[Zawgyi]

{ကမၻာသစ္ရဲ႕တံခါးမ်ားကိုဖြင့္လွစ္ျခင္း}

အဝတ္ကင္းမဲ့ေနတဲ့လူနွစ္ေယာက္ကို ေနာက္ဆံုးတစ္ခ်က္ၾကည့္ရင္း နဥ္ရႈ ယုတ္မာစြာရယ္လိုက္သည္။ ကမၻာသစ္တစ္ခုရဲ႕တံခါးကို ဖြင့္လွစ္လိုက္နိုင္တဲ့အတြက္ ဂုဏ္ယူပါတယ္။

"သြားၾကစို႔!"

ိနဥ္ရႈ ယဲြ႕လန္ကို လွမ္းေျပာလိုက္သည္။ ယဲြ႕လန္က ကုတင္ေပၚကအမ်ိဳးသားနွစ္ေယာက္ကို ၾကည့္ေနဆဲျဖစ္တာကို သူမျမင္တဲ့အခါ သူမက ယဲြ႕လန္ရဲ႕က်ႌလက္ကိုဆဲြကာ အျပင္ဘက္ေခၚထုတ္လာ၏။

"မမေလး၊ ဒီအေစခံ တကယ္ပဲစိတ္လႈပ္ရွားရတယ္။"

ယဲြ႕လန္က တလက္လက္ေတာက္ေနေသာမ်က္လံုးမ်ားျဖင့္ ေျပာလာသည္။

နဥ္ရႈ ဆံြ႕အသြားေခ်ၿပီ။

"နင္က ဘာကိုစိတ္လႈပ္ရွားေနတာလဲ?"

"သူတို႔နွစ္ေယာက္ ကုတင္ေပၚမွာအတူတလဲွေနတာကိုျမင္ေတာ့ ဒီအေစခံရဲ႕နွလံုးသားေလးက ဒုတ္-ဒုတ္၊ ဒုတ္-ဒုတ္နဲ႔ ခုန္လာတယ္။ ဆံပင္ေတြလည္းေထာင္လာၿပီး ၾကက္သီးေတြလည္းထလာတယ္။ ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္၊ ကြၽန္မ တကယ္စိတ္လႈပ္ရွားေနတာ။"

ယဲြ႕လန္ရဲ႕မ်က္နွာတစ္ျပင္လံုးက ရဲရဲနီေနသည္။

နဥ္ရႈရဲ႕ေမးရိုးေတြ ျပဳတ္က်လုနီးပါးပင္။ စစ္ထူခ်င္းယီြနဲ႔ေလာ္ကြၽင့္ယြမ္တို႔ကပဲ ကမၻာသစ္ကိုဖြင့္လွစ္လိုက္ၾကတဲ့သူေတြမဟုတ္ဘဲ ဒီေကာင္မေလးယဲြ႕လန္ကပါ ကမၻာသစ္ကိုဖြင့္လွစ္လိုက္တယ္ေပါ့ေလ။

ယဲြ႕လန္က ေနာက္တစ္ေခါက္ထပ္ၾကည့္ခ်င္ေနေပမယ့္လည္း နဥ္ရႈက သူမရဲ႕အက်ႌေကာ္လံကိုဆဲြကာ ခရာကိုမႈတ္လိုက္ေတာ့သည္။

ထို႔ေနာက္တြင္မူ အနက္ေရာင္ပံုရိပ္တစ္ခုက အခန္းထဲကိုျပတင္းေပါက္ကတစ္တင့္ခုန္ဝင္လာၿပီး ခ်က္ခ်င္းပင္ျပန္ခုန္ထြက္သြားေလ၏။

နဥ္ရႈ : …

သူမတို႔က ၿခံဝင္းအျပင္ဘက္မွာ ထင္ထင္ရွားရွားႀကီးရပ္ေနတာေလ။ ဒါကို လ်ိွဳ႕ဝွက္သက္ေတာ္ေစာင့္က ဘာလို႔ အထဲကိုပဲခုန္ဝင္ေနေသးတာတုန္း?

"ကြၽန္မ ရွင့္ကိုျပင္ဆင္ထားဖို႔ေျပာထားတာေတြအကုန္လံုး အဆင္သင့္လုပ္ထားၿပီလား?"

