CHAPTER 5

We went inside the house and Terence immediately pushed me to ran ahead of me. Sumalpak ito sa sofa at tumawa nang napakalakas.

"Hanggang ngayon, ang kupad mo pa rin!" Tukso niya habang natatawa. Tumakbo rin ako papunta sa kaniya saka tinulak siya sa kadahilanang napasupalpak ito sa sahig.

"Hanggang ngayon, ang lampa mo pa rin!" Balik kong tukso saka sumimangot siya.

"Ehem."

Nahinto tawa namin nang umubo si Tristan. Kinawayan ko siya saka pinaupo sa tabi ko.

"Dito ka!" Sigaw ko habang wi-wave pa kamay ko. Umupo naman siya at sakto rin dumating si mama na may dalang softdrinks saka mga biskwit sa kabila. Kaagad naman tumayo si Terence upang abotin ito at hindi rin nagpahuli si Tristan at nakipag-unahan sa pag-abot ng meryende kay mama.

Napahinto si mama at tinignan lang silang dalawa. Maya-maya ay natawa rin ito at nilapag mga dala niya sa misa.

"Nako, nakooo. Kaabang-abang." Tumawa ito.

"O siya, kayo lang muna dito ha. Andami ko pang aasikasohin sa kusina," tanging sabi niya na lang at iniwan kaming tatlo.

"Here."

"Here."

They both said in chorus. Nagtinginan lang kaming tatlo pero kay Tristan lamang ay may mainit-init na tingin. Jusko!

Kalma nga kayo, ako lang naman 'to!

"Do you know that I'm courting Aria?" Tristan asked and sat down comfortably beside me.

"Nope, but isn't that necessary to know it?" Terence replied.

"No, just for you to be aware."

"Really? Then, do you know that I was the first man that Aria close with? I'm his bestfriend, I hope you're aware as well."

"Bestfriend, okay, okay, friend, got it." He shrugged and smirked.

I noticed how Terence closed his fist. Saka lang ako bumwelyo dahil mukhang seryoso na talaga ang usapan.

"Are you both aware that I'm in front of you?" I sarcastically asked.

"Ano ba kayo? We are here to bond! Kakakita niyo lang, pwede naman kayong maging magkaibigan!" I laughed. "O baka nga, kakaaway niyo kayo niyan magkakatuluyan," I teased and they both cringed.

Ayan! Ganyan! Magsitahimik kayo.

We spent the whole day watching Netflix and even played some video games. It was quite fun since every game is a thrill for them. They took it a challenge, literally, that they forgot having fun.

"Weak shit." I heard Tristan whispered when he lost Terence.

"It's just a luck," ani naman nito.

Buong oras hanggang uwian na ng dalawa ay nag-aaway pa rin. I don't know why they need to be like that, it's just so immature. Umakyat na ako sa taas para makapaghinga dahil medyo na-stress ako kasama sila.

—

"Hey guys, goodmorning! I am Tristan Ros, the reporter of Group five." I sat down properly and focused my attention to Tristan.

Nasa likod niya ang kaniyang groupmates habang siya naman ay nasa gitna. Well, obviously he's a leader.

It's monday now, and we have a reporting in science subject. I've already done with my part last week so I don't have to worry about ours anymore. Tamang chill na lang ako. Sus, ako pa ba. Bobo lang 'to pero may ambag 'to sa lahat! #Proud

"Since the group already discussed the topic, we will be going to tackle about Activity 2," he added then looked at the powerpoint.

"So, our Activity is, 'How fast is your reaction?' Which we will be having a simple experiment. Kindly get a piece of paper and ruler. We will be needing those." His voice were serious.

Hay, nakakaturn on talaga yung lalaking matalino at hindi puro-pagwapo lang 'yong alam.

"The objective in the activity was to measure the length of time of response to catch a dropped object," he started.

"So ikaw, sinalo ka na ba ni Aria?" Singit ni Jin.

"Ayieeehhhh!"

"Anooo kayo na baaa?? WAAAH!"

Hiyawan na naman ng lahat.

Jusko! Bakit sa amin naman napunta?

Tinignan ko si Tristan na ngumingiti. Luh! May pa ganon? Syempre, dakilang marupok, hindi ko rin mapigilan mapangiti.

"I think so," he answered and then glanced at me. Wow, wala sa usapan 'yon ah?

"WOAAAHH!"

"MAY LOVETEAM NA TALAGA TAYOO!"

I kinda closed my eyes because they were so wild to tease us. I looked at to Tristan with a sign that they should stop them. But, Tristan just smiled at me and smirked which made the class even wilder now.

"Shh! Okay, stop. We are reporting," he chuckled. Ma'am, paki-minus nga 'to.

"So, 'yon na nga. May papel na kayo at ballpen? Jus follow the following procedures. First, construct a table, to record your data," he glanced at me.

"Construct. Build. Like, I want to build a strong relationship with Aria," he casually said as if he's not reporting.

Ano ba hinithit nito?

"Tanginaaa! Nag banat pa!"

"Tristaaaannn ano baaa!"

"Juskoooo! Araw-araw tayong maiinggit sa kanila eh!"

Napatawa na lang ako sa kanilang pagwawala. Tinignan ko si maam na ngumingiti rin sa amin.

Luh, pati si Ma'am kinikilig din. Ma'am, patahimikin mo na nga sila, please.

Because of her reaction, like it was okay for Tristan to do this, the class are in chaos.

Binalik ko naman tingin ko kay Tristan at tudo ang ngiti pa. Kung sila kinikilig, eh paano na lang ako? 'Di ko na naitago ang ngiti sa labi ko. Shezzz Tristan! Isa pa! Enebe.

"Okay, okay, enough," he laughed. Don't laugh like that please, I might fall.

