[Zawgyi]

{မ်က္နွာနွစ္ဖက္နဲ႔နန္းတြင္းကုန္သည္}

Padonၿမိဳ႕က မင္းေနျပည္ေတာ္လိုပဲ စည္ပင္သာယာေသာၿမိဳ႕ႀကီးတစ္ၿမိဳ႕ျဖစ္သည္။ မင္းေနျပည္ေတာ္က အရာရွိေတြနဲ႔ မင္းမ်ိဳးမင္းႏြယ္ေတြျပည့္ေနခ်ိန္မွာ Padonၿမိဳ႕မွာေတာ့ ခ်မ္းသာႂကြယ္ဝသူမ်ားျဖင့္ျပည့္ေနသည္။

စုတ္တီးစုတ္ျပတ္ဝတ္စားထားတဲ့အမ်ိဳးသမီးနွစ္ေယာက္က အေခ်ာမသတ္ရေသးေသာတြန္းလွည္းမ်ားကို ဆဲြလာၾကသည္။ သူတို႔က လွည္းေပၚမွာ တစ္စံုတစ္ခုကို ေကာက္ရိုးဖ်ာျဖင့္အုပ္ကာသယ္ေဆာင္လာၾကၿပီး ညစ္ပတ္ေနတဲ့ေျခေထာက္နွစ္ေခ်ာင္းကိုသာျမင္ေနရသည္။ တစ္ခ်က္ၾကည့္ရံုနွင့္ ေကာက္ရိုးဖ်ာေအာက္ကအရာက အေလာင္းတစ္ေလာင္းဆိုတာေျပာနိုင္သည္။

လူတိုင္းက သူတို႔နွစ္ေယာက္ကို အလိုလိုပင္ေရွာင္ရွားသြားၾကသည္။

လွည္းကိုဆဲြလာသူေတြက နဥ္ရႈနဲ႔ယဲြ႕လန္ျဖစ္ၿပီး ေသခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတဲ့သူကေတာ့ သက္ေတာ္ေစာင့္အစ္ကိုႀကီးပင္။

နဥ္ရႈ ေမာေနေခ်ၿပီ။ သူမ ဟိုဟိုသည္သည္ၾကည့္လိုက္ၿပီး လူအရႈပ္ဆံုးေသာလမ္းတစ္ေနရာမွာ ရပ္ရန္ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ သူမက ယဲြ႕လန္နဲ႔အတူတူ သက္ေတာ္ေစာင့္ကို လွည္းေပၚမွသယ္ကာ လမ္းေပၚတြင္ခ်လိုက္ေလ၏။ ထို႔ေနာက္ သူမက 'အေဖ့ရဲ႕အသုဘကုန္က်စရိတ္အတြက္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေရာင္းခ်ျခင္း'ဟူသည့္ စာမ်ားေရးထားေသာသစ္သားဆိုင္းဘုတ္ျပားတစ္ခုကိုေထာင္လိုက္သည္။

[ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေရာင္းခ်ျခင္း = အေစခံအျဖစ္ေရာင္းခ်ျခင္းျဖစ္ၿပီး ျပည့္တန္ဆာအျဖစ္ေရာင္းခ်ျခင္းမဟုတ္ပါ။]

ေနာက္ဆံုးအဆင့္အေနျဖင့္ သူမက သက္ေတာ္ေစာင့္အနီးမွာ ဒူးေထာက္ထိုင္ထ်လိုက္ၿပီး စတင္ငိုေႂကြးေတာ့သည္။

"အေဖေရ၊ ဒီသမီးက အေဖ့ကိုစိတ္ပ်က္ေစခဲ့ရၿပီ၊ ဒီသမီးက အေဖ့ကိုစိတ္ပ်က္ေစရၿပီ!"

