《The Poor Female Lead Can't Take Anymore!(Realm-5)[Myanmar Translation]》Chapter - 17
Advertisement
[Zawgyi]
{စစ္သည္ေတြနဲ႔အတူတူေျပး}
နဥ္ရႈ ေက်နပ္ေနတဲ့အသံတစ္ခ်က္မျပဳခင္ ေပါက္စီငါးလံုးေ,လံုးစားပစ္လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ ယဲြ႕လန္က သူမကိုေမးလာ၏။
"မမေလး...အခု ကြၽန္မတို႔ ဘယ္ကိုသြားၾကမလဲ?"
"ျပန္သြားမယ္ေလ။"
နဥ္ရႈ သူမရင္ဘတ္ကို အႀကိမ္အနည္းငယ္ခန္႔ တဒုန္းဒုန္းထုလိုက္သည္။ ခ်ီးပဲ...ေပါက္စီနင္ေနသလို ခံစားေနရတယ္။ ေရနည္းနည္းေလာက္ေသာက္ဖို႔ သူမ အိမ္ေတာ္ကို ျမန္ျမန္ျပန္သြားဖို႔လိုေနၿပီ။
"ဟာ?!"
ယဲြ႕လန္က နဥ္ရႈကို အံ့အားသင့္ကာၾကည့္လာသည္။
"မမေလး...ကြၽန္မတို႔ လြတ္လာဖို႔ဆိုတာမလြယ္ဘူးကို ဘာလို႔ျပန္သြားမွာလဲ? မမေလးက လနဲ႔ပန္းေတြရဲ႕အလွကိုေတာင္ လႊမ္းမိုးနိုင္တဲ့ရုပ္ရည္နဲ႔ေမြးလာတာ။ ကြၽန္မတို႔သာျပန္သြားရင္ ဝံပုေလြအုပ္ထဲဝင္သလိုျဖစ္ေနမွာေပါ့။ ဒီအေစခံက မမေလးကို ျပန္သြားခြင့္မျပဳနိုင္ပါဘူး။"
နဥ္ရႈ ေျပာလိုက္သည္။
"နင့္မမေလးက တကယ္ေရဆာေနတယ္။ ေရနည္းနည္းေလာက္ေသာက္ဖို႔ အိမ္ေတာ္ကိုျပန္သြားရေအာင္။"
ယဲြ႕လန္က နဥ္ရႈေနာက္ကလိုက္ကာ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္အိမ္ေတာ္ကိုျပန္သြားရင္း ဝမ္းနည္းစြာသက္ျပင္းခ်၏။
"ကြၽန္မသာ မမေလး ဒီေလာက္အမ်ားႀကီးခံစားရမယ္မွန္းသိခဲ့ရင္ မမေလးကို သခင္ႀကီးနဲ႔အတူတူထြက္သြားဖို႔ တိုက္တြန္းပါတယ္။"
သူမတို႔ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္မုနဲ႔အတူတူလိုက္သြားရင္လည္း ကဲြသြားမွာပဲလို႔ နဥ္ရႈေတြးေနသည္။
"ကလုတ္...ကလုတ္...ကလုတ္...ကလုတ္.."
ျမင္းခြာသံမ်ားက စည္းခ်က္ညီညီအသံျဖင့္ သူမတို႔ထံေရာက္လာသည္။ နဥ္ရႈၾကည့္လိုက္ၿပီးေနာက္ စစ္ထူခ်င္းယီြက စစ္သည္တစ္စုကိုဦးေဆာင္ကာ ျမင္းေပၚတြင္ထိုင္ေနသည္ကိုျမင္လိုက္ရသည္။
စစ္ထူခ်င္းယီြက နဥ္ရႈကို အေပၚစီးမွငံု႔မိုးၾကည့္ေန၏။ နဥ္ရႈက အေတာ္ေလးႀကီးတဲ့ေပါက္စီထုပ္ႀကီးကိုပုိက္ထားတာျမင္တဲ့အခါ သူက သူ႔ေနာက္မွာရွိတဲ့စစ္သည္မ်ားကို လက္ေဝွ႔ယမ္းကာ အမိန္႔ေပးလိုက္သည္။
"ဒီစစ္သူႀကီးရဲ႕အက်ဥ္းသားကို ျပန္ဖမ္းလာခဲ့။"
စစ္သည္ေတာ္အမ်ားႀကီးက နဥ္ရႈနဲ႔ယဲြ႕လန္ကိုဖမ္းဖို႔ ခ်က္ခ်င္းေရွ႕တိုးလာၾကေသာ္လည္း နဥ္ရႈက အထက္စီးဆန္ေသာေအာ္သံျဖင့္သာတုန္႔ျပန္၏။
"နင္တို႔ေခြးေကာင္ေတြကန္းေနလား!? ဒီမမေလးကို တကယ္ထိရဲတယ္ေပါ့!? ဒီမ္ေလးက နင္တို႔လက္ေတြကိုျဖတ္ပစ္မွာ!"
