ဒီတစ္ညေနမွာ စိတ္ကူးေပါက္လို႔ ေရွာင္းက်န္႔ ယြီပင္းနဲ႔အတူေသာက္ျဖစ္တယ္။ မေသာက္ရတာၾကာတဲ့ ဘီယာတစ္ငံုက လည္ေခ်ာင္းထဲစီး၀င္သြားတယ္ဆိုရင္ျဖင့္ ပင္ပန္းတာေတြ ယူပစ္သလိုေပ်ာက္သြားတယ္။

"အစ္မေရ ဒီစားပြဲကို ဘီယာထပ္ေပးပါဦး"

"လာမယ္ ေမာင္ေလးေရ..."

ယြီပင္းနဲ႔စေတြ႕ခဲ့တာ တကၠသိုလ္ဒုတိယနွစ္။ အေနေအးျပီး ရုပ္တည္တဲ့သူနဲ႔ သြက္လက္ျပီးေဖာ္ေရြတဲ့ ယြီပင္းတို႔က ထူးဆန္းစြာ အတိုင္အေဖာက္ညီၾကတယ္။ ေက်ာင္းသားဘ၀ကစလို႔ အခုဆရာျဖစ္တဲ့အထိ ယြီပင္းဟာ ေရွာင္းက်န္႔ရဲ႕ တစ္ေယာက္တည္းေသာ အရင္းနွီးဆံုးသူငယ္ခ်င္း။

"ဒါနဲ႔ ေရွာင္းက်န္႔ေရ ငါတစ္ခုေမးမလို႔ကြ"

"ေမးေလ"

"မင္းကို ေက်ာင္းသားေတြထဲက ရည္းစားစကားေျပာတာမ်ိဳးႀကံဳဖူးလား"

ေရွာင္းက်န္႔ပါးစပ္ထဲက ဘီယာေတြ ဖူးကနဲထြက္လာတယ္။ ေၾသာ္ ေမးမယ့္ေမးေတာ့လည္း အခ်ိန္ကိုက္ကို ေမးထည့္လိုက္ေတာ့တာပဲ။

"ဘာႀကီးတုန္း အစမရွိအဆံုးမရွိ..."

"မဟုတ္ဘူးကြာ...ဟိုတေလာက ငါ့အတန္းထဲက ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္က စာလာေမးတယ္.. ျပီးေတာ့ စကားနည္းနည္းပါးပါးေျပာရင္း ရယ္ေမာၾကတယ္ေပါ့..."

ေရွာင္းက်န္႔ တစ္ငံုထပ္ေသာက္ရင္း နားစြင့္တယ္။ အခုထိ ရည္းစားမထားဖူးေသးတဲ့ ယြီပင္းတစ္ေယာက္ စြံမယ့္စြံ ေက်ာင္းသူနဲ႔မွစြံျပီလား။

"အဲ့မွာ ေက်ာင္းသူေလးကကြာ.... ဆရာရယ္လိုက္ရင္ အရမ္းၾကည့္လို႔ေကာင္းတာပဲလို႔ ေျပာျပီး ရွက္ရွက္နဲ႔ထြက္သြားပါေရာလား..."

"ဟမ္ မင္းကိုရည္းစားစကားမေျပာဘူးလား"

"ဘယ္ေျပာမွာလဲ ငါကဆရာ သူကေက်ာင္းသူေလ ေျပာရဲရင္ေတာင္ ျပႆနာ မကင္းဘူးမဟုတ္လား"

အဲလိုဆိုေတာ့မွ သူအတင္းအၾကပ္ေမးလို႔ ရွိသမွ်အခ်စ္ေတြဖြင့္ျပခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားေလးကို သတိရသြားျပန္တယ္။ မပတ္သတ္ဖို႔ႀကိဳးစားေနခဲ့တဲ့ ကေလးကို သူက ဇြတ္အတင္း ပတ္သတ္ေစသလိုျဖစ္သြားလို႔ ေရွာင္းက်န္႔ လိပ္ျပာမလံု။

"အင္း ထားပါ အဲဒါဘာလို႔ငါ့လာေမးတာတုန္း"

