Zawgyi

🔞 warning 🔞

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ ရိ​ေပၚရဲ႕ႏႈတ္​ခမ္​း​ေလးကိုစတင္​

ၿပီးနမ္​းတယ္​...

ရိ​ေပၚက​ေတာ့​ေျပာစရာမလို​ေအာင္​

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ရဲ႕​ေခါင္​း​ေလးကိုထိန္​းကိုင္​ၿပီး

အနမ္​း​ေတြကိုျပန္​တုန္​႔ျပန္​တယ္​...

ႏူးညံ့​တဲ့အနမ္​း​ေတြက​ေနရမက္​ဆန္​ၿပီး

ၾကမ္​းတမ္​းတဲ့အနမ္​း​ေတြသို႔ကူး​ေျပာင္​းလို႔

လာခဲ့ၿပီး​ေအာက္​ပိုင္​း​၁​ေနရာက​ေန​

ေ႐ွာင္​က်န္​႔ရဲ႕​ဗိုက္​​ေလးကို၁ခုခုကလာ

​ေထာက္​​ေနခဲ့တယ္​...

အနမ္​း​ေတြရပ္​တန္​႔ၿပီး​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ထထိုင္​

လိုက္​ကာသူ႔ရဲ႕အက်ႌ​ေလးကိုဆြဲခြၽတ္​ခ်

လိုက္​တယ္​...

ရိေပၚရဲ႕အက်ႌကိုလဲခြၽတ္​​ေစတယ္​...

ၿပီး​ေတာ့​ဆက္​နမ္​းတယ္​...

ႏႈတ္​ခမ္​းက​ေန၁ဆင္​့အရင္​ကသူ႔ကိုရိ​ေပၚ

နမ္​းခဲ့ဖူးသလိုမ်ိဳးရိ​ေပၚရဲ႕ခႏၶာကိုယ္​

၁​ေလွ်ာက္​အနမ္​း​ၾကမ္​း​ေတြက်ဲခ်​ေန​ေတာ့

တယ္​...

ရိ​ေပၚမွာ​ေတာ့တကယ္​လိုအပ္​​ေနတာကို

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔မ​ေပး​ေတာ့အနမ္​း​ေတြ​ေလာက္​

နဲ႔အားမရ​ေခ်...

"​ေဘ...ဘီ...ကိုယ္​အရမ္​းလိုခ်င္​​ေနၿပီ...

​ေပး​ေတာ့​ေလကြာ..."

"ဟုတ္​ပါၿပီ...ကိုကိုစိတ္​တိုင္​းက​်​ေစရမယ္​​

​ေနာ္​..."

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ရိ​ေပၚ​ခႏၶာကိုယ္​​ေပၚကထလိုက္​

ၿပီးခါးပတ္​ျဖဳတ္​ကာ​ေဘာင္​းဘီ​ေလးကို

​ျဖည္​းျဖည္​းခ်င္​းခြၽတ္​ခ်လိုက္​တယ္​...

ၾကည္​့​ေနတဲ့ရိ​ေပၚမွာ​ေတာ့သ​ေတြးမ်ားၿမိဳခ်

​ေနရကာမာန္​​ေထာင္​​ေနတဲ့သူ႔ရဲ႕ဂ်ဴ နီယာ

​ေလးမွာပိုၿပီးတင္​းမာ​ေထာင္​မတ္​လို႔လာ

​ေတာ့တယ္​...

"ကိုကိုဘာလို႔အဲ့​ေလာက္​ၾကည္​့​ေနရတာ

လဲ..."

"​ေဘဘီရဲ႕ခႏၶာကိုယ္​အလွကကိုယ္​့ကို

အရမ္​း​ေတြဆြဲ​ေဆာင္​လြန္​း​ေနလို႔..."

ရိ​ေပၚလဲသူ႔​ေဘာင္​းဘီကိုအျမန္​ဆံုးခြၽတ္​ခ်

လိုက္​​ေတာ့တယ္​...

"​ေဘဘီလာ​ေတာ့​ေလကြာ..."

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔အိပ္​ယာ​ေပၚ​ေခါင္​းအံုး​ေလးမွီၿပီး

ထိုင္​ေနတဲ့ရိ​ေပၚရဲ႕​ေပါင္​​ေပၚကိုတက္ကာ

ခြထိုင္​လိုက္​တယ္​...

"ကိုကိုအရမ္​းႀကီး​ေတာ့မၾကမ္​းရဘူး​ေနာ္​..."

"အင္​းပါကြာ...ျမန္​ျမန္​​ေလး..."

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ထိုင္​​ေနရာကနဲနဲႂကြလိုက္​ကာ

ရိ​ေပၚရဲ႕ဂ်ဴ နီယာ​ေလး​ေပၚသို႔သူ႔ရဲ႕ယုန္​တြင္​း

​ေလးနဲ႔ခ်ိန္​ရြယ္​ကာထိုင္​ခ်လိုက္​​ေတာ့တယ္​...

"အ့!!!..."

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ ရိ​ေပၚရဲ႕​ေက်ာကိုတင္​း​ေန​

​ေအာင္​ဖက္​တြယ္ထားရင္​းနာက်င္​​ေန​ေပမဲ့

သူ႔ကိုကိုအဆင္​​ေျပ​ေစရန္​အထုတ္​အသြင္​း

ကိုျဖည္​းျဖည္​းမွန္​မွန္​​ေလးလုပ္​​ေဆာင္​​ေပး

တယ္​...

တစ္​ျဖည္​းျဖည္​းနဲ႔အဆင္​​ေျပလာခဲ့​ေတာ့

အ႐ွိန္​ျမႇင္​့လို႔လာခဲ့တယ္​...

ရိ​ေပၚ ​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ရဲ႕ပုခံုးသား​ေဖြး​ေဖြး​ေလး

ကိုစုပ္​ယူနမ္​း႐ိႈက္​​ေနၿပီးသူ႔လက္​၂ဖက္​က

​ေတာ့​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ရဲ႕မတ္​မြန္​သီး​ေလးကို

စိတ္​ႀကိဳက္​ကိုင္​ကာဆုပ္​နယ္​လို႔​ေနတယ္​...

