[Zawgyi]

နဥ္ရႈ ဆိုင္ပိုင္ရွင္နဲ႔ျငင္းခုန္ၿပီး အခ်ိန္မျဖဳန္းလိုပါေခ်။ ၿပီးေတာ့ အဓိပၸါယ္လည္းမရွိသလို ဒီဆိုင္က ေပါက္စီေရာင္းသည့္ တစ္ခုတည္းေသာဆိုင္ဟုတ္ဟန္လည္းမတူပါ။

သို႔ေသာ္လည္း ယဲြ႕လန္ကေတာ့ ဆိုင္ရွင္က သူမဘိုးေဘးေတြရဲ႕အုတ္ဂူကို တူးလိုက္မိသလိုျပဳမူေနၿပီး ေဒါသတႀကီးျဖင့္ ဆိုင္ရွင္နွင့္စတင္ျငင္းခုန္ေတာ့သည္။ သူမက သူမရဲ႕မမေလးျဖစ္သူရဲ႕ဂုဏ္သိကၡာအတြက္ အသည္းအသန္ပင္ျငင္းခုန္ေနေတာ့၏။

နဥ္ရႈတစ္ေယာက္ စိတ္လႈပ္ရွားရမည္လား ဒါမွမဟုတ္ ဒီေကာင္မေလးကို သတိေမ့ေအာင္ရိုက္ကာ ဆဲြေခၚသြားရမည္လားဆိုသည္ကို မဆံုးျဖတ္နိုင္ေတာ့ေပ။

"သူခိုးမေလးေတြ! နင္တို႔က ငါ့ေပါက္စီေတြကိုလည္းခိုးေသးတယ္။ အခုက် ငါ့ကိုပါျပန္ေအာ္ေနၿပီေပါ့ေလ? ေ-ာက္သူေတာင္းစားေလးေတြ!"

ဆိုင္ရွင္က သူမတို႔ကို ေသးငယ္စူးရွတဲ့မ်က္လံုးေလးေတြနဲ႔ ခဏမ်ွၾကည့္ေနၿပီးေနာက္ သူမမ်က္လံုးေတြက အႀကံရသြားသလို ေတာက္ပသြားကာ သူမတို႔ကို ေပါက္စီခိုးပါသည္ဟု စြပ္စဲြေလေတာ့၏။

ယဲြ႕လန္က ဆိုင္ရွင္ကို မိုက္ၾကည့္ၾကည့္ကာ ေျပာေလ၏။

"လူလိမ္မ! ငါတို႔ ဘယ္တုန္းက နင့္ေပါက္စီကိုခိုးလို႔လဲ? အရွက္မရွိတဲ့ငလိမ္မ!"

တကယ္လို႔ ဆိုင္ရွင္ဘာလုပ္ေနတယ္ဆိုတာကို နဥ္ရႈအခုထိမေျပာနိုင္ရင္ သူမ ဝက္တစ္ေကာင္ျဖစ္သြားေပလိမ့္မည္။ သူမ ေျမႀကီးေပၚလွဲခ်ကာ ငိုေႂကြးလိုက္သင့္လားလို႔ေတာင္ သူမေတြးေနမိသည္။

"ဘာျဖစ္ေနတာလဲ?"

တင္းမာခန္႔ညားေသာအသံတစ္သံက သူမတို႔ေနာက္မွထြက္လာသည္။ ထိုအသံကိုၾကားတဲ့အခါ နဥ္ရႈေတာင့္တင္းသြားေတာ့သည္။ ဒီလူ႔ရဲ႕အသံက ထူးျခားကာကိုယ္ပိုင္ဟန္ရွိသည္။ သူက ေသခ်ာေပါက္ ေနာက္ထက္အမ်ိဳးသားဇာတ္လိုက္samaပဲျဖစ္ရမယ္။

နဥ္ရႈ အသံလာရာဘက္ကို ေစာင္းၾကည့္လိုက္သည္။ ငွက္ေမႊးေတြနဲ႔အလွဆင္ထားတဲ့ သရဖူတစ္ခုကို ဝတ္ဆင္ထားတဲ့အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္က ျမင္းေပၚမွာထိုင္ေနသည္။ သူ႔အဝတ္အစားေတြက တန္ဖိုးႀကီးတာျမင္သာေနကာ ခါးမွာေတာ့ ၾကည္လင္ေတာက္ပေနတဲ့ ခပ္ဝဝေက်ာက္စိမ္းျဖဴ သိုးတစ္ေကာင္အဆင္တန္ဆာကို ခ်ိတ္ဆဲြထားသည္။ ျမင္းဇက္ႀကိဳးကိုကိုင္ၿပီးရပ္ေနတဲ့ပံုက ေအးခ်မ္းလွပေသာပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ကဲ့သို႔။

