Chavelle

"I told you this isn't over." Hindi ako magalaw. Sobrang bigat ng aking hininga at ang mga luha ko'y hindi na mapigilan.

"Cass! Who's there?"narinig ko na papalapit na si Thaeus, unti unti akong umatras habang nakikita ang matagumpay na ngiti ni Cassidy.

"Si- C-Chavelle...." He was topless at tuwalya lamang ang suot sa ibaba. Did they.......just had sex?

"N-no, l-let me explain, m-magbibihis lang ako..... Wait for me." Hindi paman siya tuluyang nakapasok sa pintuan ay hinila ko siya at binigyan ng isang malakas na sampal. Hindi pa ako nakuntento ay dinagdagan ko pa ng isa.

"I hate you! Wag ka ng magpapakita sa akin!" I shouted at the top of my lungs at agad na tumakbo papasok sa elevator, mabuti at walang tao sa loob.

Umiyak ako ng umiyak kahit sobrang sakit na ng lalamunan ko. Pagkabukas ng elevator ay agad akong tumakbo. Hindi ko na alam kung saan ako napadpad basta ay nakita ko na lang na malapit na ako sa isang public beach.

Patuloy akong humagulgol at hindi maipalawinag ang nararamdaman. Sumasabay pa ang sakit ng ulo ko at pagkahilo.

Biglang tumunog ang cellphone ko at nakitang si Thaeus ito. I immediately cancelled the call and called Marielle.

"R-Rielle...."

"Cha! Saan ka ba nagpunta?! Kanina pa kita tinatawagan! Thaeus was here, looking for you."

"R-Rielle, help me...... d-di ko na kaya." Patuloy akong humikbi at hindi na magawang magsalita.

"S-saan ka ba? C-Chavelle ah, wag kang gagawa ng kalokohan. Saan ka ngayon?!"

Sinabi ko sa kanya kung nasaan ako at ilang minuto lang ay narinig ko na ang paghinto ng sasakyan niya.She immediately sat beside me and hugged me. Nilagay niya ang ulo ko sa balikat niya.

"Hey, ano bang nangyari sa inyo? N-Nag aalala na ako. . Kumakain ka pa ba?" bumalik na naman ang sakit at muli akong umiyak, nasa buhangin kami nakaupo.

"R-rielle...."humikbi na naman ako. "W-wala na si...... Wala na si mama.... P-paano na ako?"hinaplos niya ang aking likod at patuloy pinapatahan ako.

Naramdaman ko ring naiiyak na din siya.

Ilang minuto ang nagdaan at nakatitig nalang kami sa karagatan. "So, ano na ang gagawin mo? You know I can help you, mommy is fond of you, I'm sure na tutulungan ka niya.

Her mommy likes me, a lot. Ewan ko ba dun.

"I-I don't know. Probably break up with Thaeus.....then move on with my life. B-baka manghiram muna ako ng.....p-pera sa inyo. A-ayos lang ba?"

"Gaga! Oo naman, kahit nga tumira ka na doon ay sobrang okay, yan pa kaya?" napangiti nalang ako. Paano nalang kaya pag wala siya? I'm probably floating in the sea right now, lifeless.

Kinabukasan, ay hindi na ako umiyak. Pagod na ako.....sobrang pagod na pagod na ako.

Today is mama's burial. Ayoko..... ayokong makita siyang ibinababa sa lupa.

Habang nagmimisa ang pari at lahat ng kamag anak namin ay umiiyak, ako lang yung hindi. I just stared at her coffin. Ang ganda pa naman ni mama sa loob.

I'll never get to see her smile again.

Nang natapos ang misa ay nagsiuwian na ang mga tao. "Chavelle, iha. Uwi na tayo, mukhang uulan na eh."inalalayan ako ng isa kong tita pero umiling lang ako.

Gusto kong mapag isa kasama si mama. Gusto ko muna siyang kausapin.

"Mamaya na po ako, wag kayong mag alala. Susunod din ako." I faked a smile to let them know na ayos lang talaga.

Nang ako nalang ang natira, doon na ako umiyak. Kahit anong takip ko sa aking bibig ay kumakawala talaga ang mga hikbi ko.

"M-ma.... B-bakit ganun? Umalis lang ako s-saglit, ikaw u-umalis nang pangmatagalan." Napaupo ako malapit sa puntod niya. Patuloy na umuuga ang aking balikat dahil sa hindi mapigilang hikbi.

