"Jung ရေ Jung......"

"ဒီမှာ...Jimin...လာလေ..."

"ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ....ခရီးသွားဖို့ကိစ္စကိုမေ့နေပီလား..Joen Jungkook..."

ခရီးသွားမဲ့ကိစ္စကို‌ကျတော်မေ့နေတယ်ထင်ပီး ဘဲနှုတ်သီးလုံးလုံးလေးကဆူထွက်လာပါပီ

အူယားလိုက်တာဆိုတာလေ ...ဖျစ်ညှစ်ပစ်ချင်တဲ့ထိပါပဲ...Jiminအနားတိုးလာတော့ဆွဲလက်စပုံတူပန်းချီလေးကိုသိမ်းဖို့လုပ်နေတုန်း.....

"ဘာပုံတွေဆွဲနေတာလဲ..."

သွက်လိုက်တဲ့လက်ကလေး..စကားဆုံးတာနဲ့ကျတော့်ပန်းချီကားလေးကသူ့လက်ထဲပါသွားပြီ....

"မှန်းစမ်း...ဘယ်သူ့ပုံတူလဲ...."

ကြည့်မိတာနဲ့ဟင်ခနဲဟာခနဲဖြစ်မိတာပါပဲ....

လှလိုက်တဲ့အမျိုးသားတစ်ဦး...ထူးဆန်းတာက...အဲ့ဒီအမျိုးသားက..ခုခေတ်ဒီဇိုင်းမျိုးဝတ်ထားတာမဟုတ်ပဲဂျိုဆွန်းခေတ်ကပုံစံမျိုးဝတ်စားထားတာပဲ...ဝတ်ရုံကြီးနဲ့ခမ်းနားလိုက်တာ...နောက်ထပ်ထူးဆန်းတာက...အဲ့ဒီအမျိုးသားရဲ့လက်ထဲမှာ..ဓားတွေလှံတွေကိုင်ထားတာမဟုတ်ဘဲ...ပန်းလေးတွေကိုင်ထားတာ..

ဆံပင်အရှည်ကြီးကိုတစ်ဝက်ပဲစီးထားပြီး..နဖူးစီးပေါ်မှာနဂါးရုပ်လေးဆွဲထားတယ်...မျက်နှာအမူအရာကပြုံးယဲ့ယဲ့လေးနဲ့သိပ်လှတယ်..

ဒူးတစ်ဖက်ထောင်ထိုင်ထားပီး..ပန်းတွေကိုင်ထားတဲ့လက်လေးကထောင်ထားတဲ့ဒူးပေါ်မှာထင်ထားတယ်...နောက်လက်တစ်ဖက်ကတော့..တစ်ခြားလက်တစ်ဖက်ကခွေထားတဲ့ပေါင်ပေါ်မှာ....

‌

"Jung...ဒါဘယ်သူ့ပုံလဲ...လှလိုက်တာ...သိပ်လှတာပဲ..."

ဟောဗျာဘယ်သူ့ပုံလဲတဲ့...ကျတော့်တစ်သက်မှာပုံတူတွေဆွဲဖူးတာဆိုလို့..ကျတော့်Jiminလေးတစ်ယောက်ကိုပဲဆွဲဖူးတာပါ...ခဲပန်းချီမို့...မထင်ရှားလို့ပဲလား...သူ့ကိုယ်သူမမှတ်မိနေပြန်ဘူး...ခုလိုကြီးမေးတော့...ကျတော်ဘယ်လိုဖြေရမလဲရှက်တယ်လေ....

"မင်းသေချာကြည့်လေ...."

သေချာကြည့်တော့မှပုံကကျတော်နဲ့တူသလိုလိုဖြစ်လာတယ်...တကယ်ပဲကျတော်ပဲလား..မသိဘူးဗျာ Jung ဆီကဒီပုံကိုလိုချင်တယ်....ကျတော်လိုချင်ရင်ရရမှာပေါ့....

"Jung...ဒီပုံငါ့ကိုပေး...."

မျက်လုံးလေးတွေဝိုင်းခနဲ...သူ့ပုံတွေကျတော်ခိုးဆွဲပြီးမပေးရဲမပြရဲလို့သိမ်းထားခဲ့ရတာဘယ်နှကြိမ်ရှိပြီလဲ...ခုတော့လိုလိုချင်ချင်တောင်းလာပီပေါ့...သူမှန်းမသိလို့များလား......

