[Unicode]

{ယောက်ျားသိက္ခာကို မြေပေါ်ပစ်ချခြင်း}

အမှန်တော့ နဉ်ရှုရဲ့ခန့်မှန်းချက်က မှန်ကန်ပေသည်။ ဝမ်ရူဟွားက သူမရဲ့ခရာကို ခိုးဖို့ကြိုးစားခဲ့တယ်ဆိုပေမယ့် အဓိက,ကတော့ အဲ့လိုမှသာ သူ သူမနဲ့အိပ်နိုင်မှာကြောင့်ပင်။

ဟယ့်တာ့ဟွားကို လက်ထပ်တော့မယ်လို့ နဉ်ရှုပြောတာကိုကြားတဲ့အခါ သူ့မှာ ဒေါသထွက်သွားရပြီး အရှက်ကွဲသွားသလိုခံစားလိုက်ရ၏။ ဒီမိန်းမက ဟယ့်တာ့ဟွားလိုလူမျိုးကိုလက်ထပ်ပြီး အရမ်းကိုနိမ့်ကျသွားဖို့တောင်ဆန္ဒရှိပေမယ့် သူမက သူ့ကိုကျ အထင်အမြင်သေးမှုတွေကိုပင်ဖုံးကွယ်မထားဘဲ အလွန်အင်မတန်ရွံရှာနေတဲ့ပုံစံနဲ့ ကြည့်နေသေးတယ်တဲ့လား? ဟယ့်တာ့ဟွားက ရွာထဲမှာ အာဏာရှိလို့ပဲဖြစ်ရမယ်။ ဒီမိန်းမက ချေးနံ့ရတဲ့ခြင်လိုပဲ အာဏာကို မက်မောတွယ်တာနေတယ်။

ထင်တဲ့အတိုင်း အောက်တန်းကျတဲ့အယုတ်တမာမပဲ!

ဝမ်ရူဟွားက အရင်ဆုံး ပိုင်ချင်ရှန်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ရယူချင်ခဲ့သည်။ သည်လိုဆို ပိုင်ချင်ရှန်းက ဟယ့်တာ့ဟွားကိုလက်ထပ်လိုက်လျှင်ပင် သူမက သူအရင်ကသုံးခဲ့တဲ့ဖိနပ်၏စုတ်အဆင့်ကလွဲပြီး ဘာမှမဟုတ်တော့ပေ။ သည်နည်းဖြင့် သူက ပိုင်ချင်ရှန်းကို လက်စားချေလိုက်နိုင်မှာဖြစ်သလို ဟယ့်တာ့ဟွားကိုလည်း အရှက်ခွဲနိုင်မည်ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း ဝမ်ရူဟွားရဲ့စိတ်ကူးယဉ်အတွေးတွေက ကောင်းမွန်နေသော်ငြား တကယ့်လက်တွေ့မှာတော့ အဖြစ်အပျက်တို့က လုံးဝကွာခြားနေခဲ့၏။ အမွေခံဓားက ဘယ်လိုလုပ် ပိုင်ချင်ရှန်းလက်ထဲရောက်နေရတာလဲ?

နဉ်ရှုနဲ့ယွဲ့လန်တို့ အပြင်ထွက်လာပြီးနောက်မှာ အနက်ရောင်ဝတ်စုံကိုဝတ်ဆင်ထားလျက် ခြံထဲ၌ရပ်နေသည့် လျို့ဝှက်သက်တော်စောင့်ကို သူမတို့ တွေ့လိုက်ကြရသည်။ ဒီညမှာ လသာနေတာကြောင့်သာမဟုတ်ပါက သူမတို့ သူ့ကို လုံးဝတွေ့မည်မဟုတ်ချေ။

"ဘာဖြစ်လို့ အော်နေတာပါလဲ သခင်မ‌လေး? သခင်မလေးရဲ့အော်သံကို ကျွန်တော် ရွာအဝင်ဝကနေတောင် ကြားရတယ်။"

လျို့ဝှက်သက်တော်စောင့်က ပြောသည်။

"ဘာလို့ သွေးနံ့ရနေတာလဲ? ဘယ်သူ ဒဏ်ရာရတာလဲ?"

