[Unicode]

{လှည့်စားခံ‌နေရတဲ့ဒုက္ခသည်လိုစိတ်}

နဉ်ရှု ဒါကို နားမလည်နိုင်ပေ။ ဝမ်ရူဟွားက မြစ်နဲ့အရမ်းနီးတဲ့နေရာကို ဘာလို့ရွေးခဲ့ရတာလဲ? မုန်တိုင်းတို့၊ မြစ်ရေကြီးတာတို့ဖြစ်လာရင် သူ့အိမ်လေးပါသွားမှာမဟုတ်ဘူးလား?

ဒါမှမဟုတ် ဇာတ်ကြောင်းကိုထောက်ပံ့ပေးပြီး မုယန်မုန့်က သူမရဲ့ဒဏ်ရာရနေတဲ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ မြစ်ဆီလွယ်လွယ်ကူကူသွားပြီး နောက်တစ်ယောက်နဲ့တွေ့ဖို့ ခုန်ချရအောင်လို့လား?

နဥ်ရှုက အထဲမဝင်ဘဲ ခြံရှေ့မှာသာရပ်နေခဲ့သည်။ ဝမ်ရူဟွားက လှည့်ကြည့်လာကာ သရော်သလိုဆို၏။

"အိုး၊ မင်းက အရေးကြီးအရာရှိတစ်ယောက်ရဲ့ဇနီးဆိုတာ ငါ‌မေ့သွားတယ်။ ဒီလို သက်ငယ်မိုးထားတဲ့အိမ်လေးမျိုးမှာနေရတာကို မင်း ဘယ်လိုလုပ်ကျင့်သားရမလဲ‌နော်?"

နဉ်ရှုက တည်ကြည်စွာဖြင့် ခေါင်းယမ်းကာဆိုသည်။

"ညီမ တကယ်ပဲကျင့်သားမရပါဘူး။ ဝမ်းကွဲအစ်ကို၊ အစ်ကို ဒီလိုကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့အခြေအနေမျိုးမှာ နေနေရလိမ့်မယ်လို့ ညီမ တစ်ခါမှမတွေးမိဘူး။ အစ်ကို ညီမကိုလာရှာခဲ့သင့်တယ်။ ညီမ သစ်တိုသစ်စလေးတွေရှာပြီး အစ်ကို့ကို အဖြူရောင်နံရံတွေနဲ့ မီးခိုးရောင်အုပ်ကြွပ်မိုးတွေပါတဲ့ အဆင့်မြင့်အိမ်တစ်လုံးတော့ ဆောက်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒီလိုကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့အခြေအနေတွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အစ်ကို ကိုယ့်ကိုကိုယ်ဖိအားပေးနေဖို့မလိုပါဘူး။"

ဝမ်ရူဟွားရဲ့မျက်နှာက ဒေါသကြောင့်ရှုံ့မဲ့သွားကာ သူက အော်လာသည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားလိုက်တော့! မင်းရဲ့ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုတွေက မင်းရဲ့သိက္ခာကိုရောင်းပြီးရလာတာတွေ။ ရွံဖို့ကောင်းတယ်!"

နဉ်ရှု : …

ဝမ်ရူဟွားရဲ့ခေါင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး တစ်ခြခုတော့မှားနေပြီလို့ နဉ်ရှုတွေးလိုက်မိသည်။ သူ့ရဲ့လှည့်စားခံနေရတဲ့ဒုက္ခသည်လိုစိတ်မျိုးက အတော်လေးအားကောင်းတာပဲ။ သူက တစ်လောကလုံးက သူ့အပေါ်အမှားလုပ်ထားသလိုလုပ်နေတယ်။

အမျိုးသမီးဘက်က စိတ်ထားကို နဉ်ရှုနားလည်နိုင်သည်။ ပိုင်ချင်ရှန်းက သူမကို ပိုကောင်းမွန်တဲ့ဘဝပေးနိုင်တဲ့ အခြေအနေနည်းနည်းပိုကောင်းတဲ့သူကို ရွေးချယ်ခဲ့ရုံသာဖြစ်သည်။ ကြွယ်ဝမှုနဲ့ဂုဏ်သရေရဖို့ ဆန္ဒလေးနည်းနည်းရှိတယ်ဆို‌ပေမယ့် ဝမ်ရူသွားပြောနေသလို သေစေနိုင်လောက်တဲ့ပြစ်မှုကြီးမဟုတ်ပေ။ ဒီကိစ္စက ဝမ်ရူဟွားဆီမှာ တစ်ခါမှမဖြစ်ခဲ့ဖူးဘဲ ပိုင်ချင်ရှန်းကို ဘေးကင်းလုံခြုံတဲ့စိတ်ခံစားချက်လေးတောင်မပေးနိုင်ခဲ့တာက သူ့ဘက်ကပြသနာများဖြစ်နေမလား?