​​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ ရိ​ေပၚရဲ႕အနမ္​းမ်ားၾကားမွာ

မိန္​း​ေမာ​ေနၿပီး​ေအာက္​ကလဲအဆက္​

မျပတ္​လႈပ္​႐ွားလို႔​ေနတယ္​...

"အ့!!!ကိုကိုျဖည္​းျဖည္​း...အ့...ကိုင္​​ေလကြာ... အ့..."

ရိ​ေပၚ ​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ရဲ႕မတ္​မြန္​သီး​ေလးကိုပါ

အားရပါးရဆုပ္​ကိုင္​နယ္​​ေန​ေတာ့

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔မွာ၂​ေနရာနာက်င္​​ေနရတာ​ေပါ့...

အ႐ွိန္​ျမႇင္​့ကာအထုတ္​သြင္​းလုပ္​ရင္​း

အခ်ိန္​ၾကာလာ​ေတာ့​ေ႐ွာင္​က်န္​႔မွာ​ေမာ

ဟိုက္​လာၿပီးရိ​ေပၚရင္​ခြင္​ထဲလွဲက်သြား

​ေတာ့တယ္​...

​ေအာက္​က​​ေတာ့ျပန္​မထုတ္​ရ​ေသး...

"​ေဘဘီ​ေမာ​ေနၿပီလား..."

"အင္​း..."

အသံပိစိ​ေလးျဖင္​့ျပန္​​ေျဖလိုက္​တယ္​...

"အဲ့ဒါဆို​ေဘဘီ​ေမွာက္​​ေနလိုက္​​ေနာ္​...

ကိုယ္​၁လွည္​့ျပန္​စ​ေပးမယ္​..."

"ကိုကိုမ​ေတာ္​​ေသးဘူးလားဟင္​...

​ေဘဘီအရမ္​း​ေမာ​ေနၿပီ..."

"ကိုကိုမွမၿပီးခ်င္​​ေသးတာ..."

"အဲ့ဒါဆိုလဲကိုကို႔သ​ေဘာပါ..."

ရိ​ေပၚ သူ႔​ေပါင္​​ေပၚက​ေန႔​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ကိုခ်ီၿပီး

ျဖည္​းျဖည္​းခ်င္​းမလိုက္​တယ္​...

သူ႔ဂ်ဴ နီယာ​ေလး​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ယုန္​တြင္​းထဲက

ထြက္​သြား​ေတာ့​ေ႐ွာင္​က်န္​႔မွာ"အင္​့..."ခနဲ

ျဖစ္​သြားၿပီး၁ခုခုလစ္​ဟာသြားသလိုခံစား

လိုက္​ရတယ္​...

တကယ္​​ေတာ့သူလဲမၿပီးခ်င္​​ေသး​ေပ...

ရိ​ေပၚ​ေလာက္​ကိုယ္​ခံအားမ​ေကာင္​းတာက

ခက္​...

ရိ​ေပၚ​ ​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ကိုအိပ္​ယာ​ေပၚမွာ

ေလးဘက္​​ေထာက္​ကာ​ေမွာက္​​ေစလိုက္​ၿပီး

ထကာ​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ရဲ႕ခါး​ေလးကိုသူ႔လက္​

၂ဖက္​နဲ႔ထိန္​းကိုင္​ၿပီး​အခ်စ္​စိတ္​တက္​ကာ

​ေထာင္​မတ္​​ေနဆဲျဖစ္​တဲ့သူ႔ရဲ႕ဂ်ဴ နီယာ​ေလး

ကိုယုန္​တြင္​း​ေလးထဲကို၁ဆံုးထိုးသြင္​း

လိုက္​ျပန္​တယ္​...

​ခုနက၁ခါဆက္​ဆံထား​ေတာ့ခု၁ခါထိုးသြင္​း

လိုက္​ခ်ိန္​မွာ​ေတာ့​ေ႐ွာင္​က်န္​႔အရင္​၁ခါ

​ေလာက္​သိပ္​မနာက်င္​​ေတာ့...

သိပ္​လဲမက်ပ္​​ေတာ့ပဲအဆံုးထိ​ေလွ်ာ​ေလွ်ာ

႐ွဴ ႐ွဴ ဝင္​သြား​ေလတယ္​...

အရမ္​း​ေတြဆာ​ေလာင္​​ေနတဲ့ရိ​ေပၚစစခ်င္​း

မွာပဲအ႐ွိန္​ျမႇင္​့ကာအထုတ္​အသြင္​းလုပ္​လို႔

လာတယ္​...

​ခုနက​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ထက္​၂ဆ​ေလာက္​ျမန္​​ေန

​ေတာ့​ေ႐ွာင္​က်န္​႔မွာမခံႏိုင္​...

အိပ္​ယာခင္​းကိုလဲက်စ္​က်စ္​ပါ​ေန​ေအာင္​

ဆုပ္​ကိုင္​ထားရတယ္​...

"အ့!!!ကိုကို...အ့...ျဖည္​းျဖည္​း...အ့..."

"အင္​့..အင္​့...အင္​းပါ...အင္​့..."

ပါးစပ္​ကသာ"အင္​းပါ..."​ေျပာ​ေနတာ​

​ေအာက္​က​ေဆာင္​့ခ​်က္​​ေတြကို​ေတာ့

မ​ေလွ်ာ့...

ပိုလို႔​ေတာင္​​ေဆာင္​့​ေဆာင္​့ခ်လာ​ေသး

တယ္​...

"အ့!!!ကိုကို...အ့...မၾကမ္​းဘူးလို႔...အ့...ဟ့...

ကတိ...အ့...အ့...​ေပး...​ေပးထားတယ္​​ေလ... အ့...အာဟ့..."

"​ေဘဘီ့ရဲ့...အင့္...အင့္...​​ေသြးသား​ေတြ...

အင္​့...ကကိုယ္​့ကို...အင္​့...အ့...အရမ္​းဆြဲ

​ေဆာင္​လြန္​း​ေန​ေတာ့္...အင္​့...အင္​့...

ကိုယ္​...ကိုယ္​စိတ္​မထိန္​းႏိုင္​...အင္​့...

အ့ဟ့...​ေတာ့လို္႔ပါကြာ...အင္​့...အင္​့..."

"အ့!!!​ေဘ...​ေဘဘီ...အ့...အ့...အရမ္​းနာ

​ေနၿပီ...အ့...အ့..."

