《The Poor Female Lead Can't Take Anymore!(Realm-5)[Myanmar Translation]》Chapter - 17
Advertisement
[Zawgyi]
{စစ္သည္ေတြနဲ႔အတူတူေျပး}
နဥ္ရႈ ေက်နပ္ေနတဲ့အသံတစ္ခ်က္မျပဳခင္ ေပါက္စီငါးလံုးေ,လံုးစားပစ္လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ ယဲြ႕လန္က သူမကိုေမးလာ၏။
"မမေလး...အခု ကြၽန္မတို႔ ဘယ္ကိုသြားၾကမလဲ?"
"ျပန္သြားမယ္ေလ။"
နဥ္ရႈ သူမရင္ဘတ္ကို အႀကိမ္အနည္းငယ္ခန္႔ တဒုန္းဒုန္းထုလိုက္သည္။ ခ်ီးပဲ...ေပါက္စီနင္ေနသလို ခံစားေနရတယ္။ ေရနည္းနည္းေလာက္ေသာက္ဖို႔ သူမ အိမ္ေတာ္ကို ျမန္ျမန္ျပန္သြားဖို႔လိုေနၿပီ။
"ဟာ?!"
ယဲြ႕လန္က နဥ္ရႈကို အံ့အားသင့္ကာၾကည့္လာသည္။
"မမေလး...ကြၽန္မတို႔ လြတ္လာဖို႔ဆိုတာမလြယ္ဘူးကို ဘာလို႔ျပန္သြားမွာလဲ? မမေလးက လနဲ႔ပန္းေတြရဲ႕အလွကိုေတာင္ လႊမ္းမိုးနိုင္တဲ့ရုပ္ရည္နဲ႔ေမြးလာတာ။ ကြၽန္မတို႔သာျပန္သြားရင္ ဝံပုေလြအုပ္ထဲဝင္သလိုျဖစ္ေနမွာေပါ့။ ဒီအေစခံက မမေလးကို ျပန္သြားခြင့္မျပဳနိုင္ပါဘူး။"
နဥ္ရႈ ေျပာလိုက္သည္။
"နင့္မမေလးက တကယ္ေရဆာေနတယ္။ ေရနည္းနည္းေလာက္ေသာက္ဖို႔ အိမ္ေတာ္ကိုျပန္သြားရေအာင္။"
ယဲြ႕လန္က နဥ္ရႈေနာက္ကလိုက္ကာ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္အိမ္ေတာ္ကိုျပန္သြားရင္း ဝမ္းနည္းစြာသက္ျပင္းခ်၏။
"ကြၽန္မသာ မမေလး ဒီေလာက္အမ်ားႀကီးခံစားရမယ္မွန္းသိခဲ့ရင္ မမေလးကို သခင္ႀကီးနဲ႔အတူတူထြက္သြားဖို႔ တိုက္တြန္းပါတယ္။"
သူမတို႔ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္မုနဲ႔အတူတူလိုက္သြားရင္လည္း ကဲြသြားမွာပဲလို႔ နဥ္ရႈေတြးေနသည္။
"ကလုတ္...ကလုတ္...ကလုတ္...ကလုတ္.."
ျမင္းခြာသံမ်ားက စည္းခ်က္ညီညီအသံျဖင့္ သူမတို႔ထံေရာက္လာသည္။ နဥ္ရႈၾကည့္လိုက္ၿပီးေနာက္ စစ္ထူခ်င္းယီြက စစ္သည္တစ္စုကိုဦးေဆာင္ကာ ျမင္းေပၚတြင္ထိုင္ေနသည္ကိုျမင္လိုက္ရသည္။
စစ္ထူခ်င္းယီြက နဥ္ရႈကို အေပၚစီးမွငံု႔မိုးၾကည့္ေန၏။ နဥ္ရႈက အေတာ္ေလးႀကီးတဲ့ေပါက္စီထုပ္ႀကီးကိုပုိက္ထားတာျမင္တဲ့အခါ သူက သူ႔ေနာက္မွာရွိတဲ့စစ္သည္မ်ားကို လက္ေဝွ႔ယမ္းကာ အမိန္႔ေပးလိုက္သည္။
"ဒီစစ္သူႀကီးရဲ႕အက်ဥ္းသားကို ျပန္ဖမ္းလာခဲ့။"
စစ္သည္ေတာ္အမ်ားႀကီးက နဥ္ရႈနဲ႔ယဲြ႕လန္ကိုဖမ္းဖို႔ ခ်က္ခ်င္းေရွ႕တိုးလာၾကေသာ္လည္း နဥ္ရႈက အထက္စီးဆန္ေသာေအာ္သံျဖင့္သာတုန္႔ျပန္၏။
"နင္တို႔ေခြးေကာင္ေတြကန္းေနလား!? ဒီမမေလးကို တကယ္ထိရဲတယ္ေပါ့!? ဒီမ္ေလးက နင္တို႔လက္ေတြကိုျဖတ္ပစ္မွာ!"