မြတ်စွာဘုရား။ ပိုင်ချင်ရှန်း ဝမ်ရူဟွားနဲ့အဝေးကိုထွက်သွားနိုင်ခဲ့တာက ကောင်းတယ်လို့ နဉ်ရှုတွေးလိုက်မိသည်။ မင်းက ယောက်ျားတစ်ယောက်နဲ့အတူ စမ်းသပ်မှုတွေနဲ့ဘေးဒုက္ခတွေကိုကျော်ဖြတ်မယ်ဆိုရင်တောင် အဲ့လူက မင်းရဲ့ယုံကြည်မှုနဲ့ထိုက်တန်တဲ့ယောက်ျားနဲ့မှဖြစ်သင့်တယ်။ ဝမ်ရူဟွားက ဘာရည်မှန်းချက်မှမရှိတဲ့ယောက်ျားတစ်ယောက်ပဲ။ သူ အခု မရင့်မကျက်ပြုမူနေတဲ့ပုံကိုကြည့်လိုက်တာနဲ့ သူက နောက်ပိုင်းမှာလည်း အများကြီးတိုးတက်လာမယ့်သူမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာပေါက်သိသာတယ်။

နဉ်ရှုက နှုတ်ခမ်းတို့ကိုတင်းတင်းစေ့လိုက်ရင်း ငွေဆုံးတစ်တုံးထုတ်လိုက်သည်။ သူမက ‌ငွေတုံးကို မြေကြီးပေါ်အားပြင်းပြင်းနဲ့ပစ်ချလိုက်ပြီး မြေကြီးကို အနည်းငယ်ချို့ဝင်သွားစေကာ မောက်မာစွာဆို၏။

"ဝမ်းကွဲအစ်ကို၊ ဒီလိုအိမ်မျိုးမှာ ချင်ရှန်း သက်တောင့်သက်သာနေနိုင်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး။ ငွေကိုယူပြီး လက်သမားကို အိမ်ကိုနည်းနည်းပြင်ခိုင်းလိုက်ပါ။ ဒီသက်ငယ်မိုးအိမ်က မိုးတောင်လုံမယ့်ပုံမပေါ်ဘူး။"

ဝမ်ရူဟွားရဲ့မျက်နှာက ခက်ထန်သွားသည်။ သူက ငွေတုံးကိုကောက်ယူကာ သူမဆီပစ်လိုက်ပြီး ကြိမ်းဝါးသည်။

"ထွက်သွား! မင်းရဲ့ရွံစရာကောင်းတဲ့ငေွကိုယူပြီး ဒီကထွက်သွား! ငါ ငတ်သေသွားမယ်ဆိုရင်တောင် ဒီလိုညစ်ပတ်တဲ့‌ငွေကို လက်ခံမှာမဟုတ်ဘူး။"

နဉ်ရှုက တိုက်ခိုက်မှုကိုရှောင်ကာ ငွေတုံးကိုကောက်ယူလိုက်ပြီး သူမရဲ့ပိုက်ဆံအိတ်ထဲ အေးဆေးစွာပင်ပြန်ထည့်သည်။ သူမက နူးညံ့စွာဆို၏။

"ချင်ရှန်းက ဝမ်းကွဲအစ်ကိုအတွက် ခက်ခဲနေရတယ်လို့တွေးမိလို့ ဝမ်းကွဲအစ်ကို ပိုကောင်းကောင်းနေနိုင်အောင် ငွေလေးနည်းနည်းနဲ့ကူညီချင်ရုံပါ။ ဒါဆို အစ်ကို့ရဲ့အချိန်တွေကို ဆေးပင်ခူးတဲ့‌နေရာမှာကုန်ဆုံး‌စေမှာထက် စာလေ့လာတာမှာ ပိုပြီးကုန်ဆုံးစေနိုင်မယ်လေ။ အစ်ကိုက စာပေမှာ အရည်အချင်းရှိတဲ့လူတစ်ယောက်ပါ။ ခက်ခက်ခဲခဲ ရုန်းကန်နေရတာတွေကြောင့် စာပေအသိပညာကို မတိုးတက်စေဘူးဆိုရင် ရှက်စရာကြီး။"

