Unicode

ရှင်ဆီးသွားတဲ့အခါ တစက်စက်ကျတယ်မလား?

_____________

နဉ်ရှုက ခေါင်းယမ်းသည်။ ဒီလူတွေကအသက်ရှင်ဖို့ တစ်လတောင်မကျန်တော့ဘူး၊ ဒီအခြေအနေမှာ သူတို့က သေမင်းတံခါးဝမှာ ရုန်းကန်နေကြရုံပဲ။ သူမက ကိစ္စများကို အကြမ်းဖျင်းတွက်ချက်ကြည့်လိုက်၏။ ဒီမှာ မိန်းမဆယ်‌ယောက်‌လောက်ရှိတယ်။ တစ်ကြိမ်မှာ ဒီလောက်မိန်းမတွေအများကြီးသေတယ်ဆိုတဲ့အချက်က ကုန်းဝူမေ့က တစ်ခါဖမ်းရင် ဒီ့ထက်ပိုများတဲ့မိန်းမတွေကိုဖမ်းတာဆိုတဲ့အဓိပ္ပာယ်ပဲ။

ယင်လ၊ ယင်နေ့၊ ယင်နာရီမှာမွေးတဲ့ ဒီလောက်များတဲ့မိန်းမတွေကို ဆက်ဖမ်းနေဖို့ဆို ပစ္စည်းအင်အား၊ လူအင်အား ဘယ်လောက်တောင်လိုမှာပါလိမ့်?

ကုန်းဝူမေ့က နဉ်ရှုကို သိချင်စိတ်ပြင်းပြစွာကြည့်နေ၏။ သူ့မျက်နှာလှလှထက်က အဲ့အမူအရာက ပြောပြလို့မရနိုင်လောက်အောင်စိတ်လှုပ်ရှားဖို့‌ကောင်းသော်လည်း သူ့စကားတွေကတော့ ရက်စက်လှသည်။

"သူတို့ ဘယ်အချိန်သေမှာလဲ?"

နဉ်ရှုက သူ့ကိုကြည့်ကာမှတ်ချက်ချ၏။

"ရှင်က တကယ်ကိုဆိုးယုတ်လွန်းတာပဲ။"

ကုန်းဝူမေ့ကရယ်သည်။

"ဘာများဆိုးယုတ်တာရှိလို့လဲ? ဒီအချိန်အတောအတွင်းမှာ ကိုယ်က သူတို့ကို သက်တောင့်သက်သာရှိတဲ့ဘဝကိုပေးတယ်၊ ပြီးတော့ လောကကြီးထဲက အကောင်းမွန်ဆုံး‌သာယာပျော်ရွှင်မှုကိုပေးတယ်။ သာမန်ဘဝမှာ အကြာကြီးအသက်ရှင်နေထိုင်ရတာနဲ့စာရင် ကောင်းမွန်တဲ့ဘဝမှာ ရှင်သန်နေထိုင်ရတာက ခဏလောက်ပဲဆိုရင်တောင် ပိုမကောင်းဘူးလား?"

"မင်းတို့ကောင်မလေးတွေ ငါ့ကိုသ‌ဘောကျလား?"

ကုန်းဝူမေ့က အမျိုးသမီးများဘက်လှည့်ကာ နွေးထွေးပြီးမကောင်းဆိုးရွားဆန်သည့်အပြုံးတစ်ချက်ပေးသည်။

"မင်းတို့တွေ ငါနဲ့နေရတာကို သဘောမကျဘူးလား?"

