( အတိတ်ဘဝ )

ဝမ်ရိပေါ်က အပင်ငယ်လေးတွေထက် အကောင်တွေကိုဖမ်းရတာ တော်တော်နှစ်သက်လေသည်။သက်တော်ဆယ့်ရှစ်နှစ်ပြည့်မှသာအမဲလိုက်ခွင့်ပြုမည်ဆို​သောခမည်းတော်၏စကားကြောင့်ရိပေါ်ဟာဒီနေ့ရောက်ဖို့အချိန်အကြာကြီးစောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသည်။

"ကျိရန်"

ဝမ်ရိပေါ်ကို ငယ်ငယ်လေးကတည်းက အကိုတစ်ယောက်လိုရော ကိုယ်ရံတော်တစ်ယောက်လိုရော အထိန်းတော်တစ်ယောက်လိုရောဂရုစိုက်ပေးတတ်သည့်ကျိရန်ကသူ့အနားတွင်အမြဲတမ်းရှိနေပေးခဲ့သည်..။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင့်သား"

"တစ်ယောက်တစ်နေရာဆီ ခွဲသွားကြအောင်"

"မလုပ်ပါနဲ့ အရှင့်သားရယ်...

ဒီလို တောနက်ကြီးထဲမှာ အန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်သည့် အကောင်များ ပေါများပါတယ်။မတော်လို့ အရှင့်သား တစ်ခုခုဖြစ်သွားလို့မရပါဘူး"

"ဒီတစ်နေ့လေးတော့ ခွင့်ပြုပါ အကိုကျိရန်ရယ်...

ကျွန်တော်ဘယ်မှ မသွားပါဘူး ဒီအနားတစ်ဝိုက်လေးတင်။

ယုန်လေးတစ်ကောင်ရတာနဲ့ ပြန်လာမယ်လေ။

ကျိရန်လည်း တစ်ကောင်ကောင်ရှာခဲ့လေနော်။ဒီနေရာက နန်းတော်မှမဟုတ်တာ လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေကြရအောင်လေနော်"

လူကြီးမကျ ကလေးမကျ တောင်းဆိုနေသည့် မင်းသားနှစ်

ဝမ်ရိပေါ်ကို ကျိရန် သက်ပြင်း အနည်းငယ်ချကာ ဖြည်းဖြည်းချင်းစီ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါတွေကြောင့် ကျိရန်ကို ငါ့ဘေးမှာ အမြဲထားချင်တာ။

ငါ့ကို မယ်မယ်နဲ့ကျိရန်ကပဲ အလိုလိုက်တယ်"

"အရှင့်သားကို အရှင်ကလည်း အလိုလိုက်ပါတယ်"

"ခမည်းတော်က သားတွေအများကြီးကို ငါ့ကို နည်းနည်းလေးပဲ ချစ်ပေးတာပါ"

ခေါင်းလေးငုံ့ကာ ဝမ်းနည်းဟန်ပြုသွားတဲ့ အရှင့်သားက

ကျိရန် မျက်စိထဲမှာတော့ တကယ့်ကလေးလေး။

အရှင့်သားထက် သူက တစ်နှစ်ပဲကြီးပေမဲ့ အရှင့်သားနဲ့ဆို သူက လူကြီးလေးတစ်ယောက်။အရှင့်သားကို ကာကွယ်နှစ်သိမ့်ပေးမယ့် အကိုကြီးတစ်ယောက်။

"အဝေးကြီး မသွားနဲ့နော် အရှင့်သား။

ကျွန်တော်မျိုး ဒီကနေပဲ စောင့်နေမှာမို့ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် အချက်ပြလိုက်နော်။ကျွန်တော်မျိုး ချက်ချင်းပြေးလာခဲ့ပါ့မယ်"

"ကောင်းပြီ ကျိရန်"

ဝမ်ရိပေါ်က လက်စွဲတော်ဓားနဲ့အတူ လေးနဲ့မြှားကိုကိုင်ကာ

ကျိရန်နှင့် အဝေးဆုံးနေရာသို့ တဖြည်းဖြည်းသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။

ဖျက်!!

အသံတစ်ခုကြားလိုက်သည်နှင့် ထိုအသံကြားရသည့်နေရာကို ကြည့်မိတော့ သစ်ရွက်ကလေး လှုပ်သွားသည်သာ တွေ့ ရသည်။

လှုပ်သွားတဲ့ သစ်ရွက်တွေအကြား ရွေ့ လျားသွားသည့်အရာတစ်ခုခုသည် အကောင်တစ်ကောင်ကောင်ဖြစ်မည်ဟု ဝမ်ရိပေါ် ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

ထိုအရာက လျှင်မြန်စွာပင် ပြေးသွားတာကြောင့် အနောက်ကနေ သူသည်လည်း ခပ်သုတ်သုတ်ပင် ပြေးလိုက်ခဲ့သည်။

"အဲ့မှာ ရပ်စမ်း"

သူ ထင်ခဲ့တာ အဖြူရောင်လေးမို့ ယုန်လို့ပင်။ဒါပေမဲ့ လူတစ်ယောက်ဖြစ်နေမှန်း သိတော့ သူ တကယ် အံ့သြမိသည်။

ထိုသူသည် အကြည်ရောင်မျက်လုံးတွေနဲ့ ယုန်ကလေးတွေလို သွယ်လျနေသော မျက်ဝန်းလေးတွေ ရှိသည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ"

ဝမ်ရိပေါ်က လက်ထဲက မြှားကို ချပြီး ထိုသူလေးအနားသွားကာ ထိုင်ကာ နူးနူးညံ့ညံ့လေးသံလေးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ငါက ဒီက"

"ဒီတောထဲမှာ နေတာလား..

