Naalimpungatan ako na puting kesame ang unang nakita, sinubukan kong tumayo pero nabigo ako dahil sa sakit ng katawan ko at tiyan

My baby

"Xander!!! Xander" sigaw ko

"Shit! F*ck! Why? What happened? You're awake... May masakit ba sayo?" natataranta niyang tanong

Umiling lang ako bilang sagot "si baby?" tanong ko agad

"Ahm..." kinakabahan ako sa magiging sagot niya "our baby is fine" sagot niya

"Thanks god"

"Why didn't you tell me?"tanong niya

"Sorry, I- ahm... I-i just a-about to tell you" I pause and wipe my tears "but, someone kidnap me" sagot ko

"That day, your mom. She's...."

"Where is she?" tanong ko

"She's..." pumikit ng mariin si Xander at yumuko

"Ano? Sumagot ka, Xander!" unti-unting nabuo ang kaba sakin natatakot ako sa maaari niyang isagot

"She's gone" nag-iwas siya ng tingin sakin

"Xander tinatakot mo ba ako? Ha? This is not funny!" sigaw ko nag sisimula na naman mag unahan ang luha ko

"I'm sorry, I'm too late. I'm not there to protect you and your mom" maski si Xander ay naiyak narin

"Si ate?"

"Nasa morge, nag leave siya ng isang linggo para bantayan ka at asikasohin ang libing ng mama niyo"

"I want to see my mother" sabi ko at pilit na tumayo

"Okay" inalalayan niya ako at isinakay sa wheelchair

Dinala niya ako sa morge hanggang sa tabi ng isang katawan

"Pwede ko bang makita ang mukha niya?" tumango naman yung nakabantay na nurse saka binaba ang nakatakip na tela sa mukha ni.......mama

"Sinong gumawa nito?" nanginginig ang boses ko habang tinatanong si Xander

"Yung dumukot sayo tauhan ni Amethys I, but don't worry naipag higante na namin si tita" sagot ni Xander

"HINDI YUN SAPAT!!!" sigaw ko habang nakahawak ng mahigpit sa kamay ni mama "HAYOP!!! WALA SIYANG PUSO!!!" sigaw ko ulit

"Shh....tahan na" hinawakan niya ang isa kong kamay at niyakap ako mula sa likod

"Wala na si mama" iyak ko at niyakap ang braso ni Xander. Kumapit din ako ng mahigpit sa kamay niya na para bang sa kaniya ako kumukuha ng lakas.

Hinayaan kong umiyak sa bisig ni Xander hanggang sa wala ng luhang gustong lumabas at manhid na ako

Bumalik kami sa kwarto ko at pinakain niya ako

"Ilang oras ba akong nakatulog mula nung nahimatay ako?" tanong ko

"Not just hours, but days! 3 days kang walang malay. Imagine how worried I am napa-paranoid na ako kakaisip kung okay ka lang at ang baby natin" sabi niya gustohin ko mang ngumiti pero di ko magawa kahit na may saya akong nararamdaman sa puso ko

"Thank you" sabi ko sa mahinang boses

Ngumiti siya sa akin at hinalikan ako sa noo

One week past and I'm finally going home at ngayon din ang libing ni mama, hinintay ni ate na makalabas ako ng hospital para maka attend ako sa libing ni mama. Pagkatapos ng libing umuwi na kami ni ate kasama si Xander

"You need to rest now, don't worry I'll stay here" tumango lang ako sa kaniya bago niya ako halikan sa noo. Paakyat na sana ako ng may kumatok sa pinto

"Ako na" -Xander

"Yes?" tanong niya pagkabukas ng pinto

Sinilip ko kung sino ang nasa labas at nakita kong si ninong lang pala

"I'm Attorney Leonardo Zamora, ninong ni Thalia andyan ba siya?"

"Ninong" tawag ko kay ninong

"Hija, sorry kung si ninang mo lang ang nakapunta. May inasikaso kasi ako" sabi ni ninong at niyakap ako

"Its okay ninong, nga pala ninong bat ka napasugod dito?" tanong ko

"Because of this" may ipinakita siyang brown evelop sakin "where is your sister?"

