Kabanata 9

Ruined

"Congratulations you are three weeks pregnant..." Masayang anunsyo sa akin ng doktor.

Hindi ko alam kung ngingiti ba ako sa kanya o iiyak dahil sa iba't-ibang uri ng nararamdaman ko. I feel happy but my fears pulling up.

Kahapon nung nagduwal ako, isa lang ang pumasok sa isip ko. May laman na ang tiyan ko at natatakot ako sa maaaring mangyari. Kaya ngayong araw, ginawan ko talaga ng paraan para makaalis lang ng penthouse. Kahit alam kong nagdududa sa akin kanina si Hermes, tinibayan ko ang loob para hindi matakot sa kanya.

I am happy that I'm having a baby a again but my fear years ago came back rushing to my mind.

Am I safe? Are we safe? Ayoko nang mangyari ang nangyari noon sa akin, ayoko nang maranasan lahat ng pait noon. Ayoko ng bumalik sa nakaraan ko. Tapos na ako doon at gusto ko na nang maayos na buhay.

I smiled. "Doc I just want to keep this as a secret. Is it okay?" Sabi ko kay Dr. Millar.

He nodded then give me an assurance smile.

"I will make it confidential Miss Lacamba. But I want to remind you, who ever the father of your child, he has the right to know about it...about the baby," Sincerity of his voice is present. I just sighed.

Sa ngayon, wala akong planong ipaalam sa ama ng bata ang dinadala ko. I will make this my secret, I will protect my child. Ayokong patayin ulit siya ng sarili niyang ama.

Twelve noon nang umalis ako ng clinic, napagpasyahan kong pumasok muna sa isang coffee shop. I need to think twice about my decision, hindi madaling magtago ng lihim kay Hermes. Lahat inaalam niya, lahat nahahanap niya. Kaya kailangan kong gumawa ng paraan para makaalis sa kanya at makalayo.

If I need to use all my money then I will. As long as makaalis ako sa kanya, at maprotektahan ko ang anak ko. This time, I won't waste everything God's made.

Sa isang Charitos Kapei ako pumasok, maganda ang lugar at amoy ko kaagad ang aroma ng kape. Puro mga foreigner ang tao sa loob, umupo nalang ako sa may bandang bintana. Nilibot ko ang tingin sa kabuohan ng coffee shop, maganda ng desenyo at comfortable sa tao.

"Madame what is your order?" Pagpukaw sa akin ng isang crew. I smiled a bit then take the menu.

What should I take? Cafe Americano? Selfie Latte? Matcha Green Tea Frappe? Choco Loco Crepe or Cookies and Cream?

Tinignan kong mabuti ang mga offer nilang kape, mukhang masarap lahat ngunit natatakam ako sa Choco Loco Crepe.

"Can I have Choco Loco Crepe and Selfie Latte please..." Maligaya kong sabi sa waiter na agad namang isinulat sa maliit na notebook ang order ko.

He smiled at me sweetly. "Wait for your order Ma'am." Sabi niya bago umalis sa harap ko.

Nagpatuloy ako sa pagtingin-tingin, maganda talaga siya at magaan sa pakiramdam ang loob. Kinapa ko ang tiyan at ngumiti ng matamis.

You are my hope now baby... Please stay with me forever.

Payuko na sana ako nang mahagip ng mata ko ang isang lalaking palabas ng pinto. Napanganga ako sa nakita, para bang huminto ang galaw ng oras ko.

Tinignan ko ang nilabasan niya. Private Office. Bakit siya nandito? At bakit siya nang galing sa loob ng opisinang yan?

Mas lalong tumigil ang mundo ko ng makitang sumunod sa paglabas niya ang isang babae.

Nanlulumong pinagmamasdan ko sila habang papunta sa counter ng shop. Kitang-kita ko ang galak sa mukha ni Hermes habang nakikipag-usap sa babae.

Christania Marie Andrada. The woman who ruined me, ang kasama niyang pumatay sa anak ko noon.

Namuo ang luha sa gilid ng mata ko habang tinitignan ko sila ng masama. Hanggang ngayon magkasama pa sila, hanggang ngayon may connection parin pala sila. Tangina, naloko na naman ako ng isang Hermes Gaddiel.

Hindi ko na napansin ang pagdating ng order ko, tanging nakikita ko ngayon ay ang dalawang pumatay sa anak ko.

Kumuyom ang palad ko ng makitang nilagay ng babae ang braso sa leeg ni Hermes. Hindi siya pumalag, nakangiti lang habang magkatitigan sila.

Gusto ko silang sugudin at ihambalos itong order ko ngunit dahil may pinag-aralan akong babae, kinalma ko ang sarili. Napairap pa ako ng halikan ng babae si Hermes sa labi.

