CRIZIA

SUNOD SUNOD ang lunok ko dahil sa kaba. Kahit anong pilit kong itanggi sa sarili ko ay pumapasok parin sa isip ko yung sinabi niya. Ni hindi ko alam kung anong gagawin ko.

Tulala ako habang siya ay nakatingin sakin. It's impossible, right? Hindi dapat may mabuo dahil kakahiwalay lang namin at ikakasal na rin ako kay Caleb.

Paano naman kasi nasabi ni Paula na gano'n? There's no sign. In fact, magkakaro'n na ako next week dahil katapusan na. Kailangan na lang namin maghintay sa period ko.

"Pero what if lang, huh." Inirapan ko si Paula. "Anong gagawin mo if ever?" Sumimangot ako dahil pati ako napapaisip sa ginagawa niyang pagtatanong sakin.

Tumungo ako at nagsimulang mapaisip. I don't know. Paano naman 'yon? Kung kay Caleb ko kaya ipasalo ang baby? Okay lang kaya sakanya? Sabihin na lang natin na okay pero paano naman si Diego? I don't think he deserve it.

Then anong gagawin ni Diego? Pipilitin niya akong bumalik sakanya? Para sa bata? O susustentuhan niya na lang? But knowing him, ayaw niyang lumaki ang baby na gano'n.

Nangilid ang luha ko sa sobrang stress.

"Paula, imposible naman kasi..." I cried. Nakatitig lang siya sakin na para bang pinapanood ang bawat galaw ko.

"Paanong imposible? Why? Are you on pill? Under injectables again? Or gumamit ba siya ng condom habang nandoon kayo?" Umiling ako. Wala akong mga gano'n at hindi ko rin naaalalang gumamit si Diego ng gano'n. "Bakit hindi ka mag-pregnacy--"

"And why the hell would I do that?!" Sigaw ko. "I'm not pregnant, okay? Theory mo lang 'yon! Wait for my period next week!" Iritado kong sabi bago nagtago sa ilalim ng kumot.

Itinulog ko lahat ng sama ng loob ko na 'yon. Dapat hindi ako makakatulog kaka-overthink pero tulog ako agad siguro sa pagod na rin sa trabaho.

---

The next day, hindi ko na naabutan si Paula pero nag-sorry siya sakin at nilutuan niya ako ng breakfast. Kumain ako bago pumasok dahil kailangan kong mag-tipid. Gusto kong mag-ambag sa kasal namin ni Caleb if ever.

Nang marating ko ang floor kung nasaan ang opisina namin ay saktong paglabas rin ni Diego sa opisina niya.

Matalim ko siyang tinignan bago tahimik na pumasok sa sariling office. Kahit wala ako sa mood na mag-trabaho ay kailangan ko parin para matapos ko na agad at para maagang makauwi.

Caleb called me para mag-update kung anong ginagawa niya at nag-kwentuhan pa kami. I was laughing the whole time at parang sumigla ang buhay ko sa mga kwento niya.

["By the way, is it okay with you if we are going to start the wedding preperations when I came back?"] Natigil ako sa ginagawa.

I bit my lower lip.

"Yes, okay lang." I tried to smile. "And please, learn how to speak tagalog na! Puro basic lang ang alam mo." I rolled my eyes. Tumawa siya sa kabilang linya.

["Yes, ma'am."]

Nang matapos ang tawag na 'yon ay sakto ring natapos ko na ang report ni Diego. Inilagay ko 'yon sa tabi bago ko kinuha ang gagawan ko naman ng soft copies.

Then the freak suddenly called.

Labag man sa loob ko ay kinailangan kong sagutin ang tawag niya. Ano naman kaya ang iuutos ng impakto na ito? Baka may ipagawa pa siya sakin, ha! Madami pa akong tambak na gagawin dito baka masuntok ko siya.

"Yes?"

["I want coffee,"] Umirap ako.

"Okay," Ibinagsak ko ang telepono.

Tumayo ako para umpisahang timplahan siya ng kape. Nilagay ko iyon sa maliit na platito bago ako pumunta sakanya.

I knocked twice bago ako pumasok. Katulad kahapon ay pinanood niya ang bawat pag-hakbang ko ay pinapasadahan ako ng tingin sa buong katawan. What the fuck, maniac?

Tahimik ko 'yong nilagay sa coffee table niya at tuwid na tumayo. Walang kangiti ngiti akong tumingin sakanya.

"Anything else?" Tanong ko. Umiling siya kaya tumango ako. "I'll go back to my office, then."

Hindi naman niya ako pinigilan. Pagbalik ko sa office ay tsaka ko lang naalalang kailangan ko na pa lang ibigay sakanya itong report ko dahil need niya.