"ငါ့အခြေအနေက မင်းနဲ့ဘာဆိုင်လို့လဲ? မငိး ငါတို့ကတိကို ချိုးဖျက်လိုက်တဲ့နေ့တည်းက ငါတို့က သူစိမ်းတွေဖြစ်သွားပြီ! ပိုင်ချင်ရှန်း၊ အခု ငါ့ဘဝထဲဝင်ဖို့ မင်း ဘာ‌နောက်ခံကိုသုံးဖို့ကြိုးစားနေတာလဲ!?"

နဉ်ရှုက မြင့်မြတ်ပြီးစိတ်သဘောထားကြီးတဲ့လေသံနဲ့ သူ့ကိုငွေထောက်ပံ့ပေးချင်ပါတယ်လို့ပြောတာကို ဝမ်ရူဟွား ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ သူ အရှက်အခွဲခံနေရသလိုခံစားမိပြီး ဒေါသထွက်သွားသည်။

ဒီမိန်းမရဲ့ငွေကို လက်ခံမှာထက် သူ သေပဲသေပစ်လိုက်မယ်။ သူက သနားဖို့ကောင်းတဲ့ပုံပေါက်နေတယ်ဆိုပေမယ့် ဒီလိုဘဝမျိုးက ပိုကောင်းတယ်ဆိုတာ သူသိတယ်။ သူ ပိုင်ချင်ရှန်းကို အလျှော့ပေးဖို့ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး။

နောက်ဆုံး၌မူ နဉ်ရှုက အလျှော့ပေးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ ဝမ်းကွဲအစ်ကိုရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချင်ရှန်း လက်ခံပြီး ညီမရဲ့‌ငွေကို အစ်ကို့ကို ထပ်ပြီးလက်မခံခိုင်း‌တော့ပါဘူး။ ညီမ ဘယ်မှာနေရမလဲ ဝမ်းကွဲအစ်ကို?"

နဉ်ရှု အလျှော့ပေးလိုက်တာကိုမြင်သည်၌ ဝမ်ရူဟွားရဲ့နှလုံးသားလေးမှာ ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်မှုတို့နှင့် ဘတင်ခိုက်လို့သွားသည်။ သူတို့ ပြန်တွေ့တည်းက ပိုင်ချင်ရှန်းက မာနကြီးကာ အထက်စီးဆန်သလိုပြုမူ‌နေခဲ့၏။ သူမက သူ့ဆီကိုခိုလှုံဖို့လာခဲ့တာလို့ ပြောနေသော်လည်း သူမရဲ့အပြုအမူတွေက မနှစ်မြို့ချင်စရာဖြစ်ကာ အကူအညီတောင်းနေချိန်မှာလုပ်သင့်တဲ့ အောက်ကျို့နာခံမှုကို လုံးဝမလုပ်ပေ။

နဉ်ရှုနဲ့ယွဲ့လန်က အခန်းတစ်ခန်းရွေးလိုက်သည်။ အခန်းက အရမ်းရိုးရှင်းလွန်းပြီး လေပြင်းတစ်ချက်ကပင် နံရံတွေကိုဖြိုချပစ်နိူသ်သလိုထင်ရ၏။ ထပ်ပြောရလျှင် အခန်းက အရမ်းကိုစိုထိုင်း‌နေပြီး မြက်နံရံရဲ့နေရာတစ်ချို့က ဆွေးနေပြီဖြစ်၏။ လူတစ်ယောက်က ဒီလိုအိမ်မျိုးမှာ ဘယ်လိုနေရမှာလဲ?

...

[Zawgyi]

{လွၫ့္စားခံ‌ေနရတဲ့ဒုကၡသည္လိုစိတ္}

နဉ္ရႈ ဒါကို နားမလည္ႏိုင္ေပ။ ဝမ္ရူဟြားက ျမစ္နဲ႔အရမ္းနီးတဲ့ေနရာကို ဘာလို႔ေရြးခဲ့ရတာလဲ? မုန္တိုင္းတို႔၊ ျမစ္ေရႀကီးတာတို႔ျဖစ္လာရင္ သူ႔အိမ္ေလးပါသြားမွာမဟုတ္ဘူးလား?

