《The Poor Female Lead Can't Take Anymore!(Realm-5)[Myanmar Translation]》Chapter - 82
Advertisement
[Unicode]
{အစွမ်းအစကို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်တဲ့နေရာမှာ သုံးသင့်တယ်}
နဉ်ရှုက သူ့ကို စကားမပြောဘဲ ကြည့်ရုံသာကြည့်လိုက်၏။ သူမက စကားလေးနည်းနည်းပဲပြောရသေးတယ်၊ ဒါပေမယ့် သူက ဇာတ်ကောင်အစားစော်ကားမော်ကားလုပ်တာ ခံနေရသလို ခံစားနေတယ်။
အဲ့အရာရှိတွေကို သတ်ဖြတ်နေတဲ့သူရဲကောင်းက သူ့နဲ့ နှစ်ကိုယ့်တစ်စိတ်လိုရင်းနှီးတဲ့သူလို့ ထင်နေတာဖြစ်မယ်။
ဝမ်ရူဟွားရဲ့အကျင့်စရိုက်က နည်းနည်းအန္တရာယ်များတယ်လို့ နဉ်ရှု ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒါကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန်လုပ်ပေးနိုင်လျှင် သူက ခါးသက်နာကျည်းကာ မနာလိုဝန်တိုသူဖြစ်လာနိုင်သည်။ ပိုပြီး ပွင်ပွင့်လင်းလင်းပြောရလျှင် သူက လူမှုဆန့်ကျင်ရေးသမားဖြစ်ပြီး လူတွေကို သူ့ဆီက မတူတဲ့အတွေးအမြင်တွေကြောင့် သည်းမခံနိုင်ပေ။
မုယန်မုန့်က ဒီရွံစရာလူကို နှစ်သိမ့်ပေးနိုင်ဖို့ သူမကိုယ်သူမ အနစ်နာခံလိုက်တာက အရမ်းကို ချီးကျူးဖို့ကောင်းတယ်လို့ သူမ ရုတ်တရက်တွေးလိုက်မိသည်။
"ဒီကထွက်သွား! ငါ့အခန်းကို ထပ်မဝင်နဲ့၊ ပြီးတော့ ငါ့ပစ္စည်းတွေကိုလည်း မထိနဲ့! မင်းလိုမိန်းမမျိုးက ငါ့ပစ္စည်းတွေကို ထိခွင့်မရှိဘူး! ပိုင်ချင်ရှန်း၊ ငါ မင်းကို သတိပေးလိုက်မယ်၊ ငါ့သည်းခံနိုင်စွမ်းကို လာထိဖို့မကြိုးစားနဲ့။"
သူမကပဲ ဒီစုတ်ပြတ်သတ်ပြီး ညစ်ပတ်နေတဲ့ပစ္စည်းတွေကို ထိချင်နေတဲ့အတိုင်း။ နဉ်ရှု သူမရဲ့ရွံရှာမှုကို တိတ်တိတ်ကလေးဖော်ထုတ်ကာ လှည့်ထွက်သွားလိုက်၏။ သူမ အပြင်ထွက်သွားလိုက်ချိန်မှာပင် အနှီဝဖိုင့်ဖိုင့် ရွာအာဏာရှင်ဆိုးကြီးက တောပန်းတစ်စည်းကိုကိုင်ကာ ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရချေ၏။ ခြံစည်းရိုးအပြင်မှာ တောပန်းတစ်စည်းနဲ့ သူရပ်နေတဲ့ပုံက တကယ်ကို...ကြောင်တောင်တောင်နိုင်တယ်။
"မိန်းမလှလေး၊ ကိုယ် မင်းအတွက် ပန်းနည်းနည်းဝယ်ခဲ့တယ်။ မိန်းမလှလေးအတွက် တောပန်းတွေပါ။"
နဉ်ရှုကိုတွေ့သည်၌ ဟယ့်တာ့ဟွားက သူမဆီလျှောက်လာကာ သူမလက်ထဲ ပန်းစည်းကိုထိုးထည့်၏။
ယွဲ့လန်က လှောင်သည်။
