《ព្រោះយើងជាគូ ♡ (VegasPete)》លើកដំបូងដែលយើងជួបគ្នា♡
Advertisement
បរិយាកាសនាពេលរាត្រីនៃទីក្រុងបាំងកកគឺពិតជាស្រស់ស្អាតណាស់ មានទាំងភ្លើងពណ៌ចម្រុះព្រមទាំងសភាពអូរអររបស់មនុស្សដែរកំពុងធ្វើដំណើរតាមផ្លូវ
កម្លោះសង្ហាសម្បុសកំពុងតែឈចាំមិត្តរបស់គេនៅជិតខ្លឹបកំសាន្តមួយកន្លែងដែលទីនោះជាកន្លែងដែរយុវ័យច្រើនចូលចិត្តទៅខ្លាំងណាស់ព្រោះថាវាជាកន្លែងរាំរែកដែរធ្វើឲ្យអារម្មណ៍របស់ពួកគេកន្រ្តាក់ទៅតាមបទភ្លេងដែរជួយរំសាយអារម្មណ៍ស្មុកស្មាញភាពហត់នឿយពីការងារ នាយតូចលូកដៃយកទូរស័ព្ទពីកាហូបMini sizeរបស់ខ្លួនរួច CallទៅលេខដែរមានSaveឈ្មោះថា Bas ជាមិត្តសម្លាញ់របស់ខ្លួនដែរតែងតែយឿតយ៉ាវគ្រប់ពេល
" ហាឡូBas! ឯងនៅឯណាយើងចាំឯងជិត1ម៉ោងហើយណា" នាយតូចនិយាយដោយសម្លេងខ្លាំងបន្តិចព្រោះគេម៉ួម៉ៅខ្លាំងមែនទែនដែរត្រូវឈរចាំគេដូចចាំម៉ែមកពីផ្សាបែបនេះ
"យើងទៅជិតដល់ហើយឯងនៅចាំមុខនឹងហើយតែ5នាទីទៀតទេ ហាមចូលមុនឲ្យសោះ" Basបានគម្រាមPete ហើយស្រាច់ ភីតដល់បានឮបែបនេះក៏បិទទូរស័ព្ទហើយធ្វើមុខធុញទ្រាន់នឹងមិត្តរបស់ខ្លួន នាយកំពុងឈរសុខៗក៏បានងាកមកតាមសំឡេងបុរសម្នាក់ហៅគេ គេក៏ងាកមើលតាមសម្លេងមុននឹងប្រុងរត់គេចចេញពីទីនេះតែមិនអាចរត់បានព្រោះប្រុសម្នាក់នោះចាប់ដៃគេចាប់មិនឲ្យគេទៅណាបានឡើយ នាយតូចឈឺកដៃយ៉ាងខ្លាំងក៏បានថាឲ្យប្រុសម្នាក់នោះ
" Bigលែងដៃខ្ញុំទៅឯងមកទីនេះដើម្បីអ្វី? " ភីតព្យាយាមរើបម្រាស់ពីដៃធំក្រាស់កំពុងចាប់គេយ៉ាងណែន
" ទេភីត ! បើអូនមិនទៅជាមួយបងវិញទេបងនឹងមិនលែងអូនដាច់ខាត ទៅវិញជាមួយបង " Big ថាហើយក៏អូសដៃភីតទៅតែត្រូវភីតខាំគេរហូតគេស្រែកនឹងប្រលែងដៃភីត
" កុំមករវល់នឹងជីវិតខ្ញុំទៀតបានទេ យើងបែកគ្នាហើយលោកកុំព្យាយាមតាមខ្ញុំអី ខ្ញុំធ្វើអ្វីក៏ជារឿងរបស់ខ្ញុំលោកកុំពាក់ពាន់ " ភីតស្រែកដាក់Big ទាំងមុខមាំគេខឹងនាយនេះណាស់គេមិនដែរទុកឲ្យភីតដាច់ចេញពីក្រសែរភ្នែកគេនោះទេ