"အင္​့...အင္​့...ကိုယ္​...ကိုယ္​​ေတာင္​းပန္​...

အင္​့...ပါတယ္​ကြာ...အာဟာ့...အင္​့...အင္​့... ခုမွ​ေတာ့မရပ္​ခ်င္​​ေတာ့ဘူး...အင္​့...

အင္​့...အင္​့ကြာ...အရမ္​း​ေကာင္​းတာပဲ..."

အ​ေျပာနဲ႔အလုပ္​ညီစြာ​​ေအာက္​ကလဲ

အ​ေသကို​ေဆာင္​့​ေဆာင္​့ခ်​ေန​ေတာ့

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ဒူး​ေလး​ေခြကာလဲလဲက်သြား

႐ွာတယ္​...

ရိ​ေပၚက​ေတာ့​ေဆာင္​့သြင္​းခ်က္​​ေတြ

မ်ပတ္​ခဲ့...

အားရပါးရ​ေဆာင္​့​ေဆာင္​့သြင္​း​ေနခဲ့တာ

သူမွာနတ္​ျပည္​​ေရာက္​​ေနသလို...

​ေအာက္​ကခံ​ေနရတဲ့​ေ႐ွာင္​က်န္​႔မွာ​ေတာ့

ငရဲျပည္​​ေရာက္​​ေနသလို...

ငရဲမွာ​ေတာင္​အဲ့လိုအပစ္​​ေပးနည္​း႐ွိမယ္​

လို႔မထင္​...

အရင္​၁ခါကအဲ့​ေလာက္​ထိမၾကမ္​းခဲ့တာ

​ေတာင္​​ေ႐ွာင္​က်န္​႔မွာအ​ေတာ္​နာက်င္​ခဲ့ရ

တယ္​...

အခု၁ခါမွာ​ေတာ့​ေ႐ွာင္​က်န္​႔လိုလိုလားလား

​ေပးလာလို႔​ေပ်ာ္တာက၁​ေၾကာင္​း...

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ရဲ႕အျပဳစု​ေကာင္​းမႈနဲ႔ၿငီးျငဴ သံ

​ေလး​ေတြၾကားမွာရိ​ေပၚအခ်စ္​စိတ္​မ်ား

အလြန္​းႏႈိးႂကြ​ေနတာက၁​ေၾကာင္​း​ေၾကာင္​့

အရင္​ကထက္​၃ ၄တ​ေလာက္​ပိုၾကမ္​းတမ္​း

​ေနတဲ့ရိ​ေပၚ...

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔မွာ​ေတာ့အသံ​ေတာင္​မထြက္​

ႏိုင္​​ေတာ့ဘူး...

သူ႔ရဲ႕​ေပါက္​စ​ေလးကလဲခနခနၿပီး​ေနလို႔

အခ်စ္​ရည္​ပန္​းမ်ားလဲခနခနလွ်ံထြက္​လို႔​ေန

တာ​ေမ်ာ့​ေမ်ာ့ပဲက်န္​​ေတာ့တယ္​...

​ေနာက္​ထပ္​၂နာရီ​ေလာက္​အဆက္​မျပတ္​

အသြင္​းအထုတ္​လုပ္​ၿပီးမွရိ​ေပၚရဲ႕

၁ခ်ီၿပီးဆံုးသြားလို႔ယုန္​တြင္​း​ေလးထဲမွာပဲ

အခ်စ္​​ေရပန္​း​ေတြပက္​ျဖန္​းခ်လိုက္​​ေတာ့

တယ္​...

လႈပ္​​ေတာင္​မလႈပ္​ႏိုင္​​ေတာ့တဲ့​ေ႐ွာင္​က်န္​႔

​ေလးမွာ​ေတာ့ရိ​ေပၚရဲ႕အခ်စ္​ရည္​​ေတြ

​ေၾကာင္​့နာက်င္​​ေနတဲ့ၾကားကစပ္​ဖ်ဥ္​းဖ်ဥ္​း

ခံစားခ်က္​ပါထပ္​ခံစားလိုက္​ရတယ္​...

ရိေပၚသူ႔အခ်စ္​​ေရ​ေတြထုတ္​လႊတ္​လို႔ၿပီးဆံုး

မွယုန္​တြင္​း​ေလး​ထဲကသူ႔ရဲ႕ဂ်ဴ နီယာ​ေလး

ကို"ဇြက္​..."ခနဲထုတ္​လိုက္​တယ္​...

ၿပီး​ေတာ့သူ႔ရဲ႕အက်ႌကိုယူၿပီး​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ရဲ႕

ယုန္​တြင္​းပတ္​လည္​မွာ​ေပရည္​​ေနတဲ့

အ​ေရ​ၾကည္​​ေတြကိုသုတ္​​ေပးၿပီး​ေစာင္​​ေလး

နဲ႔​ေႏြး​ေႏြး​ေထြး​ေထြးပတ္​​ေပးကာသူ႔ရင္​ခြင္​

ထဲထည္​့ၿပီးအိပ္​စက္​​ေလတယ္​...

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔မွာ​ေတာ့​ေမာဟိုက္​ပင္​ပန္​းလြန္​း

လို႔အိပ္​​ေပ်ာ္​သြား႐ွာခဲ့ၿပီ...

သူတို႔၂​ေယာက္​ရဲ႕​ေဘးကအိပ္​ယာခင္​း

အျဖဴ ​ေရာင္​​ေလးမွာ​ေတာ့​ေသြး​ေတြအိုင္​

ထြန္​း​ေနၿပီးနီရဲလို႔​ေန​ေတာ့တယ္​...

သန္​႔႐ွင္​း​ေရးလုပ္​လိုက္​တဲ့ရိ​ေပၚရဲ႕အက်ႌ

​ေလးမွာ​ေတာ့ကုတင္​​ေဘးကအမိႈက္​ပံုး

ထဲသို႔အပစ္​ခံလိုက္​ရ​ေတာ့တယ္​....

( အ​ေမွာင္​မ​ေရးတတ္​​ေသာအျဖဴ ထည္​​

​ေလးမို႔ခြင္​့လႊတ္​ၿပီးကိုယ္​့ဟာကိုယ္​ျဖည္​့

​ေမွာင္​​ေပးၾကပါ​ေနာ္​...🌚🌚😅 )

_______________

"အားးးးးးးးးးး"

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ရဲ႕မနက္​​ေစာ​ေစာစီးစီး​ေအာ္​သံ

​ေၾကာင္​့ရိ​ေပၚအလန္​႔တစ္​ၾကားႏိုးလာခဲ့

တယ္​...

