан бага зэрэг инээд минь хүрэв.
Би инээгээд "хамгийн сүүлд сарын өмнө тоолоход тавин гурав байсан. Үнэндээ түүнээс хойш дэвтэр аваагүй л дээ"
Жимин над руу хараад инээмсэглэн "чи инээж байна.. Чи надтай байхдаа тэр болгон инээгээд байдаггүй" гэхэд нь би өөдөөс нь харан дахин инээмсэглээд "яасан? Догдолж байна уу?" гэтэл тэр "тиймээ" гэх нь тэр. Харин би сонссон үгэндээ гайхан түүн рүү харав. Тэгтэл Жимин над руу харан инээмсэглэсэн хэвээр "тоглож байна даа. Ямар аймар хардаг юм" гэхэд нь би Жимин рүү харахаа болиод доош харан алхаж эхэллээ. Тэр догдлох хүн биш ч тэгж хэлэх ч хүн биш. Зүгээр л бага зэрэг гайхсан юм.
"охид надтай болзохын тулд мөнгө төлөхөд ч бэлэн байдаг. Харин чи тийм биш. Бараг би л төлөх шаардлагатай болчихдог"
"гэхдээ энэ бүхэн чинь зүгээр.. бараг л зөвхөн надтай унтах гэж л хийж байгаа зүйл биз дээ?"
"юу?"
"чи зүгээр л надтай унтахын тулд энэ бүхнийг хийж бас намайг догдлуулахаар янз бүрийн юм хийж байгаа, тийм биз? Тийм болохоор энэ үерхэл ямар ч үнэ цэнэгүй санагддаг. Зүгээр л нэг тоглоом шүү дээ"
"чи тэгж бодож байна уу? Үнэхээр үнэ цэнэгүй гэж үү? Тэгвэл хоёулаа үнэ цэнэтэй болгоход л болно биздээ? Энэ үерхлийн төгсгөлд ямар ч ялалт, ялагдал байхгүй юм шиг л байцгаая"
Advertisement
Тэр над руу ширтсээр хэлэх ба би хариу хэлэлгүй зүгээр л толгой дохив. Ганцхан надад л Жимин хэтэрхий зөөлөн нэгэн болчихсон юм шиг санагдаад байгаа юм болов уу? Түүний надад ингэж сайхан хандаад байгаа нь нөгөө талаараа айлгаад байх юм. Хэрвээ би түүнд дасчихвал яах бол?
Жимин гэнэт миний гараас хөтөлснөө "нааш ир" гээд нэг тийшээ дагуулан алхаж эхлэв. Бид бичиг хэргийн дэлгүүрт орж ирсний дараа Жимин "би чамд дэвтэр авч өгье. Цуглуулгад чинь нэмэрлэмээр байна. Хүссэнээ бас хэдийг ч хамаагүй ав"
"үнэхээр үү?" би уулга алдсаар тэмдэглэлийн дэвтэрнүүд байх хэсэг дээр очив. Би хачин сонирхолтойгоо мэднээ. Гэхдээ иймэрхүү дэлгүүрт орж ирэхээр энд насаараа баймаар санагдаад байдаг. Үнэндээ байсан ч чадна. Үнэхээр шүү, би хэтрүүлээгүй. Тэр олон дэвтрүүд гоё дэвтэр биш байсан ч авмаар байдаг юм. Ямар ч дэвтэр байсан надад гоё харагддаг гэхээр яалтчгүй хачин байгаа биз? Гэхдээ бас ганц тэмдэглэлийн дэвтэр дээр ч биш л дээ.
Би эхлээд хоёр гартаа хоёр дэвтэр барьж байгаад хэсэг харав. Тэгээд тэр хоёрыг тавьсны дараа ахиад хоёрыг аван хэсэг харлаа. Тэгтэл Жимин хүрч ирснээ миний гарт байгаа хоёр дэвтэр бас буцааж тавьсан хоёр дэвтрийг аван сагсанд хийчхэв.
"өөр ямрыг авмаар байна? Бүгдийг нь авах юм уу?"
Жимин сагсаа барьсаар хэлэхэд нь би "үгүй ээ. Би тийм олныг авахгүй" гээд сагсан дахь дэвтрийг авах гэтэл Жимин холдуулаад "зүгээр л намайг авч өгч байгаа дээр дуртай дэвтрээ ав. Дараа нь бүр илүү үнэтэй зүйл өгөх болохоор"
Үнэндээ би түүний хэлснийг ойлгосонгүй.
Жимин миний барьж үзсэн болгоныг сагсанд авч хийгээд байв. Магадгүй аль хэдийн 10 гарчихсан байх.