တစ်ယောက်တည်းလား"

"အင်း"

"တစ်ယောက်တည်းဆိုတော့ မိသားစုကရော..."

ဝမ်ရိပေါ်အမေးကြောင့် အရှေ့ကသူလေး၏ ကြည်လင်နေသော မျက်ဝန်းတွေမှာ အရည်ကြည်အချို့ နှင့် အနီရောင်သွေးမျှင်ကြောလေးတွေ ပေါ်လာပြီး တစ်ခုခုကို ကြိတ်ခံထားပုံ ပေါ်သည်။

"သေပြီ"

"အာ...မေးမိသည့်အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။

တစ်ယောက်တည်းနေတယ်ဆိုရင် ငါနဲ့လိုက်မလား...

ငါက နန်းတော်ထဲမှာ နေတာ!"

သူ ထိုသို့ မေးလိုက်တော့ ယုန်နှင့်တူသော လူလေးက ဝမ်ရိပေါ်ကို မျှော်လင့်ချက်တွေ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာလေးဖြင့် မော့ကြည့်လို့လာသည်။

"ငါ လိုက်လို့ရလား"

"မင်းလိုက်ချင်ရင် လိုက်လို့ရတာပေါ့"

"လိုက်မယ်!"

"ကောင်းပြီ"

ရှောင်းကျန့်က သူ့ လက်သို့ လာဆွဲသည့် သန်မာသည့် လက်တစ်စုံအား ငုံ့ကြည့်ကာ အကြံအောင်မြင်သည့်် အပြုံးလေး တစ်ခု ထိုသူ မမြင်အောင် ပြုံးလိုက်သည်။

သူ ဒီလိုနေ့ကို စောင့်နေတာကြာပြီ။

နန်းတွင်းထဲက မင်းသားနှစ်က ဒီနေရာကို တောကစားထွက်လာမည်ဟုလည်း သူ ကြိုသိထားပြီးသား။

တမင်သက်သက် ဖန်တီးထားတဲ့ ဇာတ်လမ်းလေးထဲ သူက

အလိုက်သင့်ဝင်သွားရုံလေး။မျက်ဝန်းမှိတ်လိုက်တိုင်း ပေါ်လာသည်က အိမ်တော်ထိရောက်လာပြီး ဘုရင့်အမိန့်ကြောင့် ခေါင်းဖြတ်ခံရသည့် အဖေဖြစ်သူ။

လူတကာ စော်ကားခံရပြီး မသေခင်အထိ နာကျင်မှု့ဒဏ်ကို

အလူးအလဲခံရသည့် ချစ်ရသော အမေဖြစ်သူ။နာကျင်မှု့ ကို

ပြင်းထန်စွာ ခံစားနေရသည့်ကြားမှ ပုန်းနေသည့်သူ့ ကို ထွက်မလာရန် မျက်လုံးဖြင့် အကြိမ်ကြိမ်တားနေသည့် အမေ။

သူ မြင်ယောင်လိုက်တိုင်း နာကျင်လွန်းလို့ သူ့ အသားသူ

ကုတ်ဖဲ့မိသည်။သားတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ထိုသို့အပြစ်ပေးခံခဲ့ရသည့် မကယ်တင်နိုင်ခဲ့တာကြောင့် သူ့ နှလုံးသားတွေ တစ်စစီ ကြေမွရသည်။

အခုတော့ဖြင့် ထိုသို့လုပ်ခဲ့သည့်လူတွေ တစ်နည်း သူတို့မိသားစု ထိုသို့ဖြစ်အောင် ခိုင်းစေတဲ့သူကို လက်စားချေဖို့

သူ ယုန်ငယ်လေးတစ်ကောင်လို ဟန်ဆောင်စွာ ဖြူစင်သည့်

မင်းသားနှစ်ဆိုသည့်သူနောက် လိုက်လာခဲ့ပေသည်။

ငါ့မိသားစု ခံစားရသလို မင်းတို့တွေအကုန်လုံး ပြန်ခံစားစေရမယ်။

***********

"အခုဏက ယုန်လေးတွေနဲ့ ဆော့နေတာလား"

လမ်းသွားနေရင်း ဝမ်ရိပေါ်က ဆွဲထားသောလက်ကို မဖြုတ်ချဘဲ ခေါင်းကို နောက်ကိုလှည့်လို့ မေးသည်။

"ဟုတ်တယ်လေ။

လူသံကြားလို့ သူတို့လည်းပြေး ငါလည်းပြေးတာ...

မင်းက လိုက်လာတော့ သူတို့ကို မမိဘဲ ငါ့ကို မိသွားတာ"

"အေးလေ ငါအစက တွေ့ တာ ယုန်ပါပဲ။

မိတော့မှ လူဖြစ်နေလို့ အံ့သြသွားရသေးတယ်။ဒါပေမဲ့လည်း

မင်းက ယုန်လေးနဲ့ တကယ်တူတယ်"

"ဟုတ်လား"

"အမှန်ပေါ့"

ကျိရန်က အနားသို့ ပြန်ရောက်လာသော တစ်ချိန်လုံးနီးပါးပြုံးနေသည့် အရှင့်သားကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး တစ်ပါတည်း ဘေးက အညိုရောင်မျက်ဝန်းလေးနှင့် ကောင်လေးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုကောင်လေးက သူ့ ကို ဖော်ရွေစွာ ပြုံးပြလာသည်။အရမ်းကို ချိုသည့်အပြုံးများဟု ထင်ရပေမဲ့ သေချာကြည့်ရင်ဖြင့် တစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ထားသည့်အပြုံးများ ဖြစ်တာကို ကျိရန် အနည်းငယ် ရိပ်မိပါသည်။

