Zawgyi

"ရႊီ...ရႊီ...ရႊီ..."

( ေလခြၽန္သံပါေနာ္...😅😅 )

ရိေပၚဒီေန႔သူ႔ခ်စ္ခ်စ္ကေလးကိုသြားေတြ႔ဖို႔

ေသခ်ာ႐ိႈးစမိုးထုတ္ျပင္ဆင္ထားၿပီး

ေလေလးခြၽန္ရင္းမွန္ေ႐ွ႕မွာဆံပင္ကိုေဘး

တစ္ျခမ္းေစာင္းေလးသပ္ၿဖီးေနေလရဲ႕...

ၿပီးေတာ့ကားေလးေမာင္းထြက္လာၿပီး

Xiaoအိမ္ေတာ္ဘက္ထြက္လာခဲ့တယ္...

ေ႐ွာင္က်န္႔တစ္ေယာက္မနက္ေစာေစာစီး

စီးဟင္းခ်က္စရာဝယ္ရန္ေစ်းကိုထြက္လာ

ခဲ့တယ္...

လိုအပ္တာေတြဝယ္ၿပီးလို႔ေစ်းကအျပန္

လမ္းမွာေဆးသမား၃ေယာက္နဲ႔တိုးပါေလ

ေရာ...

ေ႐ွာင္က်န္႔ဂ႐ုမစိုက္ပဲကိုယ့္လမ္းကို

ေလွ်ာက္လာတယ္...

ေဆးသမားေတြသူ႔ေ႐ွ႕ကပိတ္ရပ္လိုက္

ၿပီး...

ေဆးသမား ၁

"ေကာင္ေလးေနစမ္းပါအံုးကြ..."

ေဆးသမား ၂

"႐ုပ္ကေလးကခ်စ္စရာေလးပဲ..."

ေ႐ွာင္က်န္႔

"ကြၽန္ေတာ္ကိုယ့္လမ္းကိုယ္သြားပါရေစ..."

ေ႐ွာင္က်န္႔ေဘးေ႐ွာင္သြားဖို႔ႀကိဳးစားေတာ့

ေဆးသမား၁ေယာက္ကလက္ေကာက္

ဝတ္ကိုဖမ္းဆြဲလိုက္တယ္...

ေဆးသမား ၂

"ဘယ္သြားမလို႔လဲ..."

ေ႐ွာင္က်န္႔

"အ့...နာတယ္လႊတ္ဗ်..."

ေ႐ွာင္က်န္႔လက္ကိုအတင္း႐ုန္းေပမဲ့

မလႊတ္ေပး...

ေဆးသမား ၃

"မင္းကိုယ္တို႔နဲ႔လိုက္ခဲ့ပါလား...

လံုးဝအပ်င္းေျပသြားေစရမယ္..."

ေ႐ွာင္က်န္႔

"မလိုက္ဘူး...လႊတ္..."

ေဆးသမား ၁

"မလြယ္ေၾကာေလးပဲ...ငါတို႔ကလဲဒါမ်ိဳးမွ

ႀကိဳက္တာ..."

အဲ့အခ်ိန္မွာေ႐ွာင္က်န္႔ရဲ႕လက္ကိုကိုင္ထား

တဲ့လက္ကိုတစ္စံုတစ္ေယာက္ကလာဆြဲ

ျဖဳတ္ၿပီးေနာက္ျပန္လိမ္ခ်ိဳးလိုက္တယ္...

ေဆးသမား ၂

"မင္းကဘာလဲဟ..."

ေ႐ွာင္က်န္႔ေမာ့ၾကည့္လိုက္ကာ...

ေ႐ွာင္က်န္႔

"အစ္ကို!!!..."

ဝမ္ရိေပၚ

"ေရွာင္က်န္႔ဘာျဖစ္သြားေသးလဲ..."

ေ႐ွာင္က်န္႔

"ဘာမွမျဖစ္ဘူး...ရတယ္..."

အဲ့လိုေျပာလိုက္ေပမဲ့ေ႐ွာင္က်န္႔ရဲ႕လက္

ေကာက္ဝတ္မွာနီရဲတက္သြားတာကို

ရိေပၚျမင္လိုက္ရေတာ့ေဒါသေတြေပါက္ကြဲ

ထြက္သြားတယ္...

သူ႔ေ႐ွ႕ကေဆးသမား၃ေယာက္ကိုစူးရဲ

စြာၾကည့္လိုက္တယ္...

ေဆးသမား ၁

"ေဟ့...မင္းနဲ႔မဆိုင္ရင္ေဘးဖယ္ေနလိုက္..."

ဝမ္ရိေပၚ

"မဖယ္ေတာ့ဘာလုပ္ခ်င္လဲ..."

ေဆးသမား ၁

"မဖယ္ေတာ့ထိုးတယ္ကြာ..."

ခ႐ုေလာက္အ႐ွိန္ႏႈန္းနဲ႔လက္သီးကရိေပၚ

မ်က္ႏွာေပၚကိုဝဲပ်ံလာေတာ့ရိေပၚလဲေလ

လိုအလ်င္ႏႈန္းနဲ႔ေ႐ွာင္႐ွားၿပီးအဲ့လက္သီး

ကိုျပန္ဖမ္းဆုပ္ကာေက်ာဘက္ကိုလိမ္ခ်

လိုက္ၿပီးေဆာင့္ကန္ေပးလိုက္တယ္...

က်န္တဲ့၂ေယာက္ကပါရိေပၚဆီေျပးဝင္

လာေတာ့တာေပါ့...

ရိေပၚလဲအသာေလးေ႐ွာင္႐ွားကာေအး

ေဆးေလးျပန္ခ်ေနတယ္...