"​ေဘ...​ေဘဘီဘာျဖစ္​လို႔လဲ..."

"အိပ္​....အိပ္​ယ​ာ​ေပၚမွာ...​ေသြး...​ေသြး​ေတြ..."

"ဟုတ္​တယ္​​ေလ​...အဲ့ဒါဘာျဖစ္​လို႔လဲ..."

"​ေသြး​ေတြကဘယ္​က​ေနဘယ္​လို​ေရာက္​

​ေနတာလဲ..."

"​ေဘဘီ့ရဲ႕​ေသြး​ေတြ​ေလကြာ...ညကကိုယ္​

​ေဘဘီ့ကိုအခ်စ္​စမ္​းတာလြန္​သြားလို႔..."

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔​ေမ့​ေတာင္​​ေမ့လဲခ်င္​သြား

တယ္​...

​ေစာင္​ပတ္​​ေလးနဲ႔ထိုင္​​ေနရာက​ေန

အ​ေနာက္​ကိုနဲနဲယိုင္​သြား​ေတာ့ရိ​ေပၚက

ဖမ္​းထိန္​းကာဖက္​ထားလိုက္​တယ္​...

အဲ့လိုလႈပ္​႐ွားမိကာမွ​ေအာက္ပိုင္​းက​ွခံစားမိလာတဲ့နာက်င္​မႈ...

"အ့!!!..."

"​ေဘဘီအဆင္​​ေျပရဲ႕လား..."

"အဆင္​​ေျပမလားလို႔...​ေဘဘီ့​ေနရာကို

သာဝင္​ခံစားၾကည္​့လိုက္​​ေတာ့...

အီးဟီး...ခႏၶာကိုယ္​မွာ႐ွိတဲ့​ေသြး​ေတြကုန္​

ၿပီလားမသိပါဘူး..."

ငိုမဲ့မဲ့နဲ႔ႏႈတ္​ခမ္​း​ေလးဆူကာ​ေျပာ​ေန​ေတာ့

ရိ​ေပၚမွာၾကည္​့ၿပီးခ်စ္​လို႔ကိုမဝႏိုင္​...

"မကုန္​ပါဘူး​ေဘဘီရဲ႕...ဒီ​ေန႔၁​ေနကုန္​

​ေဘဘီစားခ်င္​တာကိုယ္​အကုန္​ဝယ္​​ေကြၽး

မယ္​မငိုနဲ႔​ေတာ့​ေနာ္​..."

သူ​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ကိုအဝသံုး​ေဆာင္​ၿပီး​ေတာ့

မုန္​႔နဲ႔ျပန္​​ေခ်ာ့​ေနတဲ့ရိ​ေပၚ...

"မစားဘူး...ဒီ၁ခါမုန္​႔နဲ႔ျပန္​​ေခ်ာ့လဲမ​ေက်နပ္​

ႏိုင္​ဘူး...လူဆိုးႀကီးသူမ်ားကိုအ​ေသအႏိုင္​

က်င္​့ထားၿပီးမုန္​႔​ေလးနဲ႔လာျပန္​​ေခ်ာ့​ေန

တယ္​...အယုတ္​တမာႀကီး...သူမ်ားအႏိုင္​

က်င္​့ခံရသလိုျပန္​အႏိုင္​က်င္​့ခံရပါ​ေစ..."

"အာ...ဘယ္​လိုက်ိန္​စာတိုက္​မႈႀကီးလဲ..."

"မသိဘူး...မသိဘူး...ၿပီး​ေတာ့လဲ႐ွက္​လိုက္​

တာ​ေနာ္​...အခန္​းသန္​႔႐ွင္​း​ေရး​ေတြလာၿပီး

အခန္​းသန္​႔႐ွင္​း​ေရးလာလုပ္​လို႔ဒီ​ေသြး

ကြက္​ႀကီးကိုျမင္​သြားရင္​​ေတာ့႐ွက္​လြန္​း

လို႔​ေသ​ေတာ့မွာပဲ..."

"​ေသ​ေတာ့မ​ေသပါနဲ႔ကြာ...ကိုယ္​အကုန္​

႐ွင္​းလိုက္​ပါ့မယ္​​ေနာ္​..."

"ဘာလဲ...လူ​ေခၚ႐ွင္​းခိုင္​းမလို႔လား...

အဲ့ဒီလူ​ေတြလာ႐ွင္​းလဲ႐ွက္​တာက႐ွက္​

တာပဲ​ေလ...ဟင္​့..."

"ကိုယ္​့လက္​ကိုယ္​သံုးၿပီး​ေျဖ႐ွင္​းပါ့မယ္​..."

ရိ​ေပၚသူ႔အပစ္​သူသိတာနဲ႔အိပ္​ယာခင္​း

အသစ္​ကိုခ်က္​ခ်င္​းလဲကာ​ေသြး​ေတြ​ေပက်ံ

​ေနတဲ့အိပ္​ယာခင္​းကိုလဲျမန္​ျမန္​ဆန္​ဆန္​

သြားလႊတ္​ပစ္​လိုက္​တယ္​...

​ေဟာ္​​တယ္​ကို​ေတာ့​ေကာ္​ဖီ​ေမွာက္​က်လို႔

ဘာညာဆိုၿပီး​ေငြနဲ႔ပဲ​ေျဖ႐ွင္​းလိုက္​တယ္​...

အခန္​းျမန္​ျမန္​ျပန္​ၿပီးအိပ္​ယာထဲ​ေခြ​ေနတဲ့

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ကိုလဲသူကိုတိုင္​​ေရ​ေႏြး ​ေႏြး​ေႏြး

​ေလးနဲ႔​ေရခ်ိဳးသန္​႔စင္​​ေပးၿပီးအဝတ္​စားဘာ

ညာဝတ္​​ေပးကာသက္​သက္​သာသာ​ေန

​ေစတယ္​...

အားျဖည္​့အစားစာ​ေတြလဲဝယ္​​ေကြၽးတယ္​...

အရသာ႐ွိတာ​ေတြလဲဝယ္​​ေကြၽးတယ္​...

