《Cinderellaနဲ႔တူတဲ့ကြၽန္ေတာ့္ဘဝ》အပိုင္း - ၁၃
Advertisement
Zawgyi
ဝန္းခ်င္းဘီဒိုတံခါးကိုျဖည္းျဖည္းခ်င္းဆြဲဖြင့္
လိုက္တယ္...
တံခါးေလးကနဲနဲဟလာၿပီးရိေပၚတို႔ကို
ျမင္ေတာ့မဲ့ဆဲဆဲမွာပဲ...
အိမ္အကူ
"မမေလးဝန္းခ်င္..."
ေခၚသံၾကားလို႔တံခါးကိုျပန္ပိတ္လိုက္
တယ္...
ဝန္းခ်င္
"ဘာလဲ..."
အိမ္အကူ
"သခင္ႀကီးကမမေလးကိုေခၚခိုင္းလိုက္လို႔
ပါ..."
ဝန္းခ်င္
"ေအး...ငါလာၿပီ..."
ဆက္မ႐ွာေတာ့ပဲျပန္ထြက္သြားေတာ့
တယ္...
တံခါးပိတ္သံၾကားမွေ႐ွာင္က်န္႔လဲစိတ္ေအး
သြားၿပီးနမ္းေနရာကေနရပ္တန္႔လိုက္တယ္...
ရိေပၚမွာေတာ့ဆန္႔တစ္ငန္႔ငန္႔ႀကီးေပါ့...
"အစ္ကို...မမသြားၿပီထင္တယ္ထြက္ၾကရ
ေအာင္..."
၂ေယာက္လံုးဘီဒိုထဲကေနျပန္ထြက္လာ
ၾကတယ္...
ဘီဒိုအျပင္ေရာက္ေတာ့ရိေပၚ ေ႐ွာင္က်န္႔
လက္ကေလးကိုလွမ္းဆြဲလိုက္ၿပီးသူ႔
ရင္ခြင္ထဲကိုထည့္ထားလိုက္ျပန္တယ္...
"အစ္ကိုဘာျဖစ္လို႔လဲ..."
"ဝမ္းသာလြန္းလို႔ ေပ်ာ္လြန္းလို႔ေပါ့ကြာ...
ေနာက္ဆံုးေတာ့မင္းဆီကေနကိုယ္
ၾကားခ်င္ေနတဲ့စကားေလးၾကားခဲ့ရၿပီ..."
"ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ဝမ္းမသာႏိုင္ဘူး..."
ရိေပၚ ေ႐ွာင္က်န္႔နဲ႔မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္လိုက္
ကာ...
"ဘာျဖစ္လို႔ဝမ္းမသာရတာလဲ...ကိုယ့္ကို
မခ်စ္လို႔လား..."
"မဟုတ္ပါဘူး...ဒီကိစၥေၾကာင့္မမစိတ္
မေကာင္းျဖစ္မွာဆိုးလို႔ပါ..."
"သူမ်ားအတြက္ႀကီးပဲလိုက္စိတ္ပူေပးမေန
စမ္းပါနဲ႔...ၿပီးေတာ့သူတို႔ေတြကေကာမင္း
အေပၚ၁ခါေလးေတာင္ေကာင္းခဲ့ဘူးလို္႔
လား..."
"သူတို႔..."
"အာ...အာ...ေတာ္ေတာ့...ကိုယ္တို႔၂
ေယာက္ေၾကာင္းပဲေျပာရေအာင္ကြာ..."
ေ႐ွာင္က်န္႔ရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းေလးကိုသူ႔လက္ညိဳး
ေလးနဲ႔ထိကပ္ကာေျပာလိုက္တယ္...
"မင္းနဲ႔ကိုယ္နဲ႔ခုကစၿပီးတရားဝင္ခ်စ္သူေတြ
ျဖစ္သြားၾကၿပီေနာ္..."
"ဟုတ္...ဒါေပမဲ့ဘယ္သူ႔ကိုမွဒီအေၾကာင္း
မေျပာပါနဲ႔ေနာ္..."
"ဘာျဖစ္ျပန္ရတာလဲ...ခုနကလဲကိုယ့္အိမ္
မွာကိုယ္ျပန္ပုန္းေနရတယ္...ခုလဲကိုယ္တို႔
အေၾကာင္းကိုဘယ္သူ႔မွမေျပာရဘူးဆို
ေတာ့ခိုးေၾကာင္ခိုးဝွက္ခ်စ္ရအံုးမွာလားေျပာ..."
"အစ္ကိုပဲအစ္ကိုကလဲကြၽန္ေတာ့္ကိုခ်စ္
တယ္ကြၽန္ေတာ္ကလဲအစ္ကို႔ကိုခ်စ္ေပးရံု
ေလးပါပဲဆို...ဘာလို႔သူမ်ားေတြကိုေျပာျပ
ေနရအံုးမွာလဲ..."
"မင္းကကိုယ့္အပိုင္ဆိုတာလူေတြသိေအာင္
ေတာ့ဖြင့္ေျပာျပခ်င္တာေပါ့..."
"အဲ့လိုေျပာလိုက္လို႔ကြၽန္ေတာ္တို႔၂ေယာက္
ေဝးရမယ္ဆိုရင္ေကာဖြင့္ေျပာအံုးမွာလား..."
"ဘာလဲ...ကိုယ့္ကိုျပန္ၿခိမ္းေျခာက္ေနတာ
လား..."
"မၿခိမ္းေျခာက္ပါဘူး...သေဘာကိုေျပာျပ
တာပါ..."
"ေကာင္းပါၿပီမေျပာေတာ့ဘူး...ဒါေပမဲ့
အေပးအယူေလးေတာ့႐ွိရမွာေပါ့..."