" កន្លែងនេះមិនសាកសមនិងអូនទេ វាមិនមានសុវិត្ថភាពបងគ្រាន់តែបារម្មណ៍ពីអូន " Bigព្យាយាមចូលទៅជិតPeteតែភីតកាន់តែខិតទៅក្រោយ
" ខ្ញុំបានប្រាប់លោករួចហើយថាខ្ញុំធ្វើអ្វីក៏ជាសិទ្ធខ្ញុំ " នាយតូចនិយាយពាក្យនេះបានធ្វើឲ្យBigមានអារម្មណ៍ថាមួម៉ៅភ្លាម នាយBigចូលទៅចាប់ភីតសារជាថ្មី Bigទាញដៃភីតអូសចេញពីច្រកចូល Club Peteព្យាយាមស្រែករកជំនួញតែគ្មាននរណាម្នាក់ចូលមកជួយគេសោះ មិនមែនទីនោះគ្មានមនុស្សទេ តែនៅទីនោះគេមិនហ៊ានជាមួយBig នោះទេ ព្រោះគេដឹងថាBigជាកូនប្រុសសេដ្ឋីលំដាប់លេខ2ក្នុងប្រទេស បើចូលទៅជ្រាតជ្រែកច្បាស់ជាលែងមានដង្ហើមដកហើយ
Pete កំពុងស្រែករកឲ្យគេជួយព្រមទាំងរើបម្រាស់ពីការអូសទាញរបស់Bigផងនោះគេព្យាយាមខ្លាំងណាស់តែមិនឈ្នះសោះ នៅពេលដល់ចំណតឡានBig ប្រុងនិងរុញPete ចូលឡានទៅហើយតែក៏ត្រូវឈប់ព្រោះមានសម្លេងមួយបន្លីឡើង
" ឯងចង់នាំគេទៅណា? " កម្លោះសង្ហាខ្ពស់ស្រលាស់ដើរចេញពីក្នុងឡានសេរីទំនើបក្បែរនោះ ជាមួយឈុតពណ៌ខ្មៅតម្លៃថ្លៃមិនធម្មតា ដោយមានអង្គរក្សបើកទ្វាឡានឲ្យ បុរសនោះគឺVegas នេះឯង
" វាមិនមែនជារឿងរបស់ឯងទេ ចេញទៅអា Vegas" Big តបទាំងសម្លេងមាំដៃនៅតែចាប់Peteមិនលែងនោះទេ
( អ្នកទាំងអស់គ្នាកុំឆ្ងល់ថាហេតុអីBig ស្គាល់Vegas ព្រោះថាVegasជាកូនប្រុសរបស់លោកGun ដែរជាដៃគូជំនួញរបស់ប៉ាគេ )
" មិនមែនជារឿងរបស់យើងតែទីនេះជាកន្លែងយើង" Vegasតបវិញឲ្យលូកដៃចូលហោប៉ៅអមជាមួយកូនចៅជំនិតរបស់របស់គឺ Pol
" គេជាសង្សារបស់យើង យើងយកគេទៅផ្ទះឯងចង់យ៉ាងមិច? " Bigនិយាយហើយក៏ទាញ់ខ្លួនភីតនឹងបានទាញចង្កេះគេមកអោបថែមទៀតឯងPeteវិញរើរចេញនឹងបានសុំឲ្យវេហ្កាសជួយគេ
" លោកជួយខ្ញុំផងណា ខ្ញុំមិនទៅជាមួយគេទេ" នាយតូចទឹកភ្នែករលីងរលោងគូឲ្យអាណិត Vegas បានឃើញបែបនេះក៏ដើរទៅទាញ់ដៃPeteចេញពី Big តែនាយនេះមិនព្រមទេក៏បានប្រទាញប្រទងគ្នាឯPeteនៅកណ្តាលត្រូវគេទាញទៅទាញមក ហើយចុងក្រោយVegas ក៏បានយកpeteមកជិតខ្លួន ដោយសាគេបានបញ្ជាឲ្យ polទៅទាញ Bigចេញ បន្ទាប់មកVegasបាននិយាយថា
