《The Poor Female Lead Can't Take Anymore!(Realm-5)[Myanmar Translation]》Chapter - 17
Advertisement
[Zawgyi]
{စစ္သည္ေတြနဲ႔အတူတူေျပး}
နဥ္ရႈ ေက်နပ္ေနတဲ့အသံတစ္ခ်က္မျပဳခင္ ေပါက္စီငါးလံုးေ,လံုးစားပစ္လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ ယဲြ႕လန္က သူမကိုေမးလာ၏။
"မမေလး...အခု ကြၽန္မတို႔ ဘယ္ကိုသြားၾကမလဲ?"
"ျပန္သြားမယ္ေလ။"
နဥ္ရႈ သူမရင္ဘတ္ကို အႀကိမ္အနည္းငယ္ခန္႔ တဒုန္းဒုန္းထုလိုက္သည္။ ခ်ီးပဲ...ေပါက္စီနင္ေနသလို ခံစားေနရတယ္။ ေရနည္းနည္းေလာက္ေသာက္ဖို႔ သူမ အိမ္ေတာ္ကို ျမန္ျမန္ျပန္သြားဖို႔လိုေနၿပီ။
"ဟာ?!"
ယဲြ႕လန္က နဥ္ရႈကို အံ့အားသင့္ကာၾကည့္လာသည္။
"မမေလး...ကြၽန္မတို႔ လြတ္လာဖို႔ဆိုတာမလြယ္ဘူးကို ဘာလို႔ျပန္သြားမွာလဲ? မမေလးက လနဲ႔ပန္းေတြရဲ႕အလွကိုေတာင္ လႊမ္းမိုးနိုင္တဲ့ရုပ္ရည္နဲ႔ေမြးလာတာ။ ကြၽန္မတို႔သာျပန္သြားရင္ ဝံပုေလြအုပ္ထဲဝင္သလိုျဖစ္ေနမွာေပါ့။ ဒီအေစခံက မမေလးကို ျပန္သြားခြင့္မျပဳနိုင္ပါဘူး။"
နဥ္ရႈ ေျပာလိုက္သည္။
"နင့္မမေလးက တကယ္ေရဆာေနတယ္။ ေရနည္းနည္းေလာက္ေသာက္ဖို႔ အိမ္ေတာ္ကိုျပန္သြားရေအာင္။"
ယဲြ႕လန္က နဥ္ရႈေနာက္ကလိုက္ကာ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္အိမ္ေတာ္ကိုျပန္သြားရင္း ဝမ္းနည္းစြာသက္ျပင္းခ်၏။
"ကြၽန္မသာ မမေလး ဒီေလာက္အမ်ားႀကီးခံစားရမယ္မွန္းသိခဲ့ရင္ မမေလးကို သခင္ႀကီးနဲ႔အတူတူထြက္သြားဖို႔ တိုက္တြန္းပါတယ္။"
သူမတို႔ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္မုနဲ႔အတူတူလိုက္သြားရင္လည္း ကဲြသြားမွာပဲလို႔ နဥ္ရႈေတြးေနသည္။
"ကလုတ္...ကလုတ္...ကလုတ္...ကလုတ္.."
