[Zawgyi]

{ဒီပစၥည္းေတြက ျဖည္းျဖည္းပဲမိတ္ဆက္ေပးရမွာ...}

နဥ္ရႈမွာ အျပင္တြင္ၾကာျမင့္စြာရပ္ေနခဲ့ရသျဖင့္ ေျခေထာက္တို႔ထံုက်င္ေနၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း အခန္းထဲရွိလူနွစ္ေယာက္သည္ေတာ့ မၿပီးဆံုးၾကေသးေပ။ အရင္ကေတာ့ ခ်ီရွန္းရဲာမိသားစုရတနာေလး တစ္ခုခုမ်ားျဖစ္သြားသလားလို႔ နဥ္ရႈသိခ်င္ေနခဲ့ေသာ္ျငား အခုေတာ့ျဖင့္ သူ႔ရတနာေလးက အထင္ႀကီးေလာက္စရာေကာင္းေနဆဲျဖစ္ပံုရ၏။ ဒါေပမယ့္ ဒါက ေမ်ွာ္လင့္ထားသလိုပါပဲ။ ၿပီးေတာ့ ဇာတ္လိုက္အမ်ိဳးသားရဲ႕မိသားစုရတနာေလးက ဘယ္လိုလုပ္တစ္ခုခုျဖစ္နိုင္မွာတဲ့လဲ?

နဥ္ရႈသည္ သူမ၏ထံုက်င္ေနေသာေျခေထာက္တို႔ကို လက္ျဖင့္ထု၏။ ထို႔ေနာက္တြင္ေတာ့ သူမ တံခါးဖြင့္သံၾကားလိုက္ရကာ ခ်ီရွန္းသည္ တည္ၿငိမ္ဟန္ေဆာင္လ်က္ အျပင္သို႔ထြက္လာေလ၏။ သူ႔မ်က္နွာက နီရဲေနကာ သူ႔ကိုယ္သူ ေက်နပ္အားရေနပံုေပၚေသာ္လည္း အရွက္တကဲြျဖစ္ျခင္းနွင့္ ေဒါသထြက္ရျခင္းတို႔ကိုလည္း ခံစားေနရပံုေပၚ၏။ ဒါက အရမ္းရႈပ္ေထြးလြန္းသည့္အမူအရာပင္။ ခ်ီရွန္းသည္ နဥ္ရႈ၏ရုပ္ဆိုးဆိုးမ်က္နွာကိုၾကည့္ကာ ခက္ထန္စြာဆို၏။

"ေနာက္ပိုင္း ဒီသခင္ေလး ဒီကိုလာတဲ့အခါ အျပင္မွာပဲေန။ ငါ မင္းမ်က္နွာကို မျမင္ခ်င္ဘူး။"

နဥ္ရႈ : ငါကေရာ နင့္မ်က္နွာႀကီးကို ေသာက္ရမ္းေတြ႕ခ်င္တဲ့ပံုေပၚေနလို႔လား?

သူမက ေခါင္းကိုငံု႔လိုက္ကာ ဘာမွမေျပာသည္မို႔ ခ်ီရွန္းသည္ ေအးစက္စက္နွာမႈတ္ကာ ထြက္ခြာသြားေလ၏။

သူမ အခန္းထဲကိုဝင္မိခ်ိန္၌ ျပင္းထန္လြန္းလွေသာရမၼက္ေဇာရနံ႔တို႔ကို ခ်က္ခ်င္းဆိုသလိုရလိုက္သည္။ လီယုေဖးသည္ကား သူမ၏ကိုယ္ေပၚတြင္ အဝတ္ေလးတစ္စသာလႊမ္းထားရင္း ခံုေပၚ၌ ပ်င္းရိစြာထိုင္ေန၏။ သူမ၏မ်က္နွာက ေက်နပ္မႈတို႔ျဖင့္ျပည့္ေနကာ ၿပီးေျမာက္ၿပီးေနာက္အရသာကို ခံစားေနပံုေပၚသည္။

