《my devil twin | [HIATUS]》Халтар найзууд
Advertisement
Хүн болгон л ихэр хүүхдүүд дуртай байдаг. Хамаатнуудынхаа хамгийн дуртай хүүхдүүд байсан гэж ээж биднийг жаахан байхад хэлдэг байсан. Тийм ээ,Бид өөрсддөө ч дуртай. Гэхдээ ахлах сургуульд ордог жил хүртлээ л. Эцэг эх минь бизнесмэн хүмүүс болохоор биднийг дунд сургуулийн хоёрдугаар ангид байхад Ханнам Дун луу нүүж үүнийгээ дагаад бүх зүйлс орвонгоороо эргэсэн юм даа. Арван дөрвөн жил найзалсан найзуудаасаа хагацах, таниж мэдэхгүй орчинд очино гэдэг бидэнд муухай санагдсан. Ихэр дүү минь өөр эсийнх ч бид хоёр секундын зайтай төрсөн эрэгтэй эмэгтэй ихэрүүд. Бид хүмүүсээр тоглох дуртай болохоор нэг тоглоом эхлүүлсэн юм.
"Энд биднийг ихэр гэдгийг мэдэх хүүхдүүд байхгүй болохоор хөгжилдөцгөөё . Хэн нэгэн "Хөөх та хоёр ихэрүүд хэрэг үү?"гэж асуутал нь нууцлана шүү" гэж тэр анх энэ тоглоомны санааг гаргаж байсан юм. Надад ч хөгжилтэй санагдсан болохоор зөвшөөрсөн. Харин энэ тоглоом ахлах сургуульд бүрэн утгаараа новш болсон. Ахлах сургуульд орох хүртэл хэн ч биднийг ихэр гэж гадарлаа ч үгүй шүү. Ахлах сургуульд тэнэг ихэр минь галзуу өлөгчинд ухаанаа алдаж, өнөөх галзуу хүүхэн нь намайг халуухан найз залуутай нь ойр байхыг харсаар арай гэж өөртөө татсан баян халуухан залуу нь өөрөөс нь хэд дахин хөөрхөн охинтой явахыг хараад тэвчээргүйтэж ихэрт минь худал үгс эвлүүлэн намайг матчихсан. Харин усан толгойт дүү минь тэр үгэнд нь итгэж намайг сургууль даяар шившиглэсэн юм даа. Би түргэн ууртай болохоор өнөөх өлөгчин дээр нь очоод ихэр гэдгээ хэлэхэд өнөөх нь гайхаж байсан гээч. Тэнэг амьтан найз залуугийнхаа ар гэрийг ч мэдэхгүй. Энэ явдлаас хойш сургууль тэр чигтээ биднийг ихэр гэдгийг мэдсэн бөгөөд би "хатуу самар" гэдэг хочтой болсон юм даа. Мөн бидний өсвөр насны тоглоом өндөрлөж, ихэр минь надаас уучлалт гуйсан ч надад намайг " чи бол хөгийн бяцхан янхан" гэж хэлсэн хүнийг уучилах сонирхол байхгүй.
" Сайн сонс ,усан толгойт минь. Өчигдөр чирч ирсэн хүүхэн чинь явж ч амжаагүй байхад чи яаж халтар найзуудаа гэрт авчрахыг бодож байна аа. Би чиний охидыг үсдэж чадах ч хөвгүүдийн зодоон мэдэхгүй тэнэг минь. Би чамд болон өнөөх халтруудад чинь хоол өгөхгүй бас ирж байгаа бол наад өгзгөө чирээд өөр нэг найзынхаа гэр лүү ЗАЙЛ."
Advertisement
Хоёр секундын зайтай төрсөн ихэр эгч минь утсыг спикер дээр тавьсаныг ч мэдэлгүй хөөрхийлөлтэй найзуудыг минь орилон харааж байхад би найзуудаа шоолсоор гэрийнхээ грашиндаа машинаа тавьж байлаа. Ууг нь манай залуус гэрт анх удаа зочилж Сэилтэй танилцах гэсэн ч тэр тэднийг хараа ч үгүй байж маш ихээр хараачихлаа. Би тэднийг шоконд орсон байдлаас нь гаргахын тулд түрүүлж ам нээн " За ах дүү нар минь тэр ааш муутай ч сайн хүн. Яг одоо бидэнд зориулж хоол нэмж хийж байгаад мөрийцсөн ч бэлэн шүү. Тэгээд орцгоох уу? " Гэсээр инээхэд тэд толгой дохин урд хаалгаар орлоо. Яг бодсончлон Сэил хоол нэмэхээр хөргөгч ухаж байв.
