《Costiño Series 3: Ninong (HANDSOMELY COMPLETED)》Kabanata 15
Advertisement
Kabanata 15
Necklace
Until now I'm still in trauma because of what happened last last night. I still remember his manhood inside my mouth, I still remember the way he let me eat his dick.
Dahil sa nangyari noong nakaraang araw naging tahimik ako sa bahay at sa paaralan. I feel sick and tired, I feel ashamed. Hindi ko lang matanggap na ginawa niya iyon sa akin, ganoon na lang ba talaga ang tingin niya sa pagkababae ko? Na pati yung ginagawa niya sa ibang babae ginawa niya sa akin.
How can I forget it? It always sink into my mind, it always haunt me.
"Anak may semestral break ba kayo ngayon?" Si mama habang nasa sala kami.
Simula nang dumating si mama, nabuhay muli ang bahay namin. Hindi ko alam kung paano nakumbinsi ni papa si mama na umuwi pero masaya ako dahil sa wakas nasa bahay na muli siya. Masasabi kong mas naging malambing si papa ngayon, nakikita kong naging mas maalaga siya kay mama.
Nilingon ko siya habang nililinis ang kuko niya. "Meron ata ma, hindi ako sigurado." Tumango siya bago kinuha ang nail polish.
"Magpa-pasko na anak, saan mo gustong magbakasyon?" Tanong niya ulit. Tumingala ako para mag-isip kung saan bang bansa gusto kong pumunta.
How about Paris? Korea? I heard about Switzerland? I never been there, but I just want to stay here. Philippines is the most happiest when it celebrating Christmas and New year.
"I just want to stay here ma, kayo nalang ni papa ang magbakasyon para naman magka bonding kayong dalawa." Suggestion ko kay mama, pumula ang pisnge niya bago nagpatuloy sa pagpapaganda ng kuko niya.
What's wrong? Bakit siya namula? Hala grabe itong si mama, sa edad nila ngayon kinikilig pa.
"Tanungin ko papa mo mamaya anak." Maikli niyang sagot, Tumango lang.
Pumanhik ako paitaas para maligo, sabado ngayon at gusto kong mamasyal. Siguro magma-mall ako ngayon at mamimili ng mga damit. Kulang na kasi ako sa mga formal and casual dress ko.
After taking shower, lumabas ako ng banyo at pumasok sa wardrobe ko. Namili ako ng susuotin, may mga naka hanger ako na dress. I choose white dress with flower under it. Naglagay din ako ng light make up.
Bumaba ako para sana umalis na ngunit laking gulat ko ng matanaw si Hermes sa sofa habang kausap si mama. What the fuck? Why he's here?
Naagaw ang atensyon niya ng makababa ako, he smiled sweetly that make me stop walking. Bakit siya ngumingiti? At bakit parang may iba sa kanya? It's something new to him.
"Tita andito na pala ang inaanak ko.." Pukaw niya kay mama, tumingin sa akin si mama habang may ngiti sa labi.
Naguguluhan ako kung bakit siya nandito. Naguguluhan ako kung bakit din niya kinausap si mama. Teka, bakit nga ba siya nandito?
"Ikaw hija hindi mo sinabi sa akin na may lakad pala kayo nitong ninong mo. Sige na umalis na kayo.." Si mama habang tumayo at lumapit sa akin. Magsasalita na sana ako ng higitin ni Hermes ang palapulsuhan ko
Tinignan ko siya na naguguluhan, anong pinagsasabi niya kay mama? At anong lakad? Ako lang ang may pupuntahan ngayon at hindi siya kasama. Exactly wala kaming pinag-usapan na kasama ko siya.
"Sige tita alis na kami.." Sabi niya kay mama at hinigit na ako palabas ng bahay namin. Nagpatianod lang ako sa kanya, hindi ako umimik dahil gusto kong maramdaman niya ang galit ko.
Hindi porket mahal ko ay wala lang sa akin iyong ginawa niya. Oo nga't gusto ko siyang mapa sa akin pero hindi naman tama iyon. I want him to suffer, I want him to feel my anger.
