Unicode

သူမက သူ့အမေလား?

___________

နဉ်ရှုမှာ ဘယ်လိုအမူအရာမျိုးနဲ့တုန့်ပြန်ရမလဲဆိုသည်ကိုပင် မသိတော့။ သူ့ရဲ့ 'မင်းဒါကိုပြင်ရမယ်'ဆိုတဲ့အမူအရာကိုမြင်သည်၌ သူမမှာ ပြားပြားဝပ်‌နေတာတောင် သေနတ်ကျည်ဆံအမှန်ခံလိုက်ရသလိုခံစားသွားရရှာ၏။

ကုန်းဝူမေ့က သူ့ခန္ဓာကိုယ် ဒီလိုဖြစ်လာတဲ့အထိ ထိန်းချုပ်ထားလိမ့်မယ်လို့ သူမ တကယ်မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ပုံမှန်ဆို မင်း နားနေခန်းကိုသွားဖို့လိုနေရင် ဘာလို့ မသွားဘဲနေမှာတုန်း? ဘယ်သူက သူတို့ကိုယ်သူတို့ချုပ်တည်းတဲ့နေရာမှာ ဒီလောက်ခိုင်မာပြတ်သားနေမှာလဲလို့?

သူ အဲ့ဒါကို မိန်းမတွေနဲ့လုပ်လို့မရဘူးဆိုတာက တစ်ခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘူးလို့ မဆိုလိုဘူးလေ! သူ သူ့လက်ကိုပဲ အသုံးပြုလို့မရဘူးလား?

ဒါကြီးက တကယ်ကိုမယုံနိုင်စရာကြီး။ သူ့လက်တွေက ဘာအတွက်လဲဆိုတာ သူမေ့သွားတာလား?

သူမက သူ့အမေလား? သူက ဘာလို့ အရမ်းနာခံနေရတာလဲ?

နဉ်ရှုက သူမရဲ့လည်ပင်းကိုပွတ်ကာဆို၏။

"ဒါ...ဒါ နည်းနည်းတော့ခက်တယ်။"

"မင်း မပြင်နိုင်ဘူးလား?"

ကုန်းဝူမေ့က ထထိုင်လိုက်ပြီးနောက် သူ့မျက်နှာအရောင်က အကြီးအကျယ်ပြောင်းလဲသွားကာ သူက ဖြည်းဖြည်းချင်းပြန်လှဲချလိုက်သည်။ သူ့အောက်ပိုင်းက ထပ်ပြီးစိုစွတ်လာပြန်ပြီ။ သူ့အောက်ပိုင်းက အချိန်အခါကိုလုံးဝအာရုံမထားတဲ့အချက်က သူ့ကို တကယ်သေချင်စိတ်ပေါက်လာစေတယ်။

နဉ်ရှုမှာ လေနှင့်ပါလာသည့် ထူးဆန်းသည့်ရနံ့တစ်ခုကို ထပ်ရလိုက်သည်။ စောစောက ကုန်းဝူမေ့ အရမ်းလှုံ့ဆော်မိသွားလို့ ထပ်လွှတ်လာတာဖြစ်မယ်။ ဒါက၊ ဒါက...

ကုန်း‌ဝူမေ့ရဲ့မျက်နှာအရောင်က အလွန်ပင်ဆိုးဝါးလျက်ရှိသည်။ သူက နဉ်ရှုကိုကြည့်ကာ အေးစက်စွာဆိုလာ၏။

"မင်း ဒါကိုပြင်ရမယ်။"

"မဟုတ်လို့ကတော့ မင်း သေမယ်။"

ကုန်းဝူမေ့က ပြင်းထန်လွန်းလှသည့်လူသတ်လိုစိတ်တို့ကို ထုတ်လွှတ်လာသည်။

"မင်းကြောင့် ငါဒီလိုဖြစ်လာတာ။"

"ဒါပေမယ့် အဲ့ဒါက ကျွန်မနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူးလေ။"

နဉ်ရှုက လက်နှစ်ဖက်လုံးယမ်းသည်။

"အဲ့ဒါက ကျွန်မနဲ့ တကယ်ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး။"

"မင်းနဲ့ဘာမှမဆိုင်ဘူးဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ? ငါ့ရမ္မက်တွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ မင်းမပြောခဲ့ဘူးဆိုတာ ပြောရဲလား? ငါ့ရဲ့မျိုးစေ့တွေကို ထိန်းချုပ်ရမယ်လို့ပြောခဲ့တဲ့တစ်ယောက်က မင်းမဟုတ်ဘူးလား? မင်းက အဲ့လိုပြောခဲ့တဲ့သူမဟုတ်ဘူးလား?".