ခနၾကာေတာ့ေဆးသမား၃ေယာက္လံုး

ေျမႀကီးကိုအိပ္ယာလုပ္ကာအိပ္ေပ်ာ္သြား

ၾကေလရဲ႕...

ေ႐ွာင္က်န္႔ရိေပၚအနားအေျပးေလးလာ

ကာ...

"အစ္ကိုဘာျဖစ္သြားေသးလဲ..."

"ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး..."

"ဘာမွမျဖစ္ဘူးလဲေျပာေသးတယ္လက္မွာ

ေသြးေတြနဲ႔ပါလား..."

"အာ...ခုနကဓားနဲ႔ထိုးတာကိုလက္နဲ႔ကာၿပီး

ေ႐ွာင္လိုက္တာ...႐ွပ္ထိရံုေလးပါ..."

"ကြၽန္ေတာ္ေဆးခန္းလိုက္ပို႔ေပးရမလား..."

"ရတယ္...ဘာမွမျဖစ္ဘူး..."

ေ႐ွာင္က်န္႔မ်က္ဝန္းမွာမ်က္ရည္ေတြဝဲတက္

လာတယ္...

"ေ႐ွာင္...ေ႐ွာင္က်န္႔...ဘာလို႔ငိုေနတာလဲ..."

"အစ္ကိုကြၽန္ေတာ့္ကိုမကူညီရင္ဒီလိုျဖစ္မွာ

မဟုတ္ဘူး...ဟင့္...ခုေတာ့ကြၽန္ေတာ့္

ေၾကာင့္..."

"မငိုပါနဲ႔...မင္းေၾကာင့္မဟုတ္ပါဘူး...

လမ္းလည္ေခါင္ႀကီးမွာမ႐ွက္ဘူးလာငိုေန

တာ..."

"မ႐ွက္ဘူးငိုမွာပဲ...အီးဟီး..."

ရိေပၚေျပာကမွအသံကပိုေတာင္က်ယ္

လာတယ္...

"အာ...မငိုပါနဲ႔ဆိုကြာ...အဲ့ဒါဆိုကိုယ့္ကို

၁ခုျပန္ကူညီေပးမလား..."

"ဟင့္...ေျပာ..."

"ဒီလက္ကိုမင္းကိုယ္​တိုင္ေဆးထည့္ၿပီးပတ္တီး

စည္းေပးေလ..."

"ဟင့္...​ဒါပဲလား..."

"​ေနာက္​မွကိုယ္​အကူညီလိုအပ္​ရင္​ထပ္​

​ေတာင္​းပါ့မယ္​..."

"ခန​ေနအံုး...ဒီနားကစတိုးမွာ​ေဆးနဲ႔ပတ္​တီး

သြားဝယ္​လိုက္​အံုးမယ္​...ဟိုနားကခံုတန္​း

​ေလးမွာထိုင္​​ေစာင္​့​ေန​ေနာ္​..."

မ်က္​ႏွာ​ေပၚကမ်က္​ရည္​​ေတြႏွပ္​​ေတြကို

သုတ္​ကာ​ေျပာလိုက္​တယ္​...

"အင္​း..."

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔အနီးနားကစတိုးဆိုင္​သြားကာ

​ေဆးပစၥည္​း​ေတြဝယ္​ၿပီးျပန္​​ေရာက္​လာခဲ့

တယ္​...

"လက္​​ေပး..."

ရိ​ေပၚလက္​က​ေလးကမ္​း​ေပးလိုက္​တယ္​...

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔အရက္​ျပန္​ဘူးကိုအဖံုးဖြင္​့ၿပီး

ရိ​ေပၚဒဏ္​ရာ​ေပၚကို​ေလာင္​းခ်လိုက္​တယ္​...

"အ့...စပ္​တယ္​...ျဖည္​းျဖည္​း..."

"ဘာခုမွ​ေအာ္​​ေနတာလဲ...ခုနကၾက​ေတာ့

သူမဟုတ္​သလိုပဲတိုက္​ခိုက္​​ေနတာ...

အဲ့တုန္​းကမနာဘူးလား..."

"အဲ့တုန္​းက​ေသြးပူ​ေနတုန္​းမို႔​ေလကြာ...

ခု​ေသြး​ေအးသြား​ေတာ့နာလာသလိုပဲ..."

"ခန​ေလး​ေအာင္​့ခံလိုက္​...​ေနာက္​မို႔ဆိုပိုး​ေတြ

ဘာ​ေတြဝင္​လိမ္​့မယ္​..."

"ဟုတ္​ကဲ့ပါဆရာဝန္​​ေလးခင္​​ဗ်..."

"မရြဲ႔ပါနဲ႔...ကြၽန္​​ေတာ္​ဆရာဝန္​မဟုတ္​​ေပမဲ့

အဲ့​ေလာက္​​ေတာ့သိပါတယ္​..."

​ေျပာရင္​းလုပ္​​ေပးရင္​းနဲ႔ပဲလက္​ကပတ္​တီး

စည္​းလို႔ျပ္ီးသြား​ေလၿပီး...

ရိ​ေပၚသူ႔လက္​သူၾကည္​့ရင္​း...

"ပတ္​တီးစည္​း​​ထား​ေပးတာ​ေလးကလွ

လိုက္​တာ...​ေနာက္​တစ္​ခါဒဏ္​ရာရရင္​မင္​း

ကိုပတ္​တီးလာစည္​းခိုင္​းရမယ္​..."

"မေျပာ​ေကာင္​း မဆို​ေကာင္​း...

လြယ္​ပါ​ေစ ဖယ္​ပါ​ေစ...