" គេមិនព្រមទៅជាមួយឯងទេ កុំប៉ះគេឲ្យសោះ " Vegasនិយាយតែប៉ុននេះធ្វើឲ្យBigខឹងយ៉ាងតែក៏មិនអាចតតាំងបានព្រោះខ្លួតែម្នាក់ឯងហើយវេហ្កាសមានកូនចៅ3-4នាក់នៅចាំការពារ Bigក៏សម្រាច់ចិត្តបើកឡានចេញទៅដោយមិនភ្លេចនិយាយគម្រាមភីតនិងវេហ្កាសថា
" យើងនិងមិនឲ្យឯងរួចទេអាVegas Peteអូនក៏ដូចគ្នាបងនឹងមកយកអូនវិញឆាប់ៗនេះ " នាយបើកឡានចេញទៅទាំងកំហឹង
ឯភីតបានត្រឹមទឹកភ្នែករលីងរលងជាប់ក្នុងភ្នែក គេមិនគួស្គាល់ប្រុសម្នាក់នេះទេ បើគេមិនបានទាក់ទងគ្នាពីមុនជីវិតគេក៏មិនពិបាកបែបនេះដែរ
" មិនអីទេមែនទេ? " Vegas បានអង្អែលខ្នងភីតតិចៗ ភីតងក់ក្បាលតិចៗបញ្ជាក់ថាគេគឺOkay វេហ្កាសក៏ញញឹមតិចៗហើយក៏បន្តថា" មកតាមខ្ញុំមក "
" អត់ទេខ្ញុំចង់ទៅផ្ទះ"
" មិនគិតចង់ផឹកស្រាបន្ធូអារម្មណ៍ខ្លះទេមែនទេ? ខ្ញុំគិតថាឯងប្រហែលមិនទាន់បានចូលទៅខាងក្នុងទេ "
" ទេ " មួយម៉ាត់យ៉ាងខ្លីពីរាងតូចដែរកំពុងធ្វើមុខស្រពោននៅឈពីមុខវេហ្កាស វេហ្កាសមិនដឹងថាខ្លួនឯងគិតអីនៅក្នុងខ្លួន ពេលគេឃើញមុខអ្នកម្ខាងបែបនេះក៏មានអារម្មណ៍ម្យា៉ងដែរធ្វើឲ្យគេញញឹមតិចៗមិនដឹងខ្លួន ភីតឃើញបែបនេះក៏សួទៅវេហ្កាសវិញ
" លោកញញឹមអី? " ភីតរាងឆ្ងល់បន្តិចក៏សួឡើងព្រោះនាយនេះញញឹមហើយមើលមុខគេបែបគិតអ្វីម្យ៉ាង មុខគេកំប្លែងមែនទេបានមើលហើយញញឹមញញែម
" ញញឹមក៏ព្រោះតែឃើញឯងធ្វើមុខដូចកូនឆ្មាធ្លាក់ទឹកនោះអី.." Vegas និយាយហើយឈោងដៃទៅជូតទឹកភ្នែកដែរសល់តិចៗជាប់នឹងថ្ពាល់ដែរក្រហមព្រឺងៗនោះ Peteក៏ក្រវាស់ដៃគេវេហ្កាសចេញ ពេលគេប៉ះមុខរបស់ខ្លួនបានបន្តិច។ Vegas ក៏មិនបានធ្វើអីទៀតព្រោះគេអាចដឹងថា ភីតជាមនុស្សកំណាញ់ខ្លួន ឯPeteយើញវិញក៏ បាននិយាយពាក្យអគុណទៅកាន់Vegas ប្រុងនឹងដើរចេញទៅហើយក៏អាក់ពេលវេហ្កាសនិយាយ