ျမင္းခြာသံမ်ားက စည္းခ်က္ညီညီအသံျဖင့္ သူမတို႔ထံေရာက္လာသည္။ နဥ္ရႈၾကည့္လိုက္ၿပီးေနာက္ စစ္ထူခ်င္းယီြက စစ္သည္တစ္စုကိုဦးေဆာင္ကာ ျမင္းေပၚတြင္ထိုင္ေနသည္ကိုျမင္လိုက္ရသည္။
စစ္ထူခ်င္းယီြက နဥ္ရႈကို အေပၚစီးမွငံု႔မိုးၾကည့္ေန၏။ နဥ္ရႈက အေတာ္ေလးႀကီးတဲ့ေပါက္စီထုပ္ႀကီးကိုပုိက္ထားတာျမင္တဲ့အခါ သူက သူ႔ေနာက္မွာရွိတဲ့စစ္သည္မ်ားကို လက္ေဝွ႔ယမ္းကာ အမိန္႔ေပးလိုက္သည္။
"ဒီစစ္သူႀကီးရဲ႕အက်ဥ္းသားကို ျပန္ဖမ္းလာခဲ့။"
စစ္သည္ေတာ္အမ်ားႀကီးက နဥ္ရႈနဲ႔ယဲြ႕လန္ကိုဖမ္းဖို႔ ခ်က္ခ်င္းေရွ႕တိုးလာၾကေသာ္လည္း နဥ္ရႈက အထက္စီးဆန္ေသာေအာ္သံျဖင့္သာတုန္႔ျပန္၏။
"နင္တို႔ေခြးေကာင္ေတြကန္းေနလား!? ဒီမမေလးကို တကယ္ထိရဲတယ္ေပါ့!? ဒီမ္ေလးက နင္တို႔လက္ေတြကိုျဖတ္ပစ္မွာ!"
"ေတာင္းပန္စမ္း! ကန္းေနတဲ့ေခြးေကာင္ေတြရဲ႕!"
ယဲြ႕လန္က ခ်က္ခ်င္းပင္ သံေယာင္လိုက္ကာေအာ္ေလ၏။
သူတုိ႔ကို နဥ္ရႈေအာ္ဟစ္ၿပီးေနာက္ စစ္သည္မ်ားမွာ တုန္႔ဆိုင္းသြားကာ စစ္ထူခ်င္းယီြကိုၾကည့္လိုက္ၾကသည္။
နဥ္ရႈရဲ႕ ေမာက္မာတဲ့အမူအရာကိုျမင္တဲ့အခါ စစ္ထူခ်င္းယီြရဲ႕မ်က္လံုးထဲမွာ မနွစ္ၿမိဳ႕မႈတို႔ျဖတ္ေျပးသြားသည္။ သူက သေရာ္လိုဟန္ျဖင့္ နွာေခါင္းရႈ႕ကာေျပာလာသည္။
"မမေလးမုက အဲ့လိုလုပ္မယ္ဆိုရင္ ဒီစစ္သူႀကီးရဲ႕ျမင္းကို စီးနိုင္မလား?"
သူက ေျပာရင္းျဖင့္ နဥ္ရႈကို သူ႔ျမင္းေပၚတက္ရန္ဖိတ္ေခၚသည့္အေနျဖင့္ သူမထံလက္ကမ္းသည္။
အရူးပဲ သူနဲ႔အတူတူျမင္းစီးလိမ့္မယ္။
နဥ္ရႈ ညင္သာစြာျပန္ေျပာလိုက္သည္။
"ဒီမမေလးက လမ္းေလ်ွာက္မွာ။"
"ဟား..ဟား...ဟား.."
စစ္ထူခ်င္းယီြက ရယ္ေမာလာ၏။
"ဒါဆိုလည္း မင္း က်န္တဲ့စစ္သည္ေတြနဲ႔အတူတူေျပးလို႔ရပါတယ္။ မင္းက အေျပးေကာင္းတယ္မလား? ဒါေပမယ့္ မင္း စစ္သည္ေတြနဲ႔အမွီမလိုက္နိုင္ခဲ့ရင္ေတာ့..."
စစ္ထူခ်င္းယီြက ယဲြ႕လန္ကို လက္ညႇိဳးထိုးလိုက္သည္။
"မင္းအေစခံေလးက စစ္တပ္ရဲ႕ျပည့္တန္ဆာျဖစ္လာလိမ့္မယ္။"
"မမေလး။"
ယဲြ႕လန္ရဲ႕အသံက တုန္ရီေနကာ နဥ္ရႈကို မ်က္ရည္မ်ားျဖင့္ၾကည့္လာ၏။ နဥ္ရႈ သူမကို နွစ္သိမ့္ရန္ႀကိဳးစားလိုက္သည္။
"မစိုးရိမ္ပါနဲ႔။ နင့္မမေလးက မွီေအာင္လိုက္နိုင္တာမို႔ ျပသနာမရွိဘူး။"
"သူ႔ကို ႀကိဳးတုပ္လိုက္!"