"မမေလး၊ ေက်းဇူးျပဳ ၿပီး မငိုပါနဲ႔။ သခင္ႀကီးက မမေလးရဲ႕ သားသမီးဝတၱရားေက်ပြန္မႈကို ေသခ်ာေပါက္ခံစားမိမွာပါ။"

ယဲြ႕လန္က အစပိုင္းတြင္ နဥ္ရႈကိုနွစ္သိမ့္ဖို႔ႀကိဳးစားေနခဲ့ၿပီး ေနာက္ေတာ့ သူမပါ သက္ေတာ္ေစာင့္ကိုယ္ေပၚပစ္လွဲခ်ကာ ငိုေႂကြးေတာ့၏။

"သခင္ႀကီး၊ ဒီလိုပဲေသသြားရတယ္လို႔ေနာ္! ေအာင္မေလး သခင္ႀကီးရဲ႕! ကြၽန္မရဲ႕ သနားစရာသခင္ႀကီးရဲ႕!"

ယဲြ႕လန္တစ္ေယာက္ အေတာ္ေလးအထိမခံနိုင္ျဖစ္တဲ့ေနရာတစ္ခုကို ဖက္ထားမိမွန္း နဥ္ရႈျမင္လိုက္ရသည္။ အဲ့ေနရာက သက္ေတာ္ေစာင့္ရဲ႕ငွက္ကေလးရွိတဲ့ေနရာျဖစ္ပံုရၿပီး ယဲြ႕လန္ကေတာ့ သတိမထားမိပံုျဖင့္ အဲ့ေနရာကိုသာဖက္တြယ္ထားရင္း ငိုေႂကြးေနေလ၏။

နဥ္ရႈက ေကာက္ရိုးဖ်ာလႈပ္သြားၿပီး သက္ေတာ္ေစာင့္ေ႐ြ႕သြားသည္ကို ခံစားလိုက္မိသည္။ နဥ္ရႈ ယဲြ႕လန္ကို သက္ေတာ္ေစာင့္ေပၚမွ ခပ္ျမန္ျမန္ပင္ဆဲြဖယ္လိုက္ရ၏။ယဲြ႕လန္က မ်က္ရည္မ်ားကိုသုတ္ရင္း ်မးလာသည္။

"ဘာျဖစ္လို႔လဲ မမေလး?"

နင္ သူ႔ရဲ႕ငယ္ပါကိုဖိမိေနတယ္လို႔ နဥ္ရႈေျဖလိုက္ခ်င္ေသာ္လည္း ယဲြ႕လန္ရဲ႕ေဝခဲြမရျဖစ္ေနတဲ့အမူအရာကိုျမင္တဲ့အခါ သူမေျပာလိုက္သည္။

"အေဖ့အေလာင္းကို မထိနဲ႔။"

ယဲြ႕လန္က 'အိုး'ဟုသာျပန္ေျဖကာ သူမပါးေပၚကိုမ်က္ရည္မ်ားစီးက်ရင္း ေဘးနားမွာသာ တိတ္ဆိတ္စြာထိုင္ေနေတာ့သည္။နဥ္ရႈတစ္ေယာက္ ၾကည့္ေနရင္းနွင႔္ပင္ ေတာ္ေတာ္ႀကီးကိုေလးစားသြားေတာ့သည္။ ယဲြ႕လန္က တကယ့္ကိုထိပ္တန္းသရုပ္ေဆာင္ပဲ။

သူတို႔က အရမ္းကိုက်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ငိုေႂကြးခဲ့တာေၾကာင့္ တစ္လမ္းလံုးၾကားလိုက္ရသည္။ မၾကညခင္မွာပဲ ပဲြၾကည့္ပရိသတ္အမ်ားအျပားစုရံုးေရာက္ရွိလာေတာ့သည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း သူတို႔က နဥ္ရႈနဲ႔ယဲြ႕လန္ရဲ႕ညစ္တီးညစ္ပတ္ပံုစံေတြေၾကာင့္ ဘယ္သူကမွ နဥ္ရႈကိုဝယ္ဖို႔ထြက္မလာၾက။

သို႔ေပမယ္ သူမရဲ႕ပစ္မွတ္က ဒီလူေတြမဟုတ္ဘဲ လူခ်မ္းသာငစဥ္းလဲႀကီးျဖစ္တဲ့ နန္းတြင္းကုန္သည္ျဖစ္တာေၾကာင့္ နဥ္ရႈကလည္း စိတ္ထဲထားမေနပါ။

