Kabanata 12

Pag angkin

"Back off fuck..." Galit kong sigaw kay Hermes.

Kanina pa ako gigil na gigil sa kanya, kanina niya pa ako kinulong dito sa kwarto niya. Hindi ko alam kung anong oras na pero sigurado ako na gabi at kanina pa ako hinahanap ng magulang ko.

"This is what you want right?" Paghahamon niya. Umirap ako at halos lumuwa ang mata ko dahil sa inis sa kanya.

"Wala akong lakas ngayon kaya Hindi ito ang gusto ko." Masungit kong sagot at pinilit ulit na makaalis malaki niyang katawan.

"Haha so kailangan mo munang kumain para maging ako ulit ang gusto mo..." May ngisi sa labi niya.

"Kung ikaw nalang ang kainin ko mas mabuti pa." Maanghang kong sagot. Mas lalong lumabas ang ngisi niya.

Minsan hindi ko talaga maintindihan ang ugali nitong malandi kong ninong. May panahon na sobrang masungit siya at malamig, may panahon na mapang-asar katulad ngayon. Alam na nga niyang marupok ako pagdating sa kanya pero heto, landi ng landi parin sa akin.

"You're still young.." Bumaba ang tono niya at nawala ang pang-aasar.

Umirap ulit ako bago siya tinalikuran at padabog na umupo sa kama niya. Iyon ba talaga ang rason niya kaya nagagawa niya akong saktan ng ganito? Dahil ba sa edad ko kaya hindi niya ako kayang sugalan?

Fuck it. Ang babaw ng rason niya. Ang daming kalalakihan ang naghahabol sa akin ngunit sa kanya ko lang ini-alay ang sarili ko. Sa dami ng lalaki na gusto ako maging nobya ni-isa Wala akong hinayaan na makapasok sa mundo ko.

Kanina kitang kita ko sa mukha niya ang galit nang magkita ulit kami ni Deckard. Halos wasakin niya ang pinto ng bahay nila para lang maipasok ako, sa hindi ko malamang dahilan, bakit ganoon ang nagiging reaksyon niya?

Ano nga ba talaga ang kinagagalit niya?

"Deckard has same age with me, maybe we should try together."

Napatingin ako sa kanya ng marinig ko ang malakas na pagkawasak ng gitara niya na nasa gilid ng pinto. Nanlalaki ang mata ko habang nakanganga sa kanya.

Ang mga mata ay nagliliyab sa galit, ang panga ay umiigting at ang mga ugat sa braso ay nagsisilabasan na. Mabilis ang paghinga niya at nakatuon sa akin ang mata.

"No fucking way Estrecia Blaine... Tangina lang," Marahas niyang sabi.

"At bakit hindi Hermes? Tutal hindi naman tayo pwede at bata pa ako kaya may pag-asa kami ni Deckard.." Napatikip ako ng bibig ng sipain niya ang maliit na lamesa sa gilid niya.

"Subukan mo lang Lacamba, subukan mo lang at nang hindi ka na makalabas ng kwartong ito.." Banta niya sa akin bago lumabas ng kwarto na may galit sa mukha.

Hinawakan ko ng mahigpit ang dibdib dahil sa kaba na nararamdaman ko. Halos pigilan ko ang paghinga dahil sa kanya.

Dahan-dahan kong pinihit ang pinto, sinilip ko ang labas wala naman akong nakita. Binuksan ko nang tuluyan ang pinto at lumabas ako.

Tahimik sa labas at walang tao. Linakad ko ang hagdanan ngunit napatigil ako nang marinig ko ang ingay sa baba. Rinig ko ang boses ni auntie na tumatawa. Siguro kumakain na sila ng dinner. Napaatras ako ng namataan ko si Hermes na paakyat may dalang pagkain.

Dali-dali akong bumalik sa kwarto at umupo sa kama niya. Ilang sandali pa at bumukas ang pinto. Tinignan ko siya at saktong nasa akin din ang paningin niya. Hindi parin mawala sa mata niya ang lamig nito kaya kinabahan ulit ako.

Shit akala ko ba hindi na ako matatakot sa kanya. Akala ko ba matapang na ako? Bakit ngayon umaatras ang kaluluwa ko sa kanya. Ganito ba talaga ang epekto niya sa akin? Hindi na ba magbabago?

"Kung iniisip mo na naman yung putang inang lalaki na yun hindi kita papakainin." Sa isang malamig na boses. Kumunot ang noo ko sa kanya.

Ano na naman bang pinagsasabi niya? Bakit niya ba palaging sinasali si Deckard sa usapan namin?

"Nababaliw ka na talaga Hermes, uuwi ako at doon ako kakain sa bahay namin." Binaliwala niya lang ang sinabi ko at ni-lock ang pinto.

Lumakad siya palapit sa akin. "Tsk I have foods here, kaya kitang pakainin habang buhay Estrecia." Sabi niya at umupo sa tabi ko.