အဘယ်ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် အရှင့်သား ဝမ်ရိပေါ်အနား ရုတ်တရက်ကြီး ရောက်လာတာ မသိပေမယ့် ဒီကောင်လေးအကြောင်း တိတိကျကျစုံစမ်းရန် ကျိရန် မှတ်ထားလိုက်သည်။

"သူ့ ကို နန်းတော်ခေါ်သွားမယ် ကျိရန်"

ကျိရန်က ခေါင်းလည်းမငြိမ့် ခေါင်းလည်းမခါဘဲ အရှင့်သား

လက်ဆွဲထားသည့် ကောင်လေးကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်သည်။

"နာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ ကောင်လေး"

"ရှောင်းကျန့်ပါ"

"ငါ့နာမည်က ဝမ်ရိပေါ်"

သူငယ်ချင်းအသစ်လေးကို သဘောကျနေပုံရသည့် အရှင့်သားကြောင့် ကျိရန် ခေါ်လာဖို့ သဘောတူပေးလိုက်သည်။ နန်းတော်သို့ရောက်လျှင် မင်းကြီးက မေးမြန်းလာခဲ့လျှင် ကူပြောပေးရန်အတွက်လည်း ကတိပေးလိုက်သည်။

အဓိကကတော့ စောင့်ရှောက်ပေးရသည့် မင်းသားလေး ပျော်ရွှင်စေရန်အတွက်သာ ရည်ရွယ်ပါသည်။

**********

ရှောင်းကျန့်က နန်းတော်အတွင်းသို့ ရောက်လာကာ သူ့ ကိုခေါ်လာခဲ့သည့် မင်းသားကလည်း သူ့ အပေါ်အရမ်းကောင်းသည်။သူ လုပ်မည့်အရာများသည် တစ်ခါတစ်လေ ထိုမင်းသားကြောင့် တွေဝေမိလာသည်။

ဒါပေမဲ့လည်း ဘဝနှင့်ရင်းပြီး မိဘတွေအတွက် ပြန်လည် တွေးတောမိသည့်အခါ ချက်ချင်းပင် ပုလ္လင်ထက်မှာ ထိုင်နေသည့် မင်းကြီးဖြစ်သူကို လည်ပင်းကို အစိပ်စိပ်မွှန်းကာ သတ်ပစ်ချင်သည်။

"ဟေး"

ဥယျာဉ်ထဲမှာ ပန်းပင်တွေ စိုက်ပျိုးနေရင်း ခေါ်သံကြောင့် အတွေးတွေကို ရပ်ထားလိုက်ပြီး နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

မင်းသားတစ် ဝမ်ဟန်ဆိုသည့်သူ။

နန်းတော်ရောက်လာပြီးမှ သိရသောသူ။

ထိုသူက ဟိုမင်းသားထက် လည်သည်။သူ့ မှာ ဟန်ဆောင်မျက်နှာဖုံးမကွာမကျဖို့ ထိုသူ့ ကိုလည်း မနမ်းချင်လည်း အောင့်နမ်းဆိုသလို မျက်နှာလေးဖြီးကာ ဆက်ဆံရသည်။အမှန်အတိုင်းပြောရရင် သူ့ ကို ခေါ်လာသည့် မင်းသားနှစ်လောက် ထိုသူ့ ကို မခင်မင်ပါ။

"အပင်တွေစိုက်နေလား ကျန့်!"

"ဟုတ်တယ်"

"ဒီနေ့သတင်းတစ်ခုကြားလာတယ် သိလား"

"ဘာသတင်းများလဲ"

"ခမည်းတော်လေ ဟိုကောင် ဝမ်ရိပေါ်ကို အိမ်ရှေ့စံချီးမြှောက်မလို့တဲ့ ငါ့လို သားအကြီးကို ကျော်ပြီး အဲ့ကောင်ကိုပေးတာ ငါလုံးဝမကျေနပ်ဘူး!"

"ဒါဆို ဝမ်ဟန်က ဝမ်ရိပေါ်ကို မနာလိုဖြစ်နေတာပေါ့"

"မင်းတွေးကြည့်လေ ကျန့်ရယ်။

ခမည်းတော်လုပ်လိုက်တဲ့အရာက တရားသလား"

ရှောင်းကျန့်က ခပ်မဲ့မဲ့ပြုံးပြီး ဝမ်ဟန်အနားကို တိုးကပ်လိုက်သည်။

"ငါတို့ ပူပေါင်းမလား ဝမ်ဟန်"

ဝမ်ဟန်က ရှောင်းကျန့်ကို မထင်မှတ်ထားသလို ကြည့်လာသည်။

"ကျန့်က ဝမ်ရိပေါ်ကို မုန်းနေလို့လား"

"မဟုတ်ပါဘူး ဒါပေမဲ့ မင်းက အိမ်ရှေ့စံဖြစ်ချင်တာမလား"

"အင်း"

"အိမ်ရှေ့စံထက် ပိုမြင့်တဲ့အရာရော မဖြစ်ချင်ဘူးလား"

"ဒါဆို......"