နဉ်ရှူက လက်ကိုယမ်းကာဆို၏။

"ဘာမှမဖြစ်ဘူး၊ ရှင် ပြန်သွားပြီးအိပ်လို့ရပြီ။ အားလုံးကို ဖြေရှင်းပြီးပြီ။"

ထို့နောက် လျို့ဝှက်သက်တော်စောင့်က ယွဲ့လန်ကို လှမ်းပြောသည်။

"မင်း မင်းကိုယ်မင်းသေချာဂရုစိုက်သင့်တယ်။ သခင်မ‌လေးက သိပ်ပြီးစိတ်မချရဘူး။"

ဟေး၊ နင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငါ့မကောင်းကြောင်းကို ငါ့ရှေ့မှာပြောနိုင်ရတာလဲ? နင်က သူငယ်ချင်းတောင် ဆက်မလုပ်ချင်တော့ဘူးလား?

ယွဲ့လန်က ခေါင်းငြိမ့်သည်။

"သိပါပြီ။"

လျှို့ဝှက်သက်တော်စောင့်ထွက်သွားသည်နှင့် နဉ်ရှုက ယွဲ့လန်ကိုမေးသည်။

"ငါက တကယ်ပဲ အဲ့လောက်တောင်စိတ်မချရဘူးလား?"

ယွဲ့လန်က နဉ်ရှုကို အလွန်ပင်ခါးသက်နေသောအမူအရာဖြင့်ကြည့်၏။

"ဒီအစေခံ မမလေးနဲ့ရှိနေတဲ့အခါတိုင်း ခဏနေဘာဖြစ်မလဲဆိုတာကို ဒီအစေခံ တကယ်မသိတော့ဘူး။"

နဉ်ရှု : …

သူမလည်း ခဏနေဘာဖြစ်မလဲဆိုတာကို မသိဘူးလေ၊ သူမက အနာဂတ်ကိုပြောနိုင်တာမှမဟုတ်တာ။

"သွားအိပ်ကြစို့။ ဒီညကတော့ ပင်ပန်းရတဲ့ညပဲ။"

နဉ်ရှုက လှဲချလိုက်သည်။

နောက်တစ်ရက် သူမနိုးလာချိန်တွင် နေ့လည်ခင်းပင်ရောက်နေပြီဖြစ်၏။ သူမက ဝမ်ရူဟွားကိုကြည့်ဖို့ အိမ်ထဲ အရင်ဆုံးသွားလိုက်သည်။ ဝမ်ရူဟွားက အခုထိသတိလစ်နေဆဲဖြစ်ကာ ဟယ့်ရှောင်ဟွားက သူ့ကိုပြုစုနေ၏။

"နိုးပြီလား? စားပွဲပေါ်မှာ စားစရာတွေရှိတယ်။"

ဟယ့်ရှောင်ဟွားက နဉ်ရှုကိုပြောသည်။

ဟယ့်ရှောင်ဟွားက တော်တော်လေးကောင်းတယ်လို့ နဉ်ရှုတွေးလိုက်မိသည်။ သူမက နည်းနည်းဗိုလ်ကျတတ်ရုံလေးသာ။ ဒါပေမယ့် ရွာလူကြီးရဲ့သမီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူမမှာ တဇွတ်ထိုးလုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိ၏။ သို့သော်လည်း အနှီအသေးအမွှားလေးများကိုဖယ်လိုက်လျှင် ဟယ့်ရှောင်ဟွားက တကယ်ကိုကောင်းမွန်တဲ့မိန်းကလေးဖြစ်သည်။

ဝမ်ရူဟွားမှာ အမျိုးသားဇာတ်လိုက်ရောင်ဝါရှိနေတာ ကံကောင်းတာပဲ။

ရက်ပေါင်းများစွာကြာအောင်အိပ်ပျော်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဝမ်ရူဟွားနိုးလာလေ၏။ သူနိုးလာပြီး ပထမဆုံးလုပ်တဲ့အရာက ဟယ့်ရှောင်ဟွားကို ထွက်သွားခိုင်းခြင်းဖြစ်သည်။ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ နဉ်ရှုကို အထဲဝင်လာခိုင်းကာ သူ့ဆန္ဒတွေကိုဆန့်ကျင်ပြီး လက်ထပ်ဖို့သဘောတူလိုက်တဲ့အတွက် ဖြေရှင်းချက်ပေးဖို့ပြောခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဟယ့်ရှောင်ဟွားရော နဉ်ရှုကပါ သူ့ကို အဖက်မလုပ်ချေ။ သူ အရမ်းဒေါသထွက်သွားတာမို့ သူ့ဒဏ်ရာက ပြန်ပွင့်ကာ သွေးတွေပြန်ထွက်လာ၏။ သို့ဖြစ်ရကား သူ နောက်တစ်ကြိမ်ဒေါသမထွက်ရဲတော့ချေ။