မုန္​႔နဲ႔​ေခ်ာ့လဲမရဘူးဆိုတဲ့​ေ႐ွာင္​က်န္​႔

အရသာ႐ွိတာ​ေတြသူ႔မ်က္​စိ​ေ႐ွ႕​ေရာက္​

လာ​ေတာ့စိတ္​​ေကာက္​တာနဲနဲ​ေျပလို႔

လာတယ္​...

၁​ေနကုန္​ရိ​ေပၚ ​ေ႐ွာင္​က်န္​႔အလိုကို

လိုက္​ပါ​ေတာ့တယ္​...

သူ​ေနာက္​ထပ္​မစားရမွာဆိုးၿပီး​ေတာ့​ေပါ့...

( ​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ခ်က္​​ေကြၽးတဲ့အစားစာကို

​ေျပာတာ​ေနာ္​...🌚😋😅 )

စားရတဲ့က​ေလးငတ္​ကိုငတ္​တယ္​

ဆိုနဲ႔စကားပံုအတိုင္​းရိ​ေပၚမွာလိုၿပီးရင္​း

လိုခ်င္​လို႔လာတယ္​...

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ကိုလဲသူ႔မ်က္​စိ​ေအာက္​က​ေန

၁စကၠန္​႔​ေလး​ေတာင္​အ​ေပ်ာက္​မခံႏိုင္​

​ေတာ့ဘူး...

ရိ​ေပၚစားရင္​းဇယားလုပ္​​ေနတာ​ေတာင္​

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ကိုစိတ္​မခ်ႏိုင္​...

အိပ္​ယာ​ေပၚထိုင္​ကာကြန္​ပ်ဴ တာ၁လံုး​ေ႐ွ႕

ခ်ၿပီးသူ႔ရင္​ခြင္​ထဲ​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ကိုထည္​့ၿပီး

အလုပ္​လုပ္​ရတဲ့အျဖစ္​...

​ေပ်ာ္​ရႊင္​စရာအခ်ိန္​​ေတြက၁ျဖည္​းျဖည္​း

ကုန္​ဆံုးလို႔လာ​ေတာ့တယ္​...

____________________________________

အပိုင္​း ၂၁..............​ေမွ်ာ္​

Unicode

🔞 warning 🔞

​ရှောင်​ကျန်​့ ရိ​ပေါ်ရဲ့နှုတ်​ခမ်​း​လေးကိုစတင်​

ပြီးနမ်​းတယ်​...

ရိ​ပေါ်က​တော့​ပြောစရာမလို​အောင်​

​ရှောင်​ကျန်​့ရဲ့​ခေါင်​း​လေးကိုထိန်​းကိုင်​ပြီး

အနမ်​း​တွေကိုပြန်​တုန်​့ပြန်​တယ်​...

နူးညံ့​တဲ့အနမ်​း​တွေက​နေရမက်​ဆန်​ပြီး

ကြမ်​းတမ်​းတဲ့အနမ်​း​တွေသို့ကူး​ပြောင်​းလို့

လာခဲ့ပြီး​အောက်​ပိုင်​း​၁​နေရာက​နေ​

ရှောင်​ကျန်​့ရဲ့​ဗိုက်​​လေးကို၁ခုခုကလာ

​ထောက်​​နေခဲ့တယ်​...

အနမ်​း​တွေရပ်​တန်​့ပြီး​ရှောင်​ကျန်​့ထထိုင်​

လိုက်​ကာသူ့ရဲ့အကျႌ​လေးကိုဆွဲချွတ်​ချ

လိုက်​တယ်​...

ရိပေါ်ရဲ့အကျႌကိုလဲချွတ်​​စေတယ်​...

ပြီး​တော့​ဆက်​နမ်​းတယ်​...

နှုတ်​ခမ်​းက​နေ၁ဆင်​့အရင်​ကသူ့ကိုရိ​ပေါ်

နမ်​းခဲ့ဖူးသလိုမျိုးရိ​ပေါ်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်​

၁​လျှောက်​အနမ်​း​ကြမ်​း​တွေကျဲချ​နေ​တော့

တယ်​...

ရိ​ပေါ်မှာ​တော့တကယ်​လိုအပ်​​နေတာကို

​ရှောင်​ကျန်​့မ​ပေး​တော့အနမ်​း​တွေ​လောက်​

နဲ့အားမရ​ချေ...

"​ဘေ...ဘီ...ကိုယ်​အရမ်​းလိုချင်​​နေပြီ...

​ပေး​တော့​လေကွာ..."

"ဟုတ်​ပါပြီ...ကိုကိုစိတ်​တိုင်​းက​ျ​စေရမယ်​​

​နော်​..."

​ရှောင်​ကျန်​့ရိ​ပေါ်​ခန္ဓာကိုယ်​​ပေါ်ကထလိုက်​

ပြီးခါးပတ်​ဖြုတ်​ကာ​ဘောင်​းဘီ​လေးကို

​ဖြည်​းဖြည်​းချင်​းချွတ်​ချလိုက်​တယ်​...

ကြည်​့​နေတဲ့ရိ​ပေါ်မှာ​တော့သ​တွေးများမြိုချ

​နေရကာမာန်​​ထောင်​​နေတဲ့သူ့ရဲ့ဂျူ နီယာ

​လေးမှာပိုပြီးတင်​းမာ​ထောင်​မတ်​လို့လာ

​တော့တယ်​...

"ကိုကိုဘာလို့အဲ့​လောက်​ကြည်​့​နေရတာ

လဲ..."

"​ဘေဘီရဲ့ခန္ဓာကိုယ်​အလှကကိုယ်​့ကို

အရမ်​း​တွေဆွဲ​ဆောင်​လွန်​း​နေလို့..."

ရိ​ပေါ်လဲသူ့​ဘောင်​းဘီကိုအမြန်​ဆုံးချွတ်​ချ

လိုက်​​တော့တယ်​...

"​ဘေဘီလာ​တော့​လေကွာ..."

​ရှောင်​ကျန်​့အိပ်​ယာ​ပေါ်​ခေါင်​းအုံး​လေးမှီပြီး

ထိုင်​နေတဲ့ရိ​ပေါ်ရဲ့​ပေါင်​​ပေါ်ကိုတက်ကာ

ခွထိုင်​လိုက်​တယ်​...

