CRIZIA

"AH! MY BACK!" Reklamo ko nang sa wakas ay nakatayo rin nang lumapag ang eroplanong sinasakyan namin. I fixed my hair at pinagmasdan ang mga taong bumababa.

"Damn." Biglang tumayo rin si Diego kaya natakpan ng malapad niyang katawan ang mga taong tinitignan kong bumababa.

"Hoy, ganda ng likod mo, ah?" Sarcastic kong sabi pero lumingon lang siya at ngumisi.

"Thanks." Inismiran ko siya at inirapan. "Masakit pa?" He pointed my back.

"Hindi naman." Nang konti na lang ang mga tao ay hinila ko na ang maleta kong pink. "Let's go?" Yaya ko. He nodded as he pulled his luggage din.

Nang nasa hagdan kami ay siya ang nagbuhat ng maleta ko pagkatapos ay binigay niya 'yon ulit sakin.

"Thanks." I said with my low voice. "Kuha akong taxi." Sambit ko nang makalabas kami ng airport ng Cebu.

"No need." Hinila niya ako pabalik na para bang batang mawawala dito sa airport. May katawagan siya sa phone niya kaya nanahimik ako sa gilid niya.

Maya maya ay may humintong sasakyan sa tapat namin. I think he's the bodyguard.

"Welcome back, Sir." Sumaludo pa ito kaya napangiwi ako.

"Yeah." May inabot itong sobre sa lalaki. "Thanks." Pagkatapos ay hinila niya ang maleta ko at nilagay 'yon sa sasakyan. "Let's go, Crizia." Hinila niya rin ako at pinasakay sa passenger seat.

"Kanina mo pa ako hinihila, ah!" Reklamo habang kinakabit ang seatbelt.

"You're so slow." I just arched my brow. "We're going to stay in one of the best hotels here in Cebu." Hindi ako nagsalita at hinayaan siyang dumaldal. "Is it okay if we're going to stay in one room?" My eyes widened.

"WHAT?! Hindi! Ayoko!" Nag-hysterical agad ako. Ayokong makasama siya sa iisang kwarto, 'no!

"Come on. This is not the first time that we're going to stay in one room." Umirap ako sa rason niya.

"Of course, Diego. We were husband and wife, that's why. Ngayon, we are total strangers, wait, not really. I'm working under your hotel and resorts, but it doesn't mean na pwede tayong matulog sa iisang kwarto! Hindi ka naman naghihirap!" Gigil kong sabi. Kulang na lang ay sapakin ko siya.

"Tss. One suit but two rooms?" Sumimangot ako at hindi na sumagot. "Pwede na?"

"As long as hindi tayo magkatabing matulog." Humalukipkip ako at tumingin na lang sa bintana.

"Why? Scared?" Umangat ang kilay ko bago siya tinignan.

"Saan naman ako matatakot?" Ngumisi siya at saglit ako na nilingon bago bumalik ang tingin sa daan.

"Scared of being seduced?" Mas lumawak ang ngisi siya habang nagpupuyos ako sa galit.

"Excuse me? No can seduce me, but my boyfriend." Nawala ang ngisi niya. Napansin ko ring humigpit rin ang hawak niya sa manibela.

"Stop talking about your boyfriend. I didn't ask about him." Ngumisi lang ako at nagkibit balikat. I looked at the window again.

We parked first, of course, bago kami kumuha ng suite sa isang magarbong hotel.

"Two rooms po?" The girl asked.

"Yeah." Bored na sagot ni Diego. Wala sa sariling tumango ang babae sa harapan habang tulalang nakatitig kay Diego.

"Here's the key po, Sir, Ma'am. Enjoy your stay!" Nag-make face lang ako bago sumunod kay Diego na parang walang kasama kung maglakad ng mabilis.

Tahimik lang kaming dalawa sa elevator nang mag-ring ang phone ko. Caleb's calling. Shit.

"Yes?" I answered it immediately, of course. Dahil likas na tsismoso si Diego ay tinignan niya ako.

