《You Were Mine [ Billionaire Series #3 ]》CHAPTER 30
Advertisement
PASIMPLE KONG tinignan si Diego habang inaayos ko ang mga papers sa lamesa siya. Naka-hilig siya sa upuan niya habang nasa bridge ng ilong ang kamay at marahang pinipisil 'yon. Nakapikit rin siya.
This is our last day in Singapore bago kami lumipad bukas papuntang Pilipinas kaya medyo busy kami. Ramdam kong pagod siya dahil sa pagmamadali nito.
"Nagugutom ka ba?" I asked softly. Unti unti siyang nag-mulat kaya nag-tama ang paningin namin. "Kukuha ako ng pagkain..." His eyes went to my lips.
Biglang bumilis ang tibok ng puso ko dahil doon. Naaalala niya ba yung kiss namin sa condo ko? Sana hindi. Kumunot ang noo ko nang maalala ko ang girlfriend siya. Bakit niya ginawang girlfriend 'yon kung ako naman ang mahal niya?
"I'll call someone who can get us some foods. 'Wag ka nang bumaba." I slowly nodded.
"Okay,"
Hinaplos ko ang labi ko. Sumimangot ako nang maramdamang may dry doon. I need to put my lipbalm.
"Your lips are getting dry," I arched my brow at Diego. And? Pati ba naman ang labi ko ay pinapansin niya? Is he crazy or what?
"So? I'll put lipbalm and drink water later." Ngumuso siya pero hindi matago ang maliit niyang ngisi habang nakatingin parin sa labi ko. Wala sa sariling hinaplos niya rin ang labi niya.
"Hmm? No need to put your lipbalm and drink too much water. Just kiss me." Then he licked his lips kaya halos mabato ko siya sa inis. Ang aga aga pero binibwiset niya ako! Damn this!
"No, thanks. I'm not into kissing. Puro kalandian rin 'yang alam mo, ano?" He chuckled.
"Sungit. You have your period today, huh?" Halos tumirik ang mata ko.
"Tapos na ang period ko! Hindi mo ba alam, ha?" Gigil kong tanong. Ngumuso lang siya. "You were the one who's buying napkins for me tapos hindi mo alam? Why? Sa iba na ang kabisado mo?"
Hindi ko na magilang sabihin 'yon. Nang marealized ko ang sinabi kong 'yon. Umiwas ako ng tingin dahil bigla akong nahiya sa sasabihin ko.
"W-wala pa bang pagkain?" Mahina itong tumawa.
"I'll call someone, Ma'am..." Umangat ang kilay ko pero hindi ko na lang pinansin.
Nakapag-impake na ako para sa isang linggong stay namin do'n. Hindi ko alam kung isang linggo lang ba kami do'n pero kung sakaling matagalan, bibili na lang ako ng mga damit.
Nakita kong tumayo si Diego at pumunta sa pinto ng opisina niya. Hindi ko alam kung anong ginawa niya do'n pero pagharap niya sakin ay may mga pagkain na siyang dala. I gulped. Kanina pa talaga ako nagugutom.
"Here's the food." Nilapag niya 'yon sa table kaya umupo agad ako sa sofa.
"Ang bilis naman." Ako na rin mismo ang nag-bukas nito.
Hindi ko na napansin ang mga ginagawa niya dahil sa busy kong kumain. Hindi kaya buntis ako? Charot! Paano naman ako mabubuntis e wala namang nangyari samin ni Diego. Ay weh? So si Diego lang ang may kakayahang buntisin ako? Stupid.
"I wonder if..." Umangat ang tingin ko sakanya na kumakain na rin.
"If?"
"Sa condo ko na muna ka tumira." Kumunot ang noo ko. Medyo hindi ko siya gets.
"What do you mean? Anong condo?"
Advertisement
"My home," I slowly raised my brow.
"And?"
"I just want you to live with me since... Mag-asawa pa pala tayo. Dapat lang na nasa puder kita." Umawang ang labi ko. Gusto ko siyang tadyakan. Ang kapal ng mukha na mag-demand!
