Kabanata 8

His rage

"Huyy girl tulala ka?" Gulat sa akin ni Glenda.

Malalim akong huminga at pinagmasdan ang soccer field. These past few days, mas lalo akong kinakabahan sa mga galaw niya. Mas lalo siyang naging marahas sa tuwing nagkikita kami.

I don't know what should I do. I am fucking frustrate. Kung pwede ko lang ibalik ang panahon, siguro hindi ko nalang ginawa iyon. Aminado naman akong kasalanan ko iyon pero sana maintindihan niya naman na masyado lang akong nalilibog sa kanya.

Tangina... Ka-babae kong tao, ako pa talaga ang gumawa ng motive sa kanya. Pero nakakainis lang kasi siya, ang landi landi.

"Huyy Estrecia baga sinasapian ka na dyan..." Pukaw ulit sa akin ni Glenda. Nilingon ko na siya gamit ang naniningkit kong mata.

"Ako sasapian? Demonyo yata ito bess..." Pataray kong sagot. She laughed.

"Oo nga pala... Kayang kaya ngang pasukin ang kwarto ni Hermes eh." Patuya niyang sabi.

This is why I don't want to tell her the truth. Hindi na ako magtataka na bukas trending na ako. Kulang nalang sa best friend ko gumamit ng mega phone para buong paaralan malaman.

"Ikaw nga nakikipag halikan kay Gavino kahit wala namang relasyon... Hanep kayong dalawa, okay lang maglaplapan." Walang tabas kong sabi na kinalaki ng mata niya.

Naku bess...wag ako!

Walang sekretong hindi nabubunyag sa akin. I am the most intelligent woman when it comes for crazy things.

Kitang-kita ko ang pagpula ng pisnge niya, landi din eh.

"A-ano ka ba b-bess, wag ka ngang maingay dyan..." Utal na pagkakasabi niya. Napangisi nalang ako sa epekto ni Gavino sa kanya.

"Estrecia Blaine let's go..." Isang malamig na boses ang bumalot sa tenga ko. Napa-upo ako ng maayos.

Pareho kami ni Glenda ang napatahimik dahil sa lalaki na nasa likod ko. Natatakot akong humarap sa kanya, natatakot akong makita ang nanggagalaiti niyang mata. I just can't take his eyes....that full of rage

"Don't make me wait Lacamba..." Ulit niyang sabi gamit parin ang malamig na tono. I closed my eyes tightly.

Kaya ayoko munang pumasok eh, siguradong may gagawin na naman siya sa akin. Last time sa kotse niya iyon, inutos niya sa akin na halikan ko siya ng malalim. Hindi ko nalang alam ang susunod na ipapagawa niya.

Nanghihina akong tumayo at humarap sa kanya. Gaya ng sabi ko, isang mapanganib na mata na naman ang nakatingin sa akin.

"B-bess una na k-kami huh..." Utal kong pagpapaalam sa kaibigan kong hanggang ngayon nakanganga pa.

Hindi ko na narinig ang sagot niya ng bigla akong hilahin ni Hermes palayo sa kanya. Sa kotse niya kami sumakay, tahimik lang kami habang binabay-bay namin ang daan.

Sa isang tagong subdivision niya pinasok ang kotse. Sa gulat at pagtataka napasiksik ako sa gilid ng bintana.

Anong ginagawa namin dito?

Mas lalo akong kinabahan ng itigil niya ang sasakyan sa harap ng abandunadong bahay. We both became silence.

Tanging malalalim niyang paghinga ang naririnig ko. Halos hindi ako humingi dahil sa mga pinaghalong kakaiba sa loob ko.

"Sit on my lap..." Malamig niyang utos sa akin. Umiling-iling ako habang pilit pinagsisisik-sikan ang katawan sa gilid.

"I said sit on my lap Estrecia Blaine..." Dumagundong ang boses niya sa loob ng kotse.

"A-ayoko na...p-please?" Nanghihina kong sabi.

Rinig na rinig ko ang mapaglaro niyang tawa. Mas lalo akong natatakot sa tawa niya, sa mala-demonyo niyang tawa.

"Ayaw mo na? Diba gusto mong sumakay sa akin.... sa gitna ng binti ko," Sabi niya gamit ang tono ng pangmalandi.

