Lumipat ako ng condo para hindi ako masundan ni Reigan, I want to distance myself from him.

Pumasok ako sa opisina, a week after the conference. I never heard of Reigan nor Frank.

Dumeretso ako sa opisina ni Marco.

"Marco," sabay lapag ng bag ko sa table niya.

"ano, Val?" wika niya.

"Give me a report" wika ko sakanya.

"everything is doing great. Our establishments are running fine, I mean, doing great. The partnership with MGC is not moving, seems like, hindi na interesado si Reigan sa partneship, but the establishment, EM shopping center and the EDS are doing good. " wika ni Marco.

"how about the deal I made with the MR?" ako.

"the president is doing everything para mameet ang demands mo at para hindi mo makuha ang kumpanya nila." wika ni Marco. Dahilan ng pagkulo ng dugo ko.

"what do you mean?"

"He proposed a project, which I seem, will become successful dahil suportado ni Reigan". Marco's last line put a dagger in my heart. What the F, nakalimutan ko. He has this brother that is very great in business. Ayokong madamay si Reigan, but what the F is really happening.

"kailan pa ito?" ako.

"Last week, pagbalik ko dito, he called for a meeting. Good thing, he doesn't remember me. Buti nalang at hindi na ako nagpunta sa trial noon" wika niya. Yes, it is a good thing. Besides, wala na yung Marcong patpatin. He is now a man, a very good looking man with a very soft side.

"what happened? You didn't tell me" sabi ko.

"kaya nga nandito ka diba?, Valerie, kinakabahan ako. Now that they know, na buhay pa si Venice at pagmamay-ari niya ang ELITE, baka pagtulungan nila ang kumpanya " wika ni Marco.

"then, so be it. I think, it is time. Pababagsakin ko ang kumpanya niya no matter how much it costs, sisiguruhin ko na bago pa maubos ang pera ko ay gumagapang na silang mag-ama sa putikan". I grin.

Marco let out a loud laugh.

"Marco, the father is out of the country, looking for me. Nung lumabas ang balita na Venice is still alive, he flew to Canada, he's hunting me there. Mabuti nalang at tight ang security ng mga magulang ko kaya't walang nakakalapit sa kanila" wika ko

"That's what I'm telling you, sinabihan kita na . .. " tumingin siya sa akin.

"you know what's happening outside Marco. 5 ladies, dead!. anong pangalan nila?"

"Venice Hernandez" blangko ang expresyon ng mukha ni Marco habang nakatingin sa akin.

"now, tell me, nakakaya paba ng kunsensiya mo ang nangyayari, kasi ako?. hindi na" seryoso kong wika kay Marco.

Tumingin siya ng seryoso sa akin. Alam ko na alam mo Marco, they need to stop.

"anong gagawin mo?" tumayo si Marco at pumunta sa maliit na kusina sa office niya.

"coffee?" tanong niya

"yes, please" wika ko.

"anong gagawin mo?. those Venice's death are manipulated. Kung hindi dahil sa secret agent mo, hindi pa natin malalaman. What are they up to?". wika ni Marco sabay abot ng tasa sa akin.

"that, I want to know. It will be easier to talk to them, now that I showed up. Hindi nila ako magagalaw dahil alam nilang I can tear their company into pieces". wika ko.

"may meeting bukas, para sa project niya, Reigan will be there. " Marco. Everytime I hear his name, naiiyak ako.

"I will go" wika ko.

"you don't need to. Maliit na kumpanya lang iyon" wika ni Marco.

This needs to stop Marco. I will put an end to this.

"i can manage" wika ko.

Pumunta ako sa table ko at ini ayos ang plano para sa ibang mga projects ng kumpanya. I'm also preparing myself for tomorrow. I will make sure that MR will be paralyzed.

8 pm, umuwi na kami sa condo. Marco helped me in removing my hair extensions and in one blink. I'm Venice again. I'm ready.

Kinabukasan, Marco and I went to MR. I walked like a boss, yes, I'm the big boss. Lahat ng nakakakita sa akin at napapatigil. We entered the conference room. Lahat ng presidente ng pagmamay- ari kong kumpanya ay nandoon na. Expected, hindi sila makapaniwalang ako ang may -ari ng kumpanya nila.

"Good morning ma'am" wika ni Mr. Almiro. May- ari ng Almiro Tradings.

