ရှောင်းကျန့်ကလည်း မျက်နှာတွေ ရဲတွတ်ပြီး အရမ်းမသက်မသာ ဖြစ်နေပေမယ့်လည်း ကိုယ့်အမျိုးသား ဖြစ်နေသည့်အရှင့်အတွက် ဖြည့်စည်းပေးချင်မိလေသည်။

"အဲ့တာက အရမ်းနာမှာ"

ရှောင်းကျန့်က နှာခေါင်းလေးရှုံ့ ကာ ခပ်တိုးတိုးဆိုတော့ အရှင်က ရှောင်းကျန့်အနား ကပ်လာပြီး ပြောလေသည်။

"ကိုယ် ပြင်ဆင်ပေးမယ်လို့ ရှောင်းကို ပြောထားတယ်လေ။

ဘာလဲ…ရှောင်းက ကိုယ်ပြောတာကို မယုံလို့လား"

ရှောင်းကျန့်က အောက်နှုတ်ခမ်းကို ခပ်ဖွဖွကိုက်ရင်း မျက်လွှာအား အောက်သို့ ချလိုက်သည်။

"အရှင့်ကို ကျွန်တော် ယုံပါတယ်"

"ဒါဆို ဘာမှမတွေးနဲ့တော့…။

ကိုယ့်အနောက်ကနေ ခပ်ဖြည်းဖြည်းချင်းသာ လိုက်ခဲ့"

အရှင် ရိပေါ်က အမျိုးသားလေးရဲ့ လည်တိုက်ကို ငုံခဲလိုက်သည်။အထပ်ထပ်သော အဝတ်တွေကို တစ်လွှာချင်းစီ ချွတ်လို့ ကလေးတစ်ယောက် မိခင်ဖြစ်နေသည့် ရှောင်းခန္ဓာကိုယ်လေးအား တစိမ့်စိမ့်ပင် ကြည့်ရှူနေလေသည်။

အရှင့်ရဲ့ ထိုအကြည့်ကြောင့် ရှောင်းကျန့် တကယ့်ကို ရှက်မိနေပြီ ဖြစ်သည်။လက်ဆက်ထားတဲ့ ကြင်သူတွေ ဖြစ်ကြပေမယ့် ထိုကိစ္စနဲ့ပတ်သတ်ပြီး အကြိမ်အခါ နည်းလွန်းတာကြောင့် ထိုမျိုး ဖြစ်နေတာ ဖြစ်လေသည်။

ဝတ်ရုံအောက်က ပေါ်လာသည့် အတွင်းသားလေးတွေက အရှင့်အား ထိတွေ့ ရန် ဆွဲဆောင်လို့ နေသည်။အရှင်က ထိုအသားလေးတွေအပေါ် အနမ်းခပ်ဖွဖွပေးပြီး အမှတ်အရာတွေ ထင်အောင် ပြုနေလေသည်။

တဖြည်းဖြည်း တစ်ဆင့်ပြီး တစ်ဆင့် ရှောင်းကျန့်ကိုယ်၌ အဝတ်နဲ့တူသော အရာရယ်လို့ တစ်ခုမှ မရှိတော့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရိပေါ်က ရှောင်းကျန်ရဲ့အရာသေးသေးလား လက်ဖြင့်ကိုင်ကာ ထိပ်ဖျားလေးအား လက်မဖြင့် ခပ်ဖွဖွပွတ်လေသည်။

ရှောင်းကျန့်က အမျိုးအမည်မသိသော ခံစားချက်တို့ ထွက်ပေါ်လာသည့်အတွက် ပိုမိုရှေ့ဆက်ရန်သာ ခါးကို ကော့ထားပေးမိလေသည်။

အချိန်အတော်ကြာအောင်ထိ ရှောင်းကျန့်ညီငယ်လေးအား ရိပေါ်က မာန်ကျသွားအောင် ပြုပြီးနောက် အောက်ဘက်နားလေးမှာ ရှိသော အရာလေးအား လက်မဖြင့် ဖိပွတ်လေပြန်သည်။