Tangina....

Wala akong ibang choice kung 'di buksan bigla ang pinto para makalabas. I ready myself, in a count of one...two...three

"Wag mong subukan Estrecia, mas malala pa ang gagawin ko dyan kapag tinakasan mo ako." Banta niya kaya napatigil ako sa plano.

Putang ina nga naman. Ano pa ba ang gusto niya? Oo alam kong masama iyong ginawa ko at kasalanan ko pero hindi niya ba ako pwedeng mapatawad?

Is it hard to forget and to forgive?

I have no choice but to do what's he want. Dahan-dahang akong lumapit sa kanya kahit ayaw ng kalooban ko, nakangisi lang siya habang hinihintay ang pag-upo ko sa kandungan niya.

He opened wider his lap, nang makita niyang hindi naka sentro ang gitna ko sa kanya bigla niyang hinawakan ang baywang ko at inayos ang pag-upo ko. Ramdam ko agad ang bukol sa gitna niya na inuupuan ko, ramdam ko ang katigasan n'yon.

"This is fucking cool Trecia... fucking cool," He said while smiling. Ang dalawang kamay niya nasa baywang ko parin.

"S-sana naman tigilan mo na ito, h-humihingi na ako ng pasensya sa ginawa ko ninong...." Paghingi ko ng tawad. He just smirked.

"Anong itigil? Hahaha nag i-enjoy pa ako sayo inaanak ko...ang lakas ng loob mong pumasok sa kwarto tapos ngayon ayaw mo na." Matigas niyang sabi at idiniin pa ang sarili niya sa akin.

Napaliyad ako sa kakaibang hatid noon sa akin, halos magsitayuan lahat ng balahibo ko sa batok. I even heard my moans.

Damn it but it was fucking good...

Mas lalo akong naligayahan ng abutin ng labi niya ang leeg ko, he licked every part of my neck as I moan hard.

Hi bite my earlobe and I can help myself but to moan and moan. He is just fucking good, this is fucking good.

"Do you like it, aren't you?" He said while licking my neck. Hinihingal akong tumingin sa kanya bago pinilit ang sarili na hindi tumango.

No way. Kapag malaman niyang naliligayahan ako sa bawat haplos ng labi niya malamang lalaki ang kumpyansiya niya sa sarili. At mas lalo niya akong hindi titigilan.

"N-no... p-please stop it," Pilit kong tanggi na ikina-iling niya lang.

"Haha hindi daw halos maghubad ka na nga sa harap ko eh... You do not know how to lie in your ninong." He just smirked. Wala akong nagawa ng abutin naman niya ang labi ko.

A torture kiss. Halos kainin niya ang buong labi ko, nakikipag away sa dila ko. He even sipped my slobber that make me moan.

Hindi ko na alam kung ano ang tamang gawin, mas lalo kong nagugustuhan ang mga ginagawa niya sa akin. Sa bawat haplos at halik ng labi niya mas lalo kong napapatunayan na baliw nga ako....baliw na baliw sa kanya

Ang bata ko pa para pumasok sa ganitong sitwasyon, sa murang edad ko may nangyayari nang kabalastugan. And I admit it, I like the way he make me moaned. I like the way he make me tremble.

"Ahhh f-fuck..." Hindi ko na napigilan kaya nailabas ko ang ungol. I heard his laugh, mas lalo tuloy akong naiinitan dahil sa tawa niya.

"That's right Lacamba....moan for me," He said before reaching my lips for another torture kiss.

Ganun parati ang nangyayari sa tuwing sinusundo niya ako sa umaga pati sa pag-uwi. Parati niya akong dinadala sa abandunadong subdivision, sa tapat ng lumang bahay.

Sa araw-araw na lumipas, mas lalo din akong nasasaktan. He still the same Hermes Gaddiel, the play boy. Sa campus, palagi ko siyang nakikita kasama ang girlfriend niya. Palagi kong nakikita ang saya sa kanilang dalawa. Nandyang hahalikan niya ang babae sa public. Kahit sa harap ko. Masakit isipin kasi sa tuwing natatapos siya sa kanyang nobya sa akin naman ang bagsak niya.