ထိုနေ့ကစပြီး ဘုရင်ကို သတ်ချင်နေတဲ့ ရှောင်းကျန့်နဲ့ ဘုရင်ဖြစ်ချင်နေတဲ့ မင်းသားတစ် ဝမ်ဟန်တို့ ပူပေါင်းသွားကြသည်။ အမှန်ဆို ရှောင်းကျန့်က မင်းသားနှစ်ဝမ်ရိပေါ်နဲ့ ပူပေါင်းချင်တာ။

သူ့ ကိုပဲ ဂရုစိုက်ပြီး ဆော့ဖို့ပဲ သိနေတဲ့ ငတုံးငအပုံစံမျိုးနဲ့ဆိုတော့ သူနဲ့မဖြစ်။လိုအပ်ရင် အသုံးချခံလုပ်ဖို့ကိုတာ့ ရှောင်းကျန့် တွေးထားလိုက်တယ်။

***********

မင်းသားနှစ်က သူ့ ကို ကြင်ယာတော်အဖြစ် တင်မြှောက်မယ်တဲ့။ထိုစကားက သူ့ ရင်ထဲကို အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားစေတယ်။ဒါက သူ့ ဘဝမှာ မထင်မှတ်ထားတဲ့ အရာတစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်။အရမ်းဂရုစိုက် အရေးပေးလွန်းတဲ့

အရှင့်သားရိပေါ်က သူ့ ကို ဒီလိုစိတ်ရှိမယ်လို့ မထင်ခဲ့မိဘူး။ နောက်ထပ် သူ့ လျိုဝှက်ချက်တစ်ခုက သူဟာ "ကော" တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်ဝန်ဆောင်နိုင်တဲ့ ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်နေခဲ့တယ်။

"ရှောင်းရှောင်း"

အနားသို့ အပြေးအလွှားရောက်လာသည့် အရှင့်သားရိပေါ်ကို စိတ်ဆိုးနေဟန်ဖြင့် အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

"စိတ်ဆိုးနေတာလားဟင်"

"......"

"တောင်းပန်ပါတယ်။ဒါပေမဲ့ ကိုယ် တကယ် မင်းကို ချစ်တာပါ"

ထိုစကားကြောင့် ရှောင်းကျန့်ရင်ထဲ ထပ်မံလှုပ်ခါသွားပြန်လေသည်။သို့ပေသိ သူ တမင်မသိဟန်ဆောင်ထားလိုက်သည်။

"မင်းက ငါ့လို ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်ကို ချစ်တာ သေချာလို့လား"

"နောက်တစ်ယောက်မရှိလောက်အောင်ပဲ"

ရှောင်းကျန့်က ဝမ်ရိပေါ် မျက်ဝန်းကြားထဲ သေချာသလားဆိုသည့် နောက်ထပ်အမေးစကားနှင့်အတူ ခေါင်းလှည့်ကာ ပြန်လည် စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ကိုယ် ကတိပေးတယ်။

အခုချိန်မှစပြီး ကိုယ့်အသက် ကုန်ဆုံးသွားတဲ့အထိ မင်းတစ်ယောက်ကိုပဲ နှစ်သက်စွဲလန်းပါ့မယ်လို့..."

ရှောင်းကျန့်က ခပ်ဖွဖွလေးရယ်ပြီး ငတုံးလေး အရှင့်သားကို စဖက်လိုက်သည်။

"အင်း ယုံကြည်နေမယ် ရိပေါ်"

မင်းသားနှစ်ရဲ့ ပထမဆုံးကြင်ယာတော်က ယောကျာ်းလေးတစ်ယောက်။ငေးကြည့်လောက်အောင်ပင် လှပပြီး သိမ်သိမ်မွေ့ မွေ့ လေး။

ချစ်ရသောသူကိုပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရတော့မည့်အတွက်အိမ်ရှေ့စံဝမ်ရိပေါ်ဟာအရမ်းပျော်နေခဲ့တယ်..။နာကျည်းမုန်းတီးရသောသူကိုသစ်ဖို့အခွင့်အလမ်းရလာတဲ့အတွင်ကြင်ယာတော်လောင်းရှောင်းကျန့်ဟာလည်းထပ်တူကျေနပ်နေခဲ့တယ်..။

**************************************

( အတိတ္ဘဝ )

ဝမ္ရိေပၚက အပင္ငယ္ေလးေတြထက္ အေကာင္ေတြကိုဖမ္းရတာ ေတာ္ေတာ္ႏွစ္သက္ေလသည္။သက္ေတာ္ဆယ့္ရွစ္ႏွစ္ျပည့္မွသာအမဲလိုက္ခြင့္ျပဳမည္ဆိုေသာခမည္းေတာ္၏စကားေၾကာင့္ရိေပၚဟာဒီေန႕ေရာက္ဖို႔အခ်ိန္အၾကာႀကီးေစာင့္ဆိုင္းခဲ့ရသည္။

"က်ိရန္"

ဝမ္ရိေပၚကို ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက အကိုတစ္ေယာက္လိုေရာ ကိုယ္ရံေတာ္တစ္ေယာက္လိုေရာ အထိန္းေတာ္တစ္ေယာက္လိုေရာဂ႐ုစိုက္ေပးတတ္သည့္က်ိရန္ကသူ႕အနားတြင္အၿမဲတမ္းရွိေနေပးခဲ့သည္..။

"ဟုတ္ကဲ့ပါ အရွင့္သား"

"တစ္ေယာက္တစ္ေနရာဆီ ခြဲသြားၾကေအာင္"

"မလုပ္ပါနဲ႕ အရွင့္သားရယ္...