"ဘာအေပးအယူလဲ..."
"မင္းရဲ႕ဒီႏႈတ္ခမ္းေလးကိုေန႔တိုင္းနမ္းခြင့္
ေပးရမယ္..."
"ဒီရံုျမင္လို႔ဒီျခံဳထြင္တာလား..."
"အဲ့လိုပဲေျပာရမွာပဲ...သေဘာတူလား..."
"အင္းတူတယ္..."
ရိေပၚေပ်ာ္ၿပီးေ႐ွာင္က်န္႔ႏႈတ္ခမ္းေလးကို
နမ္းဖို႔ျပင္လိုက္ေတာ့ေ႐ွာင္က်န္႔သူ႔လက္
ေလးနဲ႔ရိေပၚရဲ႕ပါးစပ္ေလးကိုကာထား
လိုက္ၿပီး...
"ခုမရေတာ့ဘူး...ခုနကနမ္းၿပီးသြားၿပီ..."
"ခုထပ္နမ္းခ်င္ေသးတယ္ေလကြာ..."
"၁ေန႔၁ခါပဲလို႔ေျပာထားတာေလ...
ေတာ္ၾကာမမျပန္ေရာက္လာေနအံုးမယ္...
အခန္းထဲကျမန္ျမန္ထြက္သြားေတာ့..."
ရိေပၚေက်ာေလးကိုအတင္းတြန္းကာ
အခန္းျပင္ထြက္သြားခိုင္းတယ္...
ရိေပၚမွာေတာ့မ်က္ႏွာဆူပုတ္ပုတ္ေလးေပါ့...
ထြက္သြားမလို႔ျပင္လိုက္ခ်ိန္...
"အစ္ကိုခနေနအံုး..."
ရိေပၚမ်က္ႏွာႀကီးျပံဳးၿဖီးသြားၿပီးျပန္လွည့္
လာကာအခန္းထဲဝင္လာမလို႔လုပ္ေတာ့
ေ႐ွာင္က်န္႔ သူ႔လက္ေလးနဲ႔ရိေပၚရင္ဘတ္
ကိုတြန္းထားၿပီး...
"ဘယ္ဝင္လာမလို႔လဲ...၁ေန႔၁ခါနမ္းတာက
၁ခါနမ္းရင္၃မိနစ္ပဲရမယ္လို႔ေျပာမလို႔..."
အဲ့လိုေျပာၿပီးတံခါးပိတ္လိုက္ကာအထဲက
ေနဂ်က္ခ်လိုက္တယ္...
ရိေပၚ၁ေယာက္ငယ္ထိပ္တည့္တည့္မိုးႀကိဳး
နဲ႔အပစ္ခံလိုက္ရသလိုခံစားလိုက္ရတယ္...
"လုပ္ျပန္ၿပီေ႐ွာင္က်န္႔ရာ...၁ေန႔ေတာ့ေတြ႔
အံုးမွာေပါ့ကြာ...အဲ့ဒီႏႈတ္ခမ္းေတြကိုေလ
ျပတ္ထြက္သြားေအာင္ကိုနမ္းပစ္မယ္..."
_____________
ရိေပၚ ေ႐ွာင္က်န္႔နဲ႔ခ်စ္သူေတြျဖစ္တာ
၁ပတ္ေတာင္ေက်ာ္သြားခဲ့ေလၿပီ...
ခု၁ေလာဝန္းခ်င္မကလဲအျပင္သိပ္မထြက္
ပဲရိေပၚနားမွာေတာက္တဲ့လိုကပ္ေနၿပီး
နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႔သူ႔ကိုေႂကြလာေအာင္ျမဴစြယ္လို႔
ေနတယ္...
ရိေပၚခမ်ာညဘက္ေလးပဲေ႐ွာင္က်န္႔နဲ႔
ခိုးေတြ႔ရတယ္...
နမ္းရင္လဲေ႐ွာင္က်န္႔ခႏၶာကိုမွာသံပါတ္မ်ား
ပါလားမသိဘူး...
၃မိနစ္ျပည့္တာနဲ႔ခ်က္ခ်င္းကိုရပ္လိုက္ေတာ့
တာပဲ...
ဝန္းခ်င္
"ကိုကို ခ်င္ခ်င့္ကိုကစားကြင္းလိုက္ပို႔ေပးပါ
လားဟင္..."
ဝမ္ရိေပၚ
"ကေလးမဟုတ္သူငယ္မဟုတ္ဘယ္ကစား
ကြင္းသြားမွာလဲ...သြားခ်င္ရင္မင္းဘာသာ
မင္းသြား..."
ဝန္းခ်င္
"၁ေယာက္ထဲမသြားခ်င္လို႔ေပါ့...
လိုက္ပို႔ေပးပါေနာ္..."
ဝမ္ရိေပၚ
"ငါကုမၸဏီစားရင္းေတြလုပ္ေနတယ္မအား
ဘူး..."
ဝန္းခ်င္ ရိေပၚေဘးမွာဆူပုတ္ပုတ္ႀကီးထိုင္
ေနေလတယ္...
ႏႈတ္ခမ္းကိုလဲေ႐ွ႕၁လန္ေလာက္ေထာ္
ထားလိုက္တာ...
ႏႈတ္ခမ္းနီေတြရဲေနေအာင္လဲဆိုးထားေသး
တယ္...
မသိရင္ေမ်ာက္ဖင္နီႀကီးက်ေနတာပဲ...
ရိေပၚစာရင္းဇယားေတြလုပ္ေနရင္း
အိမ္သန္႔႐ွင္းေရးလုပ္ေနတဲ့ေ႐ွာင္က်န္႔ကို
လွမ္းျမင္ေတာ့အၾကံ၁ခုရသြားတယ္...
