CRIZIA

"YOU WANT WINE?" Biglang sumulpot si Diego sa gilid ko. May dala siyang dalawang glass of wine at mukhang sigurado siyang iinom ako no'n. "Why? Ayaw mo?" Sumilay ang maliit niyang ngisi.

"Baka may gayuma 'yan." Umirap ako sakanya. I heard him scoffed. We're here now sa hotel na tinutuluyan namin. Masyado akong na-preoccupied sa pag-alala ng mga nangyari samin dati.

"I don't do that. Not my thing." Sambit niya sa malambing na boses kaya halos kilabutan ako! This man is trying to flirt with me again!

"Amina." Inabot niya sakin ang baso. Nasa veranda ako at nakatingin sa malawak na syudad kung saan may mga ilaw galing sa mga sasakyan sa baba.

"Why are you here?" He asked bago siya umupo sa bakanteng upuan.

"Ewan. Maybe because I want to sleep, but I can't so I decided to inhaled some fresh air." Tumango siya. "You're not working under your grandfather anymore?" I suddenly asked.

"A month after our annulment, he kicked me out because he wants my cousin to manage the Empire. His reason is... He wants to know who's more capable of taking care of his beloved Empire." Nagulat ako roon pero kalaunan ay maliit na ngumisi. Karma nga naman.

"So, you have decided to create your own." He nodded before he taste his wine.

"Yeah. The Empire wasn't mine in the first place." Natulala ako saglit sakanya. I remembered those days na hindi niya kinaya at umiyak siya sakin sa loob ng sasakyan before of too much pressure. I was there to comfort him.

Funny. I was there for him through his darkest times, but he wasn't there for me. Instead, he became the reason why I suffered.

"Well, maybe it's not really for you. You don't need the Empire, anyway. Look at you, high and mighty. You become the greatest version of yourself." He scoffed as he shook his head as if na may nakakatawa.

"This isn't the best version of me yet. The best version of me is being a husband and of course, being a dad." Umiwas ako ng tingin nang banggitin niya ang tungkol sa husband na 'yan.

Hindi ako nagsalita at inubos na lang ang wine ko bago ako nagsalin ng bago.

"After all these years... Are you still proud of me?" Biglang bumilis ang tibok ng puso ko. Para akong aatakihin! "Are you proud of me?" He repeated.

Tumikhim ako at pinagmasdan ang magandang view. "Sinong hindi? Look at you, you became successful, Diego. Without your grandfather's help. Just you." Tumango siya at lumagok muli ng alak.

"You didn't answer my question, Crizia." I can feel the bitterness in his voice.

"Well, I didn't answered it directly, but... still." I said cockily.

Hindi na siya sumagot. Ilang minuto rin kaming natahimik at umiinom lang ng wine habang parehas kaming nakatingin sa magandang view.

Nang maubos namin ang bote ay tumayo na ako. I was ready to bid my goodnight when he talks.

"I am proud of you."

Nanlamig ang buong katawan ko. Hindi siya nakatingin sakin dahil diretsyo lang ang tingin niya at nakatayo na rin ako while he was still sitting there.

"Five years without me. I broke you into pieces the day I filed an annulment, but you still managed to stand here beside me like there's nothing happened between us years ago," Tumayo na rin ito at tinignan ako sa mga mata. "I am proud of you, Crizia. You did it. You put up with yourself." Sa walang kadahilanan ay nagtangis ang ngipin ko sa inis.

"Of course. I will surely put up with myself because my dear husband dumped me. And I am being professional here that why I can swallow the sight of you. I am proud of myself, too." I smirked.

Kahit nanlalambot ang tuhod ko ay pilit ko pa ring tinatagan ang pakikipagtitigan ko sakanya.

"It's already 10 PM, Diego. I need to sleep." Sambit ko dahil mukhang plano niyang makipagtitigan sakin magdamag. "Goodnight."

I turned my back against him.

"I am proud of you and for everything that you've done, but there's one thing that I am not proud of," Nagsalita pa siya! Pero wala na akong lakas na lingunin niya. "You've changed. Your eyes isn't the same, Zia."

Napangisi ako at nilingon siya.

"I am not the old Crizia that I think you're still looking for. Hatred and pain made me change like this."

Hindi ko na hinintay ang sagot niya dahil dumiretsyo na agad ako sa kwarto na para sakin. Tahimik akong humiga sa kama at tumulala sa kisame.

I tried to sleep dahil bukas ay may pupuntahan daw kami ng maaga pero hindi naman ako makatulog. What the hell is wrong with me? Insomnia? I don't have that. This is so stupid.