"ဒီပန်းတွေက ကြည့်ရဆိုးလွန်းတယ်။ ကျွန်မတို့မမလေးက ဒီပန်းတွေကို ကြိုက်မှာမဟုတ်ဘူး။"
ဟယ့်တာ့ဟွားက ရယ်သည်။
"စိတ်မဆိုးပါနဲ့ အစေခံမိန်းမလှလေးရယ်။ နောက်တစ်ခါကျ ကျွန်တော် ခင်ဗျားအတွက်လည်း စားစရာတွေ ယူလာပေးပါ့မယ်။"
ယွဲ့လန်က အေးစက်မောက်မာသည့်အကြည့်တစ်ချက်ပေးသည်။
"ဟမ့်၊ ထင်တဲ့အတိုင်းပါပဲလား၊ မင်းက ဘယ်သွားသွား ဒီအတိုင်းပဲ။ မင်းက ငွေကြေးနဲ့ သြဇာအာဏာရှိတဲ့ယောကျ်ားတိုင်းကို အမြဲတမ်း ဖျားယောင်းဖို့ကြိုးစားနေတော့တာပဲ။ မင်း အရင်က လက်ထပ်ဖူးတယ်ဆိုတာကို ဟယ့်တာ့ဟွားကို မပြောခဲ့ဘူးမလား? မင်းက တစ်ခြားယောက်ျားတစ်ယောက်က စွန့်ပစ်လိုက်တဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်သာသာပဲ!"
ဝမ်ရူဟွားက အထင်သေးစွာသရော်ပြီး စာအုပ်တစ်အုပ်နှင့်ထွက်သွားသည်။ သူ ကျောင်းကိုသွားတာဖြစ်လောက်သည်။
နဉ်ရှုက ဝမ်ရူဟွားကို အော်ပြောလိုက်၏။
"တစ်ယောက်ယောက်က ညီမကို ပန်းပေးတယ်ဆိုတာ ညီမက ဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ။ ဆွဲဆောင်မှုရှိတာက ပြစ်မှုတစ်ခုလား?"
ဝမ်ရူဟွားက လမ်းလျှောက်နေတာကို ရပ်လိုက်ကာ ပြန်လှည့်ကာအော်သည်။
"အရှက်မရှိတဲ့မိန်းမပျက်! မင်းက ဒီလိုစကားမျိုးကိုပြောထွက်ရလောက်အောင်အထိ အရှက်မဲ့လွန်းတာလား? မင်းက တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်နဲ့တောင် ယှဉ်လို့မရဘူး အရှက်မရှိတဲ့မိန်းမပျက်ရဲ့! ပိုင်ချင်ရှန်း၊ မင်းက တကယ်ကို ပိုပိုပြီး ရွံစရာကောင်းလာတာပဲ။ အခု မင်းက မင်းကိုယ်မင်း ဖြစ်သလိုနေခွင့်ပေးလိုက်တာလား? ဒါဆိုလည်း ဘာလို့ မင်းနာမည်ကို အပျော်ဂေဟာမှာ နာမည်ပြားသွားမချိတ်တာလဲ? ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက ယောက်ျားတွေအတွက် စိတ်ကြွစေနိုင်မယ့်ပုံပါပဲ။"
သည်စကားတွေက အမှန်ပင်ရွံစရာကောင်းလွန်း၏။ နဉ်ရှုမှာ ဝမ်ရူဟွားထံမှ အမျိုးသားဇာတ်လိုက်ရောင်ဝါတစ်စွန်းတစ်စလေးကိုပင် ယခုအချိန်အထိ မတွေ့ရသေးပေ။ ဒီလိုရွံစရာကောင်းတဲ့ငကြောက်ကောင်က ဘယ်လိုလုပ် အမျိုးသားဇာတ်လိုက်ဖြစ်နိုင်ရတာလဲ? မူလဇာတ်ကြောင်းက ဇာတ်လမ်းထဲမှာ ဘူးညီအစ်ကိုခုနစ်ဖော်ကို စုစည်းဖို့အတွက်နဲ့ ဒီကောင့်ကို တွန်းအားပေးတာတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူးနော်?
