[Unicode]

{ကမ္ဘာပေါ်မှာ သနားစရာအကောင်းဆုံးလူ}

ဝမ်ရူဟွား ဒေါသတကြီးဖြင့် ခြေလှမ်းတို့ကို အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း လူရဲ့ခြေထောက်က မြင်းရဲ့‌ေြခထောက်ကို ကျော်နိုင်စရာအကြောင်းမရှိ‌ပေ။ ဝမ်ရူဟွားရဲ့ တတိယခြေထောက်လေးကိုပေါင်းထည့်မည်ဆိုလျှင်တောင် အသုံးမဝင်ပါချေ။

ရထားလုံးက သူ့နောက်ကိုလိုက်နေတာနဲ့ပတ်သက်ပြီး သူဘာမှမလုပ်နိုင်တဲ့အတွက် အဆုံးမှာ သူ သူတို့ကို လျစ်လျူရှုရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ယွဲ့လန်က လိုက်ကာစကိုမကာ ဝမ်ရူဟွားကိုကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နဉ်ရှုကိုမေးသည်။

"အဲ့လူရဲ့ဦးနှောက်က တစ်ခုခုဖြစ်နေတာလား မမလေး?"

"မဖြစ်ပါဘူး၊ သူက ဝမ်းနည်းမှုတွေထဲနစ်မြုပ်နေပြီး သူ့ကိုယ်သူ ကမ္ဘာပေါ်မှာ သနားစရာအကောင်းဆုံးလူလို့ ထင်နေရုံလေးပါ။"

နဉ်ရှုက ညင်သာစွာပင်ပြန်ဖြေသည်။ သူက မထိုက်တန်တဲ့မိန်းမတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ သူ့ရဲ့အနာဂတ်ကို လွှင့်ပစ်လိုက်တာ။

မဟုတ်ဘူး၊ သူက သူ့တစ်ဘဝလုံးကို စွန့်ပစ်လိုက်တာလို့ ပြောသင့်တယ်။ သူက သူ့ရဲ့အိုမင်းနေပြီဖြစ်တဲ့မိဘတွေရဲ့ကံကြမ္ာကို နည်းနည်းလေးတောင်အလေးမထား၊ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အိမ်ကထွက်လာခဲ့ပြီး ဒီဝေးလံခေါင်သီတဲ့ရွာလေးမှာ စာလာသင်ပေးနေတာလေ။ စိတ်အားထက်သန်မှုမရှိတဲ့ သူ့အကျင့်စရိုက်နဲ့ဆို သူ့တပည့်တွေက ဘယ်လိုပုံစံတွေများထွက်လာမှာပါလိမ့်?

ဇာတ်ကြောင်းမှာတော့ မုယန်မုန့်က လီယုဖေးလွှတ်လိုက်တဲ့ လူသတ်သမားတွေလက်က လွတ်နိုင်ဖို့ကြိုးစားရင်း တောင်စောင်းပေါ်ကပြုတ်ကျသွားပြီး ဆေးပင်လာခူးတဲ့ ဝမ်ရူဟွားကယ်တာကိုခံလိုက်ရသည်။ သူမ အသက်ရှင်ခဲ့ပေမယ့် သူမရဲ့ရုပ်က ပျက်စီးနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း နှိပ်စက်ခံထားရတဲ့ဒဏ်ရာတွေနဲ့ပြည့်နေတာမို့ သူမရဲ့သွင်ပြင်က ကြောက်စရာကောင်းနေတော့သည်။

ကမ္ဘာပေါ်မှာ အလှဆုံးမိန်းကလေးက အခုတော့ ရုပ်ဆိုးဆိုး မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ကောင်ဖြစ်သွားခဲ့ချေ၏။ မုယန်မုန့်က သူမရဲ့ရုပ်ရည်ကိုဖုံးကွယ်ထားဖို့အတွက် ရွေးစရာမရှိတော့ဘဲ ဇာပဝါကို နေ့တိုင်းဝတ်ဆင်ထားရတော့သည်။

မုယန်မုန့်ရဲ့နှလုံးသားက အဖြစ်အပျက်တွေအားလုံးကြောင့် ထုံကျင်လို့နေပြီဖြစ်တာမို့ သူမက ရုပ်ရည်ပျက်စီးသွားတာကို ဂရုမစိုက်‌ချေ။ သူမရဲ့ရုပ်ရည်က အရာအားလုံးကိုဖြစ်စေခဲ့တာလို့ပင် သူမကတစ်ခါတစ်လေတွေးမိသေးသည်။