"Did you planned this?" Pang-aakusa ko.
"Planned what?"
"This! Baka naman talagang hindi mo pinatuloy ang annulment natin noon para may habol ka parin sakin ngayon?" Naniningkit ang mga mata ko. He chuckled as he bit his lower lip. Damn him! Ang gwapo niya ngayon!
"I didn't." I made face then continue eating. "But I admit... I have speculations about our marriage. I was about to get married when my lawyer told me that there's an issue about my papers. I ordered him to search what's wrong and the night I saw you kissing your boyfriend was the time I heard the news about our marriage." Napakurap ako.
"So... you planned this? Ang mag-trabaho ako rito?" He shook his head.
"Nah." No explanation. Basta 'yon lang ang sagot niya na pinaniwalaan ko naman. He will be sound defensive if he's lying.
"Okay." Nakita kong inirapan niya ako kaya masama akong tumingin sakanya. "Anong iniirap irap mo d'yan?" Nag-taas ako ng kilay sakanya. He pouted his lips before he shook his head.
Pagkatapos naming kumain ay bumalik na agad kami sa trabaho. Today is such a busy day. Naalala ko noong kami pa. Tuwing pagod kami parehas sa trabaho at sa school ay minamasahe namin ang isa't isa.
"7:00 AM ang flight natin bukas, hindi ba?" Tanong ko. He nodded without looking at me. "Nakapag-handa ka na ba ng mga damit na dadalhin mo?" He looked at me.
"Not yet." Kumunot ang noo ko.
"Bakit hindi pa?"
"I'm busy."
Natahimik ako. Ayoko mang alukin siya pero alam kong responsable akong tulungan siya dahil siya na nga ang ginambala ko at ang sumagot ng mga gastos pero hindi ko man lang siya matulungan mag-ayos ng mga damit niya.
"Do you want me to help you?" Unti unting nalaglag ang panga niya at parang gulat na gulat sa sinabi ko. "Can I help you? Uh, since you told me that you're busy." Pag-uulit ko.
"You will help me?" Hindi makapaniwalang tanong nito.
"If you will let me." Agad sumilay ang malaki niyang ngiti.
"Of course! Can you sleep there, too?" Umawang ang labi ko.
"Excuse me?"
"I mean, maaga tayo bukas... It's better if we will sleep together. No touching, promise." Umiwas ako ng tingin at bahagyang napaisip rin.
Pwede naman. No touching daw, hindi ba? Hindi naman big deal sakin na katabi ko si Diego mamaya sa kama dahil ilang beses na kaming nag-tabi. Isa pa, asawa ko pa naman siya.
"Samahan mo muna ako sa condo ko para kunin ang gamit ko then sabay na tayong umuwi sa condo mo." Ngumuso siya at parang pinipigilan ang sarili niyang mapangiti.
"Yes, Ma'am."
Umiwas ako ng tingin nang tawagin niya akong gano'n. Baka kasi makita niyang ngumiti ko at maisip niyang nagustuhan ko yung pagtawag niya saking gano'n.
We worked together for the whole day. Sabay kaming kumain dahil wala naman kaming oras na umalis ng opisina niya dahil masyado kaming maraming ginagawa.
Advertisement
Now, we're done. Hinihintay ko na lang siyang matapos mag-ligpit ng laptop niya habang naka-upo naman ako sa sofa at antok na antok na. Today is so tiring. Feeling ko tulog agad ako mamaya.
"Let's go?" I nodded. Tamad akong tumayo at lumapit sakanya. "I'll order foods once we get home." Tumango lang ako.
"Inaantok na 'ko." Naluluha akong tumingin sakanya dahil inaantok na talaga ako.
"You can sleep inside my car later, Zia. Ako na ang kukuha ng gamit mo sa condo mo." Nag-kibit balikat lang ako. Not a big deal to me. Nakaayos naman na ang mga gamit ko do'n.
Pumunta kami sa parking lot at sumakay sa kotse niya. May ibang nakatingin samin pero hindi na namin pinansin. What's wrong? He's my husband! We're married.
