Kabanata 10

Lampshade

"Mama asan ngayon si papa?" Bungad kong tanong sa ina kong busy sa pagluluto.

Pagka-gising ko kasi kaninang umaga, hindi ko nakita si papa kaya nagkakapagtaka namang umalis siya. Hindi iyon aalis kung hindi papayag si mama.

Hindi ako nilingon ni mama at nagpatuloy lang siya sa pagluluto. Bakit parang ang tahimik ng bahay namin? Bakit parang nawala yung sigla.

"Ma nasaan nga si papa?" Tanong ko ulit. Tamad akong nilingon ni mama at bumuntong hininga.

"Nandoon sa babae niya. Wag mo akong tanungin kung nasaang lupalop yan dahil wala na akong pakealam sa ama mong malandi." Malamig niyang sabi habang namumula-mula ang mata.

What the fucking is happening?

Hindi ko lang nabigyan ng pansin ang pamilya namin ng ilang araw ganito na pala ang nangyayari. Anong ginawa ni papa? At bakit nagkakaganito si mama ngayon?

Patakbo kong nilapitan ang ina ko nang bigla siyang napaupo sa sahig. Nanlalaki ang mata ko habang tinitignan si mama na lumuluha na.

"A-anong nangyari ma?" Napautal kong tanong. Nanginginig kong yinakap sa likod si mama habang wala siyang tigil sa pag-iyak.

Sumiksik si mama sa mga braso ko habang walang tigil sa pag-iyak. Nag-iinit na din ang mata ko kaya tumingala ako para pigilin ang luhang nagbabadya.

"I-i caught y-your f-father with the other w-woman, t-they were walking intertwined their hands..." Nanginginig sa iyak na sabi ni mama. Tumigil ang mundo ko sa mga sinabi niya.

Paano nangyari iyon? My father was so in love with my mother. He can't even sleep when mom is not with him on the bed. He doesn't have life without mom. But how did it happened?

"I-t was the same woman who ruined us... it was y-your father mistress.." Bumuhos ang luha ni mama habang mahigpit na kumapit sa mga braso ko.

Hinimas-himas ko ang likod niya habang ang luha ko naman ay dumagsa na rin. Yinakap ko ang ulo niya habang inuugay sa mga braso ko. Hindi ko kayang paniwalaan na nagawa iyon ni papa.

Naaalala ko lahat tungkol sa babaeng iyon. Royanna is her name, and she was impregnate with my father. Nasa elementary days palang ako, nalaman ko na lahat ang tungkol sa naging babae ni papa. Nalaman ko kung paano niya nasaktan ang ina ko at kitang-kita ng mga mata ko ang nasayang na luha ni mama.

"Shhhh m-ma it's alright, wag ka nang umiyak... please!" Pagtatahan ko sa kanya. Sa ikalawang pagkakataon ngayon ko ulit nakita mawasak ang ina ko.

Just like me, bina-balewala lang ng lalaking mahal na mahal ko. Wala kaming pinagka-iba ng ina ko, pareho lang kaming sinasaktan ng mga taong mahal namin.

"K-kukunin ako ng lolo mo dito, galit na galit siya sa papa mo anak kaya ang gusto niya ay doon nalang muna ako mamalagi sa bahay namin.." Sabi ni mama. Napahinto ako bago pagod na yumakap sa ina ko.

Wala na akong magagawa kung iyan man ang magiging desisyon niya. She deserved to unwind and relax herself. She needs leisure.

"W-would you come with me?" Tanong niya ulit sa akin.

Hindi ako nakasagot sa tanong niya. Hindi ko alam kung sasama ba ako. May parte ng puso ko na ayaw sumama at manatili nalang muna sa bahay. I need to digest everything, sobra akong nabigla sa nangyari.

"Ma, sa ngayon ikaw nalang muna ang sumama kay lolo, susunod ako kailangan ko munang kausapin si papa.." Buo ang desisyon ko. Hindi muna ako magpapadalos-dalos, kailangan kong malaman ang tinig ni papa.

"I will wait for you hija.." Isang mahigpit na yakap ang binigay niya sa akin bago tumayo at pumasok sa kwarto nila.

Hindi natapos ang niluluto ni mama, nilinis ko nalang ang kusina. Patapos na ako sa hugasin ng marinig ko ang busina sa labas. Rinig ko ang nagmamadaling yapak galing sa taas.