စစ္ထူခ်င္းယီြက နဥ္ရႈကို မခ်ိဳမခ်ဥ္ၿပံဳးျပလာသည္။
"ဒီစစ္သူႀကီးက မင္းကို သီးသန္႔ေခ့င္းေဆာင္ေပးမယ္။"
နဥ္ရႈ : ....
အက်င့္မေကာင္းလိုက္တာ။
စစ္သည္တစ္ေယာက္က ႀကိဳးထုတ္လာကာ နဥ္ရႈရဲ႕လက္ေကာက္ဝတ္ေတြကိုခပ္တင္းတင္းခ်ည္ၿပီး အစြန္းတစ္ဖက္ကို စစ္ထူခ်င္းယီြအား ကမ္းေပးလိုက္သည္။
"မင္း ဒီစစ္သူႀကီးရဲ႕ျမင္းေနာက္ကေနေျပးလိုက္နိုင္တယ္။ မင္း ျမန္ျမန္မေျပးနိုင္ရင္ မင္းကိုတ႐ြတ္တိုက္ဆဲြေခၚသြားဖို႔ကလဲြၿပီး ဒီစစ္သူႀကီးမွာ ေ႐ြးစရာမရွိဘူး။ မင္းရဲ႕ ျဖဴ ဥေနတဲ့အသားအရည္ေလးအတြက္စိတ္မေကာင္းစရာျဖစ္ေနမွာဆိုေတာ့ ႀကိဳးစားလိုက္ပါဦး။"
စစ္ထူခ်င္းယီြက ဒီေန႔ရာသီဥတုမေကာင္းဘူးလို႔ မွတ္ခ်က္ခ်ေနသလိုမ်ိဳး ညင္သာစြာေျပာလာသည္။
......
[Unicode]
{စစ်သည်တွေနဲ့အတူတူပြေး}
နဉ်ရှု ကျေနပ်နေတဲ့အသံတစ်ချက်မပြုခင် ပေါက်စီငါးလုံးေ,လုံးစားပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ယွဲ့လန်က သူမကိုမေးလာ၏။
"မမလေး...အခု ကျွန်မတို့ ဘယ်ကိုသွားကြမလဲ?"
"ပြန်သွားမယ်လေ။"
နဉ်ရှု သူမရင်ဘတ်ကို အကြိမ်အနည်းငယ်ခန့် တဒုန်းဒုန်းထုလိုက်သည်။ ချီးပဲ...ပေါက်စီနင်နေသလို ခံစားနေရတယ်။ ရေနည်းနည်းလောက်သောက်ဖို့ သူမ အိမ်တော်ကို မြန်မြန်ပြန်သွားဖို့လိုနေပြီ။
"ဟာ?!"
