"WHAT DO YOU think of this?" Nagising ang natutulog kong ulirat nang may ipakitang suit si Caleb na naka-hanger pa. Kulay puti 'yon dahil gusto daw niyang puti ang suit na susuotin niya sa kasal.

Ayaw niya kaya ng barong?

"Isukat mo kaya?" Pagtataray ko.

Kasalukuyan kaming namimili ng gown and suit para sa kasal namin. Umuwi siya exactly three days pagkatapos kong tumawag. And today? Today is my day off!

He pouted his lips bago pumasok sa fitting room.

Bumalik ako sa pagkakatulala dahil kanina ko pa naiisip si Diego at ang mga desisyon ko. Actually, ilang araw na. Ano bang pinaglalaban ko at bakit ayaw na ayaw kong bumalik sakanya?

Dahil ba parang sayang lahat ng effort namin sa Pilipinas para mag annull then magkakabalikan lang kami?

Am I maarte? I don't know. Siguro nasasabi 'yan ng ibang tao dahil hindi naman sila ang nasa posisyon ko. Akala nila ay madaling lang bumalik sa dati kong asawa pero hindi. Hindi sapat yung pagmamahal, kasi 'yon lang din yung meron kami noon pero anong nangyari? Saan kami dinala?

Mahal namin ang isa't isa, oo. Kung gugustuhin ko mang bumalik sakanya ay wala na akong pakielam sa mga taong masasagasaan o masasaktan ko.

Kaso paano nga kung mangyari ulit yung dati? Para kasing nakakatakot bumalik kay Diego. Kaya niyang sabihin na hindi niya na ako sasaktan ulit pero paano kung bumalik na naman ang nanay niya sa buhay niya? At may ipagawa? Paano na naman ako?

Isa pang dahilan kung bakit ang hirap bumalik sakanya. Dahil ganito rin kami dati. Peaceful ang buhay at walang araw na hindi namin pinapakita ang pagmamahal namin sa isa't isa until bigla na lang niya akong binitawan.

We were so happy and contented back then until he dropped me.

Hindi malabong gawin 'yon ulit ni Diego sakin. Parang ang hirap hirap magtiwala sakanya ulit. Parang kapag bumalik ako sakanya, gano'n lang ulit ang gagawin niya. Ano nang mangyayari sakin?

Malulunod na naman ako sa sakit?

Kaya if someone thinks that I'm maarte, I think I'm not. It's because I have trust issues towards Diego.

Sa huli, Caleb chose the white one. Ang gown naman ay kanina pa kami nakabili. Isang mermaid gown ang binili namin dahil 'yon ang bagay sakin. Sinukat ko pa 'yon dahil hindi naman ako naniniwala sa pamahiin na hindi matutuloy ang kasal if ever.

Umuwi kami after no'n dahil napansin niyang pagod ako. He stayed in my condo for the next few hours hanggang sa mag-decide siyang umuwi. Hinatid ko siya sa lobby kahit na ayaw niya.

"See you tomorrow?" He smirked. Hinawakan niya rin ang kamay ko. Napangiti ako sa pilyo niyang ngisi.

"Okay, see you tomorrow. I'll try to have another day off so we can prepare our wedding. The church near your apartment, right?" He nodded.

Doon kasi kami magpapakasal. Hindi gaano kalaki pero hindi rin gaano kaliit ang simbahan kaya 'yon ang napili namin. Hindi pa nga lang kami nakapagpa-schedule dahil hindi pa naman ayos ang lahat.

"Yup," Bumaba ang tingin niya sa labi ko. I can't stop myself from smiling.

"You can kiss me, Caleb, come on." I teased him. Humalakhak siya bago niya ako hinalikan. I didn't kiss back dahil may ilang tao ring nandito.

"Let's save the deep one for our honeymoon," He whispered. Mas lalo akong natawa at tumango na lang.

Niyakap niya ako kaya niyakap ko rin siya. Napanis lang bigla ang ngiti ko nang makita ko ang taong nasa likod niya. Malayo at nasa gilid ng sofa dito rin sa lobby.

"I'm going," Bumalik ulit ang tingin ko kay Caleb. I tried my best to smile.

"Ingat," Nang umalis siya at sumakay ulit sa elevator para bumaba sa parking lot ay bumalik ang tingin ko sa kanina pa nakatingin.

Diego.

Gusto kong lapitan siya at itanong kung anong ginagawa niya dito pero pinigilan ko ang sarili ko. Bakit ko naman gagawin 'yon?

Tumalikod ako agad at pumunta sa elevator para makabalik na sa unit ko. Medyo nilalamig na rin kasi ako dahil manipis na dress pang-bahay lang ang suot ko dahil wala naman kaming ibang ginawa ni Caleb sa unit ko kung hindi manood ng movie.

Pumasok agad ako sa elevator paglabas ng ilang tao. Pinindot ko agad ang floor ko and the elevator was about to close when someone's hand stopped it.