"မင်းကယူပြီး..ဘာလုပ်မို့လဲ..ဒီလိုမျိုးတွေဝါသနာမပါဘူးမဟုတ်လား..Jimin"

" သိမ်းထားမို့..ငါအရမ်းကြိုက်လို့...."

အရမ်းကြိုက်လို့တဲ့....အဲ့လိုလေးပြောလာတော့ဒီကောင်ကြီးကအရည်ပျော်ပြီလေ...မပေးဘဲနေ နိုင်ပါ့မလားဗျာ.....

"Omm မင်းသဘောပါယူလေ..."

"နေအုံး...အမှတ်တရဖြစ်သွားအောင်...ဒီပုံရဲ့အောက်နားလေးမှာလက်မှတ်ထိုးပေး...."

Jimin ဘာတွေအဆန်းထွင်နေတာလဲ...ရင်တွေလဲတဒိတ်ဒိတ်ပါပဲ...သူကျေနပ်ရင်ပြီးရောလက်မှတ်လေးထိုးပေးလိုက်တယ်...

ကျတော့်ဂျီလုံးက‌ပြုံးပျော်သွားပြီး...ထပြန်ပါလေရော...ဟောဗျာသူလာရင်းကိစ္စတောင်မေ့သွားတာ‌လား...

တစ်လမ်းလုံးပုံတူလေးကိုပိုက်ပြီးရင်ထဲတဒိတ်ဒိတ်...မျက်နှာကလဲမှိုရတဲ့မျက်နှာထားနဲ့ပေါ့...ပုံတူ‌လေးကိုမှန်ဘောင်လေးထဲထည့်သိမ်းဖို့ကျတော်လမ်းထိပ်ကဆိုင်ခြေဆန့်နေတာလေ...

Jung ပုံတူဆွဲနေတာဘယ်သူများလဲလို့ကျတော်ကျွဲမြှီးတွေတိုလိုက်ရတာ...နောက်ဆုံးတော့သူပုံတူဆွဲတာကျတော်တဲ့လား...ရင်ထဲကအပျော်ကလေခုချိန်မေမေရိုက်မယ်ဆိုရင်တောင်...ကျတော်ပြုံးပြုံးကြီးငြိမ်ခံနေမိမယ်ထင်ပါတယ်...

ကျတော်မှန်ဘောင်သွင်းတဲ့ဆိုင်ကအထွက် မြင်လိုက်ရတဲ့မြင်ကွင်းက...

စီနီယာ နမ်အီဂျွန်တို့အုပ်စုပင်ဖြစ်သည်...

"ဟေးးးးJimin....."

ကျတော့်ကိုမြင်တော့ စီနီယာအီဂျွန်ကလှမ်းခေါ်သည်...စီနီယာကကျတော့်ကိုလိုက်အီနေတာကြာပြီ...ကျဝောာ်ကမသိချင်ယောင်ဆောင်ခဲ့သည်.. Jung တို့သိရင်ပြဿနာတက်မည်လည်းစိုးတာကြောင့်ဖြစ်သည်...ခုလဲစီနီယာဆိုတဲ့ခေါင်းစဉ်ကြောင့်ကျတော်စကားပြောရအုံးမည်..

"ဟုတ် စီနီယာ...."

"Min....ဘယ်ကပြန်လာတာလဲ..."

"Min" တဲ့လားအော့...ဒီအသုံးအနှုန်းကိုမောင့်တစ်ယောက်ထဲဆီကပဲမျှော်လင့်တာလူတိုင်းသုံးခွင့်မပေးနိုင်ဘူး...

မောင်ဆိုတာကတော့...ကျတော့်စိတ်ကူးထဲကJungကိုတိတ်တိတ်လေးခေါ်တဲ့နာမ်စားလေးပေါ့...ကျတော်ပဲသိတဲ့ကျတော်သိပ်ချစ်တဲ့မောင်

"ဆိုင်ထဲကထွက်လာတာလေ..."