နဥ္ရႈ သူမ၏မ်က္လံုးမ်ားကိုအုပ္လိုက္သည္။ ဒါက အရမ္းညစ္ညမ္းလြန္းတယ္။ ဒီကမၻာက တကယ္ကို အရွက္သိကၡာမရွိတဲ့ကမၻာပဲ။

လီယုေဖး မ်က္လံုးဖြင့္လိုက္သည္။ နဥ္ရႈကိုျမင္သည္၌ သူမသည္အၿပံဳးေလးျဖင့္ဆိုလာ၏။

"မင္းရဲ႕နည္းလမ္းက အလုပ္ျဖစ္သားပဲ။ အစ္ကိုရွန္ ဒီေလာက္စိတ္လႈပ္ရွားေနတာကို တို႔ အရင္က တစ္ခါမွမေတြ႕ဖူးဘူး။ သူက အရမ္းစိတ္အားထက္သန္ေနၿပီးၾကမ္းတမ္းတယ္၊ သူက တို႔ကို အငမ္းမရဝါးၿမိဳေနသလိုပဲ။ တို႔ေျခေထာက္ေတြ အခုထိေပ်ာ့ေခြေနတုန္း။"

နဥ္ရႈ ေခါင္းစဥ္ကို အလ်င္အျမန္ပင္ေျပာင္းလိုက္ရသည္။

"သခင္ေလးက ဘာလို႔ ညမအိပ္တာလဲ?"

လီယုေဖးက ရွက္ရံြ႕စြာေျပာလာသည္။

"တို႔က အခုထိလက္မထပ္ရေသးဘူးေလ၊ ဒါေၾကာင့္ အစ္ကိုရွန္႔အတြက္ ညအိပ္လို႔မေကာင္းဘူး။"

နဥ္ရႈ : …

သူတို႔က အတြင္းခံေတြခြၽတ္ၿပီးေတာင္ ေဖာင္းဒိုင္းၿပီးေနၾကၿပီကို၊ ၿပီးေတာ့ အက်ယ္ႀကီးလုပ္ခဲ့တာမို႔ အိမ္ေတာ္တစ္ခုလံုးလည္းၾကားၿပီးသြားၿပီ၊ ဒါကို သူတို႔က ဘာလို႔အခုမွ အရမ္းေတြ က်င့္ဝတ္လိုက္နာေနရတာလဲ?

ေက်းဇူးျပဳ ၿပီး အရမ္းႀကီးမလြန္ၾကပါနဲ႔ဟဲ့။

နဥ္ရႈမွာ လီယုေဖးအိပ္ေပ်ာ္သြားသည္ကို ေငးေၾကာင္ကာသာၾကည့္ေနမိ၏။ သူမရဲ႕မ်က္နွာက ေက်နပ္မႈတို႔ျဖင့္ရႊင္ပ်ေတာက္ပေနဆဲျဖစ္သည္။

နဥ္ရႈ : အနည္းဆံုးေတာ့ နင့္အိပ္ရာေပၚနင္အိပ္ေလ။ ဧည့္ခန္းထဲမွာ အဝတ္ဗလာနဲ႔အိပ္တာက တကယ္ေရာေကာင္းလို႔လား?

နဥ္ရႈသည္ တံခါးကိုပင္ပိတ္ေပးခ်င္စိတ္မရွိေတာ့ဘဲ လွည့္ထြက္လာခဲ့၏။

သူမအခန္းကိုျပန္ေရာက္ခ်ိန္၌ ယဲြ႕လန္သည္ အလ်င္အျမန္လာကာေမး၏။

"မမေလး၊ အဲ့မိန္းမက မမေလးကို တစ္ခုခုလုပ္ေသးလား?"