ဒီလို ေတာနက္ႀကီးထဲမွာ အႏၱရာယ္ျဖစ္ေစနိုင္သည့္ အေကာင္မ်ား ေပါမ်ားပါတယ္။မေတာ္လို႔ အရွင့္သား တစ္ခုခုျဖစ္သြားလို႔မရပါဘူး"

"ဒီတစ္ေန႕ေလးေတာ့ ခြင့္ျပဳပါ အကိုက်ိရန္ရယ္...

ကြၽန္ေတာ္ဘယ္မွ မသြားပါဘူး ဒီအနားတစ္ဝိုက္ေလးတင္။

ယုန္ေလးတစ္ေကာင္ရတာနဲ႕ ျပန္လာမယ္ေလ။

က်ိရန္လည္း တစ္ေကာင္ေကာင္ရွာခဲ့ေလေနာ္။ဒီေနရာက နန္းေတာ္မွမဟုတ္တာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနၾကရေအာင္ေလေနာ္"

လူႀကီးမက် ကေလးမက် ေတာင္းဆိုေနသည့္ မင္းသားႏွစ္

ဝမ္ရိေပၚကို က်ိရန္ သက္ျပင္း အနည္းငယ္ခ်ကာ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းစီ ေခါင္းၿငိမ့္ျပလိုက္သည္။

"အဲ့ဒါေတြေၾကာင့္ က်ိရန္ကို ငါ့ေဘးမွာ အၿမဲထားခ်င္တာ။

ငါ့ကို မယ္မယ္နဲ႕က်ိရန္ကပဲ အလိုလိုက္တယ္"

"အရွင့္သားကို အရွင္ကလည္း အလိုလိုက္ပါတယ္"

"ခမည္းေတာ္က သားေတြအမ်ားႀကီးကို ငါ့ကို နည္းနည္းေလးပဲ ခ်စ္ေပးတာပါ"

ေခါင္းေလးငုံ႕ကာ ဝမ္းနည္းဟန္ျပဳသြားတဲ့ အရွင့္သားက

က်ိရန္ မ်က္စိထဲမွာေတာ့ တကယ့္ကေလးေလး။

အရွင့္သားထက္ သူက တစ္ႏွစ္ပဲႀကီးေပမဲ့ အရွင့္သားနဲ႕ဆို သူက လူႀကီးေလးတစ္ေယာက္။အရွင့္သားကို ကာကြယ္ႏွစ္သိမ့္ေပးမယ့္ အကိုႀကီးတစ္ေယာက္။

"အေဝးႀကီး မသြားနဲ႕ေနာ္ အရွင့္သား။

ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳး ဒီကေနပဲ ေစာင့္ေနမွာမို႔ တစ္ခုခုျဖစ္ရင္ အခ်က္ျပလိုက္ေနာ္။ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳး ခ်က္ခ်င္းေျပးလာခဲ့ပါ့မယ္"

"ေကာင္းၿပီ က်ိရန္"

ဝမ္ရိေပၚက လက္စြဲေတာ္ဓားနဲ႕အတူ ေလးနဲ႕ျမႇားကိုကိုင္ကာ

က်ိရန္ႏွင့္ အေဝးဆုံးေနရာသို႔ တျဖည္းျဖည္းသို႔ ေလွ်ာက္လာခဲ့သည္။

ဖ်က္!!

အသံတစ္ခုၾကားလိုက္သည္ႏွင့္ ထိုအသံၾကားရသည့္ေနရာကို ၾကည့္မိေတာ့ သစ္႐ြက္ကေလး လႈပ္သြားသည္သာ ေတြ႕ ရသည္။

လႈပ္သြားတဲ့ သစ္႐ြက္ေတြအၾကား ေ႐ြ႕ လ်ားသြားသည့္အရာတစ္ခုခုသည္ အေကာင္တစ္ေကာင္ေကာင္ျဖစ္မည္ဟု ဝမ္ရိေပၚ ေကာက္ခ်က္ခ်လိဳက္သည္။

ထိုအရာက လွ်င္ျမန္စြာပင္ ေျပးသြားတာေၾကာင့္ အေနာက္ကေန သူသည္လည္း ခပ္သုတ္သုတ္ပင္ ေျပးလိုက္ခဲ့သည္။

"အဲ့မွာ ရပ္စမ္း"

သူ ထင္ခဲ့တာ အျဖဴေရာင္ေလးမို႔ ယုန္လို႔ပင္။ဒါေပမဲ့ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနမွန္း သိေတာ့ သူ တကယ္ အံ့ၾသမိသည္။

ထိုသူသည္ အၾကည္ေရာင္မ်က္လုံးေတြနဲ႕ ယုန္ကေလးေတြလို သြယ္လ်ေနေသာ မ်က္ဝန္းေလးေတြ ရွိသည္။

"မင္းက ဘယ္သူလဲ"

ဝမ္ရိေပၚက လက္ထဲက ျမႇားကို ခ်ၿပီး ထိုသူေလးအနားသြားကာ ထိုင္ကာ ႏူးႏူးညံ့ညံ့ေလးသံေလးျဖင့္ ေမးလိုက္သည္။

"ငါက ဒီက"

"ဒီေတာထဲမွာ ေနတာလား..

တစ္ေယာက္တည္းလား"

"အင္း"

"တစ္ေယာက္တည္းဆိုေတာ့ မိသားစုကေရာ..."