" ខ្ញុំមិនត្រូវការពាក្យអគុណទេ ខ្ញុំគ្រាន់តែចង់ឲ្យឯងកំដរខ្ញុំផឹកតែប៉ុណ្ណោះ " និយាយចប់ភីតក៏ឈប់ហើយគិតថា បន្ទាប់ពីគិតរួចនាយតូចក៏ងក់ក្បាលហើយដើរទៅតាមវេហ្កាស
នៅក្នុងបានមានប្រុសស្រីរាំរែកយ៉ាងសប្បាយរីករាយ ខ្លះក៏អោបថើបគ្នាមិនខ្វល់ភ្នែកអ្នកណា ខ្លះទៀតផឹកស្រាស្រវឹងស្នេហ៍ ( ផឹកស្រវឹងយំនឹកសង្សាអីបែបនេះ >
Vegas បាននាំPeteដើរកាត់កន្លែងពោលពេញដោយមនុស្ស នាយវេហ្កាសបានកាន់ដៃភីតហើយយកលេសថា " ខ្ញុំនឹងកាន់ដៃឯងមនុស្សច្រើនឯងអាចនឹងវង្វេង " ចំណែកឯភីតមិនសូវជាចង់ប៉ុន្មានទេតែក៏ត្រូវប្រុសសង្ហានោះកាន់ដៃដើរចូលក្នុងClubតែម្តង
Peteត្រូវស្ថិតនៅក្រោមភ្នែកមនុស្សជាច្រើន ស្រីៗជាច្រើនច្រណែនភីតដែរបាននៅជិតវេហ្កាស ពួកនាងៗខ្លះឲ្យតែដល់ ថ្ងៃ សៅរ៍អាទិត្យ គឺពួកនាងតែងតែមកមិនអាចខានបាន ព្រោះមានតែពីរថ្ងៃនេះទេដែរអាចបានជួបនឹង Vegasដែលជាម្ចាស់ក្លឹបសង្ហា
ប្រុសៗខ្លះក្រោយបានឃើញភីតហើយក៏កើតចិត្តច្រណែននឹងវេហ្កាសមិនស្ទើរព្រោះថាមានប្រុសក្មេង ទាំងស្អាតសខ្ចីមកបណ្តើរ តែមិនហ៊ានប្រាថ្នាដែរបើក្មេងប្រុសនោះជាក្មេងរបស់ Vegasមែន សម្បីតែចុងសក់ក៏ប៉ះមិនបានផង
ចូលដល់ក្នុង Private roomរបស់Vegas ភ្លាមភីតមានអារម្មណ៍ថាត្រជាក់ភ្នែកជានៅខាងក្រៅណាស់ ព្រោះការរៀបចំគឺប្រណិត ទាស់ត្រង់ថាមានតែពណ៌ខ្មៅនឹងក្រហមបែកឈាមជ្រូក មិនធ្វើឲ្យអារម្មណ៍ស្រស់ថ្លាប៉ុន្មានទេ
Vegasនាំ Peteទៅអង្គុយជិតខ្លួនហើយក៏ប្រាប់ឲ្យPolទៅយកស្រា វីស្គី មកឲ្យគេហើយមិនឲ្យចូលមកទេគឺឲ្យចាំនៅមុខបន្ទប់
Pete បានសម្លឹងមើលមុខគេបន្តិចមុននឹងនិយាយ
" ពេលណាលោកលែងដៃខ្ញុំ ចង់កាន់រហូតដល់ស្អែកមែនទេ ? " នាយនិយាយដោយទឹកមុខមិនសូវពេញចិត្តព្រោះថាតាំងពីដើរមករហូតដល់អង្គុយមួយសន្ទុះធំហើយ ប្រុសមាឌធំម្នាក់នេះមិនលែងទាល់តែសោះ
" សុំទោសខ្ញុំភ្លេចខ្លួន " Vegasក៏លែងដៃភីត មិនមែនគេភ្លេចខ្លួនទេតែជាចេតនាច្បាស់ណាស់ មនុស្សដូចវេហ្កាសនេះហេស៎ចេះភ្លេចខ្លួនផ្ដេសផ្តាស? គ្មានផ្លូវទេ !!
