《Our Bad Baby(Season-1 Completed)》💜 part 10 💜
Advertisement
Unicode
"မင်း ဘယ်တုန်းက သူနဲ့ အဲ့လောက်ရင်းနှိီးသွားတာလဲ....''
"သူက ဆရာနော်....မင်းလိုကောင်မျိုးက ဆရာကို ဦးငယ်လို့ခေါ်တယ်ဆိုတာ မသင့်တော်ဘူးကွ.....''
"ငါတို့ကိုကျ အမြဲ ဟိုဟာမလုပ်နဲ့ ဒီဟာ မလုပ်နဲ့နဲ့....မင်းလုပ်တာတေကျတော့ အကောင်းချည်းပဲလား....ဟမ်.....''
Eunwooနဲ့ စကားပြောနေတုန်း သူ့အား အတင်းဆွဲခေါ်လာကာ အိမ်ရောက်တော့လဲ ပက်ပက်စက်စက် အပြောခံနေရတာမို့ yoongi ဒေါသထွက်သလို ဝမ်းလဲဝမ်းနည်းလာရသည်....
"ခင်ဗျားတို့ လွန်နေပြီနော်....ကျွန်တော်က သူခေါ်ခိုင်းသလိုခေါ်တာ....ရင်းနှိးတယ်ဆိုတာကလဲ ရိုးရိုးသားသားပါ.... ဆရာတယောက်က ကိုယ့်အပေါ် ကြင်ကြင်နာနာ ဆက်ဆံပေးနေတာကို ကျွန်တော်က အဲ့လိုမလုပ်ပါနဲ့ဆိုပြီး ငြင်းပစ်လိုက်ရမှာလား....''
"Hk.....ပိုက်ဆံကြောင့်လား.....''
"ဘာ!!!''
"မင်းအခုလိုတွေလုပ်နေတာ ပိုက်ဆံကြောင့်လားလို့.....''
Jiminရဲ့ မေးသံအဆုံး Yoongi မျက်ဝန်းတွေ ရဲတက်လာခဲ့ရသည်....
သူဟာဘယ်လောက်ပဲ မပြည့်စုံတဲ့သူပေမဲ့ သူ့ရဲ့မာနတရား သိက္ခာတရားကိုတော့ တန်ဖိုးထားတတ်သေးသည်....
"ခင်...ခင်ဗျားတို့ဗျာ...ပြောရက်လိုက်ကြတာ....ကျွန်တော့်သိက္ခာတွေကို စော်ကားရက်လိုက်ကြတာ....hk....ရတယ်လေ....ခုချိန်ကစပြီး ခင်ဗျားတို့ဘာလုပ်လုပ် ကျွန်တော်မပြောဘူး.....ကျောင်းကိုလဲ လိုက်ပို့စရာမလိုဘူး.....ကျောင်းအုပ်ခေါ်ရင်လဲ မလိုက်တော့ဘူး.....အဲ့ဒါမှ မကျေနပ်သေးရင်
.
.
.
.
.
ဒီအိမ်က ထွက်သွားပေးဖို့အသင့်ပဲ......''
ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောပြီး ထွက်သွားသူကို ကြည့်ရင်း သူတို့ ဒေါသတွေ ပိုတိုးလာခဲ့ရသည်.....
ဘာလို့လဲ.....ဘာလို့ ထိုအကောင်ငယ်က သူ့တို့ကို နားလည်မပေးနိုင်ရတာလဲ......
သူတို့ ခုလို ဒေါသထွက်နေရတယ်ဆိုတာ ထိုအကောင်ငယ်ကို တခြားသူနဲ့ တွဲမြင်နေရတာ အရမ်းမုန်းလို့.....
သူတို့နဲ့ဆို အမြဲလူကြီးလုပ်တတ်တဲ့သူက တခြားသူရှေ့မှာတော့ ကလေးတယောက်လို ချစ်ဖို့ကောင်းအောင် နေနေသည်ဆိုတာ သူတို့အတွက် သိပ်ကိုခံရခက်စေလို့...