Dinampot ko 'yon at bumalik sa office.

I entered the office without knocking. I caught him using cigarette. Nag-taas ako ng kilay kaya halos maubo siya nang pigilang maalis ang usok. Pinigilan ko ang sariling umirap.

"I'm done with your report," I said before I placed the folder on his table. Tumalikod ako pagkatapos.

"Do you want oreo and milk again?" I arched my brow as I looked at him.

What the heck is happening? Bakit pati ang pagkain ko ay tinatanong niya? Mukha bang hindi ko afford bumili ng gatas at oreo? Simula nang nag-usap sila ni Paula kahapon bigla na lang sumusulpot at nagtatanong ang lalaking 'to.

"No," I answered irritatedly.

"No? What do you want, then?" Inabot niya ang phone niya sa gilid. "I can order any---"

"I can afford. No need to do that." Iritado akong lumabas pagkatapos no'n.

Ano bang klaseng pag-iisip ang lalaking 'yon? Pinaka-mukha niya ba sakin na kailangan ko siya, gano'n ba?

Kailan ba kasi uuwi si Caleb para maayos na namin ang kasal. Siguro bago o pagkatapos naming ikasal ay magre-resign na ako kay Diego. Babayaran ko na lang siya tungkol do'n sa kontrata.

Inubos ko ang oras sa pagta-trabaho. Nang mag-lunch ay tinawagan ko ang opisina ni Diego para itanong kung anong gusto niyang lunch pero ang sabi niya ay siya na lang daw ang bahala sa lunch niya kaya hinayaan ko.

Bigla ko tuloy naisip yung pinagtalunan namin ni Paula kagabi. Hindi naman niya directly sinabi o tinanong noong una kung buntis ba ako dahil ako lang ang biglang nag-react ng gano'n.

"Wala naman siguro..." Hinaplos ko ang sariling t'yan. "Wala naman akong nararamdamang kakaiba at... ano bang signs ng mga buntis?" Tinitigan ko ang computer na nasa harap ko.

I-search ko kaya? Wait, ayoko nga! Para saan pa, e hindi naman ako buntis. Isa pa, paano kung may mga signs ako ng mga gano'n? Ano na lang ang iisipin ko? Mag-o-overthink na naman ako at kakailanganin kong uminom ng sleeping pills, e, paano kung may baby dito sa t'yan ko? Kawawa siya.

"Zia?"

"Shit!"

Feeling ko ay tumalon ang puso ko sa gulat nang biglang may kumatok. Bumukas 'yon at nang makita ko kung kaninong pag-mumukha 'yon ay inalis ko agad ang pagkakahawak ko sa sariling t'yan.

"B-bakit?" Feeling ko ay hindi ako makapakali dahil kanina lang iniisip ko ang baby at mga signs tapos ngayon biglang susulpot si Diego.

"I bought some lunch," Nilapag niya ang mga 'yon sa lamesa kaharap ng kulay pink kong sofa.

Nagsalubong ang kilay ko nang hinanda niya na ang mga pagkain na dala niya at umupo pa siya sa sofa ko. Binalik ko ang tingin ko sa monitor dahil baka hindi ma-save ang kanina ko pang pinagpapaguran.

"Okay, thank you. Paki-iwanan mo na lang d'yan," Nakita kong umangat ang tingin niya dahil sa sinabi ko. Wait, bakit parang siya ang naging secretary ko?"

"We're going to eat together," Tinignan ko siya. Seryoso siyang nakatingin sakin na para bang hindi siya papayag kung hindi ako papayag sa gusto niya.

Sapilitan ba ito?

Kahit labag sa loob ko ay tumayo ako para saluhan siya. Hindi ko alam kung pupunta rin ba si Paula dito para sakin sumabay o baka yung jowa naman niya ang kasama niyang mag-lunch.

Pinanood ko siyang nilalagyan ng pagkain ang plato ko. Ngumisi ako nang maisip kong asarain siya.

"Himala at wala ang dakila mong girlfriend," Sumeryoso lalo ang mukha niya bago niya ibigay sakin ang plato ko. 'Yung kanya naman ang nilagyan niya.

"She's busy," Tumango ako at umirap.

Hindi tinanggi.

"How 'bout you? Wala atang umaaligid sayo ngayon?" Now he's smirking like a dog.

"He's busy," Panggagaya ko sa tono niya. He smirked again. Sumimangot ako dahil puro siya ngisi na para bang ang saya saya ng buhay niya.

"Hmm. Baka may---" I raised my hand para ipakita sakanya ang engagement ring ko.

"He's loyal." Inirapan ko siya. His jaw tightened after he saw the ring. Paminsan minsan ay tinitignan niya pa 'yon at bumubulong ng kung ano.

"I want to ask something," Tumango ako.

