ဒီလိုျဖစ္လာမယ္ဆိုတာ ရိေပၚသိေနခဲ့ျပီးသား။ သိသိနဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့မိတာ သူ႔အမွားမဟုတ္ဘူး။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြေပးခဲ့တဲ့ ဆရာေရွာင္းက်န္႔ရဲ႕အမွား။

သူေတြးထားခဲ့တဲ့အတိုင္း ဆရာေရွာင္းက်န္႔က သူ႔ကိုျငင္းလိုက္တယ္။ *မင္းခံစားခ်က္ေတြကို ငါမတံု႔ျပန္နိုင္ဘူး စိတ္မေကာင္းပါဘူး* ဆိုတဲ့စကားကို ရိေပၚအား ေက်ာေပးလ်က္သာေျပာခဲ့တယ္။ မအ့ံၾသပါဘူး။ ႀကိဳေတြးျပီးသားကိစၥက တကယ္ျဖစ္လာလို႔ ဘာမွသိပ္မခံစားရဘူး။

ဒါမွမဟုတ္ ခံစားခ်က္ကိုမ်ိဳသိပ္တာမ်ားျပီး အက်င့္ပါသြားတာလား။

အျငင္းခံရျပီးတဲ့ေနာက္ ရိေပၚရဲ႕အရင္ေန႔ရက္ေတြ ျပန္ေရာက္လာတယ္။ စာသင္ခ်ိန္ေတြ ေမွာက္အိပ္တယ္။ ေကာခ်န္တို႔ ေပးရွင္တို႔နဲ႔ ဘတ္စကတ္ေဘာကစားတယ္။ တားျမစ္ထားတဲ့ တိုက္ေခါင္မိုးထပ္မွာ အေအးေသာက္ျပီးခိုးအိပ္တယ္။ ကာယအခ်ိန္ေတြက ထံုးစံအတိုင္း ေသမလိုပင္ပန္းတယ္။ က်ိဳးခ်န္တစ္ေကာင္မွာလည္း Uno ရႈံးတိုင္းပတ္ေျပးေနတုန္း။ ဒီလဒကို လိုက္ဖမ္းရတာလည္း ခဏခဏ။

တစ္ခုပဲေျပာင္းလဲသြားတယ္....။

ရိေပၚ ဘယ္ေလာက္ေမွာက္အိပ္အိပ္ ဆရာေရွာင္းက်န္႔က သူ႔ရံုးခန္းေခၚျပီး အလုပ္ေတြမခိုင္းေတာ့ဘူး။ စာအုပ္နဲ႔တဖတ္ဖတ္ရိုက္ျပီး ဆူေငါက္တဲ့ အသံေလးၾကားေနရတုန္းဆိုေပမယ့္ အရင္လို ေဆးလိပ္ေငြ႕ေလး ခိုးရွဴရင္း စာစစ္ေပးရတဲ့ညေနဘက္ေတြကို ရိေပၚလြမ္းလာတယ္။

"ေသြးေအးလိုက္တဲ့ ဘိုးေတာ္"

ခပ္လွမ္းလွမ္းက ဆရာေရွာင္းက်န္႔ရဲ႕ ရံုးခန္းျပတင္းေပါက္ကို ေမာ့ၾကည့္ရင္း ေမတၱာပို႔ေနမိတယ္။ သူ႔ေမတၱာေတြ လႊမ္းၿခံဳလို႔ ခလုတ္မွန္သမွ်ထိျပီး ေတြ႕သမွ်ဆူးနဲ႔ျငိစမ္း လို႔ေတာင္ ဆုေတာင္းေပးခ်င္ေသးတာ။ ဒါေပမယ့္ ဆရာ့ရဲ႕ အေရျပားနုနုေလးေတြ ထိခိုက္မွာကိုလည္း မလိုလားျပန္ဘူး။

"စီနီယာရိေပၚ..."

ေဘးကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေခါင္းငုံ႔ထားတဲ့ ေက်ာင္းသူေလးတစ္ေယာက္ကိုေတြ႕ရတယ္။ ဘတ္စဘတ္ေဘာကစားေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ ေအာ္ဟစ္အားေပးေနတဲ့ ေက်ာင္းသူေတြအသံေၾကာင့္ ေကာင္မေလးအသံကို ရိေပၚ ေသခ်ာမၾကားလိုက္။

"ဟမ္ ဘာေျပာလိုက္တာလဲ"

ေကာင္မေလးက ရွက္ကိုးရွက္ကန္းနဲ႔ စကတ္ကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ကိုင္ထားတယ္။

"အာ...ဟို...ေျပာစရာေလးရွိလို႔ အခ်ိန္ခဏရမလားဟင္"

ထံုးစံအတိုင္း ခ်စ္ခြင့္ပန္ေတာ့မွာပါလား....။ ေရွာင္းက်န္႔ကို သေဘာက်ေနတယ္လို႔ ကို္ယ့္ကိုကုိယ္လက္ခံလိုက္ျပီးတည္းက ရည္းစားစကားအေျပာမခံရတာ ၾကာျပီပဲ။ ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္ တစ္ဖက္သားကို appreciation ေပးရမယ္မဟုတ္လား။ ေက်ာင္းသူေလးေျပာခ်င္တဲ့စကားကို ရိေပၚ အသာတၾကည္ နားေထာင္ခဲ့ပါတယ္။

.

.

.

.

ညေန ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္ ရိေပၚ ဟိုေၾကာင္ပုစိရွိမယ့္ ေက်ာင္းေဆာင္ေနာက္ကိုထြက္လာခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ပုစိက ရွိမေနဘူး။ အၿမဲတမ္း တစ္ေနရာတည္းမွာ ေခြေနတတ္တဲ့ ရုပ္ဆိုးေလးက အခုမရွိေတာ့ဘူး။ ေနစရာအသစ္ပဲရသြားသလား။ တစ္ေယာက္ေယာက္ပဲ ေမြးစားသြားသလား....။ မေတြ႕တဲ့အတူတူ ရိေပၚ အိမ္ပဲ ျပန္ခဲ့တယ္။

ဆရာ့ကိုလြမ္းတယ္......။

ဆရာက ကုိယ္ေရးကုိယ္တာေၾကာင့္ ခြင့္ယူျပီး ေမြးရပ္ေျမခ်ဳန္ခ်င္းကို ခဏျပန္သြားတယ္။ သူတို႔အတန္းကို လက္ရွိ ဆရာဟိုင္ခြမ္းက အတန္းပိုင္ေစာင့္ေပးေနတယ္။ ခြင့္ယူျပီးေတာ့ေတာင္ သြားတာဆိုေတာ့ အေရးတႀကီးကိစၥျဖစ္နိုင္တယ္။ ဧကႏၱ ဆရာ့အေမက လူပ်ိဳႀကီးကို အိမ္ေထာင္ခ်ေပးေတာ့မလို႔လား.....။