"ေတာင္းပန္စမ္း! ကန္းေနတဲ့ေခြးေကာင္ေတြရဲ႕!"
ယဲြ႕လန္က ခ်က္ခ်င္းပင္ သံေယာင္လိုက္ကာေအာ္ေလ၏။
သူတုိ႔ကို နဥ္ရႈေအာ္ဟစ္ၿပီးေနာက္ စစ္သည္မ်ားမွာ တုန္႔ဆိုင္းသြားကာ စစ္ထူခ်င္းယီြကိုၾကည့္လိုက္ၾကသည္။
နဥ္ရႈရဲ႕ ေမာက္မာတဲ့အမူအရာကိုျမင္တဲ့အခါ စစ္ထူခ်င္းယီြရဲ႕မ်က္လံုးထဲမွာ မနွစ္ၿမိဳ႕မႈတို႔ျဖတ္ေျပးသြားသည္။ သူက သေရာ္လိုဟန္ျဖင့္ နွာေခါင္းရႈ႕ကာေျပာလာသည္။
"မမေလးမုက အဲ့လိုလုပ္မယ္ဆိုရင္ ဒီစစ္သူႀကီးရဲ႕ျမင္းကို စီးနိုင္မလား?"
သူက ေျပာရင္းျဖင့္ နဥ္ရႈကို သူ႔ျမင္းေပၚတက္ရန္ဖိတ္ေခၚသည့္အေနျဖင့္ သူမထံလက္ကမ္းသည္။
အရူးပဲ သူနဲ႔အတူတူျမင္းစီးလိမ့္မယ္။
နဥ္ရႈ ညင္သာစြာျပန္ေျပာလိုက္သည္။
"ဒီမမေလးက လမ္းေလ်ွာက္မွာ။"
"ဟား..ဟား...ဟား.."
စစ္ထူခ်င္းယီြက ရယ္ေမာလာ၏။
"ဒါဆိုလည္း မင္း က်န္တဲ့စစ္သည္ေတြနဲ႔အတူတူေျပးလို႔ရပါတယ္။ မင္းက အေျပးေကာင္းတယ္မလား? ဒါေပမယ့္ မင္း စစ္သည္ေတြနဲ႔အမွီမလိုက္နိုင္ခဲ့ရင္ေတာ့..."
စစ္ထူခ်င္းယီြက ယဲြ႕လန္ကို လက္ညႇိဳးထိုးလိုက္သည္။
"မင္းအေစခံေလးက စစ္တပ္ရဲ႕ျပည့္တန္ဆာျဖစ္လာလိမ့္မယ္။"
"မမေလး။"
ယဲြ႕လန္ရဲ႕အသံက တုန္ရီေနကာ နဥ္ရႈကို မ်က္ရည္မ်ားျဖင့္ၾကည့္လာ၏။ နဥ္ရႈ သူမကို နွစ္သိမ့္ရန္ႀကိဳးစားလိုက္သည္။
"မစိုးရိမ္ပါနဲ႔။ နင့္မမေလးက မွီေအာင္လိုက္နိုင္တာမို႔ ျပသနာမရွိဘူး။"
"သူ႔ကို ႀကိဳးတုပ္လိုက္!"
စစ္ထူခ်င္းယီြက နဥ္ရႈကို မခ်ိဳမခ်ဥ္ၿပံဳးျပလာသည္။
"ဒီစစ္သူႀကီးက မင္းကို သီးသန္႔ေခ့င္းေဆာင္ေပးမယ္။"
နဥ္ရႈ : ....