"အခု ကြၽန္မတို႔ ဘာလုပ္ၾကမလဲ မမေလး? အေတာ္ေလးၾကာေနၿပီဆိုေပမယ့္ ဘယ္သူကမွ ကြၽန္မတို႔ကိုဘယ္ေလာက္လဲလို႔ မေမးေသးဘူး။"

ယဲြ႕လန္က စိုးရိမ္တႀကီးေျပာလာသည္။

နဥ္ရႈက ျပန္ေျဖ၏။

"စိတ္မပူပါနဲ႔။"

ဘယ္သူကမွ သူတို႔ကိုေစ်းစကားေျပာဖို႔ရည္႐ြယ္ခ်က္ရွိပံုမရတာကို ယဲြ႕လန္ျမင္တဲ့အခါ သူမက ငိုေႂကြးေနတာကိုရပ္လိုက္ၿပီး ညစ္ပတ္ေနတဲ့လက္ကိုင္ပဝါကိုသံုးကာ မ်က္ရည္မ်ားကိုသုတ္ေနေတာ့သည္။

လူေတြက သူမတို႔အနီးမွ သြားလာေနၾက၏။ လုအမ်ားစုက ဒီျမင္ကြင္းကိုၾကည့္ဖို႔ ရပ္လိုက္ၾကေသာ္လည္း ဘယ္သူကမွ ေစ်းေမးမလာ။ နဥ္ရႈ နည္းနည္းေနာင္တရသလိုျဖစ္လာသည္။ ဒီလိုျဖစ္လာမယ္မွန္း ေစာေစာသာသိခဲ့ရင္ သူမ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ဒီေလာက္သနားစရာေကာင္းေအာင္မလုပ္ခဲ့ပါဘူး။ မင္းကသာ အရမ္းသနားစရာေကာင္းေနမယ္ဆိုရင္ လူတိုင္းက မင္းကိုလ်စ္လ်ဴ ရႈၾကလိမ့္မယ္ဆိုတာ ေပၚလာသည္။

အၾကာႀကီးဒူးေထာက္ေနခဲ့ရတာေၾကာင့္ နဥ္ရႈ အိပ္ေပ်ာ္ေတာ့မလိုပင္။ သူမေဘးမွာေတာ့ ယဲြ႕လန္က လွည္းကိုမွီကာအိပ္ေပ်ာ္ေနေခ်ၿပီ။ သူမက သြားရည္ေတြပင္က်ေနလိုက္ေသးသည္။

"အေဖ့ရဲ႕အသုဘစရိတ္အတြက္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေရာင္းတယ္တဲ့လား?"

ေယာက်္ားပီသေသာ ေလသံခပ္တိုးတိုးေပၚလာသည္။ နဥ္ရႈ သိမ့္ခနဲတုန္ကာနိုးလာၿပီး ယဲြ႕လန္ကို ခပ္ျမန္ျမန္ပင္တြန္းလိုက္သည္။

ယဲြ႕လန္ နိုးလာတဲ့အခါ သူမ ထပ္ငိုေႂကြးျပန္သည္။

"မမေလးကို မကာကြယ္နိုင္ခဲ့တာ ဒီအေစခံရဲ႕အျပစ္ေတြပါသခင္ႀကီး။ အခု မမေလးက သခင္ႀကီးအတြက္ အသုဘျပင္ဆင္ဖို႔ သူ႔ကိုယ္သူေတာင္ေရာင္းေနရၿပီ။ မမေလးေရ...ကြၽန္မရဲ႕ သနားစရာမမေလးရဲ႕!"

