Unicode

"ခင်ဗျားတို့ဒီနေ့ ကျောင်းမသွားကြဘူးလား...''

ဧည့်ခန်းထဲမှာ ပျင်းတိပျင်းရွဲ့ ထိုင်နေကြသော သူတို့ကို မေးလာသည့် အကောင်ပေါက်အား ကိုယ်စီကိုယ်စီ မျက်စောင်းထိုးလိုက်ကြရင်း....

"မင်းမနေ့က သေအောင်ခိုင်းထားတာကို ငါတို့က ဘယ်လိုလုပ်သွားနိုင်မှာလဲ....''

Jiminစကားအား သူတို့အားလုံးခေါင်းငြိမ့်ထောက်ခံလိုက်ကြသည်....

"အဲ့လိုခိုင်းရအောင် ခင်ဗျားလုပ်တာပဲလေ....ထားတော့...ခု ခင်ဗျားတို့လည်း အားတယ်ဆိုတော့ ကျွန်တော့်ကို marketလိုက်ပို့ဦး....''

"ဟာ...မအားပါဘူး.....''

"ဟုတ်တယ်... ငါတို့အလုပ်တွေရှိတယ်....''

အကောင်ပေါက်၏ လိုက်ပို့ဦးဆိုသည်နှင့် သူတို့အားလုံး အကြောက်အကန် ငြင်းလိုက်ကြသည်....

Yoongiမှာလဲ မိမိစကားကို အားလုံးက ငြင်းပယ်လိုက်ကြတာမို့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်....

ထို့နောက် ခြောက်ယောက်လုံးကို တချက်ဝေ့ကြည့်မိစဉ် ဆိုဖာပေါ်မှီပြီး မျက်လုံးကိုအတင်းမှိတ်ကာ အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေသော namjoonကိုတွေ့လိုက်တာကြောင့် namjoonဘေးသို့ အမြန်ပဲ ဝင်ထိုင်လိုက်ရင်း....

"Hyungie....yoonieကို လိုက်ပို့ပါနော်...yoonieတယောက်ထဲမသွားရဲလို့ပါ....နော်....နော်လို့....''

Namjoonတယောက်မလဲ မိမိလက်မောင်းကို တွဲခိုလာရင်း ဇွတ်အတင်းတွေ ချွဲနေသော အကောင်ပေါက်ကြောင့် လက်မခံချင်သော်ငြား အင်တင်တင်နဲ့ လက်ခံလိုက်ရတော့သည်....

***********************************

"Wow...hyungie...ငါးအကြီးကြီးပဲ....''

"Yah!!ချထားစမ်းပါ....''

"Hyungie!!ဒါလေးဝတ်ကြည့်ပါလား...ခိခိ...''

"Min yoongi!!မထော်မနန်းတွေ လုပ်မနေနဲ့....''

"Hyungie!...ice-creamစားရအောင်...''

"အချိုများတယ်...မစားချင်ဘူး.... ''

"Hyungie!!ဒီဖိနပ်လေးလှတယ်နော်...''

"မိန်းကလေးစီးလိုလို ဘာလိုလိုနဲ့....မဝယ်ချင်ပါဘူး....''

Marketကို ရောက်နေတာ တနာရီတိတိ ရှိနေပေမဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်မှာ ခုထိလက်ဗလာသာ....yoongiမှာ မနေနိုင်တော့သည့်အဆုံး....

"Kim namjoonshi...ကျွန်တော်မောလာပြီဗျ...''

စိတ်မရှည်စွာပြောလာသည့် အကောင်ပေါက်ကြောင့် သူမျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်....

တဆိတ်....သူ့အား kim namjoonလို့ ခေါ်လိုက်သည်လား....

"Hyungieလို့ပဲ ပြန်ခေါ်...မခေါ်ရင် marketမှာ တယောက်တည်း ထားခဲ့လိုက်မယ်....''

"ဟာ..ခင်ဗျား...''

Yoongiမှာ ရန်ထောင်နေချင်ပေမဲ့လည်း namjoon၏ တကယ်ထားခဲ့မည့် စတိုင်လ်ကြီးကြောင့် မျက်နှာကို သကာရည်ရောထန်းလျက်ရည်ပါ လောင်းထားသလို ပြန်သွေးလိုက်ကာ....

"Hee...hyungieက ဘာမှမဝယ်ဘဲ လျှောက်သွားနေတော့...yoonieလေးက ညောင်းနေပြီပေါ့လို့...''