"Second, have your partner and hold a metric ruler at its end with a highest number of cm."

Kinuha niya ang ruler na nasa mesa saka lumapit sa akin. Anong gagawin nito? Huminto siya sa harapan ko at nagsalita.

"Like what I have said, you should have your partner, and hold her hand." Saka kinuha niya kamay ko. Holy shems!

"Hoy! Hold a metric ruler hindi kamay! Ano baaa Tristaaan! Kainggit eh!" Sigaw ni Pamela.

Napatawa si Tristan at ang lahat. "Ay oo nga. Nililito ko lang kayo baka kasi hindi kayo nakikinig eh." Palusot nito saka binitawan kamay ko.

Tangina Tristan kung pwede lang murahin kita sa harap nila dahil sa kilig ay namura na kita!

Kasi naman eh?! Harap-harapan siya gumaganito, plus nariyan pa si maam huhu. Sinong hindi kikiligin?

"So ayon nga, pahawakan mo sa partner mo ang end ng ruler. 'Yong pinaka highest na number ng ruler. Got it?" Sabi ni Tristan at pumunta na sa harap.

Pinakita niya sa amin kung saan hawakan ang ruler saka sinunod naman ito ng mga kaklase namin.

"Third, Place the thumb and forefinger of your left hand close to, but not touching the end with the lowest number. Bale, 'yong pinaka highest number ng ruler ay hawak na ng partner mo habang ikaw naman ay ilagay mo lang 'yong kamay mo sa pinakalowest number ng ruler, BUT huwag mong hawakan. Just place it,"

sabi nito ng seryoso. Dinemonstrate ni Tristan at ng groupmates niya ang kaniyang sinabi. Sinunod naman nito uli ng mga kaklase namin habang si maam ay nakikinig saka may sinusulat.

"Last but not the least. When your partner drops the ruler, try to catch it between your thumb and finger." Tumingin siya sa akin.

"Like, I already fell in love with you, Aria. Don't just try to catch me. DO IT. Do it, my Aria. Saloin mo ako." Di ko alam pero ramdam na ramdam ko na naman ang pag init ng pisnge ko.

"Ariaaa!!! Waaahhh!! Ikaw na talaga!!!!!!!!!!!" Dinumog ako ng mga katabi ko habang hinahampas-hampas nila braso ko.

"WAAHH KAINGGIT KAAA!"

Kalma guys! Kung kayo kinikilig, mas lalo na akoooooo!

Tinignan ko si maam dahil sobrang nahihiya na talaga ako. Pero sa nakikita ko ay nag eenjoy pa si maam. Seryoso? Walang minus talaga?

"So how fast is your reaction, Aria?" Tanong ni Tristan sakin habang ngumingiti.

Then, the bell rang. Oh yes! Saved by the bell again!

"That was fun, group five. I also remembered my high school days, ganito ka jeje— este kagulo! And don't worry, I won't be mad if you're having a moment like this, this is so normal for your age. Enjoy everyone, just prepare one whole sheet of paper in the next class. Good bye," wika ni ma'am at lumabas.

Sana all, understanding.

The class was already dismissed and it was a tiring day for me. We did lots of activities, and even worksheets. Sana nga, this sem makakapasok na ako sa honor. Alam ko kasi sa sarili ko na mas gumagaling na ako ngayon. Wala eh, nahiya sa manliligaw na top 1.

"So what's your plan, Erica?" Rinig kong tanong ng babae sa labas ng cubicle.

Papauwi na sana ako kaso tinawag ako ng kalikasan kaya napa CR ako na wala sa oras.

"Hmm, I'll find Tristan first," sagot naman ng isang babae na sa tingin ko ay ka edad lang namin dahil sa boses nitong maganda. For sure, ang mukha sobrang ganda rin. Boses pa lang 'e. Pero wait, sinong Tristan ba tinutukoy nito?

Baka ibang Tristan.

Andaming Tristan, okay self?!

"Dito nag-aaral si Tristan Ros, Erica."

Hala? Si Tristan nga! Pero bakit? Bakit hinahanap?

Ric? Sino ka?

"Pupunta na lang ako sa bahay nila mamaya, or maybe tomorrow! I will surprise him!" Kilig na sambit nito.

"For sure, matutuwa siya 'pag nakita ka niya. Maybe he missed you!" Natatawang sabi ng babaeng kasama niya.

Anong meron? Bakit mukhang sobrang close? Miss? Surprise? Bahay?

Nagugulohan ako.

"Let's go! Napakacreepy dito, gosh!"

I heard some foot steps walking away from this place. Lumabas na rin ako sa cubicle at dali-dali akong naghugas ng kamay dahil gusto kong makita ang mukha niya pero huli na dahil wala na sila.

-

"Something is bothering you?" Tanong ni Tristan habang nagmamaneho. I looked at outside the window.

"You're not talking since we met," dagdag pa nito.

Ihahatid niya kasi ako sa bahay at mula noong nakita niya ako ay hindi ako umiimik.

Hindi kasi mawala sa isip ko 'yong usapan ng dalawang babae sa CR, at kung bakit mamimiss siya nito ni Tristan.

Anong mayroon sa kanila?

Niloloko lang ba ako ni Tristan? Pinagtri-tripan? Baka jowa niya 'to? Ano, kabit ako?

Huminto na ang sasakyan kaya napatingin ako sa labas. Nasa bahay na pala kami.

"I'm sorry, Tristan. Pagod lang siguro ako. Salamat sa paghatid!" tanging sabi ko na lang saka lumabas na ng sasakyan niya.

'Di ko na hinintay sagot niya at pumasok na ako sa bahay.

Sino ka ba 'Ric? Kinakabahan ako sayo.