သို့သော်လည်း ဝမ်ရူဟွားက အမျိုးသားဇာတ်လိုက်တစ်ယောက်လိုပဲ ခေါင်းမာတတ်တာတော့ သူမ ဝန်ခံရပေမည်။ ကမ္ဘာကြီးက သူ့ကို လှည့်ပတ်နေပြီး သူ ဘယ်တော့မှ မမှားဘဲ လောကကြီးကသာ မှားနေတယ်လို့ ထင်နေတဲ့ စိတ်ထားမျိုးရှိသည်။
"ဒါဆိုလည်း အခု ညီမ နာမည်ပြားသွားချိတ်တော့မယ်နော် ဝမ်းကွဲအစ်ကို။ အာ၊ အစ်ကို ချင်ရှန်းဆီ လာလည်ရမယ်နော်။ ပြီးတော့ အစ်ကိုက စာအုပ်တွေအများကြီးဖတ်ထားပြီးပြီဆိုတော့ အစ်ကိုသင်ကြားထားတာတွေကို လက်တွေ့အသုံးချဖို့ အသုံးချဖို့အချိန်ပဲလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား?"
ဝမ်ရူဟွားမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ တစ်ကိုယ်လုံးတုန်ရီလာ၏။ သူက အင်္ကျီလက်ကို ယမ်းခါကာ ခြေဆောင့်ရင်းအော်သည်။
"အရှက်မရှိတဲ့ခွေးမ!"
...
[Zawgyi]
{အစြမ္းအစကို လက္ေတြ့လုပ္ေဆာင္တဲ့ေနရာမွာ သံုးသင့္တယ္}
နဉ္ရႈက သူ႔ကို စကားမေျပာဘဲ ၾကၫ့္ရံုသာၾကၫ့္လိုက္၏။ သူမက စကားေလးနည္းနည္းပဲေျပာရေသးတယ္၊ ဒါေပမယ့္ သူက ဇာတ္ေကာင္အစားေစာ္ကားေမာ္ကားလုပ္တာ ခံေနရသလို ခံစားေနတယ္။
အဲ့အရာရိွေတြကို သတ္ျဖတ္ေနတဲ့သူရဲေကာင္းက သူ႔နဲ႔ ႏွစ္ကိုယ့္တစ္စိတ္လိုရင္းႏွီးတဲ့သူလို႔ ထင္ေနတာျဖစ္မယ္။
ဝမ္ရူဟြားရဲ့အက်င့္စရိုက္က နည္းနည္းအႏၲရာယ္မ်ားတယ္လို႔ နဉ္ရႈ ခံစားလိုက္ရသည္။ ဒါကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္လုပ္ေပးႏိုင္လ်ွင္ သူက ခါးသက္နာက်ည္းကာ မနာလိုဝန္တိုသူျဖစ္လာႏိုင္သည္။ ပိုၿပီး ပြင္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရလ်ွင္ သူက လူမႈဆန႔္က်င္ေရးသမားျဖစ္ၿပီး လူေတြကို သူ႔ဆီက မတူတဲ့အေတြးအျမင္ေတြေၾကာင့္ သည္းမခံႏိုင္ေပ။
မုယန္မုန႔္က ဒီရြံစရာလူကို ႏွစ္သိမ့္ေပးႏိုင္ဖို႔ သူမကိုယ္သူမ အနစ္နာခံလိုက္တာက အရမ္းကို ခ်ီးက်ူးဖို႔ေကာင္းတယ္လို႔ သူမ ရုတ္တရက္ေတြးလိုက္မိသည္။
