Umuwi ako sa condo at sinubukang tawagan si Reigan. May parte sa akin na gusto siyang makausap, miss na miss ko na siya. Siguro para kay Val ay si Reigan ang pinaka magandang nangyari sa buhay niya.

Kung may iba nanga siya, napakabilis niya naman maghanap. Puro cannot be reached ang naririnig ko sa kabilang linya.

Nagbihis ako at nagpasyang lumabas. Iinom ako ngayon, bahala na. Nagshower ako at nag ayos.

Hindi na ako nagpa alam kay Marco, I went to PTB, pagkapark ko sa parking area ay nakita ko agad ang kotse ni Reigan. So?, he's here hah.

Pinapasok ako kaagad ng mga bouncer, dumeretso ako sa bar counter at nag order ng hard drink.

Nakakalimang shots palang ako pero marami nang lumalapit sa akin. Kesyo, makikipag kaibigan daw, I don't give a damn. Pakialam ko sa kanila kaya't tinatarayan ko lang at di pinapansin.

"you shouldn't be wearing that" bulong ng lalaki mula sa likuran ko. Malakas ang music sa bar pero rinig na rinig ko iyon. Ang malamig na boses niyang ginising ang buong sistema ko.

"at ano naman sana ang isinusuot ko?" wika ko, hindi ko padin siya nililingon.

Hinawakan niya ako sa bewang, gustong gusto kong lingunin ang taong nagbibigay sa akin ng gantong pakiramdam ngayon ngunit natatakot ako dahil baka mabigo lang ako. Ayokong umasa na ang mga matang masisilayan ko ngayon ay ang mga matang nagmamahal kay Valerie. Ayokong makita ang mga matang galit na galit sa akin.

Binitawan niya ang hawak sa aking bewang, wala nadin akong narinig na nagsalita, ayoko ding lumingon, pinigilan ko ang sarili ko.nag order padin ako ng inumin hanggang naramdaman ko ang pagkahilo. Bago pa ako makatayo ay may humablot na sa braso ko. Dahilan ng pagmumura ko. Sorry Lord.

"ano ba?" pasigaw kong wika sa taong gumawa sa akin noon.

"san ka pupunta?" wika ng lalaking nasa harapan ko ngayon.

Now, now hahaha. Nawawala na ako sa tamang pag-iisip.

"ano bang paki alam mo?" inis kong tanong.

"I'm taking you home" wika niya habang seryosong nakatingin sa akin.

"I can manage myself" ako.

Hinila niya ako palabas ng bar, nagpahila narin ako dahil pinagtitinginan na kami doon.

" ano bang ginagawa mo?" hinawi ko ang braso ko kaya nabitawan niya iyon.

Masama ang tingin niya sa akin. "ikaw? Ano sa tingin mong ginagawa mo?" medyo galit niyang tono.

"i'm relaxing"

"relaxing?! sa bar!" sigaw niya sa akin. Nagulat ako sa inasta niya. Tssss

"why do you even care?. I'm giving you the time you want. I'm not bothering you. So why now? Hah, Reigan!" sigaw ko pabalik. Akala mo papadaig ako sayo.

"umuwi na tayo" wika niya. Sabay hila sa akin sa sasakyan niya.

Then, I passed out.

Nagising ako sa sobrang sakit ng ulo.

Pagtingin ko sa orasan, alas syete na. Pagbaling ko ay nakita kong mahimbing na natutulog ang lalaking ito sa tabi ko.

" Tanghali na!" at tinapik tapik ko nga ang braso ng lalaking katabi ko ngayon.

Niyakap ako ni Marco dahilan ng pagkagulat ko. Pilit kong tinatanggal iyon dahilan para lalo niya pang higpitan.

Humarap siya sa akin "miss na miss na kita", inaamoy amoy niya ang buhok ko sabay yakap ng mahigpit sa akin.

Tumingala lang ako at hinayaan siya sa kaharutan niya. I'm used with Marco, kung hindi dahil sakanya baka hindi ko na nakayanan at nalabanan ang sitwasyon ko. Galing kami sa iisang university, maaga siyang naulila kaya't sila mama at papa na ang tumayong mga magulang niya at kami?. para na kaming magkapatid hindi lang parang, kapatid na kapatid na talaga..

"Ready kana ba?" sabay tingin ni Marco sa akin.

"lagi naman akong ready" wika ko.

"oo nga naman, kaya pala pag tinatanong kita, puro hindi ko alam ang sagot mo" at lalo niya pang hinigpitan ang yakap sa akin.

"Marco, hindi na ako makahinga"

"pinapatay na talaga kita" at lalo niya pang hinigpitan. What da F Marco!

Agad kong tinabig ang kamay ni Marco at iniangat siya sa ere sabay balibag sakanya sa higaan, ngayon, nakapatong na ako sakanya.

"anong sinabi mo?" serysoso kong tanong.

"aray ah!" tili niya. Dahilan ng pag halakhak ko.

"kadiri tong posisyon natin ngayon" wika ni Marco habang nakapatong padin ako sakanya.