"ကျွန်မတို့ ရှင့်ကို သဘောကျပါတယ်။"

ကျန်လူတွေက မုန်းတီးမှု သို့တည်းမဟုတ် ကြောက်ရွံ့မှုတွေကိုဖော်ပြနေကြချိန်မှာ အမျိုးသမီးတစ်ချို့ကတော့ သူ့ကို အရူးအမူးချစ်ခင်စွဲလန်းနေသည့်မျက်ဝန်းများဖြင့်ကြည့်လာကြ၏။

"သူတို့ထဲကတစ်ချို့က ဒီလိုနေထိုင်ဖို့ဆန္ဒရှိနေကြတာ။"

ကုန်းဝူမေ့က နဉ်ရှုကို ထပ်မံမျက်နှာချင်းဆိုင်သည်။ သူ့မျက်နှာလှလှက ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့်တရုတ်နှင်းဆီနှယ် ညှို့ဓာတ်ပြင်းလှ၏။

"မိန်းမလှလေး၊ မင်း ဆန္ဒရှိရင် ကိုယ် မင်းရဲ့ဆန္ဒတွေအားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးမှာပါ။"

နဉ်ရှု : "ဟားဟား၊ ကျွန်မ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးပဲငြင်းပါရ‌စေ။ ရှင်က ညစ်ပတ်လွန်းတယ်။"

ကုန်းဝူမေ့ရဲ့မျက်နှာက တဒင်္ဂမျှရှုံ့မဲ့သွားသော်လည်း ခဏအကြာ၌ သူက ပြန်ပြုံးလိုက်သည်။ သူက သူ့လက်အောက်ငယ်သားဘက်ကိုလှည့်ကာဆိုသည်။

"ကောင်းကောင်းဆိုးဆိုး၊ သူတို့က ငါ့ကို အချိန်အတော်ကြာပြုစုခဲ့ကြတာပဲ။ သူတို့ကို အခုသတ်လိုက်ပြီး သေဖို့အကြာကြီးစောင့်နေရတဲ့နာကျင်မှုကနေ လွှတ်ပေးလိုက်။ အဲ့လိုဆို ငါလည်း နေလို့ပိုကောင်းလာမယ်။"

"နားလည်ပါပြီ။"

ကုန်းဝူမေ့ရဲ့ဂိုဏ်းသားတွေက သူတို့ရဲ့ဓားတွေကိုဆွဲထုတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့က အမျိုးသမီးတွေရဲ့အသည်းအသန်ရုန်းကန်နေမှုတွေကို အာရုံမထားဘဲ သူတို့ရဲ့နှလုံးတည့်တည့်ကို ဓားတွေနဲ့ ခပ်မြန်မြန်ပင်ထိုးစိုက်လိုက်ကြသည်။ သွေးတွေက ကြမ်းခင်းထက်ကို ဖိတ်စင်သွားသည်။ အမျိုးသမီးများမှာ မလှုပ်မယှက်လဲကျမသွားခင် ခဏသာရုန်းကန်လိုက်ကြရသည်။ သွေးညှီနံ့ပြင်းပြင်းက လေထုထဲ ချက်ချင်းပင်ပြန့်နှံ့လာ၏။

ကုန်းဝူမေ့က သူ့အင်္ကျီလက်ကိုယမ်းခါကာ မျက်မှောင်ကုတ်၏။

"ဒီနေရာကို မြန်မြန်သန့်ရှင်းကြစမ်း။ ငါ ဒီအနံ့ကို သည်းမခံနိုင်ဘူး။"

"ကိုယ့်လက်ကိုလည်း ပြန်နမ်းကြည့်ပါဦး။ ရှင့်လက်က သွေးနံ့တွေမွှန်ထူနေတာတောင်မှ ရှင်က ဒီအနံ့ကိုမုန်းတယ်ပြောနေသေးတယ်ပေါ့? ယုတ္တိမရှိလိုက်တာ။"

နဉ်ရှုက အထင်သေးစွာဖြင့် မှတ်ချက်ချသည်။

ကုန်းဝူမေ့က သူ့ရဲ့ကျောက်စိမ်းနှယ်ဖြူဖွေးနေသည့်လက်ချောင်းလေးများကိုဆန့်ထုတ်ကာ သူ့နှာခေါင်းအောက်မှာ ခဏကြာအောင်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက နူးညံ့စွာဆို၏။