Advertisement
Wala akong ingay na pumasok sa kotse niya, alam kong nagtataka na siya kung bakit hindi ako kumikibo. He start the engine.
"Were going to mall." Seryoso ang boses niya, I just nodded.
Napaka bossy, siya na nga itong may kasalanan sa akin, siya pa ang mataas itong pride. Ibang klaseng lalaki talaga, katulad talaga ng ugali ni tito Kershone.
Sa biyahe tanging ingay lang ng mga sasakyan ang naririnig namin, pareho kaming tahimik at hindi nagsasalita. Nakatingin lang ako sa labas ng bintana habang pinagmamasdan ang lungsod ng Tacloban.
Hindi na pala matagal at magko-kolehiyo na ako, isang finals nalang at graduating na namin. Naisipan kong manatiling mag-aral sa LNU tutal ay doon din naman siya nag-aaral. Atsaka maganda at mataas ang kalidad ng kolehiyo nila. Senior high pa ngalang mahirap na, ano pa kaya ang college nila.
Maybe I will take Education or Tourism? Maganda ang education nila, ganun din naman sa ibang kursong ino-offer nila. Business Ad nalang para maasikaso ko ang negosyo ni papa.
"Can you talk babe.." Napukaw ako dahil sa malambing niyang boses. Tumingin ako sa kanya na may kunot sa noo.
"Wala naman akong sasabihin." Sagot ko sa maikling paraan. As long as possible, pananatiliin kong seryoso at malamig ang boses ko.
He sighed. "Hindi ako sanay na tahimik ka," Tumingin siya sa akin na may pagsusumamo sa mata.
Bakit tila nagbago siya? Nakonsensiya yata sa ginawa niyang kasalanan sa akin.
"I just don't want to talk to you." Direct to the point kong sabi, he curse.
"Fuck Estrecia Blaine, bumabawi na nga ako sa nagawa kong kasalanan. Bakit hindi ka nagpakita sa akin kahapon?" May diin sa boses niya na mas lalo kong kinairita.
Tignan mo, siya na nga itong may kasalanan tang ina siya pa ang may ganang magalit ng ganito. Ang kapal ng mukha, kung hindi ko lang siya mahal.
"Hindi ko kailangan yan ninong, sanay na ako sayo kaya wag ka nang mag-alala sa akin." Sabi ko sa malamig na boses. Hininto niya ang sasakyan sa harap ng Jollibee, galit niyang hinampas ang manibela habang madilim ang matang tumingin sa akin.
Kinabahan na ako ngunit hindi ko pinahalata sa kanya. I remained silent at calmed.
"Tangina do not call me in that name Estrecia.." Umiigting ang panga niya habang nakatitig sa akin. Nagulat ako ng bigla niyang hawakan ang panga ko at sakupin ang labi ko.
A rough kiss. Hindi ako gumalaw at hinayaan siya sa paghalik sa akin. I let him kiss me the way he want, tutal ay nagawa na nga niya lahat sa akin eh. It doesn't matter anymore.
He bite my lower lip, he continue holding my jaw. Nang tumigil siya sa paghalik sa akin ay tumingin ang mapupungay niyang mga mata sa akin.
"Damn it.." Tanging nasabi niya bago bitawan ang panga ko. Umiwas ako ng tingin sa kanya at tumahimik na lamang.
Tumingin lang ako sa labas habang pinapahupa ang tibok ng puso ko. Napatingin ako sa mag-amang masayang kumakain sa Jollibee. I can see the happiness in them. Napabalik lang ulit ang tingin ko kay Hermes nang may maramdaman akong malamig sa leeg ko. Tinignan ko iyon at laking gulat ko na nilalagay niya sa akin ang isang silver necklace.
Hindi ako nakapag salita at napukos lamang ang tingin ko sa necklace na nilagay niya sa akin. Nang matapos niyang maikabit ang kwintas, tumingin siya sa mga mata ko.