သိသိကြီးနဲ့မေးနေလို့ကန့်လန့်တိုက်လိုက်သည်

"မြင်ပါတယ် "Min "လေးရဲ့Hyungကဒီတိုင်းမေးလိုက်တာပါ...ကဲပါ Hyung ‌ရှည်ရှည်ဝေးဝေးတွေမပြောနေတော့ဘူး... Hyung "Min" ကိုချစ်တယ်... ဒီစကားကခုမှပြောချင်တဲ့စကားမဟုတ်ဘူး " Min "ကိုဟိုးအရင်ထဲကပြောချင်ခဲ့တာ... Hyung..စောင့်ရတာသိပ်မုန်းတယ်အချိန်တေမကျန့်ကြာချင်ဘူး...အဲ့တော့Hyung အချစ်ကိုလက်ခံပေးပါ..."

အံ့ဩလိုက်တာ...ပိုင်ဆိုးပိုင်နင်းတွေလာပြောနေလိုက်တာများ..လက်ထဲရှိတာနဲ့ကောက်ရိုက်ချင်စရာ..လက်ထဲမှာရှိတာက မြတ်နိုးရတာလေးမို့ပေါ့ အဲ့အကောင်ရဲ့မျက်ခွက်နဲ့မတန်လို့မဟုတ်ရင်ကောက်ရိုက်ပစ်တယ်...စကားလက်စကိုဖြတ်မှဖြစ်တော့မှာမို့...အပြတ်ပြောမှဖြစ်တော့မည်

"Sorry ပါစီနီယာ..ကျတော့်မှာသဘောကျနေရတဲ့သူရှိပြီးသား...ဒါကြောင့်ရှေ့ဆက်မတိုးဖို့ပြောချင်ပါတယ်...."

ဘယ်လိုဘဝကြီးလဲယောက်ျားလေးတန်မဲ့ရည်းစားစကားပြောခံနေရတယ်ရှက်လိုက်တာ...

"အိုးး..... sorry" Min" Hyung ကMinကိုပဲလိုချင်တာ...Min မှာရည်းစားရှိနေရင်ဝောာင် Hyung ကရအောင်ယူမှာကလေး...ခုတော့Minမှာ သဘောကျတဲ့သူရှိနေပါတယ်တဲ့လား...စိတမကောင်းဘူး Min.. Hyung ကလိုချင်တာကိုရအောင်ယူတတ်တယ်..Min ဘယ်သူ့ကိုသဘောကျကျ Hyung စိတ်မဝင်စားဘူး

Hyung စိတ်ဝင်စားတာ..Minပဲ...MinကHyungအပိုင်ပဲ..."

"ဖြောင်း......."

ချာချာလည်သွားတဲ့ခေါင်း...ပူထူသွားတဲ့ပါးတစ်ဖက်...ဘယ်လောက်ပဲလူသေးသေးလေးဖြစ်အုံးတော့ယောက်ျားတစ်ယောက်ပဲမလား...ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့အားနဲ့ရိုက်ချလိုက်တဲ့ဒဏ်ကတော့ပြင်းတာပေါ့...လွတ်သွားတဲ့အသိစိတ်နဲ့အတူ..Jiminလက်ကောက်ဝတ်ကို ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းဆွဲဆုပ်ကာ..အတင်းဆွဲတော့..ရုန်းကန်နေသည်...

"ခွေးကောင်.....ငါ့ကိုလွှတ်စမ်း...."

ခွေးကောင်တဲ့လားသူ့အသားထိတော့အရိုင်းစိုင်းစကားတွေတောင်ထွက်လာပါလား Jiminလေးကကြိုက်တယ်...အဲ့လိုစွာ‌တာလေးကိုကြိုက်တာ....

အားနဲ့ဆွဲဆောင့်ခံလိုက်ရတော့...လက်ထဲကမှန်ဘောင်သွင်းပြီးခါစ..ပုံတူပန်းချီလေးကလွတ်ကျသွားသည်...Jimin ခြေ‌ေ‌ထာက်တွေနဲ့ပါကန်လာတော့...နမ်အီဂျွန်ရဲ့....နောက်လိုက်နောက်ပါ 2ယောက်ကပါဝိုင်းဆွဲသည်.....

"ဟားဟား....ဒီနေ့တော့ Park Jiminကို...Nam Jimin ဖြစ်အောင်ပြောင်းပြမယ်...ဟားဟား"

ယောက်ျားချင်းတူပေမဲ့...3ယောက်1ယောက်အားကိုတော့....Jimin ယှဉ်မရုန်းနိုင်ပါဘူး....မျက်ရည်တွေကဝဲလာပီ...