ေခ်ာေမာခန္႔ညားၿပီး အျပစ္ဆိုစရာမရွိေသာဝတ္စားဆင္ယင္မႈနွင့္ ခ်မ္းသာႂကြယ္ဝေသာသခင္ေလးတစ္ေယာက္၏ပံုစံပင္။

"ဒီသာမန္အရပ္သားက ဘုရင္ခံမင္းသားကို အရိုအေသေပးပါတယ္။"

ဆိုင္ရွင္က ခ်က္ခ်င္းပင္ဒူးေထာက္ကာ အမ်ိဳးသားကို အရိုအေသေပးေလ၏။

ဘုရင္ခံမင္းသား...ဒါဆို သူက အဲ့မင္းသားေပါ့။

နဥ္ရႈ ဆံြ႕အေနေခ်ၿပီ။ သူမ ဘယ္လိုေတာင္ကံဆိုးတာလဲ။ သူမက စားစရာနည္းနည္းရွာဖို႔ေလးအတြက္ပဲ အျပင္ထြက္မိတာပါေနာ္။ သူမ ပိုက္ဆံလာဖို႔ေမ့ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆိုင္ရွင္က သူမတို႔ကို သူေတာင္းစားလို႔ေခၚၿပီး ခ်က္ခ်င္းႀကီးေမာင္းထုတ္စရာအေၾကာင္းမရွိဘူးေလ။ ၿပီးေတာ့ သူက သူမတို႔ကို သူခိုးလို႔ေတာင္စြပ္စဲြလိုက္ေသး။

အခုက် မင္းသားတစ္ပါးက ရုတ္တရက္ႀကီးေပၚလာတယ္။ ေနာက္လာမယ့္ဇာတ္ကြက္က သူရဲေကာင္းကအလွေလးကိုကယ္တင္ျခင္းဆိုတဲ့ဇာတ္ကြက္ဆိုတာ နဥ္ရႈအေတာ္ေလးကိုေသခ်ာေနေပၿပီ။

ဘုရင္ခံမင္းသား : ေလာ္ကြၽင့္ယြမ္

"ဘာျဖစ္ေနတာလဲ?"

ေလာ္ကြၽင့္ယြမ္က အင္မတန္ခန္႔ျငားေသာပံုစံျဖင့္ ျမင္းေပၚမွခုန္ဆင္းလိုက္သည္။

ဒီအေျခအေနကိုေျဖရွင္းေပးနိုင္မယ့္ ရာထူးျမင့္တဲ့လူတစ္ဦးရွိေနတာကို ယဲြ႕လန္ေတြ႕တဲ့အခါ သူမက အလ်သ္အျမန္ပင္ေျပာလိုက္ေလေတာ့၏။

"ဒီရိုင္းစိုင္းယုတ္မာတဲ့ဆိုင္ရွင္က ဒီအေစခံနဲ႔ ဒီအေစခံရဲ႕မမေလးကို သူ႔ေပါက္စီေတြကိုခိုးတယ္လို႔စြပ္စဲြပါတယ္။"

"မမေလး?"

ေလာ္ကြၽင့္ယြမ္က ရႈပ္ေထြးညစ္ပတ္ေနတဲ့နဥ္ရႈကို ၾကည့္လိုက္သည္။

"မင္းက ဘယ္မိသားစုကလဲ?"

"ကြၽန္မရဲ႕မမေလးက....ဝူး..ဝူး.."