Para bang pang palipas oras niya lang ako kapag hindi niya kasama ang babae niya. It's fucking hurt. Alam ko namang wala akong karapatan lalo pa't ninong ko siya at malaking kahihiyan ito sa mga magulang namin ngunit hindi ko mapigilang umiyak sa tuwing nasasaktan ako.

I am strong in the eyes of the people surround me but I am the weakest woman in his eyes. Palagi akong mahina, nawawala yung tapang ko. I am afraid that it might my down fall someday, natatakot ako na baka ikabagsak ko ito sa dulo....at walang sasalo sa akin kung hindi ang sarili ko lang.

"Dry your tears bess, ang pangit mong umiyak..." Atungal sa akin ni Glenda. Nasa cafeteria kami ngayon at nasasaktan ako sa mga nakikita ng mata ko.

Masaya lang naman siyang nakayakap sa babae niya, kumakain sila habang nagsusubuan. Mas lalo lang dumagsa ang luha ko ng makitang hinalikan niya ang babae sa labi.

Napakuyom ako ng kamay dahil sa nasasaksihan. Matagal ang halikan nila, at kitang-kita ko ang pagmamahal.

Kapag sa akin galit kung humalik pero sa babae niya halos ipagsigawan sa mundo na mahal na mahal niya. How unfair the world... How unfair God

Pinikit ko ang mata bago huminga ng malalim. This is toxic, my feeling for him a fucking toxic.

Tahimik nalang akong lumabas ng cafeteria, nakasunod lang sa akin si Glenda. I ignored student who staring at me. I just let them judge me. Ganyan naman diba? Kapag hindi nila alam ang rason huhusgahan agad nila ang tao.

Pag-uusapan akala mo'y may ginawang kasamaan. People are good in judgementing but they couldn't see their self if they are perfect.

Nagmahal lang naman ako, patuloy parin sa maling pagmamahal. Alam kong wala akong makukuha dito pero hindi ko kayang hindi gawin ang gusto ng puso.

I just can't ignored my heart. I am only human.

I decided to skip my class today. Nasira na ang araw ko, ayoko kong pumasok sa mga subject ko na ganito ang nararamdaman.

"Glenda mauna na muna ako sayo... I have to do something," Sabi ko sa kaibigan habang nasa gitna kami ng hallway.

"Saan ka pupunta?" May pangduda sa boses niya.

Tangina hindi ako magpapakamatay. I just want to leisure myself. I want to unwind Masyadong masakit sa puso lahat ng nakikita ko kanina. I need to refresh and after back again to being stupid.

"Magpapalamig lang..." Maikli kong sagot at hindi na hinintay ang sasabihin niya.

Agad akong sumakay sa bicycle ko. Hindi ko na pinansin ang pagtawag sa akin ni Glenda.

Sa isang hanging bridge ako napunta. Tahimik dito at tanging ingay lang ng mga punong kawayan ang maririnig. Kahit madumi ang ilog, masarap parin sa pakiramdam yung hanging dulot nito.

I stayed for three hours. I enjoy watching birds flying above, people who taking bath and children enjoying playing the river.

Tumayo na ako at pinagpag ang pwet. Tapos na ang pagpapa lamig ko, oras naman para sa panibagong sakit. Sumakay na ako sa bisekleta ko at nagsimula nang lakbayan papunta sa bahay.

Paliko na sana ako ngunit napahinto ako dahil sa kotseng nakaharang sa daan. Isang puting vios ang nasa harap ko at ang mas lalong nakakagulat ay ang lalaking nasa loob ng kotse.

He smirked...

"Get in the car Lacamba..." Utos niya. Umiling ako bago sana umatras ngunit napasigaw nalang ako ng barilin niya ang gulong ng bike ko.

Nanlalaki ang mga matang nakatingin sa kanya at hindi makapaniwala sa ginawa niya. I just can't believe it...

"Aatras ka pa.... Get into the car now," Matigas niyang sabi at marahas na tumingin sa akin.

Dahil sa kaba at takot na naramdaman ko, hindi agad ako nakakilos. Hindi parin mag sink in sa akin na nakaya niyang paputukin ang gulong gamit ang baril.