အစ္​ကိုကလဲအဲ့လိုမ​ေျပာရဘူး​ေလ..."

"ကိုယ္​ကသ​ေဘာ​ေျပာတာပါ..."

ဝန္​းခ်င္​

"​ေ႐ွာင္​က်န္​႔!!!..."

အ​ေဝးက​ေနငွက္​ဆိုးထိုးသံနဲ႔​ေအာ္​​ေခၚသံ

ၾကားလို႔၂​ေယာက္​သားလွည္​့ၾကည္​့လိုက္​

ၾကတယ္​...

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔

"ဟမ္​...မမ..."

ဝန္​းခ်င္​

"နင္​ကအိမ္​မျပန္​​ေသးပဲဒီမွာအ​ေလလိုက္​​ေန

တယ္​​ေပါ့​ေလ..."

​​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ရဲ႕နားရြက္​ပါးပါး​ေလးကိုအ​ေသ

ဆြဲကာ​ေျပာလိုက္​တယ္​...

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔

"အ့...မမနာတယ္​..."

ရိ​ေပၚခ်က္​ခ်င္​း​ေ႐ွာင္​က်န္​႔နားကိုဆြဲထားတဲ့

ဝန္​းခ်င္​ရဲ႕လက္​ကိုဆြဲလိုက္​ၿပီး...

ဝမ္​ရိ​ေပၚ

"လႊတ္​စမ္​း..."

ဝန္​းခ်င္​

"နင္​နဲ႔ဘာဆိုင္​လို႔..."

ဝန္​းခ်င္​မ်က္​ႏွာကို​ေသခ်ာျကည္​့မိမွရိ​ေပၚ

မွန္​းသိသြား​ေတာ့...

ဝန္​းခ်င္​

"ကိုကိုရိ​ေပၚပါလား...ခ်င္​ခ်င္​လက္​နာ​ေနၿပီ

​ေလလႊတ္​​ေပးပါအံုး..."

ခ်က္​ခ်င္​းအသံကခြၽဲပစ္​သြားပါ​ေလ​ေရာ...

ဝမ္​ရိ​ေပၚ

"မင္​းအရင္​​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ကိုလႊတ္​​ေပး..."

ဝန္​းခ်င္​

"လႊတ္​ၿပီ...လႊတ္​ၿပီ..."

မလႊတ္​ခ်င္​လႊတ္​ခ်င္​နဲ႔လႊတ္​​ေပးလိုက္​တယ္​...

အဲ့​ေတာ့မွရိ​ေပၚလဲသူ႔လက္​ကိုလႊတ္​​ေပး

လိုက္​တယ္​...

ဝန္​းခ်င္​

"ကိုကိုဘယ္​လာတာလဲဟင္​...

ခ်င္​ခ်င္​့ဆီလာတာလား..."

ဝမ္​ရိ​ေပၚ

"ဟမ္​...အင္​းလမ္​းၾကံဳလို႔..."

ဝန္​းခ်င္​

"အိမ္​သြားၾကမယ္​​ေလ..."

ဝမ္​ရိ​ေပၚ

"မအားဘူး...သြားစရာ႐ွိ​ေသးတယ္​..."

ဝန္​းခ်င္​

"​aww...ဟုတ္​လား...သြားစရာ႐ွိ​ေသးတာ

​ေတာင္​ခ်င္​ခ်င္​့ဆီတကူးတကလာတယ္​

ဆို​ေတာ့...အဟိ..."

ခႏၶာကိုယ္​ကုိတြန္​႔လိမ္​​ေကာက္​​ေကြးၿပီး

​ေျပာ​ေနလိုက္​တာမုန္​႔ႀကိဳးလိမ္​က​ေတာင္​

ဘြား​ေအ​ေခၚရမဲ့အျဖစ္​...

ဝမ္​ရိ​ေပၚ

"တကူးတကလာတာမဟုတ္​ပါဘူး...

​​ေပးစရာ႐ွိလို႔..."

ဝန္​းခ်င္​

"ဘာ​ေပးမလို႔လဲဟင္​...ခ်င္​ခ်င္​ဘာမွမလို

အပ္​ပါဘူး..."

##​ေရႊလား...​ေငြလား...စိန္​လား...

ျမန္​ျမန္​​ေပးပါ​ေတာ့...##

(​ေပးလိမ္​့မယ္​​ေဟ့ဒညင္​းသီးစားရည္​စိမ္​

၂လံုး...😏😏😏)

ဝမ္​ရိ​ေပၚ

"သဘက္​ခါကိုယ္​့​ေမြး​ေန႔ပါ...

အဲ့ဒါလာဖိတ္​တာ​ေရာ့ဒီမွာဖိတ္​စာ..."

ဝန္​းခ်င္​

"aww...​ေမြး​ေန႔ဖိတ္​စာပဲ..."

မွန္​းခ်က္​နဲ႔ႏွမ္​းထြက္​မကိုက္​​ေတာ့မ်က္​ႏွာ

ကိုမနဲႀကိဳးစားျပံဳးျပလိုက္​ရတယ္​...

ဝမ္​ရိ​ေပၚ

"​ေ႐ွာင္​က်န္​႔...မင္​းလဲလာရမယ္​​ေနာ္​..."

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ဝန္​းခ်င္​ကိုမ်က္​ႏွာရိပ္​ၾကည္​့လိုက္​

​ေတာ့သူ႔ကိုစားမတတ္​ဝါးမတတ္​ျပန္​ၾကည္​့

​ေန​​ေလတယ္​...

အဲ့​ေလာက္​ဆိုသိပါၿပီ​ေလ...

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔

"ကြၽန္​​ေတာ္​မအားလို႔မလာ​ေတာ့ပါဘူး..."