"မင္းကရုပ္ေခ်ာတယ္ေလကြာ ေက်ာင္းသားေခ်ာေခ်ာေလးေတြထက္ေတာင္ နာမည္ႀကီးေသးတာ အဲေတာ့ ရည္းစကားေျပာခံရတဲ့ အေတြ႕အႀကံဳရွိမယ္ထင္လို႔... အဲလိုအခါက် ဘယ္လိုေျဖရွင္းလဲသိခ်င္လို႔ ျပႆနာကိုႀကိဳကာကြယ္ဖို႔ေလ"

"အင္း.. တစ္ခါနွစ္ခါေတာ့ႀကံဳဖူးပါတယ္"

"ဟုတ္လား ဘယ္တုန္းကလဲ ငါသိတဲ့ေက်ာင္းသူလား"

"လြန္ခဲ့တဲ့၂နွစ္ကပါ အခုဆို တကၠသိုလ္ေတာင္ေရာက္ေနေလာက္ျပီ"

မေန႔ကမွ ကုိယ့္အတန္းထဲက ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ confession ကိုရထားပါတယ္လို႔ ေျပာလို႔မျဖစ္ဘူးမလား...။

ေရွာင္းက်န္႔ကို ေက်ာင္းသူေလးေတြ ခဏခဏ confess ၾကတယ္။ အကုန္လံုးကေတာ့ အတည္ခ်စ္တာပါ အတည္ရည္ရြယ္တာပါ ေျပာခဲ့ၾကေပမယ့္ ၀တၱရားအရေရာ ကိုယ့္စိတ္ေၾကာင့္ေရာ အကုန္ျငင္းခဲ့တယ္။ ၁၇ ၁၈ အရြယ္ဆိုတာ အင္မတန္စိတ္ကစားတဲ့အရြယ္။ နုနယ္ေနေသးတဲ့ ကေလးေတြကို သူ႔အတြက္နဲ႔ အဆိပ္အေတာက္ေတြ မျဖစ္လာေစခ်င္။

ကုတ္အက်ႌကိုလက္တစ္ဖက္မွာပိုက္ တစ္ဖက္ကအိတ္ကိုဆြဲလို႔ ေရွာင္းက်န္႔ အိမ္ျပန္တယ္။ အိမ္ျပန္လမ္းေတာက္ေလွ်ာက္ သူေတြးေနမိတာက confession အေၾကာင္းပါပဲ။

စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့မွ ေယာက္်ားေလးတစ္ေယာက္က ဖြင့္ေျပာတာကိုခံရတာ ဒါပထမဆံုးပဲ။ အေျပာခံရတုန္းက အ့ံၾသတာကလြဲ ဘာမွမရွိခဲ့ေပမယ့္ အခုေတာ့ ေတာက္ေလွ်ာက္ကိုေတြးေနမိေတာ့တာ။ ၀မ္ရိေပၚက သူ႔ကိုဖြင့္ေျပာလိုက္တာနဲ႔မတူဘဲ သူေခါင္းစားေအာင္ လုပ္လိုက္သလိုျဖစ္ေနတယ္။ ေရွာင္းက်န္႔ကေတာ့ ညေတြပါအိပ္မေပ်ာ္နိုင္။ ဘာေတြေျပာခဲ့လဲ အေသးစိတ္မမွတ္မိေပမယ့္ ခ်စ္လြန္းလို႔ဘာေတြေတာင္လုပ္မိတယ္ဆိုတာကိုေတာ့ သူေသခ်ာမွတ္မိေနတယ္။

//ေရႊဦးေနွာက္....ဒါမ်ိဳးက်တတ္တယ္//

ေတြးရင္း ၾကက္သီးေတြပါထလာတယ္။

//no no no အရမ္းမစဥ္းစားနဲ႔ ေရွာင္းက်န္႔ သူကဒီအတိုင္းလႊတ္ကနဲေျပာမိတာ စိတ္ေလွ်ာ့ စိတ္ေလွ်ာ့//