"M-mahal na mahal kita ma.......hindi k-ko man lang magawang sabihin sayo noong m-mga panahong...... buhay ka pa."

I just remember how she was so happy nung nagpaalam na ako sa kanya para sa birthday ni Thaeus.

Thaeus.

Ano kayang nangyari sa kanya? His mom is probably happy dahil wala na kami.

"M-ma.....si T-Thaeus.....M-ma sobrang guilty ko." Unti unting pumatak ang ulan, sumasabay sa aking nararamdaman.

"Ma, I'm sorry...... p-patawarin m-mo ko sa lahat ng kasalanan ko." Lumakas na ang ulan ngunit hindi pa rin ako tumayo. Patuloy lang akong umiyak habang inaalala si mama.

"Chavelle!Sweetheart!" hindi ko paman tinignan ay alam ko na kung sino ito.

"C-Cha, I'm sorry.....hindi tama yung iniisip mo." Tuluyan na siyang nakalapit sa akin at agad akong niyakap ngunit tumayo ako para bumitaw siya. He also stood up and was about to hold me when I slapped him.

"W-Why? B-binigay ko ang sarili ko. Nagpabilog ako! P-pero bakit?...."he looked so tired. Nandun na naman ang awa sa aking dibdib ngunit pinalamang ko ang galit.

"Sweetheart, it was a misunderstanding.....Mom was there, galing sa swimming pool si Cassidy kaya ganun ang ayos niya. Please, listen to me."inabot niya ang siko ko pero umatras ako.

"Papaalis na sila nun. Baby, I'm sorry. Kakatapos ko lang maligo nun." His voice was so husky na para bang sobrang pagod niya.

"Why didn't you visit me?! Why?! Alam kong alam mo na wala na si mama.... A-and you didn't even check on me to see if humihinga pa ba ako!"

"I was there, Cha! Believe me, I was there! Noong tulog ka, ako ang pumunas sa mga luhang nasa iyong mata. I was there but you were sleeping....."unti unting humina ang boses niya at nagulat ako nang nakitang pula na ang kanyang mata. Bloodshot eyes.

"I don't believe you! Mabuti pa pakasalan mo na lang iyong babaeng gusto ng mama mo! Tutal I am just nothing but a mere waitress, hindi mayaman at walang ma-"

"But I love you, Cha..... Nothing matters as long as I have you. Please..... I'm sorry."

"Pagod na ako...... p-pagod na pagod na ako. Please..... I am still mourning for my mother." Patuloy kong pinunasan ang mga luhang nakakatakas.

"N-no......Cha....I'm sorry."

"Chavelle!"narinig ko ang boses ni Marielle at nang lumingon ako ay nakita kong bumalik siya, may dala siyang payong at tumatakbo papalapit sa amin. Basang basa na kami ni Thaeus sa ulan.

"Cha.... D-don't leave me..... I am begging you." Unti unti siyang lumuhod at napatigil sa pagtakbo si Marielle, I saw her cover her mouth and cried.

Napasinghap din ako sa ginawa ni Thaeus. "G-get up."matigas kong sabi, hinawakan niya ang kamay ko at para akong nadudurog nang narinig ang kanyang hikbi. Hindi ko siya tinignan sapagkat natatakot akong manghina.

"I'm sorry, sweetheart. Please....."patuloy siyang umiyak ngunit binawi ko na ang aking kamay. God knows how much I want to hug and kiss him right now.

But I am just too broken. "Goodbye, Thaeus." Unti unti na akong humakbang at iniwan siyang nakaluhod at ang mga kamay ay nakatukod sa lupa, still sobbing.

Lumapit ako kay Marielle at niyakap siya. Naglakad na kami papalapit sa sasakyan niya ng naramdaman kong nasusuka ako.

Mabuti nalang at may trash can sa malapit. Pagkatapos ay binigyan nya ako ng alcohol at nagpunas. Pagkapasok namin sa kotse niya ay biglang nanghina ang katawan ko. And the next thing I knew, everthing went black.

Pagkagising ko ay isang puting kuwarto ang bumungad sa akin. I saw Marielle talking with a doctor, the doctor was smiling and Marielle was covering her mouth.

"R-rielle..." Dahan dahan akong umupo at madali siyang lumapit sa akin.

"A-anong nangyari?"I asked her but she just looked at the doctor.

"Cha....." lumipat ang tingin ko sa kanya.

"D-doc?"

"Congratulations, Ms. Araneza. You are 3 weeks pregnant."

_____________________________

Thanks for reading. I love you.