ယဲြ႕လန္က ငိုရင္းနွင့္ နဥ္ရႈကိုပါဖက္လိုက္ေလ၏။

နဥ္ရႈ အားကုန္သံုးကာ ယဲြ႕လန္ရဲ႕လက္ေမာင္းေတြကို ဖယ္ခ်လိုက္ၿပီးေနာက္ ပူေဆြးေသာကေတြျပည့္ေနတဲ့မ်က္နွာကိုလုပ္ယူကာ ေျဖေလသည္။

"ဒီနိမ့္က်တဲ့အမ်ိဳးသမီးက ခ်ဴ းစီရင္စုကပါ လူႀကီးမင္း။ ဖခင္ကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ျမႇဳပ္နွံသျဂႋဳလ္ဖို႔အတြက္ ဒီနိမ့္က်တဲ့အမ်ဳိးသမီးမွာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေရာင္းဖို႔ကလဲြၿပီး ေ႐ြးစရာမရွိပါဘူး။"

"မင္းေခါင္းကိုေမာ့ပါဦး၊ ဒီလူႀကီးမင္း တစ္ခ်က္ေလာက္ၾကည့္ပါရေစ။"

နဥ္ရႈ ထိုအမ်ိဳးသားကိုၾကည့္ဖို႔ ခ်က္ခ်င္းေခါင္းေမာ့လိုက္သည္။ အမ်ိဳးသားက ေနတစ္စင္းလိုေတာက္ပကာ သူ႔ေနာက္မွာရွိတဲ့အရာအားလံုး ေမွးမွိန္သြားေစသည္။ ဒီရႈိးစမိုးအျပည့္နဲ႔လူက ေသခ်ာေပါက္ အမ်ိဳးသားဇာတ္လိုက္samaပဲ။

ခ်ီရွန္းရဲ႕ပံုစံက ႏူးညံ့မႈေတြနဲ႔ျပည့္ေနေသည့္တိုင္ ရက္စက္ေသာအလွေလးဟန္ေပါက္ေနဆဲပင္။ သူက ယံုၾကည္ခ်င္စရာေကာင္းေသာ္လည္း အႏၲရာယ္ရွိေသာေလထုကိုေပးစြမ္းေနျပန္သည္။ သူ႔မ်က္လံုးေတြက နက္ေမွာင္ေနကာ ခန္႔မွန္း၍မရေသာရည္႐ြယ္ခ်က္မ်ားရွိေနသလိုပင္။

ထိုသူကား မ်က္နွာနွစ္ဖက္ကုန္သည္ ခ်ီရွန္းပင္ျဖစ္ေတာ့သည္။

...

တကယ္ေတာ့ စစ္ထူခ်င္းယီြနဲ႔ေလာ္ကြၽင့္ယြမ္က နဥ္ရႈတို႔ကို ဝရမ္းထုတ္ထားပါတယ္။ ယူတို႔ေသခ်ာမဖတ္လို႔။ အိုင္္ စစ္ထူခ်င္းယီြကိုႀကိဳက္တာက တစ္ျခားေၾကာင့္မဟုတ္ဘူး။ သူ႔နာမည္Vibeက အေတာ္ေလးမိုက္လို႔။ ေခၚလို႔လည္းေကာင္းတယ္ XD

...

[Unicode]

{မျက်နှာနှစ်ဖက်နဲ့နန်းတွင်းကုန်သည်}

Padonမြို့က မင်းနေပြည်တော်လိုပဲ စည်ပင်သာယာသောမြို့ကြီးတစ်မြို့ဖြစ်သည်။ မင်းနေပြည်တော်က အရာရှိတွေနဲ့ မင်းမျိုးမင်းနွယ်တွေပြည့်နေချိန်မှာ Padonမြို့မှာတော့ ချမ်းသာကြွယ်ဝသူများဖြင့်ပြည့်နေသည်။

စုတ်တီးစုတ်ပြတ်ဝတ်စားထားတဲ့အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်က အချောမသတ်ရသေးသောတွန်းလှည်းများကို ဆွဲလာကြသည်။ သူတို့က လှည်းပေါ်မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို ကောက်ရိုးဖျာဖြင့်အုပ်ကာသယ်ဆောင်လာကြပြီး ညစ်ပတ်နေတဲ့ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကိုသာမြင်နေရသည်။ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် ကောက်ရိုးဖျာအောက်ကအရာက အလောင်းတစ်လောင်းဆိုတာပြောနိုင်သည်။