ကုိယ့္စိတ္ကုိယ္အၿမဲဖံုးထားတတ္တဲ့လူတစ္ေယာက္ဟာ ခံစားခ်က္ေတြ အကုန္ထုတ္ေျပာပစ္ျပီဆိုရင္ သူေတာ္ေတာ္နာက်င္ေနလို႔ ေၾကကြဲေနလို႔။ မ်ိဳသိပ္ထားရတာမ်ားရင္ ေပါက္ကြဲတတ္ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၀မ္ရိေပၚကေတာ့ ဘယ္ေလာက္ေလးတဲ့အေလးအပင္ေတြကို ထမ္းထားရထမ္းထားရ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ထိထုတ္ေျပာဖို႔ ျငင္းေနခဲ့တာ....။

//သူမို႔လို႔ကို ငါနားမလည္တာျဖစ္မယ္//

ေနာက္တစ္ေန႔မနက္က ခပ္ျမန္ျမန္ေရာက္လာတယ္။ အခုကေတာ့ ေန႔လည္ေပါ့။ အတန္းတက္ေခါင္းေလာင္းထိုးျပီးလို႔ ေရွာင္းက်န္႔ 3-D ကိုေလွ်ာက္လာခဲ့တယ္။ corridor တစ္ေလွ်ာက္ စကားေျပာေနၾကေသးတဲ့ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ ကုိယ့္အတန္းကိုျပန္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသူေလးေတြရွိတယ္။ 3-D အခန္း၀ကိုေရာက္ေတာ့ ၀ုန္းကနဲ တံခါးပြင့္လာျပီး ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္က တဟားဟားရယ္ရင္း ေျပးထြက္သြားတယ္။ ေရွာင္းက်န္႔ အလိုမက်စြာ မ်က္ေမွာင္က်ံဳ႕လိုက္မိတယ္။

//ဘယ္လိုဟာေတြလဲမသိဘူး...//

ေနာက္မွ ဆူမယ္ဆိုျပီး အခန္းထဲ၀င္ဖို႔လွည့္ခ်ိန္ သူေရွ႕တည့္တည့္မွာ ၀မ္ရိေပၚမ်က္နွာ ေပၚလာတယ္။

//ဘုရားႀကီးငုတ္တုတ္!!//

ေရွာင္းက်န္႔ လန္႔သြားသလို ရိေပၚလည္းလန္႔ျပီးတုန္သြားတယ္။ ေငြမွင္ေရာင္ဆံႏြယ္ေတြက ေန႔အလင္းေရာင္မွာ အျမင္လွေနတယ္။ နက္ေမွာင္ေနတဲ့မ်က္လံုးေတြက ေရွာင္းက်န္႔ကိုပဲၾကည့္ေနတယ္။

"၀မ္ရိေပၚ မင္းက 3-D မွာ ဘာလာလုပ္ေနတာလဲ"

"Uno ကစားေနတာ ဟိုေကာင္က်ိဳးခ်န္ ကဒ္အမ်ားဆံုး လက္ထဲက်န္တဲ့လူက အျခားလူေတြကို မုန္႔၀ယ္ေကၽြးေၾကးလုပ္ထားတာကို သူလည္းရႈံးေရာ ထြက္ေျပးသြားတယ္"

"ေၾသာ္..."

၀မ္ရိေပၚေဘးမွာ ေနာက္ထပ္ေက်ာင္းသား၂ေယာက္ရဲ႕ ေခါင္းေတြျပဴကနဲေပၚလာတယ္။ 3-D ရဲ႕အေသာင္းက်န္းဆံုး ခ်င္ေပးရွင္ (က်င္းလင္) နဲ႔ ေကာင္းကၽြင္းရွန္ (အိုးရန္ဇီက်င္း)။

"ဒါဆို ဆရာေရွာင္းက်န္႔၀ယ္ေကၽြးမယ္တဲ့"

"ဟုတ္တယ္ ဆရာ၀ယ္ေကၽြး"

"ဘာဆိုင္လို႔လဲ ခံုမွာသြားထိုင္ အတန္းတက္ေခါင္းေလာင္းထိုးေနျပီ"

ေက်ာင္းသားေလး၂ေယာက္က ရႈံ႕မဲ့ျပီးခံုကိုျပန္သြားတယ္။ ၀မ္ရိေပၚကေတာ့ အခုထိအေပါက္၀ကမဖယ္ဘဲ အူေၾကာင္ေၾကာင္လုပ္ေနတုန္း။ ေရွာင္းက်န္႔ လက္ထဲကစာအုပ္နဲ႔ ေခါင္းျဖဴျဖဴကိုရိုက္ထည့္လိုက္ရင္း...။

"မင္းကဘာရပ္လုပ္ေနတာလဲ သြား ကုိယ့္အတန္းကိုယ္ျပန္"

"အ!! စာအုပ္ေထာင့္ႀကီးနဲ႔ နာတယ္ဗ်!"