ဝမ္ရိေပၚ
"ဝန္းခ်င္...မင္းကစားကြင္းသြားခ်င္ရင္ျမန္ျမန္
အဝတ္စားသြားလဲ..."
ဝန္းခ်င္ခ်က္ခ်င္းပါးစပ္နားရြက္တက္ခ်ိတ္
သြားၿပီး...
ဝန္းခ်င္
"ကိုကိုလိုက္ပို႔ေပးမယ္ေပါ့ေလ..."
ဝမ္ရိေပၚ
"၂ခါမေျပာခ်င္ဘူးေနာ္...မသြားခ်င္လဲရ
တယ္..."
ဝန္းခ်င္
"ခ်င္ခ်င္ခုခ်က္ခ်င္းျပန္လာခဲ့မယ္ေနာ္...
ခနေလးပဲေစာင့္..."
ျမန္ျမန္သူ႔အခန္းျပန္ကာအဝတ္စားလဲၿပီး
ျပန္ဆင္းလာခဲ့တယ္...
ေအာက္ေရာက္ေတာ့ရိေပၚကိုမေတြ႔တာနဲ႔
အိမ္အကူေကာင္မေလးကိုလွမ္းေမးလိုက္
ေတာ့ကားထဲမွာေစာင့္ေနမယ္လို႔ေျပာ
တယ္ဆိုလို႔အျပင္ကိုထြက္လာခဲ့လိုက္
တယ္...
ျခံဝမွာကားရပ္ထားေတာ့ကားနားအျမန္
သြားကာကားအေ႐ွ႕ခန္းမွာဝင္ထိုင္ဖို႔
ကားဆံခါးကိုဆြဲဖြင့္လိုက္ေတာ့အေ႐ွ႕ခန္း
မွာေ႐ွာင္က်န္႔ထိုင္ေနတယ္...
ဝန္းခ်င္
"ေ႐ွာင္က်န္႔!!!...နင္ကဘယ္လိုျဖစ္ၿပီး..."
ဝမ္ရိေပၚ
"သူပါငါတို႔နဲ႔လိုက္လိမ့္မယ္..."
ဝန္းခ်င္
"ဒါေပမဲ့ခ်င္ခ်င္ကကိုကိုနဲ႔၂ေယာက္ထဲသြား
ခ်င္တာေလ..."
ဝမ္ရိေပၚ
"မလိုက္ခ်င္လဲေနခဲ့ေတာ့...သြားေတာ့မယ္..."
ရိေပၚကားစက္ႏိႈးလိုက္တယ္...
ဝန္းခ်င္
"လိုက္မယ္...လိုက္မယ္..."
ကားအေနာက္ခန္းထဲကိုေဆာင့္ၿငီးေအာင့္
ၿငီးနဲ႔ဝင္ထိုင္လိုက္တယ္...
ေ႐ွာင္က်န္႔ ဝန္းခ်င္ကိုေၾကာက္လို႔မ်က္ႏွာ
ခ်င္းမဆိုင္ရဲဘူး...
ရိေပၚအတင္းေခၚလို႔သာလိုက္လာရတယ္...
ခုလဲကားေနာက္ခန္းကလူကိုစားမတတ္
ဝါးမတတ္လွမ္းၾကည့္ေနတယ္...
ရိေပၚကားေမာင္းကာထြက္လာခဲ့တယ္...
ကစားကြင္းေရာက္ေတာ့ေ႐ွာင္က်န္႔မွာ
ပါးစပ္အေဟာင္းသား...
သူ၁ခါမွဒီလိျေနရာမ်ိဳးမေရာက္ဖူးဘူးေလ...
TVေတြထဲမွာပဲျမင္ခဲ့ဘူးတာ...
ခုလက္ေတြျမင္လိုက္ရေတာ့ကေလးေလး
၁ေယာက္လိုပဲေပ်ာ္ျမဴ းေန႐ွာတယ္...
ဝန္းခ်င္ သူရိေပၚနဲ႔၂ေယာက္ထဲ႐ွိခ်င္တာနဲ႔
ေ႐ွာင္က်န္႔ကိုပထုတ္ဖို႔ၾကံစည္ေတာ့တယ္...
ဝန္းခ်င္
"ေ႐ွာင္က်န္႔..."
ေ႐ွာင္က်န္႔
"ဗ်ာမမ..."
ဝန္းခ်င္
"ေရာ့ဒီကတ္ယူသြား..."
ေ႐ွာင္က်န္႔
"သားကဒါကိုဘာလုပ္ရမွာလဲ..."
ဝန္းခ်င္
"အ လိုက္တာ...ဒီကတ္ယူၿပီးနင္ကစားခ်င္
တာသြားကစား...ဝယ္ခ်င္တာဝယ္စား...
ငါကိုကိုနဲ႔၂ေယာက္ထဲေနခ်င္လို႔..."
ေ႐ွာင္က်န္႔ ဝန္းခ်င္ေပးတဲ့ကတ္ကိုယူလိုက္
ၿပီး...
ေ႐ွာင္က်န္႔
"ဟုတ္မမ..."
ဝန္းခ်င္
"ျမန္ျမန္သြားေတာ့..."
ေ႐ွာင္က်န္႔
"ဟုတ္..."
ေ႐ွာင္က်န္႔ထြက္သြားတယ္...
ရိေပၚကားပါကင္မွာပါကင္ထိုးၿပီးေတာ့
လိုက္လာခဲ့တယ္...
ဝမ္ရိေပၚ
"ေ႐ွာင္က်န္႔ေကာ..."
ဝန္းခ်င္
"သူပ်င္းေနမွာဆိုးလို႔ခ်င္ခ်င္ သူ႔ကိုသြား
ကစားခိုင္းလိုက္တယ္..."