"ဟွန်း...လာခဲ့...အကျီၤ ဆိုင်အရင်ဝင်မယ်....''

ရှေ့ကနေ ကော့တော့ကော့တော့နဲ့ အကျီၤ ဆိုင်ထဲဝင်သွားသော namjoonအား yoongiနောက်ကနေ မေတ္တာတွေ တသီတတန်း ပို့နေမိတော့သည်....

"ဘိုးတော်စုတ်ဘိုးတော်နာ...ချော်လဲpင်ပြဲပြီး စော်တပွေရဲ့ဟားတိုက်မှုကို ခံရပါစေဗျာ...အား...ညောင်းနေပါပြီဆို...''

"ဟေး...ဘာတွေပွစိပွစိပြောနေတာလဲ....''

ရုတ်တရက် သူ့ဘက်လှည့်လာပြီး မေးလာသူကြောင့် yoongiမှာ သွားသုံးဆယ့်နှစ်ချောင်းလုံးပေါ်အောင် ဖြီးပြလိုက်ရင်း....

"Hee....yoonieကဘာပြောရမှာလဲလို့...''

"ဟွန်းဟွန်း.... ''

Namjoon yoongiကို သတိပေးသလို တချက်ကြည့်ကာ အကျၤီတွေဘက်ကို အကြည့်ပို့လိုက်စဉ် မြင်လိုက်ရသည့် အကျၤီတထည်က သူ့အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်သွားသည်....

ညဝတ်အကျၤိကိုမှ ပွပွကြီးကြီးဖြစ်ပြီး ဒူးထိရှည်ကာ အကျၤီအလယ်မှာလဲ ပိုကီမွန်အရုပ်ပုံအကြီးကြီး ကပ်ထားလေသည်...

Namjoonတယောက် Smirkတခုကို ချိတ်ဆွဲလိုက်ရင်း....

"Yoongi!!ဒီလာဦး....''

သူခေါ်လိုက်တော့ အကောင်ပေါက်က ဆူပုတ်ပုတ်နဲ့ အနားရောက်လာသည်....

"ထပ်ပြီးဘာလဲ...''

"ရော့...ဒါသွားဝတ်ကြည့်....''

"ဟမ်...ဒါကြီး....''

"Ommလေ...''

"ဟာ...ဒါကြီးက....''

"တယောက်တည်းနေခဲ့ချင်တာလား....''

"ဟာဗျာ...ပေးပေး..ဝတ်မယ်...ဟွန်း....''

လက်ထဲက အကျၤီကို ဆောင့်ဆောင့်အောင့်အောင့်ယူပြီး အဝတ်လဲခန်းထဲ ဝင်သွားသော အကောင်ပေါက်ကိုကြည့်ကာ သူသဘောတကျ ရယ်လိုက်သည်....

အဝတ်လဲခန်းက ထွက်လာရင် ထိုအကျၤီကြီးနဲ့ သေချာပေါက် ရယ်ဖို့ကောင်းမှာပင်...

Namjoon သဘောကျစွာ ရယ်နေရင်းမှ ထိုင်ခုံမှာသာ ထိုင်စောင့်ပြီး ဂျာနယ်တခုကို ဖတ်နေလိုက်သည်...

ခနအကြာ....

"Hyungie.....''

ရှေ့တည့်တည့်မှ ခေါ်သံလေးကြားလိုက်ရတာကြောင့် ဖတ်လက်စ ဂျာနယ်ကိုချကာ အကောင်ပေါက်ဆီသို့ အကြည့်ပို့လိုက်သည်....

ရယ်ဖို့ကောင်းမည်ဟု ထင်ခဲ့သော namjoonမှာ ခုတော့ဖြင့် မရယ်နိုင်တော့ဘဲ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့်သာ ငေးနေမိတော့သည်....

ဖြူစွတ်စွတ် အသားရေနဲ့လိုက်ဖတ်စွာ ပြာနုရောင် အကျၤီပွပွထဲ မြုပ်နေသော အကောင်ငယ်က ရယ်စရာအစား ချစ်စရာကောင်းနေသည်ကိုး....

တဖြည်းဖြည်း အောက်ကိုလျှောဆင်းကြည့်မိတော့ ဒူးကစပြီး အရှင်းသားမြင်နေရသော ခြေတံသွယ်သွယ်ကြောင့် သူတံတွေးပင် မျိုချလိုက်မိလားမသိ....