Nag-drive siya papunta sa condo ko. He parked his car in front of my building.
"Here," Inabot ko ang susi sakanya. "Nasa room lang ang gamit ko, wala na akong ibang idadagdag pero siguro kuhanan mo na rin ako ng dress at underwears na isusuot ko bukas." Hindi ko na naisip kung malaswa ba ang sinabi ko o ano.
"Noted."
Umidlip ako habang naghihintay ako sakanya sa kotse. Nang magising ako ay nagmamaneho na ulit siya at mukhang malapit na kami sa condo niya. Ni hindi ko namalayan ang mga galaw niya kanina.
Nag-park siya bago niya kinuha ang mga gamit ko. Nakasunod lang ako sakanya habang naglalakad kami papasok sa building.
Hinaplos ko ang labi ko nang makasakay kami sa elevator. Parang gusto ko ng chicken para sa dinner namin.
"How many rooms do you have?" I asked while we're walking.
"One," Bumagal ang paglalakad ko. Just one? Bakit? Bakit isa lang? I mean, nang bumili ako ng condo ay dalawang kwarto ang binili ko dahil madalas natutulog si Paula sa condo ko.
"Just one? Then, saan ako matutulog?" Sa lapag? Sa sofa?
"Sa kama ko, why?" Nalaglag ang panga. No way. Noong huling nagtabi kami ay yung gabing muntik may mangyari samin.
"What? Diego, hindi ba pwede sa lapag ka---"
"Seriously? Anong problema sa pagtatabi natin? It's not the first time na magtatabi tayo, Crizia. Calm down, okay? No touching, remember?" Umirap ako.
"Bahala ka. Kapag nadikitan mo 'ko mamaya ay sisipain kita." He just chuckled.
He opened the door of his condo. bakit kaya hindi penthouses ang binili niya? Well, mag-isa lang naman siya.
As I expected, puro black, grey, silver, at brown lang ang nakikita kong kulay sa loob. Hindi na rin ako nag taka nang may nakita akong ashtray sa gitna ng lamesa.
"I'll order foods for us," Tumango ako. "What do you want?"
"Chicken tapos maraming gravy." He nodded. Nilibot ko ang paningin sa condo niya. "Where's the room?"
I saw him smirked. Tinuro niya ang pinto ng kwarto. Kumunot ang noo ko dahil sa ngisi niya.
"Can I use your bathroom? Kailangan mawala ng antok ko para makakain pa ako."
"Sure." Tumango ako. Hinila ko na ang maleta para mailagay din sa loob ng kwarto. "You still have your old clothes in our penthouse, hindi ka na sana nagdala ng marami." Nilingon ko siya.
"Matagal na 'yon, marumi na rin." He shrugged.
"Do you have ointment?"
"For what?"
"I want to massage you. You looked really, really tired." Ngumuso ako. Pinipigilan ko ang ngiti ko pero hindi ko mapigilang ngumiti.
"Meron," Tumalikod na ako bago pa ako tuluyang tumalon sa sobrang saya. Wait, should I do the same? "Do you want me to massage you, too?" Lingon ko sakanya.
"Really?" I slowly nodded.
"Yes, just like the old times."
Tumuloy ako sa pagpasok sa kwarto niya. Hindi na bago itong design ng kwarto niya. Parehas lang noong sa penthouse. Super big bed na akala mo higante yung humihiga.
Panty lang ang kinuha ko sa maleta dahil sure akong deretsyo masahe na kami ni Diego later. Parehas lang din ang tub sa loob. I took a quick warm shower bago ako lumabas ng kwarto na naka-bathrobe lang.
Hindi na 'ko nagulat nang makitang nando'n si Diego sa kwarto at wala ng pang-itaas at pants. Boxers lang.
He scanned me from head to toe.
"Sino ang mauuna?" Tanong ko sakanya.
"Ikaw," Tipid niyang sagot. "Uh, where's the ointment? The food is here, by the way." I nodded. Kinuha ko ang ointment sa bag ko bago ko inabot 'yon kay Diego.