Vegasបានចាក់ស្រាឲ្យPete ភីតយើងកំពុងអង្គុយផឹកស្រាបានបន្តិចក៏ស្រាប់តែនឹកឃើញដល់មិត្តសម្លាញ់របស់គេមិនដឹងថាទៅណាហើយទេ គេក៏យកទូរស័ព្ទមកមើលខ្លាចថាមាន missed callពី Basតែអ្វីដែរគេឃើញគឺអេក្រង់ងងឹត មិនថាទូរស័ព្ទអស់ថ្មពីពេលណាទេ ភីតបានខ្លីទូរស័ព្ទ Vegas ដើម្បី callទៅមិត្តគេ វេហ្កាសក៏បានឲ្យទាំងញញឹម
" Hello basឯងនៅឯណា ? "
" យើងមកផ្ទះវិញហើយ " Basនិយាយដោយសម្លេងខឹង គេចង់តែជេរភីតទេដែរឲ្យគេចាំឡើងយូ ហើយថែមទាំងcallមិនចូលទៀតផង
" យើងសំុទោសណា មុននេះគឺយើងមានរឿងជាមួយBig ទើបត្រូវដោះស្រាយហើយទូរស័ព្ទក៏អស់ថ្មទៀត " ភីតបានប្រាប់ហេតុផលទៅBas Basគេក៏យល់ បន្ទាប់មកការសន្ទនារបស់ពួកគេក៏បានបញ្ចាប់
Peteត្រឡប់មកសាឡុងវិញ វេហ្កាសបានដាក់ស្រាថ្មីឲ្យគេភីតក៏បានផឹក គេអស់3កែវក៏ទន់ភ្នែកបាត់ទៅហើយ ឯVegasវិញឃើញបែបនេះក៏ហួសចិត្តបន្តិច ពេលPete ខ្លួនទន់ល្វេកល្វន់ថែមទាំងខ្សឹបខ្សាវម្នាក់ឯងមិនដឹងថានិយាយអ្វីខ្លះទេ
ដោយឃើញបែបនេះVegasក៏ចាប់ក្បាលអ្នកកំពុងជិតដេកនោះឡើងដាក់ឲ្យដេកលើសាឡុងឲ្យស្រួល ដោយនាយតូចនោះស្រវឹងផង គេក៏បញ្ចេញរឹកពារមិនដឹងអីមកពេល Vegasដាក់គេឲ្យគេនោះ Peteបានអោបកញ្ចឹងកVegasហើយទាញមកជិតខ្លួន បណ្តាលឲ្យរាងកាយរបស់Vegasទ្រោមលើខ្លួន Vegas បានភ្លឹកនិងសម្រស់ដ៏ឥតខ្ចាស់របស់Pete
មុខរបស់Peteស្អាតខ្លាំងណាស់ រោមភ្នែកវែងក្រាស់ ច្រមុះស្រួច បបូរមាត់ពណ៌ផ្កាឈូកធម្មជាតិជាមួយ នឹងទម្រង់រូបបេះដូង Vegas មិនអាចទុបចិត្តបានទេក៏បានអោនទៅជិតនឹងប៉ះបបូមាត់Peteដោយប្រើបបូមាត់របស់ខ្លួនចូលលុកលុយក្នុងមាត់Pete Peteពិតជាមិនដឹងអ្វីមែនគេស្រវឹងហើយ ស្រវឹងដល់មិនដឹងថាខ្លួនឯងកំពុងធ្វីអី ដឹងត្រឹមថាអារម្មណ៍គេបានប្រាប់ថាគេពេញចិត្តនឹងអ្វីដែរកំពុងកើតឡើង
Peteមិនដែរទទួលបានអារម្មណ៍បែបនេះទេព្រោះគេមិនដែរត្រូវបានថើបដោយអ្នកណាឡើយសម្បីតែ Bigដែរជាអតិតសង្សារបស់គេ ថ្វីត្បិតតែមានឈ្មោះជាសង្សាពិតមែនតែគេទាំងពីរមិនបានសម្បីតែថើបឬប៉ះពាល់គ្នា ព្រោះPeteមិនព្រមងាយៗឡើយ
តែពេលនេះPeteបានបាត់បងស្នាមថើមដំបូងរបស់គេឲ្យទៅមនុស្សដែរទើបនឹងស្គាល់គ្នាប្រហែល2ម៉ោង
Vegas ជញ្ជក់បបូមាត់ភីតតិចៗនិងក្រលាសអណ្តាតជាមួយអណ្តាតភីត ផ្តាស់ផ្តងគ្នាទៅវិញទៅមក ដៃរបស់Peteបានលូកចូលក្នុងសក់ Vegasនឹងច្របាច់សក់គេតិចៗវាធ្វើឲ្យVegasកាន់តែមានអារម្មណ៍ថាការថើបមួយនេះអាចនឹងកាន់តែសុីជម្រៅខ្លាំងជាងមុន
" ហឹម..! " Peteក្រហឹមដើមក ដៃរបស់គេប្តូពីចូកសក់Vegas មករុញមុខអ្នកនៅខាងលើចេញវិញ ព្រោះគេថប់ដង្ហើមចង់ដាច់ខ្យល់ទៅហើយ
" ឯងនេះទាំងគួឲ្យស្រលាញ់ទាំងទាក់ទាញ មិនចម្លែកទេដែរBigវាស្រលាញ់ឯងបែបនេះ " Vegasនិយាយហើយយកដៃអង្អែលមុខPeteថ្នមៗ មុននឹងថើបមាត់Peteថ្នមៗសារជាថ្មី ហើយក៏ងើបសម្រួលឥរិយាបទរបស់គេឲ្យរៀបរយឡើងវិញ
" Pol រៀបចំឡានយើងទៅផ្ទះឥឡូវនេះ "
" បាទ លោកប្រុស" Polបានទទួលបញ្ជាពីVegasតាមទូរស័ព្ទ