ဒါမွမဟုတ္ ဇာတ္ေၾကာင္းကိုေထာက္ပံ့ေပးၿပီး မုယန္မုန႔္က သူမရဲ့ဒဏ္ရာရေနတဲ့ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ ျမစ္ဆီလြယ္လြယ္ကူကူသြားၿပီး ေနာက္တစ္ေယာက္နဲ႔ေတြ့ဖို႔ ခုန္ခ်ရေအာင္လို႔လား?

နဥ္ရႈက အထဲမဝင္ဘဲ ၿခံေရ႔ွမွာသာရပ္ေနခဲ့သည္။ ဝမ္ရူဟြားက လွၫ့္ၾကၫ့္လာကာ သေရာ္သလိုဆို၏။

"အိုး၊ မင္းက အေရးႀကီးအရာရိွတစ္ေယာက္ရဲ့ဇနီးဆိုတာ ငါ‌ေမ့သြားတယ္။ ဒီလို သက္ငယ္မိုးထားတဲ့အိမ္ေလးမ်ိဳးမွာေနရတာကို မင္း ဘယ္လိုလုပ္က်င့္သားရမလဲ‌ေနာ္?"

နဉ္ရႈက တည္ၾကည္စြာျဖင့္ ေခါင္းယမ္းကာဆိုသည္။

"ညီမ တကယ္ပဲက်င့္သားမရပါဘူး။ ဝမ္းကြဲအစ္ကို၊ အစ္ကို ဒီလိုေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းတဲ့အေျခအေနမ်ိဳးမွာ ေနေနရလိမ့္မယ္လို႔ ညီမ တစ္ခါမွမေတြးမိဘူး။ အစ္ကို ညီမကိုလာရွာခဲ့သင့္တယ္။ ညီမ သစ္တိုသစ္စေလးေတြရွာၿပီး အစ္ကို႔ကို အျဖဴေရာင္နံရံေတြနဲ႔ မီးခိုးေရာင္အုပ္ႂကြပ္မိုးေတြပါတဲ့ အဆင့္ျမင့္အိမ္တစ္လံုးေတာ့ ေဆာက္ေပးႏိုင္ပါတယ္။ ဒီလိုေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းတဲ့အေျခအေနေတြကို ရင္ဆိုင္ဖို႔ အစ္ကို ကိုယ့္ကိုကိုယ္ဖိအားေပးေနဖို႔မလိုပါဘူး။"

ဝမ္ရူဟြားရဲ့မ်က္ႏွာက ေဒါသေၾကာင့္ရႈံ႔မဲ့သြားကာ သူက ေအာ္လာသည္။

"ပါးစပ္ပိတ္ထားလိုက္ေတာ့! မင္းရဲ့ခ်မ္းသာႂကြယ္ဝမႈေတြက မင္းရဲ့သိကၡာကိုေရာင္းၿပီးရလာတာေတြ။ ရြံဖို႔ေကာင္းတယ္!"

နဉ္ရႈ : …

ဝမ္ရူဟြားရဲ့ေခါင္းနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး တစ္ျခခုေတာ့မွားေနၿပီလို႔ နဉ္ရႈေတြးလိုက္မိသည္။ သူ႔ရဲ့လွၫ့္စားခံေနရတဲ့ဒုကၡသည္လိုစိတ္မ်ိဳးက အေတာ္ေလးအားေကာင္းတာပဲ။ သူက တစ္ေလာကလံုးက သူ႔အေပၚအမွားလုပ္ထားသလိုလုပ္ေနတယ္။

အမ်ိဳးသမီးဘက္က စိတ္ထားကို နဉ္ရႈနားလည္ႏိုင္သည္။ ပိုင္ခ်င္ရွန္းက သူမကို ပိုေကာင္းမြန္တဲ့ဘဝေပးႏိုင္တဲ့ အေျခအေနနည္းနည္းပိုေကာင္းတဲ့သူကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့ရံုသာျဖစ္သည္။ ႂကြယ္ဝမႈနဲ႔ဂုဏ္သေရရဖို႔ ဆႏၵေလးနည္းနည္းရိွတယ္ဆို‌ေပမယ့္ ဝမ္ရူသြားေျပာေနသလို ေသေစႏိုင္ေလာက္တဲ့ျပစ္မႈႀကီးမဟုတ္ေပ။ ဒီကိစၥက ဝမ္ရူဟြားဆီမွာ တစ္ခါမွမျဖစ္ခဲ့ဖူးဘဲ ပိုင္ခ်င္ရွန္းကို ေဘးကင္းလံုၿခံဳတဲ့စိတ္ခံစားခ်က္ေလးေတာင္မေပးႏိုင္ခဲ့တာက သူ႔ဘက္ကျပသနာမ်ားျဖစ္ေနမလား?