Hindi ko mapigilang ngumiti dahil excited akong mamasahe. Magaling kasi talaga siya. Maybe next time I'll suggest na magpatayo siya ng massage parlor.
"Tumalikod ka, maghuhubad ako." I saw him swallowed as he turned around. Kinalas ko agad ang robe bago ako dumapa sa malambot niyang kama. Bigla agad akong inantok pero hindi pwede! Baka sapukin ako nito.
"You're naked?" He asked while walking towards me.
"I'm wearing panty, duh." Tinakpan ko kasi ng kumot ang lower back ko.
Shit! Panty lang talaga ang suot ko? No bra at all? Well, ano pa nga bang itatago ko? Pero kahit na! Come on! I just want to relax.
Sumampa siya sa kama at maingat na tinabi tabi ang ilang hibla ng buhok ko. Nakaunan ako sa mga braso ko at wala na akong pake kung makita man niya ang side boob ko.
"You can sit on my butt," I chuckled. Umismid siya. What? Para namang bago sakanyang umupo sa pwet ko--- Napadilat ako nang maramdaman kong umupo nga siya!
"Am I heavy?" He asked huskily.
"N-no."
Napapikit ako nang lumapat ang kamay niya sa likod ko. Nilagyan niya 'yon ng ointment at maya maya ay nag-umpisa na siyang masahihin 'yon.
Kinagat ko ang ibabang labi para mapigilan ang sariling mapadaing. Ang galing talaga ng lalaking 'to mag-massage! Halos makatulog ako at nawala lahat ng sakit ng katawan ko.
"Hmm..." Inaantok akong napamulat nang marinig ko ang sariling dumaing. "Dito pa, oh..." Tinuro ko ang balikat ko na agad naman niyang sinunod.
"Do you like it?" I nodded and smiled.
"Yes..." Pumikit ako ulit. Kahit inaantok ay naisip kong asarin siya. "Diego, can you massage my breasts, too? You know, breast massage." I said with my morning tone as if it's morning!
"Huh?" I chuckled as I looked at him. Kahit itanggi niya ay kita dito na kabado siya.
"Can you do the breast massage? You've done it before, right? I miss the way you do the breast massage." I smirked.
thank you for 1k followers!
Advertisement
- In Serial11 Chapters
The End of Forever
When Eleanor Moreno and Ava Griffin are chosen to be the future wives of two vampire princes, they are each forced to fight their own demons in a world that isn’t as black and white as they had once thought.
8 577 - In Serial78 Chapters
Rejected by Who Knows Who..
In a world where Soulmates exist, people are born with or without one.I, Aera Irene Whitfield a 20-year-old Actress who is studying business have been blessed by not one but SIX soulmates. But something happened.At the age of 16, I met one of them. I only saw their eyes through the pulled down window of a black Mercedes car. The eyes of those who found their soulmate glow of a blue color. I could feel my eyes changing color but then the car drove off. Not even a day later, my eyes turned into a pure silver color. That means I've been rejected, not by one but by all SIX soulmates.I'VE BEEN REJECTED BY WHO KNOW'S WHO!******************************I DO NOT OWN ANY OF THE PHOTOS USED, CREDITS TO THE ARTIST, IF YOU KNOW WHO THEY ARE PLEASE TELL ME SO I CAN GIVE THEM CREDITS, I ONLY FOUND THE PICTURES ON PINTERESTThe story is thought and created by yours truly 😉++++++++++++++++++++++++Upload schedule: Once a Week, Twice if I feel like it.Started: August 20, 2021Ended:The Third Book I made
8 216 - In Serial61 Chapters
[C] Putera Kayangan