ေၾသာ္.....သူနဲ႔မွ မဆိုင္ဘဲေလ။

မပိုင္လည္းမပိုင္ မဆုိင္လည္းမဆိုင္နိုင္တဲ့ ရိေပၚက ဘာအေၾကာင္းနဲ႔ေတြးပူခြင့္ရွိမွာလဲ....။

ရိေပၚမွာ အလြမ္းသယ္စရာ orange yogurt ေလးရယ္ အခန္းထဲခိုးေသာက္တဲ့ ေဆးလိပ္ေတြရယ္ပဲရွိတယ္။ ၂ေယာက္အတူတူ ဂရုစိုက္ခဲ့ဖူးတဲ့ေၾကာင္ရုပ္ဆိုးေလးကေတာ့ ေနရာသစ္ရသြားပံုပါပဲ။ လံုး၀ရွာမေတြ႕ေတာ့ဘူး။ ရိေပၚ ေက်ာင္းေဆာင္ေနာက္ကို ေန႔တိုင္း သြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္ကိုမေတြ႕ရေတာ့ဘူး။

အင္းေပါ့ သူလည္းသတၱ၀ါပဲ စိတ္အေျပာင္းအလဲရွိမွာပဲ။ ဒီလိုဆိုေတာ့ ရိေပၚေရာ အခ်ိန္ေတြၾကာလာရင္ ေရွာင္းက်န္႔အေပၚ ရွိတဲ့ခံစားခ်က္ေတြလည္း ေျပာင္းလဲသြားမလား ေတြးမိတယ္။

အင္း.....ေျပာင္းသြားနိုင္ပါတယ္ေလ။

"ေဆာင္းရာသီအားလပ္ရက္အတြင္းမွာ အနားပဲယူမေနဘဲ စာေတြလည္းျပန္လုပ္ထားမယ္ေနာ္ ေက်ာင္းျပန္ဖြင့္ျပီဆိုတာနဲ႔ final exam က နီးနီးေလးျဖစ္သြားျပီ က်န္းမာေရးလည္း ဂရုစိုက္ၾကဦး"

"ဟုတ္ကဲ့ ဆရာ"

ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ သံၿပိဳင္သံအဆံုး ေက်ာင္းဆင္းေခါင္းေလာင္းထိုးသြားတယ္။ ေဆာင္းရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္ စတင္ခဲ့ျပီ။ နယ္ကေက်ာင္းသားေတြကလည္း ေနရပ္အသီးသီးကို ခဏျပန္ၾကမယ္။ ၿမိဳ႕က လူေတြကလည္း ပိတ္ရက္မွာ ေအးေဆးအပန္းေျဖၾကမယ္။

ေဆာင္းရာသီေရာက္ျပီမို႔ ေဆာင္းရဲ႕အခါသမယ တုန္းက်ီပြဲေတာ္ (Dongzhi Festival) ေတြလည္း အနယ္နယ္အရပ္ရပ္မွာ က်င္းပၾကေတာ့မွာျဖစ္တယ္။ လူစုလူေ၀းနဲ႔စုေပါင္းလို႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး မုန္႔လုပ္စားၾကတဲ့ ဒီပြဲေတာ္ကို ဂ်ပန္နဲ႔ ကိုရီယားနိုင္ငံမွာလည္း က်င္းပၾကတယ္။

"ေအး ငါေရာက္ျပီ အ၀င္၀နားမွာ.."

ပိတ္ရက္ အိမ္ထဲမွာ ေဆးလိပ္ေတြတစ္၀ႀကီးရွဴျပီး ဆရာ့ကိုလြမ္းေနမယ့္အစား ေဘာ္ဒါေတြနဲ႔ ပြဲေတာ္ကိုသြားတာက ပိုေကာင္းမယ္ဆိုတဲ့အေတြးေလးနဲ႔ ရိေပၚ အခုလူအုပ္ၾကားထဲေရာက္ေနတယ္။

မီးပံုးနီနီေလးေတြက ပြဲေတာ္ညေစ်းတန္းရဲ႕အလွကို ပိုမိုထင္ဟပ္ေစတယ္။ ရိေပၚ သေဘာတက်နဲ႔ ဓာတ္ပံုရိုက္ထားလိုက္တယ္။

"၀မ္ရိေပၚကေတာ့ ဘာ၀တ္၀တ္မိုက္ေနတာပဲ"

ေပးရွင္စကားေၾကာင့္ က်န္တဲ့၃ေယာက္ရဲ႕အၾကည့္ေတြက ရိေပၚဆီလြင့္လာတယ္။ အနက္ေရာင္လက္ရွည္ေအာက္ခံမွာ အ၀ါေရာင္တီရွပ္ေလးထပ္ျပီး ေအာက္က စိမ္းပုပ္ေရာင္ေဘာင္းဘီပြပြ ၀တ္ထားတဲ့ရိေပၚဟာ တကယ္ကိုၾကည့္ေကာင္းေနတာ။ ခါးတစ္၀ိုက္မွာေတာ့ ခ်မ္းလာရင္၀တ္ဖို႔ဆိုျပီး အေႏြးထည္ကိုစည္းထားတယ္။

"စကိတ္နဲ႔ လာတာလား ဆိုင္ကယ္ေရာ"

"နီးလို႔ စကိတ္စီးလာတာ"

"စကိတ္ေတာ့ေသခ်ာကုိင္ထားေနာ္ လူၾကပ္တယ္"

"ေအးပါ"

ေက်ာင္း၀တ္စံုနဲ႔ပဲ ျမင္ေနက်သူငယ္ခ်င္း ၄ေယာက္ကလည္း အျပင္၀တ္စံုေတြနဲ႔ ၾကည့္ေကာင္းေနၾကတယ္။ ပြဲေစ်းတန္းထဲ၀င္လိုက္တာနဲ႔ မိန္းမပ်ိဳတိုင္းရဲ႕ တလက္လက္မ်က္လံုးေတြက လူငယ္ ၄ေယာက္ဆီမွာပဲ စုၿပံဳေနၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ႀကိတ္ႀကိတ္တိုးေနၾကတဲ့ လူအုပ္ေၾကာင့္ မိန္းမပ်ိဳတို႔လည္း ၾကာၾကာမငမ္းလိုက္ရပါဘူး။

တိုးရင္းႀကိတ္ရင္းနဲ႔ ရိေပၚတို႔လူစုကြဲသြားတယ္။ ေျခသြက္လက္သြက္ ၃ေကာင္က ေရွ႕ကေန ေကာ့ေကာ့ေကာ့ေကာ့နဲ႔ ထြက္သြားတာမ်ား ရိေပၚ ပါရဲ႕လားေတာင္ လွည့္မၾကည့္။ ေတာ္ေတာ္အားကိုးရတယ္...။

မထူးပါဘူး ဆိုျပီး လူရွင္းတဲ့ဘက္ကို သြားဖို႔ျပင္ခ်ိန္ လူတစ္ေယာက္နဲ႔တိုက္မိပါေရာ။

"အာ..ေဆာရီး"

"မဟုတ္တာ ကၽြန္ေတာ္၀င္တိုက္မိ..."

