Он удаан жил амар амгалан оршсон хотын дээгүүр хар үүл бүрхэж энд тэнд газар цөмөрч эхэллээ. Сүнсний хот болоод хүн төрөлхтнийг холбодог бадмаарган хаалга хүртэл тал талаасаа цуурах нь хачин.

Угтаа Жуи энэ хотыг байгуулахдаа аминаасаа амь тасалж шинэ оршин тогтнол үүсгэсэн юмсанж. Хот бүсгүй хоёр хүйн холбоотой тул тэдний нэг нь л үгүйрвэл нөгөөх нь хамт устана.

Сан юу болоод байгааг ойлгоогүй ч хэн нэгний ёолох дуунаас болж самгардан биеэ хумив.

Хөвгүүд нэг нэгээрээ сэрж эхлэхэд жаал хүү далавчаа нуух эсэхтээ эргэлзэн дороо холхиж эхэллээ. Гэтэл гэнэтхэн Үёон суниаж босож ирснээ Саныг мөрөөр нь тэврэн "Сание, бага нас чинь ёстой хар дарсан зүүд шиг юм аа. Далавчаа тасдуулж хөөгдөөд л..Ёстой аймар юм" гэх нь тэр.

-Юу? Үгүй ээ, чи яаж..

Сан гайхсандаа нүдээ байдгаар нь томруулчихаад Үёон руу хариулт нэхэн ширтэнэ.

Бяцхан чөтгөр маань сүнсээ хуваана гэдэг дан ганц амь насаа хуваалцсан хэрэг бус дурсамжаа тэр бүү хэл бие махбодио ч хуваалцахын нэр гэдгийг мэдээгүй юмсанж.

Хөвгүүд юунд ч юм бэ бухимдан үг дугарах завгүй нуруугаа маажих агаад гэнэтхэн Сонхвагийн далнаас Саныхтай тун төстэй хэлбэртэй сарьсан далавч ургалаа.

-Бурхан минь гэж, Чой Сан. Чиний дурсамжууд ёстой нялуун юм аа. Яаж Үёоны тухай ингэж бодож..

Сонхва үгээ гүйцээлгүй огиж байгаа мэт дүр эсгэхэд бусад нь түүнийг даган хөхөрлөө. Залуусын нүүрэнд могойн хайрс шиг холцруу үүссэн нь тэднийг хагас цуст чөтгөрүүд буюу эрлийз гэдгийг нь илтгэх аж.

Сан байж суух газраа олж ядан ичингүйрж нүүр нь чавга шиг улайхад Үёон түүнийг налан сэтгэл хангалуун инээмсэглэлээ.

-Энэ тухай дурсамжаас чинь олж мэдэх жаахан хачин байсан ч гэлээ..Үнэндээ би ч гэсэн чамд сайн

...

Тэнгэрийн орон.

Жуи гүрээнийх нь судаснаас олгойдох цусыг тогтоохыг хичээн 2 гараараа хоолойгоо даран шалан дээр тийчлэх зуур Донхэ тэнгэрийн орны их цэргийг жагсаан дэлхий рүү хөдлөхөөр яаравчилж байлаа.

Гэсэн ч бүх зүйл нэгэнт оройтжээ. Хамгаалах ёстой дэлхий нь заадсаараа хуваагдаж нэг талаасаа эхлэн шатаж байх нь тэр.

Эцэг бурхан духаа алгадан "Оройтчихож..Люсифер. Тэр эцэст нь үүнийг хийчихлээ" хэмээн халагласнаа гэнэтхэн ухаан орсон аятай " Тэнгэрийн орны хүндэт харуулууд минь! Энэ бол та нарын надад өөрсдийгөө батлах боломж. Юу ч болсон тэр аймшиггүй адгуусыг тэнгэрийн орны хаалгаар нэвтрүүлж болохгүй!" хэмээн хашгичлаа.

Галав юүлсний дараа доод ертөнцөөс гарч ирсэн чөтгөр шулмууд тэнгэр дээгүүр жигүүртэн адил нисэлдэж гомдолтойгоор нас нөгчигсдийн сүнсийг алдарт сүнсний хотод хүрж амжхаас нь өмнө хэдэн хэсэг тасчин үгүй хийж аль эсвэл тэднээр хооллон хүчирхэгжинэ.