Umusog ako palayo sa kanya, tangina ayokong dumidikit ang balat niya sa akin. Nakakapanghina ang balahibo niya at baka mawalan ako ng kontrol masunggaban ko na naman siya.

This is the reason why I hate being fragile. He knows my weakness and every time we are near to each other, he used my weakness just to make me kneeled down. Just to make me melt.

I don't know how to prevent this kind of feeling I have for him, siguro wala na nga yatang lunas para mawala ito. Siguro dadalhin ko na'to habang buhay.

"I want to go home." Sabi ko. Umiling siya.

"You will sleep here beside me."

Bakit ba siya ganito? Bakit niya na ako pinapahirapan ng ganito? Hindi niya ba alam na sobra-sobra na ang pagpipigil ko para lang hindi tuluyan maging mahina.

"I won't sleep here." Maikli kong sagot. He just smirked.

"I already asked for auntie permission." Kalmado niyang sabi.

"Bakit mo ito ginagawa?" Matapang kong tanong sa kanya.

Nailang ako nang titigan niya ang mga mata ko. He never take his stare at me.

"I am just owning what is mine Lacamba.." He said in a baritone voice.

Napaiwas ako ng tingin sa kanya. Fuck ang lalim ng mata niya.

"T-then what's y-yours?" Tanong ko ulit. Nautal na ako dahil sa kaba.

Mas lalong lumalim ang tingin niya sa akin. Mas lalo tuloy akong nailang sa kanya.

"Eat Estrecia.." Sagot niya sabay tayo. Napahinga nalang ako ng malalim.

Pumasok siya wardrobe niya at hinayaan ako na kumain nalang. Muntik na akong mawalan ng hangin dahil sa kanya.

Kinain ko ang pagkain na dinala niya sa akin. Ilang oras bago ko maubos ang pagkain lumabas siya na may dalang damit.

May lito sa mga mata ko na tumingin sa kanya. Bakit siya may pang babaeng damit? At kanino galing iyan?

Lumapit siya sa akin at binigay ang isang floral t-shirt at short shorts. Biglang sumiklab ang init sa puso ko dahil sa ideyang pumasok sa isip ko.

"Take a bath and used that dress."

Fucking shit. Anong akala niya sa akin susuotin ang damit ng babae niya. Galit ko siyang tinignan bago ko kunin ang damit at itapon.

"Tangina mo lang Hermes. Grabe may lakas ng loob kang ipasuot yan sa akin." Galit kong sigaw sa kanya. Tumayo ako at tumakbo sa pinto.

Pinilit kong buksan ang pinto niya ngunit nakasarado iyon. Napalaki ang mata ko ng matigas niyang hawakan ang dalawang braso ko. Pinaharap niya ako sa kanya, ngayon kitang-kita ko na ulit ang marahas niyang mata.

"Hindi ko yan susuotin dahil alam kong galing iyan sa putang inang babae mo.." Sigaw ko.

"What the fuck Estrecia." Galit niyang sabi. Tinitigan niya ako ng malalim.

"Akala mo hindi ko alam, syempre kinakama mo siya dito diba kaya malamang sa babae mo yan." Mahinahon kong sabi ngunit may galit.

"Shit hindi yan galing sa kanya, at hindi ako pumapayag na mag-iwan siya ng damit dito sa kwarto ko." Umiling iling ako. Hindi ako maniniwala sa kanya.

Unbelievable to think that it isn't from his beloved mistress. Sige, paniwalaan nating hindi nga galing sa babae niya pero kanino naman iyon? How does he have those girly dressed?

"Do not deny it Hermes Gaddiel. Ang galing aktor tangina." Kumalas ako sa hawak niya, nung tumalikod ako bigla niyang hinablot ang palapulsuhan ko at hinawakan ang panga ko.

In one snap, he reach my lips. Torridly kiss. Nanlalaki ang mata ko habang patuloy siya sa pag angkin ng labi ko.

He even bite my lower lip cause of my moans. He kiss me hard in the way that I can't breathe.

Nalalasahan ko na ang dugo sa pagitan ng halikan namin. At hindi niya parin binibitawan ang labi. Nanginginig na ang dalawang binti ko dahil sa kakaibang nararamdaman.

Dahil sa unti-unti na akong nawawalan ng lakas at hangin, kinagat ko ang dila niya upang mapalaya ang labi ko.

Rinig ko ang malutong niyang mura. Umaatras ako palayo sa kanya kahit hinahagilap ko pa ang hangin pinilit kong buksan ang pinto ngunit hindi ko talaga mabuksan.

"Saan ka pupunta?" Mabangis niyang sabi. Naramdaman ko ulit ang mabakal niyang kamay na bumalot sa palapulsuhan ko.

"Uuwi ako." Kahit hinihingal sumagot ako sa matapang na paraan.

"I said fucking no. Dito ka matutulog sa akin...sa kama ko," Hindi na ako nakapalag ng hilahin niya ako papasok sa banyo. He took the dress he offer.