"ဟင္....ဆရာေရွာင္းက်န္႔??"

"ဟမ္..."

ဘ၀က ရုပ္ရွင္ဆန္လိမ့္မယ္လို႔ ရိေပၚတစ္ခါမွ စိတ္မကူးဖူးဘူး။ အခုအျဖစ္ကေတာ့ တကယ္ကုိ စိတ္ကူးယဥ္ဆန္တယ္။ သူဖတ္ဖူးတဲ့ webtoon ထဲက ဇာတ္လိုက္ေကာင္ေလးနဲ႔ ဇာတ္လိုက္ရဲ႕ crush ေကာင္မေလးတို႔ ပြဲေတာ္မွာဆံုၾကသလိုပဲ သူကုိယ္တိုင္လည္း သူ႔ crush နဲ႔ ဒီလိုပြဲမွာလာဆံုပါသတဲ့။ တစ္ခုပဲ ရိေပၚရဲ႕ crush ကေတာ့ ေကာင္မေလးမဟုတ္ဘူးေပါ့ေလ။

ဆရာတပည့္ ၂ေယာက္ လူအသြားအလာႀကဲတဲ့ အုတ္တံတိုင္းေလးတစ္ခုမွာ မွီျပီး စကားေျပာျဖစ္ၾကတယ္။

"ဆရာ ျပန္မေရာက္ေသးဘူးထင္တာ"

"မေန႔ကပဲ ျပန္ေရာက္တယ္... ဒါနဲ႔ ငါမင္းကိုဒီမွာေတြ႕မယ္ မထင္ထားဘူး"

"ဘာလို႔လဲ"

"မင္းက ေက်ာင္းမွာ အၿမဲျငိမ္ကုပ္ေနတာက မ်ားေတာ့ အိမ္ထဲပဲကုပ္ေနမယ္ထင္ထားတာ"

"အင္း....အစကေတာ့အခန္းေအာင္းမလို႔ပဲ ဒါေပမယ့္ ေခ်ာင္ထဲကုပ္ေနေလ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို သတိရေလျဖစ္ေနတာနဲ႔ အျပင္ထြက္လာခဲ့တာ"

ေရွာင္းက်န္႔က ခပ္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ၿပံဳးရင္း ေကာ္ဖီတစ္ငံုေသာက္တယ္။ suit နဲ႔အၿမဲျမင္ေနက် ဆရာက အျပင္၀တ္စံုနဲ႔လည္း ၾကည့္ေကာင္းတာပဲ။ အနက္ေရာင္ကုတ္အက်ႌရွည္နဲ႔ မာဖလာပတ္ထားတဲ့ ဆရာက စမတ္က်တယ္။ မ်က္မွန္မတပ္ထားတာမို႔ ပိုျပီးေတာ့ေတာင္ အရြယ္တင္သြားေသးတယ္။

သပ္တင္ထားေနက်ဆံပင္ေတြကလည္း အခုအုပ္အုပ္ေလးျဖစ္ေနလို႔ ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းေနတယ္။ ေကာ္ဖီခြက္ကိုင္ထားတဲ့ လက္ေခ်ာင္းသြယ္သြယ္ေတြက ဖမ္းဆုပ္ခ်င္စရာ...။

//စိတ္ထိန္းမယ္ ၀မ္ရိေပၚ.. အသက္မွန္မွန္ရွဴစမ္း//

ခ်မ္းစိမ့္စိမ့္ျဖစ္လာတာမို႔ ခါးမွာစည္းထားတဲ့ အေႏြးထည္ကို၀တ္လိုက္တယ္။

"ဒါနဲ႔ ဟိုေၾကာင္ရုပ္ဆိုးေလးမရွိေတာ့ဘူး ေနရာသစ္ရသြားျပီလားမသိဘူး"

ေရွာင္းက်န္႔ ခဏျငိမ္သြားတယ္။ ျပီးေတာ့မွ ေလပူတစ္ခ်က္မႈတ္ထုတ္ရင္း...။

"အာ...တကယ္ေတာ့ ေၾကာင္က ငါေခၚသြားတာ"

"ဟမ္?!"

"ေအး ဟုတ္တယ္"

"ဆရာ အဲေလာက္လည္း ေၾကာင္မခ်စ္ဘဲနဲ႔.."

"ဘယ္သူေျပာလဲ ငါေၾကာင္မခ်စ္ဘူးလို႔"

"ေၾသာ္ ဟုတ္သားပဲ ေမ့သြားတယ္... ဆရာက ေၾကာင္ခ်စ္မွာေပါ့ လူပ်ိဳႀကီးအပ်ိဳႀကီးေတြက ေၾကာင္အရမ္းခ်စ္တယ္တဲ့"

"၀မ္ရိေပၚ..."

အခုေန ေရွာင္းက်န္႔လက္ထဲ စာအုပ္ရွိရင္ ရိေပၚအထုခံရမွာ အေသအခ်ာ။ ရိေပၚ ၿပံဳးစိစိနဲ႔ တစ္ဖက္လွည့္ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတယ္။ သူ႔ေနာက္က ဆရာကေတာ့ ေသခ်ာေပါက္ မ်က္ေစာင္းႀကီးနဲ႔ ၾကည့္ေနမွာ။

"ဆရာ ဘာလို႔ခ်ဳန္ခ်င္းျပန္သြားတာလဲ"

မေမးဘူးလို႔ ဆံုးျဖတ္ထားေပမယ့္လည္း ေမးလိုက္မိတာပါပဲ။ အခ်စ္နဲ႔ေတြ႕ေတာ့လည္း အသိစိတ္က ဦးေနွာက္ကို နားမေထာင္ေတာ့ဘူး။

"သိခ်င္တယ္ေပါ့"

"သိခ်င္တယ္"

"ဘာလုိ႕သိခ်င္တာလဲ"

