CRIZIA

"SHUT UP." Inirapan niya ako at tinalikuran. Napangisi ako nang umirap siya sakin. Baka hiniwalayan niya ako dahil sa bading siya?! Bakit hindi na lang niya sinabi? Maiintindihan ko naman kung kulay pink siya!

Kinuha ko ang shoulder bag at sinundan siya na papalabas na. Humahagikgik ako habang sinusundan siya.

"Alam ko na kung bakit mo ako hiniwalayan." Halakhak ko. Matalim niya lang akong tinignan at parang naghihintay sa sagot ko.

"What?"

"Because you are a gay?" Abot langit ang ngiti ko nang sinabi ko 'yon habang busangot naman siya sa gilid ko. Pumasok kami sa elevator at wala kaming kasabay do'n. Oo nga pala at nasa Manila na kami.

"I'm not." Nag-taas ako ng kilay.

"Weh? I can sense and I can feel it, Diego. I know you are gay! Oh my! Sana sinabi mo na lang sakin." Malaki ang ngiti ko sakanya habang hindi parin nawawala ang busangot sa mukha niya habang deretsyong nakatingin sa pinto ng elevator.

"Hindi ako bading." Humagalpak ako ng tawa sa sinabi niya.

"I doubt that. Siguro ginamit mo lang ako para pag-takpan ang kabadingan mo, right? Diego, hindi naman ako magagalit kung-"

Nanlaki mga mata ko nang hinawi niya ako papalapit sakanya. Sa isang iglap ay konti na lang ay mahahalikan niya na ako! Anong ginagawa niya?! Is he going to kiss me? Right here?

"Do I look like a gay to you?" Napalunok ako nang dinaan niya ng tingin ang dibdib ko. His chest squished my breast when he pulled me closer to him.

"U-uhm, yes?" Para akong nahihipnotismo ng mga mata niya.

"After everything that I did to you on our bed? The way I touched you? Do I still look gay? I made you scream countless times, so..." Hinawakan niya ang labi ko. "Do you still remember? O kailangan ko pang ipaalala sayo?"

Tinulak ko siya at inayos ang sariling buhok. Nag-iinit ang pisngi ko pero nakangiti lang siya!

"Maybe later you'll remember." Sinamaan ko siya ng tingin. "Kapag nakita mo na ulit ang dati nating kama."

Sinundan ko siya hanggang parking. Masayang masaya siya dahil napatahimik niya 'ko, huh.

Pinagmasdan ko siya habang nagmamaneho. Maligaya parin ang mukha niya na baka hanggang sa pag-tulog ay nakangiti siya. Umirap ako kahit hindi niya nakita. Tignan ko lang kung makakangisi ka mamaya.

Iniwas ko ang tingin ko sakanya dahil bigla akong kinabahan. Bakit parang komportable na naman akong kasama siya? Hindi dapat. Hindi ko na dapat ulitin ang ginawa ko noon!

Nag-park siya sa parking lot ng building kaya bumaba na agad ako. Inayos ko agad ang dress habang tinitingala ang building. I just found myself smiling because some memories flashed inside my head.

I was running upstairs to see my husband. I'm so excited for him to hear my news! Hindi ko maalis ang ngiti sa labi ko habang dala dala ang papel na hawak ko.

"Diego!" Pagkarating ko sa kwarto namin ay nadatnan ko siyang tulog at kumot lang ang nakatakip sa hubad niyang katawan. Hindi ako nagdalawang isip na tumalon sakanya. "Oh my gosh!" Tili ko at dumapa sakanya.

I hugged him with all my heart habang naglilikot sa ibabaw niya, ginising siya.

"Hmm?" Unti unti siyang gumalaw kaya umupo ako sa ibabaw niya. Kinusot niya pa ang mata habang nakatingin sakin. "Why are you screaming?"

Niyakap ko siya nang mahigpit. He didn't think twice and hugged me, too.

"Why, hmm?" Malambing niyang tanong.

"Ga-graduate na 'ko..." Tears escaped my eyes. He wiped my tears immediately as he kissed me. "I'm graduating, Diego..."

"Congratulations, love." Hinagkan niya muli ako. Dinala ito ni Paula kanina dahil absent ako at hindi nakapasok dahil sa puyat. Hindi ko naman alam na ngayon pala ia-announce ang mga graduating students. "I'm so proud of you." He kissed me.

"I'm so happy!" Mariin niya akong niyakap.

In this life, I couldn't ask for more maliban lang sa mga anak. I want to give Diego the best family. I want to give him children. I want to be happy.

"We can finally have a baby..." Bulong niya. Napangiti ako dahil 'yon rin pala ang iniisip niya.

"Yes, Diego..."

"Hmm. I think this is the right time to buy a mansion for us." Kinagat ko nang mariin ang ibabang labi sa sinabi niya. Now, bahay naman ang magkakaro'n kami!

Napangiti ako nang maisip 'yon. Bumili kami ng bahay after my graduation at lumipat doon. I was in ecstasy the whole time I was with him. Kaya hindi ko inasahang maghihiwalay kami nang gano'n na lang.