"အင့်ဟင်း"

ရိပေါ်က ထိုအရာလေး အရည်တွေအနည်းငယ် စို့လာသည့်အချိန်မှ လက်ခလယ်တစ်ချောင်းအား ခပ်ဖြည်းဖြည်းပင် သွင်းလိုက်လေသည်။

ရှောင်းကျန့်က မျက်လုံးကို စုံမှိတ်လို့ သလွန်ထက်က မွေ့ ယာကိုသာ လက်ဖြင့် ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားလေသည်။

"အရမ်းကြပ်နေတယ် ရှောင်း"

"နာတယ်"

လက်တစ်ချောင်းသာ ရှိသေးသည့် ထိုအရာလေးက ဘယ်လောက်တောင်များ ကျဉ်းလိုက်လေသလဲ။

"ခဏလေးပါ ရှောင်းရယ် အဆင်ပြေသွားမှာပါ"

အရှင်က အားပေးစကားဆိုလာပြီး အတွင်းထဲက လက်ကိုလည်း လျှင်မြန်စွာပင် အသွင်းအထုတ်လုပ်လာလေသည်။

လက်ခလယ်တစ်ချောင်းနဲ့အဆင်ပြေခါစ ရှိသေးတုန်း နောက်ထပ် လက်နှစ်ချောင်းက တစ်ပြိုင်နက်ပင် တိုးဝင်လာလေသည်။ရှောင်းကျန့်မှာ နာကျင်လွန်းတာကြောင့် ကိုယ့်အောက်နှုတ်ခမ်းကို ကိုယ် ပြန်ကိုက်ထားရာမှ ချွန်ထက်သော ယုန်သွားလေးကြောင့် နှုတ်ခမ်းပေါက်သွားလေသည်။

"အရှင် ကျွန်တော်…ကျွန်တော်…နာတယ်"

အရှင်က ရှောင်းကျန့်အား ဖြေသိမ့်ပေးသည့် အနေဖြင့် ကျန်လက်တစ်ဖက်က ရှောင်းကျန့်၏ ရင်ဘတ်ကို လျှင်မြန်စွာပင် ပွတ်သပ်ပေးလာလေသည်။

"အဟင့်…နာတယ်"

ရှောင်းကျန့်၏ မျက်ဝန်းကျယ်များတွင် မျက်ရည်ကြည်များ ပြည့်နှက်လာပြီ ဖြစ်သည်။အသံကျယ်ရန် ရှက်လွန်းတာကြောင့် ကိုယ့်နှုတ်ခမ်းကိုသာ ကိုယ်ပြန်ကိုက်နေရသည်။နှုတ်ခမ်းတစ်ခုလုံးလည်း နီရဲပြီး အဖက်ပင် လန်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် အထဲက တစ်နေရာကို လာလာထိနေသည်။

လာထိလိုက်တိုင်း ခံစားချက်က ကောင်းသည်။

ထိုနေရာအား အထပ်ထပ်အခါအခါ ထိစေချင်လာသည်။

ဒါပေမယ့် အရှင်က ရုတ်တရက်ပဲ သူ့ လက်ချောင်းတွေကို ရှောင်းကျန့် အတွင်းထဲမှ ဆွဲထုတ်သွားလေသည်။အလိုမကျ ပုံစံလေးဖြစ်သွားသည့် ရှောင်းကျန့်ကလည်း မျက်လုံးလေးကို ဖွင့်ကြည့်ကာ အရှင်ဖြစ်သူအား စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကိုယ့်ကို စိတ်အလိုမကျ မဖြစ်ပါနဲ့။

ကိုယ်က ကိုယ့်လက်ထက် ကောင်းတဲ့အရာကို ရှောင်းကိုယ်ထဲ ထည့်ပေးမလို့ပါ"

ဝတ်ရုံတွေပင် အကုန်မချွတ်ရသေး။

ဝတ်ရုံအောက်တွင် လူမြင်မကောင်းအောင် ဖောင်းကြွနေသည့် အရာက အရှင့်လက်နက်ရယ်တဲ့။

ရှောင်းကျန့်က သူ့ နောက်ပေါက်လေး မကွဲသွားစေဖို့ရာ စိတ်ထဲ၌ အကြိမ်ကြိမ် ဆုတောင်းမိလေသည်။