"ဒီကထြက္သြား! ငါ့အခန္းကို ထပ္မဝင္နဲ႔၊ ၿပီးေတာ့ ငါ့ပစၥည္းေတြကိုလည္း မထိနဲ႔! မင္းလိုမိန္းမမ်ိဳးက ငါ့ပစၥည္းေတြကို ထိခြင့္မရိွဘူး! ပိုင္ခ်င္ရွန္း၊ ငါ မင္းကို သတိေပးလိုက္မယ္၊ ငါ့သည္းခံႏိုင္စြမ္းကို လာထိဖို႔မႀကိဳးစားနဲ႔။"
သူမကပဲ ဒီစုတ္ျပတ္သတ္ၿပီး ညစ္ပတ္ေနတဲ့ပစၥည္းေတြကို ထိခ်င္ေနတဲ့အတိုင္း။ နဉ္ရႈ သူမရဲ့ရြံရွာမႈကို တိတ္တိတ္ကေလးေဖာ္ထုတ္ကာ လွၫ့္ထြက္သြားလိုက္၏။ သူမ အျပင္ထြက္သြားလိုက္ခ်ိန္မွာပင္ အႏွီဝဖိုင့္ဖိုင့္ ရြာအာဏာရွင္ဆိုးႀကီးက ေတာပန္းတစ္စည္းကိုကိုင္ကာ ရပ္ေနသည္ကို ေတြ့လိုက္ရေခ်၏။ ၿခံစည္းရိုးအျပင္မွာ ေတာပန္းတစ္စည္းနဲ႔ သူရပ္ေနတဲ့ပံုက တကယ္ကို...ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ႏိုင္တယ္။
Advertisement
"မိန္းမလွေလး၊ ကိုယ္ မင္းအတြက္ ပန္းနည္းနည္းဝယ္ခဲ့တယ္။ မိန္းမလွေလးအတြက္ ေတာပန္းေတြပါ။"
နဉ္ရႈကိုေတြ့သည္၌ ဟယ့္တာ့ဟြားက သူမဆီေလ်ွာက္လာကာ သူမလက္ထဲ ပန္းစည္းကိုထိုးထၫ့္၏။
ယြဲ႔လန္က ေလွာင္သည္။
"ဒီပန္းေတြက ၾကၫ့္ရဆိုးလြန္းတယ္။ ကြၽန္မတို႔မမေလးက ဒီပန္းေတြကို ႀကိဳက္မွာမဟုတ္ဘူး။"
ဟယ့္တာ့ဟြားက ရယ္သည္။
"စိတ္မဆိုးပါနဲ႔ အေစခံမိန္းမလွေလးရယ္။ ေနာက္တစ္ခါက် ကြၽန္ေတာ္ ခင္ဗ်ားအတြက္လည္း စားစရာေတြ ယူလာေပးပါ့မယ္။"
ယြဲ႔လန္က ေအးစက္ေမာက္မာသၫ့္အၾကၫ့္တစ္ခ်က္ေပးသည္။
"ဟမ့္၊ ထင္တဲ့အတိုင္းပါပဲလား၊ မင္းက ဘယ္သြားသြား ဒီအတိုင္းပဲ။ မင္းက ေငြေၾကးနဲ႔ ၾသဇာအာဏာရိွတဲ့ေယာက်္ားတိုင္းကို အၿမဲတမ္း ဖ်ားေယာင္းဖို႔ႀကိဳးစားေနေတာ့တာပဲ။ မင္း အရင္က လက္ထပ္ဖူးတယ္ဆိုတာကို ဟယ့္တာ့ဟြားကို မေျပာခဲ့ဘူးမလား? မင္းက တစ္ျခားေယာက္်ားတစ္ေယာက္က စြန္႔ပစ္လိုက္တဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္သာသာပဲ!"
ဝမ္ရူဟြားက အထင္ေသးစြာသေရာ္ၿပီး စာအုပ္တစ္အုပ္ႏွင့္ထြက္သြားသည္။ သူ ေက်ာင္းကိုသြားတာျဖစ္ေလာက္သည္။
နဉ္ရႈက ဝမ္ရူဟြားကို ေအာ္ေျပာလိုက္၏။
"တစ္ေယာက္ေယာက္က ညီမကို ပန္းေပးတယ္ဆိုတာ ညီမက ဆြဲေဆာင္မႈရိွတယ္လို႔ ဆိုလိုတာပဲ။ ဆြဲေဆာင္မႈရိွတာက ျပစ္မႈတစ္ခုလား?"
