"M-Mom...D-Dad..." hindi ko na alam kung ano ang dapat kong sabihin.

"Stop explaning! Kukunin na kita after ng graduation mo!" galit na galit na sabi ng aking ina.

"Mom...no..." I was bursting in tears while saying those words.

"You can't say no to me after the issue you have done. Winawala mo ang tiwala namin sayo, Rylie" binaba na niya ang tawag at wala na akong ibang ginawa kundi umiyak na lang.

Kinaumagahan nun ay pumasok na ko sa paaralan at gulat na gulat ako sa napakaraming reporters na pumalibot sa akin.

"Miss Rylie, tama po ba ang issue kagabi sa news?"

"Ma'am, bakit po nasa bahay niyo si Sir Justin?"

"Ma'am, bakit po kayo magkasama?"

"Ma'am, may relasyon po ba kayo?"

Nagulat na lang ako nang may biglang humablot sakin paalis at pinunta sa isang Van.

"J-Justin?" naiiyak kong sabi at niyakap siya sa takot.

"Rylie, don't worry, I will protect you" sabi niya sabay halik sa aking noo.

"But how..." napatingin ako sa kanya.

"Nagpaalam ako kay Dad. The marriage will continue but I won't stop protecting you, Rylie" humawak siya sa aking pisngi.

"Pero...Justin, may magiging asawa ka na" tinanggal ko ang kamay niya sa aking pisngi.

"Alam mo namang mahal kita diba? Rylie?" hinawakan niya ang kamay ko.

Bigla namang nagring ang cellphone ko kaya agad ko namang sinagot ito.

"Mom?" sabi ko.

"Naayos ko na lahat ng papers mo, ngayon kailangan mo na lang pumunta sa airport at andun na kami para sunduin ka, aalis na tayo ng bansa" sabi ni Mama sa kabilang linya at napatingin ako kay Justin na nakikinig sa aming usapan.

Bigla siyang humarap sa driver, "Manong sa airport tayo".

"Justin... you're giving me up..." naiiyak kong sabi.

"For your safety at para hindi ka na rin masaktan ng ganto, Rylie. I love you" tinulak ko siya nang akmang yakapin niya ko.

"Stop, you don't love me!" I burst in tears.

"Rylie, look-"

"Stop, Justin! I don't want to see you anymore, I hate you!" pagkahinto ng saksakyan ay bumaba na agad ako at dumiretso agad kay Mommy.

"Come on, okay?" pinunas ni Mommy ang luha ko.

"Rylie, I uhmm...." napalingon ako kay Justin sa likuran ko.

"Look, Tita. I didn't mean to get Rylie in to this trouble. I'm sorry, take care" napatango na lang si Mommy.

"Aren't you gonna say something?" tanong ni Mommy sakin. Napatitig ako kay Justin at bigla ko na lang siyang tinalikuran.

"Let's go, Mom" sinundan ko si Mommy patungo dun sa airplane na sasakyan namin.

As the airplane flies, I suddenly regret the things I told Justin. It broke me into pieces thinking that my man will marry another girl in front of me.

I wish I could be that girl but I can't. Sometimes we need to let go what we love even if it means the world to us, just remember, not everything happens as we would like.

"Are you okay, honey?" my mom asked me and then she pats my shoulder.

"I'm fine, Mom" sumandal na lang ako sa balikat niya at pumikit while the tears in my eyes flows down to my cheeks.

I feel my Mom's hand in my cheeks.

"Everything will be fine, honey. Don't worry" she kisses my forehead.

"Hey woke up, we're here" I saw my brother in front of me and suddenly hug him so tight.

"Hey, hey, it's okay" he pats my back.

"Look at me, everything will be fine" hinawakan niya ang magkabilang pisngi ko at sinamahan ako palabas ng airplane.

Sumakay kami sa isang kotse at nagtungo sa bahay na bago naming titirhan.

"Your things are there in your room now, court your sister" sinamahan ako ni Kuya sa bago kong kuwarto at nandun na rin lahat ng gamit ko.

Inayos ko na agad ito at humiga na sa higaan ko.

I'm sorry, Justin. I really do. I love you but I know I can't be part of your life anymore.

"Rylie, bukas ihahatid ka ng driver natin sa bago mong school at may body guard ka na ngayon" may lumabas na lalaki sa tabi niya. "Meet, Kade, your new body guard. Nag-aaral din siya sa school mo at galing din siya sa Pilipinas. We gave scholarship to him and we let him live in our house in exchange, bantayan ka niya sa school" sabi ni Mommy at napatango na lang ako na walang gana.

"I'll leave you two, so you will get to know with each other" napatango na lang yung lalaking kasama niya.

"Makakaalis ka na, tatawagin na lang kita pag may pupuntahan ako" nakatingin siya sa akin na parang naawa.

"What do you want? I said leave!" sigaw ko sa kanya.

"Ma'am, I know your problem" sabi niya.

"So what?! Wala akong pake sayo okay?" nakatingin pa rin siya sa akin.

"I know how hard it is" kalmadong sabi niya.

"No, you don't" sabi ko.

"Namatay ang girlfriend ko last year bago ako tulungan ng pamilya mo. My girlfriend was the only girl I have in life, I don't have a family or relatives. So you see, swerte ka pa rin, Ma'am kasi may pamilya ka pa. Aalis na po ako" akmang aalis na siya pero pinigilan ko.

"I'm sorry" tumango na lang siya at umalis.