"Хэе, эгчээ бид ирлээ."гадуур хувцсаа өлгөн залуусыг зочны өрөөнд орохыг дохиод гал тогоо руу орлоо.
Сэил" Жон Хусог тэнэг минь. Би чамд минутын өмнө хэлсэн найзуудтайгаа зайл гэж."
"Хонгор эгч минь тэд тантай танилцахыг эртнээс хүссэн."
Сэил" Аав ээж болон бяцхан Хунбин одоо ирж яваа тэднийгээ явуул эсвэл өрөөндөө оруул."хэмээн сүүг саваар нь уунгаа зочны өрөөний буйдан дээр чихэлдэн суух залуус руу харангаа хэллээ.
"Чи тэдэнд ямар нэг юм өгөхгүй юм уу?"
Сэил" Үгүй ээ, харин чиний эхнэр өгнө. Бас би чиний болон найзуудын чинь үйлчлэгч биш." Дараа нь тэр " Ханна чи сайн бэр дүү болоод нөхрийнхөө найзуудад үйлчилээч "гэж хамгийн чангаараа хашгирахад буйдан хажуулдан сууж байсан төгс төгөлдөр Юнги болон Тэхён нар цочсондоо буйдан дээрээс унав. Ханна дээрээс дуулгавартай гэгч нь бууж ирээд эгчийн бэлдсэн ундаа болон чипсыг тэдэнд аваачиж өглөө.
" Сэил чи бүр намайг бараа аятай л үзэж байна уу?"
Сэил" Би чамайг тэрнийх гэдгийг мэднэ. Харин нэг нууц гэвэл тэр чамайг өөрийнх нь гэдгийг мэдэхгүй"гэсээр мөрөө хавчин зочны өрөө лүү явлаа.
Жон Сэилын талаас
"Сайн уу? Намжүүн Жин Юнги Жимин Тэхён Жонгүг. Том нүдэлцгээх хэрэггүй дээ би та нарыг танина бас Хусог оройн хоолны үеэр та нарын тухай үргэлж чалчдаг яг л мангуу тоть шиг. Бас энэ нь надад би тэдэнд чамаас илүү хайртай гэдгээ мэдэгдэхийг хүссэн юм гэдэг шиг л сонсогддог гээч"
Advertisement
Юнги"Чи хувцсаа сольж болохгүй юу?"
"Үүнийг тайлчихаад би юу өмсөх юм"
Юнги" Битүү хувцас" гэсээр нүдээ арай гэж цээжнээс минь салгалаа.
Харин би инээн " Залуу минь би хувцсаа солино оо, усан толгойтын найз ч өхөөрдөм юм аа" гээд өрөө лүүгээ явлаа. Намайг зочны өрөөнөөс гарахад л тэд ашгүй нэг амьсгаа авсан уу аятай л чалчиж гарлаа. Инээдтэй юм шүү. Тэд яагаад надаас айгаад байгааг би ойлгохгүй л байна. Ер тэд ч гэж сургууль дээр бүгд л эмээдэг. Би яачихсан юм бол .....хмм магадгүй гурван сарын өмнө дүүгээ чадснаас л болсон байх.
-Гурван сарын өмнө.-
Тэр өдөр Хусог өөрөө л эхэлж миний кумамоныг тэвэрч унтаж шүлс болгочихоод уучлалт ч гуйлгүй явчихсан юм. Уур хүрсэндээ харамсалтай нь аргагүй чадсан даа. Дараагийн өдөр тэр сагсны бэлтгэл хийнэ гээд өглөө эрт явах тухай би саналаа. Тэгээд хичээлээс чөлөө авчихаад шампунь болон ангижруулагч гельнийх нь саванд тод шар өнгийн будаг хийгээд сахлын хөөсыг нь дуусгаад оронд нь шоколадан крем хийв. Одоо сургууль дээр л хийх үлдлээ. Хоёр хоногийн өмнө манайд нууцаар ирсэн охиныг олж уулзаад Хусогыг чадах гэж байгаа тухайгаа хэлтэл тэр мангар дүүд минь ашиглуулсан даа шаралхан надад туслахаар болов. Эцэс сүүлд нь долоо хоногийн өмнө ааваас арай гэж гуйж авахуулсан хар Mercedes-Benz-ийг нь будганд оруулаад дээгүүр нь баахан эрвээхий наалгав.