ယွဲ့လန်က နဉ်ရှုကို အံ့အားသင့်ကာကြည့်လာသည်။
"မမလေး...ကျွန်မတို့ လွတ်လာဖို့ဆိုတာမလွယ်ဘူးကို ဘာလို့ပြန်သွားမှာလဲ? မမလေးက လနဲ့ပန်းတွေရဲ့အလှကိုတောင် လွှမ်းမိုးနိုင်တဲ့ရုပ်ရည်နဲ့မွေးလာတာ။ ကျွန်မတို့သာပြန်သွားရင် ဝံပုလွေအုပ်ထဲဝင်သလိုဖြစ်နေမှာပေါ့။ ဒီအစေခံက မမလေးကို ပြန်သွားခွင့်မပြုနိုင်ပါဘူး။"
နဉ်ရှု ပြောလိုက်သည်။
"နင့်မမလေးက တကယ်ရေဆာနေတယ်။ ရေနည်းနည်းလောက်သောက်ဖို့ အိမ်တော်ကိုပြန်သွားရအောင်။"
ယွဲ့လန်က နဉ်ရှုနောက်ကလိုက်ကာ ဝန်ကြီးချုပ်အိမ်တော်ကိုပြန်သွားရင်း ဝမ်းနည်းစွာသက်ပြင်းချ၏။
"ကျွန်မသာ မမလေး ဒီလောက်အများကြီးခံစားရမယ်မှန်းသိခဲ့ရင် မမလေးကို သခင်ကြီးနဲ့အတူတူထွက်သွားဖို့ တိုက်တွန်းပါတယ်။"
သူမတို့ ဝန်ကြီးချုပ်မုနဲ့အတူတူလိုက်သွားရင်လည်း ကွဲသွားမှာပဲလို့ နဉ်ရှုတွေးနေသည်။
"ကလုတ်...ကလုတ်...ကလုတ်...ကလုတ်.."
မြင်းခွာသံများက စည်းချက်ညီညီအသံဖြင့် သူမတို့ထံရောက်လာသည်။ နဉ်ရှုကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စစ်ထူချင်းယွီက စစ်သည်တစ်စုကိုဦးဆောင်ကာ မြင်းပေါ်တွင်ထိုင်နေသည်ကိုမြင်လိုက်ရသည်။
စစ်ထူချင်းယွီက နဉ်ရှုကို အပေါ်စီးမှငုံ့မိုးကြည့်နေ၏။ နဉ်ရှုက အတော်လေးကြီးတဲ့ပေါက်စီထုပ်ကြီးကိုပိုက်ထားတာမြင်တဲ့အခါ သူက သူ့နောက်မှာရှိတဲ့စစ်သည်များကို လက်ဝှေ့ယမ်းကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
"ဒီစစ်သူကြီးရဲ့အကျဉ်းသားကို ပြန်ဖမ်းလာခဲ့။"
စစ်သည်တော်အများကြီးက နဉ်ရှုနဲ့ယွဲ့လန်ကိုဖမ်းဖို့ ချက်ချင်းရှေ့တိုးလာကြသော်လည်း နဉ်ရှုက အထက်စီးဆန်သောအော်သံဖြင့်သာတုန့်ပြန်၏။
"နင်တို့ခွေးကောင်တွေကန်းနေလား!? ဒီမမလေးကို တကယ်ထိရဲတယ်ပေါ့!? ဒီမ်လေးက နင်တို့လက်တွေကိုဖြတ်ပစ်မှာ!"
"တောင်းပန်စမ်း! ကန်းနေတဲ့ခွေးကောင်တွေရဲ့!"
ယွဲ့လန်က ချက်ချင်းပင် သံယောင်လိုက်ကာအော်လေ၏။
သူတို့ကို နဉ်ရှုအော်ဟစ်ပြီးနောက် စစ်သည်များမှာ တုန့်ဆိုင်းသွားကာ စစ်ထူချင်းယွီကိုကြည့်လိုက်ကြသည်။
နဉ်ရှုရဲ့ မောက်မာတဲ့အမူအရာကိုမြင်တဲ့အခါ စစ်ထူချင်းယွီရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ မနှစ်မြို့မှုတို့ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူက သရော်လိုဟန်ဖြင့် နှာခေါင်းရှု့ကာပြောလာသည်။
"မမလေးမုက အဲ့လိုလုပ်မယ်ဆိုရင် ဒီစစ်သူကြီးရဲ့မြင်းကို စီးနိုင်မလား?"