ထို့အတွက် ခုလိုပြောရသည်ကို ထိုအကောင်ငယ်က စိတ်ဆိုးသွားသည်တဲ့လား.....
******************************
သုံးရက်တိတိရှိပြီ.....သူတို့ခြောက်ယောက်လုံးကို အကောင်ငယ် စကားမပြောတာ သုံးရက်ပင်ရှိပြီ.....
ထိုသို့ကျတော့လဲ သူတို့မနေတတ်ပြန်ပါ....ခုဆိုရင် အရင်ကလို ငါးနာရီတိုင်းကြားရတဲ့ အသံဆာဆာလေးကို မကြားရ....
အရင်ကလို ထမင်းစားချိန်တိုင်း လူစုံတက်စုံ ထမင်းမစားရ....ကိုးနာရီတိုင်း နွားနို့ပူပူလေးကို မသောက်ရ....
အကောင်ငယ်လေးရဲ့ ဗျစ်တောက်ဗျစ်တောက် အသံလေးကိုလဲ မကြားရတော့ပါ.....
အိမ်ကြီးက အလွန်ကိုပင် တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်လွန်းသည်...
"Yoongi... ငါတို့ခနစကားပြောရအောင်....''
ကျောင်းမှပြန်လာသော အကောင်ငယ်ကို အပေါက်ဝက ပိတ်ရပ်ပြီး ပြောမိတော့....
"ပြောစရာမရှိဘူး.....''
သူတို့ကို ရှောင်ဖယ်ရန်ပြင်နေသော အကောင်ငယ်အား ဆွဲခေါ်လိုက်ကာ sofaပေါ် ထိုင်စေလိုက်သည်....
"ဘာလဲဗျာ....ကျွန်တော့်သိက္ခာတွေကို ဘယ်လောက်ထိ ချချင်သေးလို့လဲ.....''
စိတ်ပျက်စွာပြောလာသော အကောင်ငယ်ကြောင့်....
"ငါတို့.....ငါတို့ တောင်းပန်ပါတယ်..... ''
"ဟုတ်ပါတယ်.....ငါ....ငါအဲ့နေ့က ပြောတာ လွန်သွားတယ်....''
"ငါတို့နဲ့ဆို မင်းကအမြဲ ငေါက်ငမ်းနေတာလေ....ဆရာနဲ့ကျ ပြုံးဖြီးနေတော့...... နဲနဲဒေါသထွက်သွားတာ.....''
"စိတ်မဆိုးပါနဲ့နော်........နော်...........''
"လုပ်ပါyoonieရယ်....hyungတို့မှားပါတယ်နော်....ခွင့်လွှတ်ပါလို့.....''
မိမိရှေ့က လူသားတွေကိုကြည့်ပြီး yoongi အံ့သြနေရသည်....
နှုတ်ခမ်းကြီးတွေကို ထော်ထွက်အောင်ဆူရင်း လာတောင်းပန်နေတာ တကယ်ရယ်ဖို့ကောင်း၏.....
Jungkookဆိုရင် yoongiရဲ့ လက်မောင်းသေးသေးလေးကိုအတင်းဖတ်ရင်း hyungတွေ yoonieတွေ သုံးနှုန်းရင်း ချွဲနေလေသည်.....
သူတို့ကိုယ်သူတို့လဲ ဘာလို့ ခုလိုလုပ်နေရလဲဆိုတာ စဉ်းစားမရ.....
လောလောဆယ် အရေးကြီးနေသည်မှာ yoongi စိတ်ဆိုးပြေဖို့ဖြစ်သည်....
Yoongiမှာလဲ ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်းထိန်းရင်းးးးးး
"အဟန့်.....အဲ့ဒါတော့ ခင်ဗျားတို့ အပေါ်မှာ မူတည်တာပေါ့....ဒီလကနေစပြီး အဆင့် တစ်ကနေ ငါးအတွင်း ရအောင်လုပ်မယ်ဆိုရင်......အဟင်းးးးပြန်ခေါ်မယ်.....''
"Borr?????????''