"Good morning" pormal kong wika. Ini ayos ni Marco ang upuan ko. I seated at the middle end of the long table.

Bumukas ang pinto at nakita ko ang lalaking matagal ko nang hindi nakikita. Kumikirot ang dibdib ko habang pinanonood siyang naglalakad palapit sa akin. Akala ko ay kakausapin niya ako ngunit hindi, he looked at me straightly to my eyes with blank expression, he sat at the left side of me. Ni hindi siya nagsalita.

Bumukas ulit ang pinto at nakita ko ang lalaking bumaboy sa akin. He looked at me and I witnessed a shock on his face. I smirked.

"good morning everyone" wika niya sabay tayo sa harapan. Iniayos ng sekretarya niya ang powerpoint para sa propose project niya.

Hindi ako nagsasalita, I looked at him straightly. Halatang halata ang pagkabalisa niya. I'm a bit distracted because of Reigan but I think, I can manage this thing.

Tinapos ng sekretarya niya ang presentation. Well, the plan is good. It is a hotel and resort. The interiors are fine, halatang pinag isipan ng maayos.

"what can you say?" tanong niya sabay tingin sa akin.

"i say, it's good" Rei

"it is good but time consuming. Your project is one and a half year?. makakabawi kapa kaya sa mga lost mo? . Mr. Marquez?" I asked. Holding my pen and looking at him.

"that's why I'm asking help from the board miss Hernandez" wika niya. He still has this creepy stares.

"we had a deal mr. Marquez, kung hindi ka makakabawi within the given time. It's game over" walang nagsasalita sa lahat. Siguro ay may idea na sila sa mga nangyayari.

"that's why, I'm asking for a longer time Miss Hernandez"

Tumayo si Reigan at nagsalita.

"i guess, that ends the meeting. I'm excusing myself." wika niya. Sumunod sakanya ang iba pang kasali sa board.

Kaming tatlo nalang nag natitira,

"Anong ginagawa mo Venice?" tanong niya sa akin.

"i'm being realistic" wika ko. Naka upo kaming tatlo nila Marco.

"so?, you're really back" wika niya.

"yes, brace yourself Mr. Marquez." wika ko. Nakita ko ang takot at poot sa mukha niya. Yes Frank, matakot ka. I will shatter you into pieces.

Iniwan ko siyang nakatanga sa conference room. Now that I realized, this is the main reason why I came back. To get my revenge. And the right time comes.

The next days are tiring. I roam around having 4 bodyguards around me. It is better this way.

Hindi ko padin inaapprove ang proposal ng MR, they want me to invest in their new project.

People are all wondering kung nasaan si Valerie but no one dared to ask kung paanong ako ang owner ng kumpanya.

I put my office just beside the office of Marco. Palabas ako ng opisina nang nakita ko si Reigan na pumasok sa opisina ni Marco. I stopped myself right there, right in front of Marco's door.

"What brought you here?"

"Where is Valerie?" he speak authoritatively.

"Huwag mo na siyang hanapin"

"i need to know Marco. Is she Venice?" I can feel the hurt in his stern voice.

"Reigan. . " binuksan ko ang pinto at tumambad sa akin ang naguguluhang mukha ni Marco.

"Why do you want to know?" deretso kong tanong kay Reigan.

"I'm going crazy, I need Val. I miss her so much." mahinang wika ni Reigan.

I sat at the sofa.

"she's not here" wika ko.

Tumingin siya sa akin. "tell me, you're not her, right?" tanong niya. Are you hoping? Really?. hindi mo ba talaga ako matatanggap. Hindi mo ba talaga matatanggap si Venice?

"Don't look for her. She's no longer interested in you" wika ko.

"paano mo nasabi yan when you're not even her. You can't be her. You shouldn't be her" wika niya habang nakatingin sa akin. I hurts me so much. Hinding hindi niya ako matatanggap. Yes, hinding hindi.

"yes Mr. Montenegro, hindi ako si Valerie. I'm not the woman you love the most"

"i will find her." patayo na siya at mistulang aalis na.

"you can't find her. She never existed" wika ko. Yes, she's just an imagination of me. The woman I wanted to be. The woman who loved a person unconditionally but she never existed..

"i will still find her" at nilisan niya ang opisina ni Marco.