ကုန်းဝူမေ့က နဉ်ရှုကိုအော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ သူ့အောက်ပိုင်းက ထပ်မံယိုစိမ့်လာပြန်ပါ၏။ ကုန်းဝူမေ့က သူ့မျက်နှာကိုအုပ်လိုက်သည်၊ သူ့အမူအရာက ကြောက်မက်ဖွယ်မည်းမှောင်နေသည်။

ယခုအချိန်တွင်တော့ စိတ်တိုနေတယ်ဆိုတာက ကုန်းဝူမေ့ရဲ့မျက်နှာတစ်ပြင်လုံးမှာ စာရေးထားသလိုပေါ်နေသည်။ ထပ်ပြောရမည်ဆိုလျှင် သူ့မျက်လုံးတွေထဲမှာ ပြင်းထန်လွန်းသည့်လူသတ်လိုစိတ်တို့ရှိနေသည်။ သူက နဉ်ရှုကိုသတ်ချင်နေသည်မှာ သိသာလှသည်။ သို့သော်လည်း သူ့လက်ရှိအခြေအနေကိုလည်း စိုးရိမ်နေပြန်သဖြင့် ထိုစိတ်ကို ချိုးနှိမ်ထားရ၏။

နဉ်‌ရှု : ...

အခုတော့ သူမက ဒီကောင့်ရဲ့မိသားသားစုရတနာ‌လေးကို ကုသဖို့ကူညီရတော့မယ်ပေါ့လေ? နဉ်ရှုက သူမ ကုသနိုင်တယ်၊ မကုသနိုင်ဘူးဆိုတဲ့ဘာအမူအရာကိုမှမပြသပေ။

"ဒီတော့ မင်းမှာ ဘာနည်းလမ်းရှိလဲ?"

ကုန်းဝူမေ့က သူမသာ နည်းလမ်းတစ်ခုမှရှိမနေရင် သူမကိုသတ်မယ်ဆိုတဲ့ပုံစံနဲ့ နဉ်ရှုကိုကြည့်လာသည်။

နဉ်ရှုမှာ ဤသို့သာလျှင်ပြောနိုင်တော့၏။

"လောလောဆယ်တော့ အဲ့ဟာလန်းဆန်းလာအောင် ရေခဲထုပ်တစ်ထုပ်နဲ့ပတ်ထားလိုက်။ ရှင့်ချီစွမ်းအင်စီးဆင်းတဲ့လမ်းကြောင်းတွေက အရမ်းကြီးထိန်းချုပ်ထားလို့ ရှုပ်ထွေးနေတာဖြစ်မယ်။"

ကုန်းဝူမေ့က ပေါ့ပါးစွာဆိုသည်။

"မင်းရဲ့နည်းလမ်းက အလုပ်ဖြစ်ပါစေလို့ဆုတောင်းနေတာ အကောင်းဆုံးပဲ၊ မဟုတ်လို့ကတော့ မင်းနာနာကျင်ကျင်သေရမယ်လို့ ငါကတိပေးတယ်။"

နဉ်ရှု : ...

အခု သူမလုပ်ချင်တာကတော့ ဒီကနေထွက်သွားဖို့ပဲ။ သူမ ဒီမှာဆက်နေနေရင် အသက်ရှည်ရှည်နေရတော့မှာမဟုတ်လောက်ဘူး။ နဉ်ရှုက ကိစ္စတွေကိုခဏမျှတွေးတောနေပြီးမှ မေးလိုက်သည်။

"အမ်း၊ အဲ့ဟာက မနားတမ်းစီးကျနေတာထက်လေ ထ‌ရောထနိုင်သေးရဲ့လား?"

"ထွက်သွား!"

ကုန်းဝူမေ့က အော်သည်။

"အခု ငါ့မှာ ပြသနာရှိနေတယ်ဆိုရင်တောင်မှ ငါ အခုထိ မင်းကိုလုပ်နိုင်သေးတယ်!"

"ဒင်! စိတ်ဒဏ်ရာမှတ် +80။ လက်ရှိစိတ်ဒဏ်ရာမှတ်စုစုပေါင်းက 90ပါ။"

...

Zawgyi

သူမက သူ႔အေမလား?