ဝမ္​ရိ​ေပၚ

"မရဘူးလာကိုလာရမယ္​..."

ဝန္​းခ်င္​

"သူမွမလာခ်င္​တာထားလိုက္​ပါ..."

ဝမ္​ရိ​ေပၚ

"လာတဲ့အထိကို​ေမ်ွာ္​​ေနမွာမင္​းလာမွကိုယ္​

ကိတ္​မုန္​႔ခြဲမွာ​ေနာ္​..."

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔

"....."

ဝန္​းခ်င္​

"ဟဲ့...လာခဲ့မယ္​လို႔​ေျပာလိုက္​​ေလ..."

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔

"ဟုတ္​...ကြၽန္ေတာ္လာခဲ့ပါ့မယ္​..."

ဝမ္​ရိ​ေပၚ

"​ေမွ်ာ္​​ေနမယ္​​ေနာ္​...ဆက္​ဆက္​လာခဲ့ရ

မယ္​..."

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔

"ဟုတ္​..."

ဝမ္​ရိ​ေပၚ

"အဲ့ဒါဆိုကိုယ္​သြားၿပီ..."

ရိ​ေပၚမလွမ္​းမကမ္း​မွာရပ္​ထားတဲ့သူ႔ရဲ႕ကား

ဆီျပန္​သြားၿပီးကား​ေမာင္​းကာထြက္​သြား

တယ္​...

ဝန္​းခ်င္​

"ဟဲ့...နင္​နဲ႔ကိုကိုကဘယ္​လိုက​ေနသိသြား

ရတာလဲ..."

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔

"ဟို...ဟို၁ခါသားကိုအိမ္​ျပန္​လိုက္​ပို္႔​ေပး

နာအစ္​ကိုရိ​ေပၚပါမမ..."

ဝန္​းခ်င္​

"နင္​တို႔ကအဲ့တုန္​းထဲကသိ​ေနၾက

တာလား...ဘာမွမဟုတ္​​ေတာ့ဘူး...

လာအိမ္​ျမန္​ျမန္​ျပန္​ၿပီး​​ေမြး​ေန႔သြားဖို႔အဝတ္​

စားလွလွ​ေလးသြားခ်ဳပ္​ရမယ္​..."

__________

ဒီ​ေန႔ရိ​ေပၚရဲ႕အသက္​၂၀ျပည္​့တဲ့​ေမြး​ေန႔...

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ခါတိုင္​းထက္​ပို​ေစာ​ေစာႏိုး​ေန

ကာအိမ္​​ေတာ္​ႀကီးမွာ႐ွိတဲ့အလုပ္​​ေတြအား

လံုးကိုတစ္​ခုမက်န္​​ေသခ်ာလုပ္​ထားတယ္​...

အဲ့ဒါမွညၾကရင္​ရိ​ေပၚရဲ႕​ေမြး​ေန႔ပြဲကိုသြား

လို႔ရမွာ​ေလ...

ည​ေနမ​ေစာင္​းခင္​မွာပဲအလုပ္​​ေတြအကုန္​

လံုးၿပီးစီးသြားခဲ့တယ္​...

ဟိုသားမိ၂​ေယာက္​မွာ​ေတာ့အဝတ္​စား

​ေရြးရင္​နဲ႔အလုပ္​႐ႈပ္​​ေနၾကတာ​ေပါ့...

ဘယ္​ဟာ​ေလးဝတ္​ရင္​ဘယ္​လ္ိုလွမလဲ

ဆိုတာမ်ိဳး​ေပါ့...

ဒါ​ေပမဲ့လဲဘယ္​ဟာဝတ္​ဝတ္​ဒုန္​ရင္​းက

ဒုန္​ရင္​းပါပဲ...

က်ီးကန္​းကို​ေရခ်ိဳး​ေပးလို႔အသားမျဖဴ လာ

သလို​ေပါ့...

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔လဲအလုပ္​​ေတြၿပီးစီးသြား​ေတာ့

​ေမြး​ေန႔ပြဲသြားရန္​​ေရမိုးခ်ိဳးသန္​႔စင္​ၿပီး

အဝတ္​စားလဲလိုက္​တယ္​...

သူ႔မွာဝတ္​​ေကာင္​းစားလွမ႐ွိ​ေပမဲ့သူ႔ရဲ႕

ရွိ​တဲ့အဝတ္​စားကိုပဲနဲနဲပါးပါးျပန္​ျပင္​ၿပီး

ဝတ္​လိုက္​တယ္​​ေလ...

ဘာမွသိပ္​ျပင္​ဆင္​မႈမ႐ွိပဲနဲ႔​ေတာင္​အရမ္​း

ကိုၿပီးျပည္​့စံုလြန္​း​ေနတဲ့​ေ႐ွာင္​က်န္​႔...

ဝန္​း​ေမ​ေအာ္​

"သမီး​ေရ...ဝန္​းခ်င္​သြားၾကမယ္​​ေလ..."

ဝန္​းခ်င္​

"ဟုတ္​ကဲ့အ​ေမ..."

​ေအာက္​ထပ္​ကအသံၾကားတာနဲ႔​ေ႐ွာင္​က်န္​႔

လဲအလ်င္​စလို​ေျပးဆင္​းလာခဲ့တယ္​...

ဟိုသားမိ၂​ေယာက္​​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ကိုၾကည္​့

လိုက္​ၿပီး...

ဝန္​း​ေမ​ေအာ္​

"အဲ့ဒီအဝတ္​စား​ေတြဝတ္​ၿပီးနင္​ကဘယ္​

သြားမလို႔လဲ..."