"Oh my, God," Hinawakan ko ang dibdib ko sa gulat. It was... Diego. "W-what are you doing here?"

Madilim at mariin ang tingin niya sakin. Mabilis rin ang paghinga niya habang hindi nawawala ang titig niya sakin. Bigla akong kinabahan. Bakit kaya? Baka bigla niya akong suntukin dito?

"We have something important to discuss," Napapaos na sambit niya.

I blinked twice. "Huh? Hindi naman working time ngayon at day off ko. Bukas na lang siguro. Papasok ako nang maaga," Umiling siya. Bumaba ang tingin ko sa kamay. "Wala ka namag dala. Are you sure you have something to discuss?" Winagayway niya ang phone niya.

"It's in here." Ilang saglit akong nakatitig sakanya at nag-iisip.

Sa huli ay pumayag ako. Kung may gawin man siyang ayaw ko ay papaalisin ko siya. As long as trabaho ang sadya niya ay pauunlakan ko siya.

Tumango ako at umatras nang pumasok siya sa elevator. Tahimik lang kami hanggang sa makapasok kami sa unit ko. Sumalampak siya agad sa sofa ko.

"Coffee, please." Pagak akong tumawa. Ang kapal talaga ng mukha ng lalaking 'to.

Palihim ko siyang inirapan bago ako pumunta sa kitchen para magtimpla ng kape niya. Habang hinihintay kong kumulo ang tubig ay nilabas ko ang laptop ko from my room at nilagay 'yon sa tapat niya.

I suddenly felt something or someone's staring.

Nag-angat ako ng tingin sakanya and then I saw him starring at my chest! Damn it! Of course makikita niya ang dibdib ko dahil nakayuko ako sa harap niya!

"Anong tinitingin-tingin mo r'yan?!" Niyakap ko agad ang sarili to protect myself from him. He arched his brow at humilig sa sofa ko. Ang bruho, bumukaka pa!

"Why are you wearing that kind of dress, huh? Ganyan pa ang suot mo kasama ang lalaking 'yon?" Umawang ang labi ko at natawa.

"So? Any problem with that? He's my fiancé, Diego. I see no problem with that." Bumaba ang tingin niya sa katawan ko at nagtagal pa ang tingin niya sa hita ko.

"What is he doing here? Seriously? Sa ganitong oras?" 10 PM na rin kasi. Umismid ako at umirap sakanya. Hindi oras ng trabaho ngayon kaya hindi ko siya boss.

"None of your business," Ngumisi siya ng nakakaasar.

"And making out in public? Why the hell are you kissing at the lobby, huh?!" Mas sumimangot ako.

"E, ano bang pakielam mo?! Akala ko ba nandito ka dahil may kailangan tayong pag-usapan sa trabaho? Meron ba talaga o wala? Kung wala, umalis ka na lang!" Biglang uminit ang ulo ko sa mga tanong niya.

Hello? Ano bang paki niya? He is not my husband anymore!

"Tell me, did something already happened between the both of you?"

Hindi ako nakasagot. I just stared at him. Mukhang unti unti siyang nakagawa ng sagot o senaryo sa isip niya dahil tumango siya kinalaunan. Ano na kayang inisip niya? Inisip niya ba na meron?

"Alam kong hindi dapat ako nakikielam, but..." Tumungo siya. Hinintay ko ang sasabihin niya pero hindi na 'yon nasundan.

"G-gagawa lang ako ng kape."

Tahimik siyang tumango bago binuksan ang laptop ko habang dumiretsyo naman ako sa kusina para igawa siya ng kape. Kumain na kaya ang lalaking 'yon? May carbonara ako dito. Gusto niya kaya? Para kasing hindi pa siya kumakain.

Kumuha na lang din ako ng carbonara para sakanya. Tahimik akong kumikilos habang binubuksan naman niya ang email ko. Sinend niya siguro sakin yung file. Ngumuso ako nang makitang binuksan niya pala yung kanya doon.

"Kumuha na rin ako ng carbonara," I said. Nilapag ko 'yon sa harapan niya pero yung kape lang ang kinuha niya at hindi ako pinansin.

Galit siya? Dahil iniisip niyang may nangyari na samin ni Caleb? Is he thinking that I'm dirty? Because I had sex with someone else? Gusto ko tuloy sampalin siya. Don't tell me he's judging me? Siya nga ay kung sino sino noon bago kami ikasal!

Umupo ako sa gilid niya at sumilip sa ginagawa niya. My jaw almost drop when I saw his cousin's name!

Shawn Rivera

Kung hindi ako nagkakamali ay gusto nitong magbukas ng restaurant with Diego sa Philippines. Ibig sabihin bati na sila? I mean, hindi naman ako sigurado kung magkaaway ba ang dalawang 'yan o si Dereck Rivera lang ang kaaway niya.