"Wag na wag mong tatanggalin yan babe, balang araw magiging masaya tayo pangako yan.." Sabi niya at inabot muli ang labi ko.
Napakurap ako bago hindi makapaniwalang tumingin sa kanya. Bakit niya binigay sa akin ito? Tinignan ko siya na may tanong sa mata. He smiled, piningot niya ang ilong ko.
Advertisement
"B-bakit mo ito binigay sa akin?" Utal kong tanong sa kanya. Hanggang ngayon hindi parin ako makapaniwala.
"Omdat jij mijn vrouw bent.." Sabi niya na mas lalo kong kinagulo. Anong linggwahe iyon?
Ngumisi siya ng makita ang gulong-gulo kong reaksyon. Ano bang sinasabi niya? Bakit mahirap maintindihan?
"Hindi ko maintindihan Hermes. Sagutin mo ako, bakit mo ito binigay sa akin?" Tanong ko ulit. He hold my hand tight.
"Stop asking babe, just wear it never let misplace it okay.." Sagot niya. Umirap nalang ako bago tumalikod sa kanya para itago ang ngiti ko.
Shit kinikilig ako, sa ilang taon naming magkasama ngayon niya lang ako binigyan ng ganito. Hindi mawala-wala ang ngiti sa labi ko dahil sa ginawa niya, para bang sasabog ang puso ko sa bilis ng tibok nito.
"Ik hou van je..." Bulong niya na kinatayo ng balahibo ko. Hindi ko alam kung ano ibig sabihin nun pero nagulat ako dahil binulong niya iyon sa akin.
Tumingin ako sa kanya na namumula ang mukha. Shit Hermes Gaddiel stop making me blush.
"Bakit ka ba nang gugulat?" Kahit na natatawa ako ay pinanatili ko ang seryosong boses.
"Why are you blushing?" Balik tanong niya sa akin na kinairap ko. Tumalikod ulit ako at huminga ng malalim.
Madali talaga mawala ang galit ko kapag nilalambing niya ako. Nawawala ang sukob ng dugo ko kapag pinapakilig niya ako. Ganyan kababaw ang kaligayan ko, ganyan kababaw ang pagkatao ko.
"H-hindi ako nagba-blush, sadyang mestisa lang ako." Sagot ko na kinahalakhak niya. How I love his laugh, it's just like a music to me.
"More denying, more it makes real.."
Umirap nalang ako dahil ang dami niyang alam. Pwede namang tumahimik nalang siya at hayaan akong kinikilig dito. Minsan nga lang ako makaramdam ng ganitong saya eh, minsan ko nga lang maramdaman ito.
"Kumain nalang tayo sa Jollibee babe." Malambing ang boses niya habang sinasabi iyon.
Tumingin ako sa kanya at ngumiti. Is this a date? Kaya ba pinuntahan niya ako sa bahay dahil inaaya niya ako sa date?
Lumabas siya at pinagbuksan ako ng pinto. He held my hand and smiled at me. Shit bakit ang gwapo gwapo niya.
Magkahawak kamay kaming tumawid sa kalsada, may ngiti sa mga labi ko habang papasok kami sa Jollibee.
"Jolly morning ma'am/sir. Welcome to Jollibee." Bungad sa amin ng isang crew na nakangiti pa. Ngumiti ako sa kanya na kinahigpit ng kamay ni Hermes sa akin.
"Tsk don't smile at him." He said strictly. Tumahimik nalang ako habang ngumisi ang crew sa amin.
Tumingala kami para tignan ang menu sa board nila. Ano ba ang masarap kainin ngayon? Naramdaman ko ang braso ni Hermes sa baywang ko. Nagsitinginan sa amin ang mga cashier dahil sa ginawa niya. Namula ako at tumahimik nalang.
"What would you like to eat babe?" Malambing niyang tanong sa akin habang nakatingin parin siya sa menu. Naiilang ako sa braso niya, ngayon nga lang niya kasi ginawa ito.
"Ahh what?" Tanong ko ulit. Tumingin siya sa akin na may ngisi sa labi.