အစကတော့ ဒီပုံစံနဲ့ပဲ နေခိုင်းတော့မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ထားသော်ငြားလဲ ခုလိုချစ်ဖို့ကောင်းတာကို မြင်လိုက်ရချိန်မှာတော့ namjoonစိတ်ပြောင်းသွားသည်....

"အဟမ်း..သွားသွား....ပြန်လဲခဲ့...ဘာကြီးမှန်းမသိဘူး...မအေဗိုက်ထဲ ဝင်နေတဲ့ သားပိုက်ကောင်ကျနေတာပဲ...''

Yoongiလဲ သူ့ကို ပိုးစိုးပက်စက် ဖဲ့ချလိုက်သောnamjoonအား မျက်စောင်းထိုးပစ်လိုက်ကာ ဆောင့်အောင့်စွာပဲ အဝတ်လဲခန်းထဲ ဝင်သွားတော့သည်.....

***********************************

"Arrrညောင်းနေပြီ.....ညောင်းနေပြီလို့!!!''

အနောက်ကနေ ခပ်စူးစူးအော်ချလိုက်သော အကောင်ပေါက်ကြောင့် သူလှည့်ကြည့်မိတော့ နှစ်ဆယ်ထက်မနည်းသော အထုတ်ပေါင်းများစွာနဲ့အတူ ငုတ်တုပ်ထိုင်ချနေသည်မို့ ရယ်ချင်ပက်ကျိမျက်နှာကို အတင်းဖုံးဖိကာ အကောင်ပေါက်နားကို လျှောက်သွားလိုက်ရင်း....

"ပေးပေး ငါ့ကို...''

"Omma!!''

လက်တဖက်က အထုတ်တွေကို လှမ်းဆွဲလိုက်ချိန် လက်နဲ့အထုပ်ကို တွဲချည်ထားသော အကောင်ပေါက်ကြောင့် အထုပ်တင်မက အကောင်ပေါက်ကပါ သူ့ရင်ခွင်ထဲ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ဝင်လာသည်....

ရင်ဘတ်နဲ့ ထိကပ်သွားသော နှုတ်ခမ်းပါးတစုံကြောင့် namjoonတယောက် ရင်ခုန်သံတွေ မူမမှန်တော့ပေ....

"ခင်ဗျားက ဘယ်တော့နေနေ ဇွတ်ကြီးပဲ....အား...လက်တော့ပြုတ်တော့မှာပဲ...''

Yoongiပြောနေသည့်စကားများလဲ သူမကြားရတော့....မိမိရင်ခွင်ထဲက တိုးထွက်ကာ ဆောင့်အောင့်ပြီး ထွက်သွားသည်ကိုလဲ သတိမထားမိတော့....

အတော်ကြာအောင်ထိ ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့်သာ ရပ်နေမိလေသည်....

ထို့နောက်တွင်တော့ ဝဲဘတ်ရင်အုံကို လက်ဖြင့်တချက်ဖိလိုက်ပြီး....

"ဧကန္တ....jin hyungပြောတဲ့ တဒုန်းဒုန်းများလား

.

.

.

.

.

.အားးးးးမသိတော့ဘူးးးးး ''

ဝေခွဲရခက်စွာပဲ yoongiနောက်ကို namjoonအပြေးလေးလိုက်သွားလိုက်လေသည်.....

"Hyungie.....''

တုန်တုန်ယင်ယင်နဲ့ ကားသော့ဖွင့်နေစဉ် ခေါ်လာသော ပျစ်ချွဲချွဲအသံလေးကြောင့် namjoon ယောင်နနနဲ့ လီဗာကို နင်းမိသွားသည်မို့ ရှေ့ကကားကို ဝင်ကျုံးမိလေတော့သည်....

"Kim namjoonshi!!!!!''

💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜

Love you all 💜

💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜

Zawgicode

"ခင္ဗ်ားတို႔ဒီေန႕ ေက်ာင္းမသြားၾကဘူးလား...''

ဧည့္ခန္းထဲမွာ ပ်င္းတိပ်င္း႐ြဲ႕ ထိုင္ေနၾကေသာ သူတို႔ကို ေမးလာသည့္ အေကာင္ေပါက္အား ကိုယ္စီကိုယ္စီ မ်က္ေစာင္းထိုးလိုက္ၾကရင္း....

"မင္းမေန႕က ေသေအာင္ခိုင္းထားတာကို ငါတို႔က ဘယ္လိုလုပ္သြားနိုင္မွာလဲ....''

Jiminစကားအား သူတို႔အားလုံးေခါင္းၿငိမ့္ေထာက္ခံလိုက္ၾကသည္....