"ကိုယ္သေဘာက်ေနတဲ့လူ ဘာလုပ္လုပ္သိခ်င္တာ သဘာ၀ပဲမဟုတ္ဘူးလား"

ရိေပၚအေျဖကို ေရွာင္းက်န္႔က သေဘာတက်နဲ႔ၿပံဳးတယ္။

"ငါ့အိမ္ လိုက္လည္မလား ၀မ္ရိေပၚ"

ရိေပၚ ေရွာင္းက်န္႔ကို မ်က္လံုးျပဴးျပီး ၾကည့္လိုက္မိတယ္။ ျဗဳန္းစားႀကီး မဆိုင္တာေတြ ထထေျပာေနလိုက္! ဒီလူက ဘယ္ေတာ့ နွလံုးရပ္ေသမလဲမသိဘူး။

ေနစမ္းပါဦး...ဒီဆရာက အႏၱရာယ္ကို လက္ယက္ေခၚေနတာပဲ။ စိတ္ေတာ့မွန္ေသးရဲ႕လား ကိုယ့္ကိုႀကိဳက္ေနတဲ့လူကို အိမ္ေခၚရဲတယ္?? ဒါမလုပ္သင့္ဘူးမလား!

"လိုက္မယ္ေလ"

.

.

.

.

.

ေရွာင္းက်န္႔ရဲ႕ တိုက္ခန္းေလးက လူတစ္ေယာက္စာအတြက္ တကယ္ေနလို႔ေကာင္းမယ့္ေနရာေလး။ နည္းနည္းက်ဥ္းတယ္ဆိုေပမယ့္ ေအးေအးေဆးေဆး ေနမယ္ဆိုရင္ ေနခ်င္စရာေကာင္းတယ္။ ရိေပၚ ဆိုဖာေပၚထိုင္ျပီး အိမ္အျပင္အဆင္ကို လိုက္ၾကည့္ေနတုန္း ေပါက္ကရအေတြးေတြ၀င္လာတယ္။

Woww!! တစ္အိမ္လံုးက ဆရာ့အေငြ႕အသက္ေတြနဲ႔။ ဆရာဖတ္ေနက်စာအုပ္ေတြနဲ႔ အ၀တ္တန္းမွာလွမ္းထားတဲ့ ဆရာ့အက်ႌေတြ...။

//fuck တင္းလာျပီ...//

ရိေပၚ ေသာင္းက်န္းလွတဲ့ အငယ္ေကာင္ကို ေဘးကေခါင္းလံုးေသးေလးနဲ႔ ဖံုးဖိလိုက္ရတယ္။ သူပ်ာယာခတ္ေနခ်ိန္မွာပဲ ေရွာင္းက်န္႔ေရာက္လာလို႔ လန္႔သြားခ်က္ပဲ။

"ဘာေတြျဖစ္ေနတာတုန္း ငါမင္းကို၀ါးမစားပါဘူးဟ"

//တကယ္တမ္း အစားခံရမွာ သူမွန္းမသိဘဲနဲ႔...//

ရိေပၚ ေရွာင္းက်န္႔ မျမင္ေအာင္မ်က္ေစာင္းထိုးလိုက္တယ္။ ေရွာင္းက်န္႔က သူ႔ကို ေကာ္ဖီကမ္းေပးလာတယ္။

"ေကာ္ဖီေသာက္ပါဦး"

"ေက်းဇူးတင္ပါတယ္"

ရိေပၚ အိေျႏၵဆည္ရင္း ေကာ္ဖီန႔ံသင္းသင္းေလးကို ရွဴလုိက္မိတယ္။

//ဆရာ ေဖ်ာ္ထားတဲ့ေကာ္ဖီ....//

ရိေပၚနႈတ္ခမ္းေလးေတြ ၿပံဳးလာတယ္။ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့လူေဖ်ာ္ေပးတဲ့ေကာ္ဖီက အရမ္းေသာက္လို႔ေကာင္းတယ္လို႔ အတန္းထဲကသူေတြေျပာတာ ၾကားဖူးတယ္။ တစ္ငံုေလာက္ေသာက္ျပီးေနာက္မွာ ထိုစကားမွန္ေၾကာင္း ရိေပၚသိလိုက္ရတယ္။

"ဟိုရုပ္ဆိုးေရာ"

"အိပ္ေနတယ္ထင္တယ္"

ေရွာင္းက်န္႔က အိပ္ခန္းထဲ၀င္သြားတယ္။ ခဏေနေတာ့ ေရွာင္းက်န္႔နဲ႔အတူ ရုပ္ဆိုးေလး ထြက္လာတယ္။ ရုပ္ဆိုးေလးက ရိေပၚကိုမွတ္မိပံုရတယ္ ရိေပၚအနားမွာ လာေခြတယ္။ ေရွာင္းက်န္႔လည္း ဆိုဖာေပၚထိုင္ရင္း ဘီယာတစ္ဘူးေဖာက္ေသာက္တယ္။

"မတရားဘူး ကၽြန္ေတာ့္က် ေကာ္ဖီေပးတယ္"

"လွ်ာမရွည္နဲ႔ ေပးတာေသာက္"

ရိေပၚ နႈတ္ခမ္းေထာ္ျပီး ေၾကာင္ကိုပြတ္ဖို႔လက္လွမ္းလိုက္တယ္။ ေက်းဇူးရွင္က ဖက္ကနဲကုပ္ျပီး ခုန္ဆင္းသြားတယ္။ ဒီေၾကာင္သူေတာင္းစားေလးကေတာ့......။

"ဟားဟား မင္းတို႔၂ေယာက္က တကယ္မတည့္ၾကတာပဲ"

"သူကိုကမူမမွန္တာ.. ရုပ္လည္းဆိုးေသး စိတ္ကလည္းပုပ္ေသး"

ေရွာင္းက်န္႔က တဟားဟားရယ္ျပီး ဘီယာဆက္ေသာက္တယ္။ ရိေပၚ ေကာ္ဖီကို အရသာခံေသာက္ရင္း သူသိပ္ခ်စ္တဲ့ဆရာ့ကို စိုက္ၾကည့္မိတယ္။ မ်က္မွန္မတပ္ထားတဲ့ ဆရာေရွာင္းက်န္႔။ ဘီယာရွိန္နဲ႔ ပါးေလးေတြနည္းနည္းရဲေနတဲ့ ဆရာေရွာင္းက်န္႔။ ၀မ္ရိေပၚခ်စ္တဲ့ ဆရာေရွာင္းက်န္႔။

"ဟင္ တစ္ဘူးကလည္းမခံလိုက္တာ..."