I was trying to concentrate to sleep nang marinig kong may nabasag sa labas. Nagmamadali akong lumapit sa pinto ko at binuksan 'yon. I saw Diego, sitting on carpet. Basag 'yung baso niya at may sugat rin yung kamay niya!

"Diego?" Lumabas ako ng kwarto at nilapitan siya. "What happened? Anong ginawa mo?" Iniwasan ko ang mga bubog na nakakalat.

"I'm fine." Mailap ang tingin niya sakin kaya feeling ko hindi siya okay.

"Kukuha lang ako ng first aid." Paalam ko bago pumunta sa comfort room. Kinuha ko agad ang first aid bago ko siya binalikan.

"No, I'm fine." Iniwas niya ang kamay niya sakin nang ilabas ko ang alcohol. I arched my brow.

"Amina." Nakipag-agawan pa ako sa kamay niya. "Ano ka ba?! Akin na nga, e!" Hinila ko siya.

"Ayoko ng alcohol!" Nag-taas ako ng kilay. "Masakit 'yan, e!

"Shut up! Hindi ka mamamatay sa alcohol, Diego." Mariin kong sambit. Hindi siya nakinig sakin kaya tinampal ko ang kamay niya.

"Ouch! Why are you hitting me?! May sugat na nga, e!" Tumirik ang mata ko sa sobrang iritasyon.

"Stop acting like a pussy, Diego." Tumayo ako bahagya para umupo sa hita niya. Kailangan niyang ma-preoccupied para magamot ang sugat niya.

Naka upo siya sa sahig kaya nakakandong ako sakanya. He stilled. Ni hindi na siya nakapalag nang buhusan ko ng alcohol ang sugat niya. Naramdaman ko ang kamay niya sa bewang ko pero hindi ko na pinansin. Ngayon lang 'to.

"Tapos na." Sambit ko bago tumayo mula sa pagkakaupo sa hita niya.

"Huh? That fast?" Tinignan niya ang kamay niya na ginamot ko.

"Oo. Matutulog na ako. Ikaw na ang maglinis nyan."

Tinalikuran ko na siya pero hindi pa ako nakakahakbang nang hilahin niya ako at iharap sakanya! Wow! Kapal ng mukha niyang hawakan ako! Freak!

"What?" I asked. Nag-angat ako ng kilay dahil sa bigla niyang paghila.

"Thank you." I arched my brow even more. Kalaunan ay ngumisi ako at nagkibit balikat.

"You're welcome." Tinignan ko ang kamay niya na nasa braso ko. "Can you let me go? I really want to sleep, Diego." Tumikhim siya bago unti unting inalis ang pagkakahawak sakin.

"What do you want for breakfast? I'll cook." Ngumuso ako at napaisip.

"Ham, eggs, and fried rice." Simpleng sagot ko. "Hot chocolate na rin." Bigla akong napaisip. Okay lang kaya na mag-request ako ng ganito? He's my boss and ako pa ang may ganang mag-request? "Well, kung okay lang sayo 'yon." Sabay bawi ko.

Mahirap na baka sisantihin niya ako. I spoiled myself too much years ago kaya nagkanda ubos ubos ang mga perang binigay niya at ang mga perang nakuha ko. Now, I need to work under him.

"It's okay." Tumango ako at pumasok na sa kwarto. Narinig ko pang nagwalis siya dahil sa basag na baso. Natabig niya kaya?

---

I OVERSLEPT! Nagising na lang ako nang kumatok si Diego. It's 9 AM! Tanghali na pero tulog pa rin ako!

Halos matalisod ako para lang makapunta sa pinto at para pagbuksan si Diego. Bumungad siya sakin. Mukhang nakaligo na siya samantalang kakagising ko pa lang.

"Good morning." Bati niya. Pinasadahan niya ako ng tingin. Bigla kong naalala kung gaano kagulo ang buhok ko at baka kung may muta ako! "I cancelled everything for today. No need to rush."

"G-good morning." Pasimple kong kinapa ang mukha ko sa takot na humarap sakanya habang may muta pa. "Uh, kanina ka pa gising?"

"Yeah. Nakapagluto na 'ko." Tumango ako, hindi alam ang sasabihin. Ngayon ko na lang ulit naranasan na siya yung makikita ko umaga. "I'll wait." Mukhang nahalata rin niya na hindi ko alam ang sasabihin.

"O-okay." Sinarado ko na ang pinto pagkatalikod niya.

Nakakainis! Nakakainis ka, Crizia! Nakita mo ba kung gaano siya kabango tignan? Samantalang mukha akong basahan! Kainis!