Bumaba na ako at naupo sa tabi niya "eh ikaw eh. Loko loko ka" wika ko sabay tampal sa braso niya.

"joke lang eh, walangya" wika niya sabay upo nadin.

"huwag ganun Marc, kung hindi ko lang alam na lalaki ang gusto mo!"

Tumayo ako bigla dahil alam ko irewrestling niya ako sa sinabi ko. Tumakbo na ako palabas ng kwarto. Narinig ko pa ang sigaw niya pagkasara ko ng pinto. Hahahhaha. Yes, Marco is gay. I love him for being one.

Mamayang gabi ay tutulak na kami sa Canada. I'm ready, yes.

Pag ikot ko ng larawan, tumambad sa akin ang mukha ng isang dalaga. Gumuho ng bahagya ang mundo ko sa nakita, patuloy padin ako sa pagkalkal hangga't nakita ko lahat ng mga larawan, walang duda, she's Valerie. Venice is Valerie. Pero hindi ko padin matanggap. Hindi eh. Hinding hindi. Hindi kailanman magiging si Valerie si Venice. I can't accept it. I want to ask her right away but I know, it is not yet the right time. I went to the bathroom to cool myself down. Humiga ako sa kama at pilit na pumikit. Mukha niya ang nakikita ko everytime I close my eyes, I love her so much, I am inlove with her this damn much, I can't afford to lose her but why?. nagitla ako dahil may nag doorbell. I went sloppily on the door and opened it.

"sir Reigan Montenegro?" isang lalaking naka uniform ng may kulay white at red ang tumambad sa akin.

"yes" pormal kong I wika.

"sir, pasign na lang po nito." sabi niya, sabay abot ng papel at isang envelope.

"thank you po" at umalis na ang mama.

Bumalik ako sa kwarto at padarag na ibinato ang envelope na walang nakalagay kung kanino galing. Ipinikit ko ulit ang mata ko ngunit ay kung anong nag uudyok sa aking buksan ang ipinadalang bagay sa akin kanina.

Fine. Wala naman sigurong mawawala ung babasahin ko ito. I opened it and as I read it, lalong gumuho ang mundo ko. Tungkol ito sa Elite as the owner of the 4 major companies in the Philippines, at ang paraan ng pagkuha nila sa mga kumpanya ay nakalagay din doon. Nakalagay din ang ang project nila ngayon ay ang kumpanyang pinaghirapan ko at ni papa. How could they!

I really don't get it. May hidden agenda ba sila?. that, I need to find out. How could she trick me?.

That night, I went to her condo. Nakailang doorbell na ako ay wala pading Valerie'ng lumalabas, I waited for about 15 minutes nang may dumating. With bloodshot eyes, I looked at her tiredly. I love her, I want to hug her, kiss her and ask her everything I want to know. Pero alam kong hindi niya sasabihin yun. She's a smart woman. She's good at hiding.

Pinagsisisihan ko ang ginawa ko nang gabing iyon, I yelled at her, I hurt her. I know, I'm an asshole, but what can I do?. totoo nga, they are trying to get my company. I wont let that happen. It's do or die.

The next day, inihanda ko na lahat ng gagamitin ko para sa business conference. I'm going without her, kailangan ko ito, kailangan kong patatagin ang pundasyon ng kumpanya ko, yes, I know, it is stable but who knows, I might fall on one of Elite's trap. I will make it sure na hindi iyon mangyayari.

I went to the bar after that, kasama ko si Jayvee at ang sekretarya kong si Jane. Yes, nagawan ko ng paraan ang pagkikita nila, sino nga ba ang mag aakala na I have this cupid instinct.

As I watch from the second floor, one woman captured my attention, she's sitting at the bar counter, she's wearing a blazer but she took it off. Everyone was awed in the view. Damn her, anong ginagawa niya dito. Lahat ng lumalapit sakanya ay wala pang isang minuto'y umaalis na. That's my girl.

"Jayvee, she's here" wika ko sa kaharap kong busy sa katabi niya.

"okay bro" tamad niyang wika nang hindi ako nililingon.

Bumaba na ako at agad nagtungo sa kanya.

Hinapit ko siya mula sa likuran dahilan ng pagsinghap niya. I missed her so much.

"you shouldn't be wearing that" bulong ko sakanya.

Ang tigas niya, ni hindi niya ako nilingon, is she mad at me? Damn.

Lumayo ako ng kaunti, mga dalawang hakbang lang, paalis na siya kaya hinigit ko ang braso niya at hinila siya palabas ng bar. She yelled at me, that's the first time.

"why do you even care?. I'm giving you the time you want. I'm not bothering you. So why now? Hah, Reigan!" sigaw niya habang bumubuhos ang mga luha sa mata niya. She's not conscious that she's crying. I tried to wipe her tears pero tinabig niya ang kamay ko.

I'm sorry baby, I love you so much. Kailangan ko lang ng oras para mag isip but my love for you never changed. I will fight for this pero kailangan ko munang malaman kung ano ba talaga ang katotohanan. What is your connection to my brother at kung bakit may agendang hindi maganda ang Elite. Why are you hiding in that shell? Valerie.

*******

itutuloy . . .