ဝမ္ရိေပၚ
"လမ္းေပ်ာက္ေနရင္ဒုကၡပဲ..."
ဝန္းခ်င္
"သူကေလးမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး...
လာခ်င္ခ်င္တို႔လဲသြားၾကမယ္ေလ..."
ရိေပၚလက္ေမာင္းခ်ိတ္ကာကစားကြင္း
ထဲေလွ်ာက္လည္ၾကတယ္...
ဝန္းခ်င္မွာေပ်ာ္ျမဴ းေနေပမဲ့ရိေပၚမွာေတာ့
ဆန္႔က်င္ဘက္...
သူ႔စိတ္ကေ႐ွာင္က်န္႔ဆီပဲေရာက္လို႔ေန
တယ္...
ဒီဟာမကိုပထုတ္ၿပီးသူ႔ခ်စ္ခ်စ္ကေလးဆီ
ဘယ္လိုသြားရမလဲဆိုတာအၾကံညဏ္
ေတြထုတ္လို႔ေနတယ္...
ဝမ္ရိေပၚ
"ဝန္းခ်င္..."
ဝန္းခ်င္
"႐ွင္...ကိုကို..."
ရိေပၚမျပံဳးခ်င္ျပံဳးခ်င္နဲ႔ျပံဳးျပကာ...
ဝမ္ရိေပၚ
"ဟိုပင္လယ္ဓားျပေလွစီးၾကရေအာင္..."
ဝန္းခ်င္
"အင္း...ကိုကိုစီးခ်င္ရင္စီးမွာေပါ့..."
၂ေယာက္သားလက္မွတ္ျဖတ္ကာစီးဖို႔
ျပင္ၾကတယ္...
ဝန္းခ်င္ကိုအေ႐ွ႕ကတက္သြားခိုင္းၿပီးလူနဲနဲ
႐ႈပ္လာတာနဲ႔ရိေပၚအဲ့ေနရာကေနအျမန္
လစ္ထြက္လာတယ္...
ဝန္းခ်င္ ရိေပၚကိုမျမင္တာနဲ႔မစီးေတာ့ပဲ
ျပန္ဆင္းလာမလို႔လုပ္ေတာ့လူမ်ားေနတာ
နဲ႔ပဲ၁ေယာက္ထဲစီးလိုက္ရတယ္...
ေ႐ွာင္က်န္႔၁ေယာက္သူစားခ်င္တာစား
လိုက္...
ကစားစရာေတြ၁ခုၿပီး၁ခုပတ္ကစားလိုက္
နဲ႔နတ္ျပည္ေရာက္ေနသလိုပဲေပ်ာ္ရႊင္ျမဴ း
ထူးလႊတ္လပ္လို႔ေနတယ္...
"ဟိုမိုးပ်ံပူေဖာင္းေလးေတြကအရမ္းခ်စ္စရာ
ေကာင္းတာပဲ...အဟိ...သြားဝယ္အံုးမွပဲ..."
ပူေဖာင္းေတြကိုင္ထားတဲ့သူနားကိုေလွ်ာက္
သြားတယ္...
ေ႐ွာင္က်န္႔
"ဒီပူေဖာင္းေလးဘယ္ေလာက္လဲဟင္..."
ဘက္ခ္ေယာင္း
"ဗ်ာ!!!..."
ေ႐ွာင္က်န္႔
"ဒီပူေဖာင္းအနီေရာင္ေလးဘယ္ေလာက္လဲ
လိုေမးတာေလ..."
ဘက္ခ္ေယာင္း
"ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ...ဟိုေကာင္ေတြလာ
ၾကအံုး..."
မလွမ္းမကမ္းမွာရပ္ေနၾကတဲ့လူ၁စုအနား
ေရာက္လာၾကတယ္...
အကုန္လံုးကလဲMaskေတြတပ္ထားၾက
တယ္...
ေ႐ွာင္က်န္႔ၾကည့္ၿပီး"ဒ္ီလူေတြကိုျမင္ဘူး
သလိုပဲ..."လို႔စိတ္ထဲမွာခံစားေနရတယ္...
DO
"ဘက္ခ္ေယာင္း...ဘာျဖစ္လို႔လဲ..."
ဘက္ခ္ေယာင္း
"ဒီမွာငါ့ဆီကပူေဖာင္းလာဝယ္ေနလို႔..."
အားလံုးရဲ႕အၾကည့္ကေ႐ွာင္က်န္႔ဆီစုျပံဳ
ၿပီးေရာက္လာၾကတယ္...
ေ႐ွာင္က်န္႔ လဲသူတို႔ကိုေသခ်ာၾကည့္ေန
ရင္းနဲ႔တအံ့တဩနဲ႔...
ေ႐ွာင္က်န္႔
"Ex...Ex...Exo!!!..."
ပါးစပ္ကလႊတ္ခနဲထြက္သြားတယ္...
တအံ့တဩျဖစ္ေနတဲ့ယုန္သြားေလးနဲ႔
ေကာင္ေလးကိုExoအဖြဲ႔ၾကည့္ကာအသဲ
ယားလာၾကတယ္...
ရိေပၚေႂကြတာလဲမေျပာနဲ႔ေလ...
ေ႐ွာင္က်န္႔ကအဲ့လိုေရာက္တဲ့ေနရာမွာ
လူအမ်ားရဲ႕ခ်စ္ခင္ျခင္းကိုခံရတဲ့သူေလး
ေပါ့...
အားလံုးMaskေတြခြၽတ္လိုက္ၾကေတာ့
တကယ္ပဲExoအဖြဲ႔ျဖစ္ေနေတာ့ေ႐ွာင္က်န္႔
တကယ္အံ့အားသင့္မိသြားတယ္...