"ကိုယ် လူတစ်ယောက်ကိုသတ်ပြီးတိုင်း အကြာကြီးရေချိုးပါတယ်။ ဘာနံ့မှမရှိပါဘူး။ မင်းကိုယ်တိုင်စစ်‌ဆေးကြည့်လေ မိန်းမလှလေးရဲ့။"

"အဲ့သွေးတွေက ရှင့်အရိုးတွေထဲထိစိမ့်ဝင်နေပြီ။ ဘယ်လိုပဲလုပ်လုပ် ရှင် အဲ့သွေးတွေကို မဆေးကြောနိုင်တော့ဘူး။"

နဉ်ရှုက သူ့ဘက်ကိုလှည့်ကာ မျက်နှာချင်းဆိုင်သည်။

"ရှင်ကလေ တကယ်ကို ခွေးမသားပဲ။ ရှင်က မိန်းမတွေကို ဖိအားပေးတယ်၊ သူတို့ရဲ့အနာဂတ်ကိုယူတယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့အသက်ကိုပါယူတယ်။"

"မိန်းမလှလေး..."

ကုန်းဝူမေ့က နှုတ်ခမ်းသပ်ကာဆက်ပြော၏။

"ကိုယ့်စိတ်ရှည်မှုကို လာမစမ်းနဲ့နော်။ မင်းလည်း အနှေးနဲ့အမြန် ကိုယ့်ခြေထောက်‌ခွကြားအောက်မှာ နာနာခံခံနဲ့ဒူးထောက်ရမှာပဲ။"

အောက်တန်းကျလိုက်တာ။ သူ့မှာ အသုံးပြုလွန်းလို့ ဆွေးမြည့်နေတဲ့ပစ္စည်းကလွဲပြီး ဘာမှမရှိတာကိုများ၊ ဒါတောင်မှ သူက သူ့မှာ သောက်ရမ်းကြီးပြီးဖျတ်လတ်တက်ကြွတဲ့ပစ္စည်းရှိတယ်လို့ တကယ်ကြီးထင်နေတာလား?

"ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးရှင့်၊ ကျွန်မ ရှင့်ကို အကြင်နာတရားရှေ့ထားပြီး အကြံပေးစကားလေးတစ်ခွန်းပြောပြမယ်။ တဏှာထပ်မကျုးတော့ဘဲ ရှင့်ကိုယ်ရှင်အားဖြစ်အောင်လို့ ကျောက်ကပ်များများစစားပါတော့။ အခုတစ်လော ရှင့်ခါးက တစ်ချိန်လုံးနာနေတယ်မဟုတ်လား? ရှင် မိန်းမတွေကို papapaတဲ့အခါတိုင်း မူးဝေပြီးတော့ အချိန်အတော်ကြာအောင် အမြင်အာရုံတွေဝါးနေတတ်တယ်။ ဒါပေါ့၊ ရှင် အဲ့ဒါကိုစိတ်ထဲမထားဘူးဆိုတာ ကျွန်မသိပါတယ်။ အဲ့ဒါက အလွန်အမင်းသာယာ‌ရတာကြောင့်လို့ ရှင်ထင်နေတာလေ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်မပြောလိုက်မယ်၊ အဲ့လက္ခဏာတွေက အရမ်းစိုးရိမ်ရတယ်။"

ကုန်းဝူမေ့က သူမကို မျက်ခုံးပင့်ပြကာ ရွှင်မြူးနေသည့်လေသံဖြင့်မေး၏။

"ဆက်ပြောပါဦးလား? ကိုယ် နားထောင်နေပါတယ်၊ ဘာရှိသေးလဲ?"