ယခု ဟယ့်ရှောင်ဟွားက ဝမ်ရူဟွားကို သူမရဲ့ယောက်ျားလိုပဲ မှတ်ယူထားတာမို့ ပိုပြီးပေါ့ပါးစွာပြောဆိုလာကာ ဝမ်ရူဟွားရဲ့မာနကို မကြာခဏဆိုသလို မတော်တဆထိခိုက်လာစေသည်။ ထပ်ပြောရမည်ဆိုလျှင် ဟယ့်ရှောင်ဟွားက တစ်ခါမှစာမသင်ခဲ့ဖူးတာမို့ ရှုပ်ထွေးတဲ့စကားတွေကို မသိဘဲ ဝမ်ရူဟွားက အဓိပ္ပာယ်ကွယ်ဝှက်ထားသည့်စကားတို့ကို ပြောသည့်အခါတိုင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးနေတတ်၏။

ဒီလိုမိန်းမမျိုးကိုလက်ထပ်ရမှာထက် သေသာသေလိုက်ချင်တော့တယ်လို့ ဝမ်ရူဟွားတွေးလိုက်မိသည်။ နောက်ပြီး လက်ထပ်ပြီးနောက် သူက သူမရဲ့မိသားစုထဲဝင်ရမည်ဖြစ်၏။ ဒါက သူ့ရဲ့ယေက်ျားသိက္ခာကို မြေပေါ်ပစ်ချပြီး တက်နင်းလိုက်သလိုပင်။

...

[Zawgyi]

{ေယာက္်ားသိကၡာကို ေျမေပၚပစ္ခ်ျခင္း}

အမွန္ေတာ့ နဉ္ရႈရဲ့ခန႔္မွန္းခ်က္က မွန္ကန္ေပသည္။ ဝမ္ရူဟြားက သူမရဲ့ခရာကို ခိုးဖို႔ႀကိဳးစားခဲ့တယ္ဆိုေပမယ့္ အဓိက,ကေတာ့ အဲ့လိုမွသာ သူ သူမနဲ႔အိပ္ႏိုင္မွာေၾကာင့္ပင္။

ဟယ့္တာ့ဟြားကို လက္ထပ္ေတာ့မယ္လို႔ နဉ္ရႈေျပာတာကိုၾကားတဲ့အခါ သူ႔မွာ ေဒါသထြက္သြားရၿပီး အရွက္ကြဲသြားသလိုခံစားလိုက္ရ၏။ ဒီမိန္းမက ဟယ့္တာ့ဟြားလိုလူမ်ိဳးကိုလက္ထပ္ၿပီး အရမ္းကိုနိမ့္က်သြားဖို႔ေတာင္ဆႏၵရိွေပမယ့္ သူမက သူ႔ကိုက် အထင္အျမင္ေသးမႈေတြကိုပင္ဖံုးကြယ္မထားဘဲ အလြန္အင္မတန္ရြံရွာေနတဲ့ပံုစံနဲ႔ ၾကၫ့္ေနေသးတယ္တဲ့လား? ဟယ့္တာ့ဟြားက ရြာထဲမွာ အာဏာရိွလို႔ပဲျဖစ္ရမယ္။ ဒီမိန္းမက ေခ်းနံ႔ရတဲ့ျခင္လိုပဲ အာဏာကို မက္ေမာတြယ္တာေနတယ္။

ထင္တဲ့အတိုင္း ေအာက္တန္းက်တဲ့အယုတ္တမာမပဲ!

ဝမ္ရူဟြားက အရင္ဆံုး ပိုင္ခ်င္ရွန္းရဲ့ခႏၶာကိုယ္ကို ရယူခ်င္ခဲ့သည္။ သည္လိုဆို ပိုင္ခ်င္ရွန္းက ဟယ့္တာ့ဟြားကိုလက္ထပ္လိုက္လ်ွင္ပင္ သူမက သူအရင္ကသံုးခဲ့တဲ့ဖိနပ္၏စုတ္အဆင့္ကလြဲၿပီး ဘာမွမဟုတ္ေတာ့ေပ။ သည္နည္းျဖင့္ သူက ပိုင္ခ်င္ရွန္းကို လက္စားေခ်လိုက္ႏိုင္မွာျဖစ္သလို ဟယ့္တာ့ဟြားကိုလည္း အရွက္ခြဲႏိုင္မည္ျဖစ္၏။

သို႔ေသာ္လည္း ဝမ္ရူဟြားရဲ့စိတ္ကူးယဉ္အေတြးေတြက ေကာင္းမြန္ေနေသာ္ျငား တကယ့္လက္ေတြ့မွာေတာ့ အျဖစ္အပ်က္တို႔က လံုးဝကြာျခားေနခဲ့၏။ အေမြခံဓားက ဘယ္လိုလုပ္ ပိုင္ခ်င္ရွန္းလက္ထဲေရာက္ေနရတာလဲ?

