si Avery sa parang binibiyak ang ulo sa sobrang sakit.

She muffled a scream. As much as possible, ayaw niyang magising ang katabi niya, si Lash.

Mawawala rin naman ang sakit na to. Kagabi pa masama ang pakiramdam niya, hindi lang pinapahalata dahil abala si Lash sa opening ng nagong hotel na ima-manage nito.

Walang imik siyang humagulhol habang sinasabunutan ang sarili. She wanted to scream but she didn't.

She won't let Lash worry about her. Marami na itong iniisip, ayaw na niyang dumagdag pa. Kahit hindi niya kaya, pilit siyang bumabangon sa pagkakahiga at tinungo ang banyo.

Habang sapo-sapo ang ulo at namimilipit sa sakit, pumasok siya sa banyo at padausdos na umupo. Impit na umiyak siya, nag-uunahang dumausdos ang mga luha niya mula sa mga mata sanhi ng sobrang sakit na nararamdaman.

Hindi niya kayang i-describe ang nararamdamang sakit. Sa sobrang sakit, iniumpog na niya ang ulo sa banyo.

Paulit-ulit na ginawa niya iyon hanggang sa pakiramdam niya ay wala na siyang maramdaman.

She felt so numb. She wanted to uproot her hair to stop the pain pero alam naman niyang wala ring patutunguhan iyon. Hindi niya alam kung kailan siya nakatulog, siguro nawalan siya ng malay sa sobrang sakit na nararamdaman.

came awake when she felt someone shake her shoulder. Agad siyang nagmulat ng mata at nakitang nasa loob siya ng banyo.

She was so confused at first on why she was in the bathroom but then she remembered. Narito siya dahil sumakit ang ulo niya at ayaw niyang magising si Lash.

Nag-angat siya ng tingin at nakita si Lash na nakakunot ang nootanong niya sa binata.

Nag-iwas siya ng tingin at tumayo.

Nauna na siyang lumabas ng banyo. Naramdaman niyang sinundan siya ni Lash.

Hindi niya nilingon ang binata at tuloy-tuloy lang na naglakad patungo sa kama. Umupo siya sa gilid ng kama.

His voice sounded somewhat edgy.

Umupo ito sa tabi niya.

She shrugged.

Tumayo ito at kinuha ang cellphone sa night stand.

She just nodded, incapable of speaking. Her mind was in a turmoil at the moment. Kailangan niyang makausap ang mga magulang niya.

She had to ask them if they had a history if migraine, and what was the best medicine for it? She can call them on phone to ask pero magpapa-check up parin siya para sigurado. Kaya naman kailangan niyang lumuwas sa Maynila.

" sabi ng boses ni Lash.

Her eyes snapped at him

sabi nito at hinawi ang kurtina para makita ang labas ng penthouse.

Tama nga ito. Mula sa kinauupuan niya, kitang-kita niya na ma dilim na ang kalangitan kahit—tumingin siya sa orasan—alas-dyes na ng umaga.

pamimilit niya.

Isinara ni Lash ang kurtina at tumingin sa kanya. Lumapit ito sa kanya at umupo sa tabi niya.

Nagbaba siya ng tingin. Wala sa sariling napahawak siya sa ulo.

May halong pag-aalala ang boses ni Lash.

mabilis niyang sagot. Way too fast.

Tumango siya.

Fear spread through her when she felt her head acne again. It throbbed and it hurt. She looked at Lash, panicky.

Mukhang nakita ni Lash ang takot sa mga mata niya dahil mabilis itong tumayo. Nagmamadali itong lumabas ng kuwarto para bumili ng gamot.

Naiwan siyang bahagyang sumasakit ang ulo. Nahiga siya sa kama at inabot ang cellphone sa night stand, katabi sa phone ni Lash.

She dialed her mother's phone number and after four long ring's, her mother finally picked up.

masayang bati nito sa kanya. "Good morning,"

He mom's voice was jolly but at the same time formal.

Ilang segundong katahimikan mula sa kabilang linya ang lumipas bago nagsalita ang ina niya.

There was a hint of worry in her voice.

balik tanong niya.

Sa unang pagkakataon nawala ang gracefulness sa boses ng ina. She sounded panicky.

Avery. Her mother only called her that when she was mad or nervous over something.

"

Iyon lang at pinatay na nito ang tawag. Inilapag niya ang cellphone sa ibabaw ng kama at naglakad patungo sa terasa.

Medyo nabawasan na ang sakit ng ulo niya. Nang buksan niya ang sliding door ng terrace, agad na niyakap siya ng malamig at malakas na simoy ng hangin.

She walked to the railing and then inhaled the musky scent of air. It was refreshing, yet she wasn't refreshed, she was bothered.

sabi ng boses ni Lash mula sa likuran niya. Hinawakan siya nito sa braso at iginaya papasok ng kuwarto.

Nang makapasok sila sa kuwarto ay agad siyang niyakap ni Lash.

Tumango siya at humilig sa dibdib nito.

Hinawakan siya nito sa magkabilang balikat at pinaharap dito. He held her waist to pull her closer.

Umiling siya at niyakap ito.

Inilagay nito ang hintuguro sa baba niya at inangat ang mukha niya.

Umiling siya.

Pagkasabi niyon ay pumasok siya sa banyo para maligo.

apat na oras na siyang nagtratrabaho nang biglang sumakit ang ulo niya.