နောက်နေ့တွေမှာ ပန်ဒါမျက်ကွင်း တပ်ရတော့မည့် အဖြစ်ကိုတွေးရင်း သူတို့ရင်ပေါ့ အဲ ရင်လေးမိပါရဲ့....
******************************
"Yoonie....ငါတို့လိုက်ပို့မယ်လေ....''
စောစောစီးစီး ထွက်ဖို့ပြင်နေသော အကောင်ငယ်အား သူတို့ဟန့်တားလိုက်မိသည်.....
"ရတယ်....ကျွန်တော် ဒီရက်ပိုင်း စောစောသွားရမှာမို့လို့....''
"Hmm?...ဘာလို့လဲ....''
"Aww...ကျောင်းမှာ ဂုဏ်ပြုပွဲတခု လုပ်စရာရှိလို့တဲ့....အဲ့မှာ ပြဇာတ်ထည့်ထားတယ်....အဲ့ထဲမှာ ကျွန်တော်ပါတယ်လေ....''
"ဘာဇာတ်လဲ....''
"စနိုးဝှိုက်....''
"ဟဟ....ဘာလဲ...မင်းက လူပုလေးနေရာကလား....''
Taehyung၏ ဖဲ့တဲ့တဲ့စကားကြောင့် yoongi မျက်နှာကိုမဲ့ပြလိုက်ပြီး....
"လူကိုအထင်သေးလို့....ကျွန်တော်က မင်းသားလေးနေရာကပါနော်....''
"ဘာ!!!!မင်းသားလေးးးးး''
အားလုံးရဲ့ တညီတညွတ်တည်း အော်သံအဆုံးတွင်.....
"ဟုတ်တယ်.....မင်း သား လေး..... ဟွန်းးးးသွားပြီဗျာ....''
ထွက်သွားသော အကောင်ငယ်၏ ကျောပြင်ငယ်ကိုကြည့်ရင်း သူတို့အတွေးပေါင်းစုံဖြင့် ကျန်ခဲ့ရသည်....
"မင်းသားလေးဆိုရင်........''
"နောက်ဆုံးအခန်းမှာ.........''
"မင်းသမီးကို......................"
"နမ်းရမှာမလား..................''
Advertisement
နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူတို့အားလုံး တယောက်မျက်နှာ တယောက်ကြည့်လိုက်ကာ......
"Andwellllllllll''
💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜
ဟောဒီကသာသာလေးက နေကောင်းပြီဆိုတော့ Ficတေ အရင်ကလို ဆက်တိုက် upပေးနိုင်ပြီ....ပျော်တာ....Love you all 💜
💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜
Zawgicode
"မင္း ဘယ္တုန္းက သူနဲ႕ အဲ့ေလာက္ရင္းႏွိီးသြားတာလဲ....''
"သူက ဆရာေနာ္....မင္းလိုေကာင္မ်ိဳးက ဆရာကို ဦးငယ္လို႔ေခၚတယ္ဆိုတာ မသင့္ေတာ္ဘူးကြ.....''
"ငါတို႔ကိုက် အၿမဲ ဟိုဟာမလုပ္နဲ႕ ဒီဟာ မလုပ္နဲ႕နဲ႕....မင္းလုပ္တာေတက်ေတာ့ အေကာင္းခ်ည္းပဲလား....ဟမ္.....''
Eunwooနဲ႕ စကားေျပာေနတုန္း သူ႕အား အတင္းဆြဲေခၚလာကာ အိမ္ေရာက္ေတာ့လဲ ပက္ပက္စက္စက္ အေျပာခံေနရတာမို႔ yoongi ေဒါသထြက္သလို ဝမ္းလဲဝမ္းနည္းလာရသည္....
"ခင္ဗ်ားတို႔ လြန္ေနၿပီေနာ္....ကြၽန္ေတာ္က သူေခၚခိုင္းသလိုေခၚတာ....ရင္းႏွိးတယ္ဆိုတာကလဲ ရိုးရိုးသားသားပါ.... ဆရာတေယာက္က ကိုယ့္အေပၚ ၾကင္ၾကင္နာနာ ဆက္ဆံေပးေနတာကို ကြၽန္ေတာ္က အဲ့လိုမလုပ္ပါနဲ႕ဆိုၿပီး ျငင္းပစ္လိုက္ရမွာလား....''