"Okay, ano 'yon?" Iba rin itong pagkain na dala niya, ha. Masarap. Ano bang tawag dito at saan niya binili? Yung chicken sobrang crispy rin.

"Where's your wedding ring?" Natigil ako sa pagkain nang itanong niya 'yon.

Uminom muna ako ng tubig bago siya sagutin.

"Tinapon ko na,"

His jaw dropped and he blinked twice. Ilang saglit bago siya nakabawi at tumango. Natahimik tuloy siya at hindi na nagsalita. Hindi na rin ako nagsalita kaya tahimik na lang kaming kumain.

Siya itong nagtatanong ng gano'n tapos bigla siyang tatahimik. Alam ko namang masakit for him pero sana sinubukan niyang makipag-usap ulit kahit about sa work.

"Ako na ang maglilinis nito," Sabi ko nang matapos kaming kumain. Tumayo ako at inumpisahang linisin ang pinagkainan namin habang siya naman ay nakatitig sakin habang umiinom ng soda.

Nilagay ko sa basurahan lahat ng pinagkainan namin. Akala ko aalis na siya dahil tapos na kami kumain pero mukhang trip niyang tumambay dito. Kung pwede ko lang sana siyang paalisin...

Bumalik ako sa sariling swivel chair at nag-umpisa ulit mag-type. Nawawala nga lang ako sa focus dahil nakatingin siya sakin. As much as I want to scold him, of course I can't.

Saglit akong natigilan nang tumayo siya at lumapit sa binatanang nakasara. Binuksan niya 'yon konti bago niya ilabas ang sigarilyo niya. Sumimangot ako. Dito pa talaga siya maninigarilyo e naka-aircon ako. Binuksan niya nga ang bintana pero lumalabas rin ang hangin ng aircon.

Kanina pa siya kating-kati manigarilyo, ah. Ipalunok ko kaya 'yan sakanya?

Sinindihan niya 'yon at inilawit ang kamay niya sa bintana.

"Doon ka na lang kaya sa office mo manigarilyo? Hindi ko kasi trip suminghot ng usok ngayon," Lumipat agad ang tingin niya sakin. He scanned me from head to toe bago niya inilaglag ang sigarilyo sa labas.

"Oh my, God!" Napatayo ako. I went to the window para makita kung nasaan na 'yon. "Why did you do that?! Baka may mapaso noon pagbagsak!"

"No one got hurt, Zia. Patay na ang apoy no'n bago pa humalik sa lupa," Inirapan ko siya.

"Halik my ass," Unti unti ay ngumisi siya sa sinabi ko. Bumaba rin ang tingin niya sa bandang pwet ko until narealized ko ang sinabi. "W-wait! That's not why I meant,"

I bet my cheeks are so red, I'm sure of that. Tumalikod na ako para bumalik sa trabaho, but he suddenly grabbed my arm. Hindi agad ako nakakilos lalo na nang pinulupot niya ang braso sa bewang ko.

"Your cheeks are so red..." He whispered. I swallowed hard when his lips almost met mine. I suddenly want to kiss him hanggang sa makuntento ako, but I'm not his ex-fiancé.

Inipon ko ang natitirang lakas para sabihan at pigilan siya.

"I-I am not like your ex-fiancé, Diego. I am not like Brianna Rivera. I am not a cheater." Tinulak ko siya palayo sakin. He stilled and stared at me. "Please, leave."

Kahit tulala ay kusang siyang gumalaw paalis kaya nakahinga ako ng maluwag.

Ganito 'yon, hindi ba? Ang ginawa noong Brianna noon? She's cheating on Diego because she's still in love with that Dereck Cole Rivera. Anong pinagkaiba namin kung sakaling papatol ako kay Diego habang ikakasal na ako kay Caleb? Wala.

I chose not to be like her. I mean, oo nga at marahil nagmamahal lang siya pero... hindi man lang ba niya inisip ang... si Diego? Ni mukhang hindi niya napansin na nakakahalata pala si Diego sakanila noon.

I went back to my table and finished my work. Gusto kong umuwi ng maaga para makapagpahinga. And I also want to call Caleb.

It took a while bago niya sinagot ang tawag ko.

["Yes, miss?"] Malambing niyang sagot. ["How are you?"]

"I'm fine. When are you going home?" Tanong ko habang pinaglalaruan ang ballpen.

["I'm not sure... Why? Do you have a problem? I can go there if you want me to."]

"Ah, hindi. Wala naman. Uhm, can you do your part there a little faster so you can go home?" Matagal ito bago sumagot.

["I really think that you have a problem."] I chuckled. ["Or... you just missed me."]

"Sira! Wala nga. I just want you to go home so we can start the preparation for our wedding."