["Where are you, my girlfriend? Hmm? Are you free?"] I chuckled because of his soft voice na parang lumalandi. ["You laughed!"]

"Stop being clingy. I'll message you later." Hindi ko naman pwedeng sabihin sakanya ngayon mismo na nasa Pilipinas ako dahil ang alam ni Diego ay alam 'yon ng boyfriend ko!

["I miss you."] I stilled.

"Ha?" Pasimple kong tinignan si Diego na nakatingin rin pala sakin. "What do you mean?"

["I like you really, Crizia. I have no idea why you hate men, but one thing I can assure you... I will make you trust someone again. I won't do what he did to you. I like you a lot."] Tumunog ang elevator kaya lumabas na rin kami.

"I know, Caleb. Thank you." Bahagyang kumabog ang dibdib ko nang seryosong tumingin sakin si Diego habang bored na nasa tapat ng pinto. "Can I call you later?"

["Sure. Uhm, have a nice day, Crizia."] Napangisi ako.

"You, too."

Binulsa ko ang phone at tinignan ang lalaking nasa gilid ko. Mukhang bad mood siya?

"You are not sweet to your boyfriend unlike when you were with me." I arched my brow. "It seems like you don't like him at all." Humalukipkip ako.

"'Wag kang tsismoso. Buksan mo na lang ang pinto, boss. Isa pa, mahal ko ang boyfriend ko. He's the best." I rolled my eyes.

He opened the door. Salas agad ang bumungad samin pagkatapos ay may dalawang pinto at may lababo pa. Parang condo.

"Let's order food." Sambit niya bago sumalampak sa sofa.

"Huh? Hindi mo man lang ba tatawagan ang ka-business mo dito? Wait, bakit hindi ko alam na may business ka pala dito?" I asked out of curiosity.

"You don't need to know everything." Masungit na sabi niya. Inirapan ko lang siya ay umorder ng breakfast.

"Magpapahinga lang ako." I said as I entered the one room.

Humilata ako sa kama and shet, nakatulog ako. Hindi ko alam kung ilang oras basta gutom ako! May pagkain na kaya?

"Boss?" Nakayapak pa akong palaboy laboy sa suite. Nasan na ba ang isang 'yon? Iniwan ako? I looked around and nakita kong may pagkain sa lamesa at note mula sakanya.

I'll leave for a while. I didn't wake you up because you are sleeping peacefully. I'll be back before 2 pm. Eat this. - D

Yuck. Hindi ko kailangan ng notes niya. I don't care, 'no. Kakainin ko 'to kahit hindi niya sabihin. Almost 2pm na pala and mahaba ang tulog ko.

Sa kalagitnaan ng pagkain ko ay biglang sumulpot si Diego. Nanliit ang mata niya nang makitang kumakain ako.

"San ka galing?"

"Dress up. Aalis tayo." Kumunot ang noo ko.

"Huh? Ngayon na ba?" He nodded. "Ubusin ko muna 'to." Nginuso ko ang pagkain na halos patayin ako dahil sa bilis kong kumain.

I changed my clothes after I ate. Ripped pants and a button-down shirt. I was fixing my habang papalabas ako ng kwarto. Nandon pa rin si Diegoat hinihintay ako.

"Should I bring my laptop?" I asked while fixing my earrings. Bumaba ang tingin niya sa sapatos ko. "What? Don't tell me you like this?" Nguso ko sa rubber shoes.

"Hindi bagay yung sapatos. Why don't you try to wear sandals?" Ngumuso ako pinagmasdan 'yon. "And fold this." Kinuha niya ang isang braso ko at tinupi ang tela hanggang sa siko ko, ganon rin ang ginawa niya sa kabila.

"Thanks..." Wala sa sariling bumaling ang tingin ko sa dibdib niya. Naka-button down shirt din kasi ang isang 'to at nakabutones ang lahat. "Mas maganda kung bukas itong tatlo." Pagkatapos ay tinanggal ko ang pagkakabutones no'n.

"Thank you, Zia." Umangat ang tingin ko sakanya. Fuck. We're so close.

