《A Prelude to Marriage》Chapter 3.
Advertisement
Continuation...
(Rea's POV)
*****After 2 months....
2 months na, medyo umuumbok na ang tiyan ko kailangan ko ng isuot palagi ang jacket ko. Sa loob ng dalawang buwan,
Mas naging maingat sakin si Renz, madalas pag may topak ako at nasusungitan ko sya palagi syang nagpapakumbaba. Gabi gabi din sya kung dumalaw sa kwarto ko para lang bigyan ako ng iba't ibang pagkain na gusto ko, syempre sa veranda sya ng kwarto ko dumadaan para hindi malaman nila mama. Kahit hating gabi na pumupunta parin sya.
Nanguha na din sya ng part time job nya sa isang fast food chain para daw mabili nya yung mga gusto ko at ng baby.
Madalas naaawa na nga ako Kasi inaantok na sya parati sa klase. Pero kahit ganon namemaintain naman nya yung mataas nyang grades.
“H-Hi Rea ahm...ano, libre ka ba mamayang hapon?” napalingon ako sa nagsalita, si James isa sa mga kaklase namin.
“Pwede ba kitang ayaing manood ng sine?” tanong nya.
Halos lahat ng nandito sa room nagulat dahil sa pagbagsak ni Renz ng kamay sa mesa nya.
Ang alam ko natutulog sya kanina sa desk nya, tsk. Puyat na naman.
Naglakad sya papunta sa harap umikot papunta sa upuan ni Riri, nagulat pa si Riri ng senyasan sya ni Renz ng Alis, dala dala nya pa ang bag nya.
“Bakit mo ako pinapaalis?” takhang tanong ni Riri.
“ALIS” madiing sabi nya habang seryoso ang mukha nya.
Natakot ata si Riri kaya dinampot nya yung bag nya at lumipat sa upuan ni Renz. Si Renz naman umupo sa tabi ko saka yumakap at sumiksik sa leeg ko.
“a-anong ginagawa mo?” bulong ko dahil lahat ng atensyon ng ibang mga kaklase namin nasa amin.
“Gusto kong matulog, at hindi ako makakatulog ng may ibang umaaligid sa asawa ko” simpleng sagot nya.
Advertisement
“ano daw? Asawa?”
“teka sila ba?”
“Hala best si Renz taken na”
“Hindi pwede, bakit sakanya pa? Di ba rivals sila?”
“Oo nga madalas pasiklaban sila sa klase di ba?”
“Oh My Gosh! Hindi pwede to”
“Woah bagay sila si first honor and second honor haha”
“Rivals to Lovers cool”
Ilan lang yan sa mga bulung-bulungan na lumipad sa classroom. Ang sasama ng mga tingin sakin ng mga babae, disappointed look naman ang ibang lalaki, si Riri? Ayun ang laki ng ngisi sakin at may nalalaman pang kindat.
Itinago ko na lang mukha ko sa librong hawak ko at kunwaring nagbabasa. Aish ano ba kasing pumasok sa isip nitong si Renz? Ganon na ba talaga sya kapuyat at hindi na nga alam Ang ginagawa nya?
Natigil lang ang bulong bulungan ng pumasok ang teacher namin at nagsiayos na sila ng mga upo. Kinalabit ko naman si Renz na nakayakap parin sakin.
“Renz, andyan na si ma'am” bulong ko pero umungol lang sya at mas hinigpitan pa ang yakap sakin.
“Renz” tawag ko ulit ng medyo lumakas, may katawagan pa ang teacher namin kaya hindi pa nakikita ang pwesto namin ni Renz.
“mamaya na antok pa ako” halos bulong na sabi nya, halata sa boses nya na antok pa nga sya.
Nakita kong paharap na si ma'am kaya naman sa taranta ko naitulak ko na si Renz, sa liit ko nagawa ko syang itulak at bumagsak sya sa sahig. Napatingin ang lahat sa gawi namin ako naman napatakip ng bibig.
“Oh Renz anong nangyari?” tanong ni ma'am.
Tumayo naman si Renz na haplos haplos ang balakang nya at halatang nasaktan sya.
“wala po ma'am natumba lang” sagot nya at bumalik sa upuan.
“okay ka lang ba?” pabulong na tanong ko pero sinamaan nya lang ako ng tingin.
Advertisement
Patay. Aish bahala na nga susuyuin ko na lang sya mamaya.
*****
“Uy Renz, galit ka pa? Sorry na please” sabi ko at yinakap ang braso nya pero tumalikod lang sya.
“wag mo akong kausapin” maktol nya.
“Waaaaa sorry na kasi, ikaw kasi ayaw mong paawat alangan namang hayaan kong makita ni ma'am yung ganong posisyon natin” paliwanag ko.
“kahit na tinulak mo parin ako TSS.. Ginaganyan mo na lang asawa mo” sabi nya di parin humaharap.
Ahmp. Pano ba to? Huhu.
“Hehe asawa ko sorry na” waaaaaa ang baduy!
Unti unti naman syang lumingon
“ano? Di ko narinig” sabi nya
“sabi ko, asawa ko sorry na po” yoko na mamamatay na ako kakablush. First time ko syang tatawaging ganto.