"ေတာင္းပန္စမ္း! ကန္းေနတဲ့ေခြးေကာင္ေတြရဲ႕!"
ယဲြ႕လန္က ခ်က္ခ်င္းပင္ သံေယာင္လိုက္ကာေအာ္ေလ၏။
သူတုိ႔ကို နဥ္ရႈေအာ္ဟစ္ၿပီးေနာက္ စစ္သည္မ်ားမွာ တုန္႔ဆိုင္းသြားကာ စစ္ထူခ်င္းယီြကိုၾကည့္လိုက္ၾကသည္။
နဥ္ရႈရဲ႕ ေမာက္မာတဲ့အမူအရာကိုျမင္တဲ့အခါ စစ္ထူခ်င္းယီြရဲ႕မ်က္လံုးထဲမွာ မနွစ္ၿမိဳ႕မႈတို႔ျဖတ္ေျပးသြားသည္။ သူက သေရာ္လိုဟန္ျဖင့္ နွာေခါင္းရႈ႕ကာေျပာလာသည္။
"မမေလးမုက အဲ့လိုလုပ္မယ္ဆိုရင္ ဒီစစ္သူႀကီးရဲ႕ျမင္းကို စီးနိုင္မလား?"
သူက ေျပာရင္းျဖင့္ နဥ္ရႈကို သူ႔ျမင္းေပၚတက္ရန္ဖိတ္ေခၚသည့္အေနျဖင့္ သူမထံလက္ကမ္းသည္။
အရူးပဲ သူနဲ႔အတူတူျမင္းစီးလိမ့္မယ္။
နဥ္ရႈ ညင္သာစြာျပန္ေျပာလိုက္သည္။
"ဒီမမေလးက လမ္းေလ်ွာက္မွာ။"
"ဟား..ဟား...ဟား.."
စစ္ထူခ်င္းယီြက ရယ္ေမာလာ၏။
"ဒါဆိုလည္း မင္း က်န္တဲ့စစ္သည္ေတြနဲ႔အတူတူေျပးလို႔ရပါတယ္။ မင္းက အေျပးေကာင္းတယ္မလား? ဒါေပမယ့္ မင္း စစ္သည္ေတြနဲ႔အမွီမလိုက္နိုင္ခဲ့ရင္ေတာ့..."
စစ္ထူခ်င္းယီြက ယဲြ႕လန္ကို လက္ညႇိဳးထိုးလိုက္သည္။
"မင္းအေစခံေလးက စစ္တပ္ရဲ႕ျပည့္တန္ဆာျဖစ္လာလိမ့္မယ္။"
"မမေလး။"
ယဲြ႕လန္ရဲ႕အသံက တုန္ရီေနကာ နဥ္ရႈကို မ်က္ရည္မ်ားျဖင့္ၾကည့္လာ၏။ နဥ္ရႈ သူမကို နွစ္သိမ့္ရန္ႀကိဳးစားလိုက္သည္။
"မစိုးရိမ္ပါနဲ႔။ နင့္မမေလးက မွီေအာင္လိုက္နိုင္တာမို႔ ျပသနာမရွိဘူး။"
"သူ႔ကို ႀကိဳးတုပ္လိုက္!"
စစ္ထူခ်င္းယီြက နဥ္ရႈကို မခ်ိဳမခ်ဥ္ၿပံဳးျပလာသည္။
"ဒီစစ္သူႀကီးက မင္းကို သီးသန္႔ေခ့င္းေဆာင္ေပးမယ္။"
နဥ္ရႈ : ....
အက်င့္မေကာင္းလိုက္တာ။
စစ္သည္တစ္ေယာက္က ႀကိဳးထုတ္လာကာ နဥ္ရႈရဲ႕လက္ေကာက္ဝတ္ေတြကိုခပ္တင္းတင္းခ်ည္ၿပီး အစြန္းတစ္ဖက္ကို စစ္ထူခ်င္းယီြအား ကမ္းေပးလိုက္သည္။
"မင္း ဒီစစ္သူႀကီးရဲ႕ျမင္းေနာက္ကေနေျပးလိုက္နိုင္တယ္။ မင္း ျမန္ျမန္မေျပးနိုင္ရင္ မင္းကိုတ႐ြတ္တိုက္ဆဲြေခၚသြားဖို႔ကလဲြၿပီး ဒီစစ္သူႀကီးမွာ ေ႐ြးစရာမရွိဘူး။ မင္းရဲ႕ ျဖဴ ဥေနတဲ့အသားအရည္ေလးအတြက္စိတ္မေကာင္းစရာျဖစ္ေနမွာဆိုေတာ့ ႀကိဳးစားလိုက္ပါဦး။"
စစ္ထူခ်င္းယီြက ဒီေန႔ရာသီဥတုမေကာင္းဘူးလို႔ မွတ္ခ်က္ခ်ေနသလိုမ်ိဳး ညင္သာစြာေျပာလာသည္။
......