ឡានទំនើបតម្លៃរាប់លានបាត បានឈប់នៅក្នុងភូមិគ្រឹះត្រកូលរង Vegas បានបីPeteនៅក្នុងដៃឡើងទៅបន្ទប់មិនបានខ្វល់ពីភ្នែកអ្នកបម្រើឬអ្នកណាទាំងអស់ លោកGunដែរកំពុងអានសៀវភៅនៅបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវបានឃើញVegasដូចគ្នាតែគាត់មិនបានរវល់នឹងគេនោះទេ ទោះVegasធ្វើអ្វីក៏មិនសំខាន់ក្នុងកែវភ្នែកគាត់តែ គាត់ខ្វល់តែម្យ៉ាងគឺមុខជំនួញរីកចម្រើនឬក៏អត់
VEGAS បីPETEចូលមកដល់ក្នុងបន្ទប់គេដាក់រាងតូចលើគ្រែរថ្នមៗខ្លាចថាគេនិងភ្ញាក់ វេហ្កាសបានចូលទៅងូតទឹកប្តូសម្លៀកបំពាក់ហើយក៏ជូតខ្លួនឲ្យភីតដោយកន្សែងសើម គេបានប្តូខោអាវឲ្យPeteគេស្ទើរតែទប់អារម្មណ៍ខ្លួនឯងមិនបានដែរត្រូវរាងកាយរបដ់Peteដុតគេពេញទំហឹង គេគិតក្នុងចិត្តថា
Vegasបានត្រឹមគិតហើយសើចក្នុងចិត្ត គេបានបង្វែរគំណិតខ្លួនឯងមកវិញដើម្បីរៀបចំខ្លួនឲ្យPeteឲ្យបានត្រឹមត្រូវ និងបានដាក់ខ្លួនគេងក្បែរPete រហូតដល់ពួកគេគេលក់យ៉ាងស្កប់ស្កល់នារាត្រីនោះទៅ
Pete បានបើកភ្នែកឡើងតិចៗដោយសារពន្លឺថ្ងៃចាំងចូលបន្ទប់ គេសម្លឹងមើលពិដានបន្ទប់ឃើញថាមិនមែនបន្ទប់របស់គេនោះទេ ហើយមានអារម្មណ៍ថាគេកំពុងត្រូវបានគេអោបហើយខ្លូនក៏កំពុងអោបអ្វីមួយដែរក្តៅនឹងទន់ដូចជាសាច់ គេងាកមើលខ្លួនឯងគេភ្លាមក៏ស្រែកតិចៗ
" ហឺយ មកនៅទីនេះបានយ៉ាងមិច? " ភីតប្រាស់ខ្លួនងើបយ៉ាងលឿនមុននឹងត្រូវជំពុបជើងលើឥត
" អូយ..!! " នាយតូចយកដៃទប់ចង្កេះព្រោះមានអារម្មណ៍ថាចុករយត្រង់ផ្នែកត្រគាកនឹងចង្កេះ សម្លេងរបស់Peteបានធ្វើឲ្យអ្នកដែរដេកនៅលើកគ្រែរនោះភ្ញាក់
" ភ្ញាក់យូហើយមែនទេ? " Vegas បានសួទៅកាន់អ្នកដែរឈទប់ចង្កេះនៅចុងគ្រែរ
" លោកធ្វើអីខ្ញុំកាលពីយប់មិញ ឆាប់ឆ្លើយម៉ោ " Peteជម្រិតសួនាយVegasយកទាំងព្រឹកតែម្តងរកតែឲ្យនាយស្វាងពីងងុយមិនទាន់
Vegas មិនបានឆ្លើយនឹងសំណួរបស់Peteនោះទេគេក្រោកទៅបន្ទប់ទឹកហើយងូតទឹកធ្វើមិនដឹង ទុកឲ្យPete ឈស្រែកសួរាល់សំណួដដែលៗមិនឈប់រហូតVegas ចេញមកវិញ
" លោកឆាប់ឆ្លើយមកថាលោកធ្វើខ្ញុំខ្លះកាលពីយប់មិញ " នាយតូចនៅតែសួដដែលដោយខឹងនឹងVegasខ្លាំងមែនទែនដែរមិនព្រមឆ្លើយនឹងគេទាល់តែសោះ
" ធ្វើអី....? មិនដឹងទេ" Vegasតបវិញធម្មតាមិនហើយក៏ទាញម៉ាសុីនផ្លុំសក់យកមកសម្ងួតសក់ Peteយើងវិញតាមសួគេទៀតហើយ
" បើលោកមិនបានធ្វើអីមិចក៏ចង្កេះខ្ញុំឈឺ? " នាយតូចខាំមាត់គេចង់សួឲ្យដឹងឬសគល់តែម្តង រាងក្រាស់ឃើញបែបនេះក៏បានដៃញ៉ោះគេយកតែម្តង
" គិតទៅមើលមនុស្សពីអ្នកនៅជាមួយគ្នាពេញមួយយប់គេធ្វើអី " នាយញញឹមសមចិត្តពេលឃើញភីតធ្វើមុខស្មើរ តែក្នុងចិត្តគេប្រហែលខឹងមិនស្ទើរទេ
ចម្លើយរបស់Vegasធ្វើឲ្យ Peteខឹងនឹងគេខ្លាំងណាស់ គេរត់ទៅទាញខ្នើយនៅលើគ្រែរមកវាយ Vegas វាយយកៗតែម្តងថែមទាំងជេរគេថែមទៀត
" អាចម្រៃ អាជនឈ្លាតឪកាស! ស្លាប់ទៅ !! "
💙
បើសិនជាមានចំណុចខុសឆ្គងអ្នកទាំងអស់គ្នាអាចចូលខមិនជាមាតិកែតម្រូវបាន ខ្ញុំនិងព្យាយាមកែនឹងសរសេរឲ្យកាន់តែល្អជាងនេះ