"မလုပ္ပါဘူး။ နင့္မမေလး လံုးဝအဆင္ေျပတယ္။"

နဥ္ရႈမွာ အလြန္ပင္ ပင္ပန္းေနကာ အိပ္ရာေပၚလွဲလိုက္သည္နွင့္ အိပ္ေပ်ာ္သြားေတာ့သည္။

ေနာက္တစ္ေန႔တြင္မူ နဥ္ရႈဆစ္ေယာက္ေအးခ်မ္းစြာအိပ္ေပ်ာ္ေနဆဲမွာပင္ အိပ္ရာထဲမွဆဲြေခၚျခင္းခံလိုက္ရ၏။ သူမ မ်က္လံုးဖြင့္လိုက္သည္။ ထိုသူက လီယုေဖးကိုခစားေနသည့္အေစခံျဖစ္သည္ကိုျမင္ေသာအခါ သူမ ေမးလိုက္သည္။

"လူကိုေတာင္ အိပ္ခြင့္မေပးနိုင္ရေလာက္ေအာင္ ဘာေတြမ်ားအေရးတႀကီးျဖစ္ေနရတာလဲ အစ္မရဲ႕။"

အေစခံက ေျပာသည္။

"အခု ဘယ္အခ်ိန္ရွိေနၿပီလဲဆိုတာ နင္မသိဘူးလား? ဒီေလာက္ေနာက္က်တဲ့အထိ နင္ဘယ္လိုေတာင္အိပ္နိုင္ရတာလဲ? သခင္မေလး နင့္ကိုေစာင့္ေနတယ္။"

နဥ္ရႈသည္ စူပုတ္ေနေသာမ်က္နွာေပးနွင့္ လီယုေဖးကိုေတြ႕ရန္ အေစခံေနာက္မွလိုက္သြားခဲ့၏။ လီယုေဖး၏တစ္ကိုယ္လံုးသည္ ပန္းေရာင္ေျပးေန၏။ ဖူးဖူးမႈတ္အလိုလိုက္ခ်စ္ခင္ျခင္းခံရေသာေၾကာင့္ သူမရဲ႕သားအေရက ေကာင္းမြန္ကာနီေထြးေန၏။

သူမသည္ အလင္းတစ္ခ်ိဳ႕ကိုပင္ထုတ္လႊတ္ေနသည့္နွယ္။

"ေရွာင္ဟုန္၊ ဒီကိုလာ။ ဒါက မင္းအတြက္။"

လီယုေဖးသည္ နဥ္ရႈကို ရႈံ႕အိတ္ကေလးတစ္လံုးေပး၏။ နဥ္ရႈ အိတ္ကိုဖြင့္လိုက္သည္။ အိတ္ထဲတြင္ ေလးလံလွေသာေငြေခ်ာင္းနွစ္ေခ်ာင္းရွိေန၏။ သူမသည္ အိတ္ကို အလ်င္အျမန္ပင္သိမ္းဆည္းလိုက္သည္။ ပိုက္ဆံေတြအမ်ားႀကီးရွိတာက အၿမဲတမ္းေကာင္းတာပဲေလ။

"မင္း ဒီတစ္ႀကိမ္ ေကာင္းေကာင္းလုပ္ခဲ့တာပဲ။"

လီယုေဖးက ေျပာသည္။

"ဒါေပမယ့္ မေန႔ညက အစ္ကိုရွန္က ၾကာပြတ္ကို တကယ္သေဘာမက်တဲ့ပံုပဲ။ တို႔ သံုးလို႔ရတဲ့ တစ္ျခားပစၥည္းမ်ားရွိမလား?"

နဥ္ရႈသည္ သူမ၏မ်က္ခံုးထူထူႀကီးမ်ားကိုပင့္ကာဆို၏။

"သူက ၾကာပြတ္ကိုမႀကိဳက္ရင္ ဖေယာင္းစက္ခ်ၿပီးလုပ္။ ဒါေပမယ့္ ၾကာပြတ္ကိုဆက္သံုးဦး။ ဒီတစ္ႀကိမ္ေတာ့ သူ႔ကို ရွင့္ကိုရိုက္ခိုင္းလိုက္။ ဒီပစၥည္းေတြက ျဖည္းျဖည္းေလးပဲမိတ္ဆက္ေပးရမွာ။ သခင္ေလးက ဒီစိတ္လႈပ္ရွားစရာေကာင္းတဲ့နည္းလမ္းကို ရင္းနွီးလာတာနဲ႔အမ်ွ သူက တစ္ျခားမိန္းကေလးေတြကို စိတ္ဝင္စားေတာ့မွာမဟုတ္ဘဲ သူ႔နွလံုးသားကို မမေလးယုေဖးတစ္ေယာက္တည္းပဲပိုင္ဆိုင္ရလိမ့္မယ္။"