"Let's go." Biglang sumulpot si Diego sa harap ko. Nag-iwas ako ng tingin dahil kumirot ang dibdib ko nang makita siya.

"Okay..."

Sabay kaming naglakad papunta sa elevator. Napalunok ako nang mapagtanto na nangyari na ito noon. Ilang beses na.

What the fuck? Deja vu?

Huminto kami sa floor ng aming dating penthouse. He put the pincode bago biglang bumukas ang double door. Hindi niya pinalitan ang pin?

Sumalubong sakin ang pamilyar na amoy ng penthouse namin. The penthouse is still the same. Walang nagbago.

Napalunok ako nang makita ang mga picture frames na kami ang nakalagay. I smirked. Our wedding pictures?

Iniwas ko ang tingin do'n nang makitang nakatingin rin sakin si Diego. Sumakit ang lalamunan ko sa panunuyo nito kaya dumiretsyo ako sa kusina.

There's a water pero hindi malamig. Hindi ko tuloy alam kung malinis nga ba 'yon.

"Malinis 'yan. May pinapapunta akong tao rito para maglinis at magpalit ng kung ano." Tumango ako bago nilagok ang tubig.

Pinanood ko siyang naglakad papunta sa mga picture frames.

May pinapapunta siya rito? Bakit hindi niya pa pinapaalis ang mga litrato namin? For what? Hindi niya naman ako minahal, hindi ba? Katulad ng sabi niya. Kaya bakit nandito pa ang mga pictures namin?

"Akala ko ba pinalinis mo dito?" Tanong ko habang naglalakad palapit sakanya.

"Yup, why?" Nginuso ko ang mga litrato namin na nakakalat sa bawat sulok ng penthouse. Kahit saan ako tumingin sa living room ay puro pictures namin.

"Bakit may mga ganyan pa?" Tinignan niya rin 'yon.

"These are not trash, Crizia." Nag-kibit balikat ako at nilagpasan siya.

He's right. These pictures are not trash for me, either. I treasure our moment's together even though it's full of lies.

Umakyat ako sa kwarto namin dati. Nanlaki ang mga mata ko nang may mas malaki kaming picture roon! What the hell?

Binaliwala ko iyon at pinakatitigan ang kama namin dati. Nag-angat ako ng kilay dahil parang may nag-uudyok sakin na humiga roon at matulog. Parang na-miss ata ako ng kama namin.

Hindi ko na rin 'yon pinansin at pumunta na lang sa walk-in closet namin. There's no clothes here anymore. Hindi siya tumitira rito?

"You're here, huh." Bigla siyang sumulpot ulit sa likod ko. Tinignan ko siya na para bang hindi inaasahan ang pagdating.

"Hindi ka tumira rito?"

"Noon. After our..." I nodded. So, dito pala siya? I thought bumalik siya sa saya ng nanay niya.

"How's your parents, anyway?" Natahimik siya bigla. "I'm sorry. I shouldn't asked."

"Nah, it's okay." Tinignan ko siyang muli. "I have no connection with them since my cousin got the empire." What? "We abandoned each other."

WHAT?! Ginawa nila 'yon kay Diego?!

"I'm... I'm sorry."

"Stop saying sorry, Crizia." May bahid ng iritasyon ang boses niya. "When we abandoned each other, it feels like I'm free. I have no problems to think. I have no responsibilities to carry. But my regrets hunts me 'till now." Mariin ang tingin niya sakin. I gulped when I saw pain in his eyes.

"Oh..." Hindi na ako sumagot pa.

Nilagpasan ko siya para pumunta sa veranda ng kwarto namin dati. Napangiti ako nang makita ang dati nitong ganda. Sobrang ganda parin ng view.

Nawala ang ngiti ko nang sumulpot si Diego sa gilid ko. May lahi kaya itong kabute at bigla na lang sumusulpot? Hindi ko siya pinansin at pinag-masdan na lang ulit ang view. Napanguso ako nang mapagtanto na pwedeng may artista sa building na 'to?

"Sana pala dito na tayo tumuloy. Maybe next time..." Pagbabasag niya ng katahimikan. Nagulat ako sa sinabi niya kaya tinignan ko siya.

"Anong dito tumuloy? Isa lang naman ang kwarto dito kaya paanong dito tayo tutuloy? Don't tell me sa sofa mo ako papatulugin?" Natawa siya dahil sa pag-alma ko. Nag-taas ako ng kilay sakanya kaya tumahimik.

"I won't let you sleep on my sofa, Crizia." Napangiti ako.

"Talaga? So, ikaw ang matutulog sa sofa kung gano'n?" Humagikgik siya at umiling.

"Why would I sleep on my sofa if we can both sleep on our bed?" Pinigilan kong manlaki ang mga mata ko. Siguro ay inaasar niya na naman ako at mukhang gustong makapuntos sa pang-aasar!

"What?" Natatawa kong tanong.