"Hk.....ပိုက္ဆံေၾကာင့္လား.....''
"ဘာ!!!''
"မင္းအခုလိုေတြလုပ္ေနတာ ပိုက္ဆံေၾကာင့္လားလို႔.....''
Jiminရဲ႕ ေမးသံအဆုံး Yoongi မ်က္ဝန္းေတြ ရဲတက္လာခဲ့ရသည္....
သူဟာဘယ္ေလာက္ပဲ မျပည့္စုံတဲ့သူေပမဲ့ သူ႕ရဲ႕မာနတရား သိကၡာတရားကိုေတာ့ တန္ဖိုးထားတတ္ေသးသည္....
"ခင္...ခင္ဗ်ားတို႔ဗ်ာ...ေျပာရက္လိုက္ၾကတာ....ကြၽန္ေတာ့္သိကၡာေတြကို ေစာ္ကားရက္လိုက္ၾကတာ....hk....ရတယ္ေလ....ခုခ်ိန္ကစၿပီး ခင္ဗ်ားတို႔ဘာလုပ္လုပ္ ကြၽန္ေတာ္မေျပာဘူး.....ေက်ာင္းကိုလဲ လိုက္ပို႔စရာမလိုဘူး.....ေက်ာင္းအုပ္ေခၚရင္လဲ မလိုက္ေတာ့ဘူး.....အဲ့ဒါမွ မေက်နပ္ေသးရင္
.
.
.
.
.
ဒီအိမ္က ထြက္သြားေပးဖို႔အသင့္ပဲ......''
ျပတ္ျပတ္သားသား ေျပာၿပီး ထြက္သြားသူကို ၾကည့္ရင္း သူတို႔ ေဒါသေတြ ပိုတိုးလာခဲ့ရသည္.....
ဘာလို႔လဲ.....ဘာလို႔ ထိုအေကာင္ငယ္က သူ႕တို႔ကို နားလည္မေပးနိုင္ရတာလဲ......
သူတို႔ ခုလို ေဒါသထြက္ေနရတယ္ဆိုတာ ထိုအေကာင္ငယ္ကို တျခားသူနဲ႕ တြဲျမင္ေနရတာ အရမ္းမုန္းလို႔.....
သူတို႔နဲ႕ဆို အၿမဲလူႀကီးလုပ္တတ္တဲ့သူက တျခားသူေရွ႕မွာေတာ့ ကေလးတေယာက္လို ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းေအာင္ ေနေနသည္ဆိုတာ သူတို႔အတြက္ သိပ္ကိုခံရခက္ေစလို႔...
ထို႔အတြက္ ခုလိုေျပာရသည္ကို ထိုအေကာင္ငယ္က စိတ္ဆိုးသြားသည္တဲ့လား.....
******************************
သုံးရက္တိတိရွိၿပီ.....သူတို႔ေျခာက္ေယာက္လုံးကို အေကာင္ငယ္ စကားမေျပာတာ သုံးရက္ပင္ရွိၿပီ.....
ထိုသို႔က်ေတာ့လဲ သူတို႔မေနတတ္ျပန္ပါ....ခုဆိုရင္ အရင္ကလို ငါးနာရီတိုင္းၾကားရတဲ့ အသံဆာဆာေလးကို မၾကားရ....
အရင္ကလို ထမင္းစားခ်ိန္တိုင္း လူစုံတက္စုံ ထမင္းမစားရ....ကိုးနာရီတိုင္း ႏြားနို႔ပူပူေလးကို မေသာက္ရ....
အေကာင္ငယ္ေလးရဲ႕ ဗ်စ္ေတာက္ဗ်စ္ေတာက္ အသံေလးကိုလဲ မၾကားရေတာ့ပါ.....
အိမ္ႀကီးက အလြန္ကိုပင္ တိတ္ဆိတ္ေျခာက္ကပ္လြန္းသည္...
"Yoongi... ငါတို႔ခနစကားေျပာရေအာင္....''
