《Winter season (Bucky Barnes x reader) PAUSADA》La fiesta (parte 1)
Advertisement
Desde el incidente en el laboratorio, el doctor Banner interesado por mi alteración insistió en hacerme más pruebas, oh sí que genial yeiii 😒, al principio me negué rotundamente a que fuera parte de sus experimentos, lo que menos podía hacer era alterarme. Wanda fue de ayuda vital para que con el paso de los días empezará a controlar más mis poderes, ella era como yo y dado a ese vínculo nos volvimos cercanas, solía pasar una que otra noche en su habitación , noches en las que no podía dormir, noches en las que era atormentada por los recuerdos, por lo que pude haber hecho. En otras ocasiones escuchaba a Bucky gritar al otro lado de la habitación, me producía un desconsuelo y unas ganas insaciables de ayudarlo, de decirle que todo saldrá bien pero ni yo misma estaba segura de eso, ambos estábamos en la misma situación.
En cuanto a mi entrenamiento comencé resistiendo mas, Natasha estaba impresionada con mi puntería, Steve me exigía cada vez más pero no importaba, tenía que ser mejor cada día, ser lo que esperaba papá que fuera. Claro que mi alteración no fue dejada de lado de vez en cuando tenía que sacarla a la luz en distintos combates a los que era sometida, por supuesto no perdía el toque (T/N), es decir: mi torpeza. Al teletransportarme terminaba golpeandome contra el suelo o alguna pared o simplemente aparecía en algún otro lugar, por ello Tony instalo un Microchip detrás de mi oreja, así podrían rastrear me a donde pudiera teletransportarme. Olvidé mencionar que tengo prohibido salir de la torre? Bueno eso es porque creen que sería una mala idea que una chica de mi "condición" pasee por la calle.
Solia pasar algunas de mis tardes al lado de Tony ayudándolo con sus armadoras y molestandolo con preguntas tontas.
—Y con... Esta cosa? Oh UPS! Tony creo que se rompió– noto la expresión furiosa de Tony al ver sobre el suelo uno de sus reactores pero antes de pudiera decir algo yo desaparezco por arte de magia.
No es que molestar sea lo único que haga, también la paso explorando la torre, leyendo el libro que Steve me obsequio, o hablando con Wanda o viendo películas con Sam y Bucky.
Tomen nota damas y caballeros, sí desean divertirse en una película de terror llamen a Sam Wilson el es el hombre indicado para el trabajo.
—Apuesto a que la rubia tonta entrara ahí y la asesinaran— señala Sam con la boca llena de palomitas.
—Shhh Sam!— lo golpeó con una almohada —Oh dios no quiero ver— me cubro en el brazo de Bucky mientras se escucha una motosierra y una pobre rubia siendo asesinada.
—Mjmmmm te lo dije chica te dije que te asesinaría, vaya a Hollywood le enloquece la sangre— dice Sam mientras se coloca otro puñado de palomitas en la boca
—Porque ese hombre persigue a ese grupo de punks adolescentes?— resalta Bucky y Sam se indigna contestandole.
—Diablos ya te lo explique, el sujeto está loco y busca venganza—
Sí definitivamente las noches de película son lo mejor a excepción de las mini peleas Sam vs Bucky.
Hoy era una tarde normal en la torre, mi entrenamiento había acabado y me dispuse a dar un baño, al salir fui a la sala y para mi sorpresa todos estaban presentes excepto Tony y el doctor Banner, quien debería estar encerrado en su laboratorio.
Advertisement
—Qué tal chicos?— saludo con la mano y me siento en el sofá a lado de Wanda —Qué hacen todos aquí?
—Al parecer Stark tiene algo importante que contarnos— dijo Natasha cruzándose de brazos.
—Espero y sea asi, la última vez en que nos reunió a todo el equipo fue para presumir su nuevo Rolex— dice Sam quien se pone a un lado mío, noto que Bucky lo mira molesto y se acerca sentándose en un pequeño sofá.
—Buenas tardes equipo— anuncia Tony entrando a la sala quitándose las gafas de sol.
—Vaya al fin usa esa palabra debe ser especial su anuncio— me dice mentalmente Wanda (si, nos comunicamos asi, telepáticamente) a lo que yo suelto una pequeña risita y Steve nos mira a ambas extrañado.
—Stark— saluda Steve —que tienes que decirnos que es tan importante—
— Directo al grano así me gusta capipaleta— palmea su pecho — vaya sí que estás trabajadito—
—Tony....— le llama Natasha con una sonrisa coqueta —escupelo—
—Bien bien pero antes necesito un trago, el calor me está matando—
Tony se dirige a la pequeña barra con licores y bebidas alcohólicas, toma un vaso y se sirve un whisky.