[Unicode]
{စစ်သည်တွေနဲ့အတူတူပြေး}
နဉ်ရှု ကျေနပ်နေတဲ့အသံတစ်ချက်မပြုခင် ပေါက်စီငါးလုံးေ,လုံးစားပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ယွဲ့လန်က သူမကိုမေးလာ၏။
"မမလေး...အခု ကျွန်မတို့ ဘယ်ကိုသွားကြမလဲ?"
"ပြန်သွားမယ်လေ။"
နဉ်ရှု သူမရင်ဘတ်ကို အကြိမ်အနည်းငယ်ခန့် တဒုန်းဒုန်းထုလိုက်သည်။ ချီးပဲ...ပေါက်စီနင်နေသလို ခံစားနေရတယ်။ ရေနည်းနည်းလောက်သောက်ဖို့ သူမ အိမ်တော်ကို မြန်မြန်ပြန်သွားဖို့လိုနေပြီ။
"ဟာ?!"
ယွဲ့လန်က နဉ်ရှုကို အံ့အားသင့်ကာကြည့်လာသည်။
"မမလေး...ကျွန်မတို့ လွတ်လာဖို့ဆိုတာမလွယ်ဘူးကို ဘာလို့ပြန်သွားမှာလဲ? မမလေးက လနဲ့ပန်းတွေရဲ့အလှကိုတောင် လွှမ်းမိုးနိုင်တဲ့ရုပ်ရည်နဲ့မွေးလာတာ။ ကျွန်မတို့သာပြန်သွားရင် ဝံပုလွေအုပ်ထဲဝင်သလိုဖြစ်နေမှာပေါ့။ ဒီအစေခံက မမလေးကို ပြန်သွားခွင့်မပြုနိုင်ပါဘူး။"
နဉ်ရှု ပြောလိုက်သည်။
"နင့်မမလေးက တကယ်ရေဆာနေတယ်။ ရေနည်းနည်းလောက်သောက်ဖို့ အိမ်တော်ကိုပြန်သွားရအောင်။"
ယွဲ့လန်က နဉ်ရှုနောက်ကလိုက်ကာ ဝန်ကြီးချုပ်အိမ်တော်ကိုပြန်သွားရင်း ဝမ်းနည်းစွာသက်ပြင်းချ၏။
"ကျွန်မသာ မမလေး ဒီလောက်အများကြီးခံစားရမယ်မှန်းသိခဲ့ရင် မမလေးကို သခင်ကြီးနဲ့အတူတူထွက်သွားဖို့ တိုက်တွန်းပါတယ်။"
သူမတို့ ဝန်ကြီးချုပ်မုနဲ့အတူတူလိုက်သွားရင်လည်း ကွဲသွားမှာပဲလို့ နဉ်ရှုတွေးနေသည်။
"ကလုတ်...ကလုတ်...ကလုတ်...ကလုတ်.."
မြင်းခွာသံများက စည်းချက်ညီညီအသံဖြင့် သူမတို့ထံရောက်လာသည်။ နဉ်ရှုကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စစ်ထူချင်းယွီက စစ်သည်တစ်စုကိုဦးဆောင်ကာ မြင်းပေါ်တွင်ထိုင်နေသည်ကိုမြင်လိုက်ရသည်။
စစ်ထူချင်းယွီက နဉ်ရှုကို အပေါ်စီးမှငုံ့မိုးကြည့်နေ၏။ နဉ်ရှုက အတော်လေးကြီးတဲ့ပေါက်စီထုပ်ကြီးကိုပိုက်ထားတာမြင်တဲ့အခါ သူက သူ့နောက်မှာရှိတဲ့စစ်သည်များကို လက်ဝှေ့ယမ်းကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
"ဒီစစ်သူကြီးရဲ့အကျဉ်းသားကို ပြန်ဖမ်းလာခဲ့။"
စစ်သည်တော်အများကြီးက နဉ်ရှုနဲ့ယွဲ့လန်ကိုဖမ်းဖို့ ချက်ချင်းရှေ့တိုးလာကြသော်လည်း နဉ်ရှုက အထက်စီးဆန်သောအော်သံဖြင့်သာတုန့်ပြန်၏။
"နင်တို့ခွေးကောင်တွေကန်းနေလား!? ဒီမမလေးကို တကယ်ထိရဲတယ်ပေါ့!? ဒီမ်လေးက နင်တို့လက်တွေကိုဖြတ်ပစ်မှာ!"