ဒီသောက်ကြာခိုကောင်ကတော့။ နဉ်ရှုက သူ့ကို တိတ်တဆိတ်ကျိန်ဆဲပြီးမှ ဆက်ပြော၏။

"ရှင် ခဏခဏဆိုသလို ရုတ်တရက်ကြီးဆီးသွားချင်စိတ်တွေပေါ်လာတတ်ပြီး ဆီးသွားတဲ့အခါ အဲ့နေရာက စူးပြီးနာလာတတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်နော်? ရှင် ဆီးသွားတဲ့အခါတိုင်း အဲ့ဒါက ခဏခဏဆိုသလို မရပ်မနားတစက်စက်ကျနေတတ်တယ်မလား?"

"မိန်းမလှလေး၊ ဒီလိုအရှက်မရှိတဲ့စကားတွေ မင်းပါးစပ်ကထွက်လာတာကိုကြားရတာ အတော်လေးစိတ်လှုပ်ရှားဖို့ကောင်းတာပဲ။"

ထို့နောက် သူက ခပ်လှောင်လှောင်ပြုံး၏။

"ကိုယ် အဲ့လက္ခဏာတွေဖြစ်တတ်တယ်၊ မင်း ကြည့်ဖို့လိုလား?"

နင့်​နှမကိုပဲ ငါကြည့်လိုက်မယ်! ဒီစောင်အယုတ်တမာကောင်ကတော့။

...

Zawgyi

ရွင္ဆီးသြားတဲ့အခါ တစက္စက္က်တယ္မလား?

_____________

နဉ္ရႈက ေခါင္းယမ္းသည္။ ဒီလူေတြကအသက္ရွင္ဖို႔ တစ္လေတာင္မက်န္ေတာ့ဘူး၊ ဒီအေျခအေနမွာ သူတို႔က ေသမင္းတံခါးဝမွာ ရုန္းကန္ေနၾကရံုပဲ။ သူမက ကိစၥမ်ားကို အၾကမ္းဖ်င္းတြက္ခ်က္ၾကၫ့္လိုက္၏။ ဒီမွာ မိန္းမဆယ္‌ေယာက္‌ေလာက္ရိွတယ္။ တစ္ႀကိမ္မွာ ဒီေလာက္မိန္းမေတြအမ်ားႀကီးေသတယ္ဆိုတဲ့အခ်က္က ကုန္းဝူေမ့က တစ္ခါဖမ္းရင္ ဒီ့ထက္ပိုမ်ားတဲ့မိန္းမေတြကိုဖမ္းတာဆိုတဲ့အဓိပၸာယ္ပဲ။

ယင္လ၊ ယင္ေန့၊ ယင္နာရီမွာေမြးတဲ့ ဒီေလာက္မ်ားတဲ့မိန္းမေတြကို ဆက္ဖမ္းေနဖို႔ဆို ပစၥည္းအင္အား၊ လူအင္အား ဘယ္ေလာက္ေတာင္လိုမွာပါလိမ့္?

ကုန္းဝူေမ့က နဉ္ရႈကို သိခ်င္စိတ္ျပင္းျပစြာၾကၫ့္ေန၏။ သူ႔မ်က္ႏွာလွလွထက္က အဲ့အမူအရာက ေျပာျပလို႔မရႏိုင္ေလာက္ေအာင္စိတ္လႈပ္ရွားဖို႔‌ေကာင္းေသာ္လည္း သူ႔စကားေတြကေတာ့ ရက္စက္လွသည္။

"သူတို႔ ဘယ္အခ်ိန္ေသမွာလဲ?"