အရှင်က ရှောင်းကျန့်၏ သွယ်လျသော ခြေတံလေးများအား ပုခုံးပေါ်သို့ မတင်လိုက်သည်။ထို့နောက် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသည့် အပေါက်လေးထဲသို့ သူ့ အရာအား ချိန်တေ့ကာ သွင်းလေသည်။

တစ်ရစ်တစ်ရစ် တိုးဝင်လာသည်နှင့်အမျှ ရှောင်းကျန့်သည်လည်း နာကျင်မှုကို အော်ဟစ်ရသည်အထိ ခံစားရလေသည်။

အရှင်ရိပေါ်က ခါးကို ကိုင်းကျလာပြီး ရှောင်းကျန့်အား နှစ်သိမ့်အနမ်းပေးလေသည်။အနမ်းကြားထဲ စီးမျှောသွားသည့် ရှောင်းကျန့်က အနောက်ဘက်က တိုးဝင်မှုကို သတိမထားမိချေ။

တဖြည်းဖြည်းချင်းမှ လျှင်မြန်သော အားထုတ်မှုများဆီသို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။ရှောင်းကျန့်ကလည်း ရိပေါ်ရဲ့ အနမ်းတွေကို တုံ့ပြန်ပေးရင်း အထဲသို့ ပိုမိုနစ်ဝေစေရန် သူကိုယ်တိုင်ပါ လိုက်လှုပ်ရှားပေးလေသည်။

"ကောင်းလား…အွန်း…ရှောင်း"

"အင့်…ကောင်းတယ်…အရှင်"

"ဘယ်လောက်…ကောင်းလဲ"

"ပြောမပြရလောက်အောင်ပဲ…အာ့!"

ရိပေါ်က ရှောင်းကျန့်အား သူ့ ကိုယ်ပေါ် ထိုင်စေလိုက်ပြီး သူက ပက်လက်လှန်လိုက်လေသည်။

"ကြည့်ရအောင် ကိုယ့်မြင်းလေး ဘယ်လောက်အစီးကောင်းလဲဆိုတာကို!"

ရှောင်းကျန့်က မျက်လွှာချသွားပြီး အရှင့်ရဲ့ အရာကို လက်ဖြင့်ကိုင်ကာ သူ့ နောက်ပေါက်လေးနဲ့တေ့ကာ ထိုင်ချလိုက်လေသည်။ အစပျိုးထားတာရှိတာကြောင့် ချောချောမွေ့ မွေ့ ပင် တိုးဝင်သွားလေသည်။

ဝမ်ရိပေါ်က ရှောင်းကျန့်အား လက်နှစ်ဖက်ကမ်းလိုက်သည်။

"ကိုယ့်လက်ကို အားပြု ကိုင်ပြီး လုပ်!"

ရှောင်းကျန့်က ဝမ်ရိပေါ်လက်တွေကို ပြန်လည်ဆုပ်ကိုင်လာပြီး မြင်းစီးခြင်း အလေ့အကျင့်လုပ်ငန်းကို စတင်တော့သည်။

ဟိုးအထဲထိ တစ်ချက်ဆောင့်ဝင်သွားတိုင်း ရှောင်းကျန့် မျက်ဖြူလန်ကာ အော်ညည်းမိသည်။အရှင်ရိပေါ်ကလည်း ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် အလွန်တရာ သဘောတွေ ကျကာ အောက်ကနေပင် ပင့်ဆောင့်ပေးတော်မူလေသည်။

"အာ့…အဲ့နေရာလေး…အရှင်!"

အရှင်က ရှောင်းသဘောကျသော နေရာလေးအား မှတ်သားကာ အချက်ပေါင်းစွာ ထိစေရန် ပြုတော့သည်။

"ကောင်းလိုက်တာ…ရှောင်းရယ်"

"အင်း…သဘောကျတယ်…အရှင်!"