၀မ္ရိေပၚတစ္ေယာက္ အရိုက္ခံရလို႔စူပုတ္ပုတ္နဲ႔ ေခါင္းကုတ္ျပီးထြက္သြားတယ္။ ပိန္ပိန္သြယ္သြယ္ ေက်ာျပင္က်ယ္ကိုၾကည့္ရင္း ေရွာင္းက်န္႔ မသိမသာၿပံဳးလုိက္ျပီး အတန္းထဲ၀င္လိုက္တယ္။

ကုပ္ေခ်ာင္းေခ်ာင္းနဲ႔ အတန္းျပန္သြားတဲ့ ၀မ္ရိေပၚကလည္း ၿပံဳးေနခဲ့ပါတယ္။ ဆရာ စာအုပ္နဲ႔ရိုက္တာခံခ်င္လို႔ တမင္မဖယ္ဘဲေနတာ ဆရာငတံုးကသိမွာမဟုတ္ပါဘူးေလ...။

ေရွာင္းက်န္႔ရဲ႕ေန႔ရက္တိုင္းက ၀မ္ရိေပၚအေၾကာင္းနဲ႔ျပည့္နွက္ေနတယ္။ ၀မ္ရိေပၚက ဘာလို႔ သူလိုေအးတိေအးစက္ ခပ္တည္တည္ကိုႀကိဳက္ရတာလဲ ျပီးေတာ့လည္း ေယာက္်ားတစ္ေယာက္။ ၀မ္ရိေပၚအရြယ္က ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့မိန္းကေလးေတြကို သေဘာက်ရမယ့္အခ်ိန္မွာ သူ႔ထက္ ၁၄နွစ္ေတာင္ႀကီးတဲ့ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္ပါတယ္တဲ့။ ၀မ္ရိေပၚဟာ နားလည္ရခက္ေနဆဲ။

စာၾကည့္တိုက္ေဆာင္ရဲ႕ အေပၚဆံုးထပ္က တစ္ေယာက္တည္းအခ်ိန္ျဖဳန္းခ်င္ရင္ ေနလို႔သိပ္ေကာင္းတဲ့ေနရာ။ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြမတက္ဖို႔ တားျမစ္ထားတာေၾကာင့္ ဆရာေတြကလည္းမလာၾကဘူး။ ေရွာင္းက်န္႔ကေတာ့ ဘယ္သူမွမသိေအာင္ လာတတ္တယ္။ ေလတျဖဴးျဖဴးနဲ႔ ေတြးခ်င္ရာေတြး ေငးခ်င္ရာေငးေနရတဲ့ အရသာက ငယ္တုန္းကအခ်ိန္ေတြကို သတိရေစတယ္။

*ကၽြီ*

အေတြးေတြေမ်ာေနလိုက္တာ တံခါးဖြင့္သံၾကားမွ ပတ္၀န္းက်င္ကိုသတိရတယ္။

တံခါးေနာက္ကထြက္လာသူက ၀မ္ရိေပၚ။ ကာယအခ်ိန္မို႔လို႔ ေဘာင္းဘီတိုနဲ႔ရွပ္အက်ႌအျဖဴေပၚ jersey ထပ္၀တ္ထားတယ္။ ေရွာင္းက်န္႔ခုမွသတိထားမိတယ္ ၀မ္ရိေပၚ ေဘာင္းဘီတို၀တ္တာ သူတစ္ခါမွမျမင္ဖူးဘူး။

၀မ္ရိေပၚက သူ႔ကိုျမင္ျမင္ခ်င္းပဲ ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္လုပ္ရင္း.....။

"ေနွာင့္ယွက္မိလို႔ ေဆာရီးပါ"