အက်င့္မေကာင္းလိုက္တာ။
စစ္သည္တစ္ေယာက္က ႀကိဳးထုတ္လာကာ နဥ္ရႈရဲ႕လက္ေကာက္ဝတ္ေတြကိုခပ္တင္းတင္းခ်ည္ၿပီး အစြန္းတစ္ဖက္ကို စစ္ထူခ်င္းယီြအား ကမ္းေပးလိုက္သည္။
"မင္း ဒီစစ္သူႀကီးရဲ႕ျမင္းေနာက္ကေနေျပးလိုက္နိုင္တယ္။ မင္း ျမန္ျမန္မေျပးနိုင္ရင္ မင္းကိုတ႐ြတ္တိုက္ဆဲြေခၚသြားဖို႔ကလဲြၿပီး ဒီစစ္သူႀကီးမွာ ေ႐ြးစရာမရွိဘူး။ မင္းရဲ႕ ျဖဴ ဥေနတဲ့အသားအရည္ေလးအတြက္စိတ္မေကာင္းစရာျဖစ္ေနမွာဆိုေတာ့ ႀကိဳးစားလိုက္ပါဦး။"
စစ္ထူခ်င္းယီြက ဒီေန႔ရာသီဥတုမေကာင္းဘူးလို႔ မွတ္ခ်က္ခ်ေနသလိုမ်ိဳး ညင္သာစြာေျပာလာသည္။
......
[Unicode]
{စစ်သည်တွေနဲ့အတူတူပြေး}
နဉ်ရှု ကျေနပ်နေတဲ့အသံတစ်ချက်မပြုခင် ပေါက်စီငါးလုံးေ,လုံးစားပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ယွဲ့လန်က သူမကိုမေးလာ၏။
"မမလေး...အခု ကျွန်မတို့ ဘယ်ကိုသွားကြမလဲ?"
"ပြန်သွားမယ်လေ။"
နဉ်ရှု သူမရင်ဘတ်ကို အကြိမ်အနည်းငယ်ခန့် တဒုန်းဒုန်းထုလိုက်သည်။ ချီးပဲ...ပေါက်စီနင်နေသလို ခံစားနေရတယ်။ ရေနည်းနည်းလောက်သောက်ဖို့ သူမ အိမ်တော်ကို မြန်မြန်ပြန်သွားဖို့လိုနေပြီ။
"ဟာ?!"
ယွဲ့လန်က နဉ်ရှုကို အံ့အားသင့်ကာကြည့်လာသည်။
"မမလေး...ကျွန်မတို့ လွတ်လာဖို့ဆိုတာမလွယ်ဘူးကို ဘာလို့ပြန်သွားမှာလဲ? မမလေးက လနဲ့ပန်းတွေရဲ့အလှကိုတောင် လွှမ်းမိုးနိုင်တဲ့ရုပ်ရည်နဲ့မွေးလာတာ။ ကျွန်မတို့သာပြန်သွားရင် ဝံပုလွေအုပ်ထဲဝင်သလိုဖြစ်နေမှာပေါ့။ ဒီအစေခံက မမလေးကို ပြန်သွားခွင့်မပြုနိုင်ပါဘူး။"
နဉ်ရှု ပြောလိုက်သည်။
"နင့်မမလေးက တကယ်ရေဆာနေတယ်။ ရေနည်းနည်းလောက်သောက်ဖို့ အိမ်တော်ကိုပြန်သွားရအောင်။"
ယွဲ့လန်က နဉ်ရှုနောက်ကလိုက်ကာ ဝန်ကြီးချုပ်အိမ်တော်ကိုပြန်သွားရင်း ဝမ်းနည်းစွာသက်ပြင်းချ၏။
"ကျွန်မသာ မမလေး ဒီလောက်အများကြီးခံစားရမယ်မှန်းသိခဲ့ရင် မမလေးကို သခင်ကြီးနဲ့အတူတူထွက်သွားဖို့ တိုက်တွန်းပါတယ်။"
သူမတို့ ဝန်ကြီးချုပ်မုနဲ့အတူတူလိုက်သွားရင်လည်း ကွဲသွားမှာပဲလို့ နဉ်ရှုတွေးနေသည်။
"ကလုတ်...ကလုတ်...ကလုတ်...ကလုတ်.."