ေရွာင္းက်န္႔ ထိုင္ရာကထျပီး ေရခဲေသတၱာထဲက ေနာက္ထပ္ တစ္ဘူးဆြဲထုတ္တယ္။ ျပီးေတာ့ အနားမွာျပန္လာထိုင္တယ္။

"ဆရာ ေသာက္နိုင္သားပဲ"

"ေသာက္နိုင္တာေပါ့"

ဘီယာဘူးကေန ရွဲကနဲအသံထြက္လာျပီး အခန္းကျပန္လည္တိတ္ဆိတ္သြားျပန္တယ္။ ေရွာင္းက်န္႔ အခုထိ ရိေပၚေမးတာကို မေျဖေသး။ ဆိုဖာကိုေက်ာမွီထိုင္ရင္း ဘီယာေသာက္ေနတဲ့ ဆရာက ေစာက္ရမ္း sexy က်ေနတာ ရိေပၚအငယ္ေကာင္က ပိုပိုတင္းလာတယ္။

Fuck fuck fuck!! ေတာ္ပါေတာ့ဟ!

"ခ်ဳန္ခ်င္းကိုျပန္သြားတာက အေမ ေနမေကာင္းလို႔"

အေျဖက ရိေပၚထင္ထားသလိုမဟုတ္လို႔ နည္းနည္းေတာ့စိတ္ေအးသြားတယ္။

"က်န္းမာေရးေကာင္းတဲ့အေမက ရုတ္တရက္သတိလစ္သြားတာဆိုေတာ့ ငါလည္းလန္႔သြားတယ္"

"အခုအဆင္ေျပရဲ႕လား"

"အင္း ေျပတယ္ အားနည္းလို႔ျဖစ္တာတဲ့ အခုလံုး၀ျပန္သက္သာသြားလို႔ ျပန္လာတာ"

"ေတာ္ပါေသးတယ္..."

နံရံကပ္နာရီသံက တေခ်ာက္ေခ်ာက္။ ဘာေျပာလို႔ေျပာရမယ္မသိေတာ့လည္း ေကာ္ဖီပဲေသာက္ရံုေပါ့။ နည္းနည္းစိတ္ေအးသြားေတာ့ ရိေပၚအငယ္ေကာင္လည္း မာန္က်သြားတယ္။ မဟုတ္ရင္လည္း နာလြန္းလို႔ ေသေတာ့မယ္။

"ငါတို႔စမ္းၾကည့္ၾကမလား ၀မ္ရိေပၚ"

ရိေပၚ ေကာ္ဖီေသာက္ေနရင္း မ်က္လံုးျပဴးသြားတယ္။ သူ ေရွာင္းက်န္႔ကို မၾကည့္ဘူး။ အခုေနေဘးကိုၾကည့္လိုက္ရင္ ပါးေတြရဲေနတဲ့ ဆရာ့ရဲ႕ရီေ၀ေ၀အၾကည့္ေတြကို ျမင္ရမွာ။ သူေသသြားလိမ့္မယ္။ မေသခ်င္ေသးဘူး ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ မေသပါရေစနဲ႕ဦး။

"ေက်ာင္းသားေလးကို ဘာေတြလာေမးေနတာလဲ ဆရာေရွာင္းက်န္႔ ဘာကိုစမ္းရမွာလဲ"

"နမ္းတာကိုေလ..."

ရွိသမွ်ဘုရားေတြအကုန္ ကယ္ေတာ္မူၾကပါ။ ဒီဆရာ ေရခ်ိန္ကိုက္ျပီး ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးကို နွိပ္စက္ေနပါတယ္!!

ရိေပၚ ေကာ္ဖီဆက္မေသာက္နိုင္ေတာ့ဘဲ ေရွ႕ကစားပြဲေပၚတင္လိုက္ရတယ္။ ေဘးက ဆရာကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ထင္ထားတဲ့အတိုင္း သူ႔ကိုၿပံဳးၿပံဳးေလးၾကည့္ေနတယ္။

//တြန္းလွဲပစ္ခ်င္တယ္ ပက္ပက္စက္စက္ကို နမ္းပစ္လိုက္ခ်င္တယ္//

"ဆရာ မူးေနျပီလား"

"မမူးေသးပါဘူး အခုမွအစပဲရွိေသးတာ"

မမူးေသးဘူးသာေျပာတယ္ မ်က္နွာက မက္မြန္သီးနဲ႔ျပိဳင္ ဘယ္သူနိုင္ ျဖစ္ေနျပီ။

ရိေပၚ ေရွာင္းက်န္႔ အနားတိုးသြားမိတယ္။ ဟုတ္တယ္ မူးေနတုန္း အသားယူတယ္ေျပာေျပာ ဒါတစ္သက္မွာတစ္ခါပဲရမယ့္ အခြင့္အေရး။ သူ ဆရာ့ကိုနမ္းခ်င္တယ္။ မိန္းကေလးတိုင္းထိဖူးခ်င္ေနၾကတဲ့ မွဲ႔နက္ေလးကို ရိေပၚနမ္းပစ္ခ်င္တယ္။ ပိန္ပိန္သြယ္သြယ္ ကုိယ္လံုးေလးကို သိမ္းက်ံဳးဖက္ထားခ်င္တယ္။

တစ္ေယာက္ရဲ႕၀င္သက္ထြက္သက္က တစ္ေယာက္မ်က္နွာကိုထိခတ္သည္အထိ သူတို႔နီးကပ္လာတယ္။

ေရွာင္းက်န္႔မ်က္လံုးေတြမွိတ္ထားတယ္။ အနီးကပ္ၾကည့္မိေတာ့မွ ေရွာင္းက်န္႔ရဲ႕မ်က္ေတာင္ေတြကလည္း သိပ္လွတယ္ဆိုတာ ရိေပၚသိလိုက္တယ္။ ဆရာက အရမ္းလွတယ္။ ဘယ္ရႈေထာင့္ကပဲၾကည့္ၾကည့္ ျပီးျပည့္စံုေနတဲ့ ဆရာေရွာင္းက်န္႔ကို ရိေပၚဖြက္ထားခ်င္တယ္။

*ဖတ္!!*

ရိေပၚ ထိုလူရဲ႕မ်က္နွာလွလွေလးကို လက္၀ါးနဲ႔ ဖတ္ကနဲကာလိုက္တယ္။ သူမလုပ္နိုင္ဘူး....။ သူ ဆရာ့ကိုသိပ္ခ်စ္တယ္ သိပ္ပိုင္ဆိုင္ခ်င္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီလိုမ်ိဳးေတာ့မဟုတ္ဘူး။