Mabilis akong naligo at nagbihis. Lumabas agad ako ng kwarto para lang mabungaran ang nagkakape na si Diego. May hawak siyang sigarilyo pero hindi naman nakasindi. Smoker. Still a smoker.

"Coffee?" Umiling ako bago umupo sa gilid niya. These are my favorites! But I don't like coffee, I prefer hot chocolate.

"Sana nauna ka na kumain." Mahinang sambit ko habang kumukuha ng kanin. Inabot ko 'yon sakanya pero hindi niya alam kung pano niya kukunin dahil may hawak pa siyang sigarilyo. "You can drop your cigarette for a second." Masungit na sabi ko.

"Yeah." Ngumiwi siya bago nilapag ang sigarilyo at kinuha ang plato ng kanin.

"Can I have the list of your schedule? For the whole week sana." Tumaas ang kilay niya.

"I'm here for vacation, Crizia." Nalaglag ang panga ko. Sabi niya tatlong araw lang kami! Nagpabago at nagpaayos siya ng schedule pero hindi sakin kaya gusto kong malaman 'yon.

"Kung nandito ka para sa bakasyon, bakit nandito rin ako?" Takang tanong ko. Unti unting sumilay ang ngiti niya na agad ding nawala nang mapagtanto niyang ngumingiti siya mag-isa.

"I want you to come with me." Simpleng sagot niya bago nagpatuloy sa pagkain.

"But, I'm not here for vacation. Sumama ako sayo because I thought you have some works to do!" Bulyaw ko. Nakakainis, ha! Ni hindi ko alam na bakasyon ko na pala sana sa iba ako nagbakasyon.

"I'll double your salary." Ngumiwi siya. Umirap lang ako at nanahimik na pero mukhang hindi siya sanay ng tahimik ako. "Your boyfriend didn't call..."

"Uh, he sent me a massage." I lied.

"Really? Anong sabi?" I arched my brow.

"Kailangan ka pa naging interesado sa buhay ko? Tsismoso ka na?" Barumbadong tanong ko kaya kumunot ang noo niya. Bigla akong kinabahan. Bakit ba ganon ako makasagot? I'm his secretary! He's my boss.

Tumikhim ako at maliit na ngumisi. Nakakahiya.

"I'm sorry." Hindi siya sumagot kaya natahimik ako hanggang sa matapos kaming kumain.

Pumunta ako sa living room at binuksan ang TV doon. Nakita kong may Netflix kaya nakigamit ako.

Diego | Moral | Brix | Fucker

Umangat ang kilay ko. Wala na ba siyang maisip na ilalagay sa huling profile? Who's Moral? Is that him? New name? Nickname? Gawa gawa? I don't know.

Bigla kong nakita ang sarili sa reflection. My hair is dry. Plain black and shiny pero hindi ko ito gusto. I need to bleach my hair and color it into blonde.

Tumayo ako para kumuha ng pera pangbili ng bleach at kung ano ano pa.

"Where are you going?" Biglang sumulpot si Diego.

"Ah, bibili lang ng pang-bleach. Magbe-bleach ako ng buhok and kulay na rin." Nagsalubong ang kilay niya at pinagmasdan ang buhok ko.

"Ikaw lang ang gagawa?" Tumango ako. "Is that even save? Baka makalbo ka?" Umiling ako at medyo nabalisa. Hindi naman siguro.

"I've tried this once." Pumasok na ako sa kwarto para kumuha ng wallet.

"I'll go with you." Muntik nang tumirik ang mata ko sa inis. Bakit ba sasama pa siya?

"No need."

"Crizia-"

"I can do it!"

"Fine! Then use my car." Inabot niya sakin ang susi. Akma kong kukunin 'yon nang binawi niya. "Can you drive?"

"Of course, I can!" Nagtangis ang ngipin ko. Mukha ba akonng stupid? Ganon ba ka-stupid ang tingin niya sakin na simpleng pagmamaneho lang ay hindi ko pa alam?

"Since when?" Humalukipkip ako, iritado pa rin sakanya.

"Bumili ako ng sasakyan noon." Umangat ang kilay niya at parang hindi pa naniniwala sakin! Mukha bang nagsisinungaling ako? This shit!

"Really? Where's you car, then?" I snorted.

"Nanakaw. Bakit? Bibilhan mo 'ko ng bago?" Panghahamon ko.

"Why? Do you want me to buy a car for you?" He smiled, looks amused because I ask some material thing.

"Kung libre, bakit hindi?" He chuckled.

"Alright. We will buy a car." Napaayos ako ng tayo.

"H-ha?"

"I'll buy you a car," Ngumisi siya. "Right now."