တံခါးပိတ္ျပီး လွည့္ျပန္ေတာ့မယ့္ေကာင္ေလးကို ေရွာင္းက်န္ လွမ္းေခၚလိုက္တယ္။

"၀မ္ရိေပၚ ဒီကိုခဏလာခဲ့ဦး"

"အိုေက"

ေခၚေတာ့လည္း လာရွာသားပဲ။ ပတ္ေျပးဖို႔ႀကံေနတာ ဒါမ်ိဳးဘယ္ရမလဲ။

ေရွာင္းက်န္႔ ေဆးလိပ္တစ္ခ်က္ဖြာတယ္။ ရိေပၚက သူ႔ေဘးနား တစ္ေယာက္စာအကြာမွာ လာရပ္ျပီး နံရံကိုမွီတယ္။ ေဘာင္းဘီအိတ္ထဲက တစ္ခုခုထုတ္ေနတာမို႔ ဒီေကာင္ေလး ေဆးလိပ္ခိုးေသာက္ဖို႔လာတာလားလို႔ ေတြးလိုက္တယ္။ တကယ္တမ္း ရိေပၚလက္ထဲပါလာတာက orange yogurt အေအးဘူးေလး။

*ကၽြန္ေတာ္က စည္းကမ္းရွိပါတယ္* အၿမဲေျပာတတ္တဲ့ ေကာင္ေလးက တကယ္စည္းကမ္းရွိတာပဲလား ေရွာင္းက်န္႔ေရွ႕မို႔လို႔ မလုပ္တာလား စဥ္းစားလို႔မရ။

"ဆရာေရွာင္းက်န္႔ ေဆးလိပ္ေသာက္ေနတာပဲ"

"ေအး ရံုးခန္းထဲမွာေသာက္လို႔မရဘူးေလ"

"ကၽြန္ေတာ္နဲ႔စာစစ္ရင္ေတာ့ ေသာက္ပါတယ္"

"အဲဒါဘယ္သူမွမရွိတဲ့အခ်ိန္ေလ ျပီးေတာ့ မင္းကလည္း ေဆးလိပ္ေသာက္တယ္ဆိုေတာ့ အားနာစရာမလိုဘူး"

"ေတာ္လိုက္တဲ့ဆရာ... အဲေတာ့ အခုမ၀င္ရနယ္ေျမမွာ ေဆးလိပ္လာေသာက္ေနတယ္ဆိုပါစို႔"

"မင္းကပဲ ေျပာရတယ္ရွိေသး ငါတို႔ကအခုတစ္ေလွတည္းစီးေနတာမဟုတ္ဘူးလား"

၀မ္ရိေပၚက ေခါင္းတျငိမ့္ျငိမ့္နဲ႔ အေအးဆက္ေသာက္တယ္။ ေရွာင္းက်န္႔လည္း ေဆးလိပ္ထပ္ဖြာလိုက္ရင္း.....။

"၀မ္ရိေပၚ မင္းငါ့ကိုဘာၾကည့္ႀကိဳက္တာလဲ"

ရိေပၚ အေအးနင္သြားတယ္။ ဒီဆရာရဲ႕ တည့္တိုးေမးတတ္တဲ့အက်င့္နဲ႔ေတာ့ ၀မ္ရိေပၚ ဘယ္ခ်က္နွလံုးေရာဂါရမလဲ မသိဘူး။

"wow တည့္တိုးႀကီးပါလား ဒီေလာက္ပြင့္လင္းတဲ့လူ မျမင္ဖူးဘူး"

"ဘာစိတ္မွေတာ့မရွိပါဘူး ဒီအတိုင္းနားမလည္လို႔ေမးတာ မင္းအရင္တုန္းကငါ့ကိုမတည့္ဘူးေလ ဘာလို႔အခုမွဒီလိုျဖစ္သြားလဲသိခ်င္ရံုပဲ မေျဖခ်င္လည္းရတယ္"

ေလထုကတိတ္ဆိတ္သြားတယ္။ ရိေပၚ ဘာျပန္ေျဖရမလဲစဥ္းစားတယ္။ ေရွာင္းက်န္႔ကေတာ့ ေဆးလိပ္တဖြာဖြာနဲ႔ပဲ။

"ဆရာေမးတာေျဖခ်င္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ကုိယ္တိုင္လည္းမသိဘူး"

"....."