"နာတယ္ ေကာင္စုတ္ေလးရဲ႕"

ေရွာင္းက်န္႔က နာသြားတဲ့မ်က္နွာကို ကိုင္ရင္း ဆူတယ္။ ရိေပၚကေတာ့ စကိတ္ဘုတ္ကို ေကာက္ကိုင္ရင္း အိမ္ျပန္ဖို႔လုပ္ရတယ္။ သူ အသိစိတ္ရွိတုန္းေလး ဒီအိမ္ကေန ျမန္ျမန္ထြက္မွျဖစ္မယ္။

"ျပန္ေတာ့မလို႔လား ၀မ္ရိေပၚ"

"ဟုတ္တယ္ ဆရာ မူးေနျပီ အိပ္ေတာ့"

"ငါလိုက္ပို႔မယ္ေလ"

"ဘယ္ကိုလိုက္ပို႔မွာလဲ ေသာက္ထားတာကို... အိမ္မွာပဲေအးေဆးေနခဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္က သိပ္မေ၀းဘူး"

၀မ္ရိေပၚက ဖိနပ္ကိုအျမန္၀တ္ျပီး တံခါးဖြင့္ထြက္သြားတယ္။ က်န္ေနခဲ့တဲ့ ေရွာင္းက်န္႔က ပိတ္သြားတဲ့တံခါးေလးကို ၾကည့္ေနမိတယ္။ ထိုစဥ္ ရုတ္တရက္ တံခါးပြင့္လာျပီး ၀မ္ရိေပၚျပန္ေျပး၀င္လာတယ္။ ေရွာင္းက်န္႔ ေၾကာင္ၾကည့္ေနတုန္းမွာပဲ ေကာင္ေလးက သူ႔တစ္ကုိယ္လံုးကိုသိမ္းက်ံဳးဖက္ျပီး သူ႔ပခံုးမွာမ်က္နွာနွစ္လိုက္တယ္။

ဘုရားေရ.........။ ေရွာင္းက်န္႔ နွလံုးခုန္ရပ္မတတ္ ျဖစ္သြားရတယ္။

သူ႔ထက္ နည္းနည္းပိုနိမ့္တဲ့ေကာင္ေလးက ပိန္သြယ္တဲ့သူ႔ကို တင္းၾကပ္ေနေအာင္ဖက္ထားတယ္။ ေကာင္ေလးရဲ႕ ၀ုန္းဒိုင္းႀကဲရင္ခုန္သံေတြကို ေရွာင္းက်န္႔ အတိုင္းသားၾကားေနရတယ္။ ေကာင္ေလးရဲ႕ ၀င္သက္ထြက္သက္က သူ႔လည္ပင္းကို ရိုက္ခတ္ေနတယ္။

"ကၽြန္ေတာ့္ကို ဒီထက္ပိုရူးေအာင္ မလုပ္ပါနဲ႔ေတာ့ ေတာင္းပန္ပါတယ္.."

အဲ့တစ္ခြန္းပဲေျပာျပီး ျပန္ေျပးထြက္သြားတယ္။ က်န္ေနခဲ့တဲ့ ေရွာင္းက်န္႔တစ္ေယာက္ကေတာ့ အ့ံၾသမႈေၾကာင့္ ဖင္ထိုင္လ်က္လဲက်သြားတယ္။ ထိုေန႔ညက အိမ္ခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ ကုိယ့္ရင္ဘတ္ကိုကိုင္ျပီး စိတ္လႈပ္ရွားေနခဲ့တဲ့ လူတစ္ေယာက္နဲ႔ လမ္းမေပၚမွာ စကိတ္ဘုတ္ကိုင္ျပီး ေျပးေနခဲ့တဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ရွိခဲ့တယ္။ လမ္းမေပၚကေကာင္ေလးရဲ႕မ်က္၀န္းမွာေတာ့ မ်က္ရည္စေတြ ျပည့္ေနခဲ့တယ္။

.

.

.

.

ဆရာေရွာင္းက်န္႔ ေက်ာင္းျပန္လာတယ္။ ပံုမွန္အတိုင္းစာျပန္သင္တယ္။ ျပီးေတာ့ ရိေပၚကို ရံုးခန္းေခၚခဲ့တယ္။ *ငါအဲေန႔က နည္းနည္းမူးသြားတယ္ စိတ္ထဲမထားနဲ႔* လို႔ေျပာခဲ့တယ္။ ရိေပၚကလည္း ဖက္မိတဲ့အတြက္ ေတာင္းပန္ေၾကာင္း ျပန္ေျပာခဲ့တယ္။

စိတ္ထဲမထားနဲ႔ လို႔ေျပာခံရတာက ေတာ္ေတာ္ေအာင့္သက္သက္ျဖစ္မွန္း ရိေပၚသိလိုက္ရတယ္။ ေနာက္ဆို သူ ဒီစကားဘယ္ေတာ့မွ မသံုးဘူးလို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ ေၾသာ္...စိတ္ထဲမထားနဲ႔တဲ့။ စိတ္ထဲမထားခ်င္ရင္ေတာင္ ေမ့လို႔မရဘူးေလ ဆရာရယ္...။ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္လိုေမ့နိုင္မယ္တဲ့လဲ...။

Final exam ႀကီးေျဖရျပီ။ ေက်ာင္းသားေတြေရာ ဆရာေတြေရာ အလုပ္မ်ားေနၾကျပီ။ ျမတ္ဆရာနဲ႔ သူနဲ႔လည္း မေတြ႕ျဖစ္ေတာ့သလို စကားလည္းမေျပာျဖစ္ေတာ့ဘူး။ စာေမးပြဲက အိုေကပါတယ္။ ျပီးခဲ့တဲ့ဘာသာေတြအကုန္ ရိေပၚေသခ်ာေျဖခဲ့တယ္။ အထူးသျဖင့္ သခ်ၤာဘာသာေပါ့။

//မနက္ျဖန္ဆို ျပီးပါျပီ......မနက္ျဖန္အထိပဲ သည္းခံလိုက္ ၀မ္ရိေပၚ//

မနက္ျဖန္ဆို final exam ျပီးျပီ။ သူတို႔အထက္တန္းျပီးျပီ။ ရိေပၚရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြလည္း ျပီးဆံုးသြားမယ္ေမွ်ာ္လင့္ပါရဲ႕...။

.

.

.