—Alguno de ustedes gusta?— alza su vaso.
Sam esta apunto de pedir una pero Natasha le pone la mano en la boca.
Pobre Sam.
Tony le da un largo trago y está dispuesto a hablar.
— Bien lo diré sin rodeos porque noto que a la ancianita del fondo le estresa estar aqui— señala con el vaso en la mano a Bucky quien lo fulmina con la mirada — Haré una fiesta, aquí en la torre, será asombrosa como todas mis fiestas y están todos invitados—
No pude evitar sentir un poco de emoción, una fiesta de Tony Stark!
— Y a que se debe la fiesta?— pregunta Steve.
—Que no es obvio? Tenemos a dos miembros nuevos en el equipo— voltea a vernos a Bucky y a mi.
—Mmm no suena nada mal— habla Natasha — será divertido, podremos introducirlos oficialmente al equipo —
—Y como dicen muchos uno no es el mismo después de una Stark party— exclama Stark pícaramente y alzando las cejas.
—Nadie jamás ha dicho eso— dice Steve.
— Será hoy en la noche y usen algo lindo— se acerca a mi— no usarás eso verdad?— me barre con la mirada, yo bajo la mía hasta mi camiseta ya muy usada.
—ummm tal ...vez?—
Noto que me juzga como toda una Miranda Presley.
—Definitivamente no— saca algo de su bolsillo y es una gran faja de billetes — Quiero que vayas a un centro comercial y te compres algo que quite el aliento para esta noche—
Me quedo dubitativa y boquiabierta con la faja de billetes frente a mi.
—Anda no desprecies mi obsequio— mueve los billetes frente a mi —compra lo que necesites, estoy cansado de verte como una vagabunda—
— Ey!!! Yo no soy ...es que es mucho dinero— digo apenada.
—Linda solo tómalo que me estoy cansando—
Natasha se apresura y toma los billetes de Tony.
— Un gusto, Chicas andando, tenemos que ir de compras— nos hace señas a Wanda y a mi, ambas nos levantamos del sillón.
—Oh y necesitaremos quien cargue las bolsas, Rogers, Sam, Bucky, ustedes vienen con nosotras — añade Natasha.
—Oh yo no puedo, este chico tiene que ir a la barbería— niega Sam.
Advertisement
________________________________________________
Toda la tarde estuvimos en el centro comercial, Nat y Wanda se emocionaban comprandome ropa de todo tipo, pero yo no prestaba atención, solo veía a Bucky, Bucky tratando de entender el lugar en el que se encuentra, verlo sintiéndose incómodo con su alrededor.
—Deberíamos ir por un helado— nos sugiere Wanda, Bucky y Steve tienen las manos llenas de bolsas de compras, llegamos a una heladería y Steve pidió uno de vainilla, Nat uno de chocolate al igual que Wanda, yo salí por un momento al ver a Bucky en una banca solo y sentado, llevaba una chaqueta negra y guantes que cubrían sus manos, su barba de días y unos jeans oscuros de mezclilla.
—Hola— me siento a su lado — todo bien?—
—Si— responde cortante.
—Oye buck— me acerco a su oreja y él se tensa, susurro: te gustaría acompañarme a la librería de enfrente? — apunto a la librería y el asiente, lo jalo entusiasta del brazo y entramos corriendo a la librería, Bucky miraba a todos lados sin saber que hacer y yo actuaba como niña en jugueteria.
—Mira este!😍— le muestro a Bucky el libro — recuerdo que me hizo llorar jaja tres veces— el sonríe un poco —Oh ven por aquí!— lo jalo del brazo bruscamente — este fue mi primer libro , recuerdo haberlo encontrado en uno de los pasillos de la escuela después de terminar el curso lo escondí y lo lleve a casa, al llegar la noche me encerré en mi cuarto y lo leí bajo las sábanas con una linterna— Bucky tomó el libro en sus manos con mucha delicadeza.
—Matar a un ruiseñor?— dice y yo asiento.
—Es todo un clásico Bucky! Es maravilloso! —
Tomó el brazo metálico de Bucky y nos miramos unos segundos, sin decirnos nada.
—Muéstrame más (T/N)—
Eso fue música para mis oídos, recorrimos toda la librería charlando sobre los libros que había leído, Bucky comentaba cosas y de cierta forma se mostró abierto y un poco bromista.
Hubo un momento en que me aparte de el y tome un libro que robó mi aliento, era "la campana de cristal", se me hizo un hueco enorme en el corazón, acaricie la portada y sonreí con nostalgia.
—(T/N)?—
—Si Bucky?— volteó a verlo.
—Creo que debemos irnos—
—Diablos lo había olvidado la fiesta de Stark y aun no tengo un vestido— miro por unos segundos el libro y susurro un adiós al dejarlo en el librero.
