Gabi na kaya pinakain ko muna si criselda bago sya umuwi pero nagpaalam muna sya bago sya lumabas ng pinto ng condo.

sabi nya, at feeling ko nakaramdam ako bigla ng kaba. Biglang hinawakan ni criselda yung kamay ko. sabi nya, at umalis na. Napangiti na lang ako dahil hanggang ngayon sinosoportahan nya pa din ako kahit ang laki ng kasalanan ko sa kanila noon.

Napansin ko na kanina pa walang imik si Paul. Ngayon lang talaga namin naranasan ang ganitong sitwasyon, nakakalungkot.

nilingon nya ko. nahihiya ako kase sa loob ng tatlong taong pagtulong nya sakin, alangan namang balewalain ko sya diba? Ayoko naman ng ganun dahil ang laki na ng parte ni Paul sa buhay ko, at buhay namin ng kambal.

sabi nya at ngumiti ng tipid. Ayoko syang makitang ganyan. bakit ganyan sya? Alam Kong ang hirap sa kalooban nya yung sinasabi nya pero bakit nya pa yan ginagawa o sinasabi?

Niyakap ko sya habang nakatalikod sya sakin.

sabi ko habang yakap yakap ko sya. Hinawakan nya yung kamay Kong nakayakap sa kanya, at ramdam ko sa mga kamay nya ang lungkot.

hinarap nya ko at hinawakan ang magkabilang pisngi ko. Tinitigan ko lang ang mga Mata nyang puno ng lungkot. ano ba pinagsasabi nya? Kahit ayaw nya dun, ipipilit nya pa rin ako kahit mabigat sa kalooban nya?

hindi pa man ako nageexplain alam Kong naiintindihan na nya agad ako dahil lahat naman ng bagay iniintindi nya pagdating sakin, Kahit na Mali.

ewan ko pero nararamdaman ko gusto nyang umiyak pero pinipigilan nya lang.

taka ko.

ngumiti sya ng pilit. bakit ganyan sya magsalita? Niyakap nya ko, niyakap nya ko na parang may pinapahiwatig sya. Pero alam Kong umiiyak na sya, hindi ko alam bakit? Bakit sya umiiyak? Ngayon ko lang sya nakitang umiyak sa loob ng tatlong taon hindi sya umiyak sakin maliban lang dun sa ex nya. Pero ngayon hindi na normal dahil wala namang dahilan.

gusto Kong magbiro. Ramdam ko na ngumisi sya dahil hindi nya pa din tinatanggal ang pagkakayakap nya sakin, sobrang higpit at feeling ko ayaw na nya Kong bitawan.

natigilan ako. tumigil ang mundo ko ng marinig ko iyon. Pero... Para akong naestatwa sa kinatatayuan ko dahil sa narinig ko, hindi ko namalayan na kumalas na pala sya at napatitig na lang ako sa mga Mata nyang dire diretso ang tulo ng luha.

Mahal nya ko? Bakit ngayon nya lang sinabi sa loob ng tatlong taon?

Ewan ko pero hindi ako makagalaw at hindi ako makapaniwala. Nakatingin lang ako sa mga Mata nya, naaawa ako sa mga Mata nyang parang gripo na tuloy tuloy ang luha, pero hindi ko masabi na hindi ko pwedeng balewalain ang pagtatapat nya sakin.

naaawa ako sa kanya, hindi ko alam na ganyan pala sya masaktan. Oo alam ko yun dahil magkabata kami, oo alam Kong mababa luha nya kahit sa isang bagay. Pero madalas ko lang syang nakikitang umiiyak lalo na kapag sobrang importante na sa kanya nung bagay na iyon.

Sobrang bait ni Paul kaya wala na akong mahihiling pa sa kanya. Kung maghahanap ka lang ng lalake, masasabi mo na sya yung hinahanap mo dahil sa sobrang blessing sa kanya wala ka ng hahanapin pa. Ewan ko, pero kaya pala ganun na lang sya ka concern sakin? At kaya ba ganun na lang ako kaimportante sa kanya?

gusto ki maiyak pero naubos na ata kanina.

ngumiti sya kahit na ano mang lungkot sa muka nya pinilit nyang ngumiti. umiyak nanaman sya, naaawa ako sa kanya dahil alam Kong mahal na mahal nya ko, sa pinapakita pa lang nya.

pagpapalakas ko ng loob sa kanya. naiiyak na ko dahil dinadown nya yung sarili nya kahit hindi totoo. At bakit ko naman babalikan si ace kung si Paul yung mas matagal Kong nakasama? At nandyan sya sa tabi ko nung mga araw na kailangan na kailangan ko ng kadamay. Pero alam ko ding hindi pwede.

Oo Alam ko sa sarili Kong hindi pwede, may anak at asawa ako, kasal ako. At ayokong masaktan si Paul bandang huli ayokong sirain yung pagkakaibigan namin dahil lang sa nararamdaman nya.

Loading.... Loading...

Matagal bago ko pinaulit ulit yun sa isip ko. Kaya ko ba? Makakaya ko ba? Kakayanin ko ba? Pero alam namin sa isat isang hindi pwede kahit pa gustuhin ko hindi maaari.

nagiba reaksyon nya at tumalikod sakin.

humarap sya sakin ng sabihin nya iyon. Naging seryoso ang muka nya pero nakakaawa pa ding tingnan yung Mata nyang namamaga.

Natigilan nanaman ako. Hindi ko alam sasabihin ko kaya tumungo na lang ako, hanggang sa nakaramdam nanaman ako ng yakap.