~~Graduation Ceremony~~

ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးနဲ႔ ဆရာေတြက ေက်ာင္းသားေတြကို အထက္တန္းေအာင္လက္မွတ္ေတြ ခ်ီးျမွင့္တယ္။ သူ႔ဆရာေရွာင္းက်န္႔ကေတာ့ ဆုေပးတဲ့ဆရာေတြထဲမပါခဲ့ဘူး။ ဆရာေတြထိုင္တဲ့ဘက္မွာ စမတ္က်က် ထိုင္ျပီး ပီတိၿပံဳးေလးခ်ိတ္ဆြဲထားတဲ့ ဆရာေရွာင္းက်န္႔ကို တစ္၀ႀကီး ထိုင္ၾကည့္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆို ဒီမ်က္နွာေလး သူေတြ႕ခြင့္မရွိေတာ့ဘူးေလ။

"ဘိုင့္ဘိုင္ ရိေပၚ...ေနာက္မွထပ္ေတြ႕ၾကမယ္"

"ေအးေအး"

သူငယ္ခ်င္းတစ္သိုက္ကေတာ့ ေနာက္ဆံုးေန႔မွာ ကစားကြင္းသြားၾကမယ္တဲ့။ ရိေပၚကေတာ့ စိတ္မပါလို႔ လိုက္မသြားေတာ့ဘူး။ ဘယ္လုိလုပ္လုပ္ ဒီဆရာကို သူ႔ေခါင္းထဲကထုတ္မရမယ့္အတူတူ အိမ္ျပန္အိပ္ေတာ့မယ္။

//ဆရာ့ကို မျမင္ခင္ ငါအိမ္အျမန္လစ္...//

ရိေပၚရဲ႕အႀကံမေအာင္ျမင္။ သူလည္း စာသင္ခန္းအျပင္အထြက္ ဆရာေရွာင္းက်န္႔ကလည္း စာသင္ခန္းဘက္ကိုအလာ။

//fuck ေျပးျပီ//

ရိေပၚ တကယ္ထြက္ေျပးတာပာ။ ေျပးတာမွ လွစ္ကနဲပဲ။ ေက်ာင္းေဆာင္ေနာက္ကို ေရာက္တဲ့အခါမွာေတာ့ ရိေပၚေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္ခ်လိုက္တယ္။

သူဘာလို႔ထြက္ေျပးလာခဲ့တာလဲ။ အနည္းဆံုး စကားတစ္ခြန္းနွစ္ခြန္းေလာက္ေတာ့ ေျပာခြင့္ေပးလိုက္ရမွာ။ ဆရာတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ မွာခ်င္တာေတြရွိမွာပဲေလ။ ေနာက္ဆို ေတြ႕ရေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး။ ထြက္မေျပးခဲ့ရင္ေကာင္းသား။

ေနာက္ဆို....မေတြ႕ရေတာ့ဘူး...။ အင္း ဟုတ္တယ္။ ရိေပၚ ဒီလူကိုလံုး၀ထပ္မေတြ႕ေတာ့ဘူး။

"၀မ္ရိေပၚ....!!"

ေသာက္က်ိဳးနည္း!! လိုက္လာတယ္ဟ! ေရွာင္းက်န္႔ တကယ္ကိုေျပးလိုက္လာေၾကာင္း ေမာဟိုက္ေနတဲ့ ပံုစံကုိျမင္တာနဲ႔သိသာပါတယ္။ ရိေပၚ အလန္႔တၾကားထရပ္လိုက္မိတယ္။

"ဘာလုိ႔လိုက္လာတာလဲ!!"

"မင္းက ရုတ္တရက္ႀကီး ထြက္ေျပးတာကိုး!"

"အဲဒါနဲ႔ပဲ ေျပးလိုက္စရာလား ရူးေနတာလား!!"

"မင္းအတန္းပိုင္ကို မေလးမစား ျမင္တာနဲ႔ထြက္ေျပးရလား ဘယ္လိုေကာင္ေလးလဲမသိဘူး!!"

ေရွာင္းက်န္႔က စိတ္အိုက္စြာနဲ႔ necktie ကိုေလွ်ာ့လိုက္တယ္။ ရိေပၚ မခံစားနိုင္ေတာ့ဘူး။ ဒီဆရာ ဘာလို႔ သူ႔ကိုလိုက္ေနွာင့္ယွက္ေနတာလဲ။ တမင္ကို ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ နွိပ္စက္ေနတာ။ ရိေပၚ ေရွာင္းက်န္႔နားကေန ျဖတ္ေလွ်ာက္လိုက္တယ္။ သူ ဒီဆရာကိုမျမင္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ ခ်စ္လြန္းလို႔ ထပ္မေတြ႕ခ်င္ေတာ့ဘူး။ ျမင္သာျမင္ မၾကင္ရတဲ့ဘ၀ႀကီးကို ရိေပၚမခံစားနိုင္ဘူး။

ထံုးစံအတိုင္း စိတ္ရႈပ္ဖို႔ေကာင္းတဲ့ဆရာက သူ႔ကိုသြားခြင့္မေပးခဲ့ပါဘူး။ သူ႔လက္ေကာက္၀တ္ကို ဆြဲထားျပန္တယ္။ ဒီဆရာ ဘာျဖစ္ခ်င္ေနတာလဲ။

"ကၽြန္ေတာ့္ကိုလႊတ္ပါ ဆရာေရွာင္းက်န္႔... ဆရာ့မွာလုပ္စရာမရွိဘူးလား ဘာလို႔ကၽြန္ေတာ့္ကိုပဲ လိုက္ေနွာင့္ယွက္ေနရတာလဲ"

ရိေပၚ ေလသံေအးေအးနဲ႔ပဲ ေျပာလိုက္တယ္။ ေရွာင္းက်န္႔လက္က သူ႔ကိုဆြဲထားဆဲ။

"ငါ့ကိုၾကည့္"

"မၾကည့္ဘူး"

ရိေပၚ တကယ္ေဒါသထြက္လာတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔စဥ္းစားၾကည့္စမ္း။ ကုိယ့္ crush က ကုိယ့္ကိုလည္း ျပန္မခ်စ္ဘူး။ သူျပန္မခ်စ္လို႔ ကုိယ္က သူ႔အနားကထြက္သြားမယ္ဆိုေတာ့လည္း သြားခြင့္မေပးဘူး။ ဘာျဖစ္ခ်င္ေနတာလဲ တကယ္ပဲ ဘယ္လိုလုပ္ေပးမွ ေက်နပ္နိုင္မွာလဲ။

"ဒီလိုလုပ္ေနတာေတြ ရပ္တန္းကရပ္ပါေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဆရာ့ေရွ႕ တစ္သက္လံုးေပၚမလာဘဲေနပါ့မယ္ ဆရာ့ကိုလည္း တစ္သက္လံုးစကားမေျပာေတာ့ဘူး လမ္းမွာေတြ႕ရင္လည္း မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္သြားမွာမို႔လုိ႔ ဘာမွစိုးရိမ္မေနနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ဒီထက္ပိုမခံစားနိုင္ေတာ့ဘူး ကၽြန္ေတာ့္ကို လႊတ္ေပးလိုက္ပါ ကၽြန္ေတာ္ ဆရာ့အနားကေန အျပီးတိုင္ထြက္သြားပါရေစ!!!"