နဥ္ရႈက ယဲြ႕လန္ဘာမွမေျပာနိုင္ခင္ သူမရဲ႕ပါးစပ္ကို အလ်င္အျမန္ပိတ္လိုက္သည္။ ၿပီးေနာက္ အသာအယာပင္ေခ်ာင္းဟန္႔လိုက္ကာ အသံေျပာင္းေစရန္ သူမရဲ႕လည္ပင္းကိုညႇစ္ကာ ေျပာလိုက္သည္။

"ကြၽန္မက မမေလးတစ္ေယာက္မဟုတ္ပါဘူး။"

နဥ္ရႈက သူမအသံကို အရမ္းႀကီးၾကမ္းတမ္းသြားေအာင္မလုပ္ေပ။ သူမက အရမ္းကိုအနီးမႈန္လြန္းေနၿပီး ကန္းေနတဲ့လူတစ္ေယာက္ပံုစံနဲ႔ ေလာ္ကြၽင့္ယြမ္ကို ၾကည့္ေနလိုက္သည္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ သူမက ညစ္ပတ္စုတ္ျပတ္ေနၿပီးျဖစ္တာေၾကာင့္ သူမအေနနဲ႔ သူေတာင္းစားတစ္ေယာက္လိုပင္ဟန္ေဆာင္ေနသင့္သည္။ သူမသာ သူမရဲ႕မယံုၾကည္နိုင္ေလာက္ေအာင္ၾကည္လင္ေနတဲ့မ်က္လံုးေတြနဲ႔ သူ႔ကိုၾကည့္မိမယ္ဆိုရင္ သူမ ခ်က္ခ်င္းႀကီးေပၚသြားေတာ့မွာမဟုတ္လား?

"ကြၽန္မတို႔ အရင္သြားပါေတာ့မယ္!"

နဥ္ရႈက ယဲြ႕လန္ကိုဆဲြေခၚကာ ထြက္သြားရန္ျပင္လိုက္သည္။

"ခဏေနပါဦး။"

ေလာ္ကြၽင့္ယြမ္က နဥ္ရႈကိုတားကာ ေျပာလာ၏။

"ဒီကိစၥက အခုထိမရွင္းလင္းေသးဘူးေလ။ သူခိုးလို႔စြပ္စဲြခံရတာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး မင္းတကယ္အဆင္ေျပလို႔လား?"

သူမ ဘာမွမခိုးခဲ့တာေၾကာင့္ ကိစၥမရွိပါဘူးလို႔ နဥ္ရႈ တကယ္ပင္ျပန္ေျပာခ်င္လွသည္။

အမ်ိဳးသားဇာတ္လိုက္samaက အခ်ိန္ေတြအရမ္းေပါေနတာပဲ။ သူက ေပါက္စီဆိုင္ေလးတစ္ဆိုင္ရဲ႕ကိစၥကိုေတာင္ ဝင္စြက္ဖက္ေနတယ္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ေနပါေစ ဇာတ္ေၾကာင္းက သူတို႔ကိုအတူရွိေနေအာင္တြန္းအားေပးေနဦးမည္ျဖစ္၏။

"ဒီနွစ္ေယာက္က မင္းေပါက္စီေတြကို တကယ္ပဲခိုးခဲ့သလား? ေျပာစမ္း။"

ေလာ္ကြၽင့္ယြမ္က ဆိုင္ရွင္ကို ႏူးညံ့ေသာအမူအရာျဖင့္ေမးလိုက္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ဆိုင္ရွင္မွာ ေၾကာက္ရံြ႕လြန္းသျဖင့္ တစ္ကိုယ္လံုးတုန္ေနကာ စကားေျပာရန္ပင္အနိုင္နိုင္။

ဒီဆိုင္ရွင္က ေလာ္ကြၽင့္ယြမ္နဲ႔ အမ်ိဳးသမီးဇာတ္လိုက္ကိုေတြ႕ဆံုေအာင္လုပ္ေပးၿပီး အမ်ိဳးသမီးဇာတ္လိုက္ကို သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္ကဲ့သို႔ကယ္တင္မႈကိုျဖစ္လာေစရန္လုပ္ေဆာင္ေပးရန္တည္ရွိေနသည့္ NPCတစ္ေယာက္ျဖစ္ေၾကာင္း အခုေတာ့ နဥ္ရႈေသခ်ာသြားေပၿပီ။