လူတိုင်းက သူတို့နှစ်ယောက်ကို အလိုလိုပင်ရှောင်ရှားသွားကြသည်။

လှည်းကိုဆွဲလာသူတွေက နဉ်ရှုနဲ့ယွဲ့လန်ဖြစ်ပြီး သေချင်ယောင်ဆောင်နေတဲ့သူကတော့ သက်တော်စောင့်အစ်ကိုကြီးပင်။

နဉ်ရှု မောနေချေပြီ။ သူမ ဟိုဟိုသည်သည်ကြည့်လိုက်ပြီး လူအရှုပ်ဆုံးသောလမ်းတစ်နေရာမှာ ရပ်ရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက ယွဲ့လန်နဲ့အတူတူ သက်တော်စောင့်ကို လှည်းပေါ်မှသယ်ကာ လမ်းပေါ်တွင်ချလိုက်လေ၏။ ထို့နောက် သူမက 'အဖေ့ရဲ့အသုဘကုန်ကျစရိတ်အတွက် ကိုယ့်ကိုကိုယ်ရောင်းချခြင်း'ဟူသည့် စာများရေးထားသောသစ်သားဆိုင်းဘုတ်ပြားတစ်ခုကိုထောင်လိုက်သည်။

[ကိုယ့်ကိုကိုယ်ရောင်းချခြင်း = အစေခံအဖြစ်ရောင်းချခြင်းဖြစ်ပြီး ပြည့်တန်ဆာအဖြစ်ရောင်းချခြင်းမဟုတ်ပါ။]

နောက်ဆုံးအဆင့်အနေဖြင့် သူမက သက်တော်စောင့်အနီးမှာ ဒူးထောက်ထိုင်ထျလိုက်ပြီး စတင်ငိုကြွေးတော့သည်။

"အဖေရေ၊ ဒီသမီးက အဖေ့ကိုစိတ်ပျက်စေခဲ့ရပြီ၊ ဒီသမီးက အဖေ့ကိုစိတ်ပျက်စေရပြီ!"

"မမလေး၊ ကျေးဇူးပြု ပြီး မငိုပါနဲ့။ သခင်ကြီးက မမလေးရဲ့ သားသမီးဝတ္တရားကျေပွန်မှုကို သေချာပေါက်ခံစားမိမှာပါ။"

ယွဲ့လန်က အစပိုင်းတွင် နဉ်ရှုကိုနှစ်သိမ့်ဖို့ကြိုးစားနေခဲ့ပြီး နောက်တော့ သူမပါ သက်တော်စောင့်ကိုယ်ပေါ်ပစ်လှဲချကာ ငိုကြွေးတော့၏။

"သခင်ကြီး၊ ဒီလိုပဲသေသွားရတယ်လို့နော်! အောင်မလေး သခင်ကြီးရဲ့! ကျွန်မရဲ့ သနားစရာသခင်ကြီးရဲ့!"

ယွဲ့လန်တစ်ယောက် အတော်လေးအထိမခံနိုင်ဖြစ်တဲ့နေရာတစ်ခုကို ဖက်ထားမိမှန်း နဉ်ရှုမြင်လိုက်ရသည်။ အဲ့နေရာက သက်တော်စောင့်ရဲ့ငှက်ကလေးရှိတဲ့နေရာဖြစ်ပုံရပြီး ယွဲ့လန်ကတော့ သတိမထားမိပုံဖြင့် အဲ့နေရာကိုသာဖက်တွယ်ထားရင်း ငိုကြွေးနေလေ၏။

နဉ်ရှုက ကောက်ရိုးဖျာလှုပ်သွားပြီး သက်တော်စောင့်ရွေ့သွားသည်ကို ခံစားလိုက်မိသည်။ နဉ်ရှု ယွဲ့လန်ကို သက်တော်စောင့်ပေါ်မှ ခပ်မြန်မြန်ပင်ဆွဲဖယ်လိုက်ရ၏။ယွဲ့လန်က မျက်ရည်များကိုသုတ်ရင်ျးမးလာသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ မမလေး?"