Ашгүй маргааш болж өглөө эрт гэрийнхэн маань ихэр дүүгийн минь аймшигтай орилох дуугаар сэргээсэн юм. Хусог угаалгын өрөөнөөс хагас нүцгэн доогуураа алчуур ороогоод шав шар үстэй хүн нүүрэн дээрээ шоколадан крем түрэхчихсэн гарч ирлээ. Аав ээж бид гурав түүнийг хараад элгээ хөштөл инээхэд тэр хачин царайлсаар буцаж угаалгын өрөөнд орлоо. Өглөөний цайны дараа бид тус тусынхаа машинд суухаар явахад хонгор дүү минь ахиад л ориллоо. Яагаад гэвэл түүний охин хүсэхээс ч илүү хүсэж байсан машин нь одоо яг л охиных шиг ягаан бас эрвээхийтэй . Тэр хачин царайлсаар над руу харахад би толгой сэгсэрлээ.
Тэр надтай хамт явахыг хүсэж байгаа ч би зөвшөөрөхгүй. Бас тэрэнд энэнээс өөр машин байхгүй байгаа, одоохондоо л. Нэг илүү байгаа ч түүнийгээ засварт өгчихсөн юм. "Хохинь миний кумамоныг яах гэж тэвэрч унтаав заваанаа" гэж бодсоор сургууль дээр ирэн хөөрхий дүүгээ хүлээлээ. Сургууль тэр чигээрээ түүнийг шоолж би ч дунд зогсоод инээж байтал өчигдөр уулзсан охин ирээд дүүг минь алгадлаа. Тийм ээ, одоо л жинхэнэ шившиг.
Өнөө охин худал нулимс дуслуулан ярьж эхэллээ."Хусог ,Убба муу өөдгүй амьтан. Та миний амьдралыг сүйрүүлчихлээ. Би жирэмсэн болчихож , одоо би яах юм бэ?"гээд чангаар уйлж эхэлхэд Хусог над руу харлаа. Би ч их л тэвчээр гаргаж байна даа. Инээхгүй байж чадахгүй нь ээ. Тэнэг дүүгийн минь араас хөлөө хугалчих гээд байдаг охид бас шинэ найз охин нь итгэж ядан харцгаана. Бурхан минь тэвчихгүй нь ээ.
Би чанга инээхэд хүн бүр надад анхаарлаа хандуулхад Хусог урд минь ирж зогслоо.
Хусог" Чи яах гэж ингэж байгаа юм"
" Чи л өөрөө өчигдөр миний кумамоныг тэвэрч унтаад шүлсээ гоожуулаад хаячихсан бүр болоогүй уучлалт ч гуйгаагүй биз дээ. Уучлалт гуйхгүй бол өшөө их зүйл байгаа шүү." Одоо бол тойрч зогссон хүүхдүүд намайг гайхацгааж байлаа.
Хмм.. тэдний юу гэж бодох надад хамаатай байсан бол би энэ наргиаг эхлэх ч үгүй байсан юм.
Хусог"Чи зүгээр л хэлэхгүй яасан юм"
"Чи намайг сонсох ч үгүй гүйгээд явчихсан бас би чиний дугаарыг мэдэхгүй"гээд нүдээ эргэлдүүллээ.
Хусог" Жон Сэил чиний кумамоныг шүлсээрээ бохирдуулсанд уучлаарай."
"Уучиллаа, бас чи шинэ илүү томыг авч өгнө шүү" гээд түүний араас хашгирахад тэр гараа дохив.
-Гурван сарын өмнөх дурсамж дууслаа.-
Би энэ өдөр сургууль дээр хэзээ ч харуулж байгаагүй хувь хүнээ харуулсан юм. Хөгжилтэй, гомдомтгой Сэил. Хэн ч намайг ийм гэж бодоогүй ч би аавынхаа эрхийн мангар нь. Харин энэ явдлаас болж хүүхдүүдийг надаас тэгж эмээнэ гэж бодоогүй бөгөөд одоог хүртэл гайхдаг. Зүгээр л тэнэг ихэр дүүгээ чадсаны минь төлөө найзууд минь дөлж байх нь надад тийм сонин мэдрэмжийг өгч байлаа. Магадгүй хүүхдүүд сургууль дээрээ хатуу төрх гаргаж явдаг Жон Хусогыг чадсан ихэр эгчийнх нь хараанд өртөж дараагийнх нь тоглоом болохыг хүсээгүй дээ л дөлж, эмээдэг байх.