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔

"သားလဲ​ေမ​ေမ​ေလးတို႔နဲ႔လိုက္​မလို႔​ေလ..."

ဝန္​း​ေမ​ေအာ္​

"ငါ့သမက္​​ေလာင္​း​ေလးရိ​ေပၚရဲ႕​ေမြး​ေန႔ပြဲကို

မင္​ကဘာကိစၥလိုက္​မွာလဲ..."

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔

"အစ္​ကိုဖိတ္​ထားလို႔ပါ​ေမ​ေမ​ေလး..."

​ဝန္​း​ေမ​ေအာ္​

"သူမ်ားကနင္​့ကိုဖိတ္​တိုင္​းသြားစရာလား...

အဝတ္​ကလဲစုတ္​ျပတ္​သပ္​​ေနတာပဲ...

လိုက္​ၿပီးအ႐ွက္​ခြဲမလို႔လား..."

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔

"ဒါ​ေပမဲ့မမ​ေျပာ​ေတာ့..."

ဝန္​းခ်င္​

"ငါဘာ​ေျပာလို႔လဲ...နင္​ဟာ​ေလအျမဲနင္​့

အျပစ္​ကိုသူမ်ားအျပစ္​အရမ္​းလုပ္​ခ်င္​တာ...

နင္​အဲ့​ေမြး​ေန႔ကိုမသြား​ေတာ့​ေကာဘာထူး

သြားမွာမို႔လို႔လဲ...နင္​သြားမွကိုကိုရဲ႕သိကၡာ

က်မွာသိရဲ႕လား..."

ႏွာ​ေခါင္​းမီး​ေတာက္​ကာ​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ကို

တႏွာမ်က္​လံုးနဲ႔လွမ္​းၾကည္​့​ေနတဲ့ဝန္​း​ေခ်ာင္​

က​ေနၿပီး...

ဝန္​း​ေခ်ာင္​

"အ​ေမတို႔ကြၽန္​​ေတာ္​မလိုက္​ခ်င္​​ေတာ့ဘူး

​ဗ်ာ..."

အိမ္​မွာ​ေမ​ေအာ္​နဲ႔ဝန္​းခ်င္​မ႐ွိ​ေတာ့ရင္​သူ

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔နဲ႔၂​ေယာက္​ထဲက်န္​ခဲ့မွာ​ေလ...

အဲ့​ေတာ့မွ​ေခြးက်င္​့​ေခြးၾကံၾကံဖို႔စဥ္​းစား

ထားတာ...

အၾကံမ​ေအာင္​ျမင္​တာကခက္​...

ဝန္​း​ေမ​ေအာ္​

"လိုက္​ခဲ့စမ္​းပါ...၁မိသားစုလံုးသြားမွျဖစ္​မွာ

​ေပါ့...ခုဟာကနင္​့​ေယာက္​ဖျဖစ္​လာမဲ့သူရဲ႕

​ေမြး​ေန႔​ေနာ္​..."

ဆြဲ​ေခၚသြားခံရပါၿပီ...

အိမ္​တံခါးမႀကီးမပိတ္​ခင္​လွမ္​း​ေအာ္​​ေျပာ

လိုက္​​ေသး...

ဝန္​း​ေမ​ေအာ္​

"​ေ႐ွာင္​က်န္​႔...နင္​ဒီညဘယ္​မွသြားဖို႔စိတ္​မကူး နဲ႔​ေနာ္​..."

​ေ႐ွာင္​က်န္​႔ဘာမွျပန္​မ​ေျပာ...

ခုနက​ေန​ရာမွာပဲလက္​သီးကိုက်စ္​က်စ္​ပါ

​ေအာင္​ဆုပ္​ထားရင္​းမ်က္​ရည္​​ေတြလဲစီးက်

ကာမတ္​တပ္​ရပ္​​ေနဆဲပင္​...

​​

_________________________________

အပိုင္​း ၇............​ေမွ်ာ္​

Unicode

"ရွှီ...ရွှီ...ရွှီ..."

( လေချွန်သံပါနော်...😅😅 )

ရိပေါ်ဒီနေ့သူ့ချစ်ချစ်ကလေးကိုသွားတွေ့ဖို့

သေချာရှိုးစမိုးထုတ်ပြင်ဆင်ထားပြီး

လေလေးချွန်ရင်းမှန်ရှေ့မှာဆံပင်ကိုဘေး

တစ်ခြမ်းစောင်းလေးသပ်ဖြီးနေလေရဲ့...

ပြီးတော့ကားလေးမောင်းထွက်လာပြီး

Xiaoအိမ်တော်ဘက်ထွက်လာခဲ့တယ်...

ရှောင်ကျန့်တစ်ယောက်မနက်စောစောစီး

စီးဟင်းချက်စရာဝယ်ရန်ဈေးကိုထွက်လာ

ခဲ့တယ်...

လိုအပ်တာတွေဝယ်ပြီးလို့ဈေးကအပြန်

လမ်းမှာဆေးသမား၃ယောက်နဲ့တိုးပါလေ

ရော...

ရှောင်ကျန့်ဂရုမစိုက်ပဲကိုယ့်လမ်းကို

လျှောက်လာတယ်...

ဆေးသမားတွေသူ့ရှေ့ကပိတ်ရပ်လိုက်

ပြီး...

ဆေးသမား ၁

"ကောင်လေးနေစမ်းပါအုံးကွ..."

ဆေးသမား ၂

"ရုပ်ကလေးကချစ်စရာလေးပဲ..."

ရှောင်ကျန့်

"ကျွန်တော်ကိုယ့်လမ်းကိုယ်သွားပါရစေ..."