"ကိုကိုအရမ်​းကြီး​တော့မကြမ်​းရဘူး​နော်​..."

"အင်​းပါကွာ...မြန်​မြန်​​လေး..."

​ရှောင်​ကျန်​့ထိုင်​​နေရာကနဲနဲကြွလိုက်​ကာ

ရိ​ပေါ်ရဲ့ဂျူ နီယာ​လေး​ပေါ်သို့သူ့ရဲ့ယုန်​တွင်​း

​လေးနဲ့ချိန်​ရွယ်​ကာထိုင်​ချလိုက်​​တော့တယ်​...

"အ့!!!..."

​ရှောင်​ကျန်​့ ရိ​ပေါ်ရဲ့​ကျောကိုတင်​း​နေ​

​အောင်​ဖက်​တွယ်ထားရင်​းနာကျင်​​နေ​ပေမဲ့

သူ့ကိုကိုအဆင်​​ပြေ​စေရန်​အထုတ်​အသွင်​း

ကိုဖြည်​းဖြည်​းမှန်​မှန်​​လေးလုပ်​​ဆောင်​​ပေး

တယ်​...

တစ်​ဖြည်​းဖြည်​းနဲ့အဆင်​​ပြေလာခဲ့​တော့

အရှိန်​မြှင်​့လို့လာခဲ့တယ်​...

ရိ​ပေါ် ​ရှောင်​ကျန်​့ရဲ့ပုခုံးသား​ဖွေး​ဖွေး​လေး

ကိုစုပ်​ယူနမ်​းရှိုက်​​နေပြီးသူ့လက်​၂ဖက်​က

​တော့​ရှောင်​ကျန်​့ရဲ့မတ်​မွန်​သီး​လေးကို

စိတ်​ကြိုက်​ကိုင်​ကာဆုပ်​နယ်​လို့​နေတယ်​...

​​ရှောင်​ကျန်​့ ရိ​ပေါ်ရဲ့အနမ်​းများကြားမှာ

မိန်​း​မော​နေပြီး​အောက်​ကလဲအဆက်​

မပြတ်​လှုပ်​ရှားလို့​နေတယ်​...

"အ့!!!ကိုကိုဖြည်​းဖြည်​း...အ့...ကိုင်​​လေကွာ... အ့..."

ရိ​ပေါ် ​ရှောင်​ကျန်​့ရဲ့မတ်​မွန်​သီး​လေးကိုပါ

အားရပါးရဆုပ်​ကိုင်​နယ်​​နေ​တော့

​ရှောင်​ကျန်​့မှာ၂​နေရာနာကျင်​​နေရတာ​ပေါ့...

အရှိန်​မြှင်​့ကာအထုတ်​သွင်​းလုပ်​ရင်​း

အချိန်​ကြာလာ​တော့​ရှောင်​ကျန်​့မှာ​မော

ဟိုက်​လာပြီးရိ​ပေါ်ရင်​ခွင်​ထဲလှဲကျသွား

​တော့တယ်​...

​အောက်​က​​တော့ပြန်​မထုတ်​ရ​သေး...

"​ဘေဘီ​မော​နေပြီလား..."

"အင်​း..."

အသံပိစိ​လေးဖြင်​့ပြန်​​ဖြေလိုက်​တယ်​...

"အဲ့ဒါဆို​ဘေဘီ​မှောက်​​နေလိုက်​​နော်​...

ကိုယ်​၁လှည်​့ပြန်​စ​ပေးမယ်​..."

"ကိုကိုမ​တော်​​သေးဘူးလားဟင်​...

​ဘေဘီအရမ်​း​မော​နေပြီ..."

"ကိုကိုမှမပြီးချင်​​သေးတာ..."

"အဲ့ဒါဆိုလဲကိုကို့သ​ဘောပါ..."

ရိ​ပေါ် သူ့​ပေါင်​​ပေါ်က​နေ့​ရှောင်​ကျန်​့ကိုချီပြီး

ဖြည်​းဖြည်​းချင်​းမလိုက်​တယ်​...

သူ့ဂျူ နီယာ​လေး​ရှောင်​ကျန်​့ယုန်​တွင်​းထဲက

ထွက်​သွား​တော့​ရှောင်​ကျန်​့မှာ"အင်​့..."ခနဲ

ဖြစ်​သွားပြီး၁ခုခုလစ်​ဟာသွားသလိုခံစား

လိုက်​ရတယ်​...

တကယ်​​တော့သူလဲမပြီးချင်​​သေး​ပေ...

ရိ​ပေါ်​လောက်​ကိုယ်​ခံအားမ​ကောင်​းတာက

ခက်​...

ရိ​ပေါ်​ ​ရှောင်​ကျန်​့ကိုအိပ်​ယာ​ပေါ်မှာ

လေးဘက်​​ထောက်​ကာ​မှောက်​​စေလိုက်​ပြီး

ထကာ​ရှောင်​ကျန်​့ရဲ့ခါး​လေးကိုသူ့လက်​

၂ဖက်​နဲ့ထိန်​းကိုင်​ပြီး​အချစ်​စိတ်​တက်​ကာ

​ထောင်​မတ်​​နေဆဲဖြစ်​တဲ့သူ့ရဲ့ဂျူ နီယာ​လေး

ကိုယုန်​တွင်​း​လေးထဲကို၁ဆုံးထိုးသွင်​း

လိုက်​ပြန်​တယ်​...

​ခုနက၁ခါဆက်​ဆံထား​တော့ခု၁ခါထိုးသွင်​း

လိုက်​ချိန်​မှာ​တော့​ရှောင်​ကျန်​့အရင်​၁ခါ

​လောက်​သိပ်​မနာကျင်​​တော့...

သိပ်​လဲမကျပ်​​တော့ပဲအဆုံးထိ​လျှော​လျှော

ရှူ ရှူ ဝင်​သွား​လေတယ်​...

အရမ်​း​တွေဆာ​လောင်​​နေတဲ့ရိ​ပေါ်စစချင်​း

မှာပဲအရှိန်​မြှင်​့ကာအထုတ်​အသွင်​းလုပ်​လို့

လာတယ်​...

​ခုနက​ရှောင်​ကျန်​့ထက်​၂ဆ​လောက်​မြန်​​နေ

​တော့​ရှောင်​ကျန်​့မှာမခံနိုင်​...