နဥ္ရႈတစ္ေယာက္ တိတ္တိတ္ကေလးၾကက္ေသ,ေသေနေခ်ၿပီ။ ဇာတ္ေၾကာင္းက အရမ္းကိုအားေကာင္းလြန္းလွသည္။ သူမက အခုထိ ေလာ္ကြၽင့္ယြမ္ထံ ဆက္သျခင္းမခံရေသးသလို သူမအေနျဖင့္ စားစရာနည္းနည္းရရန္သာ အျပင္ထြက္လာျခင္းျဖစ္ေသာ္လည္း အမ်ိဳးသားဇာတ္လိုက္samaတစ္ေယာက္နဲ႔ ေတြ႕ဆံုရျခင္းျဖင့္သာအဆံုးသတ္သြားသည္။ မုယန္မုန္႔တစ္ေယာက္ သံုးဘဝလံုးႀကိဳးစားတာေတာင္ ဒီလူေတြလက္ထဲက မလြတ္ေျမာက္နိုင္တာ အံ့ၾသစရာမရွိေတာ့...။

ဟား...ဟား...ဟား....။

.......

[Unicode]

နဉ်ရှု ဆိုင်ပိုင်ရှင်နဲ့ငြင်းခုန်ပြီး အချိန်မဖြုန်းလိုပါချေ။ ပြီးတော့ အဓိပ္ပါယ်လည်းမရှိသလို ဒီဆိုင်က ပေါက်စီရောင်းသည့် တစ်ခုတည်းသောဆိုင်ဟုတ်ဟန်လည်းမတူပါ။

သို့သော်လည်း ယွဲ့လန်ကတော့ ဆိုင်ရှင်က သူမဘိုးဘေးတွေရဲ့အုတ်ဂူကို တူးလိုက်မိသလိုပြုမူနေပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် ဆိုင်ရှင်နှင့်စတင်ငြင်းခုန်တော့သည်။ သူမက သူမရဲ့မမလေးဖြစ်သူရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် အသည်းအသန်ပင်ငြင်းခုန်နေတော့၏။

နဉ်ရှုတစ်ယောက် စိတ်လှုပ်ရှားရမည်လား ဒါမှမဟုတ် ဒီကောင်မလေးကို သတိမေ့အောင်ရိုက်ကာ ဆွဲခေါ်သွားရမည်လားဆိုသည်ကို မဆုံးဖြတ်နိုင်တော့ပေ။

"သူခိုးမလေးတွေ! နင်တို့က ငါ့ပေါက်စီတွေကိုလည်းခိုးသေးတယ်။ အခုကျ ငါ့ကိုပါပြန်အော်နေပြီပေါ့လေ?ေ-ာက်သူတောင်းစားလေးတွေ!"

ဆိုင်ရှင်က သူမတို့ကို သေးငယ်စူးရှတဲ့မျက်လုံးလေးတွေနဲ့ ခဏမျှကြည့်နေပြီးနောက် သူမမျက်လုံးတွေက အကြံရသွားသလို တောက်ပသွားကာ သူမတို့ကို ပေါက်စီခိုးပါသည်ဟု စွပ်စွဲလေတော့၏။

ယွဲ့လန်က ဆိုင်ရှင်ကို မိုက်ကြည့်ကြည့်ကာ ပြောလေ၏။

"လူလိမ်မ! ငါတို့ ဘယ်တုန်းက နင့်ပေါက်စီကိုခိုးလို့လဲ? အရှက်မရှိတဲ့ငလိမ်မ!"

တကယ်လို့ ဆိုင်ရှင်ဘာလုပ်နေတယ်ဆိုတာကို နဉ်ရှုအခုထိမပြောနိုင်ရင် သူမ ဝက်တစ်ကောင်ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ သူမ မြေကြီးပေါ်လှဲချကာ ငိုကြွေးလိုက်သင့်လားလို့တောင် သူမတွေးနေမိသည်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ?"

တင်းမာခန့်ညားသောအသံတစ်သံက သူမတို့နောက်မှထွက်လာသည်။ ထိုအသံကိုကြားတဲ့အခါ နဉ်ရှုတောင့်တင်းသွားတော့သည်။ ဒီလူ့ရဲ့အသံက ထူးခြားကာကိုယ်ပိုင်ဟန်ရှိသည်။ သူက သေချာပေါက် နောက်ထက်အမျိုးသားဇာတ်လိုက်samaပဲဖြစ်ရမယ်။