Napabalik ako sa sarili ng marinig ulit ang putok ng baril, this time sa gilid ko na. Hindi magkanda-ugaga akong tumakbo papunta sa kotse niya. Takot na takot ako, nanginginig ang mga binti ko dahil sa kaba at takot.

Ang mga mata ko ay may luhang kanina pa gustong kumawala. Napapikit nalang ako ng bigla niyang abutin ang panga ko at hawakan ng mahigpit.

Magkatitigan kami ngayon at kitang-kita ko ang apoy sa mata niya. Galit na galit sa hindi ko malamang dahilan.

"Why did you leave? Pumunta ako sa klase mo ngunit wala ka." Malamig ang boses niya. Umiling-iling ako bago nagbigay ng nangungusap na mata.

Ang alam ko masama talaga ang ugali niya, na gaya siya ni uncle Kershone pero hindi ko inaakalang marunong siyang gumamit ng baril. Na marunong siyang bumaril.

Does incle Kershone thought him? Tama ba iyong ginawa ni uncle? Kasi sa tingin ko ay hindi, masama magalit si Hermes at nakakatakot na baka makapatay siya ng tao.

Napapikit ulit ako ng mas lalo niyang diinan ang pagkakahawak sa panga ko. Marahas parin ang mata niya.

"I-i just w-want a f-fresh air n-ninong..." Utal utal kong sagot, ngumisi siya at nilapit ang mukha sa akin.

"Who does let you hmm?" Sa malamig na boses parin.

"I-i'm s-sorry I d-did not i-inform y-you.." Nagmamakaawa kong sabi na mas lalo niya lang kinasaya.

"Open your fucking mouth...and out your tongue." Utos niya kaya dali-dali kong sinunod.

Hindi ako nakagalaw ng bigla niyang kagatin ang dila ko. Napapikit ako at napahawak ng mahigpit sa gilid ng upuan ko. Hindi ako makahiyaw sa sakit dahil kagat-kagat niya pa ang dila ko. Nang bitawan niya, doon palang ako umatras palayo sa kanya at nagsumiksik sa gilid.

Ngumisi siya. "That is your punishment Lacamba....sa susunod wag mong kakalimutang magpaalam sa akin." Sabi niya bago paandarin ang kotse.

Ngayon maluha-luha kong pinapanood ang Hello, Love Goodbye. Simula mag-umpisa naging emotional na ako at hindi ko alam kung bakit.

Sobra akong nadadala sa mga kantang ginamit nila, sa acting ng mga bida at sa mga linya na binabato nila.

I love the character of male, sobra niyang minahal ang babae kahit pa aalis ito. Kung sana ganito lahat ng mga lalaki wala dapat mga babaeng umiiyak ngayon. Kung sana sa lahat na ginagawa ng mga story writer ganun ang tunay na mga lalaki masaya siguro ang mundo.

Na kahit may humadlang man, nabubuo parin sila dahil sa pagmamahal at tibay ng isa't-isa. I love the plot, the story. It makes me remember my past again.

It makes me remember how cruel and ruthless Hermes is.

Napahawak ako sa dulo ng sofa ng biglang bumaliktad ang paningin ko, dali-dali akong tumakbo papuntang lababo para magsuka. Kanina ko pa ito nararamdaman ngunit ngayon ko lang nailabas.

Puro tubig lang ang inilalabas ng bibig ko. Pagkatapos kong magduwal, bumalik ako sa kwarto para magpahinga. Maybe I'm just tired.

Tired of what? Wala naman akong ginawa maghapon. Pero bakit ako naduduwal? Naramdaman ko agad kaba sa dibdib ko dahil sa ideyang pumasok sa isip ko.

No freaking way...it can't be

"Babe I'm home....are you on bed?" Napahawak ako sa tiyan ng marinig ang boses ni Hermes sa labas.

Humiga ako at nagkunwaring natutulog. I hold my tummy tight, assurance that I will protect what is inside.

Napahinga ako ng malalim ng maramdam ang labi niya na humalik sa labi ko, sunod naman ay sa noo.

"Rest well babe... I love you," Sabi niya bago ayusin ang kumot ko.

If my instinct is right...then I am in danger. Sa pagkakataong ito, ayokong mawalan ulit.

Ayokong mawala lang ulit ito sa kamay ng lalaking iyon.

Papanindigan ko ito...