Bigla siyang napahawak sa hamba ng pintuan para hindi mabuwal. Buti na lang nakatayo siya malapit sa pintuan kaya naman hindi siya nabuwal sa pagkakatayo dahil sa sakit ng ulo.

She cursed when her head throbbed painfully again. Argh! Naiinis siya! Bwesit!

Napaigtad siya nang biglang bumukas ang pinto at pumasok si Lash. They nearly collided with each other if she hadn't seen him and took a step back.

He pressed his lips against hers and grinned at her.

She smiled and nodded. She smiled to hide the pain she was feeling.

He kissed her again, on the temple this time. She walked to her swivel chair and sat.

Her eyebrows kept on frowning to manage the pain she was feeling.

Lumapit ito sa kanya at pasandal na umupo sa mesa niya.

She smiled at that.Nakangiting sabi niya at tumayo para ilapat ang labi sa labi nito.

" May pilyang ngiti sa mga labi niya.

Thankfully, her headache disappeared.

A silly gron appreciated on Lash's face.

She giggled and bit her lower lip while giving Lash a sultry look.

He swallowed hard.

Tumayo siya at kinuha ang kamay nito at iginaya iyon papasok sa pantalon na suot niya.

Parang wala sa sariling tumango ito.

At tuluyang ipinasok ang kamay sa pantalon niya. Napapikit ang mga mata niya nang maramdaman ang kamay nito na hinahawakan ang pagkababae niya.

At nang ipasok nito ang isang daliri sa loob niya, hindi niya napigilang umungol.

Ngumisi si Lash. She couldn't help but smile.

sigaw nito.

He withdrew his hand from her pants and licked her juices coating his fingers. He looked deep into her eyes as he licked her juices off.

Her cheeks flamed.

That made her cheeks burn more and her heartbeat quicken. This man really had an uncanny affect on her.

Maybe because she loved this man. Yes, she undoubtedly loved Lash. Akala niya ay mapapanatili niyang platonic ang relasyon nila ni Lash pero nagkakamali siya.

Napaka-stupida niya para isipin na mapapanatili niyang hindi tumitibik ang puso niya para kay Lash. Hindi mahirap mahalin ang binata at sa tingin niya ay mas lumalim pa ang nararamdaman niya para rito dahil sa pag-iisa ng katawan nila.

Lash snapped his finger, cutting off her thoughts.

Napakurap-kurap siya at tumingin sa binata. "

He inclined.

You. she said then walked past Lash.

Sumunod naman sa kanya si Lash.

He encircled his arm around her waist to pull her closer. She did the same.

His free hand clutched her hands on his waist then squeezed it lightly. Napangiti siya sa ginawa nito. She leaned in to his shoulder as they walked towards the elevator.

Napapatingin sa kanila ang mga taong madadaanan nila. May pa hotel guest man o hotel staff. Their eyes were full of envy as they stared at her and Lash.

That made her heart flutter. Wala na talagang pag-asa ang puso niya. Kaunting papuri lang o kaya simpleng salita lang ni Lash, para kaagad iyong dinuduyan.

Maloloka siya sa nararamdaman niya. Nakakabaliw talaga ang pag-ibig. Nakakawala sa tamang huwisyo.

Ayaw na niyang isipin kung mag-ano ba sila ni Lash. Wala na siyang pakialam. Ang importante, mahal niya ito, at ang pagmamahal walang hinihinging kapalit.

If you love someone, love him deeply without expecting he'll love you back, because love is a strange and unpredictable emotion than just bloom in someone's heart for no apparent reason. Love is weird. Love is crazy. Love is strange. Love is unpredictable. Love is uncanny emotion to someone can feel, but above all that, love can make you the happiest person on the whole Galaxy. And now, she was happy.

Nang makapasok sila sa elevator, nabigla siya nang yakapin siya ni Lash nang mahigpit.

Her heart raced. Hindi niya alam kung ano ang isasagot niya sa binata. Wala rin siyang kasagutan sa tanong nito.

Iyon na lang ang sinagot niya.

Mas humigit ang yakap nito sa kanya.

mabilis ang tibok ng puso na tanong nito. Parang lalabas ang puso niya sa dibdib niya habang hinihintay ang sagot nito.

Pero hanggang sa bumukas ang elevator at lumabas sila, walang imik ang binata.

Bakit ba ako umaasa na pareho kami ng nararamdaman para sa isa't isa?

Avery put the key in the keyhole of the penthouse door and was about to twist it open when Lash talked.

Nakamaang lang ang bibig niya habang nakatalikod sa binata at nakikinig sa pagtatapat nito.

The feeling is mutual? He loves me back?

Dahan-dahan siyang humarap sa binata. When she faced him, they stared at each other's eyes and a small smile tugged on Lash lips. Lash said, his eyes was glistening in hope.

Avery chuckled lightly.She let him see the love in her eyes that she had been hiding from him.

Lash quickly captured her lips in one hot fiery kiss. sabi nito nang pakawalan ang labi niya.

Tumaas ang kilay niya.

Sasagot sana siya pero magkalapat na ang mga labi nilang dalawa at nararamdaman niya ang kamay nito sa puwetan niya, ang isa naman ay nasa dibdib niya.

Bahagya niya iyong tinulak. Binuksan nito ang pintuan.

And then he captured her mouth and slid his one hand insde her panties.

hello again mga mahal, sorry for the late update busy lang sa acads. good luck sa lahat! ingat