ရှောင်ကျန့်ဘေးရှောင်သွားဖို့ကြိုးစားတော့

ဆေးသမား၁ယောက်ကလက်ကောက်

ဝတ်ကိုဖမ်းဆွဲလိုက်တယ်...

ဆေးသမား ၂

"ဘယ်သွားမလို့လဲ..."

ရှောင်ကျန့်

"အ့...နာတယ်လွှတ်ဗျ..."

ရှောင်ကျန့်လက်ကိုအတင်းရုန်းပေမဲ့

မလွှတ်ပေး...

ဆေးသမား ၃

"မင်းကိုယ်တို့နဲ့လိုက်ခဲ့ပါလား...

လုံးဝအပျင်းပြေသွားစေရမယ်..."

ရှောင်ကျန့်

"မလိုက်ဘူး...လွှတ်..."

ဆေးသမား ၁

"မလွယ်ကြောလေးပဲ...ငါတို့ကလဲဒါမျိုးမှ

ကြိုက်တာ..."

အဲ့အချိန်မှာရှောင်ကျန့်ရဲ့လက်ကိုကိုင်ထား

တဲ့လက်ကိုတစ်စုံတစ်ယောက်ကလာဆွဲ

ဖြုတ်ပြီးနောက်ပြန်လိမ်ချိုးလိုက်တယ်...

ဆေးသမား ၂

"မင်းကဘာလဲဟ..."

ရှောင်ကျန့်မော့ကြည့်လိုက်ကာ...

ရှောင်ကျန့်

"အစ်ကို!!!..."

ဝမ်ရိပေါ်

"ရှောင်ကျန့်ဘာဖြစ်သွားသေးလဲ..."

ရှောင်ကျန့်

"ဘာမှမဖြစ်ဘူး...ရတယ်..."

အဲ့လိုပြောလိုက်ပေမဲ့ရှောင်ကျန့်ရဲ့လက်

ကောက်ဝတ်မှာနီရဲတက်သွားတာကို

ရိပေါ်မြင်လိုက်ရတော့ဒေါသတွေပေါက်ကွဲ

ထွက်သွားတယ်...

သူ့ရှေ့ကဆေးသမား၃ယောက်ကိုစူးရဲ

စွာကြည့်လိုက်တယ်...

ဆေးသမား ၁

"ဟေ့...မင်းနဲ့မဆိုင်ရင်ဘေးဖယ်နေလိုက်..."

ဝမ်ရိပေါ်

"မဖယ်တော့ဘာလုပ်ချင်လဲ..."

ဆေးသမား ၁

"မဖယ်တော့ထိုးတယ်ကွာ..."

ခရုလောက်အရှိန်နှုန်းနဲ့လက်သီးကရိပေါ်

မျက်နှာပေါ်ကိုဝဲပျံလာတော့ရိပေါ်လဲလေ

လိုအလျင်နှုန်းနဲ့ရှောင်ရှားပြီးအဲ့လက်သီး

ကိုပြန်ဖမ်းဆုပ်ကာကျောဘက်ကိုလိမ်ချ

လိုက်ပြီးဆောင့်ကန်ပေးလိုက်တယ်...

ကျန်တဲ့၂ယောက်ကပါရိပေါ်ဆီပြေးဝင်

လာတော့တာပေါ့...

ရိပေါ်လဲအသာလေးရှောင်ရှားကာအေး

ဆေးလေးပြန်ချနေတယ်...

ခနကြာတော့ဆေးသမား၃ယောက်လုံး

မြေကြီးကိုအိပ်ယာလုပ်ကာအိပ်ပျော်သွား

ကြလေရဲ့...

ရှောင်ကျန့်ရိပေါ်အနားအပြေးလေးလာ

ကာ...

"အစ်ကိုဘာဖြစ်သွားသေးလဲ..."

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး..."

"ဘာမှမဖြစ်ဘူးလဲပြောသေးတယ်လက်မှာ

သွေးတွေနဲ့ပါလား..."

"အာ...ခုနကဓားနဲ့ထိုးတာကိုလက်နဲ့ကာပြီး

ရှောင်လိုက်တာ...ရှပ်ထိရုံလေးပါ..."

"ကျွန်တော်ဆေးခန်းလိုက်ပို့ပေးရမလား..."

"ရတယ်...ဘာမှမဖြစ်ဘူး..."

ရှောင်ကျန့်မျက်ဝန်းမှာမျက်ရည်တွေဝဲတက်

လာတယ်...

"ရှောင်...ရှောင်ကျန့်...ဘာလို့ငိုနေတာလဲ..."

"အစ်ကိုကျွန်တော့်ကိုမကူညီရင်ဒီလိုဖြစ်မှာ

မဟုတ်ဘူး...ဟင့်...ခုတော့ကျွန်တော့်

ကြောင့်..."

"မငိုပါနဲ့...မင်းကြောင့်မဟုတ်ပါဘူး...

လမ်းလည်ခေါင်ကြီးမှာမရှက်ဘူးလာငိုနေ

တာ..."

"မရှက်ဘူးငိုမှာပဲ...အီးဟီး..."

ရိပေါ်ပြောကမှအသံကပိုတောင်ကျယ်

လာတယ်...

"အာ...မငိုပါနဲ့ဆိုကွာ...အဲ့ဒါဆိုကိုယ့်ကို

၁ခုပြန်ကူညီပေးမလား..."

"ဟင့်...ပြော..."

"ဒီလက်ကိုမင်းကိုယ်​တိုင်ဆေးထည့်ပြီးပတ်တီး

စည်းပေးလေ..."

"ဟင့်...​ဒါပဲလား..."