မြင်းခွာသံများက စည်းချက်ညီညီအသံဖြင့် သူမတို့ထံရောက်လာသည်။ နဉ်ရှုကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စစ်ထူချင်းယွီက စစ်သည်တစ်စုကိုဦးဆောင်ကာ မြင်းပေါ်တွင်ထိုင်နေသည်ကိုမြင်လိုက်ရသည်။
စစ်ထူချင်းယွီက နဉ်ရှုကို အပေါ်စီးမှငုံ့မိုးကြည့်နေ၏။ နဉ်ရှုက အတော်လေးကြီးတဲ့ပေါက်စီထုပ်ကြီးကိုပိုက်ထားတာမြင်တဲ့အခါ သူက သူ့နောက်မှာရှိတဲ့စစ်သည်များကို လက်ဝှေ့ယမ်းကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
"ဒီစစ်သူကြီးရဲ့အကျဉ်းသားကို ပြန်ဖမ်းလာခဲ့။"
စစ်သည်တော်အများကြီးက နဉ်ရှုနဲ့ယွဲ့လန်ကိုဖမ်းဖို့ ချက်ချင်းရှေ့တိုးလာကြသော်လည်း နဉ်ရှုက အထက်စီးဆန်သောအော်သံဖြင့်သာတုန့်ပြန်၏။
"နင်တို့ခွေးကောင်တွေကန်းနေလား!? ဒီမမလေးကို တကယ်ထိရဲတယ်ပေါ့!? ဒီမ်လေးက နင်တို့လက်တွေကိုဖြတ်ပစ်မှာ!"
"တောင်းပန်စမ်း! ကန်းနေတဲ့ခွေးကောင်တွေရဲ့!"
ယွဲ့လန်က ချက်ချင်းပင် သံယောင်လိုက်ကာအော်လေ၏။
သူတို့ကို နဉ်ရှုအော်ဟစ်ပြီးနောက် စစ်သည်များမှာ တုန့်ဆိုင်းသွားကာ စစ်ထူချင်းယွီကိုကြည့်လိုက်ကြသည်။
နဉ်ရှုရဲ့ မောက်မာတဲ့အမူအရာကိုမြင်တဲ့အခါ စစ်ထူချင်းယွီရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ မနှစ်မြို့မှုတို့ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူက သရော်လိုဟန်ဖြင့် နှာခေါင်းရှု့ကာပြောလာသည်။
"မမလေးမုက အဲ့လိုလုပ်မယ်ဆိုရင် ဒီစစ်သူကြီးရဲ့မြင်းကို စီးနိုင်မလား?"
သူက ပြောရင်းဖြင့် နဉ်ရှုကို သူ့မြင်းပေါ်တက်ရန်ဖိတ်ခေါ်သည့်အနေဖြင့် သူမထံလက်ကမ်းသည်။
အရူးပဲ သူနဲ့အတူတူမြင်းစီးလိမ့်မယ်။
နဉ်ရှု ညင်သာစွာပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ဒီမမလေးက လမ်းလျှောက်မှာ။"
"ဟား..ဟား...ဟား.."
စစ်ထူချင်းယွီက ရယ်မောလာ၏။
"ဒါဆိုလည်း မင်း ကျန်တဲ့စစ်သည်တွေနဲ့အတူတူပြေးလို့ရပါတယ်။ မင်းက အပြေးကောင်းတယ်မလား? ဒါပေမယ့် မင်း စစ်သည်တွေနဲ့အမှီမလိုက်နိုင်ခဲ့ရင်တော့..."
စစ်ထူချင်းယွီက ယွဲ့လန်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။
"မင်းအစေခံလေးက စစ်တပ်ရဲ့ပြည့်တန်ဆာဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"
"မမလေး။"
ယွဲ့လန်ရဲ့အသံက တုန်ရီနေကာ နဉ်ရှုကို မျက်ရည်များဖြင့်ကြည့်လာ၏။ နဉ်ရှု သူမကို နှစ်သိမ့်ရန်ကြိုးစားလိုက်သည်။
"မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ နင့်မမလေးက မှီအောင်လိုက်နိုင်တာမို့ ပြသနာမရှိဘူး။"
"သူ့ကို ကြိုးတုပ်လိုက်!"