ဝမ္ရိေပၚအေမးေၾကာင့္ အေရွ႕ကသူေလး၏ ၾကည္လင္ေနေသာ မ်က္ဝန္းေတြမွာ အရည္ၾကည္အခ်ိဳ႕ ႏွင့္ အနီေရာင္ေသြးမွ်င္ေၾကာေလးေတြ ေပၚလာၿပီး တစ္ခုခုကို ႀကိတ္ခံထားပုံ ေပၚသည္။

"ေသၿပီ"

"အာ...ေမးမိသည့္အတြက္ ေတာင္းပန္ပါတယ္။

တစ္ေယာက္တည္းေနတယ္ဆိုရင္ ငါနဲ႕လိုက္မလား...

ငါက နန္းေတာ္ထဲမွာ ေနတာ!"

သူ ထိုသို႔ ေမးလိုက္ေတာ့ ယုန္ႏွင့္တူေသာ လူေလးက ဝမ္ရိေပၚကို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ျပည့္ႏွက္ေနေသာ မ်က္ႏွာေလးျဖင့္ ေမာ့ၾကည့္လို႔လာသည္။

"ငါ လိုက္လို႔ရလား"

"မင္းလိုက္ခ်င္ရင္ လိုက္လို႔ရတာေပါ့"

"လိုက္မယ္!"

"ေကာင္းၿပီ"

ေရွာင္းက်န႔္က သူ႕ လက္သို႔ လာဆြဲသည့္ သန္မာသည့္ လက္တစ္စုံအား ငုံ႕ၾကည့္ကာ အႀကံေအာင္ျမင္သည့္္ အၿပဳံးေလး တစ္ခု ထိုသူ မျမင္ေအာင္ ၿပဳံးလိုက္သည္။

သူ ဒီလိုေန႕ကို ေစာင့္ေနတာၾကာၿပီ။

နန္းတြင္းထဲက မင္းသားႏွစ္က ဒီေနရာကို ေတာကစားထြက္လာမည္ဟုလည္း သူ ႀကိဳသိထားၿပီးသား။

တမင္သက္သက္ ဖန္တီးထားတဲ့ ဇာတ္လမ္းေလးထဲ သူက

အလိုက္သင့္ဝင္သြား႐ုံေလး။မ်က္ဝန္းမွိတ္လိုက္တိုင္း ေပၚလာသည္က အိမ္ေတာ္ထိေရာက္လာၿပီး ဘုရင့္အမိန႔္ေၾကာင့္ ေခါင္းျဖတ္ခံရသည့္ အေဖျဖစ္သူ။

လူတကာ ေစာ္ကားခံရၿပီး မေသခင္အထိ နာက်င္မႈ႕ဒဏ္ကို

အလူးအလဲခံရသည့္ ခ်စ္ရေသာ အေမျဖစ္သူ။နာက်င္မႈ႕ ကို

ျပင္းထန္စြာ ခံစားေနရသည့္ၾကားမွ ပုန္းေနသည့္သူ႕ ကို ထြက္မလာရန္ မ်က္လုံးျဖင့္ အႀကိမ္ႀကိမ္တားေနသည့္ အေမ။

သူ ျမင္ေယာင္လိုက္တိုင္း နာက်င္လြန္းလို႔ သူ႕ အသားသူ

ကုတ္ဖဲ့မိသည္။သားတစ္ေယာက္ျဖစ္ၿပီး ထိုသို႔အျပစ္ေပးခံခဲ့ရသည့္ မကယ္တင္နိုင္ခဲ့တာေၾကာင့္ သူ႕ ႏွလုံးသားေတြ တစ္စစီ ေၾကမြရသည္။

အခုေတာ့ျဖင့္ ထိုသို႔လုပ္ခဲ့သည့္လူေတြ တစ္နည္း သူတို႔မိသားစု ထိုသို႔ျဖစ္ေအာင္ ခိုင္းေစတဲ့သူကို လက္စားေခ်ဖိဳ႕

သူ ယုန္ငယ္ေလးတစ္ေကာင္လို ဟန္ေဆာင္စြာ ျဖဴစင္သည့္

မင္းသားႏွစ္ဆိုသည့္သူေနာက္ လိုက္လာခဲ့ေပသည္။

ငါ့မိသားစု ခံစားရသလို မင္းတို႔ေတြအကုန္လုံး ျပန္ခံစားေစရမယ္။

***********

"အခုဏက ယုန္ေလးေတြနဲ႕ ေဆာ့ေနတာလား"

လမ္းသြားေနရင္း ဝမ္ရိေပၚက ဆြဲထားေသာလက္ကို မျဖဳတ္ခ်ဘဲ ေခါင္းကို ေနာက္ကိုလွည့္လို႔ ေမးသည္။

"ဟုတ္တယ္ေလ။

လူသံၾကားလို႔ သူတို႔လည္းေျပး ငါလည္းေျပးတာ...

မင္းက လိုက္လာေတာ့ သူတို႔ကို မမိဘဲ ငါ့ကို မိသြားတာ"

"ေအးေလ ငါအစက ေတြ႕ တာ ယုန္ပါပဲ။

မိေတာ့မွ လူျဖစ္ေနလို႔ အံ့ၾသသြားရေသးတယ္။ဒါေပမဲ့လည္း

မင္းက ယုန္ေလးနဲ႕ တကယ္တူတယ္"

"ဟုတ္လား"

"အမွန္ေပါ့"

က်ိရန္က အနားသို႔ ျပန္ေရာက္လာေသာ တစ္ခ်ိန္လုံးနီးပါးၿပဳံးေနသည့္ အရွင့္သားကို တစ္ခ်က္ၾကည့္ၿပီး တစ္ပါတည္း ေဘးက အညိုေရာင္မ်က္ဝန္းေလးႏွင့္ ေကာင္ေလးကို တစ္ခ်က္ ၾကည့္လိုက္သည္။