Nagpuppy eyes ako at nagpout para dagdag pampaawa hehe.
“Sorry na peace na tayo” nakangusong sabi ko.
“Tss..” sabi nya saka lumingon sa paligid.
Andito ulit kami sa rooftop garden nakaupo sa bench na nasa ilalim ng puno.
Nagulat pa ako ng magnakaw sya ng halik sakin.
“Ano ba? Pano pag may nakakita satin?” suway ko.
“eh di makita nila, TSS..ngayon alam Na nilang may bf ka na.”
“Bati na tayo?” tanong ko
“Tss.. Para namang matitiis kita” sabi nya at pinisil ang ilong ko.
Napangiti ako, ang swerte ko talaga sa lalaking to.
***********
Naglalakad na ako sa hallway mag-isa dahil si Renz may practice pa ng soccer tapos may meeting pa sila.
“Pssst. Hoy Missy! Huy” rinig kong may sumisitsit kaya napatigil ako at napalingon lingon pero wala namang tao. Nagpatuloy na lang ako sa paglalakad.
“HOY!” nasapo ko ang dibdib kong di oras ng may tumalon sa harapan ko at sumigaw.
“ANO BA?! MANGANGANAK AKO NG MAAGA SAYO EH!” wala sa sariling sigaw ko.
“ha? Bakit? Buntis ka ba?” tanong nya
“h-hindi, expression lang” palusot ko.
“ah okay, pauwi ka na ba? Sabay na ako” sabi nya.
Sya yung lalaking nagdala sa akin sa clinic nun.
“seloso bf ko, kaya mas maganda ng wag kang lumalapit sakin” sabi ko.
“oh, may bf ka na pala, eh ano ngayon? Makiki pag kaibigan lang naman ah” pilit nya.
“Hindi pwede” sabi ko at nilampasan na sya buti na lang di na sumunod.
“Missy! Magkikita pa tayo! See you soon!” sigaw nya.
*******
Advertisement
- In Serial25 Chapters
Level 99 Villainous Daughter
I was reborn as the villainous daughter, Yumiela Dolknes, in the world of an otome RPG game. Yumiela only had a small role in the original story, but after defeating the Demon King, she will appear as the Hidden Boss with a bonus specs to solo fight the Hero party. Having a gamer-spirit, I’ve been raising my level since I was a child. By the time I enter the academy where the game stage is, I was level 99. I wanted the heroine and the capture targets to defeat the Demon King, but they just flirted around and didn’t raise their level. Moreover, they treat me as if I’m the Demon King just because I have dark hair and use dark magic. It’s a story where I aim for peaceful days.
8 335 - In Serial58 Chapters
His Shortcake
xxxx His Shortcake xxxx"You're back! You're back!" She giggled happily.I hug her body closer - tighter, to mine. "My shortcake..." I breathe. "I missed you." ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~Started: August 29, 2019Finished: March 1, 2021Highest Rank07/15/20 #2- babygirl06/10/20 #2 - miss03/01/21 #1 - wife(I do not own any of the images that is included in the story.)
8 266 - In Serial45 Chapters
Teaching At An All Boys School
|| Highest Rank - #1 in Teen Fiction || Coral Stewart is a nerdy seventeen year old girl who is way too smart for her own good. She has already graduated and has been hired at St Martin's, an all boys school. The only problem with this is that she has to attempt to teach four boys History - and trust me when I say they are not going to make it easy for her. One nerdy girl.Four perverted boys.One History lesson every Friday. What could possibly go wrong?*=*=*=*Warning: There's gonna be dramaaaaa [Completed]Copyright © by Laylaa Khan
8 89 - In Serial53 Chapters
Accidental Text || Jason McCann ✔️
Where she was meant to be texting her boyfriend, but Accidental Text happened and her life changed drastically.(It's not all texting because the story changes completely after a few chapters, so if you're expecting all texts and fun, this is not the right book sorry)#395 in Fanfiction#81 in JustinBieber20K reads ✔️40K reads ✔️60K reads ✔️80K reads ✔️100K reads ✔️200K readsIf there were quotes that you are to take, please ask or give credits to me. Copyright © by me, Razan E..
8 213 - In Serial25 Chapters
am I really in love ? (TODOBAKU)
this is the story of TODOBAKU where baku got feelings fr todo first but he was confused cause he never expirienced such a thing ....and the story goes onBASICALLY todo-TOPbaku-BOTTOMand the art in dp is not mine ..updates are slow
8 178 - In Serial24 Chapters
quarantine || yandere x reader ||
🅨🅐🅝🅓🅔🅡🅔 🅧 🅡🅔🅐🅓🅔🅡A deadly disease spread throughout the world, almost wiping out the whole population. The solution? The government killed people who had it, only leaving a few hundred left to study on. That was over three years ago. You were one of the people that was left alive. Quarantined, studied on, and experimented. Day by day, curiosity grew, leaving you wondering what is outside your quarantine bubble. Disconnected. That's how you felt. Then, someone accidentally stumbled into your life. Aᴅᴅɪᴄᴛɪᴏɴ﹐ ғɪxᴀᴛɪᴏɴ﹐ ɪɴғᴀᴛᴜᴀᴛɪᴏɴ
8 171