နဥ္ရႈ လ်ိွဳ႕ဝွက္သက္ေတာ္ေစာင့္ကိုေမးလိုက္သည္။

လ်ွိဳ႕ဝွက္သက္ေတာ္ေစာင့္က ေခါင္းၿငိမ့္ကာေျပာလာ၏။

"ရထားလံုးက ၿခံအျပင္မွာ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ထြက္ခြာလို႔ရပါၿပီ။"

နဥ္ရႈ စိတ္သက္သာရာရေသာသက္ျပင္းတစ္ခ်က္ကိုခ်ကာ ေျပာလိုက္သည္။

"ဒါဆို သြားၾကစို႔။"

လူသံုးေယာက္က အိမ္ေတာ္ဝင္းထဲမွလွည့္ပတ္ေစာင့္ၾကပ္ေနၾကတဲ့ အေစာင့္ေတြကိုေရွာင္ရွားၿပီး ရထားလံုးေစာင့္ေနတဲ့နံရံဆီေရာက္လာၾကသည္။ နဥ္ရႈက ေမး၏။

"ငါတို႔ နံရံေပၚဘယ္လိုတက္မွာလဲ?"

လ်ွိဳ႕ဝွက္သက္ေတာ္ေစာင့္က စိတ္မပါ့တပါျဖင့္ေျပာလာသည္။

"က်ဳပ္ ခင္ဗ်ားတို႔နွစ္ေယာက္ကို သယ္သြားေပးမယ္။"

ထို႔ေနာက္ လ်ွိဳ႕ဝွက္သက္ေတာ္စာင့္က သူမတို႔နွစ္ဦးကိုေပြ႕ခ်ီကာ နံရံေပၚႀကိဳးစားခုန္တက္လိုက္ေလသည္။

သို႔ေပမယ့္ ၾကမ္းတမ္းလြန္းတဲ့အမွန္တရားကေတာ့ လ်ွိဳဝွက္သက္ေတာ္ေစာင့္က သူ႔အရည္အခ်င္းကိုအမ်ားႀကီးပိုတြက္ခ်က္မိထားတာျဖစ္ၿပီး သံုးေယာက္သားတလိမ့္ေခါက္ေကြးျဖင့္ျပဳတ္က်လာကာ ထပ္မိေနေတာ့သည္။

"ေသာက္က်ိဳးနည္းလွခ်ည္လား? ရွင္ လုပ္နိုင္လား မလုပ္နိုင္ဘူးလား?"

နဥ္ရႈ သူမအက်ႌကဖုန္ေတြကို ခါထုတ္လိုက္သည္။ ဒီလိုမယံုၾကည္ရတဲ့လ်ွိဳ႕ဝွက္သက္ေတာ္ေစာင့္နဲ႔ေတြ႕ရတာက သည္းမခံနိုင္စရာပဲ။

လ်ွိဳ႕ဝွက္သက္ေတာ္ေစာင့္က ေျပာေလသည္။

"က်ဳပ္ နံရံေပၚကိုခုန္တက္နိုင္တယ္ေလ။ လူနွစ္ေယာက္သယ္ၿပီးေတာ့လည္း လုပ္နိုင္မယ္လို႔ က်ဳပ္ထင္လိုက္တာ။"

နဥ္ရႈ : …

"ထားလိုက္ေတာ့၊ ယဲြ႕လန္နဲ႔ငါ ေခြးတိုးေပါက္ကထြက္ခဲ့မယ္။"

နဥ္ရႈ စိတ္တိုေနေသာေလသံျဖင့္ေျပာလိုက္သည္။

"မရဘူး။"

ယဲြ႕လန္ကေတာ့ နဥ္ရႈရဲ႕အႀကံျပဳခ်က္ကို အခိုင္အမာပင္ျငင္းပယ္ေလ၏။

"ဒီအေစခံပဲ ေခြးတိုးေပါက္ကထြက္ခဲ့ပါ့မယ္။ မမေလးက လ်ွိဳ႕ဝွက္သက္ေတာ္ေစာင့္နဲ႔အတူတူ နံရံကိုေက်ာ္သြားသင့္တယ္။