"Anong gusto mong kainin, ako o ang pagkain sa Jollibee?" Makulit niyang tanong sa akin.
"Ikaw--este yung bacon cheesy yum burger pala tapos coke float." Namula ako at napakagat ng labi. Narinig ko naman ang ingay at tawanan ng mga cashier sa harap namin. Pati ang manager nilang baklang napatawa habang nakatingin kay Hermes.
Shit. Tinignan ko ang suot ni Hermes, nakasuot lang naman siya ng white t-shirt at ripped jeans. Ang lakas talaga ng dating kapag ang lalaki nakasuot lang ng puting damit.
Humigpit ang pagkakayakap ng braso niya sa baywang ko. Tumingin siya sa akin habang nakangisi.
"Is that all you want? How about choco sundae? Wanna try their chocolate float?" Suhestiyon niya sa akin habang nakatitig sa akin. Tangina paano ako makakapili kung ganyan siya tumingin sa akin.
"Let's try them okay." Sabi ko nalang bago nag-iwas ng tingin sa kanya. Tumawa siya kaya kinurot ko ang tagiliran niya.
"Jolly morning sir.." Nakangiting bati sa kanya ng cashier.
"Jolly morning too.. hmm I want to order two chocolate float, same with choco sundae, please can you add two jumbo fries and two jolly hotdog with drinks.." Nakangiti siya habang sinasabi iyon sa cashier. Napatingin ako sa ibang cashier na busy sa pagtingin kay Hermes.
This man is mine. No matter what it take, he's mine.
"What about your drinks sir?" Tanong ulit sa kanya ng cashier habang todo ngiti kay Hermes. Itong si Hermes naman ay sa akin pala nakatingin kaya napatingin ako sa kanya.
"Hmm I want Pineapple, the two drinks make it pineapple please." Sagot niya na agad naman sinunod ng cashier.
"Your total bill sir is five hundred seventy four." Sabi ng kahera, tumango si Hermes bago kinuha ang wallet sa likod ng bulsa niya.
"Do you accept credit cards? I don't have cash here, I'm sorry." Si Hermes habang inaabot ang atm niya sa cashier. Umiling naman ito bago magsalita.
"I'm sorry sir but we are offline as of now.." Malungkot na sabi ng kahera at tumingin kay Hermes sa mata.
Umirap ako bago kinuha ang wallet sa loob ng Gucci bag ko. I took one thousand.
"I'll pay it Hermes." Sabi ko. Ibibigay ko na sana ang isang libo ng pigilan ako ni Hermes.
"Wag mo naman akong bastusin babe. Ako ang lalaki dito kaya ang magbabayad." Aniya habang hinalugad muli ang kanyang wallet.
Nakita ko ang libo libo niyang pera sa wallet, wala iyong ibang bills kung di libo lang. Ang yaman talaga, meron naman pala pa atm-atm pa.
He give the money to the cashier. Inasikaso naman ng isang crew ang order namin.
"Keep the change miss." Si Hermes bago kinuha ang order namin. Ngumiti ang kahera na tila ba nanalo siya sa lotto.
"Sayang naman yung sukli Hermes." Atungal ko habang umaakyat kami sa second floor.
"Hindi iyon sayang babe, kapag nagsho-short sila ay binabayaran nila iyon kaya malaking tulong na iyon sa kanila kung sakali mang mag short siya." Sagot niya na kinamangha ko.
Si Hermes Gaddiel ba talaga itong kasama ko? Bakit concern na siya ngayon? Bakit may puso na siya sa ibang tao?
"At kailangan ka pa naging concern sa ibang tao Hermes." Sabi ko habang nakatingin sa kanya.
"Palagi ka kasing nakatingin sa bad side ko kaya hindi mo makita iyong mga kabutihang nagawa ko na." Napatahimik ako bago napalunok.