ျမတ္စြာဘုရား။ ပိုင္ခ်င္ရွန္း ဝမ္ရူဟြားနဲ႔အေဝးကိုထြက္သြားႏိုင္ခဲ့တာက ေကာင္းတယ္လို႔ နဉ္ရႈေတြးလိုက္မိသည္။ မင္းက ေယာက္်ားတစ္ေယာက္နဲ႔အတူ စမ္းသပ္မႈေတြနဲ႔ေဘးဒုကၡေတြကိုေက်ာ္ျဖတ္မယ္ဆိုရင္ေတာင္ အဲ့လူက မင္းရဲ့ယံုၾကည္မႈနဲ႔ထိုက္တန္တဲ့ေယာက္်ားနဲ႔မျွဖစ္သင့္တယ္။ ဝမ္ရူဟြားက ဘာရည္မွန္းခ်က္မွမရိွတဲ့ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ပဲ။ သူ အခု မရင့္မက်က္ျပဳမူေနတဲ့ပံုကိုၾကၫ့္လိုက္တာနဲ႔ သူက ေနာက္ပိုင္းမွာလည္း အမ်ားႀကီးတိုးတက္လာမယ့္သူမဟုတ္ဘူးဆိုတာ ေသခ်ာေပါက္သိသာတယ္။

နဉ္ရႈက ႏႈတ္ခမ္းတို႔ကိုတင္းတင္းေစ့လိုက္ရင္း ေငြဆံုးတစ္တံုးထုတ္လိုက္သည္။ သူမက ‌ေငြတံုးကို ေျမၾကီးေပၚအားျပင္းျပင္းနဲ႔ပစ္ခ်လိုက္ၿပီး ေျမၾကီးကို အနည္းငယ္ခ်ိဳ႕ဝင္သြားေစကာ ေမာက္မာစြာဆို၏။

"ဝမ္းကြဲအစ္ကို၊ ဒီလိုအိမ္မ်ိဳးမွာ ခ်င္ရွန္း သက္ေတာင့္သက္သာေနႏိုင္ဖို႔ဆိုတာ လံုးဝမျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ေငြကိုယူၿပီး လက္သမားကို အိမ္ကိုနည္းနည္းျပင္ခိုင္းလိုက္ပါ။ ဒီသက္ငယ္မိုးအိမ္က မိုးေတာင္လံုမယ့္ပံုမေပၚဘူး။"

ဝမ္ရူဟြားရဲ့မ်က္ႏွာက ခက္ထန္သြားသည္။ သူက ေငြတံုးကိုေကာက္ယူကာ သူမဆီပစ္လိုက္ၿပီး ႀကိမ္းဝါးသည္။

"ထြက္သြား! မင္းရဲ့ရြံစရာေကာင္းတဲ့ေငြကိုယူၿပီး ဒီကထြက္သြား! ငါ ငတ္ေသသြားမယ္ဆိုရင္ေတာင္ ဒီလိုညစ္ပတ္တဲ့‌ေငြကို လက္ခံမွာမဟုတ္ဘူး။"

နဉ္ရႈက တိုက္ခိုက္မႈကိုေရွာင္ကာ ေငြတံုးကိုေကာက္ယူလိုက္ၿပီး သူမရဲ့ပိုက္ဆံအိတ္ထဲ ေအးေဆးစြာပင္ျပန္ထၫ့္သည္။ သူမက ႏူးညံ့စြာဆို၏။

"ခ်င္ရွန္းက ဝမ္းကြဲအစ္ကိုအတြက္ ခက္ခဲေနရတယ္လို႔ေတြးမိလို႔ ဝမ္းကြဲအစ္ကို ပိုေကာင္းေကာင္းေနႏိုင္ေအာင္ ေငြေလးနည္းနည္းနဲ႔ကူညီခ်င္ရံုပါ။ ဒါဆို အစ္ကို႔ရဲ့အခ်ိန္ေတြကို ေဆးပင္ခူးတဲ့‌ေနရာမွာကုန္ဆံုး‌ေစမွာထက္ စာေလ့လာတာမွာ ပိုၿပီးကုန္ဆံုးေစႏိုင္မယ္ေလ။ အစ္ကိုက စာေပမွာ အရည္အခ်င္းရိွတဲ့လူတစ္ေယာက္ပါ။ ခက္ခက္ခဲခဲ ရုန္းကန္ေနရတာေတြေၾကာင့္ စာေပအသိပညာကို မတိုးတက္ေစဘူးဆိုရင္ ရွက္စရာႀကီး။"