မုယန်မုန့်နေပြန်ကောင်းလာတဲ့အခါ ဝမ်ကူဟွားက သူမကိုမောင်းမထုတ်ခဲ့တာမို့ သူတို့နှစ်ယောက်က အတူတူစနေကြတော့သည်။

သူတို့ရဲ့ဆက်ဆံရေးက အေးချမ်းကာတည်ငြိမ်သည်။ မုယန်မုန့်က သူမကိုကယ်တင်ခဲ့တဲ့အတွက် ဝမ်ရူဟွားကို ကျေးဇူးတင်နေတာမို့ အဝတ်လျှော်၊ ထင်းခွဲ၊ ချက်ပြုတ် စတဲ့အိမ်အလုပ်တွေကို ကူညီလုပ်ကိုင်ပေးသည်။

မုယန်မုန့်က ကျောင်းဆီကို စားစရာတွေမကြာခဏယူလာပေးပေမယ့် ဝန်ကူဟွားရဲ့ကျောင်းသားတွေက သူမကိုလှောင်ပြောင်ကာ ရုပ်ဆိုးမဟုခေါ်ကြသည်။ အတင့်ရဲကာအေဆာ့သန်သည့်ကလေးတစ်ချို့ဆိုလျှင် သူမကို ကျောက်တုံးများနှင့်ပင်ပေါက်ကြသေး၏။

မုယန်မုန့်က သူ့ကို ကျောင်းသားတွေရှေ့မှာ မျက်နှာပျက်ရအောင်လုပ်နေတယ်လို့ ဝမ်ရူဟွား တွေးလိုက်မိတာ‌ကြောင့် ကျောင်းကို ဘယ်တော့မှထပ်မလာဖို့၊ မဟုတ်လျှင်တော့ သူ သူမကိုမောင်းထုတ်မည်ဟု မုယန်မုန့်ကိုပြောခဲ့သည်။

မုယန်မုန့် နာကျင်သွားရသည်။ သူမ အခုရရှိလိုက်တဲ့ ခွဲခြားဆက်ဆံမှုက သူမကို အကြီးအကျယ်အံ့အားသင့်သွားစေ၏။

သူမရဲ့ရုပ်က ပျက်စီးသွားသော်လည်း သူမရဲ့မျက်လုံးတွေကတော့ ကြာ်လင်တောက်ပကာ စိတ်နှလုံးကို ညှို့ငင်နိုင်စွမ်းရှိနေသေးဆဲဖြစ်၏။ တစ်ယောက်ယောက်က အဲ့မျက်လုံးတွေကိုစိုက်ကြည့်မိလိုက်ချိန်တိုင်း သူတို့ရဲ့စိတ်ဝိဉာဉ်က အလှတရားကြောင့်တုန်လှုပ်သွားပေလိမ့်မည်။

သူမရဲ့မျက်လုံးတွေကြောင့် ရွာလူကြီးရဲ့သားက သူမကို သ‌ဘောကျလာခဲ့သည်။ အနှီအာဏာအားကိုးနဲ့ဆိုးသွမ်းနေတဲ့သူက သိပ်ချေးမများဘဲ သူမက ရုပ်ရည်ပျက်စီးနေပေမယ့် သူမရဲ့မျက်လုံးတွေကတော့ အတော်လေးလှတယ်လို့ပြောခဲ့သည်။ နောက်ပြီး အမျိုးသမီးတွေဆိုတာက မီးတွေမှိတ်ပြီး စောင်ကိုလှပ်လိုက်သည်နှင့် အရာအားလုံးက အတူတူသာဖြစ်သည်လေ။

ဒါကို ဝမ်ရူဟွားကြားတဲ့အခါ သူက ဒီလိုရုပ်ဆိုးဆိုးပုံစံနဲ့တောင် လျှောက်ပတ်သွားနေပြီး ယောက်ျားတွေကို ဆက်လက်ဖျားယောင်းနေတဲ့အတွက် မုယန်မုန့်ကို အေးစက်စွာလှောင်ပြောင်သည်။ မိန်းမတွေအားလုံးက အာဏာရှိတဲ့လူတွေကို ဖျားယောင်းကြတယ်လို့ပင် သူထင်လာသည်။

ရွာလူကြီးရဲ့သားက ရွာမှာ အာဏာရှိတဲ့လူလို့ သတ်မှတ်ထားလို့ရသည်။ ဒါက ဝမ်ရူဟွားကို ချမ်းသာတဲ့မိသားစုရဲ့သခင်မကြီးဖြစ်လာစေဖို့ သူ့ကိုသစ္စာဖောက်သွားတဲ့ သူ့ညီမဝမ်းကွဲအားသတိရသွား‌စေသည်။ သူ ဒေါသထွက်သွားသည်။ ဘာလို့ မိန်းမတွေအားလုံးက ကျေးဇူးမသိတတ်တဲ့အပြင် အကြင်နာတရားပါမရှိရတာလဲ?