အရှင်ရဲ့ ပြီးမြောက်သွားသည့် အရာများက ရှောင်းကျန့်အတွင်းသို့ပင် အကုန်နီးပါးရောက်ရှိသွားလေသည်။

"ရှောင်း သဘောကျရင် ကိုယ်တို့ နေ့တိုင်း လုပ်ကြမလား"

"အာ…အရှင်ကလည်း"

"တစ်ပါးတည်းရှိတဲ့ သားတော်လေးကလည်း အဖော်လိုချင်ရှာမှာပေါ့။ကိုယ်တို့ နောက်ထပ်ယူကြရအောင်လေ"

အရှင်က ကိုယ်ပေါ်ဝမ်းလျားမှောက်နေသည့် ရှောင်းကျန့်အား ဖက်ထားရင်း ပုခုံးတွေကို အဆက်မပြတ် အနမ်းတွေ ခြွေချနေလေသည်။

"တကယ်ပဲ နေ့တိုင်း လုပ်စရာလိုလို့လား အရှင်ရယ်။

အခု သားတော်လေးကိုတောင် တစ်ခါတည်းနဲ့………"

"ရှူး ကိုယ့်စကားကို နားထောင်!

နေ့တိုင်းဆို နေ့တိုင်းပဲ!"

**************************************

ေရွာင္းက်န႔္ကလည္း မ်က္ႏွာေတြ ရဲတြတ္ၿပီး အရမ္းမသက္မသာ ျဖစ္ေနေပမယ့္လည္း ကိုယ့္အမ်ိဳးသား ျဖစ္ေနသည့္အရွင့္အတြက္ ျဖည့္စည္းေပးခ်င္မိေလသည္။

"အဲ့တာက အရမ္းနာမွာ"

ေရွာင္းက်န႔္က ႏွာေခါင္းေလးရႈံ႕ ကာ ခပ္တိုးတိုးဆိုေတာ့ အရွင္က ေရွာင္းက်န႔္အနား ကပ္လာၿပီး ေျပာေလသည္။

"ကိုယ္ ျပင္ဆင္ေပးမယ္လို႔ ေရွာင္းကို ေျပာထားတယ္ေလ။

ဘာလဲေရွာင္းက ကိုယ္ေျပာတာကို မယုံလို႔လား"

ေရွာင္းက်န႔္က ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းကို ခပ္ဖြဖြကိုက္ရင္း မ်က္လႊာအား ေအာက္သို႔ ခ်လိဳက္သည္။

"အရွင့္ကို ကြၽန္ေတာ္ ယုံပါတယ္"

"ဒါဆို ဘာမွမေတြးနဲ႕ေတာ့။

ကိုယ့္အေနာက္ကေန ခပ္ျဖည္းျဖည္းခ်င္းသာ လိုက္ခဲ့"

အရွင္ ရိေပၚက အမ်ိဳးသားေလးရဲ႕ လည္တိုက္ကို ငုံခဲလိုက္သည္။အထပ္ထပ္ေသာ အဝတ္ေတြကို တစ္လႊာခ်င္းစီ ခြၽတ္လို႔ ကေလးတစ္ေယာက္ မိခင္ျဖစ္ေနသည့္ ေရွာင္းခႏၶာကိုယ္ေလးအား တစိမ့္စိမ့္ပင္ ၾကည့္ရႉေနေလသည္။

အရွင့္ရဲ႕ ထိုအၾကည့္ေၾကာင့္ ေရွာင္းက်န႔္ တကယ့္ကို ရွက္မိေနၿပီ ျဖစ္သည္။လက္ဆက္ထားတဲ့ ၾကင္သူေတြ ျဖစ္ၾကေပမယ့္ ထိုကိစၥနဲ႕ပတ္သတ္ၿပီး အႀကိမ္အခါ နည္းလြန္းတာေၾကာင့္ ထိုမ်ိဳး ျဖစ္ေနတာ ျဖစ္ေလသည္။

