《Singsing - G. del Pilar》ⅠⅠ. 𝐁𝐀𝐆𝐎𝐍𝐆 𝐒𝐀𝐋𝐓𝐀.
Advertisement
•'¯'•
KABANATA ⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯
˜"*° BAGONG SALTA.
•'¯'•
Kinabukasan, nagpaalam muna ako kay inay na pupunta muna ako sa bahay nila Marisol at baka makapagpasyal lang diyan sa tabi-tabi.
"Oi Flor! Sakto sasabihan kita sana na 'wag muna sa bahay ko, andun kasi yung mga pinsan kong makukulit, ang sarap tirisin." Habol sakin ni Marisol.
"Grabe ah, tiris agad?"
"Ano, may tsismis ba dyan?" tanong niya habang inaayos ang kaniyang buhok.
"Eh sabi ni tatay dadalo daw yung Presidente at ang Heneral dito sa susunod na araw. Magiging tahimik ata ako dun, aba andun yung Presidente." s
Saad ko habang naglalakad kami ay naisipan namin na pumunta sa pamilihan.
"Kapag ako ikaw, isasayaw ko yung Presidente ng bongga hanggang mapagod tapos para makauwi na agad siya, ayus ba?" Tintaas-taas pa niya yung mga kilay niya.
"Loko ka talaga."
"Maiba ang usapan sa Presidente na i
'yan. Anong pangalan ng Heneral?" Tanong niya.
"Sabi sa akin ni itay paborito daw ng Presidente, Gregorio dela Paz? 'di ko tanda yung apilyedo."
"Teka... Gregorio del Pilar ba?"
"Oo! del Pilar nga."
"Ay! Yare tayo nyan." Pinagdikit ni Marisol ang dalawang palad niya na parang may iniisip.
"Bakit?" Nalilito kong tanong.
"Aba Flor, ang daming pinaiyak na mga dalaga 'yun! Alam kong lalapitan ka 'nun dahil sa iyong kagandahan jusko kapag sinaktan niya ang damdamin mo tigok sakin 'yun." Wika niya. Grabe apakalakas talaga ng boses nito kulang nalang ay sumigaw nalang siya.
"Marisol! hinay-hinay lang ang daming nakatingin tuloy." Bulong ko sa kaniya hababg hinihila siya papalayo.
"Ay, 'sensya na po!"
Habang nagkwekwentuhan kami ay may nakita kaming bata na tumatakbo at nadapa ito sa tabi namin, agad naming tinayo siya at tinignan kung may sugat.
"Bata, may masakit ba? ayos ka lang?" Tanong ko habang tinitignan ang tuhod niya ngunit wala naman itong sugat kaya nakahinga ako nang malalim.
Advertisement
"Ayos lang po ako binibini, salamat po."
"Bata, anong pangalan mo?" Tanong ni Marisol.
"Luis po, binibini."
"Luis, nasaan yung mga magulang mo? baka hinahanap ka nila, sigurong nag-alala na mga 'yun." saad ko.
"Ah hinahabol ko po kasi yung aso. Ang ganda kasi ng lahi niya nais ko sanang kupkupin."
"Siguro nakalayo na 'yun. Tara hanapin natin ang nanay mo baka nag-aalala na siya."
Habang sinusundan namin si Luis ay napansin ko na dinala niya kami sa gitna ng mga paninda nagtratrabaho dito siguro yung nanay niya. Tumigil sa paglalakad si Luis sa harap ng isang kainan.
Tumakbo ang isang babae na may edad, sigurado akong nanay ni Luis iyon. "Luis! Akala ko nawala kana isasara ko na sana ang paniderya para hanapin ka. Huwag mo na gagawin 'yun. Jusko mamamatay ako sa taranta kapag hindi kita mahanap."
"Nay, pasenya na po. Sila pala yung tumulong sa akin." Sambit ni Luis at tinuro kami.
Tumingon sa amin ang babar at binigyan kami ng malambing na ngiti.
"Salamat mga binibini."
"Teka.. ikaw si Floribeth, hindi ba?"
"Ay, oo po". gulat kong sagit. Paano ako nakilala nito halos ngayon ko lang siya nakita.
"Totoo nga ang sinasabi nila napakatulungin mo talaga."
"Matulungin at mabait talaga po 'yang si Flor, Kaya kapag may sumungit sa kaniya tatarayan ko kung sino man yun." Tumulong rin kaya siya, hindi mo pa talaga binggit sarili mo tsk.
"Bilang pasasalamat ko sa inyo pwede kayong magtanghalian dito at pagtumanggi pa kayo malulungkot 'tong si Luis. Hindi ba Luis?" tumango naman siya.
"Sige po. Salamat" Sabay naming wika ni Marisol.
"Flor, pupunta pala kami sa Cervantes, Ilocos Sur kung nasaan ang mga lolo't lola ko. Hindi ko sigurado kung kailan ako makakauwi dito.