ဝမ္ရူဟြားက လမ္းေလ်ွာက္ေနတာကို ရပ္လိုက္ကာ ျပန္လွၫ့္ကာေအာ္သည္။
"အရွက္မရိွတဲ့မိန္းမပ်က္! မင္းက ဒီလိုစကားမ်ိဳးကိုေျပာထြက္ရေလာက္ေအာင္အထိ အရွက္မဲ့လြန္းတာလား? မင္းက တိရစၧာန္တစ္ေကာင္နဲ႔ေတာင္ ယွဉ္လို႔မရဘူး အရွက္မရိွတဲ့မိန္းမပ်က္ရဲ့! ပိုင္ခ်င္ရွန္း၊ မင္းက တကယ္ကို ပိုပိုၿပီး ရြံစရာေကာင္းလာတာပဲ။ အခု မင္းက မင္းကိုယ္မင္း ျဖစ္သလိုေနခြင့္ေပးလိုက္တာလား? ဒါဆိုလည္း ဘာလို႔ မင္းနာမည္ကို အေပ်ာ္ေဂဟာမွာ နာမည္ျပားသြားမခ်ိတ္တာလဲ? ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းက ေယာက္်ားေတြအတြက္ စိတ္ႂကြေစႏိုင္မယ့္ပံုပါပဲ။"
သည္စကားေတြက အမွန္ပင္ရြံစရာေကာင္းလြန္း၏။ နဉ္ရႈမွာ ဝမ္ရူဟြားထံမွ အမ်ိဳးသားဇာတ္လိုက္ေရာင္ဝါတစ္စြန္းတစ္စေလးကိုပင္ ယခုအခ်ိန္အထိ မေတြ့ရေသးေပ။ ဒီလိုရြံစရာေကာင္းတဲ့ငေၾကာက္ေကာင္က ဘယ္လိုလုပ္ အမ်ိဳးသားဇာတ္လိုက္ျဖစ္ႏိုင္ရတာလဲ? မူလဇာတ္ေၾကာင္းက ဇာတ္လမ္းထဲမွာ ဘူးညီအစ္ကိုခုနစ္ေဖာ္ကို စုစည္းဖို႔အတြက္နဲ႔ ဒီေကာင့္ကို တြန္းအားေပးတာေတာ့ မဟုတ္ေလာက္ပါဘူးေနာ္?
သို႔ေသာ္လည္း ဝမ္ရူဟြားက အမ်ိဳးသားဇာတ္လိုက္တစ္ေယာက္လိုပဲ ေခါင္းမာတတ္တာေတာ့ သူမ ဝန္ခံရေပမည္။ ကမ႓ာႀကီးက သူ႔ကို လွၫ့္ပတ္ေနၿပီး သူ ဘယ္ေတာ့မွ မမွားဘဲ ေလာကႀကီးကသာ မွားေနတယ္လို႔ ထင္ေနတဲ့ စိတ္ထားမ်ိဳးရိွသည္။
"ဒါဆိုလည္း အခု ညီမ နာမည္ျပားသြားခ်ိတ္ေတာ့မယ္ေနာ္ ဝမ္းကြဲအစ္ကို။ အာ၊ အစ္ကို ခ်င္ရွန္းဆီ လာလည္ရမယ္ေနာ္။ ၿပီးေတာ့ အစ္ကိုက စာအုပ္ေတြအမ်ားႀကီးဖတ္ထားၿပီးၿပီဆိုေတာ့ အစ္ကိုသင္ၾကားထားတာေတြကို လက္ေတြ့အသံုးခ်ဖို႔ အသံုးခ်ဖို႔အခ်ိန္ပဲေလ၊ ဟုတ္တယ္မလား?"
ဝမ္ရူဟြားမွာ ေဒါသထြက္လြန္း၍ တစ္ကိုယ္လံုးတုန္ရီလာ၏။ သူက အက်ႌလက္ကို ယမ္းခါကာ ေျခေဆာင့္ရင္းေအာ္သည္။
"အရွက္မရိွတဲ့ေခြးမ!"
...
Advertisement
- In Serial45 Chapters
World Of Monsters
In order for Alyssa to survive the Zombie Apocalypse, she was going to have to trust another kind of monster.