ဝတ္႐ုံေအာက္က ေပၚလာသည့္ အတြင္းသားေလးေတြက အရွင့္အား ထိေတြ႕ ရန္ ဆြဲေဆာင္လို႔ ေနသည္။အရွင္က ထိုအသားေလးေတြအေပၚ အနမ္းခပ္ဖြဖြေပးၿပီး အမွတ္အရာေတြ ထင္ေအာင္ ျပဳေနေလသည္။

တျဖည္းျဖည္း တစ္ဆင့္ၿပီး တစ္ဆင့္ ေရွာင္းက်န႔္ကိုယ္၌ အဝတ္နဲ႕တူေသာ အရာရယ္လို႔ တစ္ခုမွ မရွိေတာ့ၿပီ ျဖစ္သည္။ ရိေပၚက ေရွာင္းက်န္ရဲ႕အရာေသးေသးလား လက္ျဖင့္ကိုင္ကာ ထိပ္ဖ်ားေလးအား လက္မျဖင့္ ခပ္ဖြဖြပြတ္ေလသည္။

ေရွာင္းက်န႔္က အမ်ိဳးအမည္မသိေသာ ခံစားခ်က္တို႔ ထြက္ေပၚလာသည့္အတြက္ ပိုမိုေရွ႕ဆက္ရန္သာ ခါးကို ေကာ့ထားေပးမိေလသည္။

အခ်ိန္အေတာ္ၾကာေအာင္ထိ ေရွာင္းက်န႔္ညီငယ္ေလးအား ရိေပၚက မာန္က်သြားေအာင္ ျပဳၿပီးေနာက္ ေအာက္ဘက္နားေလးမွာ ရွိေသာ အရာေလးအား လက္မျဖင့္ ဖိပြတ္ေလျပန္သည္။

"အင့္ဟင္း"

ရိေပၚက ထိုအရာေလး အရည္ေတြအနည္းငယ္ စို႔လာသည့္အခ်ိန္မွ လက္ခလယ္တစ္ေခ်ာင္းအား ခပ္ျဖည္းျဖည္းပင္ သြင္းလိုက္ေလသည္။

ေရွာင္းက်န႔္က မ်က္လုံးကို စုံမွိတ္လို႔ သလြန္ထက္က ေမြ႕ ယာကိုသာ လက္ျဖင့္ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားေလသည္။

"အရမ္းၾကပ္ေနတယ္ ေရွာင္း"

"နာတယ္"

လက္တစ္ေခ်ာင္းသာ ရွိေသးသည့္ ထိုအရာေလးက ဘယ္ေလာက္ေတာင္မ်ား က်ဥ္းလိုက္ေလသလဲ။

"ခဏေလးပါ ေရွာင္းရယ္ အဆင္ေျပသြားမွာပါ"

အရွင္က အားေပးစကားဆိုလာၿပီး အတြင္းထဲက လက္ကိုလည္း လွ်င္ျမန္စြာပင္ အသြင္းအထုတ္လုပ္လာေလသည္။

လက္ခလယ္တစ္ေခ်ာင္းနဲ႕အဆင္ေျပခါစ ရွိေသးတုန္း ေနာက္ထပ္ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းက တစ္ၿပိဳင္နက္ပင္ တိုးဝင္လာေလသည္။ေရွာင္းက်န႔္မွာ နာက်င္လြန္းတာေၾကာင့္ ကိုယ့္ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းကို ကိုယ္ ျပန္ကိုက္ထားရာမွ ခြၽန္ထက္ေသာ ယုန္သြားေလးေၾကာင့္ ႏႈတ္ခမ္းေပါက္သြားေလသည္။

"အရွင္ ကြၽန္ေတာ္ကြၽန္ေတာ္နာတယ္"

အရွင္က ေရွာင္းက်န႔္အား ေျဖသိမ့္ေပးသည့္ အေနျဖင့္ က်န္လက္တစ္ဖက္က ေရွာင္းက်န႔္၏ ရင္ဘတ္ကို လွ်င္ျမန္စြာပင္ ပြတ္သပ္ေပးလာေလသည္။

"အဟင့္နာတယ္"