"Nako, ayos lang. Mas importante na bisitahin mo sila. Kung may lolo at lola pa ako, araw-araw akong bibisita sa kanila."
Advertisement
"Pasensya na talaga ah."
Tapos na kaming kumain ni Marisol at nagpaalam na kami sa isa't isa. Habang naglalakad ako pauwi sa aming bahay ay may nakita akong mga tao na nakasay sa kabayo, maraming tao sa paligid pero pinabayaan ko nalang at nagpatuloy sa aking paglalakad.
Narito na ako sa aking silid nagbabasa ng mga aklat tungkol sa agham para malibang ako. Nang may narinig akong ingay sa labas ng aming bahay at may nagpaputok pa ng baril ay agad naman akong tumungo doon. Naglakad ako patungo sa aming pinto at nakita ko may mga nakasoot na uniporme at kinakausap ang aking ama.
━━━━━━━━━━━━━━━
━━━━━━━━━━━━━━━
Advertisement
- In Serial32 Chapters
Please Be A Traitor
I am Inaila, the only daughter of the Duke. I was living peacefully.
8 235 - In Serial195 Chapters
To Live Again, For The First Time!
Emilin died a tragically sad death in her first life, if you could call it a life at all.
8 1236 - In Serial16 Chapters
Black White Academy
In a place where an academy was divided into two, two factions were made, consisting of competitive students. Separated by colors, Black and White, students thus began discriminating against and fighting each other. An academy as big as a country, and a new world to all students, Black White Academy was the most prestigious world that can be found in the whole world. Position in the academy such as Student Council President, and so on, can equal the power of a senator in a country. The principal was the president while the teachers can act as vice presidents, secretaries, and treasurers. Between two factions, can love between two boys sprout despite the differences? "Well, I just want to be friends with you." "President Ren, let me be frank with you, did you like me?" Wen didn't like to take this thing further and just asked. Ren looked at Wen and felt somewhat hopeful. "Well, will President Wen will get mad at me if I indeed like you?" "Well, please stop that! I don't like men! And I feel disgusted with boy to boy, so it may be hurtful, but I'll never like you." "Well, so, that's why President Wen tried to avoid me? Did you feel uncomfortable?". "Well, yeah, because who wouldn't be like me?" "But I didn't do anything wrong or did I cross over the line, right?" "I guess so." "Since that's the case, we can still be friends, right?" "But... won't you get hurt?" "Well, that's should be my problem, right? And besides, I'm also happy when I'm together with you." Is it possible for those two to end up together? Or just be friends as Wen said?
8 152 - In Serial10 Chapters
Star-Like: The Series
The story follows first-year college student, Kichi, who finds herself rapidly drowning in the girl she had come to like. And Ray, who fell in love with Kichi at first sight.
8 151 - In Serial30 Chapters
Colors ✔
Ace's life is a shade of grey. Depressing, upsetting, painful and what not. Until Venus shows up and paints it colorful... quite literally.[ #7 in teenfiction 16.10.2020]For a small town girl who is really shy and quiet, living in a city all by herself, is beyond difficult for Venus. Especially when her inexperience gets her into troubles.Ace Rivera is the unsolved mystery of his school. No one knows why he is the way he is. What everyone knows is- to stay away from him.But when the shy girl piques his interest, no one can predict what's about to come.And, Venus had never thought the mystery boy of her school could be her savior.One thing is for sure though... Ace's grey life is about to become very colorful.. . . . .❝𝐖𝐡𝐞𝐧 𝐲𝐨𝐮 𝐬𝐞𝐞 𝐝𝐚𝐫𝐤𝐧𝐞𝐬𝐬 𝐥𝐢𝐤𝐞 𝐈 𝐡𝐚𝐯𝐞, 𝐚𝐥𝐥 𝐲𝐨𝐮 𝐬𝐞𝐞 𝐢𝐬 𝐠𝐫𝐞𝐲.❞. . . . .Highschool Romance*not a single dull chapter, I swear ;)Rankings-#1 in teenromance (23.10.2020)#1 in goodgirl (19.10.2020)#1 in knight in shining armour (17.10.2020)#1 in firstkiss (19.10.2020)#1 in protective (21.10.2020)#3 in shortstory (03.12.2020)#3 in youngadult (06.01.2021)#6 in lovestory (29.11.2020)#22 in love (20.11.2020)#70 in romance (22.10.2020)
8 202 - In Serial52 Chapters
Killing Me To Love You | ✓
Just one slight mistake threw me into a world that knows nothing but crime, violence, betrayal, and death. Just one slight incident led me into the life of the most alluring man with nothing but the look of murder in his eyes. Just one slight incident was all that was needed to change the course of my entire life. My fragile heart isn't made for his tough world and his corrupt soul isn't made for my naive world. But he won't let me go. And suddenly, my life wasn't about living, it was about surviving.- Full Summary Inside -
8 120