__________________________________________________
—Dónde estaban? Steve nos obligo a entrar a una de esas tiendas raras de antigüedades— exclama Wanda desesperada.
—Fuimos a una librería— dice Bucky detrás mío.
—librería eh...— Natasha pone una cara digna de malpensar.
—Si una librería, podemos escoger el vestido e irnos ya?—
— Claro, pero ustedes dos no pueden entrar— Nat me toma de un brazo y Wanda del otro y las tres entramos a una boutique llena de vestidos.
—Auxilioooo— me giro hacia Steve sonríendo y Bucky mientras doy arrastrada a la boutique.
Modele cientos de vestidos pero el mejor fue uno vino sin espalda y con un ligero escote de frente, era entallado y llegaba hasta un poquito arriba de la rodilla, optamos por ese y nos dirigimos a la torre.
Inmediatamente al llegar fuimos a arreglarnos, Natasha se puso un vestido negro, su color favorito, entallado del torso y suelto de abajo con un escote en V, unas zapatillas altas doradas con negro. Wanda uso un vestido rojo sencillo de mangas con medias negras con bordado y tacones rojos.
Yo fui la última, Entre Nat y Wanda fui maquillada, era un maquillaje natural pero con labios de un color vino como mi vestido, mis ojos delineados y con poca sombra oscura , mi cabello fue alaciado y por último opte por unos tacones cerrados de aguja negros, los cuales pertenecían a Natasha pero me los presto.
—En serio (T/N) luces hermosa, te puedo asegurar que hasta el capitán tendrá de esos pensamientos al verte — dice Natasha mientras se aplica labial rojo.
—Nat! Ya no podré ver a Steve igual, además irá con Sharon—
—Sabes que el único lugar a salvó de un hombre es su cabeza— insinúa nuevamente Natasha.
Las tres reímos y está vez habla Wanda.
—Sabes que puedo leer su mente—
—jaja noooo gracias no creo que Steve piense así —
—Steve? Yo me refería a Bucky—
—Bucky? Ja. Ja. Jay por que me interesaria lo que piense Bucky pfff jajajaja — digo nerviosa.
"Por que estoy nerviosa cuando me hablan de el?"
—Por que te gusta duh!—
— Vaya eso sí que es un giro a la trama— Nat se da la vuelta y se recarga en el tocador.
— Que? Estas loca Wanda? No, no me gusta— me siento sobre la cama.
— (T/N), no necesito leer tu mente para saber que te gusta—
Guardo silencio y ambas esperan una respuesta.
"Rayos ...de verdad me gusta Bucky? Es decir es muy apuesto, demasiado diría yo, tiene esos ojos que hacen que te... Ay y ese aire de misterio, esa sonrisa que no deja ver tan seguido, una sonrisa perfecta o cuando golpea su saco de boxeo y luce tan jodidamente bien con el sudor en su camiseta , diablos (T/N) cálmate , date cuenta de lo que piensas, reacciona...
Sentir su calor a mi lado, aún tengo presente cuando se quedó conmigo aquella noche en su departamento , su cálido abrazo, su mirada en mi casi todo el tiempo ...creo que... Creo que"
Suspiro pesadamente tu cierro mis ojos.
—Si, creo que sí — pongo las manos en mi rostro — pero que estoy diciendo, el no se fijaría en mi yo solo soy una adolescente de 17 años que no sabe que demonios hace aquí , tal vez me guste pero yo no le gusto a el eso es seguro—
—(T/N) ven aquí — hago caso a Natasha y me lleva frente al espejo — eres una chica inteligente, muy fuerte, eres capaz, hermosa y alguien increíble, todo eso lo sé en el tiempo que llevo de conocerte, sí el no lo nota o es muy estúpido o realmente no te merece, así que esta noche irás a tu fiesta de bienvenida y caminar como si estuvieras en una pasarela porque cariño luces fantástica—
— Gracias por todo chicas —
Wanda se acerca y las tomó de las manos.
— Tu secreto está a salvó con nosotras — finaliza Wanda.
—Listas? Es hora de festejar!!— Nat agarra su bolso y está apunto de irse con Wanda a su lado.
—Puedo alcanzarlas en un rato?—
—Segura (T/N)?— pregunta Wanda preocupada
—Si, solo necesito un momento—
—Bien pero no nos dejes plantadas— regaña Wanda
Yo niego sonríendo, ellas salen de la habitación y yo quedo en medio de ella parada.
"Me gusta Bucky Barnes”
Advertisement
- In Serial32 Chapters
In Pieces (BL)
[Isekai BL] A depressed slacker transmigrates into a medieval world as a ruthless General with a reputation for torture. Now he has to deal not only with his own deeply disturbing issues but also with the General's additional baggage, as well as with a young royal who grows dangerously obsessed with him.