Сүйрсэн хотыг зургаан сарьсан далавчний сүүдэр бүрхэж үнсэнд хучигдсан тэнгэрт эзэн Люсифер гал дундуур бүжих аж.

Ийнхүү ердөө хоёрхон минутын дотор дэлхий нарны аймгийн бүрэлдэхүүнээс хасагдаж тойрог замаасаа гажихад хүн төрөлхтөн ч мөн гинжин хэлхээнээс арчигдлаа.

...

Тэнгэрийн орон сууриараа ганхах шиг болоход эцэг бурхан тэнцвэр алдан гантиг шатан дээгүүр өнхөрсөөр Жуин зэргэлдээ газардав. Нүсэр том хаалга удаанаар нээгдэхэд сарьсан далавчтай чөтгөрүүд зөгийн сүрэг аятай төв танхимд бужигналдаж сахиусан тэнгэрүүдийн өд сөдөөр дүүрэн гоёмсог далавчнаас зууран тасар татахаар улайрна.

Люсиферийн сүрлэг том далавч хүндэт харуулуудын цусаар будагдан нарны гэрэлд хүрэн улаан өнгөөр гялтганах нь нэг талаараа аймшигтай ч нөгөө талаараа тун ч үзүүштэй үзэгдэл аж.

3000 жил хүний нүглээр хооллож хэдэн зуун мянгаар тоологдох сүнс залгисан чөтгөрийг зогсоож хүчрэх харуул гэж энэ хорвоод байгаагүй юм гэдэг.

Люсиферийг дагалдах чөтгөрүүд дунд мэр сэр урилгагүй зочид байсан нь Сан болон түүний нөхөд байлаа. Тэдгээр хөвгүүд одоо ч хүний цус тээж яваа тул үүгээрээ Жуиг хооллохоор иржээ.

Гэсэн ч 8 эрийн 2 нь хаалгаар орж ирэв үү үгүй юу, Донхэг чиглэн нисэж эрлэгийн элчийг 2 талаас нь сугадаж аваад хариу үйлдэл үзүүлэхээс нь өмнө зүрхийг нь суга татчих нь тэр. Харамсалтай нь тэд шинэ үхлийн бурхны сэнтийгээ хүлээж байсан Аиринд ч мөн эелдэг хандсангүй. Зугтахаар төлөвлөж байсан бүсгүйг чирж авчраад дотор гэдсийг нь хүүлж Жуиг хооллов.

Түүхэнд харгис хамгаалагчид нэрээрээ тодрон үлдсэн хагас цустнуудын анхны балмад аллага энэ байлаа.

Эрлийз чөтгөрийн цус, эрлэгийн элчийн зүрх, сахиусан тэнгэрийн махаар хооллосон үхлийн бурхан даруй сэргэхэд сүнсний хот донсолж тэр аугаа сэрэлт бүх ертөнцөд мэдэгдэхүйц сүрлэг давалгаа үүсгэв.

Хааяа ч гэсэн эсрэг тал нь ялж байх ёстой биздээ?

Жуи шалан дээрээс нүгэлгүй ирт хадуураа авч жигтэй инээмсэглэл тодруулсаар эцэг бурхан руу дөхнө.

-Эцэг минь, үхэл таныг авахыг хүсэж байгааг би дууллаа. Би үхлийн бие төлөөлөгчийн хувьд түүний хүслийг танд уламжилж байна

-Чи чинь галзуураа юу! Би чиний эцэг. Би бүгдийн эцэг. Чи надад ингэж хандаж болохгүй!

Бүсгүйн хүүхэн хараа час улаан өнгөөр хувирч өмнө нь хэзээ ч байгаагүй тэр далавч далыг нь сэтлэн урган гарах нь тэр. Хачирхалтай нь жаалхан охины дөрвөн далавчны 2 нь чөтгөрийнх мэт сарьсан, тэгсэн атлаа нөгөө хоёр нь сахиусан тэнгэр адил гоёмсог өдөөр хучигдсан байлаа.