"အဲ့လိုခိုင္းရေအာင္ ခင္ဗ်ားလုပ္တာပဲေလ....ထားေတာ့...ခု ခင္ဗ်ားတို႔လည္း အားတယ္ဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ကို marketလိုက္ပို႔ဦး....''

"ဟာ...မအားပါဘူး.....''

"ဟုတ္တယ္... ငါတို႔အလုပ္ေတြရွိတယ္....''

အေကာင္ေပါက္၏ လိုက္ပို႔ဦးဆိုသည္ႏွင့္ သူတို႔အားလုံး အေၾကာက္အကန္ ျငင္းလိုက္ၾကသည္....

Yoongiမွာလဲ မိမိစကားကို အားလုံးက ျငင္းပယ္လိုက္ၾကတာမို႔ မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္လိုက္သည္....

ထို႔ေနာက္ ေျခာက္ေယာက္လုံးကို တခ်က္ေဝ့ၾကည့္မိစဥ္ ဆိုဖာေပၚမွီၿပီး မ်က္လုံးကိုအတင္းမွိတ္ကာ အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနေသာ namjoonကိုေတြ႕လိုက္တာေၾကာင့္ namjoonေဘးသို႔ အျမန္ပဲ ဝင္ထိုင္လိုက္ရင္း....

"Hyungie....yoonieကို လိုက္ပို႔ပါေနာ္...yoonieတေယာက္ထဲမသြားရဲလို႔ပါ....ေနာ္....ေနာ္လို႔....''

Namjoonတေယာက္မလဲ မိမိလက္ေမာင္းကို တြဲခိုလာရင္း ဇြတ္အတင္းေတြ ခြၽဲေနေသာ အေကာင္ေပါက္ေၾကာင့္ လက္မခံခ်င္ေသာ္ျငား အင္တင္တင္နဲ႕ လက္ခံလိုက္ရေတာ့သည္....

***********************************

"Wow...hyungie...ငါးအႀကီးႀကီးပဲ....''

"Yah!!ခ်ထားစမ္းပါ....''

"Hyungie!!ဒါေလးဝတ္ၾကည့္ပါလား...ခိခိ...''

"Min yoongi!!မေထာ္မနန္းေတြ လုပ္မေနနဲ႕....''

"Hyungie!...ice-creamစားရေအာင္...''

"အခ်ိဳမ်ားတယ္...မစားခ်င္ဘူး.... ''

"Hyungie!!ဒီဖိနပ္ေလးလွတယ္ေနာ္...''

"မိန္းကေလးစီးလိုလို ဘာလိုလိုနဲ႕....မဝယ္ခ်င္ပါဘူး....''

Marketကို ေရာက္ေနတာ တနာရီတိတိ ရွိေနေပမဲ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္မွာ ခုထိလက္ဗလာသာ....yoongiမွာ မေနနိုင္ေတာ့သည့္အဆုံး....

"Kim namjoonshi...ကြၽန္ေတာ္ေမာလာၿပီဗ်...''

စိတ္မရွည္စြာေျပာလာသည့္ အေကာင္ေပါက္ေၾကာင့္ သူမ်က္ခုံးပင့္လိုက္မိသည္....

တဆိတ္....သူ႕အား kim namjoonလို႔ ေခၚလိုက္သည္လား....

"Hyungieလို႔ပဲ ျပန္ေခၚ...မေခၚရင္ marketမွာ တေယာက္တည္း ထားခဲ့လိုက္မယ္....''

"ဟာ..ခင္ဗ်ား...''

Yoongiမွာ ရန္ေထာင္ေနခ်င္ေပမဲ့လည္း namjoon၏ တကယ္ထားခဲ့မည့္ စတိုင္လ္ႀကီးေၾကာင့္ မ်က္ႏွာကို သကာရည္ေရာထန္းလ်က္ရည္ပါ ေလာင္းထားသလို ျပန္ေသြးလိုက္ကာ....

"Hee...hyungieက ဘာမွမဝယ္ဘဲ ေလွ်ာက္သြားေနေတာ့...yoonieေလးက ေညာင္းေနၿပီေပါ့လို႔...''

"ဟြန္း...လာခဲ့...အက်ီၤ ဆိုင္အရင္ဝင္မယ္....''

ေရွ႕ကေန ေကာ့ေတာ့ေကာ့ေတာ့နဲ႕ အက်ီၤ ဆိုင္ထဲဝင္သြားေသာ namjoonအား yoongiေနာက္ကေန ေမတၱာေတြ တသီတတန္း ပို႔ေနမိေတာ့သည္....