"eeeey!! tengoklah kejap lagi selipar jepun kau terputus pastu kau terpeleot jatuh longkang!" - Anayra ZaaraGarang? itulah dia insan bernama Anayra Zaara. Ada saja ayatnya untuk menyumpah orang. Sudahlah menyumpah orang, mulut masin pulak. Tak ke kesian orang tu jatuh longkang?"Sayang, are you okay?" - AyanYang ni pulak, bekas buaya jadian. Semua orang dia panggil sayang. Entah siapa sayang dia pun tak tahulah. Ada saja ayat manis yang mahu diberikan kepada gadis yang menarik perhatiannya.Sorang mulut manis.Sorang mulut masin.bagus betul !"Ya Allah, kasihanlah kepada hamba-Mu yang single ini, turunkanlah Putera Kayangan dari SyurgaMu Ya Allah" - Anayra ZaaraAkibat mulut masinnya, 'putera kanyangan' nya tiba. Jatuh dari langit? tidaklah. Sebetulnya bergolek."Pura-pura jadi kekasih aku, sampai kau lupa yang kau sedang berpura-pura." - AyanTanpa berfikir panjang, Anayra Zaara menerimanya dengan hati terbuka. Sejujurnya, hatinya sudah dicuri oleh lelaki itu."Kalau one day saya cakap saya dah tak cintakan awak? Awak akan percaya jugak? bila ayat tu keluar dari mulut saya, buang kepercayaan awak kepada saya, jangan percayakan saya lagi." - AyanApa maksudnya?"Aku benci! Aku jijik!" - Ayan"Enough! Kita over!" - Anayra Zaara.Ayan tersenyum puas. Akhirnya, dia melepaskan gadis itu. Dia dah boleh bebas!Anayra membawa diri. Namun, setelah semuanya terbongkar. Dia bergegas pulang.Dia ingatkan boleh mendapatkan hati lelaki itu dengan mudah. Tapi siapa sangka. Dia mendapat lelaki itu dengan cara yang terlalu mudah!Namun semua tu hanyalah satu salah faham."aku bagi kau masa tiga hari. Fikir nak kawin dengan Anayra atau nak kena sebat 100 kali dengan aku." - Zafran AlthafApakah pilihan Ayan?×× Cerita ni akan campur-campur POV mengikut kesuaian. But apa yang saya boleh simpulkan ialah 80% Pov Heroin5% Pov Hero15% Pov 3 Enjoy 〆start: 28 September 2021end:Update: Sabtu dan Ahad.#1 in Manis#1 in Malay+ Follow for Followbac
8 97 - In Serial44 Chapters
My CEO Twins
*CURRENTLY EDITING*Meet Angel Mary Youngblood. She is a 17 year old orphan. She has a 5 year old childish personality that makes her lovable. Now meet the twins, Adam and Xavier Coleman, the CEOs of the world's biggest and most popular company, Coleman's Industry. Both are cold and ruthless bosses of their company. That is until Adam decided to adopt a girl to surprise Xavier who hates it. Will Angel be able to melt both of their cold hearts or will she be return to the orphanage broken and hurt?Editor: @awkwardpotato20#2 in 16 on 4/30/2019, 5/23/2019#1 in 16 on 6/4/2019#15 in coldhearted on 4/30/2019#1 in coldhearted on 1/24/2021#34 in adopted on 5/9/2019*Little bit of DDLG. First time writing this DDLG thing so.........I will try my best!!! And I'll have some help too. ;)*
8 135 - In Serial32 Chapters
Black Nails and a Red Heart
Seventeen-year-old David Otto is rarely seen as anything more than a misfit. With his eyeliner, black clothes, and piercings, he's "different". But his troubles extend beyond school, to parents who don't accept him, and to a traumatic event in his past that made him withdraw even more. With the threat of not graduating, an unknown shared grief with the quarterback, and parents who reject the very person he is, life in his hometown wasn't very appealing for David. He was all set to run and leave everything behind, until he met twenty-four-year-old Army recruiter Jason Travis, whose casual intervention would change the course of David's life forever.
8 202 - In Serial33 Chapters
A Musician To Be Reckoned With
Octave Reiner is the heroine of this crazy disorganized story full of her past and her present time that is like hundreds of tangled earphones.Entering a new school, Avalon High, she hopes to start another new start hopefully full of music she loves so dearly. But life can't be full of sparkles as the past demands her presence, both in a good and bad way.With secrets only known to a few, she is someone to be reckoned with especially with her weird personality. No, she is a musician to be reckoned with.
8 58