ထိုေကာင္ေလးက သူ႕ ကို ေဖာ္ေ႐ြစြာ ၿပဳံးျပလာသည္။အရမ္းကို ခ်ိဳသည့္အၿပဳံးမ်ားဟု ထင္ရေပမဲ့ ေသခ်ာၾကည့္ရင္ျဖင့္ တစ္ခုခုကို ဖုံးကြယ္ထားသည့္အၿပဳံးမ်ား ျဖစ္တာကို က်ိရန္ အနည္းငယ္ ရိပ္မိပါသည္။

အဘယ္ရည္႐ြယ္ခ်က္ျဖင့္ အရွင့္သား ဝမ္ရိေပၚအနား ႐ုတ္တရက္ႀကီး ေရာက္လာတာ မသိေပမယ့္ ဒီေကာင္ေလးအေၾကာင္း တိတိက်က်စဳံစမ္းရန္ က်ိရန္ မွတ္ထားလိုက္သည္။

"သူ႕ ကို နန္းေတာ္ေခၚသြားမယ္ က်ိရန္"

က်ိရန္က ေခါင္းလည္းမၿငိမ့္ ေခါင္းလည္းမခါဘဲ အရွင့္သား

လက္ဆြဲထားသည့္ ေကာင္ေလးကို ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ၾကည့္လိုက္သည္။

"နာမည္ ဘယ္လိုေခၚလဲ ေကာင္ေလး"

"ေရွာင္းက်န႔္ပါ"

"ငါ့နာမည္က ဝမ္ရိေပၚ"

သူငယ္ခ်င္းအသစ္ေလးကို သေဘာက်ေနပုံရသည့္ အရွင့္သားေၾကာင့္ က်ိရန္ ေခၚလာဖို႔ သေဘာတူေပးလိုက္သည္။ နန္းေတာ္သို႔ေရာက္လွ်င္ မင္းႀကီးက ေမးျမန္းလာခဲ့လွ်င္ ကူေျပာေပးရန္အတြက္လည္း ကတိေပးလိုက္သည္။

အဓိကကေတာ့ ေစာင့္ေရွာက္ေပးရသည့္ မင္းသားေလး ေပ်ာ္႐ႊင္ေစရန္အတြက္သာ ရည္႐ြယ္ပါသည္။

**********

ေရွာင္းက်န႔္က နန္းေတာ္အတြင္းသို႔ ေရာက္လာကာ သူ႕ ကိုေခၚလာခဲ့သည့္ မင္းသားကလည္း သူ႕ အေပၚအရမ္းေကာင္းသည္။သူ လုပ္မည့္အရာမ်ားသည္ တစ္ခါတစ္ေလ ထိုမင္းသားေၾကာင့္ ေတြေဝမိလာသည္။

ဒါေပမဲ့လည္း ဘဝႏွင့္ရင္းၿပီး မိဘေတြအတြက္ ျပန္လည္ ေတြးေတာမိသည့္အခါ ခ်က္ခ်င္းပင္ ပုလႅင္ထက္မွာ ထိုင္ေနသည့္ မင္းႀကီးျဖစ္သူကို လည္ပင္းကို အစိပ္စိပ္မႊန္းကာ သတ္ပစ္ခ်င္သည္။

"ေဟး"

ဥယ်ာဥ္ထဲမွာ ပန္းပင္ေတြ စိုက္ပ်ိဳးေနရင္း ေခၚသံေၾကာင့္ အေတြးေတြကို ရပ္ထားလိုက္ၿပီး ေနာက္သို႔ လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။

မင္းသားတစ္ ဝမ္ဟန္ဆိုသည့္သူ။

နန္းေတာ္ေရာက္လာၿပီးမွ သိရေသာသူ။

ထိုသူက ဟိုမင္းသားထက္ လည္သည္။သူ႕ မွာ ဟန္ေဆာင္မ်က္ႏွာဖုံးမကြာမက်ဖိဳ႕ ထိုသူ႕ ကိုလည္း မနမ္းခ်င္လည္း ေအာင့္နမ္းဆိုသလို မ်က္ႏွာေလးၿဖီးကာ ဆက္ဆံရသည္။အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ သူ႕ ကို ေခၚလာသည့္ မင္းသားႏွစ္ေလာက္ ထိုသူ႕ ကို မခင္မင္ပါ။

"အပင္ေတြစိုက္ေနလား က်န႔္!"

"ဟုတ္တယ္"

"ဒီေန႕သတင္းတစ္ခုၾကားလာတယ္ သိလား"

"ဘာသတင္းမ်ားလဲ"

"ခမည္းေတာ္ေလ ဟိုေကာင္ ဝမ္ရိေပၚကို အိမ္ေရွ႕စံခ်ီးျမႇောက္မလို႔တဲ့ ငါ့လို သားအႀကီးကို ေက်ာ္ၿပီး အဲ့ေကာင္ကိုေပးတာ ငါလုံးဝမေက်နပ္ဘူး!"

"ဒါဆို ဝမ္ဟန္က ဝမ္ရိေပၚကို မနာလိုျဖစ္ေနတာေပါ့"

"မင္းေတြးၾကည့္ေလ က်န႔္ရယ္။

ခမည္းေတာ္လုပ္လိုက္တဲ့အရာက တရားသလား"

ေရွာင္းက်န႔္က ခပ္မဲ့မဲ့ၿပဳံးၿပီး ဝမ္ဟန္အနားကို တိုးကပ္လိုက္သည္။

"ငါတို႔ ပူေပါင္းမလား ဝမ္ဟန္"

ဝမ္ဟန္က ေရွာင္းက်န႔္ကို မထင္မွတ္ထားသလို ၾကည့္လာသည္။

"က်န႔္က ဝမ္ရိေပၚကို မုန္းေနလို႔လား"

"မဟုတ္ပါဘူး ဒါေပမဲ့ မင္းက အိမ္ေရွ႕စံျဖစ္ခ်င္တာမလား"

"အင္း"

"အိမ္ေရွ႕စံထက္ ပိုျမင့္တဲ့အရာေရာ မျဖစ္ခ်င္ဘူးလား"

"ဒါဆို......"