"​နောက်​မှကိုယ်​အကူညီလိုအပ်​ရင်​ထပ်​

​တောင်​းပါ့မယ်​..."

"ခန​နေအုံး...ဒီနားကစတိုးမှာ​ဆေးနဲ့ပတ်​တီး

သွားဝယ်​လိုက်​အုံးမယ်​...ဟိုနားကခုံတန်​း

​လေးမှာထိုင်​​စောင်​့​နေ​နော်​..."

မျက်​နှာ​ပေါ်ကမျက်​ရည်​​တွေနှပ်​​တွေကို

သုတ်​ကာ​ပြောလိုက်​တယ်​...

"အင်​း..."

​ရှောင်​ကျန်​့အနီးနားကစတိုးဆိုင်​သွားကာ

​ဆေးပစ္စည်​း​တွေဝယ်​ပြီးပြန်​​ရောက်​လာခဲ့

တယ်​...

"လက်​​ပေး..."

ရိ​ပေါ်လက်​က​လေးကမ်​း​ပေးလိုက်​တယ်​...

​ရှောင်​ကျန်​့အရက်​ပြန်​ဘူးကိုအဖုံးဖွင်​့ပြီး

ရိ​ပေါ်ဒဏ်​ရာ​ပေါ်ကို​လောင်​းချလိုက်​တယ်​...

"အ့...စပ်​တယ်​...ဖြည်​းဖြည်​း..."

"ဘာခုမှ​အော်​​နေတာလဲ...ခုနကကြ​တော့

သူမဟုတ်​သလိုပဲတိုက်​ခိုက်​​နေတာ...

အဲ့တုန်​းကမနာဘူးလား..."

"အဲ့တုန်​းက​သွေးပူ​နေတုန်​းမို့​လေကွာ...

ခု​သွေး​အေးသွား​တော့နာလာသလိုပဲ..."

"ခန​လေး​အောင်​့ခံလိုက်​...​နောက်​မို့ဆိုပိုး​တွေ

ဘာ​တွေဝင်​လိမ်​့မယ်​..."

"ဟုတ်​ကဲ့ပါဆရာဝန်​​လေးခင်​​ဗျ..."

"မရွဲ့ပါနဲ့...ကျွန်​​တော်​ဆရာဝန်​မဟုတ်​​ပေမဲ့

အဲ့​လောက်​​တော့သိပါတယ်​..."

​ပြောရင်​းလုပ်​​ပေးရင်​းနဲ့ပဲလက်​ကပတ်​တီး

စည်​းလို့ြပ်ီးသွား​လေပြီး...

ရိ​ပေါ်သူ့လက်​သူကြည်​့ရင်​း...

"ပတ်​တီးစည်​း​​ထား​ပေးတာ​လေးကလှ

လိုက်​တာ...​နောက်​တစ်​ခါဒဏ်​ရာရရင်​မင်​း

ကိုပတ်​တီးလာစည်​းခိုင်​းရမယ်​..."

"မပြော​ကောင်​း မဆို​ကောင်​း...

လွယ်​ပါ​စေ ဖယ်​ပါ​စေ...

အစ်​ကိုကလဲအဲ့လိုမ​ပြောရဘူး​လေ..."

"ကိုယ်​ကသ​ဘော​ပြောတာပါ..."

ဝန်​းချင်​

"​ရှောင်​ကျန်​့!!!..."

အ​ဝေးက​နေငှက်​ဆိုးထိုးသံနဲ့​အော်​​ခေါ်သံ

ကြားလို့၂​ယောက်​သားလှည်​့ကြည်​့လိုက်​

ကြတယ်​...

​ရှောင်​ကျန်​့

"ဟမ်​...မမ..."

ဝန်​းချင်​

"နင်​ကအိမ်​မပြန်​​သေးပဲဒီမှာအ​လေလိုက်​​နေ

တယ်​​ပေါ့​လေ..."

​​ရှောင်​ကျန်​့ရဲ့နားရွက်​ပါးပါး​လေးကိုအ​သေ

ဆွဲကာ​ပြောလိုက်​တယ်​...

​ရှောင်​ကျန်​့

"အ့...မမနာတယ်​..."

ရိ​ပေါ်ချက်​ချင်​း​ရှောင်​ကျန်​့နားကိုဆွဲထားတဲ့

ဝန်​းချင်​ရဲ့လက်​ကိုဆွဲလိုက်​ပြီး...

ဝမ်​ရိ​ပေါ်

"လွှတ်​စမ်​း..."

ဝန်​းချင်​

"နင်​နဲ့ဘာဆိုင်​လို့..."

ဝန်​းချင်​မျက်​နှာကို​သေချာကြည်​့မိမှရိ​ပေါ်

မှန်​းသိသွား​တော့...

ဝန်​းချင်​

"ကိုကိုရိ​ပေါ်ပါလား...ချင်​ချင်​လက်​နာ​နေပြီ

​လေလွှတ်​​ပေးပါအုံး..."

ချက်​ချင်​းအသံကချွဲပစ်​သွားပါ​လေ​ရော...

ဝမ်​ရိ​ပေါ်

"မင်​းအရင်​​ရှောင်​ကျန်​့ကိုလွှတ်​​ပေး..."

ဝန်​းချင်​

"လွှတ်​ပြီ...လွှတ်​ပြီ..."

မလွှတ်​ချင်​လွှတ်​ချင်​နဲ့လွှတ်​​ပေးလိုက်​တယ်​...

အဲ့​တော့မှရိ​ပေါ်လဲသူ့လက်​ကိုလွှတ်​​ပေး

လိုက်​တယ်​...

ဝန်​းချင်​

"ကိုကိုဘယ်​လာတာလဲဟင်​...