စစ်ထူချင်းယွီက နဉ်ရှုကို မချိုမချဉ်ပြုံးပြလာသည်။
"ဒီစစ်သူကြီးက မင်းကို သီးသန့်ခေ့င်းဆောင်ပေးမယ်။"
နဉ်ရှု : ....
အကျင့်မကောင်းလိုက်တာ။
စစ်သည်တစ်ယောက်က ကြိုးထုတ်လာကာ နဉ်ရှုရဲ့လက်ကောက်ဝတ်တွေကိုခပ်တင်းတင်းချည်ပြီး အစွန်းတစ်ဖက်ကို စစ်ထူချင်းယွီအား ကမ်းပေးလိုက်သည်။
"မင်း ဒီစစ်သူကြီးရဲ့မြင်းနောက်ကနေပြေးလိုက်နိုင်တယ်။ မင်း မြန်မြန်မပြေးနိုင်ရင် မင်းကိုတရွတ်တိုက်ဆွဲခေါ်သွားဖို့ကလွဲပြီး ဒီစစ်သူကြီးမှာ ရွေးစရာမရှိဘူး။ မင်းရဲ့ ဖြူ ဥနေတဲ့အသားအရည်လေးအတွက်စိတ်မကောင်းစရာဖြစ်နေမှာဆိုတော့ ကြိုးစားလိုက်ပါဦး။"
စစ်ထူချင်းယွီက ဒီနေ့ရာသီဥတုမကောင်းဘူးလို့ မှတ်ချက်ချနေသလိုမျိုး ညင်သာစွာပြောလာသည်။
......
Advertisement
- In Serial247 Chapters
Xianxia: My Junior Sisters Are Freaks!
Su Xing traveled through ten years in time and secretly checked in for ten years at Tianquan Peak. He thought he could continue to develop, but he suddenly got three junior sisters.His first junior sister was seemingly the reincarnation of a female emperor who had fought bloody battles to the edge of the world in her previous life. Her second junior sister seemed to have royal blood as well, but due to unforeseen events in the dynasty, she had no choice but to leave her hometown and bear the hatred of her family and country. His third Junior Sister seemingly transformed from an ancient beast. Her origin was a mystery, and her bloodline was exceptionally powerful.Originally, he thought that as their senior brother, he could take care of his juniors, but instead, his powerful junior sisters had him covered everywhere. Three junior sisters, «Who dares to bully my senior brother?» Su Xing, «As the senior brother of three freakish junior sisters, I am under too much pressure!»When the Emperor’s Secret Realm appeared, his three junior sisters fell into danger at the same time. For the sake of his junior sisters, Su Xing decided to longer slack around. Coming out from seclusion, «Who dares to bully my junior sisters? I will destroy your orthodoxy!»
8 1011 - In Serial14 Chapters
Blue Hills
Nothing had ever felt quite right for Alexander Adamson. He'd worked his way up to a job he could tolerate, a few casual friends, and even a nice little apartment that he could call his own, though it really wasn't. The problem was that none of it was satisfying. It was as though he were going through the motions of a life, rather than having one of his own. Of course, it didn't exactly feel right when he woke up in a strange bed in the middle of nowhere. Nor when he was told that he was now the proud owner and operator of a local farm. A farm that had belonged to a late uncle he'd never known. But with the first train out of town a full 'season' away, he had plenty of time to get used to the idea. Plenty of time, perhaps, to even get to like the strange little town of Blue Hills. I have a discord now. Marvel at my ability to somehow still be antisocial on the other side of a screen! Back from hiatus along with my other fiction. Chapters are on a Thurs/Sun schedule until book 3 of that fiction is completed, at which point I'll be updating this daily. At which point uh.... I dunno what I'm going to do.