Жимин сагсаа кассан дээр аваачиж тавихад нь би "ийм олон дэвтэр хэрэггүй дээ"
Гэхдээ үнэндээ би гаднаа ингэж хэлсэн ч үнэндээ дуртай байна л даа. Ойрд ерөөсөө бичиг хэргийн дэлгүүр орж тухтай дэвтэр авч чадахгүй байсан юм.
Жимин төлбөрөө хийсний дараа ууттай дэвтэрнүүдийг надад өгөөд "иймхэн зүйл өгөлгүй дээ. Хэрвээ өөр авмаар юм байгаа бол хэлж байгаарай. Би-" гэхэд нь би үгийг нь таслан "хэрэггүй ээ. Надад тэгж сайхан сэтгэл гаргах гээд байх хэрэггүй дээ. Энэ тэмдэглэлийн дэвтрүүдэд баярлалаа" гээд ууттай дэвтрүүдээ өргөтөл Жимин "аан тийм" гэснээ ардаасаа хоёр хос үзэг гаргаад ирэв. Таган дээрх дүрсээр нь хос гэдэг нь мэдэгдэж байлаа.
Advertisement
"юу....вэ?"
Жимин надад нэг үзгийг нь өгснөө "зүгээр л дурсгал. Нэг нь чамд нэг нь надад байж байг"
Би үзгийг аван хэсэг харав. Тэр хэзээ ийм хүүхэд шиг байдаг болчхов?
Жимин "заза одоо харьцгаая" гэж хэлээд түрүүлэн алхаж эхлэв.
***
Гэрийн үүдэнд ирсний дараа би машинаас буугаад "баяртай орлоо" гэтэл Жимин машинхаа цонхоор харан инээмсэглэсээр гараараа даллана. Би хариу инээмсэглэчхээд гэртээ оров. Тэгээд орж ирснийхээ дараа цонхоор хартал Жимин яг хөдөлж байлаа. Түүний явахыг харчхаад эргэж хартал яг ард ээж элгээ тэвэрчихсэн зогсож байхыг хараад цочсондоо орилоод цээжин дээрээ гараа тавив.
"та чинь сүнс шиг хэзээдээ ард ирээд зогсчихдог юм бэ? Хүн цочоочих юм"
"Жимин та хоёроор юу байна даа?"
"юу гэсэн үг юм?"
"өнөөдөр хэр байв даа гэсэн үг"
"зүгээр л... Кино үзчихээд дараа нь хоол идсэн. Тэгээд хэсэг алхаж байгаад л ирлээ"
Ээж элгээ тэвэрсэн хэвээр "ммм" гэх дуугарах нь нэг л ёжтой сонсогдоно.
"яасан бэ? Та юу бодоод байгаа юм?"
Намайг хэлэхэд ээж инээмсэглээд "үнэндээ надад Жимин их таалагдаж байгаа. Тэр их сайн хүү шиг санагддаг" гэхэд нь би нүдээ томруулан "ганцхан удаа уулзчхаад сайн хүү гэдгийг та яаж мэдэж байгаа юм?" гэтэл ээж хэсэг бодож байх шиг болсноо "мм..нэг тийм байдаг даа. Ганц хараад л сэтгэлд нэг тийм ойр.. Өмнө нь огт уулзаж байгаагүй хэрнээ л анх удаа уулзахад цаанаасаа л нүдэнд дулаахан" гэх нь тэр.
"та юу яриад байгаа юм бэ? Би ч тэгж боддоггүй байхад та хэдэн удаа уулзсан болоод ийм юм яриад байнаа, айн?"
"гэхдээ зүгээр дээ миний охин, чи эхэндээ ингэж бодож байгаад л сүүлдээ наад бодол чинь өөрчлөгдчихнө"
Намайг ээж рүү хачин харж байтал ээж хэсэг чимээгүй байснаа "юу гээч, эрэгтэй эмэгтэй хүмүүс удаан хамт байвал бие биедээ татагдах магадлал хэдэн хувь байдгийг мэдэх үү?" гэхэд нь би чихээ дараад "үгүй ээ мэдэхгүй!" гэж хэлээд шууд л өрөө рүүгээ явж эхлэв. Тэгтэл ээж араас "би хувьдаа та хоёрыг их дэмжиж байгаа шүү" гэх нь тэр. Энэ ээж..
Би өрөөндөө орон хаалгаа хаатал хаалганы цаанаас ээж "аан бас нөгөөдөр аав чинь ирнэ" гэж хэлэх нь сонсогдлоо.
Өрөөндөө ширээний ард сууж байтал утас дуугарахад нь аваад харвал.. Аав?
⁃ Байна уу ааваа?