ဒါက လမ္းလဲြေနၿပီေနာ္။ ရာထူးအဆင့္အတန္းေတြနဲ႔ ခဲြျခားဖို႔လိုလို႔လား? ဒီေကာင္မေလးကေတာ့ မယံုနိုင္စရာပဲ။

ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ နဥ္ရႈတစ္ေယာက္ ရင္ဘတ္ႀကီးတစ္ေနလ်က္မွာပင္ အတင္းတိုးေဝွ႔ထြက္ရျခင္းနွင့္ပင္ အဆံုးသတ္ေလ၏။ သူမအျပင္ထြက္လို႔ရတဲ့အခါ ယဲြ႕လန္ကိုေျပာေလသည္။

"ျမ-ျမန္ျမန္ေလး။ ငါ့ကိုလက္တစ္ဖက္နဲ႔ထိန္းထားဦး။ ငါ မရပ္နိုင္ေတာ့ဘူး။ ငါ့ရင္ဘတ္နာတယ္။"

"မမေလး၊ ဒီအေစခံ မမေလးအတြက္ အဲ့ဒါကို ပြတ္ေပးရမလား?"

ယဲြ႕လန္က လက္ဆန္႔ထုတ္ကာ ေျပာလာ၏။

နဥ္ရႈ : …

ကလုတ္-ကလုတ္၊ ကလုတ္-ကလုတ္...

လ်ွိဳ႕ဝွက္သက္ေတာ္ေစာင့္က ရထားလံုးကိုေမာင္းလာၿပီးေနာက္ နဥ္ရႈနဲ႔ယဲြ႕လန္တို႔ အလ်င္အျမန္ပင္တက္လိုက္ၾကသည္။

လ်ိွဳ႕ဝွက္သက္ေတာ္ေစာင့္က ေမးလာသည္။

"သခင္မေလး၊ က်ဳပ္တို႔ ဘယ္သြားမွာလဲ?"

"Padonၿမိဳ႕ကို။"

မ်က္နွာနွစ္ဖက္နဲ႔နန္းတြင္းကုန္သည္က အဲ့ၿမိဳ႕မွာေလ။

Padonၿမိဳ႕က ဒီေနရာနဲ႔သိပ္မေဝးတာေၾကာင့္ အဲ့ကိုေရာက္ဖို႔တစ္ရက္ေလာက္သာၾကာနိုင္သည္။

"Padonၿမိဳ႕မွာ သခင္မေလးရဲ႕အမ်ိဳးေတြရွိလို႔လား?"

လ်ွိဳ႕ဝွက္သက္ေတာ္ေစာင့္က ေမး၏။

"ဒါမွမဟုတ္ သခင္ႀကီးက သူနဲ႔ျပန္ဆံုဖို႔ အဲ့ကိုလာဖို႔ေျပာခဲ့တာလား?"

"မဟုတ္ဘူး၊ ငါ Padonၿမိဳ႕ကို ဒီအတိုင္းသြားခ်င္ရံုပဲ။"

နဥ္ရႈ ဇြတ္တ႐ြတ္ဟန္ျဖင့္ျပန္ေျဖလိုက္သည္။

ရထားလံုးက မၾကာခင္မွာပဲ ၿမိဳ႕ကေနထြက္ခြာလာခဲ့၏။ ၿမိဳ႕ဝင္ေပါက္က ေဝးကြာေပ်ာက္ကြယ္သြားတာကိုၾကည့္ရင္း သူမ စိတ္သက္သာရာရစြာျဖင့္ သက္ျပင္းခ်လိုက္မိသည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူမ ဒီလူေတြဆီကေန တြန္းလွဲၿပီးအဓမၼက်င့္ခံရတာ၊ ကိုယ္ဝန္ရတာ၊ ကိုယ္ဝန္ပ်က္က်တဲ့အထိ အဓမၼက်င့္ခံရတာ၊ ဓမၼတာအခ်ိန္မွာတြန္းလွဲၿပီးအဓမၼက်င့္ခံရတာေတြမခံရဘဲ လြတ္ေျမာက္လာခဲ့ၿပီ။

တစ္ညလံုးအလုပ္ႀကိဳးစားၿပီး ပင္ပန္းေနၿပီျဖစ္တာေၾကာင့္ ယဲြ႕လန္ကိုမွီရင္းနွင့္ပင္ နဥ္ရႈတစ္ေယာက္ အိပ္ေပ်ာ္သြားေတာ့သည္။

...