နဉ္ရႈက သူ႔ကိုၾကၫ့္ကာမွတ္ခ်က္ခ်၏။

"ရွင္က တကယ္ကိုဆိုးယုတ္လြန္းတာပဲ။"

ကုန္းဝူေမ့ကရယ္သည္။

"ဘာမ်ားဆိုးယုတ္တာရိွလို႔လဲ? ဒီအခ်ိန္အေတာအတြင္းမွာ ကိုယ္က သူတို႔ကို သက္ေတာင့္သက္သာရိွတဲ့ဘဝကိုေပးတယ္၊ ၿပီးေတာ့ ေလာကႀကီးထဲက အေကာင္းမြန္ဆံုး‌သာယာေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုေပးတယ္။ သာမန္ဘဝမွာ အၾကာႀကီးအသက္ရွင္ေနထိုင္ရတာနဲ႔စာရင္ ေကာင္းမြန္တဲ့ဘဝမွာ ရွင္သန္ေနထိုင္ရတာက ခဏေလာက္ပဲဆိုရင္ေတာင္ ပိုမေကာင္းဘူးလား?"

"မင္းတို႔ေကာင္မေလးေတြ ငါ့ကိုသ‌ေဘာက်လား?"

ကုန္းဝူေမ့က အမ်ိဳးသမီးမ်ားဘက္လွၫ့္ကာ ေနြးေထြးၿပီးမေကာင္းဆိုးရြားဆန္သၫ့္အၿပံဳးတစ္ခ်က္ေပးသည္။

"မင္းတို႔ေတြ ငါနဲ႔ေနရတာကို သေဘာမက်ဘူးလား?"

"ကြၽန္မတို႔ ရွင့္ကို သေဘာက်ပါတယ္။"

က်န္လူေတြက မုန္းတီးမႈ သို႔တည္းမဟုတ္ ေၾကာက္ရြံ႔မႈေတြကိုေဖာ္ျပေနၾကခ်ိန္မွာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ သူ႔ကို အရူးအမူးခ်စ္ခင္စြဲလန္းေနသၫ့္မ်က္ဝန္းမ်ားျဖင့္ၾကၫ့္လာၾက၏။

"သူတို႔ထဲကတစ္ခ်ိဳ႕က ဒီလိုေနထိုင္ဖို႔ဆႏၵရိွေနၾကတာ။"

ကုန္းဝူေမ့က နဉ္ရႈကို ထပ္မံမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္သည္။ သူ႔မ်က္ႏွာလွလွက ဆြဲေဆာင္မႈရိွသၫ့္တရုတ္ႏွင္းဆီႏွယ္ ၫွို႔ဓာတ္ျပင္းလွ၏။

"မိန္းမလွေလး၊ မင္း ဆႏၵရိွရင္ ကိုယ္ မင္းရဲ့ဆႏၵေတြအားလံုးကို ျဖၫ့္ဆည္းေပးမွာပါ။"

နဉ္ရႈ : "ဟားဟား၊ ကြၽန္မ ယဉ္ယဉ္ေက်းေက်းပဲျငင္းပါရ‌ေစ။ ရွင္က ညစ္ပတ္လြန္းတယ္။"

ကုန္းဝူေမ့ရဲ့မ်က္ႏွာက တဒဂၤမ်ွရႈံ႔မဲ့သြားေသာ္လည္း ခဏအၾကာ၌ သူက ျပန္ၿပံဳးလိုက္သည္။ သူက သူ႔လက္ေအာက္ငယ္သားဘက္ကိုလွၫ့္ကာဆိုသည္။

"ေကာင္းေကာင္းဆိုးဆိုး၊ သူတို႔က ငါ့ကို အခ်ိန္အေတာ္ၾကာျပဳစုခဲ့ၾကတာပဲ။ သူတို႔ကို အခုသတ္လိုက္ၿပီး ေသဖို႔အၾကာႀကီးေစာင့္ေနရတဲ့နာက်င္မႈကေန လႊတ္ေပးလိုက္။ အဲ့လိုဆို ငါလည္း ေနလို႔ပိုေကာင္းလာမယ္။"

"နားလည္ပါၿပီ။"