အိပ်​ယာခင်​းကိုလဲကျစ်​ကျစ်​ပါ​နေ​အောင်​

ဆုပ်​ကိုင်​ထားရတယ်​...

"အ့!!!ကိုကို...အ့...ဖြည်​းဖြည်​း...အ့..."

"အင်​့..အင်​့...အင်​းပါ...အင်​့..."

ပါးစပ်​ကသာ"အင်​းပါ..."​ပြော​နေတာ​

​အောက်​က​ဆောင်​့ခ​ျက်​​တွေကို​တော့

မ​လျှော့...

ပိုလို့​တောင်​​ဆောင်​့​ဆောင်​့ချလာ​သေး

တယ်​...

"အ့!!!ကိုကို...အ့...မကြမ်​းဘူးလို့...အ့...ဟ့...

ကတိ...အ့...အ့...​ပေး...​ပေးထားတယ်​​လေ... အ့...အာဟ့..."

"​ဘေဘီ့ရဲ့...အင့်...အင့်...​​သွေးသား​တွေ...

အင်​့...ကကိုယ်​့ကို...အင်​့...အ့...အရမ်​းဆွဲ

​ဆောင်​လွန်​း​နေ​တော့်...အင်​့...အင်​့...

ကိုယ်​...ကိုယ်​စိတ်​မထိန်​းနိုင်​...အင်​့...

အ့ဟ့...​တော့လို့်ပါကွာ...အင်​့...အင်​့..."

"အ့!!!​ဘေ...​ဘေဘီ...အ့...အ့...အရမ်​းနာ

​နေပြီ...အ့...အ့..."

"အင်​့...အင်​့...ကိုယ်​...ကိုယ်​​တောင်​းပန်​...

အင်​့...ပါတယ်​ကွာ...အာဟာ့...အင်​့...အင်​့... ခုမှ​တော့မရပ်​ချင်​​တော့ဘူး...အင်​့...

အင်​့...အင်​့ကွာ...အရမ်​း​ကောင်​းတာပဲ..."

အ​ပြောနဲ့အလုပ်​ညီစွာ​​အောက်​ကလဲ

အ​သေကို​ဆောင်​့​ဆောင်​့ချ​နေ​တော့

​ရှောင်​ကျန်​့ဒူး​လေး​ခွေကာလဲလဲကျသွား

ရှာတယ်​...

ရိ​ပေါ်က​တော့​ဆောင်​့သွင်​းချက်​​တွေ

မျပတ်​ခဲ့...

အားရပါးရ​ဆောင်​့​ဆောင်​့သွင်​း​နေခဲ့တာ

သူမှာနတ်​ပြည်​​ရောက်​​နေသလို...

​အောက်​ကခံ​နေရတဲ့​ရှောင်​ကျန်​့မှာ​တော့

ငရဲပြည်​​ရောက်​​နေသလို...

ငရဲမှာ​တောင်​အဲ့လိုအပစ်​​ပေးနည်​းရှိမယ်​

လို့မထင်​...

အရင်​၁ခါကအဲ့​လောက်​ထိမကြမ်​းခဲ့တာ

​တောင်​​ရှောင်​ကျန်​့မှာအ​တော်​နာကျင်​ခဲ့ရ

တယ်​...

အခု၁ခါမှာ​တော့​ရှောင်​ကျန်​့လိုလိုလားလား

​ပေးလာလို့​ပျော်တာက၁​ကြောင်​း...

​ရှောင်​ကျန်​့ရဲ့အပြုစု​ကောင်​းမှုနဲ့ငြီးငြူ သံ

​လေး​တွေကြားမှာရိ​ပေါ်အချစ်​စိတ်​များ

အလွန်​းနှိုးကြွ​နေတာက၁​ကြောင်​း​ကြောင်​့

အရင်​ကထက်​၃ ၄တ​လောက်​ပိုကြမ်​းတမ်​း

​နေတဲ့ရိ​ပေါ်...

​ရှောင်​ကျန်​့မှာ​တော့အသံ​တောင်​မထွက်​

နိုင်​​တော့ဘူး...

သူ့ရဲ့​ပေါက်​စ​လေးကလဲခနခနပြီး​နေလို့

အချစ်​ရည်​ပန်​းများလဲခနခနလျှံထွက်​လို့​နေ

တာ​မျော့​မျော့ပဲကျန်​​တော့တယ်​...

​နောက်​ထပ်​၂နာရီ​လောက်​အဆက်​မပြတ်​

အသွင်​းအထုတ်​လုပ်​ပြီးမှရိ​ပေါ်ရဲ့

၁ချီပြီးဆုံးသွားလို့ယုန်​တွင်​း​လေးထဲမှာပဲ

အချစ်​​ရေပန်​း​တွေပက်​ဖြန်​းချလိုက်​​တော့

တယ်​...

လှုပ်​​တောင်​မလှုပ်​နိုင်​​တော့တဲ့​ရှောင်​ကျန်​့

​လေးမှာ​တော့ရိ​ပေါ်ရဲ့အချစ်​ရည်​​တွေ

​ကြောင်​့နာကျင်​​နေတဲ့ကြားကစပ်​ဖျဉ်​းဖျဉ်​း

ခံစားချက်​ပါထပ်​ခံစားလိုက်​ရတယ်​...

ရိပေါ်သူ့အချစ်​​ရေ​တွေထုတ်​လွှတ်​လို့ပြီးဆုံး

မှယုန်​တွင်​း​လေး​ထဲကသူ့ရဲ့ဂျူ နီယာ​လေး

ကို"ဇွက်​..."ခနဲထုတ်​လိုက်​တယ်​...

ပြီး​တော့သူ့ရဲ့အကျႌကိုယူပြီး​ရှောင်​ကျန်​့ရဲ့

ယုန်​တွင်​းပတ်​လည်​မှာ​ပေရည်​​နေတဲ့

အ​ရေ​ကြည်​​တွေကိုသုတ်​​ပေးပြီး​စောင်​​လေး

နဲ့​နွေး​နွေး​ထွေး​ထွေးပတ်​​ပေးကာသူ့ရင်​ခွင်​

ထဲထည်​့ပြီးအိပ်​စက်​​လေတယ်​...