"What's wrong with that? I was your husband, anong mali? Are you shy?" He chuckled softly. "Ngayon ka pa mahihiya, hmm? We slept together countless times, Zia. Do you still remember or should I help you to remember it?" Unti uting gumapang ang kamay niya papuntang bewang ko.

Natawa ako at hinayaan siya sa gusto niyang gawin.

He looked at my lips. I saw him gulped before he licked his lips. Pinulupot ko naman ang mga braso ko sa kanyang leeg. His eyes darkened because of what I did. Nilapit ko pa ang sarili sakanya bago naglakad papasok sa kwarto namin. At dahil nakakapit ako sakanya kaya nasama siya sakin.

"Crizia, what are you..." Unti unting nalalasing ang mga mata niya.

I pushed him on our bed. Napahiga siya agad at parang nanghina kahit wala pa akong ginagawa. Pinagmasdan ko siyang naghihintay sa gagawin ko. He looks horny dahil lang sa ginawa ko. Gano'n siya kabilis naturned on? Paano noong kasal pa kami at may lumalandi sakanya? Bumigay rin ba siya?

I was about to walk out of our room when he pulled me caused why I fell on his chest! Akala ko ay sapat na ang ginawa niyang 'yon pero hindi! Halos mapatalon ako nang lumapat ang labi niya sa labi ko!

He looks so pleased because of my kisses or should I say because of my lips. His hands on my waist lowered a little until his hands reached my ass!

Tumayo ako agad! WHAT?! Bakit kami naghalikan?! Bakit niya hinawakan ang pwet ko?!

"Oh my, God..." I covered my lips. Marahan siyang umupo at tinitigan ako. Mariin ang tingin niya sakin. Seems like he's not sorry about kissing me! "B-baba lang ako." Hindi ko na hinintay ang tugon niya.

Nagmamadali akong bumaba at naupo sa sofa. Sobrang bilis ng tibok ng puso ko! What I was thinking?!

Nag-order ako ng pagkain para samin para may excuse ako about sa pag-alis ko sa kwarto. Sa kabilang banda ay hinaplos ko ang labi ko dahil doon sa halik. It has been years mula nang huli akong mahalikan. My last kiss was him.

Maya maya ay narinig ko na siyang paparating kaya umayos ako ng upo. Pasimple ko siyang tinignan na naglalakad papunta sa kusina para kumuha ng tubig.

"I ordered foods for us." Sambit ko sakanya pero tumango lang siya.

Hindi ko inalis ang tingin ko sakanya dahil mukhang galit siya. Why is he mad? Because of what happened? Dahil naakit siya o dahil hindi kami natuloy?

Pinagmasdan ko siya habang unti unting sumilay ang ngisi ko. Umasa kaya siya? Tingin niya bibigay ako? Ha! Over my dead gorgeous body, hinding hindi na ako papatol sakanya, 'no!

Pumwesto siya doon sa island counter. Nag-iwas agad ako ng tingin sakanya dahil may iba akong naisip sa pwesto niya.

I can still remember how jealous and horny he was when I was in college. He made me kneel, he made me suck his thing because he's angry! This jerk! Ako namang si tanga ay lumuhod rin sa harapan niya to give him what he wants.

Dumating na ang order ko kaya ako na ang pumunta sa main door pero naunahan na ako ni Diego.

Nag-kibit balikat ako. Pinuntahan ko ang kusina para kumuha ng mga kubyertos. Pagbalik ko sa living room at nando'n na siya at mariing nakapikit habang nakahilig sa sofa.

"Kain na tayo?" Tanong ko kaya nagmulat siya. Hindi siya sumagot dahil nakatitig lang siya sakin. "Uhm, kakain na ako..."

I opened the box of pizza. Kumuha ako ng sliced pizza at kinagatan 'yon.

"We're flying back to Singapore tomorrow." Nabigla ako sa desisyon niya. Totoo ba? Well, buti naman dahil baka mabaliw ako rito.

"Okay. I'll book our tickets later." Kumuha rin siya ng pizza.

"My three investor from Malaysia emailed you." Halos malunok ko ang buong pizza sa sinabi niya. Talaga?! Hindi ko alam 'yon!

"Really? I'll check it now." Nakangiwi ako habang tinitignan ang email ko. Madami ito pero inuna ko ang sinasabi ni Diego na investor from Malaysia.

Binasa ko 'yon at inintindi. Binalingan ko ng tingin si Diego na tahimik na nanonood sakin.

"Mr. Fang Tian Kamaruddin wants to invest 10 million RM or 2.4 million USD. He also request that you should go to Malaysia so you both can talk personally." He snorted. "Do you want to approve this or no?"

"Fine. Schedule our flight to Malaysia at the end of the month." Kinagat ko ang labi habang marahang tumatango.

so, this story isn't that long ( i think ) unlike Dereck and Jackson's story. same with Shawn's story na sa tingin ko ay hindi rin gano'n kahaba ( I'm not sure kung itutuloy ko pa )