ကုန္းဝူေမ့ရဲ့ဂိုဏ္းသားေတြက သူတို႔ရဲ့ဓားေတြကိုဆြဲထုတ္လိုက္ၾကသည္။ သူတို႔က အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ့အသည္းအသန္ရုန္းကန္ေနမႈေတြကို အာရံုမထားဘဲ သူတို႔ရဲ့ႏွလံုးတၫ့္တၫ့္ကို ဓားေတြနဲ႔ ခပ္ျမန္ျမန္ပင္ထိုးစိုက္လိုက္ၾကသည္။ ေသြးေတြက ၾကမ္းခင္းထက္ကို ဖိတ္စင္သြားသည္။ အမ်ိဳးသမီးမ်ားမွာ မလႈပ္မယွက္လဲက်မသြားခင္ ခဏသာရုန္းကန္လိုက္ၾကရသည္။ ေသြးၫွီနံ႔ျပင္းျပင္းက ေလထုထဲ ခ်က္ခ်င္းပင္ျပန႔္ႏွံ႔လာ၏။

ကုန္းဝူေမ့က သူ႔အက်ႌလက္ကိုယမ္းခါကာ မ်က္ေမွာင္ကုတ္၏။

"ဒီေနရာကို ျမန္ျမန္သန႔္ရွင္းၾကစမ္း။ ငါ ဒီအနံ႔ကို သည္းမခံႏိုင္ဘူး။"

"ကိုယ့္လက္ကိုလည္း ျပန္နမ္းၾကၫ့္ပါဦး။ ရွင့္လက္က ေသြးနံ႔ေတြမႊန္ထူေနတာေတာင္မွ ရွင္က ဒီအနံ႔ကိုမုန္းတယ္ေျပာေနေသးတယ္ေပါ့? ယုတၲိမရိွလိုက္တာ။"

နဉ္ရႈက အထင္ေသးစြာျဖင့္ မွတ္ခ်က္ခ်သည္။

ကုန္းဝူေမ့က သူ႔ရဲ့ေက်ာက္စိမ္းႏွယ္ျဖဴေဖြးေနသၫ့္လက္ေခ်ာင္းေလးမ်ားကိုဆန႔္ထုတ္ကာ သူ႔ႏွာေခါင္းေအာက္မွာ ခဏၾကာေအာင္ထားလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ သူက ႏူးညံ့စြာဆို၏။

"ကိုယ္ လူတစ္ေယာက္ကိုသတ္ၿပီးတိုင္း အၾကာႀကီးေရခ်ိဳးပါတယ္။ ဘာနံ႔မွမရိွပါဘူး။ မင္းကိုယ္တိုင္စစ္‌ေဆးၾကၫ့္ေလ မိန္းမလွေလးရဲ့။"

"အဲ့ေသြးေတြက ရွင့္အရိုးေတြထဲထိစိမ့္ဝင္ေနၿပီ။ ဘယ္လိုပဲလုပ္လုပ္ ရွင္ အဲ့ေသြးေတြကို မေဆးေၾကာႏိုင္ေတာ့ဘူး။"

နဉ္ရႈက သူ႔ဘက္ကိုလွၫ့္ကာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္သည္။

"ရွင္ကေလ တကယ္ကို ေခြးမသားပဲ။ ရွင္က မိန္းမေတြကို ဖိအားေပးတယ္၊ သူတို႔ရဲ့အနာဂတ္ကိုယူတယ္၊ ၿပီးေတာ့ သူတို႔ရဲ့အသက္ကိုပါယူတယ္။"

"မိန္းမလွေလး..."