-Эцэг гэнэ шүү. Чи надаас урвасан. Чамд үнэнчээр зүтгэсний хариуд чи надад цаазын ял тулгасан. Би чиний энэрэл хайраас биш яргаллаас чинь төрсөн юм, муу мулгуу новш минь. Хэн нэгэн миний эцэг эсвэл эзэн болдог юм бол тэр нь Люсифер л байх болно!

Жаалхан охин ийн хашгичаад хөгшин эрийн биеийг голоор нь хувааж орхилоо. Тэгснээ сүнсийг нь хүртэл хадуурынхаа ирээр хэрччих нь тэр.

Энэ үзэгдлийг түрүүнээс хойш ажиж зогссон Люсифер хөнгөн инээд алдсаар бүсгүйн мөрөөр тэвэрч "Залуу хатагтай их ууртай байх чинь ээ? Уг нь орой сүнсний хотод уулзана гэж тохирсон юмсан. Энд таарсан гээд уурласандаа намайг бас хуваачихгүй юм байгаа биздээ?" хэмээн хошигнолоо.

-Харин л дээ. Хэр томоотой хүү байхаас чинь л шалтгаална даа

Люсифер чангаар инээд алдаад бүсгүйн уруул дээр шунаглан үнслээ.

-Амьд гарсанд баярлалаа, Жуи..

...

Энэ явдлаас хойш 2 сарын дараа.

Люсифер Жуин хамтаар саран дээрээс дэлхийн үлдэгдлийг ажин зогсоно.

Жэвон бурхны сэнтийг өвлөн авснаасаа хойш..яг үнэндээ булааж авсан л даа. За за, тэр хамаагүй. Одоо тэр бурхан гэдэг нь л чухал.

Залуу эр юунд ч юм бэ бодлогшрон үе үе санаа алдах агаад үүнд нь бүсгүй их л зовинох аж.

-Хонгор минь, ямар нэг зүйл таалагдахгүй байгаа юм уу?

-Мэдэхгүй юм даа, гинжин хэлхээ голдоо тасарчихсан болохоор шинэ төрөл гаргаж ирмээр ч юм шиг санагдаад ер тайван суулгахгүй юм

Жуи нүдээ эргэлдүүлэн "Ахиж хүн төрөлхтнийг бүтээнэ л гэж битгий хэлээрэй дээ. Сүнсний хот сайхан сэлүүхэн байгаа дээр жаахан ч гэсэн амармаар байхад хүнд лай удах гээд байх юм" хэмээн цааргалахад Жэвон "Хүнд лай удах гэнэ шүү. Чи ямар хүн юм уу? Ер нь энэ хорвоод байгаа хамгийн ойлгомжгүй төрөл чи байх шүү" хэмээн урвагнав.

Жаалхан охин залхсан аятай гараа элгэндээ авч "За тэгээд юу бүтээмээр байгаа юм бэ дээ? Хорвоогоор нэг эрлийзүүд бий болголоо гээд энэ чинь шинэ төрөлтөн болчихгүй шүү дээ" гэхэд залуу эр гэнэтхэн бүсгүйн бэлхүүснээс татан өөртөө наалаа.

-Яаж ч бодсон хорвоо дээр цоо шинэ төрөл гаргая гэвэл хоёулаа л хүүхэдтэй болох хэрэгтэй юм шигээ?

Жуи гэнэтийн саналд цочирдон хэсэг дуугаа хурааснаа төдөлгүй ичингүйрж "Чи чинь солиорчихоо юу" хэмээн дуу алдахад Жэвон гэрэлтсэн инээмсэглэл цацруулсаар үл мэдэг толгойгоо сэгсрэв. Тэгснээ бүсгүйн чихэнд ийнхүү шивэгнэлээ.

-Миний Эва болооч?

За ингээд та бүхнийг хамгийн удаан хугацаанд хүлээлгэсэн [ LUCIFER ] бичвэр маань энд хүрээд өндөрлөж байна. Тэвчээртэйгээр хүлээж уншсан бүх уншигчиддаа маш их баярлалаа. Хүсвэл сэтгэгдлээ үлдээж , follow товчин дээр дараад цаашдаа ч бас бичвэрүүдтэй минь хамт байж олон зүйлийн нууцад нэгдээрэй.