8 156 - In Serial73 Chapters
My Cold Husband
Min y/n had to get married to Kim taehyung because of their parents. Y/n is a sweet, kind but a reserved girl, whereas taehyung is cold but kind.••••"even If we're arranged, I'm still yours and..." he spoke coming closer to my ear and whispered, "you're mine" he smirked seeing me.__________________________________Started :- 23 October, 2021. Finished :- 1 January, 2022.~~~~Highest ranks #13 in romance #17 in random #1 in Taeff #2 in fanclub#16 in btsv #8 in Taehyung#31 in Fanfictions #33 in fanfiction#1 in Kpopimagines#3 in Btsff#3 in taetae#10 in Kim #9 in btssmut#7 in btstaehyung#39 in bangtan#55 in kpopidols#1 in Btsarmy
8 160 - In Serial29 Chapters
Start Over On Easy Mode (BL)
Romance is the last thing on Zach Mallory’s mind. His past experience with his wife and children left him jaded. His death wiped the slate clean, giving him a second chance at life. This time around, he will correct his mistakes. He will find someone unobtrusive to settle down with when the time comes. Zach’s carefully laid plans start to blow up in his face only a few months in. Tynan stumbles into his life, and one look tells him this man is trouble. Tynan’s life is anything but calm, yet Zach can’t convince himself to stay away. Tynan wanted Zach from the moment they met. He wasn’t looking for a relationship, but he won’t let that stop him from claiming this skittish imps as his. Now he just has to keep them both alive. Every time things get dangerous, Zach wonders where things went wrong. He’d selected easy mode when he started over. *** The chapters are not numbered incorrectly, the not NSFW chapters are available on my Patreon. The entire chapters focus on that and are not essential to the comprehension of the story.
8 352 - In Serial56 Chapters
My Muted Alpha | ✔️
"And then he breaks. An outburst of broken sobs, as my mate let out the saddest cries I've ever heard. He shook and trembled, clinging onto me for dear life. Over and over again, he collapsed in my arms." ***Rhea Grey has been traveling the world for her mate, looking aimlessly for many years with no luck. Disappointed and with little hope left, she decides to return back to her old pack and try her luck one last time. Little did Rhea know, her mate was not just an Alpha, but he had been broken beyond repair.{Book contains a PTSD topic, gender roles are switched} | Highest Rank in Werewolf #2 |Cover was made by me. ©EnchantressSkittlez All Rights Reserved.None of the images or videos shown in this book belong to me. They belong to their rightful owners. Thank you.
8 336 - In Serial62 Chapters
Amiss Prayer (Zawgyi&Unicode) [Completed]
For Zawgyiအဆင့္အတန္းကြာဟမႈ႐ွိတဲ့လူသားႏွစ္ဦး...ထိုလူသားႏွစ္ဦးၾကားျဖစ္တည္လာတဲ့ခ်စ္ျခင္းတစ္ခုဟာ ခိုင္ျမဲပါ့မလားး...ဘယ္ဘဝေရာက္ေရာက္ခ်စ္ေနပါ့မယ္ဆုိတဲ့ကတိစကားက တည္ျမဲပါ့မလားး....ကုိယ္ကေပးဆပ္ခ်င္ရင္ေတာင္ ကိုယ့္အမွားေတြေၾကာင့္င့္... သူ..ရယူရဲပါ့မလား...For Unicode အဆင့်အတန်းကွာဟမှုရှိတဲ့လူသားနှစ်ဦး...ထိုလူသားနှစ်ဦးကြားဖြစ်တည်လာတဲ့ချစ်ခြင်းတစ်ခုဟာ ခိုင်မြဲပါ့မလား...ဘယ်ဘဝရောက်ရောက်ချစ်နေပါ့မယ်ဆိုတဲ့ကတိစကားကတည်မြဲပါ့မလား....ကိုယ်ကပေးဆပ်ချင်ရင်တောင် ကိုယ့်အမှားတွေကြောင့်... သူ..ရယူရဲပါ့မလား...
8 86 - In Serial32 Chapters
The Adoption #Wattys2016 #JustWriteIt
"Приемни родители. Кое изоставено дете не би искало това? Аз го исках, преди мечтата ми да се сбъдне.Когато ме завлякоха в къща с трима мъже и две жени, крехкото щастие, което бях успяла да запазя, се разруши. Нови братя и сестри, нови родители, нови приятели, нов живот. Преди давах всичко, за да имам семейство, сега давам това всичко, за да се върна в сиропиталището и никога да не видя тези хора отново.Хубавият сън, когато ме осиновиха, се оказа кошмар, който искам да забравя."-169 стр. 'Дневникът на Дакота'
8 135