"ဒါဆို တို႔ကို အဲ့ဒါေတြျပင္ဆင္ဖို႔ ကူညီေပးပါဦး။"

လီယုေဖးကေျပာသည္။

နဥ္ရႈ ေခါင္းၿငိမ့္လိုက္သည္။

...

[Unicode]

{ဒီပစ္စည်းတွေက ဖြည်းဖြည်းပဲမိတ်ဆက်ပေးရမှာ...}

နဉ်ရှုမှာ အပြင်တွင်ကြာမြင့်စွာရပ်နေခဲ့ရသဖြင့် ခြေထောက်တို့ထုံကျင်နေပြီဖြစ်သော်လည်း အခန်းထဲရှိလူနှစ်ယောက်သည်တော့ မပြီးဆုံးကြသေးပေ။ အရင်ကတော့ ချီရှန်းရဲာမိသားစုရတနာလေး တစ်ခုခုများဖြစ်သွားသလားလို့ နဉ်ရှုသိချင်နေခဲ့သော်ငြား အခုတော့ဖြင့် သူ့ရတနာလေးက အထင်ကြီးလောက်စရာကောင်းနေဆဲဖြစ်ပုံရ၏။ ဒါပေမယ့် ဒါက မျှော်လင့်ထားသလိုပါပဲ။ ပြီးတော့ ဇာတ်လိုက်အမျိုးသားရဲ့မိသားစုရတနာလေးက ဘယ်လိုလုပ်တစ်ခုခုဖြစ်နိုင်မှာတဲ့လဲ?

နဉ်ရှုသည် သူမ၏ထုံကျင်နေသောခြေထောက်တို့ကို လက်ဖြင့်ထု၏။ ထို့နောက်တွင်တော့ သူမ တံခါးဖွင့်သံကြားလိုက်ရကာ ချီရှန်းသည် တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်လျက် အပြင်သို့ထွက်လာလေ၏။ သူ့မျက်နှာက နီရဲနေကာ သူ့ကိုယ်သူ ကျေနပ်အားရနေပုံပေါ်သော်လည်း အရှက်တကွဲဖြစ်ခြင်းနှင့် ဒေါသထွက်ရခြင်းတို့ကိုလည်း ခံစားနေရပုံပေါ်၏။ ဒါက အရမ်းရှုပ်ထွေးလွန်းသည့်အမူအရာပင်။ ချီရှန်းသည် နဉ်ရှု၏ရုပ်ဆိုးဆိုးမျက်နှာကိုကြည့်ကာ ခက်ထန်စွာဆို၏။

"နောက်ပိုင်း ဒီသခင်လေး ဒီကိုလာတဲ့အခါ အပြင်မှာပဲနေ။ ငါ မင်းမျက်နှာကို မမြင်ချင်ဘူး။"

နဉ်ရှု : ငါကရော နင့်မျက်နှာကြီးကို သောက်ရမ်းတွေ့ချင်တဲ့ပုံပေါ်နေလို့လား?