"ဘိုးေတာ္စုတ္ဘိုးေတာ္နာ...ေခ်ာ္လဲpင္ၿပဲၿပီး ေစာ္တေပြရဲ႕ဟားတိုက္မႈကို ခံရပါေစဗ်ာ...အား...ေညာင္းေနပါၿပီဆို...''

"ေဟး...ဘာေတြပြစိပြစိေျပာေနတာလဲ....''

႐ုတ္တရက္ သူ႕ဘက္လွည့္လာၿပီး ေမးလာသူေၾကာင့္ yoongiမွာ သြားသုံးဆယ့္ႏွစ္ေခ်ာင္းလုံးေပၚေအာင္ ၿဖီးျပလိုက္ရင္း....

"Hee....yoonieကဘာေျပာရမွာလဲလို႔...''

"ဟြန္းဟြန္း.... ''

Namjoon yoongiကို သတိေပးသလို တခ်က္ၾကည့္ကာ အက်ၤီေတြဘက္ကို အၾကည့္ပို႔လိုက္စဥ္ ျမင္လိုက္ရသည့္ အက်ၤီတထည္က သူ႕အာ႐ုံကို ဖမ္းစားနိုင္သြားသည္....

ညဝတ္အက်ၤိကိုမွ ပြပြႀကီးႀကီးျဖစ္ၿပီး ဒူးထိရွည္ကာ အက်ၤီအလယ္မွာလဲ ပိုကီမြန္အ႐ုပ္ပုံအႀကီးႀကီး ကပ္ထားေလသည္...

Namjoonတေယာက္ Smirkတခုကို ခ်ိတ္ဆြဲလိုက္ရင္း....

"Yoongi!!ဒီလာဦး....''

သူေခၚလိုက္ေတာ့ အေကာင္ေပါက္က ဆူပုတ္ပုတ္နဲ႕ အနားေရာက္လာသည္....

"ထပ္ၿပီးဘာလဲ...''

"ေရာ့...ဒါသြားဝတ္ၾကည့္....''

"ဟမ္...ဒါႀကီး....''

"Ommေလ...''

"ဟာ...ဒါႀကီးက....''

"တေယာက္တည္းေနခဲ့ခ်င္တာလား....''

"ဟာဗ်ာ...ေပးေပး..ဝတ္မယ္...ဟြန္း....''

လက္ထဲက အက်ၤီကို ေဆာင့္ေဆာင့္ေအာင့္ေအာင့္ယူၿပီး အဝတ္လဲခန္းထဲ ဝင္သြားေသာ အေကာင္ေပါက္ကိုၾကည့္ကာ သူသေဘာတက် ရယ္လိုက္သည္....

အဝတ္လဲခန္းက ထြက္လာရင္ ထိုအက်ၤီႀကီးနဲ႕ ေသခ်ာေပါက္ ရယ္ဖို႔ေကာင္းမွာပင္...

Namjoon သေဘာက်စြာ ရယ္ေနရင္းမွ ထိုင္ခုံမွာသာ ထိုင္ေစာင့္ၿပီး ဂ်ာနယ္တခုကို ဖတ္ေနလိုက္သည္...

ခနအၾကာ....

"Hyungie.....''

ေရွ႕တည့္တည့္မွ ေခၚသံေလးၾကားလိုက္ရတာေၾကာင့္ ဖတ္လက္စ ဂ်ာနယ္ကိုခ်ကာ အေကာင္ေပါက္ဆီသို႔ အၾကည့္ပို႔လိုက္သည္....

ရယ္ဖို႔ေကာင္းမည္ဟု ထင္ခဲ့ေသာ namjoonမွာ ခုေတာ့ျဖင့္ မရယ္နိုင္ေတာ့ဘဲ ပါးစပ္အေဟာင္းသားျဖင့္သာ ေငးေနမိေတာ့သည္....

ျဖဴစြတ္စြတ္ အသားေရနဲ႕လိုက္ဖတ္စြာ ျပာႏုေရာင္ အက်ၤီပြပြထဲ ျမဳပ္ေနေသာ အေကာင္ငယ္က ရယ္စရာအစား ခ်စ္စရာေကာင္းေနသည္ကိုး....

တျဖည္းျဖည္း ေအာက္ကိုေလွ်ာဆင္းၾကည့္မိေတာ့ ဒူးကစၿပီး အရွင္းသားျမင္ေနရေသာ ေျခတံသြယ္သြယ္ေၾကာင့္ သူတံေတြးပင္ မ်ိဳခ်လိဳက္မိလားမသိ....