ေ႐ွာင္က်န္႔
"တကယ္ႀကီးExoအဖြဲ႔ေပါ့ေလ..."
ဆူဟို
"တကယ္ႀကီးExoအဖြဲ႔ပါဗ်ာ..."
ခိုင္
"မင္းပူေဖာင္းလာဝယ္တာလား...
မဝယ္နဲ႔အားလံုးအလကားယူသြားေနာ္..."
ဘက္ခ္ေယာင္းလက္ထဲကပူေဖာင္းအား
လံုးကိုယူၿပီးေ႐ွာင္က်န္႔လက္ထဲထည့္ေပး
လိုက္တယ္...
ေ႐ွာင္က်န္႔
"ေက်း...ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..."
ခိုင္
"ရပါတယ္..."
ဘက္ခ္ေယာင္း
"သူကငါ့ကိုေျပာတာေလကြာ..."
ခိုင္
"ေပးတာငါေလ..."
ေ႐ွာင္က်န္႔
"အကုန္လံုးကိုေျပာတာပါ...
ကြၽန္ေတာ္ကေလအစ္ကိုတို႔အဖြဲ႔ကိုအရမ္း
ႀကိဳက္တာ..."
႐ွီဝူမင္
"အစ္ကိုတို႔လဲႀကိဳက္တယ္..."
ေ႐ွာင္က်န္႔
"ဗ်ာ!!!..."
ခ်န္း
"အစ္ကိုတို႔လဲမင္းကိုျမင္ျမင္ခ်င္းခင္သြား
တာလို႔ေျပာခ်င္တာ...မင္းကလဲစကားကို
ေသခ်ာေျပာေလကြာ..."
ေ႐ွာင္က်န္႔
"ဟီး...ရပါတယ္...အစ္ကိုတို႔ဒီမွာဘာလုပ္
ေနတာလဲ..."
ဆူဟို
"႐ိုက္ကူးေရးလုပ္ၿပီးလို႔ခနနားေနၾကတာပါ..."
ေ႐ွာင္က်န္႔
"ေအာ္...ဟုတ္ကဲ့...ေႏွာက္ယွက္မိသြားၿပီ
ထင္တယ္...ကြၽန္ေတာ္သြားေတာ့မယ္
ေနာ္..."
ခရစ္ဝူး
"ေဟ့...ခနေလာက္ေနပါအံုး...
အပန္းမႀကီးရင္ကိုယ္တို႔နဲ႔ထမင္းလိုက္စား
ပါလား..."
ေ႐ွာင္က်န္႔ရဲ႕လက္ေလးကိုလွမ္းဆြဲၿပီးေျပာ
လိုက္တယ္...
ဝမ္ရိေပၚ
"ေ႐ွာင္က်န္႔!!!..."
____________________________________
အပိုင္း ၁၄............ေမွ်ာ္
Unicode
ဝန်းချင်းဘီဒိုတံခါးကိုဖြည်းဖြည်းချင်းဆွဲဖွင့်
လိုက်တယ်...
တံခါးလေးကနဲနဲဟလာပြီးရိပေါ်တို့ကို
မြင်တော့မဲ့ဆဲဆဲမှာပဲ...
အိမ်အကူ
"မမလေးဝန်းချင်..."
ခေါ်သံကြားလို့တံခါးကိုပြန်ပိတ်လိုက်
တယ်...
ဝန်းချင်
"ဘာလဲ..."
အိမ်အကူ
"သခင်ကြီးကမမလေးကိုခေါ်ခိုင်းလိုက်လို့
ပါ..."
ဝန်းချင်
"အေး...ငါလာပြီ..."
ဆက်မရှာတော့ပဲပြန်ထွက်သွားတော့
တယ်...
တံခါးပိတ်သံကြားမှရှောင်ကျန့်လဲစိတ်အေး
သွားပြီးနမ်းနေရာကနေရပ်တန့်လိုက်တယ်...
ရိပေါ်မှာတော့ဆန့်တစ်ငန့်ငန့်ကြီးပေါ့...
"အစ်ကို...မမသွားပြီထင်တယ်ထွက်ကြရ
အောင်..."
၂ယောက်လုံးဘီဒိုထဲကနေပြန်ထွက်လာ
ကြတယ်...
ဘီဒိုအပြင်ရောက်တော့ရိပေါ် ရှောင်ကျန့်
လက်ကလေးကိုလှမ်းဆွဲလိုက်ပြီးသူ့
ရင်ခွင်ထဲကိုထည့်ထားလိုက်ပြန်တယ်...
"အစ်ကိုဘာဖြစ်လို့လဲ..."
"ဝမ်းသာလွန်းလို့ ပျော်လွန်းလို့ပေါ့ကွာ...
နောက်ဆုံးတော့မင်းဆီကနေကိုယ်
ကြားချင်နေတဲ့စကားလေးကြားခဲ့ရပြီ..."
"ကျွန်တော်ကတော့ဝမ်းမသာနိုင်ဘူး..."
ရိပေါ် ရှောင်ကျန့်နဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုက်
ကာ...
"ဘာဖြစ်လို့ဝမ်းမသာရတာလဲ...ကိုယ့်ကို
မချစ်လို့လား..."
"မဟုတ်ပါဘူး...ဒီကိစ္စကြောင့်မမစိတ်
မကောင်းဖြစ်မှာဆိုးလို့ပါ..."
"သူများအတွက်ကြီးပဲလိုက်စိတ်ပူပေးမနေ
စမ်းပါနဲ့...ပြီးတော့သူတို့တွေကကောမင်း
အပေါ်၁ခါလေးတောင်ကောင်းခဲ့ဘူးလို့်
လား..."