နဉ်ရှု အသံလာရာဘက်ကို စောင်းကြည့်လိုက်သည်။ ငှက်မွှေးတွေနဲ့အလှဆင်ထားတဲ့ သရဖူတစ်ခုကို ဝတ်ဆင်ထားတဲ့အမျိုးသားတစ်ယောက်က မြင်းပေါ်မှာထိုင်နေသည်။ သူ့အဝတ်အစားတွေက တန်ဖိုးကြီးတာမြင်သာနေကာ ခါးမှာတော့ ကြည်လင်တောက်ပနေတဲ့ ခပ်ဝဝကျောက်စိမ်းဖြူ သိုးတစ်ကောင်အဆင်တန်ဆာကို ချိတ်ဆွဲထားသည်။ မြင်းဇက်ကြိုးကိုကိုင်ပြီးရပ်နေတဲ့ပုံက အေးချမ်းလှပသောပန်းချီကားတစ်ချပ်ကဲ့သို့။

ချောမောခန့်ညားပြီး အပြစ်ဆိုစရာမရှိသောဝတ်စားဆင်ယင်မှုနှင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝသောသခင်လေးတစ်ယောက်၏ပုံစံပင်။

"ဒီသာမန်အရပ်သားက ဘုရင်ခံမင်းသားကို အရိုအသေပေးပါတယ်။"

ဆိုင်ရှင်က ချက်ချင်းပင်ဒူးထောက်ကာ အမျိုးသားကို အရိုအသေပေးလေ၏။

ဘုရင်ခံမင်းသား...ဒါဆို သူက အဲ့မင်းသားပေါ့။

နဉ်ရှု ဆွံ့အနေချေပြီ။ သူမ ဘယ်လိုတောင်ကံဆိုးတာလဲ။ သူမက စားစရာနည်းနည်းရှာဖို့လေးအတွက်ပဲ အပြင်ထွက်မိတာပါနော်။ သူမ ပိုက်ဆံလာဖို့မေ့ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ဆိုင်ရှင်က သူမတို့ကို သူတောင်းစားလို့ခေါ်ပြီး ချက်ချင်းကြီးမောင်းထုတ်စရာအကြောင်းမရှိဘူးလေ။ ပြီးတော့ သူက သူမတို့ကို သူခိုးလို့တောင်စွပ်စွဲလိုက်သေး။

အခုကျ မင်းသားတစ်ပါးက ရုတ်တရက်ကြီးပေါ်လာတယ်။ နောက်လာမယ့်ဇာတ်ကွက်က သူရဲကောင်းကအလှလေးကိုကယ်တင်ခြင်းဆိုတဲ့ဇာတ်ကွက်ဆိုတာ နဉ်ရှုအတော်လေးကိုသေချာနေပေပြီ။

ဘုရင်ခံမင်းသား : လော်ကျွင့်ယွမ်

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ?"

လော်ကျွင့်ယွမ်က အင်မတန်ခန့်ငြားသောပုံစံဖြင့် မြင်းပေါ်မှခုန်ဆင်းလိုက်သည်။

ဒီအခြေအနေကိုဖြေရှင်းပေးနိုင်မယ့် ရာထူးမြင့်တဲ့လူတစ်ဦးရှိနေတာကို ယွဲ့လန်တွေ့တဲ့အခါ သူမက အလျသ်အမြန်ပင်ပြောလိုက်လေတော့၏။

"ဒီရိုင်းစိုင်းယုတ်မာတဲ့ဆိုင်ရှင်က ဒီအစေခံနဲ့ ဒီအစေခံရဲ့မမလေးကို သူ့ပေါက်စီတွေကိုခိုးတယ်လို့စွပ်စွဲပါတယ်။"

"မမလေး?"

လော်ကျွင့်ယွမ်က ရှုပ်ထွေးညစ်ပတ်နေတဲ့နဉ်ရှုကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းက ဘယ်မိသားစုကလဲ?"

"ကျွန်မရဲ့မမလေးက....ဝူး..ဝူး.."