A beautiful scene. Nakakaantig ng puso mga hampas lupa. Kung pwede lang pumatay ng tao, ginawa ko na sa kanila iyon. Tama nga ang desisyon ko, tamang hindi ko na ipaalam sa kanya ang tungkol sa bata.

Lalo pa't nagkikita pa pala sila ng babae niya, baka ano na namang gawin ng demonyong iyan at patayin na naman kami ng anak ko. I won't take the risk of my baby's life.

Pinagmamasdan ko lamang silang dalawa habang humihigop ako ng kape, masaya lang sila samantalang ako gusto na silang patayin. Tanginang Hermes, maypa- I love you sa akin babaero parin naman pala. Sobrang landing lalaki, ang kati-kati pa kasi kung kani-kanino nalang pumapatol.

Magka-HIV sana siya para masaranasan niya lahat ng naranasan ko sa buhay. Kahit sa ganoong paraan, mahirap siya at malaman niyang hindi lang para sa kanya ang mundo.

Marami pa namang lalaki, may magkaka gusto pa naman sa akin kahit lumaki man ang tiyan ko. Ngunit wala sa isip ko ngayon ang mga ganyang bagay, iniisip ko kung paano makakaalis at makakalayo sa anino niya.

Hindi ko na ulit sila tinapunan ng tingin, lumabas ako na para bang walang nakita. Naglibot-libot muna ako, nagliwaliw sa kagandahan ng States. Pumunta pa ako sa iba't-ibang peaks para lang makalanghap ng sariwang hangin. Sa huli, masaya akong nakatingin sa mga kabataan naglalaro dito sa isang parke.

Noong kabataan ko, ganyan din ako sa kanila, tanging paglalaro lang ang iniisip ko, walang problema at masaya lang. Minsan, naiisip ko kung pwede pa bang bumalik sa pagkabata. Na iisip lang kung ano na naman ang lalaruin namin bukas, kung anong snack ang gagawin ni mama para sa pang meryenda. Yung mga simpleng bagay lang, walang halong sakit at hinagpis.

But I know, It wouldn't happen. Hindi na kailanman babalik ang mga lumipas na panahon, Hindi na muling magbabalik ang mga masasayang nakaraan. Ganito ang mundo, ganito kadaya ang mundo.

Iniisip ko nalang na siguro ganito talaga ang kapalaran ko, na ganito nalang ako habang buhay. Hanggang pang palipas oras nalang yata ako sa mga lalaki, na walang magsi-seryoso sa akin.

Am I really worthless?

Huminga nalang ako ng malalim bago tinignan ang oras. Alas syete na nang gabi, hindi ko manlang napansin ang oras. Hindi ko napansin na gabi na pala. Tumayo ako at nagsimula nang maglakad pauwi. Pumara ako ng isang taxi.

"Where to Miss?" Tanong ng driver.

"To Archimedean Hotel..." Maikli ko lamang na sagot. Tumango lang ang driver.

Pagkalipas ng dalawang oras, tumigil ang sasakyan sa tapat ng hotel. I give the exact amount of fare. Pagkalabas ko ng taxi, tahimik na sa paligid. Binuksan ng guard ang glass door at pumasok na ako.

"She's here sir.." Rinig ko sa front desk. Hindi ko nalang sila pinansin. Dumiretso ako sa private elevator, pipindutin ko na sana ng biglang bumakas ng pinto no'n.

Isang madilim na mukha ni Hermes Gaddiel ang nakabalandra sa harap ko. Marahas ang mga mata, umiigting na bagang at mga ugat na nagsisilabasan.

"Where have you been?" Isang matigas na sabi niya. Hindi ko siya pinansin at sumakay nalang ako. Ako na mismo ang nagpindot ng bottom pataas.

"I said where have you fucking been Estrecia..." Galit na sigaw niya, hindi ako nagpadala sa takot at hinarap siya na may lamig sa mata.

"Fuck you too." Maikli kong sagot. Mas lalong umigting ang panga niya, hindi na niya napigilan kaya galit niyang sinuntok ang pinto ng elevator.

Nanlaki ang mata ko ng makita ang dugong dumagos sa kamay niya. Nasa akin lang ang paningin niya at walang pakealam sa dumudugo niyang kamao. Doon na ako inatake ng kaba ng hindi pa tumigil ang dugo kaya nanginginig kong inabot ang kamay niya.

Napapikit ako ng makita ang pagkadurog ng kamao niya, nanginginig kong kinuha ang panyo sa bag ko at tinapal sa walang tigil na pag-agos ng dugo niya. Ramdam ko parin ang delikado niyang mata na nakatuon sa akin, nanginginig din siya sa galit.