Lumabas ako sa kusina, bumungad sa akin ang anim na maleta ni mama sa salas. Tumakbo ako palapit kay lolo ng makita ko siyang nasa pinto. Nakangiti niya akong tinitignan habang masayang tinanggap ang kamay ko na nagmano sa kanya.

"Blessed you apo, sasama ka ba sa iyong ina?" Tanong ni lolo. Ngumiti lang ako pabalik bago sumagot.

"Hindi po muna sa ngayon lo, I need to know everything. Atsaka may pasok pa ako." Sagot ko.

"Basta dumalaw ka sa bahay, nandoon lang kami maghihintay sayo." I nodded.

Gabi ng dumating si papa, nakaupo ako sa couch habang tinitignan ang ama kong tinatanggal ang suot niyang suit. Walang ilaw sa parte ko kaya hindi niya pa ako nakita. How handsome my father yet ruthless.

"Are you happy now?" Bungad kong tanong sabay sa pagbukas ng ilaw. Kita ko ang gulat sa mukha niya.

"Estrecia Blaine my God... Are you going to kill me?" Gulat na gulat niyang sabi sa akin.

Masama ang tingin ko sa kanya, tumayo ako at lumapit sa kanya. Kahit ama kita, namumuhi ako sa galit sayo. Dalawang beses mo nang nasaktan si mama.

"Mom left us, she is no where to be found." Malamig na ang boses ko. Nanlaki bigla ang mata niya sabay tingin sa taas ng bahay namin.

"Baby... Luniñia," Tawag niya sa taas. Tumakbo siya papunta sa ikalawang palapag ng bahay namin.

Tumulo ang butil ng luha ko dahil sa frustration at galit. Sa lahat ng ayaw ko iyong umiiyak ang ina ko. Yung nakikita kong nasasaktan siya dahil sa ama ko lang. I just hate seeing my mom in pain.

Rinig ko parin ang pagtawag ni papa sa taas, ang mga takbong yapak niya at hindi mapakali dahil hindi niya makita si mama.

"Luniñia nasaan ka tang ina... baby lumabas ka na please?" Frustration niyang tawag. Namataan ko siyang pagod na umupo sa hagdanan habang pinupunasan ang kanyang luha.

Nilapitan ko siya at umupo ako sa tabi niya. Patuloy lang siya sa pagpunas ng luha niya.

"You cheat again..." Saad ko sa malamig na tono. Nilingon niya ako kahit may luha pa sa kanyang mga mata.

"I did not cheat on your mom Estrecia, she just think like that.." Mahina niyang sagot habang mariin akong tinitigan.

"She saw you that woman again pa, how can you deny it!" Napalakas ang boses ko. Nawala ang luha sa mata niya at napalitan iyon ng lungkot.

"I-it was just a s-show anak... You know, I would not hurt your mom.."

"But you already hurt her pa, you already hurt my mom." Tumulo ulit ang luha ko.

"I-i'm s-sorry anak, I will explain it to your mom. Now, tell me where she is?" Tanong niya na kinailing ko.

I won't tell him where my mom is. I just want to rest my mom. Masyado na siyang sawi at ayoko ko munang magkaharap sila ni papa.

"I don't know where she is. Aalis ako, may pasok pa." Maikling sagot ko, tumayo na ako at pumasok sa kwarto ko.

Pareho lang talaga kami ni mama, hanggang iyak lang ang tanging nagagawa namin.

Sa sumunod na araw, nakikita kong wala sa sarili si papa. Kapag umuuwi siya galing sa trabaho ay laging galit at pagod. He always calling my mom's name. Tinatawagan naman ako ni mama para kumustahin.

"Umuwi na ba si tita bess?" Tanong sa akin ni Glenda. Nasa foodspot kami ng school.

Tamad ko siyang tinignan bago umiling. Isa sa mga hindi ko sinabi sa kanya ay ang tungkol kung nasaan si mama. Ayokong ipaalam sa kanya dahil baka masabi niya lang sa ama ko.

Mas mabuting itago ko nalang sa sarili ko para safe ang lahat ng lihim.

"Hindi pa, hindi naman ako natatakot kung saan si mama ngayon... I know my mom well, she will not do worst.." Sabi ko nalang, inabot ko ang natitirang soimai sa plato ko at nginuya.

"Hindi ka talaga nag-aalala bess? Si Tito maya-maya nagtatanong sa akin baka daw may alam ko."