နဉ်ရှုက ယွဲ့လန်ဘာမှမပြောနိုင်ခင် သူမရဲ့ပါးစပ်ကို အလျင်အမြန်ပိတ်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် အသာအယာပင်ချောင်းဟန့်လိုက်ကာ အသံပြောင်းစေရန် သူမရဲ့လည်ပင်းကိုညှစ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မက မမလေးတစ်ယောက်မဟုတ်ပါဘူး။"

နဉ်ရှုက သူမအသံကို အရမ်းကြီးကြမ်းတမ်းသွားအောင်မလုပ်ပေ။ သူမက အရမ်းကိုအနီးမှုန်လွန်းနေပြီး ကန်းနေတဲ့လူတစ်ယောက်ပုံစံနဲ့ လော်ကျွင့်ယွမ်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူမက ညစ်ပတ်စုတ်ပြတ်နေပြီးဖြစ်တာကြောင့် သူမအနေနဲ့ သူတောင်းစားတစ်ယောက်လိုပင်ဟန်ဆောင်နေသင့်သည်။ သူမသာ သူမရဲ့မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်ကြည်လင်နေတဲ့မျက်လုံးတွေနဲ့ သူ့ကိုကြည့်မိမယ်ဆိုရင် သူမ ချက်ချင်းကြီးပေါ်သွားတော့မှာမဟုတ်လား?

"ကျွန်မတို့ အရင်သွားပါတော့မယ်!"

နဉ်ရှုက ယွဲ့လန်ကိုဆွဲခေါ်ကာ ထွက်သွားရန်ပြင်လိုက်သည်။

"ခဏနေပါဦး။"

လော်ကျွင့်ယွမ်က နဉ်ရှုကိုတားကာ ပြောလာ၏။

"ဒီကိစ္စက အခုထိမရှင်းလင်းသေးဘူးလေ။ သူခိုးလို့စွပ်စွဲခံရတာနဲ့ပတ်သက်ပြီး မင်းတကယ်အဆင်ပြေလို့လား?"

သူမ ဘာမှမခိုးခဲ့တာကြောင့် ကိစ္စမရှိပါဘူးလို့ နဉ်ရှု တကယ်ပင်ပြန်ပြောချင်လှသည်။

အမျိုးသားဇာတ်လိုက်samaက အချိန်တွေအရမ်းပေါနေတာပဲ။ သူက ပေါက်စီဆိုင်လေးတစ်ဆိုင်ရဲ့ကိစ္စကိုတောင် ဝင်စွက်ဖက်နေတယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်နေပါစေ ဇာတ်ကြောင်းက သူတို့ကိုအတူရှိနေအောင်တွန်းအားပေးနေဦးမည်ဖြစ်၏။

"ဒီနှစ်ယောက်က မင်းပေါက်စီတွေကို တကယ်ပဲခိုးခဲ့သလား? ပြောစမ်း။"

လော်ကျွင့်ယွမ်က ဆိုင်ရှင်ကို နူးညံ့သောအမူအရာဖြင့်မေးလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ဆိုင်ရှင်မှာ ကြောက်ရွံ့လွန်းသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံးတုန်နေကာ စကားပြောရန်ပင်အနိုင်နိုင်။

ဒီဆိုင်ရှင်က လော်ကျွင့်ယွမ်နဲ့ အမျိုးသမီးဇာတ်လိုက်ကိုတွေ့ဆုံအောင်လုပ်ပေးပြီး အမျိုးသမီးဇာတ်လိုက်ကို သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ကဲ့သို့ကယ်တင်မှုကိုဖြစ်လာစေရန်လုပ်ဆောင်ပေးရန်တည်ရှိနေသည့် NPCတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း အခုတော့ နဉ်ရှုသေချာသွားပေပြီ။

နဉ်ရှုတစ်ယောက် တိတ်တိတ်ကလေးကြက်သေ,သေနေချေပြီ။ ဇာတ်ကြောင်းက အရမ်းကိုအားကောင်းလွန်းလှသည်။ သူမက အခုထိ လော်ကျွင့်ယွမ်ထံ ဆက်သခြင်းမခံရသေးသလို သူမအနေဖြင့် စားစရာနည်းနည်းရရန်သာ အပြင်ထွက်လာခြင်းဖြစ်သော်လည်း အမျိုးသားဇာတ်လိုက်samaတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ဆုံရခြင်းဖြင့်သာအဆုံးသတ်သွားသည်။ မုယန်မုန့်တစ်ယောက် သုံးဘဝလုံးကြိုးစားတာတောင် ဒီလူတွေလက်ထဲက မလွတ်မြောက်နိုင်တာ အံ့သြစရာမရှိတော့...။

ဟား...ဟား...ဟား....။

.......