"သူတို့..."
"အာ...အာ...တော်တော့...ကိုယ်တို့၂
ယောက်ကြောင်းပဲပြောရအောင်ကွာ..."
ရှောင်ကျန့်ရဲ့နှုတ်ခမ်းလေးကိုသူ့လက်ညိုး
လေးနဲ့ထိကပ်ကာပြောလိုက်တယ်...
"မင်းနဲ့ကိုယ်နဲ့ခုကစပြီးတရားဝင်ချစ်သူတွေ
ဖြစ်သွားကြပြီနော်..."
"ဟုတ်...ဒါပေမဲ့ဘယ်သူ့ကိုမှဒီအကြောင်း
မပြောပါနဲ့နော်..."
"ဘာဖြစ်ပြန်ရတာလဲ...ခုနကလဲကိုယ့်အိမ်
မှာကိုယ်ပြန်ပုန်းနေရတယ်...ခုလဲကိုယ်တို့
အကြောင်းကိုဘယ်သူ့မှမပြောရဘူးဆို
တော့ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်ချစ်ရအုံးမှာလားပြော..."
"အစ်ကိုပဲအစ်ကိုကလဲကျွန်တော့်ကိုချစ်
တယ်ကျွန်တော်ကလဲအစ်ကို့ကိုချစ်ပေးရုံ
လေးပါပဲဆို...ဘာလို့သူများတွေကိုပြောပြ
နေရအုံးမှာလဲ..."
"မင်းကကိုယ့်အပိုင်ဆိုတာလူတွေသိအောင်
တော့ဖွင့်ပြောပြချင်တာပေါ့..."
"အဲ့လိုပြောလိုက်လို့ကျွန်တော်တို့၂ယောက်
ဝေးရမယ်ဆိုရင်ကောဖွင့်ပြောအုံးမှာလား..."
"ဘာလဲ...ကိုယ့်ကိုပြန်ခြိမ်းခြောက်နေတာ
လား..."
"မခြိမ်းခြောက်ပါဘူး...သဘောကိုပြောပြ
တာပါ..."
"ကောင်းပါပြီမပြောတော့ဘူး...ဒါပေမဲ့
အပေးအယူလေးတော့ရှိရမှာပေါ့..."
"ဘာအပေးအယူလဲ..."
"မင်းရဲ့ဒီနှုတ်ခမ်းလေးကိုနေ့တိုင်းနမ်းခွင့်
ပေးရမယ်..."
"ဒီရုံမြင်လို့ဒီခြုံထွင်တာလား..."
"အဲ့လိုပဲပြောရမှာပဲ...သဘောတူလား..."
"အင်းတူတယ်..."
ရိပေါ်ပျော်ပြီးရှောင်ကျန့်နှုတ်ခမ်းလေးကို
နမ်းဖို့ပြင်လိုက်တော့ရှောင်ကျန့်သူ့လက်
လေးနဲ့ရိပေါ်ရဲ့ပါးစပ်လေးကိုကာထား
လိုက်ပြီး...
"ခုမရတော့ဘူး...ခုနကနမ်းပြီးသွားပြီ..."
"ခုထပ်နမ်းချင်သေးတယ်လေကွာ..."
"၁နေ့၁ခါပဲလို့ပြောထားတာလေ...
တော်ကြာမမပြန်ရောက်လာနေအုံးမယ်...
အခန်းထဲကမြန်မြန်ထွက်သွားတော့..."
ရိပေါ်ကျောလေးကိုအတင်းတွန်းကာ
အခန်းပြင်ထွက်သွားခိုင်းတယ်...
ရိပေါ်မှာတော့မျက်နှာဆူပုတ်ပုတ်လေးပေါ့...
ထွက်သွားမလို့ပြင်လိုက်ချိန်...
"အစ်ကိုခနနေအုံး..."
ရိပေါ်မျက်နှာကြီးပြုံးဖြီးသွားပြီးပြန်လှည့်
လာကာအခန်းထဲဝင်လာမလို့လုပ်တော့
ရှောင်ကျန့် သူ့လက်လေးနဲ့ရိပေါ်ရင်ဘတ်
ကိုတွန်းထားပြီး...
"ဘယ်ဝင်လာမလို့လဲ...၁နေ့၁ခါနမ်းတာက
၁ခါနမ်းရင်၃မိနစ်ပဲရမယ်လို့ပြောမလို့..."
အဲ့လိုပြောပြီးတံခါးပိတ်လိုက်ကာအထဲက
နေဂျက်ချလိုက်တယ်...
ရိပေါ်၁ယောက်ငယ်ထိပ်တည့်တည့်မိုးကြိုး
နဲ့အပစ်ခံလိုက်ရသလိုခံစားလိုက်ရတယ်...
"လုပ်ပြန်ပြီရှောင်ကျန့်ရာ...၁နေ့တော့တွေ့
အုံးမှာပေါ့ကွာ...အဲ့ဒီနှုတ်ခမ်းတွေကိုလေ
ပြတ်ထွက်သွားအောင်ကိုနမ်းပစ်မယ်..."
_____________
ရိပေါ် ရှောင်ကျန့်နဲ့ချစ်သူတွေဖြစ်တာ
၁ပတ်တောင်ကျော်သွားခဲ့လေပြီ...
ခု၁လောဝန်းချင်မကလဲအပြင်သိပ်မထွက်
ပဲရိပေါ်နားမှာတောက်တဲ့လိုကပ်နေပြီး
နည်းမျိုးစုံနဲ့သူ့ကိုကြွေလာအောင်မြူစွယ်လို့
နေတယ်...
ရိပေါ်ခမျာညဘက်လေးပဲရှောင်ကျန့်နဲ့
ခိုးတွေ့ရတယ်...