"ကၽြန္ေတာ္အရင္က ဆရာ့ကိုၾကည့္မရတာမွန္ပါတယ္ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္တိုင္ေတာင္ မသိလိုက္ဘဲ အဲလိုျဖစ္သြားတာ... ေျပာရရင္ ကၽြန္ေတာ့္အရြယ္က မိန္းမလွေလးနဲ႔တြဲေနရမွာဆိုေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္လံုးကေတာ့ အသက္ႀကီးႀကီးဆရာတစ္ေယာက္ကို ေၾကြသြားတယ္ သိသိခ်င္းပဲ စိတ္ဓာတ္ေတြက်လိုက္တာမွ...."

ေရွာင္းက်န္႔ ၀မ္ရိေပၚကိုေသခ်ာၾကည့္ေနတယ္။ အေ၀းကိုေငးျပီး စကားေျပာေနတဲ့ ေကာင္ေလးရဲ႕ေဘးတိုက္ျမင္ကြင္းဟာ သိပ္မဆိုးလွဘူးလို႔ သူေကာက္ခ်က္ခ်မိတယ္။ ၀မ္ရိေပၚက တကယ္ကို လူေခ်ာေလးတစ္ေယာက္။ မႈန္ကုပ္ကုပ္သာျဖစ္မေနဘူးဆိုရင္ အၿမဲတမ္းၿပံဳးရယ္ေနမယ္ဆိုရင္ သူ႕အနီးနားပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုး ခ်ိဳျမိန္ေနမယ္လို႔ ေရွာင္းက်န္႔ထင္တယ္။

"ဒါေပမယ့္ဗ်ာ... ဆရာ့အေၾကာင္းေတြးတာနဲ႔ မတ္လာတာက ခဏခဏပဲ မေတြးခ်င္ေလ ပိုေတြးမိေလပဲ.. porn ၾကည့္ျပီးေတာ့ေတာင္ မေျဖေလွ်ာ့တတ္တဲ့ကၽြန္ေတာ္က ဆရာ့ကိုေတြးျပီးေလွ်ာ့တတ္လာတယ္... ကိုယ့္ကိုကိုယ္လည္း တကယ္နားမလည္ပါဘူး"

"မင္း.... အဲ့ေလွ်ာ့တဲ့ကိစၥမပါလို႔မရဘူးလား..."

"မတတ္နိုင္ဘူးေလ! ဆရာကအရမ္း sexy ျဖစ္တာကိုး! ဆရာ့အျပစ္ပဲ"

"ဘာကိစၥငါ့အျပစ္တုန္း?! Sexy က်တယ္ေျပာရေအာင္ ငါကဘာလုပ္ေနလို႔လဲ"

"ဟမ္?! ကိုယ္လံုးနဲ႔ fit ျဖစ္တဲ့ suit ကိုတစ္ခ်ိန္လံုး၀တ္ထားတာ ဆရာ့ရဲ႕ အဲ့ခါးေသးေသးေလးက ဆြဲဖက္ခ်င္စရာေကာင္းျပီး အရမ္းဆြဲေဆာင္မႈရွိတယ္ဗ် မသိဘူး sexy က်တယ္!!"

"အိုင္းယား...အေမေရ.."

ေရွာင္းက်န္႔တစ္ေယာက္ ပူလာတဲ့မ်က္နွာကို လက္နဲ႔အုပ္လိုက္ရတယ္။ ဒီေကာင္စုတ္ေလးက ေရွာင္းက်န္႔ကိုက် တည့္တိုးသမားလို႔ေျပာတယ္ သူကုိယ္တိုင္က်ေတာ့ေရာ ဘာထူးလို႔လဲ...။ အေမေရ အေမ့သားလူပ်ိဳႀကီးကို ဒီေပါက္စနလက္က ကယ္တင္ေပးပါ။