နဉ္ရႈနဲ႔ယြဲ႔လန္တို႔ အျပင္ထြက္လာၿပီးေနာက္မွာ အနက္ေရာင္ဝတ္စံုကိုဝတ္ဆင္ထားလ်က္ ၿခံထဲ၌ရပ္ေနသၫ့္ လ်ိဳ႕ဝွက္သက္ေတာ္ေစာင့္ကို သူမတို႔ ေတြ့လိုက္ၾကရသည္။ ဒီညမွာ လသာေနတာေၾကာင့္သာမဟုတ္ပါက သူမတို႔ သူ႔ကို လံုးဝေတြ့မည္မဟုတ္ေခ်။

"ဘာျဖစ္လို႔ ေအာ္ေနတာပါလဲ သခင္မ‌ေလး? သခင္မေလးရဲ့ေအာ္သံကို ကြၽန္ေတာ္ ရြာအဝင္ဝကေနေတာင္ ၾကားရတယ္။"

လ်ိဳ႕ဝွက္သက္ေတာ္ေစာင့္က ေျပာသည္။

"ဘာလို႔ ေသြးနံ႔ရေနတာလဲ? ဘယ္သူ ဒဏ္ရာရတာလဲ?"

နဉ္ရႉက လက္ကိုယမ္းကာဆို၏။

"ဘာမွမျဖစ္ဘူး၊ ရွင္ ျပန္သြားၿပီးအိပ္လို႔ရၿပီ။ အားလံုးကို ေျဖရွင္းၿပီးၿပီ။"

ထို႔ေနာက္ လ်ိဳ႕ဝွက္သက္ေတာ္ေစာင့္က ယြဲ႔လန္ကို လွမ္းေျပာသည္။

"မင္း မင္းကိုယ္မင္းေသခ်ာဂရုစိုက္သင့္တယ္။ သခင္မ‌ေလးက သိပ္ၿပီးစိတ္မခ်ရဘူး။"

ေဟး၊ နင္ ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ငါ့မေကာင္းေၾကာင္းကို ငါ့ေရ႔ွမွာေျပာႏိုင္ရတာလဲ? နင္က သူငယ္ခ်င္းေတာင္ ဆက္မလုပ္ခ်င္ေတာ့ဘူးလား?

ယြဲ႔လန္က ေခါင္းၿငိမ့္သည္။

"သိပါၿပီ။"

လ်ိႈ႔ဝွက္သက္ေတာ္ေစာင့္ထြက္သြားသည္ႏွင့္ နဉ္ရႈက ယြဲ႔လန္ကိုေမးသည္။

"ငါက တကယ္ပဲ အဲ့ေလာက္ေတာင္စိတ္မခ်ရဘူးလား?"

ယြဲ႔လန္က နဉ္ရႈကို အလြန္ပင္ခါးသက္ေနေသာအမူအရာျဖင့္ၾကၫ့္၏။

"ဒီအေစခံ မမေလးနဲ႔ရိွေနတဲ့အခါတိုင္း ခဏေနဘာျဖစ္မလဲဆိုတာကို ဒီအေစခံ တကယ္မသိေတာ့ဘူး။"

နဉ္ရႈ : …

သူမလည္း ခဏေနဘာျဖစ္မလဲဆိုတာကို မသိဘူးေလ၊ သူမက အနာဂတ္ကိုေျပာႏိုင္တာမွမဟုတ္တာ။

"သြားအိပ္ၾကစို႔။ ဒီညကေတာ့ ပင္ပန္းရတဲ့ညပဲ။"

နဉ္ရႈက လွဲခ်လိုက္သည္။

ေနာက္တစ္ရက္ သူမႏိုးလာခ်ိန္တြင္ ေန့လည္ခင္းပင္ေရာက္ေနၿပီျဖစ္၏။ သူမက ဝမ္ရူဟြားကိုၾကၫ့္ဖို႔ အိမ္ထဲ အရင္ဆံုးသြားလိုက္သည္။ ဝမ္ရူဟြားက အခုထိသတိလစ္ေနဆဲျဖစ္ကာ ဟယ့္ေရွာင္ဟြားက သူ႔ကိုျပဳစုေန၏။