បើពេញចិត្តសាច់រឿងនេះសូមខមិន " 💙 "
ខ្ញុំនឹងសរសេរភាគបន្ត
អគុណសម្រាប់ការអាន 🙏
Advertisement
- In Serial20 Chapters
The Garden
Humanity was on the verge of killing itself off. Decades of wanton gluttony, rampant consumerism and widespread apathy had finally taken their toll. Until the Sun started giving them superpowers. Welcome to The Garden, where man can reach heights of power only dreamt of previously. Of course, that's if the other Garden residents don't wipe them out first. Updates at least twice a week, sometimes more. Chapters between 2-3k words (I have been known to get to 4k though) Author's Note: New author, so any feedback (comments or reviews) is greatly appreciated. Cover art not mine.
8 399 - In Serial25 Chapters
The Traveling Shop Keeper
Humanity has survived on Earth thanks to the Towers created by the AI council, sheltering humanity from the damage done to the earth from the war. To help humanity through the idea of living in upgraded caves, it created a method to digitize the human concious, allowing a user to enter a completely digitized world. Tyler, just hitting the required age to safely digitize into his local Tower digital world, is in a race to establish his trading company head office. With HYTOMA running for over 150 years, competition is fierce to buy property against other trading guilds, and the richer, more powerful raiding guilds. He could imagine that in his excitement that he would run into a Wanderer, a human that snubs their nose at the Towers, and spend their time wandering the ruined planet. Surviving by scrounging up old PC hard drives, and selling them back to the AI Council, allowing AI to add lost information to the Tower Network, and impoving the digital world. Hang on for a ride, as Tyler discovers he was given a hidden class by the ruling AI entity, slowly rolling through a digital world on a rickety cart. Will this Traveling Shop Keeper survive dragons, and lead Humanity out from the Towers, into a brand new world built by Articifical Intellegence? Note: I am a new writer with difficulty getting words from my head to sheet, so edits will be frequent. I do not have an editor, if you are interested, I am more than willing to discuss options for your involvement.