အစကေတာ့ ဒီပုံစံနဲ႕ပဲ ေနခိုင္းေတာ့မယ္လို႔ ဆုံးျဖတ္ထားေသာ္ျငားလဲ ခုလိုခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတာကို ျမင္လိုက္ရခ်ိန္မွာေတာ့ namjoonစိတ္ေျပာင္းသြားသည္....

"အဟမ္း..သြားသြား....ျပန္လဲခဲ့...ဘာႀကီးမွန္းမသိဘူး...မေအဗိုက္ထဲ ဝင္ေနတဲ့ သားပိုက္ေကာင္က်ေနတာပဲ...''

Yoongiလဲ သူ႕ကို ပိုးစိုးပက္စက္ ဖဲ့ခ်လိဳက္ေသာnamjoonအား မ်က္ေစာင္းထိုးပစ္လိုက္ကာ ေဆာင့္ေအာင့္စြာပဲ အဝတ္လဲခန္းထဲ ဝင္သြားေတာ့သည္.....

***********************************

"Arrrေညာင္းေနၿပီ.....ေညာင္းေနၿပီလို႔!!!''

အေနာက္ကေန ခပ္စူးစူးေအာ္ခ်လိဳက္ေသာ အေကာင္ေပါက္ေၾကာင့္ သူလွည့္ၾကည့္မိေတာ့ ႏွစ္ဆယ္ထက္မနည္းေသာ အထုတ္ေပါင္းမ်ားစြာနဲ႕အတူ ငုတ္တုပ္ထိုင္ခ်ေနသည္မို႔ ရယ္ခ်င္ပက္က်ိမ်က္ႏွာကို အတင္းဖုံးဖိကာ အေကာင္ေပါက္နားကို ေလွ်ာက္သြားလိုက္ရင္း....

"ေပးေပး ငါ့ကို...''

"Omma!!''

လက္တဖက္က အထုတ္ေတြကို လွမ္းဆြဲလိုက္ခ်ိန္ လက္နဲ႕အထုပ္ကို တြဲခ်ည္ထားေသာ အေကာင္ေပါက္ေၾကာင့္ အထုပ္တင္မက အေကာင္ေပါက္ကပါ သူ႕ရင္ခြင္ထဲ ဆိုက္ဆိုက္ၿမိဳက္ၿမိဳက္ ဝင္လာသည္....

ရင္ဘတ္နဲ႕ ထိကပ္သြားေသာ ႏႈတ္ခမ္းပါးတစုံေၾကာင့္ namjoonတေယာက္ ရင္ခုန္သံေတြ မူမမွန္ေတာ့ေပ....

"ခင္ဗ်ားက ဘယ္ေတာ့ေနေန ဇြတ္ႀကီးပဲ....အား...လက္ေတာ့ျပဳတ္ေတာ့မွာပဲ...''

Yoongiေျပာေနသည့္စကားမ်ားလဲ သူမၾကားရေတာ့....မိမိရင္ခြင္ထဲက တိုးထြက္ကာ ေဆာင့္ေအာင့္ၿပီး ထြက္သြားသည္ကိုလဲ သတိမထားမိေတာ့....

အေတာ္ၾကာေအာင္ထိ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖင့္သာ ရပ္ေနမိေလသည္....

ထို႔ေနာက္တြင္ေတာ့ ဝဲဘတ္ရင္အုံကို လက္ျဖင့္တခ်က္ဖိလိုက္ၿပီး....

"ဧကႏၱ....jin hyungေျပာတဲ့ တဒုန္းဒုန္းမ်ားလား

.

.

.

.

.

.အားးးးးမသိေတာ့ဘူးးးးး ''

ေဝခြဲရခက္စြာပဲ yoongiေနာက္ကို namjoonအေျပးေလးလိုက္သြားလိုက္ေလသည္.....

"Hyungie.....''

တုန္တုန္ယင္ယင္နဲ႕ ကားေသာ့ဖြင့္ေနစဥ္ ေခၚလာေသာ ပ်စ္ခြၽဲခြၽဲအသံေလးေၾကာင့္ namjoon ေယာင္နနနဲ႕ လီဗာကို နင္းမိသြားသည္မို႔ ေရွ႕ကကားကို ဝင္က်ဳံးမိေလေတာ့သည္....

"Kim namjoonshi!!!!!''

💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜

Love you all 💜

💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