"Ano ba, lumabas ka." Sigaw ko, hindi siya nakinig at sinarado ang pintuan ng banyo.

"Pinapaligo lang kita kung saan-saan na tayo umabot." Seryoso ang boses niya.

"Eh ang sabi ko uuwi ako at ayokong maligo dito." Sagot ko sa kanya.

Si Deckard may kasalanan nito eh, kung hindi niya ako pinuntahan sa bahay kanina dapat wala ako dito. At itong gago kong ninong, hindi ko alam kung ano ang pumapasok sa ulo at ganito ang ginagawa.

Nagulat ako ng hampasin niya ng malakas ang pintuan. Galit ang mga mata niya.

"Hindi ka uuwi at hindi ka sainyo matutulog ngayon. Ang tigas ng ulo mo at hindi ka nakikinig sa ninong mo." May bahid na inis ang boses niya.

Ito naman ang gusto ko diba? Ang makasama siya sa kwarto at kaming dalawa lang. Pero dahil wala akong lakas ngayon kaya nawala sa isipan ko ang gusto kong gawin.

Huminga nalang ako ng malalim bago naghubad sa harap niya. Wala na akong pakealam kung ano ang makita niya, tutal lahat naman nang sa akin nakita na niya. Rinig na rinig ko ang mabagal niyang paghinga.

Wala na akong suot na undergarments, binuhay ko ang shower at binasa ko ang katawan. Nakatalikod ako sa kanya habang nagsasabon ako, dahan-dahan pababa hanggang sa paa ko. I can hear his hard breathe while I'm doing my bathing.

"Tangina Lacamba..." Huling sabi niya bago padabog na lumabas.

Tinapos ko nalang ang pagligo at sinuot ang binigay niyang damit sa akin. Lumabas ako ng banyo naabutan ko si Hermes na inaayos ang kama. Nang marinig niya ang yapak ko tumingin siya sa akin.

"Matulog na tayo may pasok pa bukas." Sabi niya, humiga na siya sa kama.

Hindi ako kumilos at tinignan ko lang siya. Matutulog ba talaga kami ng sabay? Nakaka panibago naman.

"What are you waiting Estrecia? Get into the bed now..." Matigas na sabi niya.

Wala akong ibang pagpipilian kung di sundin ang gusto niya. Dahan-dahan akong humiga sa kama, nagkumot din ako. Tinignan ko siya, nakapikit na ang mga mata at ang isang braso ay nasa ulo niya. Kitang-kita ko ang kili-kili niyang maputi kasi ang suot niya ay sando lamang.

I breathe hard. Wala namang ibang gagawin diba? We are just going to sleep that's all.

Tumalikod ako sa kanya, maya-maya naramdaman ko agad ang braso niya sa bewang ko, umusog din siya palapit sa akin kaya ramdam ko ang mainit niyang katawan sa akin. Bumagal ang paghinga ko dahil sa affection pinaparamdam niya.

Nagsitaasan din ang balahibo ko ng tumama sa batok ko ang hininga niya.

Sleep Estrecia Blaine. Do not think anything.Ilang sandali pa, unti-unti na akong inagaw ng antok.

Nagising ako dahil sa bigat na nararamdaman, para bang may nakapatong sa akin at hindi ako makahinga ng maayos. Nang imulat ko ang mata, tumambad sa akin ang buong katawan ni Hermes na nakapatong sa akin, ang mukha niya ay nasa leeg ko.

What the hell? Paano siya natulog sa ibabaw ko?

Hindi ko maigalaw ang katawan dahil sa bigat niya. Umungot siya at mas lalong sumiksik sa leeg ko.

"Did you sleep well babe?" Nanindig ang balahibo ko sa boses niya.

Shit iba pala ang dating ng boses niya kapag umaga. Mas lalong nagbibigay init sa katawan niya.

"Umalis ka sa ibabaw ko, hindi ako makahinga."

"Ito nga ang gusto mo diba, yung pinapatungan kita." Mapang-asar niyang sabi.

Umirap ako. Ang bastos!

"Umalis ka nga sabi eh."

Rinig ko ang halakhak niya. "Let's stay like this babe. This is my home." Sabi niya.

"Kailangan ko nang umalis, may pasok pa ako." Pagpipilit ko.

"Estrecia please wag mong papansin ang lalaking iyon. Binabantaan kita." Bulong niya sa akin.

"Hindi ako kasing landi mo na kahit sino pinapatos. At isa pa, single ako at single siya kaya pwede kami." Sagot ko, napaubo ako ng isiksik niya pa ang katawan sa akin.

"I warned you...mas makabubuting sumunod ka nalang sa akin," Malamig niyang sabi, tumayo na siya at pumasok sa banyo.

Naiwan akong nakatingin sa pinto na pinasukan niya. Ngayon nalaman kong isang malaking komplikadong tao si Hermes.

At magiging mahirap itong papasukin ko. Pero handa ako, at kailangan kong maging handa.

Dahil isa lang ang nasa isip ko, mapang angkin siyang lalaki.