"ဝုန်း...."

ရင်ဝတည့်တည့်ကို...အကန်ခံလိုက်ရပီမို့...အီဂျွန်

ပက်လက်လန်ကြသွားပြီး..တန်းပြန်မထနိုင်ခဲ့ဘူး.

နောက်နှစ်ယောက်ကိုဆက်တိုက်ဆက်ထိုးပစ်သည်....

"ခွက်....ဝုန်း...ခွက်...ခွက်"

"Tae..."

အားကိုးတကြီးမျက်နှာလေးနဲ့...Taeတဲ့

"Jimin ဘာဖြစ်သွားသေးလဲ...မကြောက်နဲ့တော့နော်ငါရှိနေပီ...."

"အင်း..."

Tae ရောက်လာတော့အားတွေရှိသွားကာJiminပါဝင်ထိုးသည်.....

သူတို့ထိုးကြိတ်နေကြတုန်း...

Hoeseokနဲ့ Namjoon တို့ကားဖြတ်သွားရင်းJiminတို့ကိုမြင်လိုက်ရသည်..

"Namjoon .....ဟိုမှာ..Jiminမဟုတ်လား...ဘာဖြစ်နေကြတာလဲမသိဘူး...ကားရပ်အုံးကွာ"

ကားရပ်ပီးJiminတို့ဆီပြေးသွားလိုက်သည်....

"Jimin..."

"Hyung..."

တပ်ကူတွေပါရောက်လာတော့နမ်အီဂျွန်တို့အခြေအနေမဟန်မှန်းရိပ်မိပြီး...ကားပေါ်အမြန်တက်ကာ...မောင်းပြေးသွားကြသည်....

"Jimin...ဘာဖြစ်သွားသေးလဲ..."

"ရတယ်‌Hyung...ဘာမှမဖြစ်ဘူး..."

ပြောပြောဆိုပဲ မှန်ဘောင်ပန်းချီကားလေးကိုပြေးကောက်လိုက်သည်..ကွဲများကွဲသွားလို့ကတော့နမ်အီဂျွန်ကိုသတ်ပစ်မည်...

အစင်းရာလေးတောင်မရှိပဲ..အကောင်းအတိုင်းရှိနေလို့ရင်အေးသွားရသည်...

"Tae....ကျေးဇူးပါကွာ...မင်းသာရောက်မလာရင်ငါ့ဘဝတော့ဘာဖြစ်နေမလဲမသိဘူး....မင်းမျက်နှာထိသွားတာလား...."

"ရတယ်...Jiminသိပ်မများပါဘူး..နောက်တစ်ခါအပြင်တွေထွက်ရင်တစ်ယောက်တည်းမသွားပါနဲ့ငါတို့ကိုခေါ်ပါ...အဲ့ကောင်တွေကဘယ်ချိန်...ပေါ်လာအုံးမလဲမသိနိုင်ဘူး...."

နှုတ်ခမ်းနားကသွေးစသွေးနလေးတွေကိုသုတ်ရင်းပြောလိုက်သည်...မျက်ခုံးထက်မှာလည်းသွေးစလေးတွေစို့နေတုန်းပဲ....

"ဘာဖြစ်ကြတာလဲ...Hyungတို့ကိုလည်းပြောပြအုံးလေ"

"အိမ်ရောက်မှပြောမယ်Hyung အိမ်အရင်‌ပြန်ရအောင်....Taeကိုလည်းဆေးထည့်ပေးရအုံးမယ်"

"Ok ok ကားပေါ်တက်..."

သွေးစသွေးနတွေနဲ့ကြွေရုပ်လေးလိုမျက်နှာချောချောလေးကို...အေးစက်စက်လေး‌ေငးနေမိတဲ့သူတစ်ယောက်လည်း...အနီးနားပတ်ဝန်းကျင်မှာရှိနေလေရဲ့.......

🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸

ကြမ်းလိုက်ဆွိလိုက်ရေးချင်နေပေမဲ့ဇာတ်ကဆွဲခေါ်နေရတုန်းမို့..သည်းခံပီးဖတ်ပေးကြပါအုံးလို့သေချာကြိုးစားရေးပါ့မယ်..🥺❣️