ေရွာင္းက်န႔္၏ မ်က္ဝန္းက်ယ္မ်ားတြင္ မ်က္ရည္ၾကည္မ်ား ျပည့္ႏွက္လာၿပီ ျဖစ္သည္။အသံက်ယ္ရန္ ရွက္လြန္းတာေၾကာင့္ ကိုယ့္ႏႈတ္ခမ္းကိုသာ ကိုယ္ျပန္ကိုက္ေနရသည္။ႏႈတ္ခမ္းတစ္ခုလုံးလည္း နီရဲၿပီး အဖက္ပင္ လန္ေနေလာက္ၿပီ ျဖစ္သည္။

ဒါေပမယ့္ အထဲက တစ္ေနရာကို လာလာထိေနသည္။

လာထိလိုက္တိုင္း ခံစားခ်က္က ေကာင္းသည္။

ထိုေနရာအား အထပ္ထပ္အခါအခါ ထိေစခ်င္လာသည္။

ဒါေပမယ့္ အရွင္က ႐ုတ္တရက္ပဲ သူ႕ လက္ေခ်ာင္းေတြကို ေရွာင္းက်န႔္ အတြင္းထဲမွ ဆြဲထုတ္သြားေလသည္။အလိုမက် ပုံစံေလးျဖစ္သြားသည့္ ေရွာင္းက်န႔္ကလည္း မ်က္လုံးေလးကို ဖြင့္ၾကည့္ကာ အရွင္ျဖစ္သူအား စူးစိုက္ၾကည့္လိုက္သည္။

"ကိုယ့္ကို စိတ္အလိုမက် မျဖစ္ပါနဲ႕။

ကိုယ္က ကိုယ့္လက္ထက္ ေကာင္းတဲ့အရာကို ေရွာင္းကိုယ္ထဲ ထည့္ေပးမလို႔ပါ"

ဝတ္႐ုံေတြပင္ အကုန္မခြၽတ္ရေသး။

ဝတ္႐ုံေအာက္တြင္ လူျမင္မေကာင္းေအာင္ ေဖာင္းႂကြေနသည့္ အရာက အရွင့္လက္နက္ရယ္တဲ့။

ေရွာင္းက်န႔္က သူ႕ ေနာက္ေပါက္ေလး မကြဲသြားေစဖို႔ရာ စိတ္ထဲ၌ အႀကိမ္ႀကိမ္ ဆုေတာင္းမိေလသည္။

အရွင္က ေရွာင္းက်န႔္၏ သြယ္လ်ေသာ ေျခတံေလးမ်ားအား ပုခုံးေပၚသို႔ မတင္လိုက္သည္။ထို႔ေနာက္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျမင္ေနရသည့္ အေပါက္ေလးထဲသို႔ သူ႕ အရာအား ခ်ိန္ေတ့ကာ သြင္းေလသည္။

တစ္ရစ္တစ္ရစ္ တိုးဝင္လာသည္ႏွင့္အမွ် ေရွာင္းက်န႔္သည္လည္း နာက်င္မႈကို ေအာ္ဟစ္ရသည္အထိ ခံစားရေလသည္။

အရွင္ရိေပၚက ခါးကို ကိုင္းက်လာၿပီး ေရွာင္းက်န႔္အား ႏွစ္သိမ့္အနမ္းေပးေလသည္။အနမ္းၾကားထဲ စီးေမွ်ာသြားသည့္ ေရွာင္းက်န႔္က အေနာက္ဘက္က တိုးဝင္မႈကို သတိမထားမိေခ်။

တျဖည္းျဖည္းခ်င္းမွ လွ်င္ျမန္ေသာ အားထုတ္မႈမ်ားဆီသို႔ ေရာက္ရွိလာေလသည္။ေရွာင္းက်န႔္ကလည္း ရိေပၚရဲ႕ အနမ္းေတြကို တုံ႕ျပန္ေပးရင္း အထဲသို႔ ပိုမိုနစ္ေဝေစရန္ သူကိုယ္တိုင္ပါ လိုက္လႈပ္ရွားေပးေလသည္။

"ေကာင္းလားအြန္းေရွာင္း"

"အင့္ေကာင္းတယ္အရွင္"

"ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလဲ"

"ေျပာမျပရေလာက္ေအာင္ပဲအာ့!"