သူက ပြောရင်းဖြင့် နဉ်ရှုကို သူ့မြင်းပေါ်တက်ရန်ဖိတ်ခေါ်သည့်အနေဖြင့် သူမထံလက်ကမ်းသည်။
အရူးပဲ သူနဲ့အတူတူမြင်းစီးလိမ့်မယ်။
နဉ်ရှု ညင်သာစွာပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ဒီမမလေးက လမ်းလျှောက်မှာ။"
"ဟား..ဟား...ဟား.."
စစ်ထူချင်းယွီက ရယ်မောလာ၏။
"ဒါဆိုလည်း မင်း ကျန်တဲ့စစ်သည်တွေနဲ့အတူတူပြေးလို့ရပါတယ်။ မင်းက အပြေးကောင်းတယ်မလား? ဒါပေမယ့် မင်း စစ်သည်တွေနဲ့အမှီမလိုက်နိုင်ခဲ့ရင်တော့..."
စစ်ထူချင်းယွီက ယွဲ့လန်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။
"မင်းအစေခံလေးက စစ်တပ်ရဲ့ပြည့်တန်ဆာဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"
"မမလေး။"
ယွဲ့လန်ရဲ့အသံက တုန်ရီနေကာ နဉ်ရှုကို မျက်ရည်များဖြင့်ကြည့်လာ၏။ နဉ်ရှု သူမကို နှစ်သိမ့်ရန်ကြိုးစားလိုက်သည်။
"မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ နင့်မမလေးက မှီအောင်လိုက်နိုင်တာမို့ ပြသနာမရှိဘူး။"
"သူ့ကို ကြိုးတုပ်လိုက်!"
စစ်ထူချင်းယွီက နဉ်ရှုကို မချိုမချဉ်ပြုံးပြလာသည်။
"ဒီစစ်သူကြီးက မင်းကို သီးသန့်ခေ့င်းဆောင်ပေးမယ်။"
နဉ်ရှု : ....
အကျင့်မကောင်းလိုက်တာ။
စစ်သည်တစ်ယောက်က ကြိုးထုတ်လာကာ နဉ်ရှုရဲ့လက်ကောက်ဝတ်တွေကိုခပ်တင်းတင်းချည်ပြီး အစွန်းတစ်ဖက်ကို စစ်ထူချင်းယွီအား ကမ်းပေးလိုက်သည်။
"မင်း ဒီစစ်သူကြီးရဲ့မြင်းနောက်ကနေပြေးလိုက်နိုင်တယ်။ မင်း မြန်မြန်မပြေးနိုင်ရင် မင်းကိုတရွတ်တိုက်ဆွဲခေါ်သွားဖို့ကလွဲပြီး ဒီစစ်သူကြီးမှာ ရွေးစရာမရှိဘူး။ မင်းရဲ့ ဖြူ ဥနေတဲ့အသားအရည်လေးအတွက်စိတ်မကောင်းစရာဖြစ်နေမှာဆိုတော့ ကြိုးစားလိုက်ပါဦး။"
စစ်ထူချင်းယွီက ဒီနေ့ရာသီဥတုမကောင်းဘူးလို့ မှတ်ချက်ချနေသလိုမျိုး ညင်သာစွာပြောလာသည်။
......
Advertisement
- In Serial18 Chapters
Not Alone
Eshaal was a teenager when she found her parents dead in their own room. She was determined to solve the mystery of her parents death with her inherited spiritual device ''Minni''. Later she met a person named Ash. Ash is undoubtedly an exceptionally talented young man. He wield two daggers. Eshaal and Ash are a complete opposite of each other but they were forced to act like a couple and work together.
8 188 - In Serial7 Chapters
The Paradox Prophecy
Thousands of years ago, an alliance between the races of Idoras and the mighty dragons, saved the world from destruction. After many years of relative peace, a dark evil emerges. Aalya, a young girl from the small kingdom of Avani, meets the young Prince Alexandar. When chaos reigns on their peaceful home, Aalya and her friends gear up for an adventure that could very well determine the fate of all life in Idoras. I haven't completely fleshed out the prophecy yet but I wanted to include it because it is an important part of the story. I have decided it would be better to spend some time figuring out the world I am creating and work out all the kinks in the story. I have done a lot of editing in the first seven chapters already. For now, updating will be scarce. I will post all of part one once I am happy with what I have written. I will leave what I have up, but please let me know what you think. I do not own the image I used for the cover.