"Nasisiraan ka na ba ng ulo ha?" Galit kong bulyaw sa kanya. Nakipag sukatan siya ng tingin sa akin, nandoon parin ang galit at rahas ng mga mata niya.

"Where the fuck have you been?" Utos niya. Umigting ang panga.

"It doesn't matter Costiño..." Mahinahon kong sagot. Mas lalong nadepina ang pagkaka igting ng panga.

Mas lalong lumitaw ang kagwapuhan ng mukha niya. Mas lalong lumabas ang angking ganda ng mukha niya.

Napaatras ako ng biglaan niyang hablutin ang isa kong braso at mariing hawakan.

"It matters to me Estrecia....you matter to me, damn you." Matigas niyang sabi, biglang bumukas ang pinto ng elevator. Agad niya akong hinila palagi, sa kwarto ang kami pumasok at padabog niyang sinarado ang pinto.

Nagulat ako ng itulak niya ako sa kama, pero mas lalo akong nagulat ng isa-isahin niyang tanggalin ang saplot sa katawan niya. Nanginginig akong tumakbo papuntang walk-in-closet ngunit napahiyaw ako ng abutin niya ang baywang ko.

"Hindi mo sasabihin sa akin kung saan ka nagpunta...pwes humanda ka sa gagawin ko." Marahas niyang sabi habang hinihiga ako, pumatong na siya sa akin at ang dalawang kamay ko nasa itaas ng ulo ko.

"Fuck you, stop this. Ahhh sabi nang itigil mo to eh.." Sigaw ko habang pinagtatadyakan siya. Tumawa lang siya at pilit sinisira ang suot kong blouse.

"Hindi ako titigil, katulad ng hindi ko pagtigil sayo noon..." Sabi niya bago sakupin ang labi ko. Nagpumiglas ako sa abot ng makakaya ko, I even bite his lip kaya nabitawan niya ang labi ko.

Diring-dire ako sa ginagawa niya, diring-dire ako sa mga haplos ng kamay niya. Nakawala ang kamay ko kaya sinampal ko siya ng malakas.

"Tangina mong gago ka, you are going to rape me." Galit na galit kong sigaw sa kanya. Nagpantig ang tenga ko dahil sa tawa niya.

"I won't mind if you going to sue me... Anyways, sa akin sila maniniwala." Demonyo niyang sabi. Hindi siya umalis sa ibabaw ko, kinulong niya ako sa bawat parte ng katawan ko.

Unti-unti ko nang nararamdaman ang pag init ng mata ko. Sintomas na anumang oras ay iiyak ako.

"Wala ka talagang awa, pati ako gaganituhin mo.." Nanghihina kong sabi, ramdam ko na ang mainit na likidong umagos sa mata ko.

Lumambot ang mukha niya at pumungay ang mga mata. He shook his head before gently brushing my face.

"May awa ako babe, sadyang ganito lang talaga ako pagdating sayo..." Malumanay niyang sagot habang pinapahid ang luha ko.

"Shhhh you don't need to cry babe, I just want to cuddling with you....naked," Bulong niya sa tenga ko habang hinahalikan ang leeg ko.

"Then why are you doing this?" Tanong ko na nakapagbalik ng tingin niya sa akin.

"You know me from the start Estrecia, ganito ako kahigpit sayo, ganito ako katakot na baka hindi ka na bumalik ulit.." Seryoso niyang sagot habang tinititigan ako sa mata.

"Hindi ko pa nga naibabalik yung Estrecia noon, yung baliw na baliw sa akin, yung takot na maagaw ako, at yung mahal na mahal ako..." Sabi niya parin habang pinapahid ang mga luhang walang tigil sa landas.

Hindi na ako kailanman babalik, hindi na babalik yung babaeng minsan ng nagpaka baliw sayo. Matagal ko iyong pinatay at binaon, matagal ko iyong tinakasan.

"I won't back...and I will never back again," I said. Ngumisi siya bago sakupin ang labi.

Pumasok sa alaala ko ang nakita kanina. Ang mga labi nilang magkasagupa.

Kumawala ako sa labi niya, at dahil sa galit na nararamdaman ko bigla ko nalang nasampal ang labi niya. Kita ko ang dugo sa gilid nun.

"Brush your fucking mouth, ang baho baho." Pagdadahilan ko. Nawala ang galit sa mukha niya.

"Okay then babe.... babalikan kita," Huli niyang sabi bago tumayo at pumasok sa banyo.

I won't forget what happened earlier. I won't forget the kiss they've shared. And the woman who ruin me.

Hahanap ako ng paraan makaalis lang dito, ibibigay ko lahat alang-alang sa anak ko. Kahit pa iwan ko siya, kahit pa kapalit siya ng anak ko.

Matagal na akong nakawala sa bangungot niya, at hinding hindi na ako madadala pa ng kapangahasan niya.