ချင်​ချင်​့ဆီလာတာလား..."

ဝမ်​ရိ​ပေါ်

"ဟမ်​...အင်​းလမ်​းကြုံလို့..."

ဝန်​းချင်​

"အိမ်​သွားကြမယ်​​လေ..."

ဝမ်​ရိ​ပေါ်

"မအားဘူး...သွားစရာရှိ​သေးတယ်​..."

ဝန်​းချင်​

"​aww...ဟုတ်​လား...သွားစရာရှိ​သေးတာ

​တောင်​ချင်​ချင်​့ဆီတကူးတကလာတယ်​

ဆို​တော့...အဟိ..."

ခန္ဓာကိုယ်​ကိုတွန်​့လိမ်​​ကောက်​​ကွေးပြီး

​ပြော​နေလိုက်​တာမုန်​့ကြိုးလိမ်​က​တောင်​

ဘွား​အေ​ခေါ်ရမဲ့အဖြစ်​...

ဝမ်​ရိ​ပေါ်

"တကူးတကလာတာမဟုတ်​ပါဘူး...

​​ပေးစရာရှိလို့..."

ဝန်​းချင်​

"ဘာ​ပေးမလို့လဲဟင်​...ချင်​ချင်​ဘာမှမလို

အပ်​ပါဘူး..."

##​ရွှေလား...​ငွေလား...စိန်​လား...

မြန်​မြန်​​ပေးပါ​တော့...##

(​ပေးလိမ်​့မယ်​​ဟေ့ဒညင်​းသီးစားရည်​စိမ်​

၂လုံး...😏😏😏)

ဝမ်​ရိ​ပေါ်

"သဘက်​ခါကိုယ်​့​မွေး​နေ့ပါ...

အဲ့ဒါလာဖိတ်​တာ​ရော့ဒီမှာဖိတ်​စာ..."

ဝန်​းချင်​

"aww...​မွေး​နေ့ဖိတ်​စာပဲ..."

မှန်​းချက်​နဲ့နှမ်​းထွက်​မကိုက်​​တော့မျက်​နှာ

ကိုမနဲကြိုးစားပြုံးပြလိုက်​ရတယ်​...

ဝမ်​ရိ​ပေါ်

"​ရှောင်​ကျန်​့...မင်​းလဲလာရမယ်​​နော်​..."

​ရှောင်​ကျန်​့ဝန်​းချင်​ကိုမျက်​နှာရိပ်​ကြည်​့လိုက်​

​တော့သူ့ကိုစားမတတ်​ဝါးမတတ်​ပြန်​ကြည်​့

​နေ​​လေတယ်​...

အဲ့​လောက်​ဆိုသိပါပြီ​လေ...

​ရှောင်​ကျန်​့

"ကျွန်​​တော်​မအားလို့မလာ​တော့ပါဘူး..."

ဝမ်​ရိ​ပေါ်

"မရဘူးလာကိုလာရမယ်​..."

ဝန်​းချင်​

"သူမှမလာချင်​တာထားလိုက်​ပါ..."

ဝမ်​ရိ​ပေါ်

"လာတဲ့အထိကို​မျှော်​​နေမှာမင်​းလာမှကိုယ်​

ကိတ်​မုန်​့ခွဲမှာ​နော်​..."

​ရှောင်​ကျန်​့

"....."

ဝန်​းချင်​

"ဟဲ့...လာခဲ့မယ်​လို့​ပြောလိုက်​​လေ..."

​ရှောင်​ကျန်​့

"ဟုတ်​...ကျွန်တော်လာခဲ့ပါ့မယ်​..."

ဝမ်​ရိ​ပေါ်

"​မျှော်​​နေမယ်​​နော်​...ဆက်​ဆက်​လာခဲ့ရ

မယ်​..."

​ရှောင်​ကျန်​့

"ဟုတ်​..."

ဝမ်​ရိ​ပေါ်

"အဲ့ဒါဆိုကိုယ်​သွားပြီ..."

ရိ​ပေါ်မလှမ်​းမကမ်း​မှာရပ်​ထားတဲ့သူ့ရဲ့ကား

ဆီပြန်​သွားပြီးကား​မောင်​းကာထွက်​သွား

တယ်​...

ဝန်​းချင်​

"ဟဲ့...နင်​နဲ့ကိုကိုကဘယ်​လိုက​နေသိသွား

ရတာလဲ..."

​ရှောင်​ကျန်​့

"ဟို...ဟို၁ခါသားကိုအိမ်​ပြန်​လိုက်​ပို့်​ပေး

နာအစ်​ကိုရိ​ပေါ်ပါမမ..."

ဝန်​းချင်​

"နင်​တို့ကအဲ့တုန်​းထဲကသိ​နေကြ

တာလား...ဘာမှမဟုတ်​​တော့ဘူး...

လာအိမ်​မြန်​မြန်​ပြန်​ပြီး​​မွေး​နေ့သွားဖို့အဝတ်​

စားလှလှ​လေးသွားချုပ်​ရမယ်​..."

__________

ဒီ​နေ့ရိ​ပေါ်ရဲ့အသက်​၂၀ပြည်​့တဲ့​မွေး​နေ့...

​ရှောင်​ကျန်​့ခါတိုင်​းထက်​ပို​စော​စောနိုး​နေ

ကာအိမ်​​တော်​ကြီးမှာရှိတဲ့အလုပ်​​တွေအား

လုံးကိုတစ်​ခုမကျန်​​သေချာလုပ်​ထားတယ်​...

အဲ့ဒါမှညကြရင်​ရိ​ပေါ်ရဲ့​မွေး​နေ့ပွဲကိုသွား

လို့ရမှာ​လေ...