ထပ္ခိုးေပၚက ဆရာ့တပည့္၂ေယာက္ရဲ႕ ျငင္းခံုသံက တိတ္ဆိတ္သြားျပန္တယ္။ ကုန္သြားတဲ့အေအးဘူးကို ခပ္က်စ္က်စ္ဆုပ္ကိုင္ရင္း ၀မ္ရိေပၚ ေရွာင္းက်န္႔ကိုၾကည့္တယ္။ မၾကာဘူး တံေတြးေတြမ်ိဳခ်ျပီး မ်က္နွာျပန္လႊဲလိုက္ရတယ္။ သူအခုေန ဆက္ၾကည့္ေနမယ္ဆိုရင္ ဒီဆရာ သူ႔လက္ထဲ လံုးပါး ပါးလိမ့္မယ္။

"ဆရာ မရြံသြားဘူးလား...ကၽြန္ေတာ့္ကို..."

မေမးရဲေမးရဲနဲ႔ သူေမးလိုက္ရတယ္။

"ေယာက္်ားျဖစ္ေနလို႔ မိန္းမကိုပဲခ်စ္ရမယ္မွမရွိတာ ငါအဲေလာက္ေရွးရိုးမဆန္ပါဘူး...ဒါေပမယ့္ အျခားလူဆိုရင္ေတာ့ တစ္မ်ိဳးျဖစ္မိမယ္ထင္တယ္ မင္းကေတာ့ ငါ့အတန္းသားလည္းျဖစ္ ငါအၿမဲျမင္ေတြ႕ဆက္ဆံေနရတဲ့လူမို႔လို႔ စိတ္ေအးတာေနမယ္"

ဆရာေရွာင္းက်န္႔ဟာ အေနွာင့္အသြားမလြတ္တဲ့ စကားေတြေျပာတတ္တယ္။

လက္ကိုလႊတ္ပါလို႔ေျပာခဲ့တုန္းက *စကားေျပာလို႔မျပီးမခ်င္းမလႊတ္နိုင္ဘူး* လို႔ေျပာတာတို႔၊ မရြံဘူးလားေမးတာကို *မင္းျဖစ္ေနလို႔ စိတ္ထဲေအးတာ* ဆိုတဲ့ ေလယူေလသိမ္းမ်ိဳးတို႔။ လက္ကိုမလႊတ္နိုင္ဘူးေျပာခဲ့တုန္းက ရိေပၚဘယ္ေလာက္ေတာင္ ႀကိတ္ေပ်ာ္ခဲ့တယ္ထင္လဲ။ အခုလည္းတစ္မ်ိဳးတစ္ဖံု ရိေပၚကို ရင္ခုန္ေအာင္လုပ္ေနျပန္ျပီ။

ဒါေပမယ့္ အဆံုးသတ္မွာေတာ့ျငင္းမွာပါပဲ။ ဟုတ္တယ္ ဆရာေရွာင္းက်န္႔ ရိေပၚကိုျငင္းလိမ့္မယ္။ ဒါကိုသိေနလို႔ သူခပ္ခြာခြာေနခဲ့ေပမယ့္ ဆရာေရွာင္းက်န္႔ကိုယ္တိုင္က ဆြဲထားခဲ့ျပီး ပိုခ်စ္လာေအာင္လုပ္ခဲ့တာ။ ျပဳသူက ျပဳလုိက္ေပမယ့္ ခံရသူရဲ႕ရင္ထဲက ဒဏ္ရာေတြကိုဘယ္ျမင္မလဲ။

"ဒါနဲ႔ တကၠသိုလ္၀င္တန္းသခ်ၤာေမးခြန္းအစမ္းေျဖမွာ မင္းအမွတ္ေကာင္းတယ္ေနာ္ ၈၀ ေက်ာ္လားမသိဘူး"

"၈၂ မွတ္... ဒီအတိုင္းေျဖလိုက္တာပါပဲ သူ႔ဘာသာျဖစ္သြားတာ"

"မထင္ရဘူး မင္းကစာသင္ခ်ိန္ေတြ အၿမဲေမွာက္အိပ္ေနတာ သူမ်ားထက္ေတာင္ေျဖနိုင္ေသးတယ္"

"ေျပာသားပဲ အိပ္ေနတာမဟုတ္ဘူး ဒီအတိုင္းေမွးျပီးနားေထာင္ေနတာပါလို႔"