ကုန္းဝူေမ့က ႏႈတ္ခမ္းသပ္ကာဆက္ေျပာ၏။

"ကိုယ့္စိတ္ရွည္မႈကို လာမစမ္းနဲ႔ေနာ္။ မင္းလည္း အေနွးနဲ႔အျမန္ ကိုယ့္ေျခေထာက္‌ခြၾကားေအာက္မွာ နာနာခံခံနဲ႔ဒူးေထာက္ရမွာပဲ။"

ေအာက္တန္းက်လိုက္တာ။ သူ႔မွာ အသံုးျပဳလြန္းလို႔ ေဆြးျမၫ့္ေနတဲ့ပစၥည္းကလြဲၿပီး ဘာမွမရိွတာကိုမ်ား၊ ဒါေတာင္မွ သူက သူ႔မွာ ေသာက္ရမ္းႀကီးၿပီးဖ်တ္လတ္တက္ႂကြတဲ့ပစၥည္းရိွတယ္လို႔ တကယ္ႀကီးထင္ေနတာလား?

"ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးရွင့္၊ ကြၽန္မ ရွင့္ကို အၾကင္နာတရားေရ႔ွထားၿပီး အႀကံေပးစကားေလးတစ္ခြန္းေျပာျပမယ္။ တဏွာထပ္မက်ဳးေတာ့ဘဲ ရွင့္ကိုယ္ရွင္အားျဖစ္ေအာင္လို႔ ေက်ာက္ကပ္မ်ားမ်ားစစားပါေတာ့။ အခုတစ္ေလာ ရွင့္ခါးက တစ္ခ်ိန္လံုးနာေနတယ္မဟုတ္လား? ရွင္ မိန္းမေတြကို papapaတဲ့အခါတိုင္း မူးေဝၿပီးေတာ့ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာေအာင္ အျမင္အာရံုေတြဝါးေနတတ္တယ္။ ဒါေပါ့၊ ရွင္ အဲ့ဒါကိုစိတ္ထဲမထားဘူးဆိုတာ ကြၽန္မသိပါတယ္။ အဲ့ဒါက အလြန္အမင္းသာယာ‌ရတာေၾကာင့္လို႔ ရွင္ထင္ေနတာေလ။ ဒါေပမယ့္ ကြၽန္မေျပာလိုက္မယ္၊ အဲ့လကၡဏာေတြက အရမ္းစိုးရိမ္ရတယ္။"

ကုန္းဝူေမ့က သူမကို မ်က္ခံုးပင့္ျပကာ ရႊင္ျမဴးေနသၫ့္ေလသံျဖင့္ေမး၏။

"ဆက္ေျပာပါဦးလား? ကိုယ္ နားေထာင္ေနပါတယ္၊ ဘာရိွေသးလဲ?"

ဒီေသာက္ၾကာခိုေကာင္ကေတာ့။ နဉ္ရႈက သူ႔ကို တိတ္တဆိတ္က်ိန္ဆဲၿပီးမွ ဆက္ေျပာ၏။

"ရွင္ ခဏခဏဆိုသလို ရုတ္တရက္ႀကီးဆီးသြားခ်င္စိတ္ေတြေပၚလာတတ္ၿပီး ဆီးသြားတဲ့အခါ အဲ့ေနရာက စူးၿပီးနာလာတတ္တယ္၊ ဟုတ္တယ္ေနာ္? ရွင္ ဆီးသြားတဲ့အခါတိုင္း အဲ့ဒါက ခဏခဏဆိုသလို မရပ္မနားတစက္စက္က်ေနတတ္တယ္မလား?"

"မိန္းမလွေလး၊ ဒီလိုအရွက္မရိွတဲ့စကားေတြ မင္းပါးစပ္ကထြက္လာတာကိုၾကားရတာ အေတာ္ေလးစိတ္လႈပ္ရွားဖို႔ေကာင္းတာပဲ။"

ထို႔ေနာက္ သူက ခပ္ေလွာင္ေလွာင္ၿပံဳး၏။

"ကိုယ္ အဲ့လကၡဏာေတျြဖစ္တတ္တယ္၊ မင္း ၾကၫ့္ဖို႔လိုလား?"

နင့္​ႏွမကိုပဲ ငါၾကၫ့္လိုက္မယ္! ဒီေစာင္အယုတ္တမာေကာင္ကေတာ့။

...