___________

နဉ္ရႈမွာ ဘယ္လိုအမူအရာမ်ိဳးနဲ႔တုန႔္ျပန္ရမလဲဆိုသည္ကိုပင္ မသိေတာ့။ သူ႔ရဲ့ 'မင္းဒါကိုျပင္ရမယ္'ဆိုတဲ့အမူအရာကိုျမင္သည္၌ သူမမွာ ျပားျပားဝပ္‌ေနတာေတာင္ ေသနတ္က်ည္ဆံအမွန္ခံလိုက္ရသလိုခံစားသြားရရွာ၏။

ကုန္းဝူေမ့က သူ႔ခႏၶာကိုယ္ ဒီလိုျဖစ္လာတဲ့အထိ ထိန္းခ်ဳပ္ထားလိမ့္မယ္လို႔ သူမ တကယ္မထင္ထားခဲ့ဘူး။ ပံုမွန္ဆို မင္း နားေနခန္းကိုသြားဖို႔လိုေနရင္ ဘာလို႔ မသြားဘဲေနမွာတုန္း? ဘယ္သူက သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ခ်ဳပ္တည္းတဲ့ေနရာမွာ ဒီေလာက္ခိုင္မာျပတ္သားေနမွာလဲလို႔?

သူ အဲ့ဒါကို မိန္းမေတြနဲ႔လုပ္လို႔မရဘူးဆိုတာက တစ္ျခားေရြးခ်ယ္စရာမရိွေတာ့ဘူးလို႔ မဆိုလိုဘူးေလ! သူ သူ႔လက္ကိုပဲ အသံုးျပဳလို႔မရဘူးလား?

ဒါႀကီးက တကယ္ကိုမယံုႏိုင္စရာႀကီး။ သူ႔လက္ေတြက ဘာအတြက္လဲဆိုတာ သူေမ့သြားတာလား?

သူမက သူ႔အေမလား? သူက ဘာလို႔ အရမ္းနာခံေနရတာလဲ?

နဉ္ရႈက သူမရဲ့လည္ပင္းကိုပြတ္ကာဆို၏။

"ဒါ...ဒါ နည္းနည္းေတာ့ခက္တယ္။"

"မင္း မျပင္ႏိုင္ဘူးလား?"

ကုန္းဝူေမ့က ထထိုင္လိုက္ၿပီးေနာက္ သူ႔မ်က္ႏွာအေရာင္က အႀကီးအက်ယ္ေျပာင္းလဲသြားကာ သူက ျဖည္းျဖည္းခ်င္းျပန္လွဲခ်လိုက္သည္။ သူ႔ေအာက္ပိုင္းက ထပ္ၿပီးစိုစြတ္လာျပန္ၿပီ။ သူ႔ေအာက္ပိုင္းက အခ်ိန္အခါကိုလံုးဝအာရံုမထားတဲ့အခ်က္က သူ႔ကို တကယ္ေသခ်င္စိတ္ေပါက္လာေစတယ္။

နဉ္ရႈမွာ ေလႏွင့္ပါလာသၫ့္ ထူးဆန္းသၫ့္ရနံ႔တစ္ခုကို ထပ္ရလိုက္သည္။ ေစာေစာက ကုန္းဝူေမ့ အရမ္းလႈံ႔ေဆာ္မိသြားလို႔ ထပ္လႊတ္လာတာျဖစ္မယ္။ ဒါက၊ ဒါက...

ကုန္း‌ဝူေမ့ရဲ့မ်က္ႏွာအေရာင္က အလြန္ပင္ဆိုးဝါးလ်က္ရိွသည္။ သူက နဉ္ရႈကိုၾကၫ့္ကာ ေအးစက္စြာဆိုလာ၏။

"မင္း ဒါကိုျပင္ရမယ္။"

"မဟုတ္လို႔ကေတာ့ မင္း ေသမယ္။"

ကုန္းဝူေမ့က ျပင္းထန္လြန္းလွသၫ့္လူသတ္လိုစိတ္တို႔ကို ထုတ္လႊတ္လာသည္။

"မင္းေၾကာင့္ ငါဒီလိုျဖစ္လာတာ။"

"ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒါက ကြၽန္မနဲ႔ ဘာမွမဆိုင္ဘူးေလ။"

နဉ္ရႈက လက္ႏွစ္ဖက္လံုးယမ္းသည္။

"အဲ့ဒါက ကြၽန္မနဲ႔ တကယ္ဘာမွမဆိုင္ပါဘူး။"

"မင္းနဲ႔ဘာမွမဆိုင္ဘူးဆိုတာ ဘာအဓိပၸာယ္လဲ? ငါ့ရမၼက္ေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔ မင္းမေျပာခဲ့ဘူးဆိုတာ ေျပာရဲလား? ငါ့ရဲ့မ်ိဳးေစ့ေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ရမယ္လို႔ေျပာခဲ့တဲ့တစ္ေယာက္က မင္းမဟုတ္ဘူးလား? မင္းက အဲ့လိုေျပာခဲ့တဲ့သူမဟုတ္ဘူးလား?".