8 84 - In Serial41 Chapters
moving
hi my name is y/n and i'm from Arkansas and i'm moving to texas with my family untill i found out my tiktok crush go to my school
8 166 - In Serial87 Chapters
Ode to Freud
For those who do not understand the reference, "wish fulfillment" is before anything a term created by Sigmund Freud in the 1900's. In psychology it is a state of satisfying unconscious needs and desires by the use of fantasy and delusion. In literature it is the very base of fictional work, but also the name of a style of writing where the author sacrifices the key elements of good storytelling in order to fulfill his own psychopathic, neurotic or perverse needs and desires, usually through the use of the characters in weird and forced situations. What I meant by the title of this story is that it is a trashy, badly written, shitty story about me getting some wish fulfillment by the use of some characters and a fictional world of my creation. Not the good kind of fulfillment, since my wishes are of the bad kind and I intend to fulfill those, not yours. Also, being a total amateur and not writing a proper plot before starting are two big indicators that this story is going to go bad. I guess Royal Road call this kind of stories the "Mary Sue" kind. So, unless you are a very ugly piece of trash (at least as much as I am) don’t bother reading it. Now, if you ARE messed up on the level of a clinically depressive, lightly suicidal, lolicon/shotacon aligned morbidly obese hikikomori vermin who sold his virginity to a prostitute and is currently living at the costs of his widowed mother after expending all the money he got from his father’s inheritance, all the while masturbating furiously to beast/furry dickgirl hentai, then be welcomed. Please feel free to get a serving at my antidepressants and also at the canned tuna I have stored in the fridge. There may be some cheese somewhere, and I am pretty sure I bought some juice the other day, but I have no idea where it is. Anyway. You may dislike what I write because of all the amauteur(ish) writing, or you may not. Who knows. Give it a try and write a comment. It gets lonely writing to no one. Also, feel free to grant me inspiration not only by making comments about the world and/or characters, but specially by suggesting a music for me to listen while I write the next chapter. Be warned : I do get influenced easily by the background music I listen while writing. If you exist, of course. I'm seriously doubting anyone has read anything after the "lolicon hikikomori" thing. Also, I have a tiny dick.Just so you can feel better about yourself a little more. Or maybe I have just degraded psychologically a little more and now I am into shame-play. I wonder if the psychiatrist would increase my meds a bit if I told her about it.Hope I never get to penispanick, though! Self-mutilation, especially of the castration type, would be baaaad. After all, I do like my prostitutes. And having sex with them when I can afford it. Oh, yeah, the story. I will just write the first chapter in a few moments.Until later, b(i)each.
8 176 - In Serial46 Chapters
demon slayer ; dejected
➵ Completed!© 𝚊 𝚒 𝚛 𝚒 𝚜 𝚛 𝚊 𝚒 𝚗 𝚜▸ Published: Apr 08, 2020▸ Finished: Mar 22, 2020Slow updates. I'm either out of ideas, motivation, or I'm simply mia, whichever you prefer!
8 135 - In Serial52 Chapters
Princess of Peace [BNHA]
I felt all the color drain from my face and dropped back onto the bed not sure I could stand. "You mean-...I'm a-... father?" It sounded like Ayumi was struggling to breathe, "Yes...I'm not calling to make you feel guilty...it's just...there was an accident, it doesn't look like I'm going to make it, and-." Her voice cracked, "I know you weren't ready for a family and its unfair of me to do this to you, but you're the only I trust enough to care for her..." Her? Tears welled in my eyes, "I have a daughter?"
8 89
Prev Chap
Next Chap
Chap List
Boy
Girl