"ငါ့အေျခအေနက မင္းနဲ႔ဘာဆိုင္လို႔လဲ? မငိး ငါတို႔ကတိကို ခ်ိဳးဖ်က္လိုက္တဲ့ေန့တည္းက ငါတို႔က သူစိမ္းေတျြဖစ္သြားၿပီ! ပိုင္ခ်င္ရွန္း၊ အခု ငါ့ဘဝထဲဝင္ဖို႔ မင္း ဘာ‌ေနာက္ခံကိုသံုးဖို႔ႀကိဳးစားေနတာလဲ!?"

နဉ္ရႈက ျမင့္ျမတ္ၿပီးစိတ္သေဘာထားႀကီးတဲ့ေလသံနဲ႔ သူ႔ကိုေငြေထာက္ပံ့ေပးခ်င္ပါတယ္လို႔ေျပာတာကို ဝမ္ရူဟြား ၾကားလိုက္ရတဲ့အခါ သူ အရွက္အခြဲခံေနရသလိုခံစားမိၿပီး ေဒါသထြက္သြားသည္။

ဒီမိန္းမရဲ့ေငြကို လက္ခံမွာထက္ သူ ေသပဲေသပစ္လိုက္မယ္။ သူက သနားဖို႔ေကာင္းတဲ့ပံုေပါက္ေနတယ္ဆိုေပမယ့္ ဒီလိုဘဝမ်ိဳးက ပိုေကာင္းတယ္ဆိုတာ သူသိတယ္။ သူ ပိုင္ခ်င္ရွန္းကို အေလ်ွာ့ေပးဖို႔ လံုးဝမျဖစ္ႏိုင္ဘူး။

ေနာက္ဆံုး၌မူ နဉ္ရႈက အေလ်ွာ့ေပးလိုက္သည္။

"ေကာင္းၿပီေလ၊ ဝမ္းကြဲအစ္ကိုရဲ့ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ခ်င္ရွန္း လက္ခံၿပီး ညီမရဲ့‌ေငြကို အစ္ကို႔ကို ထပ္ၿပီးလက္မခံခိုင္း‌ေတာ့ပါဘူး။ ညီမ ဘယ္မွာေနရမလဲ ဝမ္းကြဲအစ္ကို?"

နဉ္ရႈ အေလ်ွာ့ေပးလိုက္တာကိုျမင္သည္၌ ဝမ္ရူဟြားရဲ့ႏွလံုးသားေလးမွာ ဝမ္းေျမာက္ေပ်ာ္ရႊင္မႈတို႔ႏွင့္ ဘတင္ခိုက္လို႔သြားသည္။ သူတို႔ ျပန္ေတြ့တည္းက ပိုင္ခ်င္ရွန္းက မာနႀကီးကာ အထက္စီးဆန္သလိုျပဳမူ‌ေနခဲ့၏။ သူမက သူ႔ဆီကိုခိုလႈံဖို႔လာခဲ့တာလို႔ ေျပာေနေသာ္လည္း သူမရဲ့အျပဳအမူေတြက မႏွစ္ၿမိဳ႔ခ်င္စရာျဖစ္ကာ အကူအညီေတာင္းေနခ်ိန္မွာလုပ္သင့္တဲ့ ေအာက္က်ိဳ႕နာခံမႈကို လံုးဝမလုပ္ေပ။

နဉ္ရႈနဲ႔ယြဲ႔လန္က အခန္းတစ္ခန္းေရြးလိုက္သည္။ အခန္းက အရမ္းရိုးရွင္းလြန္းၿပီး ေလျပင္းတစ္ခ်က္ကပင္ နံရံေတြကိုၿဖိဳခ်ပစ္ႏိူသ္သလိုထင္ရ၏။ ထပ္ေျပာရလ်ွင္ အခန္းက အရမ္းကိုစိုထိုင္း‌ေနၿပီး ျမက္နံရံရဲ့ေနရာတစ္ခ်ိဳ႕က ေဆြးေနၿပီျဖစ္၏။ လူတစ္ေယာက္က ဒီလိုအိမ္မ်ိဳးမွာ ဘယ္လိုေနရမွာလဲ?

...