သူမက ခေါင်းကိုငုံ့လိုက်ကာ ဘာမှမပြောသည်မို့ ချီရှန်းသည် အေးစက်စက်နှာမှုတ်ကာ ထွက်ခွာသွားလေ၏။

သူမ အခန်းထဲကိုဝင်မိချိန်၌ ပြင်းထန်လွန်းလှသောရမ္မက်ဇောရနံ့တို့ကို ချက်ချင်းဆိုသလိုရလိုက်သည်။ လီယုဖေးသည်ကား သူမ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် အဝတ်လေးတစ်စသာလွှမ်းထားရင်း ခုံပေါ်၌ ပျင်းရိစွာထိုင်နေ၏။ သူမ၏မျက်နှာက ကျေနပ်မှုတို့ဖြင့်ပြည့်နေကာ ပြီးမြောက်ပြီးနောက်အရသာကို ခံစားနေပုံပေါ်သည်။

နဉ်ရှု သူမ၏မျက်လုံးများကိုအုပ်လိုက်သည်။ ဒါက အရမ်းညစ်ညမ်းလွန်းတယ်။ ဒီကမ္ဘာက တကယ်ကို အရှက်သိက္ခာမရှိတဲ့ကမ္ဘာပဲ။

လီယုဖေး မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ နဉ်ရှုကိုမြင်သည်၌ သူမသည်အပြုံးလေးဖြင့်ဆိုလာ၏။

"မင်းရဲ့နည်းလမ်းက အလုပ်ဖြစ်သားပဲ။ အစ်ကိုရှန် ဒီလောက်စိတ်လှုပ်ရှားနေတာကို တို့ အရင်က တစ်ခါမှမတွေ့ဖူးဘူး။ သူက အရမ်းစိတ်အားထက်သန်နေပြီးကြမ်းတမ်းတယ်၊ သူက တို့ကို အငမ်းမရဝါးမြိုနေသလိုပဲ။ တို့ခြေထောက်တွေ အခုထိပျော့ခွေနေတုန်း။"

နဉ်ရှု ခေါင်းစဉ်ကို အလျင်အမြန်ပင်ပြောင်းလိုက်ရသည်။

"သခင်လေးက ဘာလို့ ညမအိပ်တာလဲ?"

လီယုဖေးက ရှက်ရွံ့စွာပြောလာသည်။

"တို့က အခုထိလက်မထပ်ရသေးဘူးလေ၊ ဒါကြောင့် အစ်ကိုရှန့်အတွက် ညအိပ်လို့မကောင်းဘူး။"

နဉ်ရှု : …

သူတို့က အတွင်းခံတွေချွတ်ပြီးတောင် ဖောင်းဒိုင်းပြီးနေကြပြီကို၊ ပြီးတော့ အကျယ်ကြီးလုပ်ခဲ့တာမို့ အိမ်တော်တစ်ခုလုံးလည်းကြားပြီးသွားပြီ၊ ဒါကို သူတို့က ဘာလို့အခုမှ အရမ်းတွေ ကျင့်ဝတ်လိုက်နာနေရတာလဲ?

ကျေးဇူးပြု ပြီး အရမ်းကြီးမလွန်ကြပါနဲ့ဟဲ့။

နဉ်ရှုမှာ လီယုဖေးအိပ်ပျော်သွားသည်ကို ငေးကြောင်ကာသာကြည့်နေမိ၏။ သူမရဲ့မျက်နှာက ကျေနပ်မှုတို့ဖြင့်ရွှင်ပျတောက်ပနေဆဲဖြစ်သည်။

နဉ်ရှု : အနည်းဆုံးတော့ နင့်အိပ်ရာပေါ်နင်အိပ်လေ။ ဧည့်ခန်းထဲမှာ အဝတ်ဗလာနဲ့အိပ်တာက တကယ်ရောကောင်းလို့လား?

နဉ်ရှုသည် တံခါးကိုပင်ပိတ်ပေးချင်စိတ်မရှိတော့ဘဲ လှည့်ထွက်လာခဲ့၏။

သူမအခန်းကိုပြန်ရောက်ချိန်၌ ယွဲ့လန်သည် အလျင်အမြန်လာကာမေး၏။

"မမလေး၊ အဲ့မိန်းမက မမလေးကို တစ်ခုခုလုပ်သေးလား?"