ဝမ်ရူဟွားက ရွာလူကြီးရဲ့သားနဲ့ ဆက်ဆံရေးအဆင်မပြေပေ။ သူသာ ဒီရွာမှာရှိတဲ့ တစ်ယောက်တည်းသောဆရာမဟုတ်လျှင် ရွာလူကြီးက သူ့ကိုရှင်းထုတ်ပစ်လောက်ပေပြီ။

ဝမ်ရူဟွားက ဩဇာအာဏာရှိတဲ့လူတိုင်းကို မုန်းတီးတာမို့ သူက ရွာလူကြီးရဲ့သားကိုလည်း အတော်လေးသဘောမကျဘဲ အာဏာအားကိုးနဲ့ဆိုးယုတ်တဲ့လူလို့သာမြင်လေ၏။ သူ သူ့ကိုမုန်းသော်လည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းမပြောရဲပေ။ ထိုအချိိန်တွင် အနှီရွာလူကြီး၏သားမှာတော့ ဝမ်ရူဟွားရဲ့ခေါင်းက တစ်ခုခုဖြစ်နေတယ်လို့သာတွေး‌လေ၏။

...

[Zawgyi]

{ကမ႓ာေပၚမွာ သနားစရာအေကာင္းဆံုးလူ}

ဝမ္ရူဟြား ေဒါသတႀကီးျဖင့္ ေျခလွမ္းတို႔ကို အရိွန္ျမႇင့္လိုက္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း လူရဲ့ေျခေထာက္က ျမင္းရဲ့‌ေျခေထာက္ကို ေက်ာ္ႏိုင္စရာအေၾကာင္းမရိွ‌ေပ။ ဝမ္ရူဟြားရဲ့ တတိယေျခေထာက္ေလးကိုေပါင္းထၫ့္မည္ဆိုလ်ွင္ေတာင္ အသံုးမဝင္ပါေခ်။

ရထားလံုးက သူ႔ေနာက္ကိုလိုက္ေနတာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး သူဘာမွမလုပ္ႏိုင္တဲ့အတြက္ အဆံုးမွာ သူ သူတို႔ကို လ်စ္လ်ူရႈရန္ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။

ယြဲ႔လန္က လိုက္ကာစကိုမကာ ဝမ္ရူဟြားကိုၾကၫ့္လိုက္ၿပီးေနာက္ နဉ္ရႈကိုေမးသည္။

"အဲ့လူရဲ့ဦးေနွာက္က တစ္ခုခုျဖစ္ေနတာလား မမေလး?"

"မျဖစ္ပါဘူး၊ သူက ဝမ္းနည္းမႈေတြထဲနစ္ျမဳပ္ေနၿပီး သူ႔ကိုယ္သူ ကမ႓ာေပၚမွာ သနားစရာအေကာင္းဆံုးလူလို႔ ထင္ေနရံုေလးပါ။"

နဉ္ရႈက ညင္သာစြာပင္ျပန္ေျဖသည္။ သူက မထိုက္တန္တဲ့မိန္းမတစ္ေယာက္အတြက္နဲ႔ သူ႔ရဲ့အနာဂတ္ကို လႊင့္ပစ္လိုက္တာ။

မဟုတ္ဘူး၊ သူက သူ႔တစ္ဘဝလံုးကို စြန႔္ပစ္လိုက္တာလို႔ ေျပာသင့္တယ္။ သူက သူ႔ရဲ့အိုမင္းေနၿပီျဖစ္တဲ့မိဘေတြရဲ့ကံၾကမ္ာကို နည္းနည္းေလးေတာင္အေလးမထား၊ ဂရုမစိုက္ေတာ့ဘဲ အိမ္ကထြက္လာခဲ့ၿပီး ဒီေဝးလံေခါင္သီတဲ့ရြာေလးမွာ စာလာသင္ေပးေနတာေလ။ စိတ္အားထက္သန္မႈမရိွတဲ့ သူ႔အက်င့္စရိုက္နဲ႔ဆို သူ႔တပၫ့္ေတြက ဘယ္လိုပံုစံေတြမ်ားထြက္လာမွာပါလိမ့္?