ေမး : လ်ွိဳ႕ဝွက္သက္ေတာ္ေစာင့္က အခန္းထဲကို ဘာလို႔ခုန္ဝင္သြားတာလဲ?

(a) သူက အာရံုစိုက္မေနဘဲ သူတို႔နွစ္ေယာက္ကို အျပင္မွာမျမင္လို႔။

(b) သူလည္း ကမၻာသစ္ကိုစိတ္ဝင္စားလို႔။

(c) ယဲြ႕လန္ကို ဘာကမ်ားစိတ္လႈပ္ရွားေအာင္လုပ္လိုက္လဲဆိုတာ သိခ်င္လို႔။

.....

[Unicode]

{ကမ္ဘာသစ်ရဲ့တံခါးများကိုဖွင့်လှစ်ခြင်း}

အဝတ်ကင်းမဲ့နေတဲ့လူနှစ်ယောက်ကို နောက်ဆုံးတစ်ချက်ကြည့်ရင်း နဉ်ရှု ယုတ်မာစွာရယ်လိုက်သည်။ ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုရဲ့တံခါးကို ဖွင့်လှစ်လိုက်နိုင်တဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်။

"သွားကြစို့!"

ိနဉ်ရှု ယွဲ့လန်ကို လှမ်းပြောလိုက်သည်။ ယွဲ့လန်က ကုတင်ပေါ်ကအမျိုးသားနှစ်ယောက်ကို ကြည့်နေဆဲဖြစ်တာကို သူမမြင်တဲ့အခါ သူမက ယွဲ့လန်ရဲ့င်္ကျီလက်ကိုဆွဲကာ အပြင်ဘက်ခေါ်ထုတ်လာ၏။

"မမလေး၊ ဒီအစေခံ တကယ်ပဲစိတ်လှုပ်ရှားရတယ်။"

ယွဲ့လန်က တလက်လက်တောက်နေသောမျက်လုံးများဖြင့် ပြောလာသည်။

နဉ်ရှု ဆွံ့အသွားချေပြီ။

"နင်က ဘာကိုစိတ်လှုပ်ရှားနေတာလဲ?"

"သူတို့နှစ်ယောက် ကုတင်ပေါ်မှာအတူတလှဲနေတာကိုမြင်တော့ ဒီအစေခံရဲ့နှလုံးသားလေးက ဒုတ်-ဒုတ်၊ ဒုတ်-ဒုတ်နဲ့ ခုန်လာတယ်။ ဆံပင်တွေလည်းထောင်လာပြီး ကြက်သီးတွေလည်းထလာတယ်။ ဘယ်လိုဖြစ်ဖြစ်၊ ကျွန်မ တကယ်စိတ်လှုပ်ရှားနေတာ။"

ယွဲ့လန်ရဲ့မျက်နှာတစ်ပြင်လုံးက ရဲရဲနီနေသည်။

နဉ်ရှုရဲ့မေးရိုးတွေ ပြုတ်ကျလုနီးပါးပင်။ စစ်ထူချင်းယွီနဲ့လော်ကျွင့်ယွမ်တို့ကပဲ ကမ္ဘာသစ်ကိုဖွင့်လှစ်လိုက်ကြတဲ့သူတွေမဟုတ်ဘဲ ဒီကောင်မလေးယွဲ့လန်ကပါ ကမ္ဘာသစ်ကိုဖွင့်လှစ်လိုက်တယ်ပေါ့လေ။

ယွဲ့လန်က နောက်တစ်ခေါက်ထပ်ကြည့်ချင်နေပေမယ့်လည်း နဉ်ရှုက သူမရဲ့အင်္ကျီကော်လံကိုဆွဲကာ ခရာကိုမှုတ်လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ အနက်ရောင်ပုံရိပ်တစ်ခုက အခန်းထဲကိုပြတင်းပေါက်ကတစ်တင့်ခုန်ဝင်လာပြီး ချက်ချင်းပင်ပြန်ခုန်ထွက်သွားလေ၏။

နဉ်ရှု : …

သူမတို့က ခြံဝင်းအပြင်ဘက်မှာ ထင်ထင်ရှားရှားကြီးရပ်နေတာလေ။ ဒါကို လျှို့ဝှက်သက်တော်စောင့်က ဘာလို့ အထဲကိုပဲခုန်ဝင်နေသေးတာတုန်း?