8 232 - In Serial184 Chapters
A Fractured Song
Just because you’re transported to another world, doesn’t mean you’ll escape from your pain. Abused by her parents, thirteen-year-old Frances only wants to be safe and for her life not to hurt so much. And when she and her class are transported to the magical world of Durannon to fight the monsters invading the human kingdoms and defeat the self-titled Demon King, Frances is presented with a golden opportunity. If she succeeds, Frances will have the home she never had. If she fails, Frances will be summoned back to the home she escaped. Yet, despite her newfound magic and friends, Frances finds that trauma is not so easily lost. She is dogged by her abuse and its physical and invisible scars. Not only does she have to learn magic, she has to survive the nightmares of her past, and wrestle with her feelings of doubt and self-loathing. If she can heal from her trauma, though, she might be able to defeat the Demon King and maybe, just maybe, she can find a home for herself. Beautiful Cover by Rianne Draws (https://twitter.com/RianneDraws) Full cover at: https://www.reddit.com/r/VrensLibrary/comments/iwhsar/a_fractured_song_new_cover_courtesy_of/
8 138 - In Serial141 Chapters
What Is It Like To Be Eternal? (Completed)
Actual Word Count: 683 925 Words and 2487 pages. Under edition. Chapter 36-44 must be edited. Read the red text below to learn more. Synopsis: Have you ever thought about what is it like to be Eternal? What does being Eternal even mean? Maybe I can show you what it is that you are desiring. What lies at the center of the universe, when you reach the peak of strength and power? Can love reach that place too, or do you lose your feelings the stronger you get? How long can you travel and hold onto yourself, before feeling that you are starting to fall apart, losing your mind to your strength? How long is your road? Your feelings? What's going to win over you? The Darkness and the Hate? The Love and the Light? Or maybe none? Follow me as I show you my colorful yet gray path to eternity. My Discord server: https://discord.gg/XMSzDPH Special thanks to my editors. Azorath1234 (70-99th chapter), BlackStarLine and Kaentyr from the 100th chapter. Cornerstones:9th Chapter - Bonding Through the Night38th Chapter - The Way of Cultivation is a Way of Life54th Chapter - The Universe Is Ever Changing and Evolving69th Chapter - Beyond the bond [Inheritance]83rd Chapter - What I call Art!88th Chapter - What Does It Take To Kill?93rd Chapter - Chasing Rainbows [Loop?]108th Chapter - The Fall of a Creator?109th Chapter - A Family [Descendant]119th Chapter - What Is It Like To Be Eternal? Detailed reviews:http://royalroadl.com/fiction/10058/what-is-it-like-to-be-eternal-completed?review=132372#review-132372http://royalroadl.com/fiction/10058/what-is-it-like-to-be-eternal-completed?review=153956#review-153956 Both the Novel and the Cover picture are copyrighted. The Picture is a result of my commission. Cover Art: Novel: P.S.: I'm also hosting my novel here and on Novel Updates Forum. Nowhere else for now! EDIT: The novel is in rework. The original and the new ones are completely different. Where you see [Edited] it means that I'm done with editing the STORY! Whereas where you don't see it, it's in the old style. For now, I'm editing only the style. Once I'm done with every chapter, I'll run through it once again and correct possible grammatical mistakes. The style will be edited until the 45th chapter.
8 103 - In Serial10 Chapters
Pursuit of Eternal
This Story is about Dev's pursuit of Eternal. We follow Dev as he passes hurdles, one after another to Grab Immortality and control Time. What If you lose everything, but you still have a chance to reclaim everything back. Dev got the same chance after losing everything and left with nothing. This is Dev's journey from nothing to everything. How will Dev achieve his Goal? Join me and we will all walk through this journey of his struggle to the peak. ************************************************ [I'm writing for the first time, so there'll be issues with my way of writing, but as I learn I'll also edit the changes which could be done to the chapter. Please don't give up on me and my book. Please read the chapters, and tell me what I can do to make it better. If people don't like the story then what's the point of writing it.] [Sorry for Grammatical mistakes. English is not my main language. There will be some problems with punctuation. I can assure you that there won't be any problems in understanding what I'm trying to say.]
8 164 - In Serial13 Chapters
Taming Dungeon
As Leonhardt's planet is being invaded by what he calls 'aliens', his world receives a complement system to the already existing Skills' windows, its name is Gift. For better or for worse, he ends up becoming a mixture of Dungeon Core and Dungeon Master. The problems starts when he discovers he can't have the [Monsters' Loyalty] and now has to depend on his low [Taming] Skill to make his creations obey him and hopefully survive between the clash of titans of Aliens agaisnt a new Race he never saw, the Ex-Phantasmas, hapenning outside of his dungeon.
8 97
Prev Chap
Next Chap
Chap List
Boy
Girl