"တောင်းပန်စမ်း! ကန်းနေတဲ့ခွေးကောင်တွေရဲ့!"
ယွဲ့လန်က ချက်ချင်းပင် သံယောင်လိုက်ကာအော်လေ၏။
သူတို့ကို နဉ်ရှုအော်ဟစ်ပြီးနောက် စစ်သည်များမှာ တုန့်ဆိုင်းသွားကာ စစ်ထူချင်းယွီကိုကြည့်လိုက်ကြသည်။
နဉ်ရှုရဲ့ မောက်မာတဲ့အမူအရာကိုမြင်တဲ့အခါ စစ်ထူချင်းယွီရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ မနှစ်မြို့မှုတို့ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူက သရော်လိုဟန်ဖြင့် နှာခေါင်းရှု့ကာပြောလာသည်။
"မမလေးမုက အဲ့လိုလုပ်မယ်ဆိုရင် ဒီစစ်သူကြီးရဲ့မြင်းကို စီးနိုင်မလား?"
သူက ပြောရင်းဖြင့် နဉ်ရှုကို သူ့မြင်းပေါ်တက်ရန်ဖိတ်ခေါ်သည့်အနေဖြင့် သူမထံလက်ကမ်းသည်။
အရူးပဲ သူနဲ့အတူတူမြင်းစီးလိမ့်မယ်။
နဉ်ရှု ညင်သာစွာပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ဒီမမလေးက လမ်းလျှောက်မှာ။"
"ဟား..ဟား...ဟား.."
စစ်ထူချင်းယွီက ရယ်မောလာ၏။
"ဒါဆိုလည်း မင်း ကျန်တဲ့စစ်သည်တွေနဲ့အတူတူပြေးလို့ရပါတယ်။ မင်းက အပြေးကောင်းတယ်မလား? ဒါပေမယ့် မင်း စစ်သည်တွေနဲ့အမှီမလိုက်နိုင်ခဲ့ရင်တော့..."
စစ်ထူချင်းယွီက ယွဲ့လန်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။
"မင်းအစေခံလေးက စစ်တပ်ရဲ့ပြည့်တန်ဆာဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"
"မမလေး။"
ယွဲ့လန်ရဲ့အသံက တုန်ရီနေကာ နဉ်ရှုကို မျက်ရည်များဖြင့်ကြည့်လာ၏။ နဉ်ရှု သူမကို နှစ်သိမ့်ရန်ကြိုးစားလိုက်သည်။
"မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ နင့်မမလေးက မှီအောင်လိုက်နိုင်တာမို့ ပြသနာမရှိဘူး။"
"သူ့ကို ကြိုးတုပ်လိုက်!"
စစ်ထူချင်းယွီက နဉ်ရှုကို မချိုမချဉ်ပြုံးပြလာသည်။
"ဒီစစ်သူကြီးက မင်းကို သီးသန့်ခေ့င်းဆောင်ပေးမယ်။"
နဉ်ရှု : ....
အကျင့်မကောင်းလိုက်တာ။
စစ်သည်တစ်ယောက်က ကြိုးထုတ်လာကာ နဉ်ရှုရဲ့လက်ကောက်ဝတ်တွေကိုခပ်တင်းတင်းချည်ပြီး အစွန်းတစ်ဖက်ကို စစ်ထူချင်းယွီအား ကမ်းပေးလိုက်သည်။
"မင်း ဒီစစ်သူကြီးရဲ့မြင်းနောက်ကနေပြေးလိုက်နိုင်တယ်။ မင်း မြန်မြန်မပြေးနိုင်ရင် မင်းကိုတရွတ်တိုက်ဆွဲခေါ်သွားဖို့ကလွဲပြီး ဒီစစ်သူကြီးမှာ ရွေးစရာမရှိဘူး။ မင်းရဲ့ ဖြူ ဥနေတဲ့အသားအရည်လေးအတွက်စိတ်မကောင်းစရာဖြစ်နေမှာဆိုတော့ ကြိုးစားလိုက်ပါဦး။"
စစ်ထူချင်းယွီက ဒီနေ့ရာသီဥတုမကောင်းဘူးလို့ မှတ်ချက်ချနေသလိုမျိုး ညင်သာစွာပြောလာသည်။
......