"ကျွန်မ ရှင့်ကိုပြင်ဆင်ထားဖို့ပြောထားတာတွေအကုန်လုံး အဆင်သင့်လုပ်ထားပြီလား?"

နဉ်ရှု လျှို့ဝှက်သက်တော်စောင့်ကိုမေးလိုက်သည်။

လျှို့ဝှက်သက်တော်စောင့်က ခေါင်းငြိမ့်ကာပြောလာ၏။

"ရထားလုံးက ခြံအပြင်မှာ။ ကျွန်တော်တို့ ထွက်ခွာလို့ရပါပြီ။"

နဉ်ရှု စိတ်သက်သာရာရသောသက်ပြင်းတစ်ချက်ကိုချကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို သွားကြစို့။"

လူသုံးယောက်က အိမ်တော်ဝင်းထဲမှလှည့်ပတ်စောင့်ကြပ်နေကြတဲ့ အစောင့်တွေကိုရှောင်ရှားပြီး ရထားလုံးစောင့်နေတဲ့နံရံဆီရောက်လာကြသည်။ နဉ်ရှုက မေး၏။

"ငါတို့ နံရံပေါ်ဘယ်လိုတက်မှာလဲ?"

လျှို့ဝှက်သက်တော်စောင့်က စိတ်မပါ့တပါဖြင့်ပြောလာသည်။

"ကျုပ် ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်ကို သယ်သွားပေးမယ်။"

ထို့နောက် လျှို့ဝှက်သက်တော်စာင့်က သူမတို့နှစ်ဦးကိုပွေ့ချီကာ နံရံပေါ်ကြိုးစားခုန်တက်လိုက်လေသည်။

သို့ပေမယ့် ကြမ်းတမ်းလွန်းတဲ့အမှန်တရားကတော့ လျှိုဝှက်သက်တော်စောင့်က သူ့အရည်အချင်းကိုအများကြီးပိုတွက်ချက်မိထားတာဖြစ်ပြီး သုံးယောက်သားတလိမ့်ခေါက်ကွေးဖြင့်ပြုတ်ကျလာကာ ထပ်မိနေတော့သည်။

"သောက်ကျိုးနည်းလှချည်လား? ရှင် လုပ်နိုင်လား မလုပ်နိုင်ဘူးလား?"

နဉ်ရှု သူမအင်္ကျီကဖုန်တွေကို ခါထုတ်လိုက်သည်။ ဒီလိုမယုံကြည်ရတဲ့လျှို့ဝှက်သက်တော်စောင့်နဲ့တွေ့ရတာက သည်းမခံနိုင်စရာပဲ။

လျှို့ဝှက်သက်တော်စောင့်က ပြောလေသည်။

"ကျုပ် နံရံပေါ်ကိုခုန်တက်နိုင်တယ်လေ။ လူနှစ်ယောက်သယ်ပြီးတော့လည်း လုပ်နိုင်မယ်လို့ ကျုပ်ထင်လိုက်တာ။"

နဉ်ရှု : …

"ထားလိုက်တော့၊ ယွဲ့လန်နဲ့ငါ ခွေးတိုးပေါက်ကထွက်ခဲ့မယ်။"

နဉ်ရှု စိတ်တိုနေသောလေသံဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

"မရဘူး။"

ယွဲ့လန်ကတော့ နဉ်ရှုရဲ့အကြံပြုချက်ကို အခိုင်အမာပင်ငြင်းပယ်လေ၏။

"ဒီအစေခံပဲ ခွေးတိုးပေါက်ကထွက်ခဲ့ပါ့မယ်။ မမလေးက လျှို့ဝှက်သက်တော်စောင့်နဲ့အတူတူ နံရံကိုကျော်သွားသင့်တယ်။

ဒါက လမ်းလွဲနေပြီနော်။ ရာထူးအဆင့်အတန်းတွေနဲ့ ခွဲခြားဖို့လိုလို့လား? ဒီကောင်မလေးကတော့ မယုံနိုင်စရာပဲ။