⁃ Маргааш амралтын өдөр байхаа? Маргааш бид K&M компаний захирлын гэр бүлтэй гэр бүлийн уулзалт товлосон.
⁃ Яах гэж?
⁃ Дээр чамд хэлж байсан шиг санагдаж байна. Чамайг тэдний охинтой сүй тавиулахаар ярилцаж байгаа талаар. Маргааш энэ талаар ярилцах гэж уулзаж байгаа юм. Чи ирнэ биздээ?
⁃ Мэдэхгүй байнаа.
⁃ Хүсэхгүй байгаа бол зүгээр л хэл.
⁃ Үгүй ээ би очно оо.
⁃ Сайн байна. Маргааш чамайг Чүэ нарийн бичиг очиж авах болно. Бэлэн байгаарай.
⁃ Ойлголоо.
──────────
a/n: та нарт сонирхуулахад Ёнжүгийн т/дэвтэр цуглуулдаг бас тэр бичиг хэргийн юм энэ тэр нь үнэндээ миний сонирхол шт xD
Ер нь би Ёнжү дээр өөрийнхөө сонирхол, зан аашаас жоохон жоохон тусгасан байдаг юмммм :>
Advertisement
- In Serial392 Chapters
Transdimensional Marketing
I am merely a reviewer, albeit the products I review are slightly different. For example, I review quantum computers, artificial intelligence, anti-gravity mech armor, planetary engines, sublight colonial ships, stellar detonators, etc… Chen Yu: “The technological product I bring to everyone for today’s episode is—a dual-vector foil! W-Wait! Everyone, please calm down! Let me explain…”
8 1070 - In Serial87 Chapters
Rise of the Lord
Gerald, born a Viscount's son, spent most of his life since he was six as an enemy Duke's 'ward', nothing short of a hostage. Until a shocking letter arrived requesting that he be sent back to inherit his father's territory and title. Now he has to return and rule the ruin that is his family's lands. Bandits roam and enemies leer. Conspiracies brew and wars rage. Meanwhile, Gerald has to rise with his house from the ashes. Schedule: Updates 4 times a week--> Monday-Thursday. Maps: Tellus Viscounty - Asura Continent Additional tags: Kingdom Building - Strategy - War - Army Building - Minor Wuxia Elements.
8 668 - In Serial25 Chapters
Creator of All-Realms
Release Schedule: 5 chapters/week, from Monday to Friday (01:15 PM, GMT-3) Throughout the years, countless powerful beings rose and fell. As powerful as they were, their lifespan had an end. The universe is fair. Beings whose power was enough to shatter planets in countless pieces wailed in the cosmos, feeling that while the universe being fair was a blessing, it was also a curse! They trained for thousands, even tens of thousands of years to reach their current strength, but just like mortals, their lifespan also had an end! Countless galaxies away, within Earth, a young man shook his head before looking at the moon worriedly, ''What's the use knowing this... I must deal with my problems, right? Sometimes, knowing everything isn't that useful...'' He, who can see everything, do everything and be everything, was troubled. The universe is fair. That's the only thing most living beings agreed, not expecting unfairness to appear. Diverting his gaze from the moon, the young man looked towards his farm with calm eyes, ''Well, well. I wonder what surprises you'll bring me, my creations...'' This is a story about a lazy creator trying to deal with his problems while getting to know himself better.
8 119 - In Serial7 Chapters
Deathgod Chronicles
This is my first attempt at writing something other than poetry so it may be crude at the edges, please bear with it. I will try to improve with time. Tags may change as the story progresses but I will try not to get side tracked. I welcome any thoughts or comments you have about my work and will greatly appreciate it.************************************************Born with the power to save the world from the clutches of its impeding threats, Rafil was torn away from his parents a few months after birth from one of those impeding threats. What will now become of Rafil as he embarks on a journey to his destiny of bloodbath and slaughter.
8 144 - In Serial28 Chapters
Devil Princess Reincarnation
Of the Pine Family’s five children, Olivia Pine Fredirin was the most unremarkable. Born to a Ducal House in the Fredirin Kingdom, she was a naïve, sweet and timid girl. The type that’s completely unsuited to the hard world of royal politics.However, half the truth is often a whole lie and only children and fools would believe what’s meets the eye. Olivia’s entire persona was fake, manufactured out of necessity. A way to maintain her life until her body grows strong enough to house her true soul.Now, after seven years of waiting, she has finally awakened.
8 90 - In Serial13 Chapters
The Adventures of a Skyrim Modder in Another World
I died. Like, really, i died. But, instead of simply "vanishing", i woke up on a white room, with an computer in front of me. On the screen, i could read the words: [Welcome to the Reincarnation System: Body Construction Module!]
8 107