ဇာတ္ေၾကာင္းမွာေတာ့ မုယန္မုန္႔က လီယုေဖးလႊတ္လိုက္တဲ့ လူသတ္သမားေတြလက္က လြတ္ႏိုင္ဖို႔ႀကိဳးစားရင္း ေတာင္ေစာင္းေပၚကျပဳတ္က်သြားၿပီး ေဆးပင္လာခူးတဲ့ ဝမ္ရူဟြားကယ္တာကိုခံလိုက္ရသည္။ သူမ အသက္ရွင္ခဲ့ေပမယ့္ သူမရဲ့ရုပ္က ပ်က္စီးေနၿပီး ခႏၶာကိုယ္မွာလည္း ႏိွပ္စက္ခံထားရတဲ့ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ျပၫ့္ေနတာမို႔ သူမရဲ့သြင္ျပင္က ေၾကာက္စရာေကာင္းေနေတာ့သည္။

ကမ႓ာေပၚမွာ အလွဆံုးမိန္းကေလးက အခုေတာ့ ရုပ္ဆိုးဆိုး မေကာင္းဆိုးဝါးတစ္ေကာင္ျဖစ္သြားခဲ့ေခ်၏။ မုယန္မုန႔္က သူမရဲ့ရုပ္ရည္ကိုဖံုးကြယ္ထားဖို႔အတြက္ ေရြးစရာမရိွေတာ့ဘဲ ဇာပဝါကို ေန့တိုင္းဝတ္ဆင္ထားရေတာ့သည္။

မုယန္မုန႔္ရဲ့ႏွလံုးသားက အျဖစ္အပ်က္ေတြအားလံုးေၾကာင့္ ထံုက်င္လို႔ေနၿပီျဖစ္တာမို႔ သူမက ရုပ္ရည္ပ်က္စီးသြားတာကို ဂရုမစိုက္‌ေခ်။ သူမရဲ့ရုပ္ရည္က အရာအားလံုးကိုျဖစ္ေစခဲ့တာလို႔ပင္ သူမကတစ္ခါတစ္ေလေတြးမိေသးသည္။

မုယန္မုန႔္ေနျပန္ေကာင္းလာတဲ့အခါ ဝမ္ကူဟြားက သူမကိုေမာင္းမထုတ္ခဲ့တာမို႔ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္က အတူတူစေနၾကေတာ့သည္။

သူတို႔ရဲ့ဆက္ဆံေရးက ေအးခ်မ္းကာတည္ၿငိမ္သည္။ မုယန္မုန႔္က သူမကိုကယ္တင္ခဲ့တဲ့အတြက္ ဝမ္ရူဟြားကို ေက်းဇူးတင္ေနတာမို႔ အဝတ္ေလ်ွာ္၊ ထင္းခြဲ၊ ခ်က္ျပဳတ္ စတဲ့အိမ္အလုပ္ေတြကို ကူညီလုပ္ကိုင္ေပးသည္။

မုယန္မုန္႔က ေက်ာင္းဆီကို စားစရာေတြမၾကာခဏယူလာေပးေပမယ့္ ဝန္ကူဟြားရဲ့ေက်ာင္းသားေတြက သူမကိုေလွာင္ေျပာင္ကာ ရုပ္ဆိုးမဟုေခၚၾကသည္။ အတင့္ရဲကာေအဆာ့သန္သၫ့္ကေလးတစ္ခ်ိဳ႕ဆိုလ်ွင္ သူမကို ေက်ာက္တံုးမ်ားႏွင့္ပင္ေပါက္ၾကေသး၏။

မုယန္မုန႔္က သူ႔ကို ေက်ာင္းသားေတြေရ႔ွမွာ မ်က္ႏွာပ်က္ရေအာင္လုပ္ေနတယ္လို႔ ဝမ္ရူဟြား ေတြးလိုက္မိတာ‌ေၾကာင့္ ေက်ာင္းကို ဘယ္ေတာ့မွထပ္မလာဖို႔၊ မဟုတ္လ်ွင္ေတာ့ သူ သူမကိုေမာင္းထုတ္မည္ဟု မုယန္မုန႔္ကိုေျပာခဲ့သည္။