ရိေပၚက ေရွာင္းက်န႔္အား သူ႕ ကိုယ္ေပၚ ထိုင္ေစလိုက္ၿပီး သူက ပက္လက္လွန္လိုက္ေလသည္။

"ၾကည့္ရေအာင္ ကိုယ့္ျမင္းေလး ဘယ္ေလာက္အစီးေကာင္းလဲဆိုတာကို!"

ေရွာင္းက်န႔္က မ်က္လႊာခ်သြားၿပီး အရွင့္ရဲ႕ အရာကို လက္ျဖင့္ကိုင္ကာ သူ႕ ေနာက္ေပါက္ေလးနဲ႕ေတ့ကာ ထိုင္ခ်လိဳက္ေလသည္။ အစပ်ိဳးထားတာရွိတာေၾကာင့္ ေခ်ာေခ်ာေမြ႕ ေမြ႕ ပင္ တိုးဝင္သြားေလသည္။

ဝမ္ရိေပၚက ေရွာင္းက်န႔္အား လက္ႏွစ္ဖက္ကမ္းလိုက္သည္။

"ကိုယ့္လက္ကို အားျပဳ ကိုင္ၿပီး လုပ္!"

ေရွာင္းက်န႔္က ဝမ္ရိေပၚလက္ေတြကို ျပန္လည္ဆုပ္ကိုင္လာၿပီး ျမင္းစီးျခင္း အေလ့အက်င့္လုပ္ငန္းကို စတင္ေတာ့သည္။

ဟိုးအထဲထိ တစ္ခ်က္ေဆာင့္ဝင္သြားတိုင္း ေရွာင္းက်န႔္ မ်က္ျဖဴလန္ကာ ေအာ္ညည္းမိသည္။အရွင္ရိေပၚကလည္း ထိုျမင္ကြင္းေၾကာင့္ အလြန္တရာ သေဘာေတြ က်ကာ ေအာက္ကေနပင္ ပင့္ေဆာင့္ေပးေတာ္မူေလသည္။

"အာ့အဲ့ေနရာေလးအရွင္!"

အရွင္က ေရွာင္းသေဘာက်ေသာ ေနရာေလးအား မွတ္သားကာ အခ်က္ေပါင္းစြာ ထိေစရန္ ျပဳေတာ့သည္။

"ေကာင္းလိုက္တာေရွာင္းရယ္"

"အင္းသေဘာက်တယ္အရွင္!"

အရွင္ရဲ႕ ၿပီးေျမာက္သြားသည့္ အရာမ်ားက ေရွာင္းက်န႔္အတြင္းသို႔ပင္ အကုန္နီးပါးေရာက္ရွိသြားေလသည္။

"ေရွာင္း သေဘာက်ရင္ ကိုယ္တို႔ ေန႕တိုင္း လုပ္ၾကမလား"

"အာအရွင္ကလည္း"

"တစ္ပါးတည္းရွိတဲ့ သားေတာ္ေလးကလည္း အေဖာ္လိုခ်င္ရွာမွာေပါ့။ကိုယ္တို႔ ေနာက္ထပ္ယူၾကရေအာင္ေလ"

အရွင္က ကိုယ္ေပၚဝမ္းလ်ားေမွာက္ေနသည့္ ေရွာင္းက်န႔္အား ဖက္ထားရင္း ပုခုံးေတြကို အဆက္မျပတ္ အနမ္းေတြ ေႁခြခ်ေနေလသည္။

"တကယ္ပဲ ေန႕တိုင္း လုပ္စရာလိုလို႔လား အရွင္ရယ္။

အခု သားေတာ္ေလးကိုေတာင္ တစ္ခါတည္းနဲ႕"

"ရႉး ကိုယ့္စကားကို နားေထာင္!

ေန႕တိုင္းဆို ေန႕တိုင္းပဲ!"

**************************************