CRIZIA

"UY, ZIA! YUNG manliligaw mo nasa labas na naman ng school. Grabe, ha. Ang pogi! Kung ako sayo, sinagot ko na 'yon. Nagpapabebe ka pa r'yan, e." Sabay sanggi sakin ni Paula habang tinatanaw ang matangkad na lalaking naghihintay sa labas.

"Tigilan mo 'ko, Paula. Alam mo namang lagot ako sa parents ko kapag nag-boyfriend ako. I have to focus on my studies, okay?" Sabi ko sabay tingin kay Diego na nasa labas at nakasandal sa sasakyan niya. "And... He's too old for me. How old is he? 23? 24? Too old."

"Gaga! Anong old? 21 ka lang din naman. Arte nito." I rolled my eyes. "Mukhang may lahi, ano? Anong lahi n'yan?"

"If I'm not mistaken... British."

I am studying here in Philippines kahit na lumaki ako sa Singapore. Mas mura kasi ang tuition fee rito kaya mas pinili kong dito mag-aral. Hindi ko alam kung anong nagustuhan sakin ni Diego at laging naghihintay dito sa labas ng school ko. Parang siyang kabute na biglang sumulpot at nagsabing, 'I like you and I'm gonna court you' see? Baliw siya!

I admit, he's tall and handsome. May posibilidad na magkagusto ako sakanya dahil sa mga efforts niya pero ayokong makipag-relasyon dahil wala pa akong napapatunayan sa sarili ko.

"Halika na! Baka manlibre na naman ang manliligaw mo." My eyes widened when Paula dragged me.

"Paula, stop!" Halos matalisod ako dahil tumatakbo siya at nasasama ako. NIlilipad ng hangin ang mga buhok naming kaya natawa rin ako.

Tumigil kami sa harap ni Diego. I immediately fixed my hair. I saw Diego's smirk nang makita niyang gulo gulo ang buhok ko kaya sumimangot ako sakanya. Is it funny? Funny ba 'yon? Nagulo na nga ang buhok ko pero mukhang ang saya saya niya pa.

"Hi, Diego! Manlilibre ka ba ulit ngayon? Maganda 'yan! Kanina pa nagrereklamo sakin si Zia na masakit na ang t'yan niya dahil sa gutom." Umirap ako.

"Really? Saan niyo gustong kumain?" I let out a sigh of relief. Para siyang sugar daddy ko. "Zia?" Tawag nito sakin. Tinignan ko lang siya kaya natawa siya at lumapit sakin.

Wait. Okay. What's happening? Bakit ang lakas ng tibok ng puso ko? Calm down, heart!

"W-what?" Umangat ang kamay niya para ayusin ang buhok kong may gulo pa rin pala. "Anong... anong sinabi mo?"

"Saan mo gustong kumain?" Wala sa sariling bumaba ang tingin ko sa labi niya. Mabilis akong nag-iwas ng tingin at kumurap.

"Kahit saan." I said. I heard his chuckles pero hindi ko na lang pinansin. He's my suitor for almost three months. Hindi kaya siya napapagod sa pagpunta lagi dito at pagsalo sa mga kaartehan ko?

He opened the passenger seat for me habang sa backseat naman si Paula na tuwang tuwa. Maganda ang kotse ni Diego. Fortuner na kulay black and red. Maganda ang pagkakahalo ng kulay kaya parang ang sarap sakyan.

"How's your day?" Sa kalagitnaan ng pagmamaneho niya ay bigla siyang nagtanong.

"Maayos. Nakakapagod lang kasi madami kami activity this week. You?" Nakita ko ang maliit na ngiti niya.

"Well, I have no contact with mom because she's angry. I don't care though. I want to stay and work here." Saglit akong nakapatitig sakanya. Alam kong hindi sila okay ng mama niya kaya nalulungkot ako para sakanya.

He's always longing for his mom's love.

"Saan ka nga ulit nagtatrabaho?"

"Rivera's Empire. Vice president." Napatango ako. Mayaman siya. Paano niya ako nagustuhan? "Don't over think."

"Hindi naman."

"Are you free this coming Saturday?" Napaisip ako sa tinanong niya. May gagawin ba ako sa Saturday o ano?

"Yes. I'm free. Why?"

"Can we go out? I'll bring you to Tagaytay if it's okay with you." I licked my lower lip. Kung papayag ako, 'yon ang magiging unang date namin na wala akong kasama.

"P-pwede naman." Mabilis siyang ngumiti at parang tuwang tuwa sa sinabi ko.