မုယန္မုန႔္ နာက်င္သြားရသည္။ သူမ အခုရရိွလိုက္တဲ့ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈက သူမကို အႀကီးအက်ယ္အံ့အားသင့္သြားေစ၏။

သူမရဲ့ရုပ္က ပ်က္စီးသြားေသာ္လည္း သူမရဲ့မ်က္လံုးေတြကေတာ့ ၾကာ္လင္ေတာက္ပကာ စိတ္ႏွလံုးကို ၫွို႔ငင္ႏိုင္စြမ္းရိွေနေသးဆဲျဖစ္၏။ တစ္ေယာက္ေယာက္က အဲ့မ်က္လံုးေတြကိုစိုက္ၾကၫ့္မိလိုက္ခ်ိန္တိုင္း သူတို႔ရဲ့စိတ္ဝိဉာဉ္က အလွတရားေၾကာင့္တုန္လႈပ္သြားေပလိမ့္မည္။

သူမရဲ့မ်က္လံုးေတြေၾကာင့္ ရြာလူႀကီးရဲ့သားက သူမကို သ‌ေဘာက်လာခဲ့သည္။ အႏွီအာဏာအားကိုးနဲ႔ဆိုးသြမ္းေနတဲ့သူက သိပ္ေခ်းမမ်ားဘဲ သူမက ရုပ္ရည္ပ်က္စီးေနေပမယ့္ သူမရဲ့မ်က္လံုးေတြကေတာ့ အေတာ္ေလးလွတယ္လို႔ေျပာခဲ့သည္။ ေနာက္ၿပီး အမ်ိဳးသမီးေတြဆိုတာက မီးေတြမိွတ္ၿပီး ေစာင္ကိုလွပ္လိုက္သည္ႏွင့္ အရာအားလံုးက အတူတူသာျဖစ္သည္ေလ။

ဒါကို ဝမ္ရူဟြားၾကားတဲ့အခါ သူက ဒီလိုရုပ္ဆိုးဆိုးပံုစံနဲ႔ေတာင္ ေလ်ွာက္ပတ္သြားေနၿပီး ေယာက္်ားေတြကို ဆက္လက္ဖ်ားေယာင္းေနတဲ့အတြက္ မုယန္မုန႔္ကို ေအးစက္စြာေလွာင္ေျပာင္သည္။ မိန္းမေတြအားလံုးက အာဏာရိွတဲ့လူေတြကို ဖ်ားေယာင္းၾကတယ္လို႔ပင္ သူထင္လာသည္။

ရြာလူႀကီးရဲ့သားက ရြာမွာ အာဏာရိွတဲ့လူလို႔ သတ္မွတ္ထားလို႔ရသည္။ ဒါက ဝမ္ရူဟြားကို ခ်မ္းသာတဲ့မိသားစုရဲ့သခင္မႀကီးျဖစ္လာေစဖို႔ သူ႔ကိုသစၥာေဖာက္သြားတဲ့ သူ႔ညီမဝမ္းကြဲအားသတိရသြား‌ေစသည္။ သူ ေဒါသထြက္သြားသည္။ ဘာလို႔ မိန္းမေတြအားလံုးက ေက်းဇူးမသိတတ္တဲ့အျပင္ အၾကင္နာတရားပါမရိွရတာလဲ?

ဝမ္ရူဟြားက ရြာလူႀကီးရဲ့သားနဲ႔ ဆက္ဆံေရးအဆင္မေျပေပ။ သူသာ ဒီရြာမွာရိွတဲ့ တစ္ေယာက္တည္းေသာဆရာမဟုတ္လ်ွင္ ရြာလူႀကီးက သူ႔ကိုရွင္းထုတ္ပစ္ေလာက္ေပၿပီ။

ဝမ္ရူဟြားက ဩဇာအာဏာရိွတဲ့လူတိုင္းကို မုန္းတီးတာမို႔ သူက ရြာလူႀကီးရဲ့သားကိုလည္း အေတာ္ေလးသေဘာမက်ဘဲ အာဏာအားကိုးနဲ႔ဆိုးယုတ္တဲ့လူလို႔သာျမင္ေလ၏။ သူ သူ႔ကိုမုန္းေသာ္လည္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းမေျပာရဲေပ။ ထိုအခ်ိန္တြင္ အႏွီရြာလူႀကီး၏သားမွာေတာ့ ဝမ္ရူဟြားရဲ့ေခါင္းက တစ္ခုခုျဖစ္ေနတယ္လို႔သာေတြး‌ေလ၏။

...