ေရွာင္းက်န္႔ ၀မ္ရိေပၚလက္ကို အားနဲ႔ေဆာင့္ဆြဲျပီး နံရံမွာကပ္ပစ္လိုက္တယ္။ ရုတ္တရက္မို႔ ၀မ္ရိေပၚ မ်က္လံုးျပဴးသြားရတယ္။ ဆရာေရွာင္းက်န္႔က သူ႔ပခံုး၂ဖက္ကို ကိုင္ျပီး သူ႔ကိုနံရံမွာတြန္းထားတယ္။

ေၾသာ္ ဘ၀ကလည္း manga ဆန္လိုက္တာ....။

"ငါ့ကိုၾကည့္လို႔ မင္းကိုေျပာေနတယ္ေလ"

"ဘာ...ဘာလား.."

ေရွာင္းက်န္႔ မ်က္နွာက လူသတ္ေတာ့မလိုလို....။

"၀မ္ရိေပၚ အထက္တန္းေအာင္သြားတာ ဂုဏ္ယူပါတယ္"

ရိေပၚ ရင္ထဲေႏြးသြားျပီး လက္သီးက်စ္က်စ္ဆုပ္လိုက္မိတယ္။ ဒီစကားကို သူ႔နားနဲ႔ၾကားရလိမ့္မယ္မထင္ခဲ့သလို kabedon လုပ္ခံရျပီး ေျပာခံရမယ္လို႔လည္း မေတြးခဲ့ဖူးဘူး။

"ဘာ...ဘာလဲ ဒါေလးေျပာရဖို႔အတြက္ ေျပးလိုက္လာတာလား... ကၽြန္ေတာ္အရူးမဟုတ္ဘူးေနာ္ အကြက္ေတြလာမေရႊ႕နဲ႔"

"ငါေမးစရာရွိလို႔လိုက္လာတာ.."

ေရွာင္းက်န္႔က သူ႔ပခံုးေတြကိုလႊတ္ေပးျပီး နံရံမွာ လက္တစ္ဖက္ေထာက္လိုက္တယ္။ ရိေပၚကေတာ့ ေျမႀကီးကိုပဲ အၾကည့္ေတြပို႔ထားတယ္။ ဒီဆရာရဲ႕မ်က္လံုးေတြကို သူထပ္မၾကည့္ရဲေတာ့ဘူး။

"၀မ္ရိေပၚ... မင္းငါ့ကိုခ်စ္ေသးလား"

"...........ဘာလို႔ေမးတာလဲ"

"ေမးတာပဲေျဖ"

ရိေပၚ မဲ့ၿပံဳးၿပံဳးလိုက္မိတယ္။

"ဆရာသိလား.. ဟိုေန႔က ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုလာဖြင့္ေျပာတယ္ ေကာင္မေလးကခ်စ္စရာေလး တကယ္ခ်စ္သူေတာ္ခ်င္စရာမိန္းကေလးမ်ိဳး..."

"အင္း"

"ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကိုျငင္းလိုက္တယ္..ကၽြန္ေတာ္ အျငင္းခံရတဲ့ခံစားခ်က္ကို သိေပမယ့္ ေကာင္မေလးကိုလက္မခံနိုင္ခဲ့ဘူး...ခံစားေနရတာေတြ ေမ့လိုေမ့ျငား ေနာက္တစ္ေယာက္တြဲဖို႔ ကၽြန္ေတာ္မလုပ္ရဲခဲ့ဘူး.. ကိုယ့္ကိုျငင္းခဲ့တဲ့လူကိုပဲ ေတြးေနမိတယ္"

"အင္း အဲေတာ့??"

ေျမႀကီးကိုစိုက္ၾကည့္ေနတဲ့ ရိေပၚမ်က္လံုးေတြက မ်က္ရည္ေတြ၀ဲလာတယ္။ ေျမျပင္ေပၚက ဆရာေရွာင္းက်န္႔ရဲ႕ ဖိနပ္ကိုေသခ်ာမျမင္ေတာ့ေလာက္ေအာင္ ေ၀၀ါးလာတယ္။

"ဒီေန႔ျဖစ္ျဖစ္ မနက္ျဖန္ျဖစ္ျဖစ္... သန္သက္ခါပဲျဖစ္ျဖစ္..."

ရိေပၚေခါင္းငုံ႔သြားတယ္။ သူမငုိခ်င္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ မတတ္နိုင္ဘူး။ ခ်စ္တတ္တဲ့အခါ နာက်င္မႈကိုခံစားတတ္လာတယ္။ နာက်င္တာေတြမ်ားလာတဲ့အခါ မ်က္ရည္က်တတ္လာတယ္။

"ေန႔တိုင္းေန႔တိုင္း ကၽြန္ေတာ္ ဆရာ့ကိုခ်စ္ေနမွာ.."

"......"

ေရွာင္းက်န္႔ ေခါင္းငု႔ံေနတဲ့ေကာင္ေလးကို ေသခ်ာၾကည့္မိတယ္။ ေကာင္ေလး ငိုေနတယ္။ နံရံကိုေထာက္ထားတဲ့ သူ႔လက္ကို ခပ္ဖြဖြကိုင္ထားတဲ့ ေကာင္ေလးလက္ေတြက တုန္ယင္ေနတယ္။

"လူငယ္အရြယ္ဆိုတာ အမွားလြယ္လြယ္လုပ္တတ္တယ္ လမ္းမွားတတ္တယ္ နားလည္မႈလည္းလြဲတတ္ၾကတယ္ လြယ္လြယ္ခ်စ္ျပီး လြယ္လြယ္ေမ့ပစ္နိုင္ၾကတယ္"

"....."

"ငါျငင္းလိုက္တာေတာင္မွ မင္းကလမ္းေၾကာင္းမေျပာင္းဘဲ လမ္းမွန္ကိုေလွ်ာက္ေနေသးတယ္ဆိုရင္.. ဆိုတဲ့အေတြးနဲ႔ ငါမင္းကိုျငင္းခဲ့တာ"

ေရွာင္းက်န္႔လက္ကိုဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ ရိေပၚလက္ေလး တင္းကနဲျဖစ္သြားတယ္။