Kasabay ng pagsara ng pinto ay ang pagbagsak ng mga luha ko. It hurts me so much, seeing him devastated. Wait for me Reigan. Wait for me.

Pagkatapos noon ay hindi ko na siya madalas makita. A lot of things happened already.

I pulled out all my shares in MR dahilan para maparalisa ang kumpanya, ang MGC nalang ang major stockholder nila. Kung hindi bibitaw ang kumpanya ni Reigan, may tendency na mahila din sila pababa.

If that happens, I will save their company. I can do that. I know.

Papasok na ako ng opisina, I rode in my car. Sa kasagsagan ng byahe ay biglang sumabog ang gulong ng kotse ko, dahilan para mapapreno ang driver.

"Mark, anong nangyari?" tanong ko sa driver.

"Ma'am, sumabog po yung gulong natin. Ni check ko naman po iyon kanina bago tayo bumyahe" alalang wika ng driver ko. Kinakabahan siguro ito baka sesantihin ko but no, hindi naman ako ganun kasama.

Iginilid niya ang kotse at bumaba para icheck ang gulong. Pababa palang ng kotse ay humandusay na siya. Now I know, we're being ambushed. Kinuha ko ang baril ko sa drawer ng kotse ko at ikinasa ito. Magaling silang tyumempo, now that I don't have my guards with me. Damn.

Tinawagan ko si Marco.

"Marco, I'm being ambushed. Track my GPS. Magdala ka ng guards" wika ko kay Marco.

Nakita ko ang isang van na papalapit sa sasakyan ko. It is not tinted. Inilabas ng isang lalaki ang ulo niya sa bintana, binuksan ko ng bahagya ang bintana ng kotse ko, Kinuha ko ang pagkakataong iyon para barilin siya. He's shot dead, bulls eye.

I went to the drivers seat. Humihinga pa si Mark. Pinaandar ko ang kotse kahit sira ang gulong nito. I can't do this alone. I need to bring him to the hospital now or else, mababawasan ako ng tao.

Pinaharurot ko ang kotse ko, the van is still following me. I saw the driver when I went to Frank's company. I know, tao niya ang mga ito. He still has the guts to do this to me hah. Mag uunahan nalang tayo.

Pinapaputukan padin nila ang kotse ko pero dahil mabilis akong magpatakbo ay naiwala ko sila. They are no longer following me.

Tinawagan ko si Marco.

"Marco, I'm going to the hospital. Mark's critical" I said.

"sige, I'll meet you there." wika niya.

I went directly to Bush General Hospital. Inattendan naman kami kaagad ng mga doctor at nurse. Dinala agad nila si Mark sa operating room.

Wala pang limang minuto ay nakita ko na si Marco. He hugged me tight.

"anong nangyari?" kabang tanong niya.

"Frank" wika ko. Kinalas niya ang pagkakayakap sa akin at naupo kami sa waiting area sa labas ng operating room.

"thank God, nothing bad happened to you" wika niya. Hinawakan niya ang kamay ko.

My fear now is for the people around me. I know I have to face this.

"I will talk to Frank" wika ko. I won't let anyone get hurt again.

"no Vee, hindi ako papayag. Alam na alam mo kung ano ang kaya nilang gawin. Alam mo na mayroon silang sindikato" wika ni Marco.

Tumingin ako sakanya at nagsalita.

"I am living my whole life with lies Marco. Seems like, ito ang pagkakataong hinding hindi ko matatakasan. He will find me no matter what."

"ganun siya kabaliw sayo Vee. He's madly crazily inlove and obsessed with you" wika ni Marco. Yes, maybe. It's true.

"it's me he wants. I will give him what he wants. All he has now is his gang. His company's already mine." wika ko. Yes. Wala na siyang kumpanya, I own it already. Alam ko kung anong pinanggagagalingan ng galit niya, maliban sa kabaliwan niya sa akin ay baliw na talaga siya. His father is very angry at him for letting the company land in my arms. Sino ba naman ang mag aakala na ang taong pinapapatay nila ang makakakuha ng kumpanya nila hindi ba?.

They can't file a case against me for taking their company away dahil alam nilang may mas ilegal pa silang ginagawa. All my ways and terms are legal, I'm not breaking the law kaya't wala silang nagawa noong hindi nila na meet ang demands ko.

**************