"What do you think? Should I accept this?" Pagbabasag niya sa katahimikan.

Tumango naman agad ako. "Of course! Why not? I mean, baka siya na mismo ang lumalapit sayo para magkasundo kayong magpipinsan? Isn't that sweet?" Bumaling ang tingin niya sakin.

"You think so?" I nodded.

Natahimik siya at nag-isip. Hinayaan ko na lang siyang mag-isip muna pero para sakin, okay lang ang gustong mangyari ni Shawn Rivera. As if naman masasayangan sa pera itong si Diego, e, ang dami dami niya no'n.

Nag-compose si Diego ng email for his cousin. Sumilip ako agad dahil gusto kong maki-chismis.

'Are you still awake? I want to discuss it now. Let's skype.'

Pinigilan kong ngumiti dahil sa sinabi niya. He's interested, huh. Nae-excite tuloy ako for him! Finally! after how many years!

Hindi rin nagtagal nang sumagot ang pinsan niya.

'Yeah. Drop your skype, I will call.'

Binigay naman agad ni Diego ang account siya sa pinsan. Kinuha ko ang carbonara na para sakanya at ako ang kumain dahil bahagya akong kinabahan. Napatingin siya sakin.

"Bakit mo kinakain 'yan?" Natigil ako sa pag-nguya.

"Bakit? Hindi ba't ayaw mo nito kaya hindi mo kinakain?" Sumimangot siya at agad inagaw sakin yung pagkain.

"Sino nagsabing ayaw ko nito? Inuna ko lang yung kape, Zia." I rolled my eyes. Hinayaan kong siya ang kumain ng carbonara habang umiirap ako sa gilid.

Inggiterong patay gutom.

Biglang tumawag ang pinsan niya kaya ibinaba niya agad ang plato at tinidor niya. Umayos ako ng upo. Sinagot naman agad 'yon ni Diego. I bit my lower lip.

Biglang sumulpot ang pinsan niya sa screen ng laptop ko. Namilog ang mata ko nang makita ang lalaki! Kamukha niya yung pinsan ni Diego na babae! Sa restaurant! Magkapatid sila?

"What are you doing? Did you call me so I could watch you fixing your son's clothes?" Sumilip rin ako konti.

Nagtutupi kasi ang lalaki ng damit ng bata. May anak na siya? Ibig sabihin si Diego na lang ang walang anak sakanila?

"What? I don't have a kid. This is Garret's clothes. Nasa bahay ako ni ate and she asked me to do this," Sumimangot ito. Ang pogi, ha! "Ngayon na nga lang ako magpapahinga, inutusan pa 'ko. Tsk." Balita ko kasi ay doktor ito.

"Is he with you?" Ngumisi ang lalaki sa screen.

"Who?" Kumunot ang noo ni Diego.

"The kid," Humalakhak ang lalaki habang nagtutupi parin ng damit. "What's so funny?"

"Which kid? Spiro or Garret?" Mas sumama ang mukha ni Diego kaya mas natawa ang lalaki sa kabila.

Napanis naman ang ngiti ko.

"Your sister's son, asshole!" Bulyaw ni Diego. Humagikgik si Shawn at mukhang natutuwa dahil sa asar na mukha ni Diego.

"Ah, nando'n sa bahay nina kuya Dereck, he's playing with Spiro," Pang-aasar nito bago tumawa ulit.

"Damn you, Shawn."

"Oh, bakit? Hindi ka pa ba nakaka-move on kay Brie?"

Ramdam kong natigilan si Diego. Ako rin naman. Hearing her name feels like... I don't know. Umiwas ako ng tingin. I think I need to drink water. Nanunuyo ang lalamunan ko.

Tumayo ako para kumuha ng tubig nang hawakan ni Diego ang kamay ko.

"Where are you going?" He asked.

"Kukuha ako ng tubig." He was about to spoke nang magsalita ang pinsan niya.

"Sinong kausap mo?" Bakas ang pagkalito sa mukha nito.

Nagkatinginan kami ni Diego. Parehas hindi alam kung anong gagawin until hinila niya ako paupo sa tabi niya at ipinakita sa pinsan niya.

Alanganin akong ngumiti dito habang ngumuso naman ang pinsan niya na parang pinipigilan ang sariling ngumiti. Nakatingin ito samin at hinihintay na ipakilala ako sakanya.

"This is, uh... Crizia Ri--- Ah, Aguilar. She's my secretary," Tumango ang lalaki kahit na mukhang hinid ito naniniwala.

"Uh-huh? Magkasama kayo? Live in?"

"N-no!" Sagot ko agad.

"We're just..." Diego are having a hard time to find his words. "Why the hell am I explaining? It's none of your business," Umirap ang lalaki.

"Okay, whatever. But it won't your ego if we're going to talk about it when you get home, right?" Ngumisi si Diego.

"As long as you will tell me what's with you and the nurse."