"မလုပ်ပါဘူး။ နင့်မမလေး လုံးဝအဆင်ပြေတယ်။"

နဉ်ရှုမှာ အလွန်ပင် ပင်ပန်းနေကာ အိပ်ရာပေါ်လှဲလိုက်သည်နှင့် အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင်မူ နဉ်ရှုဆစ်ယောက်အေးချမ်းစွာအိပ်ပျော်နေဆဲမှာပင် အိပ်ရာထဲမှဆွဲခေါ်ခြင်းခံလိုက်ရ၏။ သူမ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ ထိုသူက လီယုဖေးကိုခစားနေသည့်အစေခံဖြစ်သည်ကိုမြင်သောအခါ သူမ မေးလိုက်သည်။

"လူကိုတောင် အိပ်ခွင့်မပေးနိုင်ရလောက်အောင် ဘာတွေများအရေးတကြီးဖြစ်နေရတာလဲ အစ်မရဲ့။"

အစေခံက ပြောသည်။

"အခု ဘယ်အချိန်ရှိနေပြီလဲဆိုတာ နင်မသိဘူးလား? ဒီလောက်နောက်ကျတဲ့အထိ နင်ဘယ်လိုတောင်အိပ်နိုင်ရတာလဲ? သခင်မလေး နင့်ကိုစောင့်နေတယ်။"

နဉ်ရှုသည် စူပုတ်နေသောမျက်နှာပေးနှင့် လီယုဖေးကိုတွေ့ရန် အစေခံနောက်မှလိုက်သွားခဲ့၏။ လီယုဖေး၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် ပန်းရောင်ပြေးနေ၏။ ဖူးဖူးမှုတ်အလိုလိုက်ချစ်ခင်ခြင်းခံရသောကြောင့် သူမရဲ့သားအရေက ကောင်းမွန်ကာနီထွေးနေ၏။

သူမသည် အလင်းတစ်ချို့ကိုပင်ထုတ်လွှတ်နေသည့်နှယ်။

"ရှောင်ဟုန်၊ ဒီကိုလာ။ ဒါက မင်းအတွက်။"

လီယုဖေးသည် နဉ်ရှုကို ရှုံ့အိတ်ကလေးတစ်လုံးပေး၏။ နဉ်ရှု အိတ်ကိုဖွင့်လိုက်သည်။ အိတ်ထဲတွင် လေးလံလှသောငွေချောင်းနှစ်ချောင်းရှိနေ၏။ သူမသည် အိတ်ကို အလျင်အမြန်ပင်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ပိုက်ဆံတွေအများကြီးရှိတာက အမြဲတမ်းကောင်းတာပဲလေ။

"မင်း ဒီတစ်ကြိမ် ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့တာပဲ။"

လီယုဖေးက ပြောသည်။

"ဒါပေမယ့် မနေ့ညက အစ်ကိုရှန်က ကြာပွတ်ကို တကယ်သဘောမကျတဲ့ပုံပဲ။ တို့ သုံးလို့ရတဲ့ တစ်ခြားပစ္စည်းများရှိမလား?"

နဉ်ရှုသည် သူမ၏မျက်ခုံးထူထူကြီးများကိုပင့်ကာဆို၏။

"သူက ကြာပွတ်ကိုမကြိုက်ရင် ဖယောင်းစက်ချပြီးလုပ်။ ဒါပေမယ့် ကြာပွတ်ကိုဆက်သုံးဦး။ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ သူ့ကို ရှင့်ကိုရိုက်ခိုင်းလိုက်။ ဒီပစ္စည်းတွေက ဖြည်းဖြည်းလေးပဲမိတ်ဆက်ပေးရမှာ။ သခင်လေးက ဒီစိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းတဲ့နည်းလမ်းကို ရင်းနှီးလာတာနဲ့အမျှ သူက တစ်ခြားမိန်းကလေးတွေကို စိတ်ဝင်စားတော့မှာမဟုတ်ဘဲ သူ့နှလုံးသားကို မမလေးယုဖေးတစ်ယောက်တည်းပဲပိုင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။"

"ဒါဆို တို့ကို အဲ့ဒါတွေပြင်ဆင်ဖို့ ကူညီပေးပါဦး။"

လီယုဖေးကပြောသည်။

နဉ်ရှု ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

...