Hawak niya ang kamay ko habang umaakyat kami, pagdating sa ikalawang palapag ay konti lamang ang tao kaya marami ang bakanteng upuan. Napili niyang umupo sa may bandang glass wall, kitang-kita namin ang McDonald's na katapat lang nitong Jollibee. Ang dagat ng Tacloban kung saan may mga barko pa na dumaong. Nakikita ko din sa malayong parte ng dagat ang San Juanico Bridge na nag-uugnay ng Samar at Leyte.
Napatingin ako sa kanya ng ilagay niya ang straw sa chocolate float ko, uminom muna siya bago ibigay iyon sa akin.
"Bakit mo ininuman ang akin, ang daya." Suway ko habang kinuha ang chocolate float sa kanya.
He laughed. Napatigil ako at napatingin sa kanya habang tumatawa siya. How beautiful he is. He stopped laughing and he look at me directly into my eyes.
"Ang sayo ay akin.." maikling sagot niya bago magsimulang kumuha ng fries at kinain.
Tumahimik nalang ako at kumain nalang din. Marami siyang ginawang kalokohan, nandyang kukuha siya ng fries at isasaw-saw sa choco sundae at ipapakain sa akin.
Napatigil ako sa pagkain ng choco sundae ng biglang may nag flash sa mukha ko. Tumingin ako sa kanya na ngayon ay masaya habang nakatingin sa cellphone niya. He took a picture of me.
Pinakita niya sa akin iyon, puno ng chocolate ang gilid ng labi habang nasa bibig ko pa ang kutsara. It was an epic picture but remain beautiful.
"Your so beautiful. Kahit anong gawin mo sa mukha, lilitaw parin iyong kagandahan mo babe." Malambing niyang sabi bago tumayo sa kinauupuan niya at inabot ang labi ko. He took the chocolate in my mouth.
Marami kaming ginawa, nag selfie at nag videohan pa. Ngayon ko lang narealized na makulit pala siya, na sobrang lakas tumawa. I realized that he's not just a heartless man but there is a real Hermes Gaddiel in himself.
Ginawa niyang my day ang epic picture ko sa facebook. Naging masaya ang araw ko ngayon kahit alam kong bukas ay babalik na naman kami sa pagiging stranger. Alam kong bukas ay magiging heartless na naman siya at hindi na naman ako bibigyan ng importansya.
Na alam ko panandaliang saya lang ito...
Nang lumabas ako ng kotse niya, inabot ko agad ang labi niya at hinalakan siya na punong puno ng pagmamahal. He kissed me back.
Gabi naman na at tulog na sila mama at papa kaya siguradong walang makakakita sa amin. Bumitaw ako sa paghalik at ngumiti sa kanya.
"Good Night Ninong. Thank you," Sabi ko at tumalikod na. Napahinto ako ng magsalita siya.
"Ik hou van je babe..." He said.
Ngumiti lang ako at nagpatuloy na sa pagpasok sa loob ng bahay namin. Narinig ko pa ang pag-alis ng kotse niya.
Salamat at naramdaman ko ito ngayon kahit panandalian lamang. I will treasure this moment, I will cherished it.
I will never forget this day.
Advertisement
- In Serial23 Chapters
[Dropped ver, read desc] Solo Player Rebirth!
Important Notice! As of the latest chapter, I have decided to drop this story :( I'm sorry about that for those who enjoyed reading it. However, I have some good news for those who like the story :) I didn't just drop the story and forsook it. My story has gotten a lot of feedback and criticism, and when I realized how much potential my story missed, I decided it was time for a makeover! Introducing my new story: [Rewritten ver.] Solo Player Rebirth! It's the same, just better! And I aim for this one to be the final major makeover for this story. And believe me, rewriting this story is a preeminent task. But in my opinion, it's way better! So click the link below if you are interested. Thanks, L0rdGr1m. Click Here! Synopsis: Every year thousands of people get teleported into a gamelike world where they have to fight for their lives. No one has ever completed the game, and the nine pillars, which are the strongest players, are not even close. But the hope of completing the game still persists in most people. But will anybody ever beat it? Sung-jin is the best player that no one knows of. A solo player thought to be dead years ago; will he be strong enough to beat this game?