8 366 - In Serial18 Chapters
Messummer (Capstone Writing Assignment)
|3X Wattpad FEATURED| Messummer's life changes when a futuristic boy stumbles into her ancient world. She must now help him front to his own time before his love for dinosaurs traps him forever. *** Ever since her father's death, Messummer has wanted nothing more than to prove she can survive in her fragile world. She decides to enter her valley's Great Flying Race as a rite of passage. It's a race only the bravest flyers attend. While Messummer is preparing for it one day, she meets a creature she has never seen before. His name is Daniel Matton. He stumbles into her world after a malfunction with something called a "time machine". Fascinated by this new species, Messummer kidnaps him (not that Dan has much of a choice) and takes him on a journey like none other. Of course, that's only after Dan concludes she's not going to eat him. Just when it seems like the two friends' connection is growing, disaster strikes. What starts off as a bonding experience is now a fight for survival. Will Messummer and Dan escape the horrendous Tyrannosaurus Rex, or will the 11.0-magnitude earthquake swallow them before he can even try to kill them? Will Messummer find the courage to tell Dan who she truly is? Will Dan ever return front to his own time? Above all, is their friendship going to survive the calamity? *** *Cover by @AnecdoteofAstrina on Wattpad!* Word Count: 7,000 🥉 3rd place in the April Awards' Short Story Category.⭐ Featured on @Speculative Fiction || Breaking the Space-Time Continuum Reading List.⭐ Added to @Speculative Fiction || Featured Speculative Fiction Stories Reading List.⭐ Featured by @Ooorah in their Tevun-Krus #100 || Dino Punk section.
8 169 - In Serial60 Chapters
Bloodlines
Bloodlines is the first major story set in the far larger and immensely connected universe known as Infinitum. A group of renegades and misfits take into the sky in their fancy skyship to fulfill the prophecy they don't care about and defeat the Empire they care even less about. In the process, they learn things (they would rather not) of the fucked up Universe, dead gods, and the future that holds no mercy. Bloodlines draws inspiration from One Piece. But in the bigger picture, Bloodlines is one of many stories set in Cosmere-like universe where plots stretch beyond planets and star systems and stakes are higher than godhood (like in Malazan chronicles). Currently, I am planning to finish the first arc [Bandit Arc], add 10k words interlude with some revelations, then publish a story happening elsewhere. Then I will be back to write the second arc. For now, the Fifth Region has 8 arcs planned. Officially, there are 5 regions. The Fifth Region is not the shortest but is far from the longest regions. - PS. Pay attention to flavor text. Chapters published weekly.
8 229 - In Serial10 Chapters
Sub
Rob is an unremarkable young man. Lonely, unmotivated and may very well be stuck in a dead-end job. Nothing to look forward to but see his days repeat like any other, and he does not appear to take interest in anything besides frequenting a cafe, drinking and smoking. There is a lack of rhythm and melody in this gent's life. That is, until his coworker, Lisa begins to accompany him for coffee. And perhaps the questionable dreams he begins to have. And Elizabeth was in it. A sad child, really. Do not expect much.
8 191 - In Serial15 Chapters
Piece By Piece
Welcome back to Bird Island! Thanks to Red and her friends, Chuck and Bomb, life is peaceful again... almost. Now, the birds and pigs have engaged in an all-out prank war, which has no end in sight. It seems as though birds and pigs will always be enemies.But what happens when a new enemy threatens the existence of both Bird Island and Piggy Island? After everything that happened between the birds and pigs, especially Red and Leonard, could they possibly find a common ground?Sequel to Dangerous Woman, this is an AU in which Red is female.
8 157 - In Serial51 Chapters
Slave Company
Avian a cruel business is transported with his old highschool class into a different world into a younger body back when he was 15, everything was strange yet fine, but Avian quickly figures out that his former classmates weren't the same mentally as they were back on earth, an alliance threatened by the demons who need to be erdicated by the heroes. Avian wants nothing to do with it.
8 586
Prev Chap
Next Chap
Chap List
Boy
Girl