နင် သူ့ရဲ့ငယ်ပါကိုဖိမိနေတယ်လို့ နဉ်ရှုဖြေလိုက်ချင်သော်လည်း ယွဲ့လန်ရဲ့ဝေခွဲမရဖြစ်နေတဲ့အမူအရာကိုမြင်တဲ့အခါ သူမပြောလိုက်သည်။

"အဖေ့အလောင်းကို မထိနဲ့။"

ယွဲ့လန်က 'အိုး'ဟုသာပြန်ဖြေကာ သူမပါးပေါ်ကိုမျက်ရည်များစီးကျရင်း ဘေးနားမှာသာ တိတ်ဆိတ်စွာထိုင်နေတော့သည်။နဉ်ရှုတစ်ယောက် ကြည့်နေရင်းနှင့်ပင် တော်တော်ကြီးကိုလေးစားသွားတော့သည်။ ယွဲ့လန်က တကယ့်ကိုထိပ်တန်းသရုပ်ဆောင်ပဲ။

သူတို့က အရမ်းကိုကျယ်ကျယ်လောင်လောင်ငိုကြွေးခဲ့တာကြောင့် တစ်လမ်းလုံးကြားလိုက်ရသည်။ မကြညခင်မှာပဲ ပွဲကြည့်ပရိသတ်အများအပြားစုရုံးရောက်ရှိလာတော့သည်။ သို့သော်လည်း သူတို့က နဉ်ရှုနဲ့ယွဲ့လန်ရဲ့ညစ်တီးညစ်ပတ်ပုံစံတွေကြောင့် ဘယ်သူကမှ နဉ်ရှုကိုဝယ်ဖို့ထွက်မလာကြ။

သို့ပေမယ် သူမရဲ့ပစ်မှတ်က ဒီလူတွေမဟုတ်ဘဲ လူချမ်းသာငစဉ်းလဲကြီးဖြစ်တဲ့ နန်းတွင်းကုန်သည်ဖြစ်တာကြောင့် နဉ်ရှုကလည်း စိတ်ထဲထားမနေပါ။

"အခု ကျွန်မတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ မမလေး? အတော်လေးကြာနေပြီဆိုပေမယ့် ဘယ်သူကမှ ကျွန်မတို့ကိုဘယ်လောက်လဲလို့ မမေးသေးဘူး။"

ယွဲ့လန်က စိုးရိမ်တကြီးပြောလာသည်။

နဉ်ရှုက ပြန်ဖြေ၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့။"

ဘယ်သူကမှ သူတို့ကိုဈေးစကားပြောဖို့ရည်ရွယ်ချက်ရှိပုံမရတာကို ယွဲ့လန်မြင်တဲ့အခါ သူမက ငိုကြွေးနေတာကိုရပ်လိုက်ပြီး ညစ်ပတ်နေတဲ့လက်ကိုင်ပဝါကိုသုံးကာ မျက်ရည်များကိုသုတ်နေတော့သည်။

လူတွေက သူမတို့အနီးမှ သွားလာနေကြ၏။ လုအများစုက ဒီမြင်ကွင်းကိုကြည့်ဖို့ ရပ်လိုက်ကြသော်လည်း ဘယ်သူကမှ ဈေးမေးမလာ။ နဉ်ရှု နည်းနည်းနောင်တရသလိုဖြစ်လာသည်။ ဒီလိုဖြစ်လာမယ်မှန်း စောစောသာသိခဲ့ရင် သူမ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ဒီလောက်သနားစရာကောင်းအောင်မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ မင်းကသာ အရမ်းသနားစရာကောင်းနေမယ်ဆိုရင် လူတိုင်းက မင်းကိုလျစ်လျူ ရှုကြလိမ့်မယ်ဆိုတာ ပေါ်လာသည်။

အကြာကြီးဒူးထောက်နေခဲ့ရတာကြောင့် နဉ်ရှု အိပ်ပျော်တော့မလိုပင်။ သူမဘေးမှာတော့ ယွဲ့လန်က လှည်းကိုမှီကာအိပ်ပျော်နေချေပြီ။ သူမက သွားရည်တွေပင်ကျနေလိုက်သေးသည်။

"အဖေ့ရဲ့အသုဘစရိတ်အတွက် ကိုယ့်ကိုကိုယ်ရောင်းတယ်တဲ့လား?"