8 91 - In Serial81 Chapters
Bow of the North
In game of thrones i felt that the Starks received way too much hardships and tragedy. i know that there were vital points of story, and there were times these hardships were building points for their characters, but i feel when every member of a family has been either killed, raped or crippled then they deserve a break. In my story that break comes in the form of a powerful hunter/general from another world. I have no intention of altering the story to save every stark, or have them win every time, and some of my favourite characters may even be victims of this plot change as well. edited The main character, and there will be several new characters introduced to the storyline, will not just be some over powered guy who makes outrageous decisions that always work out (cough Plot armour) but will be someone that treats the world as a real world and has fears, doubts and is cautious in his decisions. He is susceptible to changing his mind and character traits depending on his experiences in this life. The story will primarily follow the plot at the beginning with some minor changes, and as more things change they will increase till the entire story is changed at the end. I am not copying the world of GoT exactly. cultures, politics and nobility may be changed or made up.
8 587 - In Serial10 Chapters
The Infernal Blade
Daniel wasn't exactly a normal kid on Earth. Being a mute homeless orphan wasn't the most fun. But his new family and four sensei's made life worthwhile...till he got shot. Now he's stranded in a strange forest with nothing but a rusty spear and his martial arts to help him survive. A.N: Currently under construction and undergoing reboot.
8 249 - In Serial8 Chapters
Echo Valley (Updates Wednesdays)
Echo Valley – Where we go when we're not ready to die. Haley and Olive have set a new record for "fastest someone has ever gotten kicked out of summer camp." They're sent to live in a small town in the Cascades with old family friends - the Butlers - at their inn for wayward spirits. Echo Valley is perpetually haunted, in the tourist-attraction kind of way. Haley and Olive help the Butlers manage their ghost-friendly inn, but something is troubling the spirits... beyond their untimely deaths, that is. And when something's spooking the ghosts, that's when you know you've got a problem on your hands.
8 100 - In Serial19 Chapters
The Wrathic: Transcendence Series Book 1
The world is at peace. Governments have been abolished, weapons have been systematically removed from society, and most diseases have been cured.Adam has a rare disease that will soon claim his life. Spending most of his remaining time in the VR world Asphodel, he's discovered something unbelievable. The ability to transfer human consciousness into the game. Upon choosing the Shifter class, Adam becomes the first known character to obtain the transformative powers of a Wrathic, Asphodel’s version of a wyvern. When the word gets out to three billion users that he could be the key to living inside the game permanently, he’ll need all the help he can get to survive. The Wrathic is my first book in the LitRPG genre, and the first in the Trancendence Series. I will be posting half of the book online to garner interested and find out what people think of the story and world I've created. In June of 2017, the full, edited version will be released on Amazon for purchase. I hope you enjoy the chapters to come!
8 123 - In Serial24 Chapters
ABERRANT: The Tale of Magic Under the Fallen Sky
THIS NOVEL HAS BEEN DISCONTINUED. CHAPTERS WILL NOT BE UPLOADED AS OF 3/18/2021. In the world of 2093, Earth's surface has been ravaged by the elements of outerspace and humanity has retreated into the colossal dome cities. Where Magic is introduced as a scientific concept, mankind lives in a technological society hanging between a utopia of peace, and a cornered race awaiting its destruction. Michael has lost his family, friends, and home in an incident that has changed his life forever. But he does not abandon hope, as the truth behind his town's destruction may lie in humanity's salvation. Accompanied by his childhood friend Julia, Michael faces the fate of the world starting at the gate of Lyre Magic Academy! Will he be able to succeed in his new school life? Will he be able to call on his dark past to lead him towards his desired future? Find out next time on dra This is the first novel I've written so I'd appreciate any type of feedback I can get. While the quality may fluctuate here and there, I promise you that the writing will continue to improve as the story develops into a deeper, more sophisticated world of exciting adventures and challenges. Stay with me to delve into a complex world of intense hardship and discovery, all to sate your unending hunger for fantasy and exploration. And yes, the cover art is made in MS Paint.
8 94