I sighed. See? Kung sinabi ko, malamang nalaman na agad ni papa kung nasaan ngayon si mama. Sa sobra ba namang bait itong kaibigan ko pati mga pribadong detalye sasabihin.

"Just don't talk to him okay... Hayaan mo siyang maghanap kay mama. It's his fault," Sagot ko. Namataan ng mata ko ang bulto ni Hermes papasok sa dito kasama ang kanyang girlfriend.

Nakaakbay siya sa babae at may mga ngiti sa labi. Mas lalong bumigat ang nararamdaman ko dahil sa mga nasasaksihan. Mas lalo lang akong nasaktan, sa pag-iisip kay mama at sa lalaking minamahal at pinapangarap ko.

"Tara na Glenda, library tayo." Pagyayaya ko sa kaibigan. Agad naman niyang naunawaan ang ibig kong sabihin.

Kagabi habang nasa kwarto ko at mag-isa, napag-isip isip ko na dapat ay hindi ako matakot sa kanya. He doesn't have right to me, dapat kung galit siya ay galit din ako para hindi niya makita ang kahinaan ko.

Kailangan kong bumalik sa dating Estrecia na matapang, iyong handa palagi sa mga katarantaduhang gagawin. Kagabi, na-realize kong nawala talaga ako sa sarili. Nawala ako sa katangian ko na handang sumuong sa galit na mundo.

Kaya ngayon, haharapin ko na siya na walang takot sa mata. Aangkinin ko ang akin, kukunin ko ang nararapat sa akin.

He is mine from the very beginning, sinumpa ko na sa langit na akin siya at magiging aking katapusan. I will claim what's mine. Ngayon, back to mission na ako.

Ang akitin at mapa sa akin si Hermes Gaddiel, ang ninong ko.

Pagkatapos namin sa library, pumasok na kami sa last subject namin. We discussed about the human anthropology then after hours, dismissed. Nauna na din akong umuwi, gusto kong magpahinga muna ng matagal bago ko ulit simulan ang plano.

I will start everything, from my plans to it's result. Sa ngayon, sisiguraduhin kong magtatagumpay ako at makukuha ko ang tanging inaasam-asam pangarap. It's now or never, I may lose but I won't giving up.

Maubos na lahat sa akin, masaktan man ako sa dulo tatanggapin ko. This is what I'm risking, walang kasiguraduhan.

Pagdating ko sa bahay, naabutan kong nag-iinom si papa sa sala. He was holding a glass of whiskey, nakita niya ako kaya tumayo siya kahit pa pagewang-gewang. Ganitong-ganito ang nangyari sa kanya nung umalis din si mama, halos maging pulubi na siya.

"A-anak Estrecia Blaine p-parang awa mo na, sabihin mo sa akin kung nasaan ang m-mama..." Utal niyang sabi habang naglalakad palapit sa akin. Umiling ako bago sinarado ang pinto.

"Pa, walang magagawa yang paglalasing mo. Hindi yan makatutulong sa paghahanap mo kay mama." Sabi ko habang inalalayan siya.

"Putang ina naman oh, anak alam kong alam mo kung nasaan ang mama mo. C-can you tell me... please?" Rinig ko sa boses niya ang pagsusumamo.

"Wala akong alam.." Maikli kong sabi. Tinayo ko siya at dinala sa sofa.

"H-hindi ko na kaya a-anak..." Huling sabi niya bago mawalan ng malay.

Umiling iling ako bago tinitigan ang ama ko. Isang araw pa ngalang yan, hindi na niya kaya. Paano pa kaya kung habang buhay mawala si mama sa amin.

Kinumutan ko nalang siya para hindi lamigin. Nagluto ako ng soup para mawala ang sakit ng ulo niya. Matapos ang ilang minuto, pumanhik na ako sa kwarto para magpahinga.

Ano kaya ang una kong gagawin? Should I go to his house? Papasukin ko na naman ba ang kwarto niya?

Ilang oras sa pagpapahinga ko, naka-isip na ako sa gagawin. Naligo muna ako at nagpalit ng daring na damit.

Isang spaghetti strap ang suot ko at tinirnuhan ng maikling short. Sinadya ko ding hindi suklayan ang buhok ko para maging messy hair siya at gumamit din ako ng dark lipstick.

Nagdala ako ng notebook at ballpen para kunwari magpaturo sa kanya. At least, may rason ako kay auntie.

This is it Estrecia Blaine. Start your plan again.