8 96 - In Serial8 Chapters
Reincarnated in Another World as a Swordswoman
A modern high school girl bored with society somehow finds herself in the confines of another world!Where will her newly discovered savage ways bring her in this world?
8 182 - In Serial638 Chapters
Delicate as Glass
[participant in the Royal Road Writathon challenge] Nuri, an [Assistant Glassworker], only has a single Skill. It’s really not fair. He’s worked in the hot shop his entire life, following in his father’s footsteps after his parents passed away, but he’s stuck. Despite possessing above-average talent as an artisan, he still hasn’t shed his [Assistant] status, gained a second Skill, or even leveled enough to reach the first Threshold. Besides, he’s bored; most days he daydreams of adventure and becoming a hero, or pines for the renown that’s sure to be his if he evolves his Class into a [Master Glass Smith], but nothing ever changes—until suddenly, fate strikes, and nothing is ever the same again. These days, Nuri sees more magic, prestige, and adventure than he can handle as he gets swept up in realm-shaking conspiracies and desperate fights for his life. Maybe a boring life wasn’t so bad after all. Disclaimers: 1) Names were mostly chosen through random generators and aren’t necessarily final. If they seem derivative or boring, blame RNG. 2) Skills, Classes, levels, and the entire system is currently a work in progress; please be kind if it’s not very well fleshed out yet. 3) This is the first full-length novel I've set out to write without a single plot point ready. I had nothing in mind other than a recent visit to a hot shop. Molten glass is pretty awesome. 4) Related, I know much less about glass than I’d like. I did some research, but mistakes are bound to happen. If you have a correction, thanks! Please be polite about it. 5) The prose is my experimental attempt at first-person, present tense. I realize it may not be everyone’s preference, but I hope you’ll give it a try anyway!
8 298 - In Serial8 Chapters
Saga of the Space Marines
HARVEST! BUILD! DESTROY! Total war until annihilation. This is the story of the end of the human race. If it sounds like fun it’s because it is. The Saga relates the events and personal histories of the men of the 3rd Marine Space Expeditionary Force and their bitter MAXWAR (mutually assured eXtinction war) against the alien Krag Subjugation. Told from the view point of the warfighters on the front lines, the blue collar workers who build and maintain the infrastructure that supports them, and the scientists and engineers who develop the technologies that power their victories on the battlefield. This mission, The Maggot Colony, relates the first part of the adventure, where their capital ship, The Good Shepherd, is critically damaged, and a small force is sent to establish an outpost on the surface of a nearby planet to secure much needed emergency supplies and fuel. The situation is desperate, the fighting is brutal and the technical challenges both in space and on the planet surface seem insurmountable. Fans who enjoy the intellectual challenges and intricate storylines from real-time-strategy games such as Starcraft II or the pure destructive awesomeness of first person shooters such as Doom, Halo and Gears of War are encouraged to check out the Space Marines. It’s not for everyone, but it might be just what you are looking for. Best of luck in choosing your next read, and if you don’t pick the Saga of the Space Marines today please consider us next time because reading great stories is time well spent. See you in the comment section everybody!
8 104 - In Serial25 Chapters
The Call (Lucy/Caspian)
Peter, Edmund, and Lucy never forgot about their true home in Narnia, unlike their sister Susan. They never thought they would return, but they would soon find that was not to be.Caspian never thought he would have to listen to the Lion and call on the Pevensie's again, but in a time when treachery is brewing, and a newfound enemy is lurking, Caspian knew this could not wait.So, he called them, and his life as he knew it, would never be the same.(A Lucian Fiction)
8 100