ေက်ာင္းမွျပန္လာေသာ အေကာင္ငယ္ကို အေပါက္ဝက ပိတ္ရပ္ၿပီး ေျပာမိေတာ့....
"ေျပာစရာမရွိဘူး.....''
သူတို႔ကို ေရွာင္ဖယ္ရန္ျပင္ေနေသာ အေကာင္ငယ္အား ဆြဲေခၚလိုက္ကာ sofaေပၚ ထိုင္ေစလိုက္သည္....
"ဘာလဲဗ်ာ....ကြၽန္ေတာ့္သိကၡာေတြကို ဘယ္ေလာက္ထိ ခ်ခ်င္ေသးလို႔လဲ.....''
စိတ္ပ်က္စြာေျပာလာေသာ အေကာင္ငယ္ေၾကာင့္....
"ငါတို႔.....ငါတို႔ ေတာင္းပန္ပါတယ္..... ''
"ဟုတ္ပါတယ္.....ငါ....ငါအဲ့ေန႕က ေျပာတာ လြန္သြားတယ္....''
"ငါတို႔နဲ႕ဆို မင္းကအၿမဲ ေငါက္ငမ္းေနတာေလ....ဆရာနဲ႕က် ၿပဳံးၿဖီးေနေတာ့...... နဲနဲေဒါသထြက္သြားတာ.....''
"စိတ္မဆိုးပါနဲ႕ေနာ္........ေနာ္...........''
"လုပ္ပါyoonieရယ္....hyungတို႔မွားပါတယ္ေနာ္....ခြင့္လႊတ္ပါလို႔.....''
မိမိေရွ႕က လူသားေတြကိုၾကည့္ၿပီး yoongi အံ့ၾသေနရသည္....
ႏႈတ္ခမ္းႀကီးေတြကို ေထာ္ထြက္ေအာင္ဆူရင္း လာေတာင္းပန္ေနတာ တကယ္ရယ္ဖို႔ေကာင္း၏.....
Jungkookဆိုရင္ yoongiရဲ႕ လက္ေမာင္းေသးေသးေလးကိုအတင္းဖတ္ရင္း hyungေတြ yoonieေတြ သုံးႏႈန္းရင္း ခြၽဲေနေလသည္.....
သူတို႔ကိုယ္သူတို႔လဲ ဘာလို႔ ခုလိုလုပ္ေနရလဲဆိုတာ စဥ္းစားမရ.....
ေလာေလာဆယ္ အေရးႀကီးေနသည္မွာ yoongi စိတ္ဆိုးေျပဖို႔ျဖစ္သည္....
Yoongiမွာလဲ ရယ္ခ်င္စိတ္ကို မနည္းထိန္းရင္းးးးးး
"အဟန့္.....အဲ့ဒါေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔ အေပၚမွာ မူတည္တာေပါ့....ဒီလကေနစၿပီး အဆင့္ တစ္ကေန ငါးအတြင္း ရေအာင္လုပ္မယ္ဆိုရင္......အဟင္းးးးျပန္ေခၚမယ္.....''
"Borr?????????''
ေနာက္ေန႕ေတြမွာ ပန္ဒါမ်က္ကြင္း တပ္ရေတာ့မည့္ အျဖစ္ကိုေတြးရင္း သူတို႔ရင္ေပါ့ အဲ ရင္ေလးမိပါရဲ႕....
******************************
"Yoonie....ငါတို႔လိုက္ပို႔မယ္ေလ....''
ေစာေစာစီးစီး ထြက္ဖို႔ျပင္ေနေသာ အေကာင္ငယ္အား သူတို႔ဟန့္တားလိုက္မိသည္.....
"ရတယ္....ကြၽန္ေတာ္ ဒီရက္ပိုင္း ေစာေစာသြားရမွာမို႔လို႔....''
"Hmm?...ဘာလို႔လဲ....''
"Aww...ေက်ာင္းမွာ ဂုဏ္ျပဳပြဲတခု လုပ္စရာရွိလို႔တဲ့....အဲ့မွာ ျပဇာတ္ထည့္ထားတယ္....အဲ့ထဲမွာ ကြၽန္ေတာ္ပါတယ္ေလ....''