ယောက်ျားပီသသော လေသံခပ်တိုးတိုးပေါ်လာသည်။ နဉ်ရှု သိမ့်ခနဲတုန်ကာနိုးလာပြီး ယွဲ့လန်ကို ခပ်မြန်မြန်ပင်တွန်းလိုက်သည်။

ယွဲ့လန် နိုးလာတဲ့အခါ သူမ ထပ်ငိုကြွေးပြန်သည်။

"မမလေးကို မကာကွယ်နိုင်ခဲ့တာ ဒီအစေခံရဲ့အပြစ်တွေပါသခင်ကြီး။ အခု မမလေးက သခင်ကြီးအတွက် အသုဘပြင်ဆင်ဖို့ သူ့ကိုယ်သူတောင်ရောင်းနေရပြီ။ မမလေးရေ...ကျွန်မရဲ့ သနားစရာမမလေးရဲ့!"

ယွဲ့လန်က ငိုရင်းနှင့် နဉ်ရှုကိုပါဖက်လိုက်လေ၏။

နဉ်ရှု အားကုန်သုံးကာ ယွဲ့လန်ရဲ့လက်မောင်းတွေကို ဖယ်ချလိုက်ပြီးနောက် ပူဆွေးသောကတွေပြည့်နေတဲ့မျက်နှာကိုလုပ်ယူကာ ဖြေလေသည်။

"ဒီနိမ့်ကျတဲ့အမျိုးသမီးက ချူးစီရင်စုကပါ လူကြီးမင်း။ ဖခင်ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန်မြှုပ်နှံသင်္ဂြိုလ်ဖို့အတွက် ဒီနိမ့်ကျတဲ့အမျိုးသမီးမှာ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ရောင်းဖို့ကလွဲပြီး ရွေးစရာမရှိပါဘူး။"

"မင်းခေါင်းကိုမော့ပါဦး၊ ဒီလူကြီးမင်း တစ်ချက်လောက်ကြည့်ပါရစေ။"

နဉ်ရှု ထိုအမျိုးသားကိုကြည့်ဖို့ ချက်ချင်းခေါင်းမော့လိုက်သည်။ အမျိုးသားက နေတစ်စင်းလိုတောက်ပကာ သူ့နောက်မှာရှိတဲ့အရာအားလုံး မှေးမှိန်သွားစေသည်။ ဒီရှိုးစမိုးအပြည့်နဲ့လူက သေချာပေါက် အမျိုးသားဇာတ်လိုက်samaပဲ။

ချီရှန်းရဲ့ပုံစံက နူးညံ့မှုတွေနဲ့ပြည့်နေသေည့်တိုင် ရက်စက်သောအလှလေးဟန်ပေါက်နေဆဲပင်။ သူက ယုံကြည်ချင်စရာကောင်းသော်လည်း အန္တရာယ်ရှိသောလေထုကိုပေးစွမ်းနေပြန်သည်။ သူ့မျက်လုံးတွေက နက်မှောင်နေကာ ခန့်မှန်း၍မရသောရည်ရွယ်ချက်များရှိနေသလိုပင်။

ထိုသူကား မျက်နှာနှစ်ဖက်ကုန်သည် ချီရှန်းပင်ဖြစ်တော့သည်။

...

တကယ်တော့ စစ်ထူချင်းယွီနဲ့လော်ကျွင့်ယွမ်က နဉ်ရှုတို့ကို ဝရမ်းထုတ်ထားပါတယ်။ ယူတို့သေချာမဖတ်လို့။ အိုင် စစ်ထူချင်းယွီကိုကြိုက်တာက တစ်ခြားကြောင့်မဟုတ်ဘူး။ သူ့နာမည်Vibeက အတော်လေးမိုက်လို့။ ခေါ်လို့လည်းကောင်းတယ် XD

...