"Susunduin na lang kita sa... Sa condo mo." Tumango ako. "Mga 6 AM." Tumango ulit ako kahit na parang namumula ang pisngi ko.

"Ehem. Make sure na buo pa si Zia pag-uwi, ha? Baka punit na yung—" Agad kong tinignan ng masama si Paula. "—damit n'yan pag-uwi. Malikot pa naman 'yan."

"What the hell is wrong with you?" I mouthed kaya walang boses na lumabas mula sakin. Nginisian niya lang ako.

Mabilis lang kami na nakarating sa Restaurant na mukhang ginto lahat ng bagay. Nakakahiya kasi naka-uniform pa kami ni Paula. May lumapit saming babae na may hawak na folder. She smiled sweetly.

"Good evening, sir, maam. Do you have reservations or table for?" Hindi nakaiwas sa mata ko ang pagkinang ng mata nito na nakatingin kay Diego.

"Table for three." Simpleng sagot ni Diego bago kami iginiya sa medyo dulong lugar. Napalunok ako nang hawakan niya ang kamay ko. "Dito ka lang malapit sakin." Hindi ko maiwasang matawa. Para naman akong bata kung sabihan niya no'n.

"Yes, daddy." I bit my lower lip. What the hell? Nilingon niya ako na nakakunot ang noo pero halata mong nangingiti siya. "I mean, uh, h-halika na." Narinig ko pa ang pagtawa ni Paula.

He ordered food for us. Katabi ko si Diego habang nasa harap namin si Paula na busy sa phone niya.

"You're 24, right?" I suddenly asked.

"Yes. Why?" I licked my lips.

"I'm 21." He chuckled.

"I know, Zia." Napatitig ako sakanya. He's doesn't look old, though.

"At the age of 24, paano mo naha-handle ang Empire?" Saglit siyang napatulala sakin bago umiling.

"Handling the Empire is not my passion. I was just forced by mom. Gusto niyang ako ang makita ni Granpa L para sakin ibigay 'yon when the right time comes." Bigla akong naawa sakanya.

"You should do what you want." Ngumisi siya.

"Really?" I nodded. "Okay." Hinawakan niya ang kamay ko. "This is what I want to do." Biglang nag-init ang pisngi ko sa ginawa niya. He's flirting, oh God.

"Uh, I mean, the... Okay. Whatever."

Alam kong gusto ko siya. Sa loob ng tatlong buwan niyang panliligaw, wala pa siyang pinapakitang masama sakin kaya wala akong rason magpabebe maliban na lang sa hindi pa pwede dahil ayaw pa ng magulang ko.

Gusto nilang may patunayan muna ako sa sarili ko bago ako pumasok sa isang relasyon. Love can wait daw at alam ko naman 'yon.

We eat and talked a lot.

Nang matapos kaming kumain, hinatid na namin si Paula sa tinutuluyan niya.

"May gagawin ka ba ngayon?" I asked while he's driving papunta sa condo ko.

"None. Tinapos ko na lahat kanina. Why?" Saglit niya akong nilingon bago ibinalik sa daan ang tingin. Madaming punong nilagyan ng ilaw dito malapit sa building ko kaya masarap maglakad.

"Do you want to eat some dessert?" I asked. Hindi siya agad nakasagot.

"Are you inviting me to stay in your condo for awhile?" Napaisip ako. Is that bad?

"Uh, yeah. Ayaw mo ba?"

"No... No. I was just shocked. This is the first time you invited me inside your condo." I smiled a little.

"I already trust you." He pouted his lips to stop himself from smiling, but he failed. He smiled.

He parked his car. Nauna akong maglakad papasok at papunta sa lobby. I waited for him. Hindi naman siya natagalan kaya nakarating din agad kami sa condo unit ko.

Madalas akong maglinis ng condo kaya hindi ako nahihiyang papasukin siya.

"I'm sorry. It's small." I said. He just shook his head. "Upo ka. I'll... I'll just change my uniform. You can watch." Tinuro ko ang TV sa harap niya.

"Take your time."

I opened the aircon first bago ako pumasok sa kwarto ko at nagpalit do'n. Diego's already looking for a movie to watch sa Netflix.

Ngumiti lang ako pagkalabas ko bago dumiretsyo sa kusina. Kumuha ako ng ice cream and cake and also juice for us. Isa isa ko 'yong nilapag sa lamesa.

"Thanks." Napalunok ako. "Your place is beautiful." He said.

"T-thanks. My dad's gift." Nanginig ang labi ko nang magkatitigan kami.