နောက်ဆုံးမှာတော့ နဉ်ရှုတစ်ယောက် ရင်ဘတ်ကြီးတစ်နေလျက်မှာပင် အတင်းတိုးဝှေ့ထွက်ရခြင်းနှင့်ပင် အဆုံးသတ်လေ၏။ သူမအပြင်ထွက်လို့ရတဲ့အခါ ယွဲ့လန်ကိုပြောလေသည်။

"မြ-မြန်မြန်လေး။ ငါ့ကိုလက်တစ်ဖက်နဲ့ထိန်းထားဦး။ ငါ မရပ်နိုင်တော့ဘူး။ ငါ့ရင်ဘတ်နာတယ်။"

"မမလေး၊ ဒီအစေခံ မမလေးအတွက် အဲ့ဒါကို ပွတ်ပေးရမလား?"

ယွဲ့လန်က လက်ဆန့်ထုတ်ကာ ပြောလာ၏။

နဉ်ရှု : …

ကလုတ်-ကလုတ်၊ ကလုတ်-ကလုတ်...

လျှို့ဝှက်သက်တော်စောင့်က ရထားလုံးကိုမောင်းလာပြီးနောက် နဉ်ရှုနဲ့ယွဲ့လန်တို့ အလျင်အမြန်ပင်တက်လိုက်ကြသည်။

လျှို့ဝှက်သက်တော်စောင့်က မေးလာသည်။

"သခင်မလေး၊ ကျုပ်တို့ ဘယ်သွားမှာလဲ?"

"Padonမြို့ကို။"

မျက်နှာနှစ်ဖက်နဲ့နန်းတွင်းကုန်သည်က အဲ့မြို့မှာလေ။

Padonမြို့က ဒီနေရာနဲ့သိပ်မဝေးတာကြောင့် အဲ့ကိုရောက်ဖို့တစ်ရက်လောက်သာကြာနိုင်သည်။

"Padonမြို့မှာ သခင်မလေးရဲ့အမျိုးတွေရှိလို့လား?"

လျှို့ဝှက်သက်တော်စောင့်က မေး၏။

"ဒါမှမဟုတ် သခင်ကြီးက သူနဲ့ပြန်ဆုံဖို့ အဲ့ကိုလာဖို့ပြောခဲ့တာလား?"

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါ Padonမြို့ကို ဒီအတိုင်းသွားချင်ရုံပဲ။"

နဉ်ရှု ဇွတ်တရွတ်ဟန်ဖြင့်ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ရထားလုံးက မကြာခင်မှာပဲ မြို့ကနေထွက်ခွာလာခဲ့၏။ မြို့ဝင်ပေါက်က ဝေးကွာပျောက်ကွယ်သွားတာကိုကြည့်ရင်း သူမ စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူမ ဒီလူတွေဆီကနေ တွန်းလှဲပြီးအဓမ္မကျင့်ခံရတာ၊ ကိုယ်ဝန်ရတာ၊ ကိုယ်ဝန်ပျက်ကျတဲ့အထိ အဓမ္မကျင့်ခံရတာ၊ ဓမ္မတာအချိန်မှာတွန်းလှဲပြီးအဓမ္မကျင့်ခံရတာတွေမခံရဘဲ လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီ။

တစ်ညလုံးအလုပ်ကြိုးစားပြီး ပင်ပန်းနေပြီဖြစ်တာကြောင့် ယွဲ့လန်ကိုမှီရင်းနှင့်ပင် နဉ်ရှုတစ်ယောက် အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

...

မေး : လျှို့ဝှက်သက်တော်စောင့်က အခန်းထဲကို ဘာလို့ခုန်ဝင်သွားတာလဲ?

(a) သူက အာရုံစိုက်မနေဘဲ သူတို့နှစ်ယောက်ကို အပြင်မှာမမြင်လို့။

(b) သူလည်း ကမ္ဘာသစ်ကိုစိတ်ဝင်စားလို့။

(c) ယွဲ့လန်ကို ဘာကများစိတ်လှုပ်ရှားအောင်လုပ်လိုက်လဲဆိုတာ သိချင်လို့။

.....