"Ate, baba ka muna" tawag ko kay ate na nasa kwarto niya

✨

"Ito ang last well and testament ng papa niyo, pinagawa niya toh sakin bago siya nawala, pero may pinabago ang mama niyo" sabi ni ninong

"Teka, ano pong ibig niyong sabihin? Na may ipapamana ang parents namin samin?" tanong ni ate

"Yes hija, so ito ang nakalagay sa last well and testament ng papa niyo. I am Francesco Montalvo giving my money 500,000,000 Million Pesos to my two daughters Thalia and Tiffany Montalvo, 50% percent for Thalia and 50% for Tiffany" sabi ni ninong saka kinuha ang isa pang papeles "Ito naman ay sa mama niyo, pinagawa niya to sakin ng malaman nyang may Brain Cancer siya"

"What? May Brain Cancer si mama? Pero malakas pa siya" nag sisimula na namang uminit ang mga mata ko at nag babadya ang mga luha

"Yes, hindi niya pinaalam sa inyo dahil ayaw niyang mag-alala kayo"

Napahagulhol na din si ate dahil sa nalaman niya "may sakit na nga si mama tayo parin ang iniisip niya" sabi ni ate

"So, ito na nga yung sa mama niyo. Sabi dito hinahabilin niya ang limang ektaryang lupa sa Bagiuo kay Thalia, kay Tiffany naman ay ang Resthouse sa Tagaytay at Palawan" pagtatapos ni ninong

"I can't believe our parents own such properties" sabi ko

"I don't need the Resthouse, attorney please e transfer niyo sa name ni Thalia ang resthouse ayoko po ng mga yun" sabi ni ate

"Pero ate---"

"Thalia please, I don't want those aanhin ko yun kung wala sina mama at papa, I can't make good memories their" nilapitan ko si ate at niyakap

"Ate, uminom ka muna ng tubig" sabi ni Xander, muntik ko na nga palang makalimutan na andito siya. I mouthed 'thank you' and he smile and mouthed 'welcome'

"By the way Thalia na ikwentotv ng mama niyo sakin na ikakasal ka na at mag ka kababy, congratulation. Iwasan mong ma stress hija baka mapano ang baby mo kalalabasv mo lang ng hospital" sabi ni ninong

"Thank you po"

"Sige, aalis na ako" paalam ni ninong

"Ninong wait" sabi ko "thank you for your kindness to our family and for all the help. Ninong I'll give you 5 Million pasasalamat ko po para sa lahat" sabi ko

"No hija, its fine para san pa ang pagiging mag kaibigan namin ng papa mo"

"Ninong I insist" sabi ko at hinawakan ang kamay ni ninong

"Okay, pero mas magandang pambayad if you invite me to your weeding, gawin niyo kami ng ninang mo na sponsor" sagot ni ninong na may halong biro at least napatawa niya ako

"Don't worry sir ililista namin kayo" -Xander

"Alagaan mo itong inaanak ko ha!!! Malalagot ka sakin" pag babanta niya kay Xander

"Opo, pangako yan" itinaas niya pa ang kanang kamay niya na para bang nanunumpa

"Oh sige aalis na ako, mag-iingat kayo" niyakap ako ni ninong at tumayo rin si ate para yumakap kay ninong at mag paalam na rin

"Thalia, mag pahinga ka na baka mapano yang pamangkin ko" sabi ni ate habang hinihimas ang maliit na umbok ng tiyan ko

"Eh ikaw ba ate?" tanong ko

"Pupunta pa ako sa pulis station"sagot niya

"Ah, sige mag-iingat ka" sabi ko saka niyakap si ate at hinalikan sa pisnge

"Xander, ikaw na bahala sa kapatid ko" tumango naman si Xander at yumakap din kay ate

Umalis na si ate at hinatid naman ako ni Xander sa kwarto ko para makapag pahinga, hindi siya umalis sa tabi ko kahit na nung nagising ako nasa tabi ko lang siya nakatulog na din ka kabantay sakin