"ေအးပါေအးပါ မင္းကႀကိဳးစားရင္ တကယ္ျဖစ္ေျမာက္တယ္ဆိုတာ ငါသိျပီးသား"

ထိုစကားတစ္ခြန္းေျပာအျပီး ရိေပၚရဲ႕ေငြမွင္ေရာင္ေခါင္းေလးကို ပြတ္ေပးလာတဲ့ေရွာင္းက်န္႔။ ရိေပၚရဲ႕အခ်ိန္ေတြ ရုတ္ခ်ည္းရပ္တန္႔သြားတယ္။ သူသိတာ သူ႔ဆံပင္ေတြၾကား ထိုးဖြပြတ္သပ္ေပးေနတဲ့ ေရွာင္းက်န္႔ရဲ႕လက္သြယ္သြယ္ေတြ။ နွလံုးခုန္ျမန္လာခ်က္က သူ႔ကိုယ္သူေတာင္ ျပန္ၾကားေနရတယ္။ သူဘာလုပ္ရမလဲ သူ...ဘာလုပ္ရမလဲ???

တစ္ဖက္မွာလည္း ေရ်ာင္းက်န္႔တစ္ေယာက္ သူကိုယ္တိုင္ေတာင္မသိဘဲ လက္ကအလိုလို ၀မ္ရိေပၚေခါင္းကို ပြတ္ေပးမိတာကို အ့ံၾသေနတယ္။

//ကိုင္ၾကည့္ေတာ့မွ ဒီေကာင္ေလးဆံပင္ေတြ နူးည့ံလိုက္တာ...//

၀မ္ရိေပၚကို ၾကည့္မိတဲ့အခါ ေရွာင္းက်န္႔မ်က္လံုးျပဴးသြားရတယ္။ ေကာင္ေလးရဲ႕ပါးျပင္ေတြက နီရဲေနတာမွ စေတာ္ဘယ္ရီသီးလိုပဲ။ ၀မ္ရိေပၚရဲ႕မ်က္လံုးေတြက ၀ိုင္းစက္ေနျပီး ၾကမ္းျပင္ကိုပဲၾကည့္ေနတယ္။ ဇာတ္ကားေတြထဲမွာပဲ ျမင္ဖူးခဲ့တဲ့ blushing face ဆိုတာကို ေရွာင္းက်န္႔ အခုမ်က္ျမင္ ေတြ႕ေနရတယ္။

ေခါင္းေလးပြတ္ေပးမိတာ အဲေလာက္ေတာင္ မ်က္နွာနီရဲသြားတယ္တဲ့လား...။

"၀မ္...၀မ္ရိေပၚ.."

"အာ.. ေဆာရီး.. မၾကည့္နဲ႔ မၾကည့္နဲ႔!! ကၽြန္ေတာ္မရ...ah shit"

ဂနာမျငိမ္ျဖစ္ေနတဲ့ေကာင္ေလးကို ေရွာင္းက်န္႔လႊတ္ေပးလိုက္ရတယ္။ ေကာင္ေလးက မ်က္နွာကို ေရွာင္းက်န္႔မျမင္ေအာင္ လက္နဲ႔ကြယ္ထားျပီး ခပ္တိုးတိုးေျပာတယ္။

"ဘာလို႔လဲ....အၿမဲတမ္း ေခါင္းကိုစာအုပ္နဲ႔ရိုက္ေနျပီးေတာ့... ဘာလို႔အခုမွ..."

၀မ္ရိေပၚဟာ မ်က္နွာကိုလက္နဲ႔ကြယ္လ်က္ပင္ ေရွာင္းက်န္႔အနားက ထြက္သြားတယ္။ ေက်ာခိုင္းသြားတဲ့ ရိေပၚက ေနာက္မွာက်န္ေနခဲ့တဲ့ သူ႔ဆရာလည္း ပါးျပင္ေတြရဲေနခဲ့တာကိုေတာ့ မျမင္ခဲ့ဘူး။ ဆရာေရွာင္းက်န္႔ blush ရတဲ့အေၾကာင္းရင္းကေတာ့ တပည့္ေလးရဲ႕ရွက္တတ္မႈကို ျမင္လိုက္ရလို႔ပါတဲ့။

To be continued~~