ကုန္းဝူေမ့က နဉ္ရႈကိုေအာ္ဟစ္လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္တြင္ေတာ့ သူ႔ေအာက္ပိုင္းက ထပ္မံယိုစိမ့္လာျပန္ပါ၏။ ကုန္းဝူေမ့က သူ႔မ်က္ႏွာကိုအုပ္လိုက္သည္၊ သူ႔အမူအရာက ေၾကာက္မက္ဖြယ္မည္းေမွာင္ေနသည္။

ယခုအခ်ိန္တြင္ေတာ့ စိတ္တိုေနတယ္ဆိုတာက ကုန္းဝူေမ့ရဲ့မ်က္ႏွာတစ္ျပင္လံုးမွာ စာေရးထားသလိုေပၚေနသည္။ ထပ္ေျပာရမည္ဆိုလ်ွင္ သူ႔မ်က္လံုးေတြထဲမွာ ျပင္းထန္လြန္းသၫ့္လူသတ္လိုစိတ္တို႔ရိွေနသည္။ သူက နဉ္ရႈကိုသတ္ခ်င္ေနသည္မွာ သိသာလွသည္။ သို႔ေသာ္လည္း သူ႔လက္ရိွအေျခအေနကိုလည္း စိုးရိမ္ေနျပန္သျဖင့္ ထိုစိတ္ကို ခ်ိဳးႏိွမ္ထားရ၏။

နဉ္‌ရႈ : ...

အခုေတာ့ သူမက ဒီေကာင့္ရဲ့မိသားသားစုရတနာ‌ေလးကို ကုသဖို႔ကူညီရေတာ့မယ္ေပါ့ေလ? နဉ္ရႈက သူမ ကုသႏိုင္တယ္၊ မကုသႏိုင္ဘူးဆိုတဲ့ဘာအမူအရာကိုမွမျပသေပ။

"ဒီေတာ့ မင္းမွာ ဘာနည္းလမ္းရိွလဲ?"

ကုန္းဝူေမ့က သူမသာ နည္းလမ္းတစ္ခုမွရိွမေနရင္ သူမကိုသတ္မယ္ဆိုတဲ့ပံုစံနဲ႔ နဉ္ရႈကိုၾကၫ့္လာသည္။

နဉ္ရႈမွာ ဤသို႔သာလ်ွင္ေျပာႏိုင္ေတာ့၏။

"ေလာေလာဆယ္ေတာ့ အဲ့ဟာလန္းဆန္းလာေအာင္ ေရခဲထုပ္တစ္ထုပ္နဲ႔ပတ္ထားလိုက္။ ရွင့္ခ်ီစြမ္းအင္စီးဆင္းတဲ့လမ္းေၾကာင္းေတြက အရမ္းႀကီးထိန္းခ်ဳပ္ထားလို႔ ရႈပ္ေထြးေနတာျဖစ္မယ္။"

ကုန္းဝူေမ့က ေပါ့ပါးစြာဆိုသည္။

"မင္းရဲ့နည္းလမ္းက အလုပ္ျဖစ္ပါေစလို႔ဆုေတာင္းေနတာ အေကာင္းဆံုးပဲ၊ မဟုတ္လို႔ကေတာ့ မင္းနာနာက်င္က်င္ေသရမယ္လို႔ ငါကတိေပးတယ္။"

နဉ္ရႈ : ...

အခု သူမလုပ္ခ်င္တာကေတာ့ ဒီကေနထြက္သြားဖို႔ပဲ။ သူမ ဒီမွာဆက္ေနေနရင္ အသက္ရွည္ရွည္ေနရေတာ့မွာမဟုတ္ေလာက္ဘူး။ နဉ္ရႈက ကိစၥေတြကိုခဏမ်ွေတြးေတာေနၿပီးမွ ေမးလိုက္သည္။

"အမ္း၊ အဲ့ဟာက မနားတမ္းစီးက်ေနတာထက္ေလ ထ‌ေရာထႏိုင္ေသးရဲ့လား?"

"ထြက္သြား!"

ကုန္းဝူေမ့က ေအာ္သည္။

"အခု ငါ့မွာ ျပသနာရိွေနတယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ ငါ အခုထိ မင္းကိုလုပ္ႏိုင္ေသးတယ္!"

"ဒင္! စိတ္ဒဏ္ရာမွတ္ +80။ လက္ရိွစိတ္ဒဏ္ရာမွတ္စုစုေပါင္းက 90ပါ။"

...