​ရှောင်​ကျန်​့မှာ​တော့​မောဟိုက်​ပင်​ပန်​းလွန်​း

လို့အိပ်​​ပျော်​သွားရှာခဲ့ပြီ...

သူတို့၂​ယောက်​ရဲ့​ဘေးကအိပ်​ယာခင်​း

အဖြူ ​ရောင်​​လေးမှာ​တော့​သွေး​တွေအိုင်​

ထွန်​း​နေပြီးနီရဲလို့​နေ​တော့တယ်​...

သန်​့ရှင်​း​ရေးလုပ်​လိုက်​တဲ့ရိ​ပေါ်ရဲ့အကျႌ

​လေးမှာ​တော့ကုတင်​​ဘေးကအမှိုက်​ပုံး

ထဲသို့အပစ်​ခံလိုက်​ရ​တော့တယ်​....

( အ​မှောင်​မ​ရေးတတ်​​သောအဖြူ ထည်​​

​လေးမို့ခွင်​့လွှတ်​ပြီးကိုယ်​့ဟာကိုယ်​ဖြည်​့

​မှောင်​​ပေးကြပါ​နော်​...🌚🌚😅 )

_______________

"အားးးးးးးးးးး"

​ရှောင်​ကျန်​့ရဲ့မနက်​​စော​စောစီးစီး​အော်​သံ

​ကြောင်​့ရိ​ပေါ်အလန်​့တစ်​ကြားနိုးလာခဲ့

တယ်​...

"​ဘေ...​ဘေဘီဘာဖြစ်​လို့လဲ..."

"အိပ်​....အိပ်​ယ​ာ​ပေါ်မှာ...​သွေး...​သွေး​တွေ..."

"ဟုတ်​တယ်​​လေ​...အဲ့ဒါဘာဖြစ်​လို့လဲ..."

"​သွေး​တွေကဘယ်​က​နေဘယ်​လို​ရောက်​

​နေတာလဲ..."

"​ဘေဘီ့ရဲ့​သွေး​တွေ​လေကွာ...ညကကိုယ်​

​ဘေဘီ့ကိုအချစ်​စမ်​းတာလွန်​သွားလို့..."

​ရှောင်​ကျန်​့​မေ့​တောင်​​မေ့လဲချင်​သွား

တယ်​...

​စောင်​ပတ်​​လေးနဲ့ထိုင်​​နေရာက​နေ

အ​နောက်​ကိုနဲနဲယိုင်​သွား​တော့ရိ​ပေါ်က

ဖမ်​းထိန်​းကာဖက်​ထားလိုက်​တယ်​...

အဲ့လိုလှုပ်​ရှားမိကာမှ​အောက်ပိုင်​းက​ှခံစားမိလာတဲ့နာကျင်​မှု...

"အ့!!!..."

"​ဘေဘီအဆင်​​ပြေရဲ့လား..."

"အဆင်​​ပြေမလားလို့...​ဘေဘီ့​နေရာကို

သာဝင်​ခံစားကြည်​့လိုက်​​တော့...

အီးဟီး...ခန္ဓာကိုယ်​မှာရှိတဲ့​သွေး​တွေကုန်​

ပြီလားမသိပါဘူး..."

ငိုမဲ့မဲ့နဲ့နှုတ်​ခမ်​း​လေးဆူကာ​ပြော​နေ​တော့

ရိ​ပေါ်မှာကြည်​့ပြီးချစ်​လို့ကိုမဝနိုင်​...

"မကုန်​ပါဘူး​ဘေဘီရဲ့...ဒီ​နေ့၁​နေကုန်​

​ဘေဘီစားချင်​တာကိုယ်​အကုန်​ဝယ်​​ကျွေး

မယ်​မငိုနဲ့​တော့​နော်​..."

သူ​ရှောင်​ကျန်​့ကိုအဝသုံး​ဆောင်​ပြီး​တော့

မုန်​့နဲ့ပြန်​​ချော့​နေတဲ့ရိ​ပေါ်...

"မစားဘူး...ဒီ၁ခါမုန်​့နဲ့ပြန်​​ချော့လဲမ​ကျေနပ်​

နိုင်​ဘူး...လူဆိုးကြီးသူများကိုအ​သေအနိုင်​

ကျင်​့ထားပြီးမုန်​့​လေးနဲ့လာပြန်​​ချော့​နေ

တယ်​...အယုတ်​တမာကြီး...သူများအနိုင်​

ကျင်​့ခံရသလိုပြန်​အနိုင်​ကျင်​့ခံရပါ​စေ..."

"အာ...ဘယ်​လိုကျိန်​စာတိုက်​မှုကြီးလဲ..."

"မသိဘူး...မသိဘူး...ပြီး​တော့လဲရှက်​လိုက်​

တာ​နော်​...အခန်​းသန်​့ရှင်​း​ရေး​တွေလာပြီး

အခန်​းသန်​့ရှင်​း​ရေးလာလုပ်​လို့ဒီ​သွေး

ကွက်​ကြီးကိုမြင်​သွားရင်​​တော့ရှက်​လွန်​း

လို့​သေ​တော့မှာပဲ..."

"​သေ​တော့မ​သေပါနဲ့ကွာ...ကိုယ်​အကုန်​

ရှင်​းလိုက်​ပါ့မယ်​​နော်​..."

"ဘာလဲ...လူ​ခေါ်ရှင်​းခိုင်​းမလို့လား...

အဲ့ဒီလူ​တွေလာရှင်​းလဲရှက်​တာကရှက်​

တာပဲ​လေ...ဟင်​့..."

"ကိုယ်​့လက်​ကိုယ်​သုံးပြီး​ဖြေရှင်​းပါ့မယ်​..."

ရိ​ပေါ်သူ့အပစ်​သူသိတာနဲ့အိပ်​ယာခင်​း

အသစ်​ကိုချက်​ချင်​းလဲကာ​သွေး​တွေ​ပေကျံ

​နေတဲ့အိပ်​ယာခင်​းကိုလဲမြန်​မြန်​ဆန်​ဆန်​

သွားလွှတ်​ပစ်​လိုက်​တယ်​...

​ဟော်​​တယ်​ကို​တော့​ကော်​ဖီ​မှောက်​ကျလို့

ဘာညာဆိုပြီး​ငွေနဲ့ပဲ​ဖြေရှင်​းလိုက်​တယ်​...