ထိုေန႕ကစၿပီး ဘုရင္ကို သတ္ခ်င္ေနတဲ့ ေရွာင္းက်န႔္နဲ႕ ဘုရင္ျဖစ္ခ်င္ေနတဲ့ မင္းသားတစ္ ဝမ္ဟန္တို႔ ပူေပါင္းသြားၾကသည္။ အမွန္ဆို ေရွာင္းက်န႔္က မင္းသားႏွစ္ဝမ္ရိေပၚနဲ႕ ပူေပါင္းခ်င္တာ။

သူ႕ ကိုပဲ ဂ႐ုစိုက္ၿပီး ေဆာ့ဖို႔ပဲ သိေနတဲ့ ငတုံးငအပုံစံမ်ိဳးနဲ႕ဆိုေတာ့ သူနဲ႕မျဖစ္။လိုအပ္ရင္ အသုံးခ်ခံလုပ္ဖို႔ကိုတာ့ ေရွာင္းက်န႔္ ေတြးထားလိုက္တယ္။

***********

မင္းသားႏွစ္က သူ႕ ကို ၾကင္ယာေတာ္အျဖစ္ တင္ျမႇောက္မယ္တဲ့။ထိုစကားက သူ႕ ရင္ထဲကို အနည္းငယ္ လႈပ္ခတ္သြားေစတယ္။ဒါက သူ႕ ဘဝမွာ မထင္မွတ္ထားတဲ့ အရာတစ္ခုလည္း ျဖစ္တယ္။အရမ္းဂ႐ုစိုက္ အေရးေပးလြန္းတဲ့

အရွင့္သားရိေပၚက သူ႕ ကို ဒီလိုစိတ္ရွိမယ္လို႔ မထင္ခဲ့မိဘူး။ ေနာက္ထပ္ သူ႕ လ်ိဳဝွက္ခ်က္တစ္ခုက သူဟာ "ေကာ" တစ္ေယာက္ျဖစ္ၿပီး ကိုယ္ဝန္ေဆာင္နိုင္တဲ့ ေယာက္်ားေလးတစ္ေယာက္လည္း ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။

"ေရွာင္းေရွာင္း"

အနားသို႔ အေျပးအလႊားေရာက္လာသည့္ အရွင့္သားရိေပၚကို စိတ္ဆိုးေနဟန္ျဖင့္ အၾကည့္လႊဲလိုက္သည္။

"စိတ္ဆိုးေနတာလားဟင္"

"......"

"ေတာင္းပန္ပါတယ္။ဒါေပမဲ့ ကိုယ္ တကယ္ မင္းကို ခ်စ္တာပါ"

ထိုစကားေၾကာင့္ ေရွာင္းက်န႔္ရင္ထဲ ထပ္မံလႈပ္ခါသြားျပန္ေလသည္။သို႔ေပသိ သူ တမင္မသိဟန္ေဆာင္ထားလိုက္သည္။

"မင္းက ငါ့လို ေယာက္်ားေလးတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္တာ ေသခ်ာလို႔လား"

"ေနာက္တစ္ေယာက္မရွိေလာက္ေအာင္ပဲ"

ေရွာင္းက်န႔္က ဝမ္ရိေပၚ မ်က္ဝန္းၾကားထဲ ေသခ်ာသလားဆိုသည့္ ေနာက္ထပ္အေမးစကားႏွင့္အတူ ေခါင္းလွည့္ကာ ျပန္လည္ စိုက္ၾကည့္ေနသည္။

"ကိုယ္ ကတိေပးတယ္။

အခုခ်ိန္မွစၿပီး ကိုယ့္အသက္ ကုန္ဆုံးသြားတဲ့အထိ မင္းတစ္ေယာက္ကိုပဲ ႏွစ္သက္စြဲလန္းပါ့မယ္လို႔..."

ေရွာင္းက်န႔္က ခပ္ဖြဖြေလးရယ္ၿပီး ငတုံးေလး အရွင့္သားကို စဖက္လိုက္သည္။

"အင္း ယုံၾကည္ေနမယ္ ရိေပၚ"

မင္းသားႏွစ္ရဲ႕ ပထမဆုံးၾကင္ယာေတာ္က ေယာက်ာ္းေလးတစ္ေယာက္။ေငးၾကည့္ေလာက္ေအာင္ပင္ လွပၿပီး သိမ္သိမ္ေမြ႕ ေမြ႕ ေလး။

ခ်စ္ရေသာသူကိုပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရေတာ့မည့္အတြက္အိမ္ေရွ႕စံဝမ္ရိေပၚဟာအရမ္းေပ်ာ္ေနခဲ့တယ္..။နာက်ည္းမုန္းတီးရေသာသူကိုသစ္ဖို႔အခြင့္အလမ္းရလာတဲ့အတြင္ၾကင္ယာေတာ္ေလာင္းေရွာင္းက်န႔္ဟာလည္းထပ္တူေက်နပ္ေနခဲ့တယ္..။

**************************************