Nadia's pov

Pumunta akong kwarto dahil naalala ko pala yung dress na regalo sakin ni criselda, pero bigla na lang nahagip ng Mata ko yung Kama namin ni Paul, yung wallet nya nakalimutan nya, bibili kasi sya ng gatas nung bata pero pano sya makakabili kung nakalimutan nya yung wallet nya?

Kinuha ko agad yun, pero nagpalit muna ako ng damit para lumabas. Hahabulin ko si Paul dahil alam ko rin naman yung market na binibilhan nya ng grocery's.

Pero iba ang bumungad sakin, si Paul na duguan nung pumunta ako ng linya ng mga puro milk na pang 3yrs old.

Nakita ko syang dumudugo ang labi, naisip ko na baka nakasalubong nanaman nya yung sumuntok sa kanya nuon. Tumakbo ako at agad ko syang itinayo.

lapit ko. inis ko. At pagtingin ko dun sa lalaking sumuntok sa kanya, parang nagslow yung pagtingin ko sa kanya dahil saktong nakatingin din sya sakin. Nanghina ako, nanghina ako bigla dahil nakita ko nanaman yung Mata nyang tinatawag ako.

takang sabi ni Adele, kaya napatingin ako sa kanya at muling ibinaling ang tingin Kay ace.

Sorry sa sasabihin ko pero sumobra ka na para saktan si Paul.

mataray na simula ko. Gusto ko mismong sa harap ko matapos ang gulo na to para sa kanilang dalawa.

Nakakapagtaka dahil sa dinami dami ng makakabunggo nya ay si ace pa?

Tumingin ako sa mga Mata nya, nakita Kong may tumulong luha kaya bigla akong naawa sa kanya lalo Nat pumasok sa isip ko yung epekto Kay ace nung umalis kami.

sigaw ko. Pero gulat ko na lang ng yakapin nya agad ako. Mahigpit, mahigpit na mahigpit ang pagkakayakap nya at parang may pinapahiwatig.

di ko alam pero tumigil yung mundo ko, pati paligid ko at feeling ko kami lang ang Tao sa market.

ewan ko pero para akong naestatwa.

kalas ko. Mali to, nasa harap kami ni Paul at alam Kong nasasaktan sya. sigaw ko at tumalikod na, hihilahin ko na si Paul pero nagsalita nanaman si ace.

ace kung alam mo lang, bigyan mo lang ako ng isa pang araw para makapaghanda sa muli nating pagkikita.

harap ko sa kanya at sinabi yun. Nasasaktan akong sabihin yun pero ayoko rin namang saktan si Paul.

naging seryoso yung muka nya pero umiiyak pa din sya. Please wag kang umiyak, nahihirapan ako kapag umiiyak ka. nakikita ko sa mga Mata nya ang pagkasabik sa anak namin.

galit na singit ni Paul. Susugurin na Sana sya ni ace pero inawat ni Adele si ace. Pumagitna ako para walang mangyaring gulo.

biglang kumunot noo ni ace sa sinabi ni Paul.

singit ko at tumingin ng seryoso Kay ace. Tapusin na natin to.

nanghina nanaman ako dahil sa sinabi nya. Tinapos ko ba to noon kaya nya sinasabing balikan? Hanggang ngayon naman ay magasawa pa din kami.

singit ni Paul at hinila na ako palabas. Alam Kong ramdam ni Paul yung nararamdaman ko, alam nya kasi ang past ko, nung mga araw na sinaktan ako ni ace at pinaiyak s araw araw. Pero hindi sapat yun para bungkalin pa.

sabi ko at tumakilod na habang hawak hawak ko yung kamay ni Paul, baka kasi sumugod sya Kay ace. sabi ko at umalis na. Yun na yung huli Kong sinabi at di na pinansin yung huling tawag nya sa pangalan ko, tama na siguro yung ginawa ko, wala na rin atang gulong magaganap kung tigilan ko sya.

Pagdating namin sa kotse ni Paul, tumungo agad ako at umiyak. Nung isang araw lang nagbangayan kami tapos sasabihin nyang namiss nya ako? Nakakapanibago talaga ugali nya ngayon? Hindi ko maintindihan.

himas nya sa likod ko. Inangat ko ang ulo ko at naalala ko nanaman yung sugat nya sa labi, di pa nga gumagaling yung Una may bago nanaman syang sapak sa labi.

sunod sunod Kong tanong. Ayoko din kasi syang balewalain porket nagkita kami ni ace. Lalo Nat kilala na nya si ace, ewan pero alam Kong may kasunod pato.

naiyak nanaman ako, hindi ko alam pero nasasaktan ako para sa kanya lalo na Kay ace kapag naiisip ko.

Hindi ko maintindihan yung nararamdaman ko para sa kanilang dalawa.

oo alam ko Paul, pero sorry ayoko na kasing maghirap ka para lang samin. Isa lang kitang bestfriend at hindi pinsan or else, kaya dapat hindi mo ginagawa na panghabang buhay ang bagay na yan.

Hindi tulad nun sa London na nakakapagdala ng Pera si mom kahit isang beses sa isang buwan.

wala akong masabi sa kabaitan nya, kahit nasapak na sya ni ace dahil sakin ipinaglalaban nya pa din ako.

nararamdaman ki na ang galit nya, sa boses nya pa lang at reaksyon nya. Naiintindihan ko naman sya dahil para din sakin yung sinasabi nya, pero pano na lang yung sarili nya kung laging sarili ko ang iniisip nya?

natigilan ako. Ano nga ba mangyayare saken? Iiyak nanaman ba tulad ngayon?

naging seryoso bigla ang boses ko.

nakaramdam na ko ng galit.

pinapakita nya lang sakin ang tunay nyang pagmamahal. Pero hindi dapat sa ganitong paraan, isipin nya din sarili nya hindi laging ibang Tao. Kase ako ang nahihirapan kapag pilit nyang pinapagod sarili nya para saamin.

Tumigil nako dahil hindi ko na kayang makipagtalo pa sa kanya, may point sya, tama sya pero wag naman nyang isubsob yung sarili nya para sakin. Hindi nya ako naiintindihan, mahal nya ko, oo I understand of it, pero wag laging ako, isipin nya din yung sarili nya kung kaya ko naman ang sarili ko.