"M-magpapalit lang ako!" Tumakbo ako pabalik sa kwarto at nagpalit.

"We're late." Reklamo niya pagkatapos ay nauna pa siyang maglakad. I just rolled my eyes bago sumunod sakanya.

Nasa lobby kami ng hotel nang may makabungguan ako.

"Hala!"

"Ouch!"

Masakit, ha! We looked at each other. Oh shit, mama. She's so beautiful! Kulay brown ang buhok niyang umaalon sa dulo. Maputi at matangkad siya pero yung talagang nagpaganda sakanya is yung perpekto niyang ilong at ang kulay green niyang mata.

"Zia! What now? Can you move a little faster?" Biglang sumulpot ang nagmamadaling si Diego.

Hindi nakatakas sa mata ko ang paglipat ng tingin ng babae kay Diego. She looked ay him from head to toe. Kumunot pa ang noo niya.

"Sorry naman, Boss. May nabangga kasi ako," I smiled at her. "Sorry, miss." Umiling siya.

"Ah, no. It's my fault. I was preoccupied. I am sorry." I smiled sweetly as I nodded.

"Sige..."

Nilampasan na namin siya dahil atat na atat itong si Diego sa buhay.

"Ano bang problema mo at madaling madali ka? Anong oras ba kasi yung meeting mo? At bakit nga pala hindi mo man lang sinabi sakin? Baka may bago ka pang schedule na hindi ko alam. Diego, ako ang secretary mo dito kaya dapat lang na alam ko kung anong nangyayari sa-"

"Silence! You are so loud!" Sigaw niya na nagpatigil sakin. Humalukipkip ako at nagtaas ng kilay. Hindi porket nagtatrabaho ako sakanya ay pwede niya na akong sigawan!

"You don't have to shout, boss. Tingin mo ba magrereklamo ako kung hindi mo ginawa 'yon? Boss, nagtatrabaho ako sayo at ibig sabihin no'n ay kailangan kong malaman kung anong nangyayari sa trabaho mo lalo na sa schedules mo. Kung ayaw mo ng maingay then fire me." Umawang ang labi niya at nakipagtitigan sakin. "Fire me now para makapaghanap ako ng ibang trabaho!"

Padabog kong binuksan ang pinto ng kotse niya at sumakay do'n. Tahimik lang siyang nagmaneho pagkasakay. He changed a lot. We changed a lot. We used to be calm all the time pero ngayon nagsisigawan na kami. Of course, we're not couple anymore.

"I'll buy a resort here." He opened the topic while he's driving. "I want to invest my millions..." Tumango lang ako.

"That's good. You must invest yourr millions in business for your future family." I tried to smile.

"Yeah... Pupuntahan natin yung private resort na bibilin ko." I bit my lower lip. Nakaramdam ako ng excitement dahil makikita ko siyang bibili ng malaking lupa.

Medyo matagal rin kaming nasa byahe pero hindi ako nagreklamo. We parked near the gate. Maliliit na bato ang inaapakan namin kaya mukhang ayos siya para sa resort na itatayo ni Diego.

The resort is old and mukhang lugi na! Seryoso ba siyang bibilhin niya ang ganitong resort?

"Ilang pools meron dito?" I asked habang ginagala ang paningin. "Baka may multo na rito? Are you sure about this?"

"Six pools. I'm sure about this. Ipapa-renovate ko lahat." I nodded. Bigla akong kinabahan at dumikit pa sakanya. "Are you okay?"

"O-okay lang. Wala bang palaka rito?" Ayoko sa lahat ang palaka kahit baby pa. "You know I hate them." Reklamo ko.

"Meron." My eyes widened. Seryoso ba siya?!

"Babalik ako sa kotse! Ayoko rito, Diego! I'm going to die here!" Hindi ko na mapigilang kumapit sa braso niya habang naghahanap ako ng palaka kasi baka maapakan ko sila! Shit!

"You will come with me." Nag-angat ako ng tingin sakanya. He's smirking!