Diego is really handsome. Kaso mukhang matapang at masungit ang dating niya. His eyebrows and eyelashes looks good on him. Even his natural red lips, it feels like it's good to kiss him. Hindi pa ako nahahalikan ng kahit sino, kahit noon.

"Do you mind if I kiss you?" Natulala ako sakanya. Namamaos ang boses niya.

"B-but you're not my boyfriend yet." Tumaas ang sulok ng labi niya.

"Yet..." Ginulo niya ang buhok ko. "Such a good girl." Ngumuso ako. Totoo naman ang sinabi ko. He's not my boyfriend yet kaya hindi dapat ako magpahalik dahil hindi ko siya boyfriend.

"Just eat your cake. 'Wag mong pag-initan ang labi ko." Pagtataray ko. Kinuha ko na din ang cake ko at inumpisahang kainin 'yon. "I have no exercise these past few days dahil busy ako sa school." Napailing ako.

"Let's go to gym when you're free." Napatitig ako sakanya.

"'Wag mo na problemahin ang exercise ko, Diego. I know you're busy with the Empire." Natahimik siya at tumitig sa palabas.

"I never wanted to be the CEO of that Empire, Zia. I have my own money. I don't need the Empire. It's just my mom and dad who's pushing me to own it. I only want a simple family." Napangiti ako. Hindi siya mapaghangad.

"You will have a simple family very soon, Diego." Hinawakan ko ang kamay niya. "Don't let anyone tell you what you need to do. 'Wag kang gagaya sakin." He looked at me. "I'm always obeying my dad kaya hanggang ngayon, hindi ako makagawa ng desisyon para sa sarili ko. He wants me to be succesful." I shrugged.

"You can be succesful with me." Pinagsalop niya ang kamay namin.

"I don't need a man to be succesful." But if the man was you, then I'm willing to take the chance.

"I'm falling so hard, Zia." I smiled.

"Can you wait for me?" He smiled back.

"I can always wait for you." I bit the side of my cheeks. "Your cake taste good." Sabay angat niya sa platito.

"Ah. The cake... Binili ko kahapon. I don't know how to bake, but if you want, I can learn." Natigilan siya sa sinabi ko kaya natigilan rin ako. Why? May mali ba akong sinabi?

"I want black forest cake." I pouted. Nagrerequest na siya. I don't even know how to bake! He must stop pressuring me.

"I'll try. I'll ask Paula if she can guide me." Nagbaba ako ng tingin. Para akong bata. "Is it hard to be like you?" I suddenly asked.

"What?"

"Uhm. You know. Handling the company that you didn't want to handle. Pressuring by your own parents." I don't know it was a topic but I still asked.

"Yes. I honestly don't want to be me. My parents always wants me to obey them. They see me as a toy. They want the Empire so much while I only want to have a simple life." He looks uncomfortable talking about it.

"I'm sorry. Uh, I shouldn't asked." I tried to smile. "I guess, let's talk about uh..." Sinubukan kong mag-isip pero wala akong maisip!

"What do you want to be?" He aksed. I shrugged.

"I'm not sure. All I want is to work under a big company with good salary, of course. And... be a mother and a wife." I chuckled. "All I want is a simple life just like you."

"Would you want to do it with me?" I gulped. What does it mean? He's not even my boyfriend!

"What..."

"To have a simple life with me, Zia." He laughed and shook his head.

"Oh! Maybe? I... I don't know. If you passed my standards, why not?" I joked.

"What are your standards, then?" My brows furrowed.

"Well, a man with a good mindset will do. The one who will respect me and my family. That will do." I smiled a little.

"I have a good mindset." He winked.

"Well... I don't know yet." Natahimik kami kaya binigay ko ang atensyon sa palabas na pinapanood namin.

"Crizia..."

"Hmm?"

"I like you. A lot." My eyes widened pero hindi ko pinahalata 'yon pero ano ba! Napatayo ako!

"Uh, I think it's late. You should go, Diego." I played my hands while avoiding his gaze.

"Did I make you uncomfortable?" He asked. I shook my head.

"No, but... My heart beats so fast the moment you said you like me a lot." Nakita ko ang pag-angat ng labi niya na parang nangingisi sakin.

"I should go now."

"Yes. Uhm, okay." Hinatid ko siya sa harap ng pinto ng unit ko. "Take care."

"Goodnight, Crizia."

"Goodnight." Tumitig siya sakin ng kaunti bago naglakad palayo.

"Ah, Diego!" I called him!

"Yes?"

"Text me kapag... kapag nakauwi ka na."