နမ်းရင်လဲရှောင်ကျန့်ခန္ဓာကိုမှာသံပါတ်များ
ပါလားမသိဘူး...
၃မိနစ်ပြည့်တာနဲ့ချက်ချင်းကိုရပ်လိုက်တော့
တာပဲ...
ဝန်းချင်
"ကိုကို ချင်ချင့်ကိုကစားကွင်းလိုက်ပို့ပေးပါ
လားဟင်..."
ဝမ်ရိပေါ်
"ကလေးမဟုတ်သူငယ်မဟုတ်ဘယ်ကစား
ကွင်းသွားမှာလဲ...သွားချင်ရင်မင်းဘာသာ
မင်းသွား..."
ဝန်းချင်
"၁ယောက်ထဲမသွားချင်လို့ပေါ့...
လိုက်ပို့ပေးပါနော်..."
ဝမ်ရိပေါ်
"ငါကုမ္ပဏီစားရင်းတွေလုပ်နေတယ်မအား
ဘူး..."
ဝန်းချင် ရိပေါ်ဘေးမှာဆူပုတ်ပုတ်ကြီးထိုင်
နေလေတယ်...
နှုတ်ခမ်းကိုလဲရှေ့၁လန်လောက်ထော်
ထားလိုက်တာ...
နှုတ်ခမ်းနီတွေရဲနေအောင်လဲဆိုးထားသေး
တယ်...
မသိရင်မျောက်ဖင်နီကြီးကျနေတာပဲ...
ရိပေါ်စာရင်းဇယားတွေလုပ်နေရင်း
အိမ်သန့်ရှင်းရေးလုပ်နေတဲ့ရှောင်ကျန့်ကို
လှမ်းမြင်တော့အကြံ၁ခုရသွားတယ်...
ဝမ်ရိပေါ်
"ဝန်းချင်...မင်းကစားကွင်းသွားချင်ရင်မြန်မြန်
အဝတ်စားသွားလဲ..."
ဝန်းချင်ချက်ချင်းပါးစပ်နားရွက်တက်ချိတ်
သွားပြီး...
ဝန်းချင်
"ကိုကိုလိုက်ပို့ပေးမယ်ပေါ့လေ..."
ဝမ်ရိပေါ်
"၂ခါမပြောချင်ဘူးနော်...မသွားချင်လဲရ
တယ်..."
ဝန်းချင်
"ချင်ချင်ခုချက်ချင်းပြန်လာခဲ့မယ်နော်...
ခနလေးပဲစောင့်..."
မြန်မြန်သူ့အခန်းပြန်ကာအဝတ်စားလဲပြီး
ပြန်ဆင်းလာခဲ့တယ်...
အောက်ရောက်တော့ရိပေါ်ကိုမတွေ့တာနဲ့
အိမ်အကူကောင်မလေးကိုလှမ်းမေးလိုက်
တော့ကားထဲမှာစောင့်နေမယ်လို့ပြော
တယ်ဆိုလို့အပြင်ကိုထွက်လာခဲ့လိုက်
တယ်...
ခြံဝမှာကားရပ်ထားတော့ကားနားအမြန်
သွားကာကားအရှေ့ခန်းမှာဝင်ထိုင်ဖို့
ကားဆံခါးကိုဆွဲဖွင့်လိုက်တော့အရှေ့ခန်း
မှာရှောင်ကျန့်ထိုင်နေတယ်...
ဝန်းချင်
"ရှောင်ကျန့်!!!...နင်ကဘယ်လိုဖြစ်ပြီး..."
ဝမ်ရိပေါ်
"သူပါငါတို့နဲ့လိုက်လိမ့်မယ်..."
ဝန်းချင်
"ဒါပေမဲ့ချင်ချင်ကကိုကိုနဲ့၂ယောက်ထဲသွား
ချင်တာလေ..."
ဝမ်ရိပေါ်
"မလိုက်ချင်လဲနေခဲ့တော့...သွားတော့မယ်..."
ရိပေါ်ကားစက်နှိုးလိုက်တယ်...
ဝန်းချင်
"လိုက်မယ်...လိုက်မယ်..."
ကားအနောက်ခန်းထဲကိုဆောင့်ငြီးအောင့်
ငြီးနဲ့ဝင်ထိုင်လိုက်တယ်...
ရှောင်ကျန့် ဝန်းချင်ကိုကြောက်လို့မျက်နှာ
ချင်းမဆိုင်ရဲဘူး...
ရိပေါ်အတင်းခေါ်လို့သာလိုက်လာရတယ်...
ခုလဲကားနောက်ခန်းကလူကိုစားမတတ်
ဝါးမတတ်လှမ်းကြည့်နေတယ်...
ရိပေါ်ကားမောင်းကာထွက်လာခဲ့တယ်...
ကစားကွင်းရောက်တော့ရှောင်ကျန့်မှာ
ပါးစပ်အဟောင်းသား...
သူ၁ခါမှဒီလိြနေရာမျိုးမရောက်ဖူးဘူးလေ...
TVတွေထဲမှာပဲမြင်ခဲ့ဘူးတာ...
ခုလက်တွေမြင်လိုက်ရတော့ကလေးလေး
၁ယောက်လိုပဲပျော်မြူ းနေရှာတယ်...
ဝန်းချင် သူရိပေါ်နဲ့၂ယောက်ထဲရှိချင်တာနဲ့
ရှောင်ကျန့်ကိုပထုတ်ဖို့ကြံစည်တော့တယ်...
ဝန်းချင်
"ရှောင်ကျန့်..."
ရှောင်ကျန့်
"ဗျာမမ..."
ဝန်းချင်
"ရော့ဒီကတ်ယူသွား..."