Advertisement
- In Serial8 Chapters
Reincarnated as a Team Rocket Member?!
Hi there, I'm a NEE- *ahem I uh... mean a hardcore otaku. I don't know how to say this but, I've been reincarnated into the world of Pokemon! That's right! I'm gonna catch them all! But first I have to train hard, even with all my knowledge from my previous life I've never heard of how to train as a member of Team Rocket.... and it doesn't end there, soon after my rebirth my new family was attacked by some shady figures with martial art skills.... huh? I thought this was pokemon? Just what is happening here?!
8 197 - In Serial13 Chapters
The Legacy of Eloria
In the world of Aluvriel, legend speaks of the grand city of Eloria that was once lost to the darkness. It was said to contain relics of a lost age that could change reality itself. Many brave souls have searched for Eloria and the wealth, power, and glory that would come with its discovery. After six centuries, Eloria is finally found. However, one thing that the legends never mentioned was the terrible danger lurking within. What will happen when things that were lost are once again brought into the light? These discoveries could be for the good of all, or they could doom the world to eternal ruin. --- Updates will be irregular. Between working a full-time job and attending a full helping of college classes I don't have a lot of time to update. My story will have multiple view point characters. Don't be surprised when view points change, even from the very beginning.
8 220 - In Serial6 Chapters
The Twin Lands
Join our heroine Enru on her journey in a world where humanity lives in perpetual light and warm while their enemies, the spider beings called Araxin, live in perpetual darkness and cold. Just because they live in the darkness and cold though doesn’t mean the Araxin want to stay there forever however, and this time their bid for the Southern half of the continent looks to be shaping up worse for humanity than ever before. Every ten years the planet nears its second sun in such a way that the Northern half of the continent warms and thaws and the Araxin enter a period of explosive growth, before always attempting to assault the humans in the South. Through events that you will need to read and discover yourself, sixteen year old Enru ends up vital to the survival of humanity, but can she succeed? In a world full of humans, dragons, giant intelligent spiders, trogs, behemoths lurking in the deep, magic, politics (can’t forget the politics) and more, what wonders await you? NOTE: This is my very first attempt at writing ever. Not just my first attempt I am showing people or my first attempt that went anywhere, but my first of any kind. I welcome constructive critisism and I know my grammar is not always the best. If something is majorly bothering you please leave a good comment or review on it rather than just a 0.5 rating and saying I suck. NOTE2: The main character will be gaining power that is, if used correctly, well above the standard for her race however I plan to implement it in such a way that she does not end up being crazy over powered and able to end every fight at her whim. She will struggle, she will lose sometimes and there will be loss along her journey to save her race. There will be no harem and I am unsure if there will be any sex scenes or even romance as this is my first story and I am not confident yet at being able to write that properly. So if you came here for the standard royalroad super OP guy that flies around having sex with every female character he meets, this is not that. Update Frequency: As this is my first story and I am still in the early stages, I cannot say how often updates will be. I lead a very busy life and this is a new way for me to relieve stress. I hope to be able to put out a few thousand words every few days at the least. Enjoy the story! PS. Cover was found on the website thedailybell.com, they did not source where they found it. I rotated and resized the image.
8 76 - In Serial8 Chapters
When We Get To It
Rick’s niece, Elsie, was born with more magic than anyone is comfortable with. Count Seymour says he can help, but his research is driven by more selfish motives. Her parents just want her to come home. Rick returns home for the first time in years and finds the house emptier than he expected. When his brother disappears, Rick is entrusted with his young niece's safety. He knows nothing about magic, but history says the elves would be the ones to ask about Elsie's powers. Too bad no one has seen an elf in centuries. [Participant in the June 2022 Royal Road Community Magazine Contest. Good luck, everyone!]
8 209 - In Serial20 Chapters
Eternal Despair
Makoto Naegi fills his classmates with enough hope to move forward. This hope encouraged them to face the Despair of the world and defeat Junko. But this defeat was part of Junko's plan. He played into her hands and must pay the price for it. Just how long will Naegi be able to endure an eternity of Despair? Danganronpa Fanfic: Very old, but one of my more popular fics so I'm posting it here.
8 96 - In Serial24 Chapters
How To Hate Your Best Friend
****warning: contains mature themes and vivid sexual descriptions****Asha Daniels learns that she's in love with her best friend, Colton Whitman, who just doesn't see her in that way.Or so we think.
8 101
Prev Chap
Next Chap
Chap List
Boy
Girl