"No! Ihatid mo 'ko sa kotse!" He shook his head bago naunang maglakad. Mangiyak ngiyak ko siyang sinundan. "Calm down, Crizia. Umaga pa lang and mukhang hindi pa sila lalabas." I whispered.

"Come here," Lumapit naman ako. "What do you think about this?" Nilibot ko rin ang paningin ko. Maganda naman itong napili niya pero luma lang talaga at lugi na nga.

"This is huge, but bankrupt." I shrugged. "Why did you chose this?"

"This is huge. Hindi problema ang pagiging bankrupt nito because I'm perfectly sure my surname can gain guests." I pouted ny lips. He's right.

"Kailan mo ipapa-renovate 'to?" He didn't answer me. Nakabuntot lang ako sakanya habang papasok siya sa isang office, I think.

May babaeng nakaupo do'n na mukhang malaki ang problema sa buhay, but her face brightened when she saw us.

"Oh my gosh, Mr. Rivera! I-I'm sorry, I didn't know that you are going here this early." Matalim kong tinignan si Diego. Akala ko pa naman late na kami!

"It's okay. Let's talk about your resort."

"Sure! Have a seat po." Nilagay ako ni Diego sa isang upuan. Katapat namin ang may-ari ng resort. "Here's the legalities of my resort." Inabot niya 'yon kay Diego.

"You can ask her." Sambit niya sakin kaya napatango ako.

"This resort was built in?"

"2015, Ma'am." I nodded. "Lagi naming pinapaayos ang resort na 'to noon para magmukhang bago kaya nalugi kami."

"Oh, I see. My boss told me na may six swimming pools kayo rito? How about rooms? Cottages?"

"Yes po, Ma'am. We have six pools here. 4 adult pools and 2 pools for kids. About the rooms is we have 10 rooms and the cottage... 10 rin po. Here's the blueprint." Nilagad niya 'yon sakin.

My eyes widened. Her land is so huge! May sobra pang 200 square meters.

"Hindi na namin nasama yung 200 square meters because our money isn't enough." Nilingon ko si Diego.

"This resort is nice. Kapag nagpa-renovate ka na ay magdagdag ka na lang ng mga kwarto at cottage." He nodded. What? He just nodded? No comment?

"How much is this again?" Nagliwanag lalo ang mukha ng babae.

"10 million, Sir." Diego nodded. May nilabas agad siyang phone and scratch paper.

"Write your account number." Nagmamadali namang sinulat 'yon ng babae. Diego excused himself.

"May possibilities man na mawala yung mga frogs dito? I hate frogs." Sambit ko sa babae. Humagikgik siya at tumayo.

"Yes naman, Ma'am. Ay, asawa po ba kayo ni Sir?" Natigilan ako.

"Ha? H-hindi, hehe. Secretary lang." Umiwas ako ng tingin. Ako? Asawa? Mukha ba 'kong asawa nito?

"Check your account." Biglang sumulpot si Diego at naupo ulit. Nakabukaka pa talaga siya sa harap ko!

The girl checked her bank account. "Hala shit! Thank you so much po, Mr. Rivera! Wait po sa papers." May hinugot siya sa drawer niya.

I looked at Diego who's looking at me. Kinunotan ko siya ng noo kaya umiwas siya ng tingin. Ano bang tinitingin niya dyan?

"Pasulat na lang po ng name and pa-sign na rin po." Nagsulat doon si Diego habang nililibot ko ang paningin sa office. Konting ayos lang ay maganda na ito. "Crizia Aguilar?" My eyes widened. Anong... Binanggit niya ba ang pangalan ko?

"Yes?"

"You are the owner po. Please sign these para mapadala ko sainyo agad." Nalaglag ang panga ko.

"Huh?" Nilingon ko si Diego na tinatanaw ang reaksyon kom "A-anong..."

"Sign those. This resort is yours, Zia." He said between his smirks.

dunno when to update pa ulit. masama kasi ang pakiramdam ko and we'll do some check-up pa para malaman kung may problem ba :))