ရှောင်ကျန့်
"သားကဒါကိုဘာလုပ်ရမှာလဲ..."
ဝန်းချင်
"အ လိုက်တာ...ဒီကတ်ယူပြီးနင်ကစားချင်
တာသွားကစား...ဝယ်ချင်တာဝယ်စား...
ငါကိုကိုနဲ့၂ယောက်ထဲနေချင်လို့..."
ရှောင်ကျန့် ဝန်းချင်ပေးတဲ့ကတ်ကိုယူလိုက်
ပြီး...
ရှောင်ကျန့်
"ဟုတ်မမ..."
ဝန်းချင်
"မြန်မြန်သွားတော့..."
ရှောင်ကျန့်
"ဟုတ်..."
ရှောင်ကျန့်ထွက်သွားတယ်...
ရိပေါ်ကားပါကင်မှာပါကင်ထိုးပြီးတော့
လိုက်လာခဲ့တယ်...
ဝမ်ရိပေါ်
"ရှောင်ကျန့်ကော..."
ဝန်းချင်
"သူပျင်းနေမှာဆိုးလို့ချင်ချင် သူ့ကိုသွား
ကစားခိုင်းလိုက်တယ်..."
ဝမ်ရိပေါ်
"လမ်းပျောက်နေရင်ဒုက္ခပဲ..."
ဝန်းချင်
"သူကလေးမဟုတ်တော့ပါဘူး...
လာချင်ချင်တို့လဲသွားကြမယ်လေ..."
ရိပေါ်လက်မောင်းချိတ်ကာကစားကွင်း
ထဲလျှောက်လည်ကြတယ်...
ဝန်းချင်မှာပျော်မြူ းနေပေမဲ့ရိပေါ်မှာတော့
ဆန့်ကျင်ဘက်...
သူ့စိတ်ကရှောင်ကျန့်ဆီပဲရောက်လို့နေ
တယ်...
ဒီဟာမကိုပထုတ်ပြီးသူ့ချစ်ချစ်ကလေးဆီ
ဘယ်လိုသွားရမလဲဆိုတာအကြံညဏ်
တွေထုတ်လို့နေတယ်...
ဝမ်ရိပေါ်
"ဝန်းချင်..."
ဝန်းချင်
"ရှင်...ကိုကို..."
ရိပေါ်မပြုံးချင်ပြုံးချင်နဲ့ပြုံးပြကာ...
ဝမ်ရိပေါ်
"ဟိုပင်လယ်ဓားပြလှေစီးကြရအောင်..."
ဝန်းချင်
"အင်း...ကိုကိုစီးချင်ရင်စီးမှာပေါ့..."
Advertisement
- In Serial59 Chapters
Longshots
Superpowers ... without capes. A man produces narcotic gas in his lungs, a woman turns into a wall of corrosive flesh. One girl creates tiny stinging 'mayflies' while another is assaulted by the emotions of anyone she touches. After the mysterious 'Seventeen Seconds' sweeps the globe, a handful of people develop extraordinary abilities. Rachel's father is one of them--and that's why she shoots him. But four years after she's charged with his murder, he reappears. He's rich. He's connected. And he's plotting to destroy a city. To stop him, Rachel enlists the help of Lark Larson, an easygoing slacker with bizarre abilities of his own. She doesn't have any powers herself, except for her unflinching willingness to put herself on the line. As far as Lark can tell, that's more than enough.
8 70 - In Serial131 Chapters
Ebony Chitin - Eclipse
Richard Adams is something of a talented alchemist. One of the few magical professions that have anything to do with some kind of science. Everything was going swimmingly, until the 'cold night' incident happened. With it being determined as his fault, that such a thing happened. He was promptly exiled until he could return to Eclipse with a new 'discovery' for his field. What he didn't expect; was that he'd run into a strange humanoid monster that could seemingly heal any life threatening wound in a matter of seconds. Certainly this would be what he needs to become a master alchemist. The first step on a multi series journey. Please excuse the earliest chapters and their poor grammer. Ebony Chitin follows Richard Adams, and Mimi on their Journey to understand each other and the world around them. Due the the exploratory nature of such a claim, it will cover many different topics. This was my first attempt at actually writing a story, and because of that I will not edit it. I'd suggest reading the second part as it comes out as most of the things within this book will be recapped. Though if it becomes popular I hope it might inspire some of you readers to write your own stories. Cover Art by Rose Dragon
8 140 - In Serial69 Chapters
Dragons Waking
Begun on a whim, to be written in fragments... [participant in the Royal Road Writathon challenge] A mythical take on current events and old legends. When mankind retreats, the earth shifts, and the sleeping dragons awake.
8 113 - In Serial10 Chapters
The Illiterate Interdimensional Warriors
Unlimited magic power, unparalleled swordsmanship, the ability to travel between dimensions, none of that is useful when you need to order off a menu! Follow the adventures of the strongest interdimensional warriors as they face their greatest weakness: They can't read. Joyce is the most powerful mage alive, an interdimensional traveler searching for a way back to her homeworld. Her everyday life consists of fighting world-threatening evil and mapping out the universe, as well as struggling for her life in coffee shops as she tries to figure out whether or not matcha lattes are on the menu. She can open interdimensional gates with a flick of her hand and defeat Demon Kings without blinking, but the one thing her magic can't do is unlock a translation skill.
8 171 - In Serial21 Chapters
JOURNAL
@#$%COMPLETED%$#@Two almost strangers on a trip to enjoy themselves.....
8 75 - In Serial20 Chapters
Soulmates who weren't meant to be
I saw the world in your eyesTo know that we could've been so much more Than what we are right nowIf only We could've met each otherAt the right time
8 125