"ဘာဇာတ္လဲ....''
"စနိုးဝွိုက္....''
"ဟဟ....ဘာလဲ...မင္းက လူပုေလးေနရာကလား....''
Taehyung၏ ဖဲ့တဲ့တဲ့စကားေၾကာင့္ yoongi မ်က္ႏွာကိုမဲ့ျပလိုက္ၿပီး....
"လူကိုအထင္ေသးလို႔....ကြၽန္ေတာ္က မင္းသားေလးေနရာကပါေနာ္....''
"ဘာ!!!!မင္းသားေလးးးးး''
အားလုံးရဲ႕ တညီတၫြတ္တည္း ေအာ္သံအဆုံးတြင္.....
"ဟုတ္တယ္.....မင္း သား ေလး..... ဟြန္းးးးသြားၿပီဗ်ာ....''
ထြက္သြားေသာ အေကာင္ငယ္၏ ေက်ာျပင္ငယ္ကိုၾကည့္ရင္း သူတို႔အေတြးေပါင္းစုံျဖင့္ က်န္ခဲ့ရသည္....
"မင္းသားေလးဆိုရင္........''
"ေနာက္ဆုံးအခန္းမွာ.........''
"မင္းသမီးကို......................"
"နမ္းရမွာမလား..................''
ေနာက္ဆံုးတြင္ေတာ့ သူတို႔အားလုံး တေယာက္မ်က္ႏွာ တေယာက္ၾကည့္လိုက္ကာ......
"Andwellllllllll''
💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜
ေဟာဒီကသာသာေလးက ေနေကာင္းၿပီဆိုေတာ့ Ficေတ အရင္ကလို ဆက္တိုက္ upေပးနိုင္ၿပီ....ေပ်ာ္တာ....Love you all 💜
💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜
Advertisement
- In Serial7 Chapters
Rising To The Ancients
Once again I ain't got any ideas for my Synopsis yet. Sorry bout that.
8 219 - In Serial13 Chapters
Adventures on Planet Gana
Join Henry in his seventh cycle of rebirth as he is forced to be born in another world as a commoner. Old name: Living A Commoner's Life in Another World Reason to change: story outgrew name. The story is under pause as I brainstorm how to progress ahead.
8 164 - In Serial6 Chapters
Lancelot Dungeon
Dungeons, monsters and magic of virtual adventures that became real technology in the 23 century which, was achieved to combat poor globally so currently the countries in the world, competing to have the best adventurous that will bring glory and riches to their countries. Lancelot is the corporation that made this possible with its leading technology and inventions that healed life an evolution of man and world level. Sony was a common boy of 16, he thought go on one of these adventures on their own terms but time, accidentally was forced to participate in the world of Lancelot dungeons and his life change 180 degrees
8 122 - In Serial23 Chapters
Algorithm - Book 1 - The Medallion
A young boy, Adam, discovers a gold medallion in a lump of coal. He keeps it as a curious good luck piece for the next twenty years, until as a scientist, he discovers it contains a message and is clearly alien. Join Adam and his colleague, Linda, as they embark upon an adventure of revelation, ultimately giving up all they hold dear to discover who we are and who put us here.
8 222 - In Serial16 Chapters
Unholy Rose
"Defend Humans" That has always been the way of Blue Rose. "Kill monsters. Heteromorphs, threats to humans." This has also been their way. But once hired by the Sorcerer King to protect his followers within the Holy Kingdom, old beliefs, and long loved bonds between sisters, are challenged in ways never before imagined. Will the rose wilt? Or blossom as never before, to a new truth in a new world of the sort they never imagined was even possible before.(God Rising Author Universe)
8 112 - In Serial8 Chapters
Long, Lonely Day.
This is what boredom feels like, a day without any friends to talk to and do fun stuff with. This song inspired me to write my new chapter, it's called "BURN IT DOWN! by Linkin Park, I hope you enjoy, if you like then I will create more. If you want.
8 85