Alas dyes ng gabi ng lumabas ako sa bahay, wala nang tao sa labas at malamig ang ihip ng hangin. Tinawid ko ang bahay nila Hermes.

Bukas pa ang mga ilaw at nakikita ko pa ang anino ni auntie at uncle sa salas. I knocked four times before it open. Sumalubong sa akin ang magandang mukha ni auntie. She smiled at me sweetly.

"Oh hija napadalaw ka?" Tanong niya na may ngiti sa labi.

I smiled back.

"Auntie magpapaturo sana ako kay ninong... Nahihirapan po kasi ako sa Literature subject ko eh.." Pagdadahilan ko. Masigla siyang tumango bago ako pagbuksan ng pinto.

"Mabuti yan hija, puntahan mo nalang siya sa kwarto niya..." Sagot niya na kinatango ko.

Ngumiti ako sa kanya at bumati din ako kay uncle Kershone na nakaupo sa sofa. Umakyat na ako, sa ikalimang baitang ng hagdanan napatigil ako. Pumikit ako ng mariin bago huminga ng malalim.

Stay focused on your plan Estrecia Blaine. Wag kang papadala sa kaba at takot.

Nagpatuloy ako sa paghakbang, sa pangalawang pagkakataon nakita ko ulit ang pinto ng kwarto niya. Nilakad ko ang distansya ng kwarto niya, hinawakan ko ang doorknob at hindi kumatok pa.

Pinihit ko iyon pabukas, may ngiti pa sa labi ko ngunit bigla nalang mawala ng makita ang nangyayari sa kama niya.

"Ahhh faster babe, isagad mo pa ahhh ahhh ahhh." Ungol ng babae habang umaatras abante si Hermes sa kanya.

"Yes babe ahhh shit fucking shittt.."

Pareho silang walang saplot at kitang-kita ko ang maputing pwet ni Hermes.

Nabitawan ko ang notebook na hawak-hawak ko kaya nagbigay iyon ng ingay. Nakatulala lang ako sa kanila habang sobrang sakit ng nararamdaman ko. Namanhid na yata ang mga paa ko dahil hindi na makakilos.

Napatigil sila sa ginagawa nilang kasamaan, napatingin sa akin si Hermes at ngumisi samantalang umirap sa akin ang babae sa ilalim niya.

Biglang sumukob ang dugo ko at nagdilim bigla ang paningin ko sa kanilang dalawa. Galit akong naglakad palapit sa kanila, kinuha ko ang lampshade sa tabi ng higaan niya at galit na galit ko silang pinaghahampas.

"Putang ina mong babae ka, sobrang kati mo gago ka..." Nanggagalaiti kong sigaw habang walang tigil ako sa pagpapalo.

"Aray Estrecia, stop it fuck." Suway sa akin niya sa akin. Hindi ako huminto hanggang sa masira ang lampshade.

Nang makita kong wasak-wasak na ang lampshade, tumigil na ako at tumingin sa kanila ng malamig. Binitawan ko ang natirang parte ng lampshade.

Nakita ko din ang dugo sa likod niya samantalang nasugatan naman ang babae sa mukha.

"Babayaran ko nalang ang lampshade na nasira ko. Magbihis na kayo baka mapatay ko pa kayo tang ina..." Malamig kong sabi bago tumalikod, pinulot ko ang notebook na nahulog ko at walang ingay na bumaba.

Hindi ko na din pinansin sila tita na tinatawag ako, basta nalang akong pumasok sa bahay at ni-lock ang pinto.

Napasandig ako sa pinto, maya-maya tuluyan nang kumawala ang luha ko. Napaupo ako habang walang tigil sa paglandas ang luha ko.

I cried the pain I feel right now. Tinago ko ang mukha sa pagitan ng tuhod ko at doon ako umiyak.

Hindi ko pala kayang makita ang ganoong sitwasyon niya. Hindi kaya ng puso ko, para na akong mamatay sa sakit na nararamdaman ko ngayon.

Sa lahat na pwede kong maabutan, ganoon pa ang binigay sa akin. It breaks me.

Para akong pinagbabaril ng sampung beses sa sakit na nararamdaman ko. I just can't take it.

It shattered me. He shattered me again...

Pinahid ko ang luha at tumayo na ako. Bumalik ako sa kwarto at humiga sa kama. I will rest for now, but tomorrow I will go back to my plans.

Nasaktan ulit ako ngayon ngunit babalik parin ako, kukunin ko parin siya.

Kukunin ko parin ang ninong ko...