Advertisement
- In Serial163 Chapters
Epic of Vampire Dragon: Reborn as a Vampire Dragon with a System
After dying miserably, Chaos suddenly finds himself reborn in the body of a chimera between a Vampire and a Dragon created by an insane Elder Lich who claims to be his father.Thrown into a an universe filled with darkness, monsters, dungeons, and gods, he finds himself born as the calamity of the entire galaxy, the primordial evil, an entity that shouldn’t exist!Packed with a cold-headed mind, a calm demeanor, and the power of both Vampires and Dragons developing within his chimeric body, Chaos will awaken his Chaos Magic, and gain Skills from the monsters that he eats, bringing forth the end of all those that dare come to take his life!This is the tale of the Devourer of Worlds, the Living Calamity, the Primordial Evil, Chaos!But was he all of this? Or was Chaos misunderstood?Watch as Chaos discovers the truth about his origins, and finds a purpose in his new life, and the fate that awaits him!
8 480 - In Serial14 Chapters
A World to Call My Own
They say it only takes two generations for a person to be forgotten, but some names go down in history. The tyrants, the villains, the kings whos names will be remembered long after their empires are dead. But, there are those whose names live on long after even kings and emperors are gone. True heroes are never forgotten. Check out the latest chapters right here! I'll release each arc as I finish it on Tapas. Thanks so much for reading!
8 153 - In Serial6 Chapters
My immortal life
Misli, son of a goddess of academics and a god of games, has finally reached the age of 18. It is time to form a domain. May he have a great immortal life. Expect a slower more slice of life type of story. My posting schedule is not fixed.
8 86 - In Serial351 Chapters
The Paths of Magick
Credits: Story by Xcaliburnt. Cover Art by @Bervolart. Magick, the power to bend the laws of reality. All because of a mystical substance known as mana. Mages follow the Paths to achieve power, for there is no more addictive chase. Each Path winds and twists, forcing mages through the flames of adversity and challenge. Though the operative word is "path", the reality is far less straightforward. Instead of a road, Paths are like the branches of world trees, erupting into the heavens, intertwining, and ending in sharp snaps. Only the strongest reach the sky. There are several Paths, and many Ways to walk them—variations of the same Path, and like the stars, they are endless. Magick is the sacred flame that scours the fat, rendering the truest self. Superfluous flesh melting away to show the skeleton of one's being. A chance for ascension—apotheosis. Though not every mage works to godhood, if they survive long enough, It is inescapable. Witness the lives of those that tread the knife's edge of self-destruction. Each one intertwined in their search for answers, revenge, and, most of all: power. These individuals have all lost something precious—irreplaceable—and In search of filling the void left behind, they have taken up the mantle of a mage. Per aspera ad astra. Ad mortem vel divinitatis. (Through adversity to the stars. To death or divinity.) There is no consistent release schedule except my consistent inconsistency. Besides, there’s like a thousand pages worth of content, how can—you already read it? Goddamn. Oh, and there is a very long hiatus between volumes as I intend to edit and rewrite a lot. What to Expect: This story is progression fantasy, so expect a healthy dose of training. It's also heavy on slice of life, and it isn't entirely overarching-plot-driven. Expect characters to live their lives, and not always be on some quest to save the world. There's a lot of magic theory and discussion about it in the story. So, if you don't like impromptu lessons on sorcerous theory by traveling monster slayers, this might not be for you. But if you do like it, rejoice! For there is a lot of it. This is also heavy on prose, purple as a bruised eye. I use outdated, uneccesarily collegiate-level terms and play around with the writing style just for the heck of it. I find it fun to wax and wane poetic, and that might grate on you—I don’t plan to change this aspect of the Paths much if at all. Onto the viewer discretion is advised parts: This is grim-dark/ grim-heart. Take the tags seriously. There will be combat scenes that are brutal and horrifying. Fights to the death tend to be. This is a tale about medieval mercenaries (quite literal killers for hire), man-eating monsters, and eldritch gods beyond the material plane. Beside that, there will be traumatic events that are best left unread. I do not detail certain acts I find heinous enough, instead leaving some parts unwritten but still alludded to if not outright stated; there is simply no graphic narration thereof. This is not for the faint of heart.
8 282 - In Serial28 Chapters
Worldview
25 year old Aksel Liebert is thrown into a new world where Earth is dominated by a new game-like system and otherworldly beings demanding humans to take part in these 'scenarios'. Can Aksel fend for himself where the new rules of the world are clear?: Kill or be killed. Story available on scribblehub: https://www.scribblehub.com/series/475034/worldview/ (Updates first there).
8 241 - In Serial12 Chapters
Protect Our Own: Sequel to Protect Each Other
It had been a year since then. After Max's death, [Y/N] and her boys returned to their regular lives as the immortal Vampires they were. [Y/N] had gained full control of her powers. One night, David and the boys ask [Y/N] a question. An extremely important question. I do not own The Lost Boys. I do not own any pictures, gifs, or screenshots used in my stories. I do not own You. You belong to You.
8 143