"ႏိုးၿပီလား? စားပြဲေပၚမွာ စားစရာေတြရိွတယ္။"

ဟယ့္ေရွာင္ဟြားက နဉ္ရႈကိုေျပာသည္။

ဟယ့္ေရွာင္ဟြားက ေတာ္ေတာ္ေလးေကာင္းတယ္လို႔ နဉ္ရႈေတြးလိုက္မိသည္။ သူမက နည္းနည္းဗိုလ္က်တတ္ရံုေလးသာ။ ဒါေပမယ့္ ရြာလူႀကီးရဲ့သမီးတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ သူမမွာ တဇြတ္ထိုးလုပ္ပိုင္ခြင့္ရိွ၏။ သို႔ေသာ္လည္း အႏွီအေသးအမႊားေလးမ်ားကိုဖယ္လိုက္လ်ွင္ ဟယ့္ေရွာင္ဟြားက တကယ္ကိုေကာင္းမြန္တဲ့မိန္းကေလးျဖစ္သည္။

ဝမ္ရူဟြားမွာ အမ်ိဳးသားဇာတ္လိုက္ေရာင္ဝါရိွေနတာ ကံေကာင္းတာပဲ။

ရက္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာေအာင္အိပ္ေပ်ာ္ေနၿပီး ေနာက္ဆံုးတြင္ေတာ့ ဝမ္ရူဟြားႏိုးလာေလ၏။ သူႏိုးလာၿပီး ပထမဆံုးလုပ္တဲ့အရာက ဟယ့္ေရွာင္ဟြားကို ထြက္သြားခိုင္းျခင္းျဖစ္သည္။ ဒုတိယတစ္ခုကေတာ့ နဉ္ရႈကို အထဲဝင္လာခိုင္းကာ သူ႔ဆႏၵေတြကိုဆန႔္က်င္ၿပီး လက္ထပ္ဖို႔သေဘာတူလိုက္တဲ့အတြက္ ေျဖရွင္းခ်က္ေပးဖို႔ေျပာျခင္းျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္လည္း ဟယ့္ေရွာင္ဟြားေရာ နဉ္ရႈကပါ သူ႔ကို အဖက္မလုပ္ေခ်။ သူ အရမ္းေဒါသထြက္သြားတာမို႔ သူ႔ဒဏ္ရာက ျပန္ပြင့္ကာ ေသြးေတျြပန္ထြက္လာ၏။ သို႔ျဖစ္ရကား သူ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ေဒါသမထြက္ရဲေတာ့ေခ်။

ယခု ဟယ့္ေရွာင္ဟြားက ဝမ္ရူဟြားကို သူမရဲ့ေယာက္်ားလိုပဲ မွတ္ယူထားတာမို႔ ပိုၿပီးေပါ့ပါးစြာေျပာဆိုလာကာ ဝမ္ရူဟြားရဲ့မာနကို မၾကာခဏဆိုသလို မေတာ္တဆထိခိုက္လာေစသည္။ ထပ္ေျပာရမည္ဆိုလ်ွင္ ဟယ့္ေရွာင္ဟြားက တစ္ခါမွစာမသင္ခဲ့ဖူးတာမို႔ ရႈပ္ေထြးတဲ့စကားေတြကို မသိဘဲ ဝမ္ရူဟြားက အဓိပၸာယ္ကြယ္ဝွက္ထားသၫ့္စကားတို႔ကို ေျပာသၫ့္အခါတိုင္း စိတ္ရႈပ္ေထြးေနတတ္၏။

ဒီလိုမိန္းမမ်ိဳးကိုလက္ထပ္ရမွာထက္ ေသသာေသလိုက္ခ်င္ေတာ့တယ္လို႔ ဝမ္ရူဟြားေတြးလိုက္မိသည္။ ေနာက္ၿပီး လက္ထပ္ၿပီးေနာက္ သူက သူမရဲ့မိသားစုထဲဝင္ရမည္ျဖစ္၏။ ဒါက သူ႔ရဲ့ေယက္်ားသိကၡာကို ေျမေပၚပစ္ခ်ၿပီး တက္နင္းလိုက္သလိုပင္။

...